Wyrok ala .IC.44.

--- STRONA 1 --- sygn. ala .IC.44.'12 WYROK W IMIENIU RZECZYPÜSPÜLITEJ -POLSKIEJ Dnia 1? pażdziernika 2012 1*. Sad Okręgowy w Tarnobrzegu, Wydział I Cywilny w składzie następującym: ' Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Wiesława Sech Ławnicy: - Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Rogozińska ¬. po rozpoznaniu w dniu 17 pażdziernika 2012r. w Tarnobrzegu na rozprawie sprawy z powództwa M. C. przeciwko W. D. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę kwoty 52.000 zł 1. oddala powództwo, II. obciąża kosztami procesu Skarb Państwa! Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu!. Sygn. akt I C 44f12 UZASADNIENIE Powód M. C. w pozwie z dnia 19.01.2012 r., domagał się nakazania pozwanemu W. D. dokonania przeprosin w telewizji, zasadzenia od pozwanego zadośćuczynienia w wysokości 52.ÜÜ0,0Ü zł wraz z ustawowyrni odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz nadania wyrokowi rygoru natyclnniastowej wykonalności. Uzasadniaj ąc powyższe żądanie, powód podniósł, iż w trakcie robienia zakupów w sklepie (...) w S. w 200-4r. doznał od pracowni-ków Firmy (...), której pozwany jest Prezesem, naruszenia godności, pozbawienia wolności, znieważenia, pomówienia oraz naruszenia dobrego imienia przez to, że został przez nich podej rzewany o kradzież artyk-ułów ze skiepu. Na miejsce została wezwana policja, powód został poddany kontroli osobistej, w wyniku której nie stwierdzono, iż dokonał kradzieży. _ ` , . W odpowiedzi na pozew, pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz obciążenie powoda kosztami postępowania. W jego ocenie sformułowane w pozwie zarzuty są całkowicie bezzasadne. Sam pozew jest mało czytelny, a sformułowane zarzuty nie są poparte 1. --- STRONA 2 --- żadnymi dowodami. Pozwany wykluczył możliwość jakoby pracownicy spółki (...), będący profesjonalnymi oohroniarzami, posiadającymi licencję, mogli bez uzasadnionych przyczyn postępować- niewłaściwie, naruszaj ąc godność osobistą powoda. Pozwany podniósł jednocześnie zarzut przedawnienia roszczenia oraz brak legitymacji procesowej po swoj ej stronie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: _ Powód swoje roszczenie wywodzi ze zdarzenia, które miało mieć miejsce w sklepie (...) w S. w 2004 r., podczas robionych przez niego zakupów. Wówczas do powoda miało podejść dwóch ochroniarzy, którzy podejrzewaj ąc go o kradzież, zaczęli używać w stosunku do niego słów uznanych powszechnie za obelżywe, wezwali policję, która dokonała przeszukania powoda, nie znajdując przy nim żadnych przedmiotów pochodzących ze sklepu. W tym zdarzeniu oprócz 2 ochroniarzy miała brać.udział także pracownica sklepu, której danych powód nie był w stanie wskazać. a'owód.' protokół z przesłuchania powoda w .trybie art. 304 kpo it. di -63. _ Za wnioskiem dowodowym powoda Sąd wystąpił do Komendy Miej skiej Policji w S. o przesłanie protokołu z czynności dokonanych przez ftmkcj onariuszy na okoliczności wskazane w pozwie. Pismem z dnia 09.0'?.20l2 r., do tut. Sądu wpłynęła informacja, iż doktunentacja dotycząca interwencji podejmowanych przez funkcjonariuszy K. w S. w 2004 r., jak też notatniki służbowe policjantów z tego roku, zgodnie z obowiązującymi przepisami dot. archiwizacji dokumentów zostały zniszczone. Nie ma zatem możliwości potwierdzenia czy wobec powoda były podejmowane przez funkcjonariuszy K.. w S. jakiekolwiek czymiośei. Ponadto z _ przeprowadzonych ustaleń wynika, iż na terenie S. nie było sklepu o nazwie (...). riowóal' pismo z K. W S. k. 66 ` Zebranemu w sprawie materiałowi dowodowcmu 'w postaci dowodów z dokumentów, Sąd dał wiarę w całości. Dokumenty te nie były kwcstionowane w toku postępowania przez żadną ze stron. Jeśli zaś chodzi o zeznania powoda, Sąd nie dał im wiary, ponieważ nie są one poparte żadnymi dowodami. Powód opisał zdarzenie z którego wyprowadził roszczenie w sposób bardzo ogólnikowy, nie wskazując daty zdarzenia, jego miejsca ani też świadków. Poza subiektywnym opisem zdarzenia dokonanym przez powoda, jego okoliczności nie zostaly . potwierdzone zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Sąd zważył co następuje: Z- art. 6 k.c., wynika generalna zasada, iż ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Do postępowania cywilnego reguła ta została przeniesiona przez art. -232 kpc, zgodnie z którym strony obowiązana są wykazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. ~ ,¬ W związku z powyższym powód domagając się ochrony dóbr osobistych i zadośćuczynienia z tego tytułu winien był wykazać, iż to pozwany dopuścił się naruszenia jego dóbr. Nie jest bowiem wystarczające w tej mierze przedstawienie przez powoda zdarzenia uzasadniaj ącego jego roszczenie, bez wskazania żadnych dowodów na jego poparcie. - n. --- STRONA 3 --- Zgodnie z treścią art. 23 k.c., dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racj onalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Stosownie zaś do art. 24 § 1 k.c., ten czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba, że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się nar|.1szenia, dopełniła czymiości potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach. przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Przy czym art. 443 k.c., stanowi, iż w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią smnę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do ustmięcia skutków naruszenia. Warto podkreślić też, iż przy ocenie zaistnienia naruszenia dobra osobistego należy posługiwać się kryteriami natury obiektywnej, nie zaś jedynie subiektywnymi odczuciami osoby występującej o przyznanie ochrony. Powyższe stanowisko wyraził m.in. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 26 pażdziernika 2001 r., (V CKN l9Si0l, LEX nr 53107), w którym stwierdził, że ocena, czy cześć człowieka została zagrożona bądź naruszona, musi być dokonana przy stosowaniu kryteriów obiektywnych. istotne jest bowiem nie subiektywne odczucie osoby żądaj ącej ochrony prawnej, ale obiektywna reakcja opinii publicznej. Przechodząc zatem na grunt przedmiotowej sprawy należało stwierdzić, iż w świetle powyższych rozważań prawnych, odpowiedż na pytanie, czy doszło do naruszenia dóbr osobistych M. C. musi być negatywna. Powód nie wskazał żadnych dowodów na potwierdzenie swoich twierdzeń. Nie podał adresu sklepu, dokładnej daty zdarzenia, nie zindywidualizował osób, które mogłyby potwierdzić jego wersję zdarzenia. Wobec powyższych okoliczności jednoznacznie wskazuj ących na brak wykazania zasadności przedstawionego Sądowi żądania, powództwo zostało oddalone (punkt I). I Z uwagi na fakt, iż powód przebywa w zakładzie karnym i nie zarobkuj e, Sąd postanowił nie obciążać go kosztami procesu na podstawie art. 102 kpc (punkt II wyroku).