Postanowienie ał poddający w wątpliwość prawo własności dłużnika do zajętych sztaplarek

--- STRONA 1 --- XIV C 450/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 lipca 2016 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu XIV Wydział Cywilny z siedzibą w Pile w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Jolanta Czajka-Bałon Protokolant: st. sekr. sąd. Grażyna Bielicka po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2016 r. w Pile na rozprawie sprawy z powództwa (...) w K., Niemcy przeciwko Ł. P. i Skarbowi Państwa- Prezesowi Sądu Rejonowego w W. o zapłatę I. Zasądza od pozwanego Ł. P. i Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w W. solidarnie na rzecz powoda (...) wK., kwotę 45.914 zł ( czterdzieści pięć tysięcy dziewięćset czternaście złotych) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 30 czerwca 2012r. II. — W pozostałym zakresie powództwo oddala; III. Zasądza od pozwanych Ł. P. i Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w W. solidarnie na rzecz powoda kwotę 6.409,70 zł (sześć tysięcy czterysta dziewięć złotych i 70/100 ) tytułem zwrotu kosztów procesu. SSO Jolanta Czajka-Bałon --- STRONA 2 --- UZASADNIENIE Pozwem wniesionym w dniu 13 kwietnia 2012 roku powód (...) z siedzibą w K., reprezentowany przez adwokata, wniósł o zasądzenie solidarnie od pozwanych: Ł. P. — komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w W., Skarbu Państwa — Prezesa Sądu Rejonowego w VW. i (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w D. kwoty 19.000 euro z ustawowymi odsetkami od dnia doręczenia pozwu pozwanym, a nadto o zasądzenie od pozwanych na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych, względnie zgodnie ze spisem kosztów, jaki zostanie złożony na rozprawie. W uzasadnieniu pozwu podano, iż pozwany Ł. P. w toku prowadzonej egzekucji komorniczej przeciwko dłużnikowi A. T. w dniu 17 kwietnia 2009 roku otrzymał od powoda informację, iż zgłasza on swoje prawa do ruchomości pozostawionych na terenie dzierżawionym przez A. T., a będącym własnością (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w D. Po otrzymaniu ww. informacji pozwany komornik obowiązany był do zawiadomienia pełnomocnika powoda o przedmiotach zajętych w toku postępowania egzekucyjnego i o fakcie, iż w dniu 24 kwietnia 2009 roku odbędzie się licytacja zajętych ruchomości. Jednocześnie powód podniósł, iż komornik nie miał obowiązku odwoływania licytacji lub jakiegokolwiek innego tamowania postępowania egzekucyjnego, a jedynie miał obowiązek zawiadomienia powoda o zajęciu ruchomości, zamiarze ich sprzedaży w trybie licytacji, przyjętej wartości ruchomości, tak by powód miał możliwość złożenia powództwa przeciwegzekucyjnego, czy to o zwolnienie zajętych ruchomości spod egzekucji, czy też sumy uzyskanej w wyniku sprzedaży tych ruchomości, bądź skargi z zarzutami na oszacowanie wartości ruchomości. Pozwany komornik natomiast całkowicie zignorował pismo powoda z dnia 17 kwietnia 2009 roku i w ogóle nie udzielił na nie odpowiedzi. Dopiero po powzięciu przez powoda informacji w sierpniu 2009 roku o przeprowadzeniu przez pozwanego Ł. P. licytacji sztaplarek i skierowaniu do niego kolejnego pisma, komornik pismem z dnia 1 września 2009 roku zawiadomił pełnomocnika powoda o przeprowadzonej w kwietniu licytacji i sprzedaży zajętych ruchomości. W tym momencie powód pozbawiony był już możliwości złożenia powództwa przeciwegzekucyjnego, gdyż zarówno zostały sprzedane sztaplarki, jak też kwoty uzyskane w toku egzekucji zostały wypłacone spółce (...). Nadto, pozwany Ł. P. w toku egzekucji w żaden sposób nie zażądał od likwidatora spółki (...) wyjaśnień, czy jest mu wiadomym, że powód zgłasza swoje prawa własności, m. in. do dwóch zajętych sztaplarek (wózków widłowych). Ponieważ komornik w ogóle nie wezwał uczestnika postępowania egzekucyjnego — likwidatora spółki (...) do udzielenia takich informacji, nie miał możliwości zastosowania rygoru wynikającego z art. 762 $ 1 k.p.c. Komornik zatem swoim działaniem, mając wyraźny sygnał poddający w wątpliwość prawo własności dłużnika do zajętych sztaplarek, winien zastosować art. 761 $ 1 k.p.c., a w braku reakcji likwidatora spółki (...) — art. 762 $ 1 k.p.c. Zaniechanie zawiadomienia powoda o zajętych w toczącym się postępowaniu egzekucyjnym ruchomościach, brak doręczenia pełnomocnikowi powoda odpisu protokołu zajęcia i całkowite zignorowanie pisma powoda z dnia 17 kwietnia 2009 roku uznać zatem należy za bezprawne działanie pozwanego komornika rodzące jego odpowiedzialność odszkodowawczą na podstawie art. 23 ust. | ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. W ocenie powoda za bezprawne działanie pozwanego komornika należy również uznać zaniechanie poddania obu sztaplarek wycenie przez biegłego. Zdaniem powoda komornik Ł. P. 1 --- STRONA 3 --- nie ma stosownej wiedzy fachowej by samodzielnie dokonać ustalenia zwykłej wartości sprzedażnej rzeczy. Powód zwrócił nadto uwagę, że w protokole zajęcia błędnie wskazany został numer seryjny jednej ze sztaplarek, co świadczy o braku staranności w sporządzaniu tego protokołu. Pozwany komornik rezygnując z wykonania zdjęć zajętych ruchomości, co w ocenie powoda leżało w granicach zwykłej staranności komornika, zgodnie z przepisami obowiązany był do opisania ich stanu i podania istotnych cech. Sztaplarki w protokole zajęcia ruchomości nie zostały opisane w jakikolwiek sposób. W protokole zajęcia ruchomości brak jest także jakiejkolwiek informacji, czy pozwany komornik kierował do obecnego przy tym zajęciu likwidatora spółki (...) pytania, czy przedmiotowe ruchomości są obciążone prawami osób trzecich bądź czy osoby trzecie zgłaszały swoje prawa do własności zajętych ruchomości. Zaniechanie pozwanego komornika sporządzenia prawidłowego opisu zajętych sztaplarek w protokole zajęcia ruchomości uznać należy za bezprawne działanie pozwanego Ł. P. rodzące jego odpowiedzialność odszkodowawczą na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Powód wyjaśnił, iż odpowiedzialność solidarna Skarbu Państwa znajduje podstawę w art. 23 ust. 3 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Z kolei odpowiedzialność spółki (...) znajduje swoją podstawę w art. 415 k.c. Pozwana spółka wiedząc, że powód zgłasza swoje roszczenia do sztaplarek wskazał je jako przedmioty, z których komornik miał egzekwować jego roszczenie, przy czym zataił przed komornikiem fakt żądania przez powoda wydania mu tych urządzeń z powołaniem się na okoliczność, że są one przedmiotem umowy leasingu zawartej przez powoda. Solidarna odpowiedzialność spółki (...) z pozwanym komornikiem i Skarbem Państwa wynika z art. 441 k.c. Powód podał, iż wartość rynkowa obu sztaplarek przy zawieraniu umowy leasingu wynosiła 27.000 euro, zatem każda ze sztaplarek miała wartość rynkową 13.500 euro. Przedmiotowe sztaplarki były garażowane w wynajętych halach i wykorzystywane przez okres jedynie trzech miesięcy, były w bardzo dobrym stanie. Mając na względzie fakt, że sztaplarki prawie w ogóle nie pracowały, były przechowywane w dobrych warunkach, powód ocenił utratę ich wartości w okresie od czerwca 2007 roku do kwietnia 2009 roku na 30%, to jest na kwotę po 4.000 euro każda. Z tych przyczyn powód żąda zapłaty odszkodowania za każdą ze sztaplarek w wysokości 9.500 euro. Z uwagi na brak współuczestnictwa między komornikiem Ł. P. i Skarbem Państwa z jednej strony a spółką (...) z drugiej strony Przewodniczący w dniu 25 kwietnia 2012 roku zarządził rozdzielenie zawartych w pozwie roszczeń poprzez wydzielenie do odrębnego rozpoznania roszczenia zgłoszonego przez powoda wobec spółki (...) (k. 98). 'W odpowiedzi na pozew, działając w imieniu Skarbu Państwa, Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa z siedzibą w Warszawie wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego Skarbu Państwa zwrotu kosztów procesu, w tym na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwany Skarb Państwa zakwestionował powództwo co do zasady oraz wysokości. W ocenie Skarbu Państwa nie sposób zgodzić się z oceną strony powodowej, iż komornikowi można przypisać jakiekolwiek bezprawne działanie lub zaniechanie, bądź aby to działania komornika miały związek z (ewentualną) szkodą powoda. Pozwany podniósł, że sposób egzekucji wskazuje we wniosku wierzyciel (art. 797 $ 1 k.p.c.) — w tym przypadku spółka (...), którego likwidator wskazał zajęte ruchomości jako będące własnością dłużniczki A. T. Jak wynika z kopii protokołu zajęcia, likwidator był obecny przy zajęciu i prawa osób trzecich do żadnej z tych rzeczy, w tym wózków widłowych, nie zostały przez niego ujawnione. 2 --- STRONA 4 --- Pozwany podniósł, iż zgodnie z art. 845 $ 2 k.p.c. można zająć ruchomości dłużnika będące we władaniu samego wierzyciela, który do nich skierował egzekucję. Podobnie dłużniczka A. T. nie wskazała komornikowi osób, którym przysługuje prawo żądania zwolnienia zajętych ruchomości spod egzekucji. Niezależnie od powyższego pozwany podniósł, iż z twierdzeń strony powodowej nie wynika, aby w omawianym okresie przysługiwało powodowi powództwo o zwolnienie od egzekucji, albowiem własność przedmiotowych sztaplarek miała przejść na powoda dopiero w 2010 roku. Jednocześnie za nieuzasadnione w ocenie pozwanego należy uznać zarzuty strony powodowej naruszenia przez komornika art. 853 $ 2 k.p.c. Pozwany Ł. P. w odpowiedzi na pozew na rozprawie w dniu 24 czerwca 2012 roku wniósł o oddalenie powództwa (k. 135). Pozwany oświadczył, iż w jego ocenie wszystkie podjęte przez niego jako komornika czynności zostały wykonane prawidłowo. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód (...) z siedzibą w K. ((...) spółka dystrybucyjno — konsultingowa z 0.0.) jest niemieckim przedsiębiorcą, handlującym szeroką gamą produktów, w szczególności jednak przedmiotem działalności powoda jest handel węglem drzewnym, brykietem oraz drewnem kominkowym. Członkiem zarządu uprawnionym do jednoosobowej reprezentacji powodowej spółki jest W. B. dowód: odpis z rejestru handlowego powoda wraz z tłumaczeniem (k. 22 -31, 104 - 106) Powód począwszy od 2006 roku bardzo rozwinął swoją działalność i był zainteresowany pozyskiwaniem producentów brykietu drzewnego i drewna kominkowego, a także firm, które zajmowałyby się segregowaniem i pakowaniem węgla drzewnego przywożonego do Europy przez spółkę córkę powoda mającą siedzibę w N. Powód na terenie Polski - w K. - jest wyłącznym udziałowcem drugiej spółki córki, tj. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która również zajmuje się wyżej opisaną działalnością. Ponadto powód zawarł umowy z zewnętrznymi firmami z Polski, Łotwy, Ukrainy, Litwy i Białorusi, które również na rzecz powodowej spółki produkują brykiet drzewny i drewno kominkowe, które powód następnie od tych firm kupuje. Niektórym podmiotom powód zlecał produkcję brykietu drzewnego z odpadów stanowiących własność powoda, które im dostarczał i wówczas powód na rzecz producentów uiszcza jedynie zapłatę za wykonaną usługę. W ramach współpracy powód niejednokrotnie różnym przedsiębiorcom na terenie Polski nieodpłatnie przekazywał swoje maszyny w tym celu, by mogli wykonywać dla powoda produkcję. 'W 2007 roku z prezesem powodowej spółki skontaktował się T. H. proponując podjęcie współpracy. Prezes powoda na złożoną propozycję wyraził zgodę, w związku z czym T. H. w maju 2007 roku założył działalność gospodarczą na dane swojej ówczesnej konkubiny A. T. Przedsiębiorstwo było prowadzone pod firmą (...). Jednocześnie na terenie Niemiec T. H. prowadził jako pełnomocnik A. T. przedsiębiorstwo również pod firmą (...). A. T. nigdy faktycznie nie zajmowała się prowadzoną przez T. H. działalnością, zaś on sam w ewidencji działalności gospodarczej wpisany był jako pełnomocnik A. T. Działalność na terenie Polski T. H. prowadził przy pomocy S. K.., który także pełnił rolę tłumacza, albowiem T. H. nie władał językiem polskim. 3 --- STRONA 5 --- 'W związku z założoną w Polsce działalnością gospodarczą T. H. zawarł ze spółką Gospodarstwo Rolne (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D. umowę dzierżawy hal położonych w D., a stanowiących własność tej spółki. Współpraca pomiędzy powodem a przedsiębiorstwem (...) miała charakter umowy ustnej, zgodnie ze zwyczajami obowiązującymi w tym sektorze rynku na terenie Niemiec i miała przebiegać w trzech płaszczyznach. W pierwszej kolejności przedsiębiorstwo (...) miało dokonywać przesiewu węgla drzewnego stanowiącego własność powoda, a przewożonego w kontenerach drogą morską z Afryki do Polski. Węgiel drzewny przywożony z Afryki ma wymiary od 5 mm wzwyż. Zgodnie z normami dotyczącymi ziarnistości węgla drzewnego, tylko węgiel o wymiarach od 20 mm do 80 mm może być pakowany i wówczas trafia do sklepów jako węgiel używany powszechnie do grilla. Wszystkie elementy węgla drzewnego poniżej 20 mm są kwalifikowane jako odpady i mogą służyć do produkcji brykietu. Ponieważ przedsiębiorstwo (...) miało pakować węgiel drzewny stanowiący własność powoda, powstawałyby odpady i z tych odpadów - jako drugie pole współpracy między powodem a firmą (...)- miała być prowadzona przez przedsiębiorstwo (...) produkcja brykietu. Ponieważ węgiel przywożony z Afryki stanowił własność powoda również odpady stanowiły własność powoda, zaś przedsiębiorstwo prowadzone przez T. H. miało otrzymywać zapłatę za wykonaną usługę, a założenie było takie, że firma ta miała z odpadów produkować rocznie około 20.000 — 25.000 ton brykietu. Trzecią płaszczyzną współpracy między powodem a firmą (...) było pośrednictwo w zakupie drewna kominkowego od producentów z Polski południowej oraz pośrednictwo w zakupie węgla drzewnego z Ukrainy, który także miał być przez firmę (...) sortowany. Powódka całość węgla drzewnego z Ukrainy oraz całość drewna kominkowego od producentów z Polski kupowała od firmy (...) płacąc cenę sprzedaży powiększoną o prowizję przedsiębiorstwa (...), natomiast towar ten pozostawiał na terenie nieruchomości w D. z tych przyczyn, że węgiel drzewny miał zostać przez przedsiębiorstwo (...) posortowany i opakowany w opakowania dostarczone przez powoda, a drewno kominkowe miało być na rzecz powoda składowane w D. po opakowaniu go w opakowania dostarczone przez powoda. 'W ramach drugiego pola współpracy T. H. dokonał zakupu maszyny do przesiewania od firmy (...) sp. z o.o. By móc jednak realizować usługę sortowania węgla drzewnego, a także mieć możliwość dokonywania załadunku posortowanego węgla drzewnego, który miał być dostarczany powodowi, niezbędne było, by firma (...) dysponowała sztaplarkami (tj. wózkami widłowymi). Ponieważ T. H. nie posiadał środków finansowych na zakup sztaplarek powód w dniu 11 czerwca 2007 roku zawarł umowę leasingu dwóch nowych sztaplarek (...) o numerach seryjnych (...)i (...). Wartość obu sztaplarek na dzień zawarcia umowy wynosiła 27.000 euro, a umowa leasingu została zawarta na okres 39 miesięcy. W dodatkowych warunkach do umowy leasingu strony ustaliły, że sztaplarki mogą być użytkowane na terenie Polski. Sztaplarki zostały wydane powodowi w dniu I 1 czerwca 2007 roku i w tym też dniu powód zlecił transport obu sztaplarek wprawdzie na rzecz niemieckiego przedsiębiorstwa T. H., jednak do siedziby polskiego przedsiębiorstwa w D. Powód w całym okresie trwania umowy leasingu regularnie uiszczał opłaty leasingowe, a w dniu I5 września 2010 roku zapłacił na rzecz firmy leasingowej ostatnią opłatę związaną z wykupem przedmiotu leasingu i własność obu sztaplarek została przeniesiona na powoda. 4 --- STRONA 6 --- Powód w 2010 roku po wykupie obu sztaplarek mógł je dopiero wprowadzić na listę środków trwałych w pozycji (...). Powód przekazywał maszyny T. H. bez zawierania umów pisemnych. Umowy te miały charakter umów użyczenia i miały służyć temu, by przedsiębiorstwo (...) miało możliwość rozpoczęcia produkcji i dostarczania gotowego towaru dla powoda, Przedsiębiorstwo T. H. nie było wyjątkiem jeśli chodzi o nieodpłatne przekazywanie przez powoda maszyn umożliwiających prowadzenie produkcji na rzecz powoda. Na zasadzie umowy użyczenia powód maszyny takie przekazywał także innym przedsiębiorcom, np. M. S. prowadzącemu działalność pod nazwą (...), J. R., A. P. Umowy takie miały zawsze charakter umów ustnych i ich celem było zwiększenie mocy produkcyjnej lub umożliwienie produkcji określonego typu towarów, które następnie miały być dostarczane powodowi. Z częścią takich przedsiębiorców powód umawiał się, że będą oni przekazywali powodowi nieodpłatnie część wyprodukowanego towaru na poczet uiszczenia przez nich ceny zakupu tych maszyn. Taka umowa nie dotyczyła obu sztaplarek przekazanych przedsiębiorstwu (...), albowiem powód nie był właścicielem tych sztaplarek, a jedynie miał je w leasingu. Wózki widłowe były używane przez firmę (...) codziennie oprócz niedziel. Ilość godzin pracy wózków była różna — czasami tylko jedna godzina dziennie, czasami było to także osiem godzin dziennie. Wszystko zależało od ilości ciężarówek, jakie przyjeżdżały danego dnia z transportem. Po zakończeniu pracy danego dnia wózki widłowe były wstawiane do hali. Powód by umożliwić T. H. rozpoczęcie produkcji brykietu z odpadów węgla drzewnego dokonał także zakupu używanej maszyny do odpylania DELTAFlex1500-20/9 GZ, rok produkcji 2005, numer fabryczny (...), H. F. od firmy (...) z siedzibą w Niemczech (B.). T. H. w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa nigdy jednak nie uruchomił linii produkcyjnej brykietu węgla drzewnego. dowód: zaświadczenie o dokonaniu zmiany wpisu do ewidencji działalności gospodarczej dot. A. T. (k. 35), informacja pobrana z KRS dot. spółki (...) (k. 33 - 34), protokół z posiedzenia jawnego Izby Cywilnej Sądu Krajowego w Augsburgu wraz z tłumaczeniem (k. 36 - 42), umowa leasingu nr (...) z dnia 11 czerwca 2007 r. (k. 43, 163 - 164), dodatkowe warunki do umowy leasingu (k. 44 — 45, 165 - 166), protokół przekazania sztaplarek z dnia 1] czerwca 2007 r. (k. 47, 167), list przewozowy od producenta sztaplarek HEP Gabelstapler GmbH - dowód dostawy (k. 46, 48, 169, 170), zlecenie przewozu z dnia 12 czerwca 2007 r. (k. 49, 168), pismo leasingodawcy z dnia 13 lipca 2007 r. (k. 50 - 51), protokół z dnia 19 maja 2010 r. (k. 56 - 62), protokół z dnia 30 czerwca 2010 r. (k. 63 — 64), protokół z dnia 21 lipca 2010 r. (k. 65), rachunek nr (...) z dnia I września 2010 r. (k. 52, 171), potwierdzenie przelewu (k. 53, 172), zaświadczenie o przeniesieniu własności sztaplarek na powoda (k. 54, 174), ewidencja środków trwałych powoda na dzień 31 grudnia 2010 r. (k. 55, 173), zeznania świadka S. K. (k. 203v — 204), zeznania świadka L. K. (k. 238 — 239v), częściowo zeznania świadka J. S. (k. 239v — 241), zeznania świadka T. H. (k. 568 — 574, 584 — 598), przesłuchanie prezesa powodowej spółki W. B. (min. 00:56:03-02:34:05 k. 478) 'W czerwcu 2008 roku T. H. zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej w ramach przedsiębiorstwa (...) i opuścił nieruchomość w D., o czym powód nie miał wiedzy. Na terenie tej nieruchomości pozostały rzeczy ruchome stanowiące własność powoda. T. H. opuszczając nieruchomość w D. rozmawiał z likwidatorem spółki (...) J. S., któremu przekazał, iż pozostawione na terenie nieruchomości maszyny, w tym dwie sztaplarki, 5 --- STRONA 7 --- stanowią własność powoda. Przekazał także J. S., że pozostawiony na terenie nieruchomości towar stanowi własność powoda. T. H. osobiście poinformował J. S., iż powód przyjedzie odebrać pozostawione ruchomości. T. H. w żaden sposób nie poinformował powoda, że zakończył działalność na terenie D. i nie wezwał powoda do odbioru rzeczy stanowiących własność powoda. W dniu 4 czerwca 2008 roku komisja w składzie: B. W., G. G. - pracownicy spółki (...), E. J. — pracownik firmy A. T. dokonała zabezpieczenia sprzętu i materiałów znajdujących się w halach nr 1, 2 i 3 położonych na działkach (...), (...) i (...) w D. w celu zabezpieczenia płatności z tytułu umowy dzierżawy, w tym dwóch wózków widłowych. Przy czynności tej obecny był likwidator spółki (...)J. S. dowód: dokumenty w aktach sprawy Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w W. Ł. P. o sygn. Km 136/09 (k. 10 — 11), zeznania świadka A. J. (k. 237 — 238), częściowo zeznania świadka J. S. (k. 239v — 241), zeznania świadka T. H. (k. 568 — 574, 584 — 598) Na przełomie września i października 2008 roku W. B. oraz L. K. osobiście przyjechali do D. i podczas rozmowy, jaką przeprowadzili z J. S. poinformowali go, że maszyny tam pozostawione są własnością powoda i chce je on odebrać. J.S. stwierdził, że nie wyda maszyn i towaru powodowi, albowiem firma (...) w ramach prowadzonej działalności posiada wobec spółki (...) sp. z o.o. zadłużenie z tytułu braku zapłaty za czynsz dzierżawny. Przedstawiciele powoda w rozmowie podkreślili, że likwidator nie ma prawa zajmować ruchomości stanowiących własność powoda, bowiem w stosunku do powoda nie ma on żadnych roszczeń. Wobec braku woli wydania maszyn i towaru powodowi, pełnomocnik powoda pismem z dnia 27 października 2008 roku wezwał spółkę Gospodarstwo Rolne (...) sp. z 0.0. w likwidacji z siedzibą w D. do wydania rzeczy stanowiących własność powoda, a pozostawionych na terenie nieruchomości dzierżawionej przez przedsiębiorstwo (...), w tym dwóch maszyn EP Gabelstapler CPCD 15 R wskazując, iż przedmiotowe wózki widłowe są przedmiotem umowy leasingu zawartej przez powoda z firmą (...). Pismo to zostało doręczone likwidatorowi spółki (...) w dniu 13 listopada 2008 roku. dowód: wezwanie do wydania rzeczy ruchomych z dnia 27 października 2008 r. (k. 69 - 70), zeznania świadka A. J. (k. 237 — 238) W dniu 17 listopada 2008 roku z pełnomocnikiem powoda skontaktowała się pracownica spółki (...) A. S. (J.) twierdząc, że dzwoni na polecenie likwidatora J. S. i prosi o przesłanie umów potwierdzających zawarcie umowy leasingu odnośnie dwóch sztaplarek. Pełnomocnik powoda niezwłocznie przesłała spółce (...) umowę leasingu. Z uwagi na to, że pełnomocnik powoda nie otrzymała odpowiedzi na wysłane pismo i dokumenty, kolejnym pismem z dnia 12 grudnia 2008 roku ponowiła swoje wezwanie, prosząc jednocześnie o wskazanie danych dotyczących ewentualnego postępowania, jakie mogło toczyć się przeciw A. T., w którym mogła zgodnie z informacjami przekazanymi przez pracownika w rozmowie telefonicznej, zostać zajęta część przedmiotów należących do powoda. Na pismo to również pełnomocnik powoda nie otrzymała odpowiedzi. dowód: pismo pełnomocnika powoda z dnia 17 listopada 2008 r. (k. 71), pismo pełnomocnika powoda z dnia 12 grudnia 2008 r. (k. 72), zeznania świadka A. J. (k. 237 - 238) 6 --- STRONA 8 --- W dniu 13 stycznia 2009 roku wierzyciel Gospodarstwo Rolne (...) sp. z 0.0. z w likwidacji z siedzibą w D. złożył w Kancelarii Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w W.Ł.P. wniosek o wszczęcie i przeprowadzenie postępowania egzekucyjnego z ruchomości, pieniędzy i wierzytelności dłużniczki A. T. w celu wyegzekwowania należności głównej w kwoce 17.500,00zł, kosztów sądowych w kwocie 2.619,00zł oraz kosztów zastępstwa w postępowaniu egzekucyjnym w kwocie 600,00zł. W uzasadnieniu wniosku wierzyciel wskazał, iż w pierwszej kolejności wnosi o zajęcie towarów WD. (...), co do których wierzyciel stosował ustawowe prawo zastawu na ruchomościach dłużniczki dla zabezpieczenia niezapłaconego czynszu dzierżawnego hal magazynowych. Przedmiotowy wniosek został zarejestrowany przez komornika pod sygn. akt Km 136/09. 'W dniu 13 stycznia 2009 roku komornik Ł. P. sporządził adresowane do A. T. zawiadomienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego, które to zawiadomienie przesłane zostało na adres: D. (...), (...) B. Nadto w dniu 13 stycznia 2009 roku pozwany komornik udał się do D., gdzie dokonał zajęcia ruchomości znajdujących się pod adresem: D. (...), w tym dwóch wózków widłowych spalinowych. W sporządzonym na powyższą okoliczność protokole zajęcia ruchomości przedmiotowe wózki widłowe określono jako: CPCD 18N-RW9060918570 i CPCD RW9061 124057, a jako wartość szacunkową każdego z tych wózków komornik wpisał kwotę 5.000,00zł. Zajęcia ruchomości wymienionych w protokole zajęcia komornik Ł. P. dokonał w obecności likwidatora spółki (...) J. S. W toku egzekucji, w dniu 30 stycznia 2009 roku komornik Ł. P. zwrócił się do Sądu Rejonowego w W. z wnioskiem o ustanowienie kuratora dla doręczeń dla dłużnika A. T., albowiem ustalił, że miejsce pobytu dłużnika nie jest znane, dłużnik nie prowadzi działalności gospodarczej pod wskazanym adresem od 2006 roku, dłużnik wyprowadził się w nieznanym kierunku. Sąd Rejonowy w W. postanowieniem z dnia 10 lutego 2009 roku w sprawie sygn. akt I Ns 91/09 oddalił wniosek pozwanego komornika o ustanowienie kuratora dla dłużniczki A. T. wskazując, że jak wynika z akt sprawy egzekucyjnej komornik nie prowadzi postępowania z urzędu, zatem nie jest uprawniony do składania wniosku o ustanowienie kuratora, stosownie zaś do art. 802 k.p.c. ustanawia się kuratora, jeżeli miejsce dłużnika nie jest znane, wyłącznie na wniosek wierzyciela prowadzącego postępowanie egzekucyjne chyba, że egzekucja wszczęta została z urzędu. 'W dniu 31 marca 2009 roku pozwany komornik sporządził obwieszczenie o pierwszej licytacji ruchomości, w którym wskazał, że w dniu 24 kwietnia 2009 roku o godz. 10:00 odbędzie się pierwsza licytacja ruchomości, stanowiących własność dłużnika: zam. (...) B., D. (...), w tym dwóch wózków widłowych, których cena wywoławcza określona została na kwotę 3.750,00zł. dowód: protokół zajęcia ruchomości z dnia 13 stycznia 2009 r. (k. 84), obwieszczenie o pierwszej licytacji ruchomości z dnia 31 marca 2009 r. (k. 85), dokumenty w aktach sprawy Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w W. Ł. P. o sygn. Km 136/09, zeznania świadka P. 8. (min. 00:11:43-00:40:30 k. 477v), zeznania pozwanego Ł. P. (min. 00:37:46-01:07:50 k. 625) Wódniu I kwietnia 2009 roku powód uzyskał nieoficjalną informację, że użyczone przez niego firmie A. T. wózki widłowe zostały zajęte przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w W. S. Ż. W związku z powyższym pełnomocnik powoda skierowała do ww. 7 --- STRONA 9 --- komornika zapytanie, czy prowadził egzekucję bądź postępowanie zabezpieczające przeciwko dłużnikowi A. T., która prowadziła działalność gospodarczą pod nazwą (...) z siedzibą w D. Pełnomocnik powoda zwrócił się o informację, czy w ewentualnym postępowaniu doszło do zajęcia dwóch maszyn o nazwie EP Gabelstapller CPCD 15 R, które są przedmiotem umowy leasingu zawartej między firmą (...) a powodem. W odpowiedzi na powyższe komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym w W. S. Ź. poinformował pełnomocnika powoda, że przedmiotem zabezpieczenia do sprawy sygn. akt Km 858/08 był podajnik wibracyjny (...) sp. z 0.o., która to spółka była wierzycielem w sprawie zabezpieczenia. Nadto ustalił, że na terenie (...) znajduje się urządzenie Delta flex 150-20/962, rok produkcji 2005, numer fabryczny (...), który prawdopodobnie należy do firmy (...). dowód: pismo pełnomocnika powoda z dnia 1 kwietnia 2009 r. (k, 73 - 74), pismo komornika S. Ż. z dnia 27 kwietnia 2009 r. (k. 75) W dniu 14 kwietnia 2009 roku T. H. na żądanie powoda sporządził zestawienie maszyn i towarów, jakie zostały pozostawione na terenie nieruchomości w D., a stanowiły własność powoda. W przedmiotowym zestawieniu wymieniono m. in. 2 sztaplarki widłowe. dowód: oświadczenie T. H. z dnia 14 kwietnia 2009 r. wraz z tłumaczeniem (k. 66 - 68), zeznania świadka T. H. (k. 568 — 574, 584 — 598) 'W dniu 16 kwietnia 2009 roku pełnomocnik powoda otrzymała od likwidatora spółki (...)J. S. ogólnikową informację, że towary i maszyny należące do firmy (...) znajdują się pod zajęciem Komornika Rewiru I przy Sądzie Rejonowym w W. ul. (...) w W. Pełnomocnik powoda ustalił, że komornikiem tym jest Ł. P. Pismem z dnia 17 kwietnia 2009 roku pełnomocnik powoda zwróciła się do komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w W. Ł. P. o udzielenie informacji, czy w postępowaniu egzekucyjnym toczącym się przeciwko A. T. w związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą pod nazwą (...) zostały zajęte rzeczy ruchome w postaci maszyn i towarów szczegółowo w tym piśmie wymienionych. W piśmie tym pełnomocnik powoda wymieniła między innymi dwie sztaplarki EP Gabelstapler CPCD 15 R i załączyła umowę leasingu i pozostałe dokumenty ich dotyczące. Przedmiotowe pismo zostało przesłane do komornika zarówno faksem w dniu 17 kwietnia 2009 roku, jak też listem poleconym, który do kancelarii komornika został doręczony w dniu 21 kwietnia 2009 roku. Pismo przesłane faksem zostało wysłane bez załączonych do niego dokumentów, natomiast do pisma przesłanego listem poleconym zostały załączone wszystkie wymienione w nim dokumenty, w tym umowa leasingu i pozostałe dokumenty dotyczące sztaplarek. Na przedmiotowe pismo powód nie otrzymał żadnej odpowiedzi. dowód: pismo likwidatora J. S. z dnia 14 kwietnia 2009 r. (k. 76), pismo pełnomocnika powoda z dnia 17 kwietnia 2009 r. (k. 77 - 79), pismo Poczty Polskiej S.A. (k. 80) 'W dniu 24 kwietnia 2009 roku komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym w W. Ł. P. dokonał sprzedaży dwóch wózków widłowych zajętych w dniu 13 stycznia 2009 roku za cenę 3.750,00zł każdy. Jeden z przedmiotowych wózków nabyła A. S. — żona likwidatora spółki (...) J. S., adrugi wózek nabył J. P. dowód: protokoły sprzedaży ruchomości z dnia 24 kwietnia 2009 r. (k. 86, 87, 88, 89), dokumenty w aktach sprawy Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w W. Ł. P. o sygn. 8 --- STRONA 10 --- Km 136/09, zeznania świadka A. S. (k. 271 — 271v), zeznania świadka J. P. (k. 27 Iv), zeznania świadka J. S. (k. 239v — 241), zeznania świadka P. S. (min. 00:11:43-00:40:30 k. 477v) W dniu 26 sierpnia 2009 roku pełnomocnik powoda skierował do Prokuratury Rejonowej w W. zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez J. S. polegającego na tym, że począwszy od dnia 14 listopada 2008 roku przywłaszczył on rzeczy ruchome stanowiące własność (...) lub rzeczy, co do których powód miał prawo do wyłącznego rozporządzania nimi, a w szczególności: 140180 kg netto miału drobnicowego, sito do przesiewania węgla, 15 palet opakowań Flammenco Holzkohle o wartości 72.000 zł, etykiety Flammenco Holzbrikrtts o wartości 204.000 zł, węgiel drzewny opisany symbolem Record w ilości 24 palet Euro - 24 ton, dwie maszyny EP Gabelstapler CPCD 15 R, które są przedmiotem leasingu z firmą (...), tj. o czyn z art. 284 $ 1 k.k. Do zawiadomienia zostały załączone dokumenty potwierdzające prawo powoda do części znajdujących się na terenie (...) sp. Z 0.0. w likwidacji rzeczy ruchomych. Pismem z dnia 28 sierpnia 2009 roku powód uzupełnił listę rzeczy zatrzymanych przez spółkę (...). Przedmiotowa sprawa została następnie przekazana przez Prokuraturę Okręgową w P. do rozpoznania do Prokuratury Rejonowej w G. dowód: dokumenty w aktach Prokuratury Rejonowej w G. o sygn. 2Ds. 451/09 W sierpniu 2009 roku powód uzyskał od L. K., który współpracował z firmą A. T., informację, iż obie sztaplarki zostały sprzedane w toku licytacji komorniczej i że ruchomości tych nie ma na terenie nieruchomości w D. Pismem z dnia 28 sierpnia 2009 roku, doręczonym komornikowi Ł. P. w dniu 1 września 2009 roku, pełnomocnik powoda ponowił zapytanie skierowane do ww. komornika w dniu 17 kwietnia 2009 roku, tj. czy dokonał on zajęcia rzeczy wymienionych w tym piśmie. Jednocześnie pełnomocnik powoda pismem z dnia 28 sierpnia 2009 roku poinformował Prokuraturę Rejonową w W. o prawdopodobnym fakcie usunięcia z terenu nieruchomości w D. rzeczy ruchomych opisanych w zawiadomieniu o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Pismem z dnia 3 września 2009 roku, doręczonym pełnomocnikowi powoda w dniu 14 września 2009 roku, pozwany Ł. P. poinformował, że prowadzi postępowanie egzekucyjne na wniosek Gospodarstwa Rolnego (...) sp. Z 0.0. w likwidacji z siedzibą w D. przeciwko dłużnikowi A. T. Wskazał, iż w toku prowadzonej egzekucji dokonał zajęcia ruchomości, w tym: wózka widłowego spalinowego CPCD 18N-RW9060918570 — 1 szt., 5.000,00zł oraz wózka widłowego spalinowego CFPCD RW9061124057 — 1 szt., 5.000,00zł, które to wózki widłowe zostały sprzedane w dniu 24 kwietnia 2009 roku w drodze licytacji. Pismem z dnia 7 października 2009 roku pełnomocnik powoda powołując się na przeprowadzoną z pozwanym komornikiem w dniu 23 września 2009 roku rozmowę, zwrócił się z prośbą o udzielenie informacji, czy komornikowi udało się potwierdzić numery sprzedanych podczas licytacji w dniu 24 kwietnia 2009 roku sztaplarek. Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2009 roku komornik Ł. P. umorzył postępowanie w sprawie Km 136/09 na podstawie art. 824 $ 1 pkt 3 k.p.c. dowód: pismo pełnomocnika powoda z dnia 28 sierpnia 2009 r. (k. 81 - 82), pismo komornika Ł. P. z dnia 3 września 2009 r. (k. 83), dokumenty w aktach sprawy Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w W. Ł. P. o sygn. Km 136/09 9 --- STRONA 11 --- Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2010 roku Prokurator Prokuratury Rejonowej w G. umorzył śledztwo w sprawie przywłaszczenia przez likwidatora spółki (...) ruchomości na szkodę powoda, tj. przestępstwo z art. 284 $ 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2010 roku w sprawie sygn. akt II Kp. 132/10 Sąd Rejonowy w W. po rozpoznaniu zażalenia powoda na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. z dnia 11 stycznia 2010 roku o umorzeniu śledztwa w sprawie 2Ds. 451/09 na podstawie art. 437 $ 1 k.p.k. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. dowód: dokumenty w aktach Prokuratury Rejonowej w G. o sygn. 2Ds. 451/09 Pismem z dnia 24 sierpnia 2011 roku pełnomocnik powoda zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego w W. o przeprowadzenie nadzoru w trybie administracyjnym w zakresie rzetelności postępowania komornika Ł. P. w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego z wniosku Gospodarstwa Rolnego (...) sp. z 0.0. w likwidacji z siedzibą w D. w sprawie Km 136/09. W odpowiedzi na powyższe Prezes Sądu Rejonowego w W. przesyłając pełnomocnikowi powoda wyjaśnienia komornika Ł. P. wskazał, że nie dopatruje się nierzetelności w pracy komornika. Podkreślił, że zgodnie z art. 845 $ 2 k.p.c. komornik miał prawo zająć przedmiotowe ruchomości, natomiast zgoda powoda nie była konieczna, bo nie pozostawały w jego władaniu. Poza tym stosownie do art. 853 $ 1 i 2 k.p.c. oszacowanie ruchomości należy do komornika, a jedynie w przypadkach wskazanych należy powołać biegłego. Skoro więc nikt nie kwestionował oszacowania komornika, to nie można mu z tego tytułu czynić obecnie zarzutów, że naruszył wskazane przepisy. Ponadto, odnosząc się do skargi powoda podkreślił, że jak wynika z pism pełnomocnika powoda z dnia 27 października 2008 roku i 12 grudnia 2008 roku, kierowanych do Gospodarstwa Rolnego (...) sp. z 0.0. w likwidacji w D., pełnomocnik powoda był w posiadaniu wiedzy, że toczy się egzekucja przeciwko dłużnikowi A. T. i że zajęte są podczas tej egzekucji rzeczy ruchome, do których jak wynika z pism pełnomocnika powoda była skierowana egzekucja. W związku z tym nic nie stało na przeszkodzie wytoczeniu stosownego powództwa nawet z odpowiednim wnioskiem o zabezpieczenie roszczenia, co wówczas mogło być podstawą do wstrzymania egzekucji z tychże ruchomości. dowód: pismo pełnomocnika powoda z dnia 24 sierpnia 2011 r. (k. 90 - 91), pismo komornika Ł. P. z dnia 5 września 2011 r. (k. 93 - 94), pismo Prezesa Sądu Rejonowego w W. z dnia 7 września 2011 r. (k. 92) W opinii z dnia 8 marca 2016 roku biegły sądowy inż. J. G. wskazał, iż spadek wartości ceny wózków widłowych: « EP Gabelstapler CPCD 18 N - RW 9060918570, « EP Gabelstapler CPCD 15 - RW 9061124057 od dnia przekazania ich przez powoda firmie A. T., tj. od lipca 2007 roku do ich licytacji komorniczej z dnia 24 kwietnia 2009 roku mógł wynosić od 40% + 55% wartości zakupu, tj. 5.400 € + 7.425 €. Szacunkowa wartość każdego z przedmiotowych wózków widłowych nie powinna być niższa niż 5.000 €, tj. przy wartości euro w tym czasie około 4,00 zł wyniosłaby 20.000,00 zł. 10 --- STRONA 12 --- dowód: opinia biegłego sądowego J. G. (k. 687 -690, min. 00:04:28-01:00:41 k. 732v) Powyższych ustaleń Sąd dokonał na podstawie wskazanych wyżej dokumentów urzędowych i prywatnych, zeznań świadków: S. K., A. J., L. K., częściowo zeznań świadków: J.S. A. S. J. P., P. S., przesłuchania prezesa powodowej spółki W. B., częściowo zeznań pozwanego Ł. P. oraz opinii biegłego sądowego J. G. Zgromadzone dokumenty urzędowe i prywatne Sąd ocenił jako wiarygodny materiał dowodowy, mając na względzie przepisy art. 244 $ 1 k.p.c. i art. 245 k.p.c., uznając że zostały one sporządzone przez upoważnione osoby i instytucje, w zakresie ich kompetencji i prawem przewidzianej formie oraz to że ich wartość dowodowa nie została skutecznie zakwestionowana przez strony w trybie art. 252 k.p.c. i art. 253 k.p.c., a Sąd nie znalazł przyczyn by to uczynić z urzędu. Przy czym podkreślić należy, że o materialnej mocy dowodowej dokumentów prywatnych sąd rozstrzyga zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Dokumenty prywatne nie korzystają z domniemania zgodności z prawdą oświadczeń w nich zawartych. Korzystają jedynie z domniemania autentyczności, a także domniemania wyłączającego potrzebę dowodu, że osoba, która dokument podpisała złożyła zawarte w nim oświadczenia. Jeżeli chodzi o zeznania prezesa zarządu powodowej spółki W. B. to Sąd dał im wiarę w całości, uznając je za wiarygodne i przydatne, albowiem zeznania te były spójne, jasne i logiczne oraz korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, na podstawie którego Sąd ustalił stan faktyczny sprawy. Za wiarygodne w pełni Sąd uznał zeznania świadków: S. K., A. J. i L. K., albowiem były logiczne i spójne z pozostałym materiałem dowodowym, na podstawie którego Sąd ustalił stan faktyczny sprawy, a przy tym nie zostały złożone w taki sposób i w takiej treści, by uznać je za uzgodnione z którąkolwiek ze stron procesu. Jeżeli chodzi o zeznania świadków: J. S., A. S., J. P., P. S. oraz zeznania pozwanego Ł. P. to Sąd uznał ich zeznania na zasługujące na wiarę jedynie w części, w zakresie wskazanym w opisie faktycznym sprawy. W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż składając zeznania zarówno świadkowie, jak i pozwany co do wielu istotnych kwestii nie byli w stanie podać kluczowych informacji zasłaniając się niepamięcią z uwagi na znaczny upływ czasu, jaki minął od licytacji. I tak, świadkowie A. S. i J. P. nie potrafili podać, który z komorników prowadził licytację wózków i kiedy miała ona miejsce. Świadek P. S., który z polecenia pozwanego Ł. P. przeprowadził licytację wózków pełniąc w tym czasie funkcję asesora komorniczego wskazywał, że nie pamięta, jak przedmiotowe wózki wyglądały. Jednakże i świadkowie i pozwany kategorycznie twierdzili, że jeśli chodzi o stan techniczny wózków widłowych, które były przedmiotem licytacji w dniu 24 kwietnia 2009 roku to były one stare, używane, wymagały remontu i wielu nakładów, a w dniu licytacji nie nadawały się do użytku. W ocenie Sądu — mając na uwadze wzajemne relacje łączące samych świadków (A. S. jest żoną J. S. — likwidatora spółki (...), również pozwanej przez powoda) oraz świadków i pozwanego Ł. P. (P. S. pracował w kancelarii pozwanego komornika w charakterze asesora komorniczego) - ich zeznania należało uznać za stronnicze i złożone na użytek niniejszego procesu. Nie uszło również uwadze Sądu, że jeśli chodzi o zeznania świadka J. S. to są one sprzeczne z zeznaniami świadka A. J., które Sąd uznał za wiarygodne, albowiem korespondowały z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, a w szczególności dokumentami w postaci pism pełnomocnika powoda. 11 --- STRONA 13 --- Zeznania ww. świadków J. S., A. S., J. P., P. S., jak i pozwanego Ł. P. odnoszące się do stanu technicznego wózków widłowych pozostawały w całkowitej sprzeczności z wiarygodnymi zeznaniami świadka L. K. oraz prezesa powodowej spółki W. B., a przede wszystkim z pisemną i ustną opinią biegłego sądowego w dziedzinie: wózki widłowe, maszyny rolnicze inż. J. G., która to opinia okazała się dowodem o istotnym znaczeniu dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Po jej przeanalizowaniu Sąd uznał ją za całkowicie wiarygodny materiał dowodowy. Z opinii J. G. jednoznacznie wynika, że spadek wartości ceny wózków widłowych: « EP Gabelstapler CPCD 18 N - RW 9060918570, « EP Gabelstapler CPCD 15 — RW 9061124057 od dnia przekazania ich przez powoda firmie A. T., tj. od lipca 2007 roku do ich licytacji komorniczej z dnia 24 kwietnia 2009 roku mógł wynosić od 40% + 55% wartości zakupu, tj. 5.400 € - 7.425 €. Z kolei szacunkowa wartość każdego z przedmiotowych wózków widłowych nie powinna być niższa niż 5.000 €, tj. przy wartości euro w tym czasie około 4,00 zł wyniosłaby 20.000,00 zł. Biegły wyjaśnił, iż najważniejszymi elementami wchodzącymi w skład oceny wartości wózka widłowego są: cena zakupu pomniejszona o zwyczajową amortyzację oraz faktyczne zużycie wózka, tj. silnika oraz skrzyni przekładniowej, mechanizmu podnoszenia tzw. „masztu” wraz z widłami i łańcuchami oraz układów hydraulicznych i hamulcowych oraz osi tylnej i układu elektrycznego. Nadto wyjaśnił, że gdyby jednak przedmiotowe wózki byłyby „uszkodzone” lub wizualnie nie odpowiadałyby potrzebom i oczekiwaniom kupujących to ich wartość po uwzględnieniu dokonanych przez kupujących czynności w postaci wymiany akumulatora, przemalowania, wymiany zniszczonego siedzenia, wcale nie musiała być niższa. Zarówno powód, jak i pozwany Skarb Państwa zakwestionowali pisemną opinię biegłego, co powód wyraził w piśmie procesowym z dnia 6 lipca 2015 roku (k. 7-5 - 705), a pozwany w piśmie procesowym z dnia 29 kwietnia 2016 roku (k. 702 - 703). Podczas składania opinii ustnej na rozprawie w dniu 19 lipca 2016 roku biegły stanowczo podtrzymał swoją opinię pisemną w całości wskazując, iż usterki typu akumulator, zbita lampa nie mają istotnego znaczenia jeśli chodzi o wartość wózka. Co innego, jeśli chodzi o silnik, skrzynię, mechanizm podnoszenia. Sporządzając opinię biegły zapoznał się z materiałem dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy i nie ustalił, aby ważne elementy były w tych wózkach uszkodzone. Biegły w sposób szczegółowy i przystępny wyjaśnił, czym kierował się dokonując ustalenia wartości wózków. Tym samym wątpliwości podnoszone przez strony co do opinii biegłego zostały usunięte w drodze przesłuchania biegłego w trakcie rozprawy. Przesłuchanie to dostarczyło Sądowi niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy informacji i ostatecznie wyjaśniło niejasności opinii pisemnej. Wydając powyższą opinię biegły wykazał się dostatecznym stopniem wiedzy odpowiadając na pytania zawarte w postanowieniu o powołaniu biegłego. Jego opinia jest wyczerpująca i odpowiada na postawione przez sąd pytania. W świetle materiału dowodowego nie da się przyjąć innych wniosków niż przez niego przedstawione. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U.2016.1138 j.t.) komornik jest obowiązany do naprawienia szkody 12 --- STRONA 14 --- wyrządzonej przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu czynności. Podstawą (zasadą) odpowiedzialności komornika z art. 23 jest niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu czynności. Nie jest to odpowiedzialność na zasadzie winy. Nie jest to również odpowiedzialność na zasadzie ryzyka, gdyż przyjęcie i zastosowanie takiej odpowiedzialności jest możliwe tylko w wypadkach przewidzianych przez ustawę, która przewiduje jednocześnie możliwość uwolnienia się od tej surowej odpowiedzialności, wskazując przesłanki egzoneracyjne (por. H. Ciepła, J. Skibińska- Adamowicz, Status prawny..., S. 19 i n.; wyroki SN: z 6 kwietnia 2006 r., IV CSK 6/2006, LexisNexis nr 404421, M.Prawn. 2006, nr 9, s. 458; z 16 marca 2007 r., III CSK 381/2006, LexisNexis nr 1810817, OSNC 2008, nr 2, poz. 28). Do przyjęcia odpowiedzialności komornika z art. 23 wystarcza sama niezgodność z prawem działania lub zaniechania komornika. Przez działanie lub zaniechanie niezgodne z prawem należy rozumieć niezgodność z normami prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tj. z Konstytucją RP, ustawami, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi oraz rozporządzeniami, a także niezgodność z prawem Unii Europejskiej (por. H. Ciepła, J. Skibińska-Adamowicz, Status prawny..., s. 16 i n.). W wyroku z 23 września 2003 r., K. 20/2002, LexisNexis nr 363358 (OTK ZU 2003, nr 7, poz. 76), Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że niezgodność z prawem należy ujmować obiektywnie, jako zaprzeczenie zachowania uwzględniającego nakazy i zakazy wynikające z normy prawnej. Niezgodności tej nie można natomiast ujmować jako działania niezgodnego z normami obyczajowymi i moralnymi, określanymi mianem zasad współżycia społecznego lub dobrych obyczajów. Art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o komornikach sądowych i egzekucji nie określa samodzielnie przesłanek odpowiedzialności komornika w sensie warunków powstania obowiązku naprawienia szkody. W tym zakresie będą mieć zastosowanie ogólne przesłanki odpowiedzialności deliktowej, wynikające z przepisów Kodeksu cywilnego (por. uchwałę SN z 13 października 2004 r., III CZP 54/2004, LexisNexis nr 369585, OSNC 2005, nr 10, poz. 168). Do przesłanek tych należą: 1) szkoda w znaczeniu uszczerbku w dobrach osoby poszkodowanej; 2) fakt (zdarzenie), z którym ustawa łączy obowiązek odszkodowawczy (zdarzeniem tym według art. 23 jest niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie komornika); 3) związek przyczynowy między faktem (zdarzeniem) a szkodą. Naprawienia szkody wyrządzonej przez komornika może domagać się każdy poszkodowany. Może być nim zarówno strona, jak i inny uczestnik postępowania egzekucyjnego oraz osoba trzecia. Solidarna odpowiedzialność Skarbu Państwa pozostaje w związku z pozycją ustrojową komornika sądowego, który jest funkcjonariuszem publicznym działającym w imieniu państwa, a nie wierzyciela. Solidarna odpowiedzialność komornika i Skarbu Państwa pozwala poszkodowanemu, według własnego wyboru, żądać całości lub części odszkodowania łącznie od komornika i Skarbu Państwa albo od każdego z nich z osobna, przy czym zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia drugiego (art. 366 $ 1 k.c.). Każdy z dłużników jest odpowiedzialny za szkodę aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela (art. 366 $2ke.). 13 --- STRONA 15 --- Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy oraz mając na uwadze przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe, w ocenie Sądu Okręgowego pozwany komornik Ł. P. jest odpowiedzialny za szkodę powoda, gdyż naruszył przepisy obowiązujące przy prowadzeniu egzekucji z ruchomości. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zajęcia spornych wózków widłowych pozwany komornik dokonał od strony formalnej prawidłowo, gdyż stosownie do art. 845 $ 2 zdanie pierwsze k.p.c., zająć można ruchomości dłużnika będące bądź w jego władaniu, bądź we władaniu samego wierzyciela, który do nich skierował egzekucję. Powód powyższej czynności komornika, tj. zajęcia wózków widłowych dokonanego w dniu 13 stycznia 2009 roku również nie kwestionował. Główny zarzut powoda dotyczył braku reakcji pozwanego komornika na pismo, jakie pełnomocnik powoda skierował do niego w dniu 17 kwietnia 2009 roku, a w którym zwrócił się o udzielenie informacji, czy w postępowaniu egzekucyjnym toczącym się przeciwko A. T. w związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą pod nazwą (...) zostały zajęte rzeczy ruchome w postaci maszyn i towarów szczegółowo w tym piśmie wymienionych, m. in. dwie sztaplarki EP Gabelstapler CPCD 15 R, prosząc o wskazanie sygnatury akt toczącego się postępowania oraz etapu na jakim ono się znajduje. Pełnomocnik powoda załączając stosowne dokumenty, w tym umowę leasingu wózków widłowych wskazał nadto, iż już pismem z dnia 27 października 2008 roku informował wierzyciela A. T., tj. spółkę (...) o prawach własności do ruchomości pozostawionych na terenie dzierżawionym przez przedsiębiorstwo A. T. Błąd komornika polegał więc na tym, że otrzymawszy ww. pismo pełnomocnika powoda z dnia 17 kwietnia 2009 roku — faksem w tym samym dniu, zaś listem poleconym w dniu 21 kwietnia 2009 roku, nie zastosował środków przewidzianych w art. 761 $ 1 k.p.c. Zgodnie z powołanym przepisem organ egzekucyjny może żądać od uczestników postępowania złożenia wyjaśnień oraz zasięgać od organów administracji publicznej, organów wykonujących zadania z zakresu administracji publicznej, organów podatkowych, organów rentowych, banków, spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, przedsiębiorstw maklerskich, organów spółdzielni mieszkaniowych, zarządów wspólnot mieszkaniowych oraz innych podmiotów zarządzających mieszkaniami i lokalami użytkowymi, jak również innych instytucji i osób nieuczestniczących w postępowaniu informacji niezbędnych do prowadzenia egzekucji. Użyte w art. 761 $ 1 k.p.c. sformułowanie „informacji niezbędnych do prowadzenia egzekucji” należy rozumieć jako prawo żądania przez komornika udzielenia informacji potrzebnej do prawidłowego przeprowadzenia egzekucji, czyli do podjęcia czynności zgodnych z obowiązującym prawem. Nie ulega zaś wątpliwości, że do zakresu takich informacji należy ustalenie czy dłużnik jest właścicielem zajętej rzeczy, czy też osoba trzecia, względnie, czy osobie tej przysługuje w stosunku do zajętej rzeczy inne uprawnienie, pozwalające na zgłoszenie żądania zwolnienia zajętego przedmiotu od egzekucji. Można więc stwierdzić, że tego typu informacje i ustalenia należą do fundamentalnych, gdyż w przeciwnym razie może dojść do zlicytowania przedmiotu należącego do osoby trzeciej, a nie do dłużnika. Komornik Ł. P. otrzymując pismo pełnomocnika powoda z dnia 17 kwietnia 2009 roku, mając na uwadze treść tego pisma, winien był więc niezwłocznie zwrócić się do likwidatora spółki (...) o udzielenie informacji niezbędnej do prowadzenia egzekucji, tj. w tym konkretnym przypadku, czy ruchomości, zajęcia których wierzyciel domagał się we wniosku o wszczęcie egzekucji z dnia 13 stycznia 2009 roku stanowią własność dłużnika i ewentualnie do wskazania 14 --- STRONA 16 --- osób trzecich, którym przysługiwałoby prawo żądania zwolnienia od egzekucji zajętych przez niego ruchomości. W przypadku braku jakiejkolwiek odpowiedzi ze strony likwidatora spółki będącej wierzycielem, komornik mając sygnały poddające w wątpliwość prawo własności dłużnika do zajętych w dniu 13 stycznia 2009 roku ruchomości, powinien był zastosować wobec niego przewidziany w art. 762 k.p.c. środek przymuszenia w celu uzyskania od niego informacji o uprawnieniach osoby trzeciej do zajętej rzeczy. Zaniechanie tej czynności należy, zdaniem Sądu, zakwalifikować, jako działanie komornika niezgodne z prawem, rodzące jego odpowiedzialność odszkodowawczą na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Jednocześnie podnieść należy, że nie usprawiedliwia bierności pozwanego komornika fakt, iż w dniu zajęcia ruchomości likwidator spółki (...) miał wiedzę o roszczeniach powoda do znajdujących się na terenie jego hali ruchomości i nie zgłosił tej okoliczności komornikowi przy zajęciu. Wręcz przeciwnie, skoro likwidator podczas zajęcia nie poinformował komornika o roszczeniach osób trzecich, w świetle treści pisma pełnomocnika powoda z dnia 17 kwietnia 2009 roku, a w szczególności informacji, że o roszczeniach powodowej spółki likwidator został powiadomiony już w październiku 2008 roku, pozwany niezwłocznie winien był wyjaśnić kwestię własności zajętych przedmiotów. W ocenie Sądu Okręgowego nic nie stało na przeszkodzie, aby komornik równocześnie udzielił pełnomocnikowi powoda odpowiedzi na jego pismo z dnia 17 kwietnia 2009 roku, co pozwoliłoby powodowi podjąć stosowne czynności w celu obrony swoich praw co do zajętych ruchomości, w tym wózków widłowych. Przy czym wskazać należy, iż zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę nie miał żadnego znaczenia fakt, iż powód ani nie był stroną postępowania egzekucyjnego, ani też jego uczestnikiem. Jak wynika z zeznań Ł. P. nie udziela on takich informacji telefonicznie. Natomiast jeśli osoba trzecia zwróci się do niego z takim zapytaniem na piśmie - wykazując swój interes prawny do uzyskania informacji - wówczas komornik udziela stosownej odpowiedzi. Pozwany komornik nie udzielił jednak odpowiedzi na pismo pełnomocnika powoda z dnia 17 kwietnia 2009 roku, przy czym na żadnym etapie procesu nie potrafił wyjaśnić dlaczego. Zauważyć należy, iż z pismem o podobnej treści pełnomocnik powoda zwrócił się najpierw do innego komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w W., tj. S. Ż., który w tym samym miesiącu, w którym otrzymał zapytanie takiej odpowiedzi pełnomocnikowi powoda udzielił. 'W odpowiedzi na pozew strona pozwana powołując się na wyrok Sądu Apelacyjnego w B. z dnia 7 lutego 2007 r., I Aca 697/06 podnosiła, iż dłużniczka A. T. nie wskazała komornikowi osób, którym przysługuje prawo żądania zwolnienia ich od egzekucji, a tym samym zaniedbania dłużnika w wykonywaniu obowiązków nałożonych na niego art. 847 $ 2 k.p.c. nie mogą skutkować powstania obowiązku po stronie organu egzekucyjnego polegającego na udzieleniu z urzędu osobie trzeciej informacji, o jakich jest mowa w tym przepisie. Sąd Okręgowy nie podzielił powyższej argumentacji pozwanych z następujących względów. 'W dniu, w którym wpłynął do pozwanego komornika wniosek o wszczęcie egzekucji przeciwko A. T. sporządził on pismo: „zawiadomienie dłużnika o wszczęciu egzekucji”, w którym jako adres A. T. wskazał adres podany przez wierzyciela we wniosku, tj. D. (...). W tym samym dniu komornik udał się również pod ww. adres, gdzie dokonał zajęcia ruchomości wymienionych w protokole zajęcia z dnia 13 stycznia 2009 roku. Dłużniczka A. T. nie była obecna podczas zajęcia, albowiem nigdy pod ww. adresem nie przebywała, gdyż działalność w D. faktycznie prowadził jej pełnomocnik T. H. Pozwany komornik w dniu zajęcia ruchomości 15 --- STRONA 17 --- nie ustalił natomiast aktualnego miejsca zamieszkania lub pobytu dłużniczki, pod który mógłby kierować korespondencję. Co prawda zwrócił się do Sądu Rejonowego w Wągrowcu o ustanowienie kuratora dla nieznanej z miejsca pobytu dłużniczki, jednakże wniosek ten został oddalony, albowiem komornik nie był uprawniony do złożenia takiego wniosku. Z wnioskiem takim winien był wystąpić wierzyciel, o czym komornik był zobowiązany go pouczyć. Skoro więc komornik nie wykazał należytej staranności i nie próbował nawet ustalić adresu A. T., aby moc doręczyć jej odpis protokołu zajęcia trudno od niej wymagać jako dłużnika, aby wykonała obowiązek ciążący na niej z mocy art. 847 $ 2 k.p.c. Z kolei pozwany komornik po otrzymaniu pisma pełnomocnika powoda z dnia 17 kwietnia 2009 roku, z uwagi na treść art. 847 $ 1 k.p.c. obowiązany był doręczyć odpis protokołu zajęcia powodowi. Udzielenie powodowi odpowiedzi na jego pismo z dnia 17 kwietnia 2009 roku, doręczenie odpisu protokołu zajęcia i poinformowanie o terminie licytacji umożliwiłoby powodowi podjęcie stosownych czynności w celu obrony swoich praw do zajętych przedmiotów, w tym wózków widłowych. Przy czym w ocenie Sądu nie ma tu znaczenia okoliczność, czy w kwietniu 2009 roku powodowi przysługiwało powództwo o zwolnienie od egzekucji, skoro własność wózków widłowych przeszła na spółkę dopiero w 2010 roku. Jak wynika z porozumienia dodatkowego do umowy leasingu nr 2435816 firma leasingowa udzieliła powodowej spółce pozwolenia na wykorzystanie przedmiotu leasingu (tj. dwóch wózków widłowych) w Rzeczpospolitej Polskiej pod warunkiem, iż powodowa spółka jako leasingobiorca udzieli gwarancji, że także po przeniesieniu przedmiotu leasingu do Rzeczpospolitej Polskiej nadal będzie wykonywać bezpośrednie władztwo nad rzeczą oraz że własność leasingodawcy nie zostanie naruszona. Powód zobowiązany był więc podejmować wszelkie niezbędne kroki w celu należytego wywiązania się z warunków umowy i zapewnienia ochrony praw przysługujących każdej ze stron, tj. zarówno leasingodawcy, jak i leasingobiorcy. Natomiast zasadność roszczeń, z którymi ewentualnie wystąpiłby powód należałaby do właściwego sądu, do którego powód zwróciłby się ze stosownym czy to powództwem przeciwegzekucyjnym, czy też skargą na czynności komornika. Pozwany Ł. P. zareagował dopiero na kolejne pismo pełnomocnika powoda, tj. z dnia 28 sierpnia 2009 roku i w odpowiedzi na nie pismem z dnia 3 września 2009 roku zawiadomił powoda o przeprowadzonej w kwietniu licytacji i sprzedaży zajętych ruchomości. W tym momencie powód został pozbawiony możliwości podjęcia jakichkolwiek działań, które pozwoliłyby mu na ochronę jego praw. Za bezprawne działanie pozwanego komornika rodzące jego odpowiedzialność odszkodowawczą na podstawie art. 23 ust. | ustawy o komornikach sądowych i egzekucji nie można było natomiast uznać braku poddania obu wózków widłowych wycenie przez biegłego. Zgodnie z art. 853 $ 1 k.p.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, komornik oznacza wartość zajętych ruchomości i umieszcza w protokole zajęcia. Przepisy szczególne, które przewidują obowiązek powołania biegłego odnoszą się do: przypadku oszacowania zajętych przedmiotów o wartości historycznej lub artystycznej (art. 866? $ 1), wyrobów ze złota i platyny (art. 866? $ 2) oraz oszacowania nieruchomości (art, 948 $ I). Poza tymi sytuacjami komornik może powołać biegłego z własnej inicjatywy lub na wniosek stron, jeżeli jego udział uzna za potrzebny. Oszacowanie ruchomości przez komornika znajdowało zatem oparcie w obowiązujących przepisach. Inna kwestią jest natomiast, czy wskazana przez komornika 16 --- STRONA 18 --- wartość szacunkowa wózków widłowych nie była zbyt niska, co również zarzucała strona powodowa. Z opinii biegłego sądowego posiadającego prawie 20 - letnie doświadczenie w zakresie wózków widłowych oraz ponad 30 - letnie doświadczenie w praktycznym wykonywaniu ich napraw i sprzedaży wynika, iż spadek wartości ceny tych wózków od dnia wynajmu, tj. od lipca 2007 roku do ich licytacji komorniczej mógł wynosić od 40% + 55% wartości zakupu, tj. 5.400 € + 7.425 €. Jednocześnie, mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy, podczas przesłuchania na rozprawie w dniu 19 lipca 2016 roku biegły sprecyzował, iż maksymalną wartość tych wózków podczas oszacowania określiłby na kwotę 5.500 € każdy. Taką też wartość Sąd przyjął do określenia wysokości szkody powoda. 'W ocenie Sądu powstała w majątku powoda szkoda jest normalnym następstwem zaniechania pozwanego Ł. P. Gdyby bowiem dokonał on stosownych czynności, o których mowa powyżej, w szczególności ustalenia, czy dłużnik jest właścicielem zajętych rzeczy, czy też osoba trzecia, względnie, czy rzeczywiście osobie trzeciej przysługują uprawnienia do zajętych rzeczy, w tym wózków widłowych, nie doszłoby do powstania uszczerbku w majątku powoda, albowiem powód mógłby podjąć stosowne czynności w celu obrony swoich praw, w tym zawiadomić firmę leasingową o naruszeniu jej prawa własności, co w konsekwencji pozwoliłoby na wystąpienie ze stosownym powództwem przeciwegzekucyjnym czy to o zwolnienie zajętych ruchomości spod egzekucji, czy też sumy uzyskanej w wyniku sprzedaży tych ruchomości bądź skargi z zarzutami na oszacowanie wartości ruchomości. Z uwagi na fakt, iż na dzień wniesienia pozwu kurs średni waluty euro wynosił 4,1740zł szkoda powoda wyniosła kwotę 45.914 zł według wyliczenia 5.500 € x 4,1749 = 22.957,00zł x 2 i taką też kwotę Sąd zasądził w punkcie 1 wyroku z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 30 czerwca 2012 roku, oddalając powództwo w pozostałym zakresie (punkt 2). Żądanie powoda w przedmiocie odsetek ustawowych Sąd uznał za zasadne i zasądził je - mając na uwadze art. 455 k.c. - zgodnie z żądaniem powoda od dnia 30 czerwca 2012 roku do dnia zapłaty, tj. od dnia doręczenia pozwanym odpisu pozwu. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 $ 1 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. i art. 100 k.p.c. rozdzielając je stosunkowo. Pozwany przegrał proces w 58%, a powód w 42% i w takim stopniu Sąd obciążył strony kosztami procesu. Na koszty procesu poniesione przez powoda składały się: opłata sądowa od pozwu w kwocie 3.966,00zł, koszty tłumaczenia dokumentów na zlecenie powoda w łącznej kwocie 1.007,03zł, koszty przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego sądowego oraz koszty tłumacza powołanego w toku procesu w łącznej kwocie 1.868,73zł, koszty dojazdu pełnomocnika powoda na rozprawy w wysokości 2.223,23zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika powoda w kwocie 7.200,00zł. Łącznie koszty procesu poniesione przez powoda wyniosły 16.264,99zł. Koszty procesu poniesione przez pozwanego Skarb Państwa objęły wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego w kwocie 7.200,00zł. Suma kosztów procesu poniesionych przez obie strony wyniosła 23.464,99 zł. Powód powinien ponieść 42% tej kwoty, co stanowi 9.855,29zł, a poniósł 16.264,99 zł, a więc o 6.409,70 zł za dużo. Analogicznie strona pozwana powinna ponieść 58% kosztów procesu, czyli 13.609,69zł, a poniosła 7.200,00zł, a więc o 6.409,70zł za mało. W ostatecznym rozrachunku pozwani muszą więc zapłacić solidarnie powodowi z tytułu zwrotu kosztów procesu kwotę 6.409,70zł. 17 --- STRONA 19 --- Wysokość opłaty od pozwu została ustalona na podstawie art. 13 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 623), który stanowi, iż opłatę stosunkową pobiera się w sprawach o prawa majątkowe w wysokości 5% wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia, jednak nie mniej niż 30 złotych i nie więcej niż 100.000 złotych. Również wysokość kosztów przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego sądowego została ustalona i zweryfikowana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 623). Podstawą ustalenia wysokości wynagrodzenia za tłumaczenie dokumentów oraz rozprawy były przepisy art. 5 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 623) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie wynagrodzenia za czynności tłumacza przysięgłego (Dz.U.2005.15.131). Z kolei podstawą ustalenia wysokości kosztów zastępstwa procesowego był $ 6 pkt 6 w zw. z $ 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013r. poz. 461), gdyż w ocenie Sądu nakład pracy pełnomocnika powoda, jak też charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia uzasadniał przyznanie mu wynagrodzenia w wysokości 2-krotnej stawki minimalnej określonej ww. rozporządzeniem. Wysokość kosztów związanych ze stawiennictwem pełnomocnika powoda na rozprawach Sąd zweryfikował w oparciu o wytyczne zawarte w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 roku w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. z 2013r., poz. 167) w zw. z wytycznymi zawartymi w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. z 2002r., Nr 27, poz. 271). SSO Jolanta Czajka - Bałon 18