Wyrok akt

--- STRONA 1 --- sygn. akt; | c 424/12 ~syii‹ . .- ¿«,_e¿'.__ Ę, %Ź}Íí'"ŠŜŠ~ -nn Í --. tf' 1:' R 1 ..._ fu-vw --JA..-"'-.-'-'-" -I-¶,*.1.¿ Ŝås WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 grudnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Jolanta Rutkowska Protokolant: st. sekr. sądowy Katarzyna Mierzwiak po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2012 r. w Gorzowie Wielkopolskim na rozprawie sprawy z powództwa J.K. - B. przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) SA w W. na rzecz powódki J. K.-B. kwotę 48 000 złotych ( czterdzieści osiem tysięcy) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 23 marca 2012r do dnia zapłaty; II. oddalapowództwowpozostałej części; p lll. Ÿzaisądzałíísoid powódki na rzecz pozwanego kwotę 1577 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwaprocesowego; IV. nakazuje ściągnąć od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. kwotę 2397 złotych tytułem części kosztów sądowych. Sygn. akt IC 424/12 UZASADNIENIE Powódka J. K. - B. w pozwie z dnia 23 marca 2012r. wniosła o zasądzenie od pozwanego (...)SA z siedzibą w W. kwoty 170.000 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów procesu. Na kwotę roszczenia głównego składa sie kwota 100.000 zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych w związku ze śmiercią męża J. B. oraz kwota 70.000 zł tytułem odszkodowania za znaczne pogorszenie sytuacji życiowej powódki, na którą składały się utracone zarobki zmarłego męża _ Jako podstawę roszczenia powódka wskazała art. 446 par. 3 kc oraz art. 448 kc w zw. z art. 23 kc i art. 24 kc ( tj. naruszenie dóbr osobistych w postaci : prawa do miłości, pamięci o osobie zmarłej, prawa do intymności i prywatności życia, prawa do życia w pełnej rodzinie i prawa do utrzymania więzi rodzinnych) Pozwany- (...) W W. w odpowiedzi na pozew (karta 39-43akt ) wniósł o oddalenie powództwa, zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwany wskazał, że żądania pozwu nie znajdują uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym ani w obowiązujących przepisach prawa- powódka w żaden sposób nie dowiodła bowiem zasadności swojego roszczenia co do zasady ani co do wysokości, nadto nie wykazała, aby wskutek śmierci męża doszło u niej do pogorszenia jej sytuacji życiowej i to w sposób znaczny. 2 Dodatkowo pozwany wskazał, że J. B., który poniósł śmierć wskutek wypadku w znacznym stopniu przyczynił się do powstania szkody. Kierujący pojazdem sprawca zdarzenia był pod wpływem alkoholu, i to w znacznej ilości, zaś pasażer - zmarły J. B. był tego świadomy. Na tej podstawie pozwana przyjęła przyczynienie się pozwanego do powstania szkody w 50%. Pożwany w oparciu o art. 362 kc, kwestionował również wysokość roszczenia, a także początkowy termin zasądzenia odsetek , który- zdaniem pozwanego- winien być liczony od dnia wydania wyroku. --- STRONA 2 --- Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Powódka J. K.- B. jest żoną zmarłego tragicznie w dniu 5.04.2007r. J.B. Śmierć pokrzywdzonego nastąpiła w wyniku wypadku samochodu Renault kierowanego przez E. D.. Do zdarzenia doszło w dniu 5.04.2007r. E. D. kierował pojazdem Renault Megane , wraz z nim jechali J. B. i W. K. Wszyscy byli pod wplywem alkoholu. Pojazd poruszał się z prędkością około 110 km/h. W pewnym momencie E. D. stracił panowanie nad pojazdem, auto zjechało na prawe pobocze drogi , a następnie zjechało z przydrożnej skarpy uderzając w drzewo. W wyniku uderzenia siedzący z tyłu pasażer J. B. poniósł śmierć na miejscu. Przeprowadzone u E. D. badania krwi wykazały I 3,6; Il 3,3; III 3,2 promila alkoholu we krwi ( okoliczność niesporna ). dowód: aktzgonu.]. B. (k. 7) aktmałżeństwa./ K-B i.}.B. (k. 7) opinia sądowo -lekarska - karta 103 akt HK/ I 5/08 Wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 26 czerwca 2008r. E.D. został uznany za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to na podstawie art. 177 par 2 kk w zw. z art. 178 par. 1 kk wymierzono mu karę 2 lat pozbawienia wolności (punkt 1), orzeczono mu zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 10 lat (punkt 2) oraz zasądzono nawiązkę na rzecz ipokrzywdzonej J .K. - B. w kwocie 9.000 zł (punkt 3)(k.8). . Powyższy wyrok został zmieniony wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 24 pażdziemika 2008r. w ten sposób, że wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności złagodzono do 1 roku i 6 miesięcy (k. 10). dowód' wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 26. 06.2008r. (k. 8) wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 24.10.2008r. (k. I 0) Pismem z dnia 15.12.2011r. powódka J.B-K. wezwała pozwanego do zapłaty w terminie 7 dni kwoty 170.000 zł, na którą składała się kwota 70.000 zł odszkodowania z art. 446 par.3 kc i 100.000 zł z tytułu zadośćuczynienia z art. 448w zw. z art. 24 kc.) dowód' przesądowe wezwanie do zapłaty (k. /1) Pismem z dnia 17.02.2012r. pozwany odmówił zapłaty żądanej przez powódkę kwoty . dowód: pismo pozwanego z dnia 17.02.20/21'. (k. 13) 1 J.B-K. ma 65 lat, w związku małżeńskim z J. B. była od 1975r.- stanowili zgodne małżeństwo. Od 2000r. powódka jest na emeryturze. Wypadek miał miejsce w 2007r., powódka miała wówczas lat 60. Przed wypadkiem powódka wraz z mężem tworzyli zgodna rodzinę - wykształcili dwoje dzieci, najmłodszy syn mieszkał wraz z nimi w 3-pokojowym mieszkaniu spółdzielczym o pow. 53 m2. Rodzina razem spędzała święta, wakacje. J.B-K. wraz z mężem wspólnie spędzali wolny czas _ Powódka uzyskiwała emeryturę w kwocie około 1200 zł. J. B. nie posiadał stałego zatrudnienia ,pracował na „czarno”, nie składał deklaracji podatkowych.'jWcześniej mążpowódki samodzielnie prowadził warsztat, ale zamknął go w 2003r. z uwagi na brak opłacalności. .KW związku z prowadzoną działalnością gospodarczą J. B. posiadał długi w wysokości ponad 120.000 zł.( ZUS ,O US ). J. B. nie spłacał zadłużenia . Powódka bardzo przeżyła śmierć męża, po wypadku czasem nocowała u znajomych, stała się apatyczna, szczególnie brakuje jej męża w trakcie świąt i uroczystości rodzinnych- jak np. w dniu ślubu syna. Do tej pory nie związała się z żadnym innym mężczyzną,. dowód .' zeznania świadka./_ U. (k. 69), - zeznania świadka E. U. (k. 70) , - zeznania świadka M. B. (k. 68) - zeznania powódki J .B-K. (k. 71-72) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie przedstawionych przez strony dokumentów, akt szkody k/986830/12 , akt sprawy ll K 115/08, zeznań świadków: J. U. (k. 69), E.U. (k. 69), M. B. ( k. 68 akt) i powódki J.B-K. (k. 70) . Z zeznań świadków oraz powódki wynika, iż śmierć J. B. jest dla J.B-K. trudnym przeżyciem. Powódka zakwestionowała oświadczenia J. D., w którym zaprzeczył on by J. B. był zatrudniony w jego firmie. Prawdziwość treści złożonego pisma nie miała jednak w niniejszej sprawie decydującego znaczenia. W pozostałym zakresie żadna ze stron nie kwestionowała prawdziwości dokumentów, jak również sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania ich z urzędu. Sąd nie dał wiary zeznaniom powódki części dotyczącej przyczyniania się męża do zaspokajania potrzeb rodziny albowiem wysokość zadłużenia , brak spłaty długów , niewykazywanie wysokości uzyskiwanych dochodów przeczą temu jakoby J .B. w znacznym stopniu zabezpieczał potrzeby finansowe rodziny _ Sąd oddalił wniosek powódki o przesłuchanie w charakterze świadka J. D. na okoliczność pracy wykonywanej przez J. B. albowiem wniosek ten był spóżniony a ponadto w świetle wysokości zadłużenia J. B. , braku jego spłaty , niewykazywania wysokości uzyskiwanych dochodów byłby on nieprzydatny .Nie można bowiem zgodzić się z tym , że w świetle przedstawionych powyżej okoliczność J. B. w znacznym zakresie zabezpieczałby sytuację finansową rodziny. 7 Sąd Okręgowy zważył co następuje Powództwo jest częściowo uzasadnione. Sąd uznał żądanie powódki tylko w części i tylko co do zadośćuczynienia, nie uwzględnił natomiast roszczenia powódki dotyczącego odszkodowania. Podstawę prawną roszczenia z tytułu odszkodowania stanowi art. 446 par. 3 kc, który stanowi, że Sąd może przyznać najbliższym członkom rodziny zmarłego stosowne odszkodowanie, jeżeli wskutek jego śmierci nastąpiło znaczne pogorszenie ich sytuacji życiowej. W judykaturze i doktrynie ukształtowało się stanowisko, że chociaż należy przy zasądzaniu tego odszkodowania uwzględniać całokształt okoliczności wpływających na sytuację życiową najbliższych zmarłego, to jednak kompensata tama służyć naprawieniu szkody majątkowej (por. uchwała SN (7) z 26 pażdziernika 1970 r., III PZP 22/70, OSN 1971, nr 7-8, poz. 120; A. Cisek (w:) E. Gniewek, Komentarz, 2008, art. 446, nb 10; W. Czachórski (wz) System prawa cywilnego, t. III, cz. 1, s. 678; Z. Radwański, A. Olejniczak, Zobowiązania, 2008, nb 655; M. Satjan (w:) K. Pietrzykowski, Komentarz, t. 1, 2005, --- STRONA 3 --- art. 446). Powódka nie wykazała aby wskutek śmierci męża doszło do znacznego (pogorszenia jej sytuacji majątkowej.Sąd nie uwzględnił roszczenia dotyczącego kwoty 70.000 zł . Żądając powyższej kwoty powódka wskazywała, że zmarły mąż uzyskiwał stałe dochody w wysokości 2.000 zł miesięcznie - pracował bowiem ,,na czarno” w (. . .). J. D. w odpowiedzi na pismo sądu zaprzeczył by zmarły był u niego zatrudniony. Nawet jednak gdyby przyjąć, że taka współpraca miała miejsce, to mąż powódki w związku z uzyskiwanym dochodem winien rozliczać się z Urzędem Skarbowym z uzyskiwanych dochodów , co nie miało miejsca . Nadto mając na uwadze to , że zmarły J. B. miał długi w wysokości ponad 100.000 zł. w pierwszej kolejności uzyskane wynagrodzenie powinien przeznaczyć na ich uregulowanie. Z zeznań powódki wynika natomiast , że J .B. nie spłacał długów . Mając na uwadze wysokość deklarowanych przez powódkę dochodów zmarłego oraz wielkość zadłużenia Józefa Bielskiego, brak spłaty nie można przyjąć, że miał on możliwość dołożenia się do wspólnych wydatków i polepszenia standardu życia powódki. W świetle powyższych okoliczności nie sposób zatem przyjąć, że śmierć J. B. spowodowała znaczne pogorszenie sytuacji majątkowej powódki. Z przedłożonych przez powódkę zeznań podatkowych za lata 2006- 2008 wynika , iż w/w okresie uzyskiwała dochody w porównywalnej wysokości . Podstawę prawną roszczenia o zadośćuczynienie stanowi natomiast art. 448 k.c. w zw. z art. 23 i 24 k.c. Zgodnie z art. 23 k.c. dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Zauważyć należy, że katalog dóbr osobistych z art. 23 k.c. nie stanowi katalogu zamkniętego, nie zawiera on enumeratywnego wyliczenia chronionych prawem dóbr osobistych. Przeciwnie jest to typowy katalog otwarty. W związku z powyższym w orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że ochronie podlegają wszelkie dobra osobiste rozumiane jako wartości niematerialne związane z istnieniem i funkcjonowaniem podmiotów prawa cywilnego, w tym także prawo do życia rodzinnego, utrzymywania i rozwijania więzi rodzinnych ze wszystkimi członkami rodziny, pamięci o osobie zmarłej, prawo do intymności i prywatności życia, prawo do planowania rodziny. Z kolei zgodnie z art. 24 § 1 i 2 k.c. ten czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on żądać także, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła wszelkich potrzebnych czynności do usunięcia jego skutków, w tym na zasadach określonych w kodeksie cywilnym może ona również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Celem tego przepisu jest usunięcie skutków naruszenia dóbr osobistych. Brzmienie art. 24 § 1 kc pozwala na stwierdzenie, iż przepis ten nie stanowi podstawy norrnatywnej dla zasądzenia zadośćuczynienia w każdym wypadku bezprawnego naruszenia dóbr osobistych, lecz odsyła do przepisów szczególnych, które przewidują ten środek. Zadośćuczynienie przyznane może być tylko w wypadkach wskazanych w ustawie (art. 445 k.c. i art. 448 k. c.). Natomiast przepis art. 448 k.c. stanowi , m.in. że w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. W realiach niniejszej sprawy, źródłem odpowiedzialności pozwanego jest umowa ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, którą zawarł właściciel samochodu i zarazem sprawca wypadku E. D. Przesłankami odpowiedzialności na podstawie art. 24 k.c. w zw. z art. 448 k.c. jest istnienie konkretnego dobra osobistego podlegającego ochronie, jego naruszenie oraz bezprawność tego naruszenia. Przepis art. 24 § 1 k.c. konstruuje domniemanie bezprawności naruszenia dobra osobistego. Konsekwencją tego jest to , że osoba dochodząca zadośćuczynienia obowiązana jest wykazać jedynie istnienie dobra osobistego podlegającego ochronie i fakt jego naruszenia, natomiast to na pozwanym spoczywa obowiązek obalenia domniemania bezprawności naruszenia dobra osobistego. W niniejszej sprawie pozwany nie kwestionował bezprawności zachowania sprawcy wypadku oraz jego skutku tj .śmierci J. B. Bezprawność i zawinienie kierującego pojazdem E. D. zostały potwierdzone w aktach o sygn. II K 115/08, w których został on uznany za winnego spowodowania wypadku ze skutkiem śmiertelnym w stanie nietrzeźwości. Pozwany nie podważał nigdy faktu uznania sprawcy za winnego śmierci osoby bliskiej powoda, ani faktu posiadania przez niego ważnej umowy ubezpieczenia w (. . .) SA. Prawo do życia rodzinnego i utrzymanie tego rodzaju więzi podlega ochronie na podstawie art. 23 i 24 k.c. Więź rodzinna odgrywa doniosłą rolę, zapewniając członkom rodziny poczucie stabilności oraz wzajemne wsparcie. Spowodowanie śmierci osoby bliskiej może stanowić naruszenie dóbr osobistych członka rodziny i uzasadniać przyznanie mu zadośćuczynienia na podstawie art. 448 k.c. Zgodnie z uchwałą SN z dnia 13 lipca 2007r. , III CZP 32/ 11 Sąd może przyznać najbliższemu członkowi rodziny zmarłego zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę na podstawie art. 448 w związku z art. 24 § 1 k.c., także wtedy, gdy śmierć nastąpiła przed dniem 3 sierpnia 2008 r. wskutek uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia. Przerwanie istniejącej więzi rodzinnej, w sposób gwałtowny i niespodziewany w wyniku tragicznej śmieci J. B. naruszyło wyżej opisane dobra osobiste żony zmarłego - J .B-K. Niewątpliwie w wyniku zdarzenia z dnia 5 kwietnia 2007r. powódka bezpowrotnie utraciła bliską jej osobę -męża, z którym łączyła ją szczególnego rodzaju więź. W efekcie jego nagłej śmierci więzy te w sposób gwałtowny i bezpowrotny uległy rozwiązaniu, tym samym dobro osobiste powódki w postaci prawa do życia w rodzinie i prawa do utrzymywania więzów rodzinnych zostały naruszone. Więź między najbliższymi jest wartością niematerialną "własną" żony, a skoro ona W utrwalonym już orzecznictwie uznana została jako dobro osobiste podlegające ochronie prawa cywilnego, to jednym ze środków tej ochrony jest norma wynikająca z art. 448 k.c. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2011 r. II CSK 537/ 10 LEX nr 846563). Zeznania zawnioskowanych świadków jednoznacznie wskazują, że śmierć męża jest dla powódki trudnym przeżyciem . --- STRONA 4 --- Sąd uznał, że zgłoszone w niniejszym postępowaniu roszczenie powódki określone jako zadośćuczynienie za naruszenie dóbr osobistych, podlega ochronie i jest uprawnione co do zasady, jednakże w mniej szym zakresie niż domagała się tego powódka. W tym miejscu omówienia wymagają kryteria którymi sąd kierował się miarkując zadośćuczynienie oraz które doprowadziły sąd do przekonania odnośnie stosowności jego ustalenia na poziomie 48.000 zł _ W chwili wypadku J. B. miał 58 lat. Był mężem i ojcem w zgodnej rodzinie, aktywnie uczestniczącym w życiu najbliższych. Jego śmierć była dla członków jego rodziny zdarzeniem bardzo dotkliwym i przykrym. J. B. nie chorował na przewlekłe choroby , a zatem wysoce prawdopodobnym jest, że gdyby nie zdarzenie z 5.04.2007r. powódka jeszcze przez wiele lat mogłaby cieszyć się obecnością męża . W momencie śmierci J. B. powódka była z nim w związku małżeńskim od ponad 30 lat. Nie budzi zatem wątpliwości bliska relacja łącząca powódkę z mężem, jak również okoliczność, że śmierć męża była dla niej bolesnym ciosem, który przeżywała jeszcze wiele miesięcy po wypadku. Określając wysokość należnego powódce zadośćuczynienia sąd uwzględnił jej ból i smutek związany ze śmiercią męża. Mając na uwadze bliskie relacje łączące powódkę z mężem sąd uznał, iż zasadnym byłaby zapłata zadośćuczynienia w wysokości 80.000 zł. W niniejszej sprawie uwzględnić jednak należy również szczególne okoliczności polegające na przyczynieniu się zmarłego do wypadku, W wyniku którego poniósł on śmierć. , Zgodnie z art. 362 kc jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a zwłaszcza do stopnia winy obu stron. Zmniejszenie odszkodowania następuje "stosownie do okoliczności, a zwłaszcza do stopnia winy obu stron". W każdej sprawie, w której postawiono zarzut przyczynienia się poszkodowanego i sąd przyczynienie takie stwierdził, jest wymagana konkretna, zindywidualizowana ocena pod kątem potrzeby i skali obniżenia należnego odszkodowania (Wyrok SN z 29.10.2008r., IV CSK 243/08). Ujemny wpływ alkoholu na sprawność psychomotoryczną prowadzących pojazdy mechaniczne jest powszechnie znana. Należy uważać, że osoba, która decyduje się na jazdę samochodem z kierowcą będącym w stanie po spożyciu alkoholu przyczynia się do odniesionej szkody powstałej w wyniku wypadku komunikacyjnego, gdy stan nietrzeźwości kierowcy pozostaje w związku z tym wypadkiem. Spożycie alkoholu przed jazdą z takim kierowcą uważać należy za znaczne przyczynienie się do powstania szkody (art. 362 k.c.). (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 1985 r. IV CR 412/85, Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada 2003 r., III CKN 606/00) J. B. zdawał j”spirawę,¦że; jwsiadairdoii samochodu, którego -kierowcą jest mocno nietrzeźwy E. D. Sąd zapoznał sięz opinią' biegłego sporządzonąf .w postępowaniu karnym, z której wynika, że pasy być może nie zabezpieczyłyby J .B. przed tragicznymi skutkami zdarzenia, niewątpliwie jednak racjonalne zachowanie (rezygnacja z przejazdu autem) uchroniłaby męża powódki przed zaistniałym wypadkiem. J. B. również znajdował się pod znacznym wpływem alkoholu . Całokształt przedstawionych okoliczności w ocenie Sądu stanowi o 40% przyczynieniu się J. B. do tragicznego zdarzenia, które miało miejsce w dniu 5.04.2007r. Uwzględniając wszystkie okoliczności sprawy Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie zmniejszenie zadośćuczynienia winno nastąpić w takim samym stopniu, w jakim nastąpiło przyczynienie się do szkody, które było znaczne _ Wobec powyższego zasadne było zasądzenie od pozwanego (...) SA na rzecz powódki J .B-K. kwoty 48.000 zł (sąd uznał zasadność roszczenia w wysokości 80.000 zł. x 60%). O odsetkach Sąd orzekł zgodnie zżądaniem powódki - tj. od dnia wniesienia pozwu. Zadośćuczynienie przysługuje z odsetkami od dnia opóźnienia, .czyli wezwania do zapłaty (art. -445 i art. 481 § 1 k.c.), a nie od dnia jego zasądzenia.( Wyrok Sądu ;Najwyższego z dnia 14 stycznia 201 1 r., I PK 145/10). Mając jednak na uwadze treść pozwu odsetki zasądzono od dnia 23.03.2012r. W pozostałym zakresie z uwagi na przedstawione powyżej okoliczności sąd oddalił powództwo. O kosztach procesu sąd okręgowy orzekł w punkcie III wyroku na podstawie art.100kpc. oraz §6 pkt6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Powódka domagała się zapłaty 170.000 zł, a zatem zasądzona kwota 48.000 zł stanowi 28,2 %. Łączne koszty procesu wynosiły 7236 zł , z czego każda ze stron poniosła koszty zastępstwa procesowego w kwocie 3617 zł. Powódka przegrała sprawę w 71,8 % , a zatem winna ponieść koszty w wysokości 5195 zł ( 7236 x 71,2 %). Koszty powódki wyniosły 3617 zł- dlatego Sąd zasądził od powódki na rzecz pozwanego kwotę 1577 zł (5195 zł -3617 zł) i orzekłjak W punkcie 111 sentencji. I Na podstawie artykułu 113 ustęp 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Sąd nakazał ściągnąć od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim kwotę 2397 zł tytułem brakującej części opłaty od pozwu, od uiszczenia której powódka została zwolniona ( 8500 zł x 28,2%) -. punkt IV sentencji wyroku.