Wyrok akt.

--- STRONA 1 --- 'li 'E Sygn. akt. ' IC 29/10 1|* „_ _'_ \._ if" 5.; ¬¿¬¬.Ä"' - `a'-=¦-f'.`- =1':1_±" E .. -»'=:;'_ ,¬., -4-.-._ CI*r"ü . -J "= x X. Hi :ef .__+L -Š' 'ii"¬'r¬. ....¬',=- fi¬' “ ›.`;| ¿ _ _a _ WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 lipca 2010r. Sąd Okręgowy W Bydgoszczy I Wydział Cywilny W składzie: Przewodniczący- SSOHan11a-Rucíńska _ Protokolant _ _ stażysta Beata Mateusiak F po rozpoznaniu w dniu 07 lipca 2010r. w Bydgoszczy sprawy z powództwa W_DĘ o przeciwko N- F_ Z- K-Å'P_ ,I . . . _,_ Oíwíwßí o ochronę dóbr osobistych i zapłatę _ ` 1. oddala powództwo; r 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2 400 zł (dwa tysiące czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. --- STRONA 2 --- ii 't Sygn. aktl C 29/10 - Uzasadnienie Powód VS: D: wniósł o zobowiązanie pozwanego N; F- Z- reprezentowanego przez Dyrektora K-P- O- W*N_ F-Ż_z siedzibą w B_do opublikowania, w terrninie 7 dni od uprawomocnienia się wyroku, na pierwszej stronie G-ll. Wydanie Lokalne T_ G_P_i N- T: oświadczenia o następującej treści: ,,O- W: N: FE Z- z siedzibą w Ê, reprezentowany przez Dyrektora K--P- wyraża ubolewanie i przeprasza W- D; prowadzącego praktykę stomatologiczną w Cl: za niezgodne z prawdą pornówienia o niezgodne z prawem zachowanie polegające na wyłudzaniu' środków z l\-w latach 2000-2001 przeznaczonych na leczenie dzieci”, a takze o zasądzenie- od pozwanego na rzecz powoda kwoty 50 000 zł zustawowyrni odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu. ' ' W uzasadnieniu powództwa powód wskazał, iz pozwany dopuścił się naruszenia czci powoda poprzez pornówienie go' o nieuczciwe zachowanie w prasie N-jak i gazetach lokalnych oraz wytoczenie procesu karnego o oszustwo i wyłudzenie co doprowadziło w rezultacie do naruszenia dobra osobistego powoda i stanowi działanie bezprawne w " 4 _ - rozumieniu przepisu art. 24§ 1 k.c. Zdaniem powoda u podstaw działań kierownictwa oddziału tor`uńskiego_ N- w szczególności pani dr lfií SÊB- lezała chęć wyeliminowania powoda z rynku usług stornatologicznych i tyrn samyin pozbycie się konkurencji w stosunku do praktyki dr Wskutek działań pozwanych powód utracił pacjentów, stracił kontrakty z został zmuszony do zlikwidowania indywidualnej praktyki lekarskiej i wyjechania do pracy do Anglii." Powód" uznał, iz podawanie w publikacjach imienia i pierwszej _litery nazwiska pozwalały na identyfikację powoda w środowisku inedycznyrn i wśród pacjentów, a stwierdzenie ,, podejrzany o wyłudzenia” narusza dobre irnię kazdego przeciętnego człowieka, gdyz czyni go potencjalnym przestępcą. Powód wskazał, ze nie było podstaw do zawiadomienia prokuratury o podejrzeniu popełnienia przestępstwa i w k'olejno`ści wszczęcia postępowania przeciwko niemu". Zdaniem powoda opublikowanie oświadczenia przez pozwanego nie zrekompensuje w całości jego krzywdy wobec czego dochodzi od pozwanego zapłaty zadośćuczynienia w I 1 l --- STRONA 3 --- f' '| 'i kwocie 50 000 zł jako rekornpensatę za rozstrój zdrowia, ból psychiczny i utratę wiarygodności w oczach kolegów lekarzy i wśród pacjentów. ' W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu. Zdanie1n pozwanego istniały przesłanki do zawiadomienia prokuratury o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez powoda. Podstawę do złożenia takiego zawiadomienia stanowiły ustalenia i wnioski wynikające z postępowania kontrolnego przeprowadzonego u powoda i na podstawie art. 304§2 k.p.k. pozwany obowiązany był zawiadomić prokuraturę o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Zdaniem pozwanego o tym, iż istniały podstawy do złożenia takiego zawiadomienia świadczy fakt, iż prokuratura wszczęła śledztwo i sporządziła akt oskarżenia. Ponadto pozwany wskazał, iż w publikacjach prasowych pt. „O- kå” w piśmie K-C]n;,,B.z-°"' oraz w artykułach ,, z k." i „Pu których nie było, w których wypowiadał się rzecznik K: C11- nie padają inicjały oraz inne dane pozwalające zidentyfikować powoda. Pozostałych artykułów prasowych pozwany nie autoryzował ani nie podawał informacji składających się na ich treść. Pozwany wskazał, ze autorzy artykułów ,,P- na pg”, ,,D- w s-”, ,,Z <1; w 2:' powoływali się na inne żródła informacji aniżeli K-P;R= K. Ch- wobec powyższego nie można przypisać bezprawności działania pozwanego. Ponadto pozwany zaprzeczył ażeby działania kierownictwa oddziału TC N- w szczególności pani dr S - P- przejawiała nieprzyjazną postawę w stosunku do powoda. Pozwany podniósł, iż wyżej wymieniona wykonywała wyłącznie czynności wynikające z zakresu jej obowiązków. Pozwany wniósł również o oddalenie roszczenia o zadośćuczynienie pieniężne z uwagi, iż jego działanie nie było bezprawne i zawinione. - şąg u_ştą1,ił i__zw___ażył..__,co_1_:_1astępuje: Pßwód ww 2 KIP1 R1 rbßlt W Bri umowę w zakresie bezpłatnych świadczeń profilaktycznych z zakresu stomatologii dla dzieci, na czas do 31 grudnia 2000r. Pracownicy Kilhàprzeprowadzili kontrolę z zakresu wykonania umowy. Wnioski i ustalenia pracowników Kfiflhi stanowiły podstawę do złożenia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa. _W dniu 2 stycznia 2003r. Prokuratura Rejonowa w lĹskierowa_ła do Sądu Rejonowego w T- akt oskarżenia przeciwko . __ ,I 2 --- STRONA 4 --- 'Ć 1-"' powodowi o czyn z art. 286§ l kk i art. 271§ 3 kk w zw. z art. 1l§2 kk i w zw. z art. 12 kk. Wyrokiem z dnia 29 marca 2006r. Sąd Rejonowy w uniewinnił powoda od zarzucanych czynów. _ Okoiieeność bezsporrta, riaa'to a'owoa'y.' zawiadonrienie o popełnienia przestępstwa -k. J-2 akt sprawy karnej .U-. protokół korttroii - k. 3 -6 akt sprawy karnej H K- . I' akt oskarżenia - k. 222] -2300 akt sprawy karnej H K-` wyrok z cinia 2__9. 03.200or. ~ k. 2877 akt sprawy karnej U zeznania świadka S- Ê k. 78, zeznania powoda -k. 641»-65v - Toczące się postępowania karne miało wpływ na nieudzielanie powodowi kontraktów _ ' r ptāüż R- h- w 2001r. i w 2002r. dowoaly' pisma z K-Ch-~ k. 14-.F6 ' W piśmie ,, izsjzíi” redagowanym przez K;Ch-w artykule pt. „O- l<:” opisana została kontrola przeprowadzona u powoda, bez podania jakichkolwiek danych mogących go identyfikować. - aawea.- arzytzat „ Q3 11" er. 17-18 W ocenie sądu roszczenie powoda jest niezasadne ii nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalając stan faktyczny sprawy sąd oparł się na dokumentach załączonych do _akt oraz dokumentach znajdujących się w aktach Sadu Rejonowego w 'P-pod sygn. akt HK Ę albowiem ich prawdziwości nie kwestionowała zadna ze stron._ Nadto za pełne, logiczne i .konsekwentne sąd uznał zeznania świadka E.S-- 13-. Zeznania te korespondowały z wiarygodnymi zeznaniami powoda. ' Rozpoznanie roszczenia o ochronę dóbr osobistych wymaga ustalenia i dokonania oceny czy i jakie dobro osobiste żądającego ochrony zostało naruszone oraz stwierdzenie bezprawności działania sprawcy bądż _wystąpienia okoliczności wyłączających bezprawność. Przepis art. 24 k.c. wymienia przesłanki iśrodki sądowej ochrony dóbr osobistych. Przesłankami ochrony dóbr osobistych, które muszą być spełnione łącznie, są: 1.) istnienie dobra osobistego, 2) zagrożenie lub naruszenie tego dobra, Z 3 --- STRONA 5 --- u 'I' 3) bezprawność zagrożenia lub naruszenia. Pierwsze dwie przesłanki udowodnić musi powód dochodzący ochrony; pozwany może bronić się, wykazuj ąc, że nie działał bezprawnie Zdaniem Sądu powód wykazał, iż doszło do naruszenia. jego dobra osobistego, tj. dobrego imienia oraz czci poprzez zarzucenie niewłaściwego zachowania w życiu zawodowym, oskarżenia o oszustwo oraz publikacje w prasie. Niewątpliwie toczące się postępowania karne skutkowało brakiem kontraktów z N- co tym samym miało istotne znaczenie dla- funkcjonowania zawodowego powoda. Jednakże działania pozwanego nie były bezprawne. Zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa poświadczenia nieprawdy w dokumentacji medycznej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej zostało złożone na podstawie ustaleń i wniosków wynikających z przeprowadzonej u powoda kontroli. Zgromadzony w postępowaniu kontrolnym materiał posłużył do wszczęcia dochodzenia a następnie śledztwa, po zakończeniu którego został sporządzony przez Prokuraturę Rej onową w T_ akt oskarżenia. Nie miało zatem miejsce celowe, bezprawne i fałszywe zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. W postępowaniu przygotowawczym zgromadzono obszerny materiał dowodowy, przeprowadzono dowody z przesłuchania świadków oraz z opinii biegłego, które posłużyły do sporządzenia aktu oskarżenia. Wydany po toczącym się blisko trzyletnim procesie wyrok uniewinniający nie prowadzi do przypisania bezprawności w działaniu pozwanego. Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 22 listopada 1966r. I CR 404/60 stwierdził, że ,, uj emna ocena postępowania dokonana przez organ władzy państwowej w granicach jego ustawowej działalności, gdyby nawet nie była w konkretnych okolicznościach dostatecznie usprawiedliwiona (np. przez błędną sumę pewnych faktów lub ze względu na brak pełnego materiału faktycznego) nie jest oceną bezprawną.°` Działanie organów administracji państwowej podjęte w ramach obowiązującego porządku prawnego może być uznane za bezprawne tylko w razie _umyślnej zniewagi lub złej wiary tych organów. Nie sposób przyjąć, iż działanie pracowników ówczesnej K. C11- , Policji i Prokuratury Rejonowej w T_ nacechowane były złą wiarą a czynności podejmowane bezzasadnie i czy wręcz polegały na fałszowaniu danych aby w sposób sprzeczny z prawem wszcząć a następnie kontynuować postępowania karne w celu jak sugeruje powód wyeliminowania jego działalności zawodowej z lokalnego rynku» usług stomatologicznych. Działanie pozwanego i innych organów władzy publicznej w tym zakresie nie można uznać za bezprawne. Zdaniem Sądu, brak podstaw do przyjęcia, iż działanie pani E_SĘE-było niezgodne z prawem, a co więcej by czynności kontrolne i 4 --- STRONA 6 --- U W S' późniejsze zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa podejmowane były jedynie z chęci osiągnięcia osobistego zysku, przy wykorzystaniu stanowiska służbowego. Sąd rozpoznający sprawę podziela pogląd Sądu Apelacyjnego w Katowicach wyrażony w wyroku z dnia 25 sierpnia 2006r. I ACa 237f06, iz „prowadzenie przez organ władzy publicznej postępowania w ramach określonej przez ustawodawcę procedury nie stanowi bezprawnego działania w rozumieniu art. 24 § 1 k.c., które mogłoby naruszyć dobro osobiste osoby fizycznej”. Zgodzić się należy z rozważaniami Sądu, iż jezeli postępowanie zostało wszczęte niesłusznie, stronie przysługuje jedynie ochrona prawna przewidziana w ramach określonych procedur. Wyrządzające szkodę działanie władzy publicznej może -stać się żródłern roszczeń odszkodowawczych, ale nie zadośćuczynienia za krzywdę doznaną na skutek naruszenia dobra osobistego. Zdaniem Sądu, pozwanemu nie można przypisać bezprawności działania w rozumieniu art. 24 § 1 k.c. w odniesieniu do przytoczonych przez powoda publikacji prasowych. Pozwany redagował jedynie pismo ,, B- z-j”. W aitykułept. „O- ki podany jest przykład przeprowadzonej kontroli u powoda, jednakże bez podania jakichkolwiek danych mogących identyfikować powoda. Autor powyższego artykułu jedynie opisywał przypadki nieprawidłowości pojawiających się podczas przeprowadzanych kontroli. W artykule tym powód nie jest wymieniony ani z imienia ani z nazwiska i treść artykułu w żaden sposób nie narusza czci powoda. _ Treść pozostałych, przytoczonych przez powoda, artykułów z lokalnej prasy pt. pi”, „Dí W SĹ”, „PI na PĹ”, „m1 2 kit”, r '-. .1- których nie było”, ,,Z cl: w za” istotnie mogą naruszać dobro osobiste powoda. Zarówno już same tytuły jak i treść tych artykułów mogły spowodować powstanie u czytelników prasy niewłaściwych ocen dotyczących zachowania powoda, tym bardziej, iż powód został w nich opisany w sposób mogący z łatwością go zidentyfikować. ocenie obiektywnej publikacje w prasie mogły naruszyć dobra osobiste powoda i nosić cechy działania bezprawnego podmiotu rozpowszechniającegc, jednakże w ocenie Sądu informacje te nie pochodziły od pozwanego ani nie były przez niego autoryzowane. Brak jakichkolwiek dowodów aby uznać, że pozwany był inicjatorem powyższych publikacji. Z treści artykułów wynika, iż żródłem informacji była Prokuratura i organy prowadzące śledztwo. Zatem nie ` `-1 można przypisać bezprawności działania pozwanernu, gdyż autorzy powyższych artykułów powoływali się na inne żródła informacji niż K-P- K1 Ch 5 --- STRONA 7 --- R- Ustawodawca przewidział w art. 24 k.c. uprawnienie od osoby, która dopuściła się bezprawnego naruszenia dóbr osobistych aby dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Celem tego roszczenia jest- swoista kompensacja, w formie niemajątkowej, skutków dokonanego naruszenia dóbr osobistych. W wyroku z dnia 8 lutego 2008 r., sygn. akt l CSK 34307, Sąd Najwyższy wskazał, że osobie, której dobra osobiste naruszone, przysługuje prawo do uzyskania przeprosin w takiej -formule, w jakiej doszło' do -naruszenia. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie brak podstaw do przyjęcia bezprawności naruszenia dóbr osobistych powoda, co skutkuje oddaleniem żądania powoda w zakresie przeproszenia go przez pozwanego na łamach prasy. - Wobec braku przesłanek odpowiedzialności pozwanego Sąd oddalił także żądanie zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda kwoty 50 000 zł tytułem zadośćuczynienia. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 § l i § 2 k.p.c, zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Koszty te stanowi _wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego w kwocie 2400 zł (§ 6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.` w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. Nr 163, poz. 1349). = I x r 6