Wyrok akt

--- STRONA 1 --- Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 30 września 2008 r. I ACa 720/08 TEZA aktualna Pkt 2 tezy nieaktualny 1. Sama kolorystyka i niektóre rozwiązania graficzne nie mają charakteru decydującego i nie są wystarczające do przyjęcia podobieństw. Opakowanie towaru należy bowiem oceniać jako całość, gdyż całe opakowanie jest wizualnie postrzegane przez klienta dokonującego zakupu. Nie można wprawdzie wykluczyć, że jeden z elementów opakowania będzie miał tak dominujące znaczenie, że pozostałe elementy stracą na znaczeniu i nie będą dostrzegane, a odbiorca kierować się będzie tym jednym podobnym elementem. Jednakże przy dokonywaniu oceny należy brać pod uwagę konkretną sytuację. 2. Prekluzja procesowa wynikająca z art. 479 k.p.c. służy zasadzie koncentracji materiału procesowego, nakładając na strony obowiązek podania wszystkich znanych im faktów, dowodów i zarzutów w określonym terminie, pod rygorem utraty prawa ich późniejszego powoływania. Cytowany przepis dotyczy jedynie twierdzeń co do faktów oraz dowodów na poparcie tych twierdzeń. Nie dotyczy on ani argumentacji prawnej budowanej na zgłoszonych przed wystąpieniem prekluzji procesowej twierdzeniach dotyczących faktów, ani okoliczności, które Sąd i tak bierze pod uwagę z urzędu w każdym stanie sprawy. 12 UZASADNIENIE Skład orzekający Przewodniczący: Sędzia SA Marta Romańska. Sędziowie: SA Barbara Górzanowska, SO Marek Syrek. Sentencja Sąd Apelacyjny w Krakowie - Wydział I Cywilny, po rozpoznaniu w dniu 30 września 2008 r. w Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa "C." sp. z o.o., w G. przeciwko "P." sp. z o.o. w P. o zakazanie czynów nieuczciwej konkurencji, wydanie bezpodstawnie uzyskanych korzyści i złożenie oświadczenia woli na skutek apelacji strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Gospodarczego w K. z dnia 30 maja 2008 r., sygn. akt (...): oddala apelację i zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 2.700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Uzasadnienie faktyczne Strona powodowa "C." sp. z o.o. w G. domagała się zakazania stronie pozwanej - "P." sp. z o.o. w P. wprowadzania do obrotu samodzielnie, wraz z innymi podmiotami lub za pośrednictwem innych podmiotów produktów w opakowaniach, w szczególności w kształcie prostopadłościanu, zawierających, lecz nie ograniczających się do następujących elementów znamiennych: frontowa część opakowania zawiera z każdej strony margines koloru białego, centralna część jest barwna, a w górnej połowie barwnej części znajduje się nazwa produktu pisana literami koloru białego, w jej centralnej części znajdują się parametry techniczne produktu, a w dolnej części znajduje się połączony z marginesem wzór koloru białego biegnący ku centralnej części opakowania imitujący roztarte na płaszczyźnie spoiwo, oraz zakazania pozwanemu samodzielnie lub za pośrednictwem innych podmiotów, promocji i prezentacji produktów w takich opakowaniach. Ponadto strona powodowa domagała się zasądzenie od strony pozwanej kwoty bezpodstawnie uzyskanych korzyści w postaci zysku netto z tytułu I ACa 720/08 - Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie --- STRONA 2 --- sprzedaży przez pozwanego produktów we wcześniej opisanych opakowaniach, za okres trzech lat wstecz od dnia złożenia niniejszego powództwa wraz z ustawowymi odsetkami od dnia złożenia niniejszego powództwa do dnia zapłaty. Żądaniem pozwu strona powodowa objęła także nakazanie pozwanemu złożenia trzykrotnego oświadczenia na redakcyjnych stronach ogólnopolskiego wydania dziennika "G" oraz "Rz." w odstępach nie krótszych niż 7 i nie dłuższych niż 14 dni, przy czym wielkość powierzchni oświadczenia nie może byćmniejsza niż 10 x 10 cm, z uwzględnieniem, iż pierwsza publikacja winna ukazać się w terminie nie późniejszym niż 7 dnia od uprawomocnienia się wyroku wydanego w przedmiotowej sprawie, o następującej treści: "OŚWIADCZENIE: Działając w imieniu "P." sp. z o.o. z siedzibą w P., właściciela marki Y, pragniemy niniejszym wyrazić ubolewanie i przeprosić "C." sp. z o.o. z siedzibą w G., właściciela marki X za to, iż w sposób sprzeczny z prawem i dobrymi obyczajami dopuściliśmy się w stosunku do "C." sp. z o.o. czynów nieuczciwej konkurencji polegających na wprowadzeniu do obrotu opakowań produktów Y łudząco podobnych do opakowań produktów X, czym naruszyliśmy interes gospodarczy "C." sp. z o.o. Pragniemy niniejszym oświadczyć, iż zobowiązujemy się w przyszłości nie podejmować w stosunku do "C." sp. z o.o., właściciela marki X, żadnych działań noszących znamiona czynów nieuczciwej konkurencji, których skutkiem mogłoby być naruszenie interesów gospodarczych "C." sp. z o.o. i marki X - Spółka "P.", Zarząd "P." sp. z o.o.", a nadto upoważnienie strony powodowej do złożenia tego oświadczenia na koszt strony pozwanej w przypadku niewykonania przez nią zobowiązania do złożenia tego oświadczenia na zasadach wskazanych w pozwie, oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości prawem przewidzianej. Na uzasadnienie swojego żądania powód podniósł, iż jest producentem wyrobów chemii budowlanej oznaczonych zastrzeżonym znakiem towarowym X. Strona pozwana wprowadza na rynek produkty chemii budowlanej marki Y, które mają łudząco podobne pod względem kolorystycznym i zdobniczym opakowania do używanych przez powoda, co stwarza niebezpieczeństwo pomyłki, stwierdzone badaniami konsumenckimi przez firmę M. Takie działanie strony pozwanej jest bezprawne i stanowi niewolnicze naśladownictwo opisane w art. 13 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, a nadto w art. 10 i art. 3 ust. 1 ustawy, jako czynu polegającego na bezprawnym wykorzystaniu przez przedsiębiorcę renomy powoda polegającym na upodabnianiu przez pozwanego sprzedawanych produktów do produktów powoda w celu wywołania wrażenia, że towary te pochodzą od bardziej renomowanego przedsiębiorcy. W odpowiedzi na pozew strona pozwana - "P." sp. z o.o. z siedzibą w P. wniosła o oddalenie powództwa, zarzucając, że istotne elementy opakowań produktów obu stron różnią się od siebie w sposób umożliwiający ich odróżnienie, w szczególności poprzez zamieszczenie na opakowaniach każdego z produktów znaków towarowych i nazw producentów, a także poprzez odmienną kompozycję i kształt awersu. Wyrokiem z dnia 30 maja 2008 r. Sąd Okręgowy-Sąd Gospodarczy w K. oddalił powództwo i zasądził od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 4.857 zł tytułem kosztów procesu. Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne: Powód - "C." sp. z o.o. z siedzibą w G. jest producentem wyrobów chemii budowlanej, wśród których znajdują się w szczególności: masy i gładzie szpachlowe, szpachle, gipsy szpachlowe, tynki gipsowe oraz kleje i zaprawy klejowe, a także podkłady pod posadzki i wylewki oznaczone znakiem towarowym X. Towary produkowane przez powoda są sprzedawane na terenie całej Polski w specjalistycznych hurtowniach budowlanych, sklepach samoobsługowych oraz hipermarketach budowlanych. Od 2001 r. powód stosuje nowe opakowania swoich produktów, których wzór opracowany został przez artystę plastyka Z. P., prowadzącego Studio Graficzne "H." w G. Pozwany "P." sp. z o.o. z siedzibą w P. wprowadza na rynek polski wyroby o tym samym charakterze, co produkty powoda. Od 2005 r. pozwany stosuje szatę graficznąopakowań swoich produktów opracowaną na jego zlecenie przez spółkę cywilną M. w G. Wzory opakowań zostały opracowane przez wspomnianego wyżej Z. P. Na podstawie dowodu z opinii biegłego R. S., Sąd pierwszej instancji stwierdził, że opakowania produktów obu stron wykazują pewne podobieństwa, jednakże występujące różnice pozwalają na odróżnienie produktów w wystarczającym stopniu. Opakowanie produktu powoda - "ZAPRAWA DO OCIEPLEŃ X (...)" i produktu pozwanego - "ZAPRAWA KLEJOWA Y (...)" wykazują następujące podobieństwa: identyczna forma (prostopadłościan) i zbliżona wielkość opakowań, identyczna waga opakowań (25 kg), bardzo podobna kolorystyka tła (barwa w odcieniu fioletowym), identyczny główny element oznaczenia rodzaju produktu (zaprawa), identyczny układ (rozłożenie) i sposób pisowni wyrazów, występujących w większości elementów słownych i graficznych na wierzchniej stronie opakowania, jak też identyczny układ i podobny sposób pisowni wyrazów, występujących w elementach słownych na bocznej stronie (strona wierzchnia: pisownia w liniach prostych, z wyśrodkowaniem, jeden pod drugim, w określonych trzech grupach napisów; w górnej części oznaczenie rodzaju produktu, w części środkowej - oznaczenie nazwy występującej w logo wraz z technicznym symbolem produktu, a w dolnym prawym rogu - logo; strona boczna: pisownia wzdłuż całej długości strony, napis zawiera pisaną dużą, mocno wyeksponowaną czcionką nazwę produktu oraz jego techniczny symbol, i odpowiada pod względem treści napisowi ze środkowej części strony wierzchniej), niemal identyczna wielkość i styl (czcionka) liter w głównych napisach na stronie wierzchniej oraz stronie bocznej (litery duże i pisane drukiem), identyczna kolorystyka liter --- STRONA 3 --- we wszystkich głównych napisach na stronie wierzchniej (barwa jednolita, biała), nieznacznie i częściowo zbliżona kolorystyka elementów graficznych logo (wspólna barwa w odcieniu czerwonym), występowanie w dolnej części strony wierzchniej tła w kolorze białym przypominającego warstwę masy budowlanej rozprowadzonej na ścianie. Powyższe opakowania wykazują następujące różnice: częściowo odmienne oznaczenie rodzaju produktu (zaprawa do ociepleń i zaprawa klejowa), występowanie na opakowaniu powoda, bezpośrednio pod powyższą nazwą, określenia charakteru produktu (mrozo- i wodoodporna), którego brakuje na opakowaniu pozwanego, występowanie na opakowaniu pozwanego, w środkowej części, pod oznaczeniem rodzaju produktu i jego symbolem technicznym, szczegółowego określenia charakteru i przeznaczenia produktu - do przyklejania płyt styropianowych, przy docieplaniu budynków metodą "bezspoinową", którego brakuje na opakowaniu powoda (na tym opakowaniu, w górnej części pod nazwą produktu, widnieje tylko wspomniana wyżej ogólna informacja o charakterze produktu), wyraźnie odmienna nazwa produktu i jego opakowania (powoda: X (...); pozwanego Y (...)), występowanie na opakowaniu powoda poziomej linii biegnącej w poprzek wierzchniej strony, na całej jej szerokości, umieszczonej centralnie i rozdzielającej elementy słowne z górnej części tej strony opakowania, od elementów słownych i graficznych ze środkowej i dolnej jej części, której to linii brakuje na opakowaniu pozwanego, odmienna treść i wielkość logo (w opakowaniu powoda: logo mniejsze od pozostałych głównych napisów, jego elementy słowne i graficzne mają inny kolor niż litery w głównych napisach, zawiera kilka napisów wraz z nazwą X i hasłem "trafny wybór" oraz stylizowaną ("rysunkową"), kolorową postacią malarza z wiaderkiem; w opakowaniu pozwanego: logo duże, wyraźnie widoczne na opakowaniu i wyróżniające się w stosunku do pozostałych elementów słownych i graficznych, umieszczone na tle w kolorze czerwonym, zawierające duży, charakterystyczny rysunek niedźwiedzia oraz duży, umieszczony bezpośrednio pod nim napis Y, symbol techniczny; w opakowaniu pozwanego: nieco inne umiejscowienie i forma graficzna oznaczenia wagi produktu, w opakowaniu powoda: nad logo, a pod technicznym symbolem produktu, pisownia czcionką w kolorze białym, o wielkości zbliżonej do czcionki w technicznym symbolu produktu, umiejscowienie na głównym tle, natomiast w opakowaniu pozwanego: po lewej stronie obok logo, znacznie mniejszą czcionką w kolorze głównego tła, umiejscowienie na dolnym tle w kolorze białym, połączenie z cienką, długą linią w kolorze zmiennym w zależności od tła, białym i fioletowym, biegnącą z górnej części opakowania pionowo w dół, w kształcie litery "L", załamującą się na wysokości oznaczenia wagi produktu, zakończoną z każdej strony kółeczkiem), występowanie w dolnej, lewej części opakowania powoda oznaczenia firmowego z logo wraz z numerem infolinii (połączone stylizowane litery "C" i "d" z wyrazem C. oraz firma "C." sp. z o.o. i numer infolinii z rysunkiem aparatu telefonicznego), którego brakuje na opakowaniu pozwanego, odmienna kolorystyka liter w napisach na bocznej stronie opakowania (w opakowaniu powoda litery o barwie jednolitej, białej, pokrywające się z kolorystyką liter z wierzchniej strony opakowania, natomiast w opakowaniu pozwanego litery o barwie zmiennej, czerwonej i fioletowej, odpowiadające kolorystyce tła głównego i tła dla logo), nieco inna zawartość ww. napisów (na opakowaniu powoda występuje w tym napisie nazwa produktu oraz jego techniczny symbol, a także określenie charakteru czy przeznaczenia produktu, natomiast w opakowaniu pozwanego napis ogranicza się do samej nazwy produktu i jego symbolu technicznego, a ponadto zawiera wyraźne logo), inne tło tych napisów (w opakowaniu powoda: tło w kolorze fioletowym, odpowiadające tłu głównemu ze strony wierzchniej, natomiast w opakowaniu pozwanego: tło białe, czyste). Para opakowań produktów powoda i pozwanego: "X (...) MASA SZPACHLOWA DO SPOINOWANIA" i "MASA SZPACHLOWA BIAŁA Y (...)" wykazują następujące podobieństwa: identyczna forma (prostopadłościan) i zbliżona wielkość opakowań, częściowo podobne oznaczenie rodzaju produktu (masa szpachlowa), podobny układ (rozłożenie) i sposób pisowni niektórych elementów słownych i graficznych na wierzchniej stronie opakowania oraz identyczny układ i podobny sposób pisowni wyrazów, występujących w elementach słownych na bocznej stronie (strona wierzchnia: pisownia w liniach prostych, z wyśrodkowaniem, jeden pod drugim, w określonych grupach napisów, wskazujących na oznaczenie rodzaju produktu, w oznaczenie nazwy występującej w logo wraz z technicznym symbolem produktu, a także samego logo; strona boczna: pisownia wzdłuż całej długości strony, napis zawiera pisaną dużą, mocno wyeksponowaną czcionką nazwę produktu oraz jego techniczny symbol, i odpowiada pod względem treści napisowi z wierzchniej strony opakowania), częściowo zbliżona wielkość i podobny styl (czcionka) liter w głównych napisach na stronie wierzchniej oraz niemal identyczna wielkość i styl liter w napisach na stronie bocznej (litery duże, pisane drukiem), identyczna kolorystyka liter we wszystkich głównych napisach na stronie wierzchniej (barwa jednolita, biała), występowanie podobnego oznaczenia wskazującego na przeznaczenie produktu (opakowanie powoda: masa do beztaśmowego spoinowania płyt kartonowo-gipsowych, a opakowanie pozwanego: do spoinowania płyt kartonowo- gipsowych) oraz podobna wielkość, styl i kolorystyka liter w tym oznaczeniu, a także podobna lokalizacja tego napisu w środkowej części strony wierzchniej opakowania, nieznacznie i częściowo zbliżona kolorystyka elementów graficznych logo (wspólna barwa w odcieniu czerwonym), występowanie w dolnej części strony wierzchniej tła w kolorze białym, przypominającego warstwę masy budowlanej rozprowadzonej na ścianie, nieco inna zawartość ww. napisów (na opakowaniu powoda występuje w tym napisie nazwa produktu oraz jego techniczny symbol, a także określenie charakteru czy przeznaczenia produktu, natomiast w opakowaniu pozwanego napis ogranicza się do samej nazwy produktu i jego symbolu technicznego, a ponadto zawiera wyraźne logo). Powyższe opakowania wykazują następujące różnice: nieco odmienna waga opakowań (opakowanie powoda: 20 kg, a opakowanie pozwanego: 25 kg) - kolorystyka tła (opakowanie powoda: barwa w odcieniu czerwonym, a opakowanie pozwanego: barwa w odcieniu granatowym), częściowo odmienne oznaczenie rodzaju produktu (masa szpachlowa do spoinowania i masa --- STRONA 4 --- szpachlowa biała), odmienne umiejscowienie powyższych napisów wynikające z odmiennego układu rozłożenia głównych napisów na stronie wierzchniej (w opakowaniu powoda w górnej części opakowania występuje oznaczenie nazwy produktu wraz z jego symbolem technicznym, a pod spodem, w części środkowej oznaczenie rodzaju tego produktu, natomiast w opakowaniu pozwanego wymieniony układ jest odwrócony, najpierw umieszczone jest oznaczenie rodzaju produktu, a pod nim widnieje nazwa produktu wraz z jego symbolem technicznym), a także związana z tym odmienna wielkość wymienionych napisów; wyraźnie odmienna nazwa produktu i jego symbol techniczny (w opakowaniu powoda: X (...); w opakowaniu pozwanego: Y (...)), oraz, o czym już wspomniano, odmienne umiejscowienie tych napisów, występowanie na opakowaniu powoda poziomej linii biegnącej w poprzek wierzchniej strony, na całej jej szerokości, umieszczonej centralnie i rozdzielającej elementy słowne z górnej części tej strony opakowania, od elementów słownych i graficznych ze środkowej i dolnej jej części, której to linii brakuje na opakowaniu pozwanego, odmienna treść i wielkość logo (w opakowaniu powoda: logo mniejsze od pozostałych, głównych napisów, jego elementy słowne i graficzne mają inny kolor niż litery w głównych napisach, zawiera kilka napisów wraz z nazwą X i hasłem "trafny wybór" oraz stylizowaną ("rysunkową"), kolorową postacią malarza z wiaderkiem; w opakowaniu pozwanego: logo duże, wyraźnie widoczne na opakowaniu i wyróżniające się w stosunku do pozostałych elementów słownych i graficznych, umieszczone na tle w kolorze czerwonym, zawierające duży, charakterystyczny rysunek niedźwiedzia oraz duży, umieszczony bezpośrednio pod nim napis Y), nieco inne umiejscowienie i forma graficzna oznaczenia wagi produktu (w opakowaniu powoda: nad logo, a pod oznaczeniem rodzaju i przeznaczenia produktu, pisownia czcionką w kolorze białym, o wielkości większej do czcionki w ww. napisach, umiejscowienie na głównym tle, natomiast w opakowaniu pozwanego: po lewej stronie obok logo, znacznie mniejszą czcionką w kolorze głównego tła, umiejscowienie na dolnym tle w kolorze białym, połączenie z cienką, długą linią w kolorze zmiennym w zależności od tła, białym i granatowym, biegnącą z górnej części opakowania pionowo w dół, w kształcie litery "L", załamującą się na wysokości oznaczenia wagi produktu, zakończoną z każdej strony kółeczkiem), występowanie w dolnej, lewej części opakowania powoda oznaczenia firmowego z logo wraz z numerem infolinii (połączone stylizowane litery "C" i "d" z wyrazem C. oraz firma "C." sp. z o.o. i numer infolinii z rysunkiem aparatu telefonicznego), którego brakuje na opakowaniu pozwanego, odmienna kolorystyka liter w napisach na bocznej stronie opakowania (w opakowaniu powoda litery o barwie jednolitej, białej, pokrywające się z kolorystyką liter z wierzchniej strony opakowania, natomiast w opakowaniu pozwanego litery o barwie zmiennej, czerwonej i granatowej, odpowiadające kolorystyce tła głównego i tła dla logo), inne tło tych napisów (w opakowaniu powoda: tło w kolorze fioletowym, odpowiadające głównemu ze strony wierzchniej, natomiast w opakowaniu pozwanego: tło białe, czyste). W świetle powyższych ustaleń, zdaniem Sądu Okręgowego, brak jest podstaw do przyjęcia, iż przepis art. 13 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji ma tu zastosowanie. Przepis ten określa bowiem czyn nieuczciwej konkurencji polegający na naśladowaniu gotowego produktu, polegający na tym, że za pomocą technicznychśrodków reprodukcji jest kopiowana zewnętrza postać produktu, jeżeli może wprowadzić klientów w błąd co do tożsamości producenta lub produktu. Gotowym produktem z pewnością są produkowane przez strony wyroby chemii budowlanej, ale nie opakowania, które w przedmiotowej sprawie nie są przedmiotem samodzielnego obrotu. Za właściwy dla oceny możliwości wprowadzenia potencjalnych klientów w błąd poprzez upodobnienie opakowań pozwanego do opakowań powoda, Sąd uznał przepis art. 10 ust. 2 w zw. z ust. 1 u.z.n.k. Według tego przepisu czynem nieuczciwej konkurencji jest wprowadzanie do obrotu towarów w opakowaniach mogących wprowadzić klientów w błąd co do pochodzenia, ilości, jakości, składników, sposobu wykonania, przydatności, możliwości zastosowania, naprawy, konserwacji lub innych istotnych cech towarów, chyba że zastosowanie takiego opakowania jest uzasadnione względami technicznymi. Sąd wskazał, że produkty powoda i pozwanego należą do tej samej kategorii produktów chemii budowlanej, służą zaspokajaniu tych samych potrzeb budowlanych i remontowych konsumentów i są sprzedawane w tych samych kanałach dystrybucyjnych. Odnośnie podobieństw opakowań i możliwości wprowadzania w błąd klientów co do pochodzenia towarów powoda i pozwanego, Sąd Okręgowy oparł się w szczególności na opinii biegłego R. S., jak również - w mniejszym zakresie - na opinii biegłego z zakresu ochrony własności intelektualnej - W. F. Sąd Okręgowy ocenił opinię sporządzoną przez biegłego R. S. jako zupełną, rzetelną, wyczerpującą, szeroko, jasno i logicznie uzasadnioną. Z tego powodu Sąd w całości podzielił wnioski w niej zawarte, uznając zarzuty powoda odnoście fachowej wiedzy tego biegłego za nieuzasadnione, tym bardziej że to powód w piśmie procesowym z dnia 5 października 2007 r. wskazał osobę powyższego biegłego jako niekwestionowany autorytet w dziedzinie własności przemysłowej i ochrony przed czynami nieuczciwej konkurencji, posiadający odpowiedniąwiedzę w zakresie stosowania przepisów związanych z problematyką prawa własności przemysłowej, jak i posiadający doświadczenie w stosowaniu tego prawa. Nie uznał Sąd także za wystarczające do zdyskwalifikowania opinii to, iż biegły ten nie zapoznał się z rzeczywistymi opakowaniami produktów stron, tym bardziej że dla oceny kolorystyki opakowań i szaty graficznej wystarcza porównanie wydruków zdjęć załączonych do pozwu, a także zawartych na stronach internetowych. Skoro żadna ze stron nie wnosiła o załączenie do materiału dowodowego oryginalnych opakowań swoich produktów, to nie można czynić biegłemu zarzutów, iż sam na własną rękę ich nie pozyskał. Zarzuty strony powodowej nie stanowiły, zdaniem Sądu pierwszej instancji, do dopuszczenia dowodu z innego biegłego, zwłaszcza, że wnioski opinii R. S. potwierdzają w zasadzie wnioski wcześniejszej opinii biegłego W. F., która również stanowiła podstawę rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego, chociaż w niewielkiej części. --- STRONA 5 --- Za opinią biegłego R. S. Sąd Okręgowy podał, że opakowanie produktu powoda -"ZAPRAWA DO OCIEPLEŃ X (...)" i opakowanie produktu pozwanego - "ZAPRAWA KLEJOWA Y (...)" oraz produktu powoda "X (...) MASA SZPACHLOWA DO SPOINOWANIA" i pozwanego - "MASA SZPACHLOWA BIAŁA Y (...)", wykazują dość dużo podobieństw, zwłaszcza w zakresie elementów słownych, dotyczących elementów opisowych, wskazujących na właściwości, w tym zwłaszcza na rodzaj i przeznaczenie produktu, które są objęte prawem swobodnego używania w obrocie, ponieważ sąone niezbędne dla określenia charakteru oferowanego produktu i są stosowane przez przedsiębiorców konkurencyjnych. Oznacza to, że sam fakt podobieństwa w odniesieniu do badanych oznaczeń nie ma znaczenia, albowiem podobieństwo zachodzi w zakresie takich elementów oznaczeń, które nie są istotne z punktu widzenia ich zdolności odróżniającej. Elementami mającymi kluczowe znaczenie są, zdaniem Sądu, elementy słowne, w tym nazwa produktu z symbolem oraz oznaczenie producenta, gdyż te właśnie elementy badanych opakowań decydują o ich zdolności odróżniającej, a tym samym mają decydujący wpływ na decyzję przeciętnego odbiorcy produktów chemii budowlanej. W opakowaniu powoda wyraźnie widoczny jest element słowno-graficzny z wyrazem "X" oraz techniczny symbol produktu ((...) i (...)), a w opakowaniu pozwanego jeszcze bardziej wyraźny znak słowno-graficzny -"Y" i odpowiedni symbol techniczny ((...) i (...)), a także logo produktu lub producenta. Wymienione elementy są jednak wyraźnie odmienne zarówno jeżeli chodzi o wierzchnią, jak i boczną stronęopakowań, a w związku z tym pozwalają na odróżnienie porównywanych oznaczeń i uzasadniają wykluczenie na tle art. 10 u.z.n.k. powstanie niebezpieczeństwa wprowadzenia odbiorców w błąd. W szczególności dużą siłę odróżniającą ma oznaczenie słowne produktów powoda w postaci wyrazu "X", której nie może "przebić" ani kolorystyka opakowańani ich układ graficzny. Nadto element słowno-graficzny pozwanego - "Y" jest bardziej zauważalny, całkowicie odmienny, a także zawiera charakterystyczny, duży rysunek niedźwiedzia. Sąd podkreślił, że biegły W. F. przedstawił takie same wnioski, wskazując że pozwany umieszcza znak towarowy "Y" na towarach objętych prawem ochronnym, który to znak, zgodnie z art. 120 ustawy - Prawo własności przemysłowej, służy do odróżniania towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa. Sąd Okręgowy podkreślił, że punktem wyjścia dla dokonania stosownych ocen w zakresie możliwości wprowadzenia w błąd na podst. art. 10 u.z.n.k. jest spostrzegawczość i doświadczenie życiowe przeciętnego odbiorcy. Zgodził się z biegłym R. S., iż przeciętnym odbiorcą materiałów produkowanych przez strony (budowlanych) są przede wszystkim przedsiębiorcy zajmujący się działalnością w zakresie prac remontowo-budowlanych, a zwłaszcza wykonawcy prac remontowo-budowlanych. Doświadczenie życiowe wskazuje, iż tak określony przeciętny odbiorca przy nabywaniu wyrobów chemii budowlanej, które są produktami specjalistycznymi, kieruje się ich konkretną nazwą i symbolem, a nie określeniem rodzaju tegoż produktu, czy też kolorystyką opakowania. Odbiorca poszukując określonego produktu, odpowiadającego ściśle jego aktualnej potrzebie, jest nastawiony na konieczność starannego wyboru danego produktu. Mamy w przedmiotowej sprawie wprawdzie do czynienia z artykułem masowym, jednakże w związku z tym, iż są to produkty specjalistyczne, poziom uwagi konsumenta przy decyzji o zakupie będzie dość wysoki. Wobec tego, iż przepis art. 10 ust. 2 w zw. z ust. 1 u.z.n.k. ma służyć ochronie konsumentów poprzez zakazanie wprowadzania ich w błąd w zakresie pochodzenia i innych istotnych cech towarów i usług, Sąd Okręgowy stwierdził, iż podobne cechy opakowań produktów powoda i pozwanego, a w szczególności podobna kolorystyka i szata graficzna nie wywołują z pewnością jednoznacznych skojarzeń z ich producentem - powodową spółką. Klienci, którzy znają produkty marki X i poszukują towarów tej marki posługują się jego nazwą i symbolem wyrobu a nie kolorem czy rodzajem użytej czcionki i ułożeniem wyrażeń na opakowaniach. Nie są to towary użytku codziennego, które klient kupuje niejako automatycznie, bez zastanowienia. Klienci dokonujący zakupu wyrobów chemii budowlanej wykazują się większą starannością w wyborze. Samo więc odmienne twierdzenie strony powodowej nie pozwala na przyjęcie realnej możliwości konfuzji. Za nieuzasadniony Sąd uznał zarzut strony powodowej, iż przyjęty przez biegłego model przeciętnego konsumenta zakłada zbyt wysoki poziom wiedzy fachowej, zważywszy na powszechną w Polsce praktykę wykonywania robót budowlanych czy remontowych "metodą gospodarczą".Podkreślił, iż zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie przyjmuje się, że przeciętny konsument to konsument dobrze poinformowany, a więc posiadający pewien zasób informacji, które potrafi samodzielnie ocenić. W tych warunkach, mimo licznych podobieństw między spornymi opakowaniami, w szczególności w zakresie kolorystyki, istniejące różnice oznaczeń nie mogą powodować niebezpieczeństwa wprowadzenia odbiorców w błąd, tym bardziej że układ graficzny, który powód sam zmienia, nie jest na tyle charakterystyczny, aby przeciętny odbiorca był w stanie go zapamiętać. Sąd podał ponadto, że przedstawiona przez stronę powodową analiza przygotowana przez M. nie ma waloru opinii, stanowiąc jedynie dokument prywatny, którego moc dowodową określa art. 245 k.p.c. Może być on zatem przedmiotem rozważań Sądu Okręgowego tylko jako wyraz twierdzeń samej strony, jeśli ta się na niego powołuje. Zdaniem Sądu Okręgowego przedstawiona przez powoda analiza nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, albowiem dla przyjęcia czynu nieuczciwej konkurencji określonego w art. 10 u.z.n.k. wystarcza ustalenie, że podjęte działania pozwanego miały obiektywną zdolność wywołania pomyłek konsumentów, a nie jest koniecznym wykazanie istnienia faktycznego niebezpieczeństwa wprowadzenia ich w błąd. Sąd Okręgowy rozważał także możliwość zastosowania do oceny działań pozwanego przepis art. 3 ust. 1 u.z.n.k. Jednakże zakwalifikowanie czynu pozwanego na tej podstawie wymagałoby wykazania istotnych z punktu widzenia prawa konkurencji zarzutów, które przemawiają za nagannością postępowania konkurenta i uzasadniających powołanie się na klauzulę dobrych obyczajów. Powód, na którym spoczywał ciężar dowodu w tym zakresie na podstawie art. 6 k.c., nie wykazał w szczególności czy z wyglądem graficznym opakowań powoda wiąże się renoma. Dowody na tą okoliczność nie zostały powołane w pozwie, a --- STRONA 6 --- I a b c d e f II wobec powyższego, zgodnie z art. 479 k.p.c., wniosek strony powodowej zawarty w piśmie z dnia 22 kwietnia 2008 r. Sąd uznał za spóźniony. Wobec nie udowodnienia przez powoda owej renomy opakowań produktów "X" nie można było w przedmiotowej sprawie przyjąć odpowiedzialności pozwanego na podstawie art. 3 u.z.n.k. Sąd zaznaczył przy tym, że nawet w przypadku udowodnienia przez powoda renomy związanej z opakowaniami jego produktów, nie można byłoby przyjąć, iż jest ona związana z ich szatą graficzną, ale przede wszystkim z wyrazem "X" umieszczonym na tychże opakowaniach. Apelację od wyroku Sądu Okręgowego wniosła strona powodowa, która zarzuciła: naruszenie przepisów postępowania, mających wpływ na treść wyroku, a to: art. 229 k.p.c. i 230 k.p.c. - poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, to jest przyjęcie za bezsporne faktów, które były przedmiotem sporu stron, art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 278 § 1 k.p.c. - poprzez dokonanie pozytywnej oceny dowodu z opinii biegłego R. S. i oparcie się na jej ustaleniach i wnioskach, pomimo że biegły oparł się na przesłankach leżących poza zakresem wiedzy specjalnej istotnej dla ustalenia okoliczności, zgodnych z tezą dowodową, to jest na własnym doświadczeniużyciowym, art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 282 § 1 k.p.c. - poprzez dokonanie pozytywnej oceny dowodu z opinii biegłego R. S. i oparcie się na jej ustaleniach i wnioskach bez odebrania od biegłego ad hoc przyrzeczenia przed rozpoczęciem czynności, pomimo braku oświadczenia stron, o zwolnieniu biegłego z obowiązku złożenia przyrzeczenia, art. 278 § 1 k.p.c.- poprzez dokonanie istotnych dla sprawy ustaleń faktycznych wymagających wiedzy specjalnej w oparciu o własne doświadczenie i wiedzę Sądu, nie zaś w oparciu o dowód z opinii biegłego, art. 479 § 1 zd. 2 k.p.c. - poprzez niewłaściwą jego wykładnię, polegającą na przyjęciu, że wskazany w tym przepisie termin jest terminem prekluzyjnym prawa procesowego, z przekroczeniem którego związana jest utrata prawa powoływania nowych faktów i dowodów, podczas gdy wskazany w przedmiotowym przepisie termin jest terminem instrukcyjnym prawa procesowego, art. 98 § 1 k.p.c.- poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, to jest zasądzenie na rzecz przeciwnika od strony przegrywającej kwoty przewyższającej poniesione przez nią koszty procesu, to jest zasądzenie kwoty 4.857 zł, podczas gdy poniesione przez pozwaną stronę koszty zastępstwa procesowego wraz z opłatą od pełnomocnictwa wyniosły 857 zł; naruszenie prawa materialnego - art. 3 i 10 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji - poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, iż w stanie faktycznym sprawy nie zachodzą przesłanki do uznania, iż pozwany dopuścił się względem powoda czynów nieuczciwej konkurencji opisanych we wskazanych przepisach. Wskazując na powyższe, strona powodowa wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K., pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego ewentualnie o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego ad hoc spośród osób wskazanych przez instytucję o nazwie "I. sp. z o.o.", celem stwierdzenia w oparciu o własne badania o charakterze marketingowym, czy z układem (wyglądem) graficznym opakowań powoda związana jest renoma (rozumiana, jako wysoki stopień znajomości produktu oraz wysoki stopień jego uznania wśród odbiorców) oraz, w przypadku twierdzącej odpowiedzi na pierwsze pytanie, czy poprzez podobieństwo przedmiotowych opakowań powoda i pozwanego dochodzi do wykorzystania renomy powoda (poprzez przeniesienie sympatii odbiorców oraz ich wyobrażeń, co do jakości i prestiżu związanych z produktem powoda na produkt umieszczony w spornych opakowaniach pozwanego), ewentualnie strona powodowa wnosiła o zmianę zaskarżonego wyroku w całości, poprzez uwzględnienie powództwa w całości, zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu za postępowanie przed Sądem pierwszej instancji według norm przepisanych, jak również zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu za postępowanie apelacyjne według norm przepisanych. Uzasadnienie prawne Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja strony powodowej jest nieuzasadniona. Sąd Okręgowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, wyrażając oceny, które nie pozostają w sprzeczności z zasadami logiki rozumowania czy doświadczenia życiowego i nie wykazują błędów natury faktycznej. Dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena dowodów nie nasuwa zastrzeżeń, gdyż nie wykracza poza uprawnienia wynikające z przepisu art. 233 § 1 k.p.c. Ustalenia będące jej wynikiem nie budzą przy tym wątpliwości co do ich zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy i dlatego Sąd Apelacyjny je akceptuje i przyjmuje za podstawę własnego rozstrzygnięcia. 12 12 --- STRONA 7 --- Zarzuty powoda dotyczące oceny przez Sąd Okręgowy opinii biegłego nie są uzasadnione. Powód jedynie polemizuje z wyciągniętymi przez biegłego wnioskami i przedstawionym stanowiskiem, jego zarzuty nie dają jednak podstawy do podważenia tej opinii, której oceny dokonanej przez Sąd pierwszej instancji nie sposób zakwestionować. Wnioski biegłego są jednoznaczne i stanowcze a poprawność poszczególnych elementów składających się na ich trafność nie budzi zastrzeżeń. Brak jest podstaw do kwestionowania tych wniosków pod względem wiadomości specjalistycznych albowiem gdyby udzielenie odpowiedzi kategorycznej na pytanie Sądu nie było możliwe z uwagi na brak wszystkich istotnych okoliczności faktycznych, biegły takich wniosków by nie postawił. Okoliczność, że biegły, oprócz wiedzy specjalistycznej, którą niewątpliwie dysponuje, dodatkowo wskazuje na doświadczenie życiowe, nie dyskwalifikuje opinii i nie podważa prawidłowości wyciągniętych wniosków. Pozbawiony doniosłości jest zarzut apelującego o braku złożenia przez biegłego przyrzeczenia przed sporządzeniem opinii. Brak takiego przyrzeczenia nie pozbawia automatycznie powyższego dowodu waloru opinii sądowej ani jej nie dyskwalifikuje, tym bardziej że strona powodowa nie wskazała jaki wpływ to uchybienie procesowe wywarło na wynik sprawy, a zwłaszcza nie zarzucała nawet, że biegły naruszył obowiązującą go zasadę sumienności i bezstronności w niniejszej sprawie. W szczególności strona powodowa nie kwestionuje ani wiedzy fachowej, ani kwalifikacji biegłego R. S. Jak podał Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu wyroku, sam powód wskazywał na tego biegłego jako niekwestionowany autorytet w dziedzinie własności przemysłowej, a Sąd dokonując wyboru biegłego spoza listy biegłych sądowych kierował się wnioskami stron. Należy też podkreślić, że zgodnie z art. 162. k.p.c., strony mogą w toku posiedzenia, a jeżeli nie były na nim obecne - na najbliższym posiedzeniu, zwrócićuwagę sądu na uchybienia przepisom postępowania, wnosząc o wpisanie zastrzeżenia do protokołu, przy czym strona, która zastrzeżenia nie zgłosiła, traci prawo powoływania się na to uchybienie w dalszym toku postępowania, chyba że chodzi o przepisy postępowania, których naruszenie sąd powinien wziąć pod rozwagę z urzędu albo, że strona uprawdopodobni, iż nie zgłosiła zastrzeżeń bez swojej winy (uchwała SN z dnia 27 października 2005 r., III CZP 55/05, OSNC 2006/9/144). Strona powodowa takiego zastrzeżenia nie zgłosiła, jej zarzuty w tym zakresie podniesione dopiero w apelacji nie mogą być brane pod uwagę. Z tych względów zarzut powoda, iż Sąd pierwszej instancji w swoim rozstrzygnięciu oparł się na kwestionowanej przez powoda opinii jest chybiony, tym bardziej że w niniejszej sprawie sporządzona była druga, wcześniejsza opinia biegłego W. F., również kwestionowana przez powoda, a której wnioski pokrywały się z wnioskami opinii biegłego R. S. Brak jest podstaw do kwestionowania dokonanej przez Sąd Okręgowy wykładni przepisu art. 10 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Nie ulega wątpliwości, że poczynione w sprawie ustalenia faktyczne nie pozwalają na przypisanie pozwanemu czynu nieuczciwej konkurencji opisanego w tym przepisie. Trafnie Sąd pierwszej instancji przyjmuje, że pomimo pewnych podobieństw elementów obu opakowań, występują w nich jednak istotne różnice, które pozwalają na ich odróżnienie i wykluczają możliwość pomyłek. Sama kolorystyka i niektóre rozwiązania graficzne nie mają charakteru decydującego i nie są wystarczające do przyjęcia podobieństw. Opakowanie towaru należy bowiem oceniać jako całość, gdyż całe opakowanie jest wizualnie postrzegane przez klienta dokonującego zakupu. Nie można wprawdzie wykluczyć, że jeden z elementów opakowania będzie miał tak dominujące znaczenie, że pozostałe elementy stracą na znaczeniu i nie będą dostrzegane, a odbiorca kierować się będzie tym jednym podobnym elementem. Jednakże przy dokonywaniu oceny należy brać pod uwagę konkretną sytuację, a w przypadku obu opakowań - powoda i pozwanego - elementami dominującymi są oznaczenia zawierające znaki towarowe stron i nazwę producenta oraz nazwę i symbolikę towaru, co wyklucza wprowadzenie w błąd odbiorców zarówno co do pochodzenia towaru, jak i związku między producentami. Sąd Apelacyjny podziela tutaj pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w wyroku z dnia 11 lipca 2002 r.: "Wyczerpujące i wyraźne oznaczenie producenta na opakowaniu towaru oraz trwałe umieszczenie znaku towarowego bezpośrednio na produkcie wprowadzanym do obrotu wyłącza możliwość wywołania błędu zarówno co do tożsamości producenta, jak i produktu", (wyrok SN z dnia 11 lipca 2002 r., I CKN 1319/00, OSNC 2003/5/73). Prawidłowo Sąd pierwszej instancji przyjął, że odbiorcami towarów produkowanych przez strony (chemia budowlana) są przede wszystkim podmioty profesjonalnie zajmujące się ich obrotem - sklepy, hurtownie - a także wykonawcy robót budowlanych czy więksi inwestorzy, a zatem należy zakładać, iż taka kategoria nabywców dokonuje zakupów z większym rozeznaniem niż konsumenci nabywający towary powszechnego użytku w sklepie. Podmioty te kierują się nie wyglądem opakowania, ale nazwą towaru i nazwą producenta, określaną przy pomocy znaków towarowych: X i Y. Drobni inwestorzy indywidualni, wykonujący prace budowlane - jak podnosił powód - "metodą gospodarczą", dokonują zakupów zapraw i klejów budowlanych sporadycznie - przy okazji budowy domu, czy remontu mieszkania. Nie są to zatem produkty często przez tego rodzaju nabywców kupowane, a więc potencjalny ich nabywca nie ma żadnych przyzwyczajeń przy ich zakupywaniu, nie dokonuje tego odruchowo, kierując się wyłącznie kolorem opakowania, bez zwrócenia większej uwagi na całość opakowania produktu i jego producenta. Na ogół takie zakupy poprzedzają rozeznaniem co do producentów, pozyskiwanym bądź od wykonawców robót, bądź na podstawie opinii innych odbiorców korzystających z danego produktu. W obecnych czasach częstym źródłem takiej wiedzy jest Internet. W tym kontekście, z punktu widzenia potencjalnego klienta, fakt, że na rynku są obecne produkty powoda i pozwanego w opakowaniach zawierających podobne elementy kolorystyczne i typizacyjne, nie ma znaczenia, o tyle że nie może on zostać wprowadzony w błąd co do pochodzenia produktu. Z tych przyczyn prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, że strona pozwana wprowadzając na rynek swoje produkty w spornych opakowaniach, nie dopuściła się czynu nieuczciwej konkurencji opisanego w art. 10 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. --- STRONA 8 --- Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądów Powszechnych. Brak jest także podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie art. 3 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zgodnie z tym przepisem czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta. Uwzględnieniu przy ocenie tego czynu nieuczciwej konkurencji powinna podlegać okoliczność, czy opakowanie stosowane przez stronę powodową posiada renomę. Istotna jest przy tym renoma opakowań o określonej formie słowno-graficznej, nie zaś renoma produktu powoda, oznaczonych w dodatku znakiem towarowym X. Powód w pozwie wskazywał na przepis art. 3 ust. 1. u.z.n.k. jako podstawę swojego żądania, jednakże naruszenie tego przepisu upatrywał w korzystaniu przez stronę pozwaną z renomy "powodowej spółki i jej produktów". Należy jednak zauważyć, że renoma znaku towarowego powoda X czy renoma firmy powoda, nie jest tożsama z renomą każdego opakowania, na którym te oznaczenia są zamieszczane. Powód nie przedstawił żadnych dowodów, że samo opakowanie jako takie, korzysta z renomy ani na takie dowody się w pozwie nie powoływał. Trafnie zatem Sąd Okręgowy uznał, iż brak jest podstaw do przyjęcia naruszenia przez stronę pozwaną cytowanego przepisu. W tym miejscu należy wskazać, że nietrafne są zarzuty strony powodowej o naruszeniu przepisu art. 479 k.p.c., co doprowadziło do pominięcia wnioskowanych przez nią dowodów. Wbrew twierdzeniu apelującego prekluzja procesowa wynikająca z tego przepisu, służy realizacji zasadzie koncentracji materiału procesowego, nakładając na strony obowiązek podania wszystkich znanych im faktów, dowodów i zarzutów w określonym terminie, pod rygorem utraty prawa ich późniejszego powoływania. Cytowany przepis dotyczy jedynie twierdzeń co do faktów oraz dowodów na poparcie tych twierdzeń. Nie dotyczy on ani argumentacji prawnej budowanej na zgłoszonych przed wystąpieniem prekluzji procesowej twierdzeniach dotyczących faktów, ani okoliczności, które Sąd i tak bierze pod uwagę z urzędu w każdym stanie sprawy (por. uchwałę SN z dnia 17 czerwca 2005 r., sygn. akt III CZP 26/05, OSNC 2006/4/63). Reguła wskazana w art. 479 § 2 k.p.c. nie może też być rozumiana w sposób bezwzględny. Doznaje ograniczeń m.in. poprzez zastosowanie art. 232 zd. 2 k.p.c., zgodnie z którym sąd może dopuścić dowód niewskazany przez stronę, również gdy termin prekluzyjny już minął (wyrok SN z dnia 22 lutego 2006 r., III 341/05, OSNC 2006, z. 10, poz. 174), a także poprzez możliwość powoływania się na spóźnione twierdzenia i dowody w razie wykazania, że ich powołanie w pozwie nie było możliwe, albo że potrzeba powołania wynikła później, co pozostawione jest ocenie Sądu przy uwzględnieniu okoliczności konkretnej sprawy. Stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż wnioskowany przez powoda dowód z opinii biegłego na okoliczność renomy opakowań, zgłoszony dopiero w piśmie procesowym z dnia 22 kwietnia 2008 r., jest spóźniony, nie budzi zatem zastrzeżeń,tym bardziej że powód nie wskazał przyczyn zgłoszenia tego dowodu na tym etapie postępowania, a jedynie powoływał się, nietrafnie, na brak sankcji. Nietrafne są także zarzuty strony powodowej dotyczące kosztów procesu. Roszczenia z tytułu czynów nieuczciwej konkurencji (o których mowa w art. 18 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji) mają charakter majątkowy, choć w przypadkach niektórych żądań (o zaniechanie niedozwolonych działań) - niepieniężny. Przedmiotemżądania zgłoszonego w pozwie było nie tylko żądanie zakazania określonego działania i usunięcie jego skutków przez zamieszczenie ogłoszenia, ale także wydanie korzyści, których wysokości powód nie sprecyzował, ani których, z uwagi na oddalenie powództwa co do zasady, nie ustalono także w toku sporu. Sąd Okręgowy ustalił w zaskarżonym wyroku ostateczną opłatę sądową w maksymalnej wysokości, przewidzianej dla sytuacji, gdy wartości przedmiotu sporu nie uda się ustalić (art. 15 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych). Strona powodowa nie przytoczyła żadnych zarzutów dotyczących wysokości tak ustalonej opłaty, a Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do jej kwestionowania, zważywszy na rozmiar roszczenia i zawiłość sprawy. Z tego samego powodu brak było podstaw do podważenia wysokości przyznanego pozwanemu zwrotu kosztów procesu za pierwszą instancję, skoro oprócz roszczenia niepieniężnego, zbliżonego rodzajowo do określonego w § 11 ust. 1 pkt 18) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, pozwem objęte było także roszczenie majątkowe pieniężne, o nieustalonej wartości. Zgodnie bowiem z § 11 ust. 2 ustawy, stawki tam wskazane nie obejmują opłat od roszczeń majątkowych dochodzonych łącznie. Wysokość przyznanych pozwanemu od powoda kosztów, odpowiada zatem wymogom z § 2 ust. 1 i 2 cyt. rozporządzenia. Z powyższych względów Sąd Apelacyjny oddalił apelację strony powodowej jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c. 12 12