Treść orzeczenia
--- STRONA 1 ---
sygn. akt |. c 127/10. 'IP'-' -_ _ .- .|."' - _ - __ _' ' Ęl;-:-I-I. _"_':_ I `-J `-;_ 't 'lu' -| " ET: 1;: *I .- 1_ .-.1.*.'¦~"l:"-Ê'-'ł " fill'-il'§,_-_¬|E 'L I' "' _ ¿_,__ ` __ _.WJ . ,_ r Í' ': 1% 1| - k'- P _. _ ._.. _ ' .+::-#1' -¬- WYROK W IIVIIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 marca 2011 roku Sąd Okręgowy W Krośnie W Wydziale I Cywilnym w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Dziedzic Protokolantz st. sekr. sąd. Dorota Niemiec po rozpoznaniu na rozprawie W dniu 17 marca 2011 roku W Krośnie sprawy z powództwa B.W. przeciwko G_W., A.F. i Gminie (...) o ochronę dóbr osobistych I. oddala powództwo; 1 ll. zasądza od powódki B.W. na rzecz pozwanej Gminy (__.) 120 zł (sto dwadzieścia złotych) oraz na rzecz pozwanej A.F. 377 zł (trzysta y siedemdziesiąt siedem złotych) tytułemę zwrotu kosztów postępowania.
--- STRONA 2 ---
sygn.a|‹±|c 127/10 Uzasadnienie wyroku z dnia 22 marca 2011r. W pozwie ostatecznie skierowanym przeciwko G.W., Gminie (...) i A.F. powódka w wersji zmodyfikowane] w piśmie procesowym 2 dnia 1.03.2011r_ / k. 377 - 377 / i na rozprawie z dnia 17 marca 2011r. / k. 388 / powódka B.W. domagała się zobowiązania na mocy art. 39 ust. 1 prawa prasowego pozwanego G.W. jako redaktora naczelnego biuletynu Gminne Wieści, do bezpłatnego opublikowania w najbliższym ¬- po uprawomocnieniu się wyroku ~' wydaniu biuletynu sprostowania o treści wskazanej piśmie z dnia oraz w piśmie z dnia 4.02_2011r. / k. 349/. W stosunku do pozwanej A.F. i Gminy (...) na podstawie art. 24 § 1 w zw. z art. 23 kc i art. 38 prawa prasowego domagała się usunięcia skutków umyślnego naruszenia dóbr osobistych powódki, spowodowanego opublikowaniem w biuletynie Gminne Wieści artykułu pod tytułem „Kopać ale nie u mnie”, przez zamieszczenie na łamach tego biuletynu w numerze najbliższym po uprawomocnieniu się wyroku, oraz w terminie 48* godzin od uprawomocnienia się wyroku na stronie internetowej urzędu tekstu przeprosin za podanie nieprawdy i naruszenia dóbr osobistych tym artykułem w formacie dwukrotnie większym niż inkryminowany materiał prasowy, o treści wskazanej w piśmie z dnia 1.03.2011r, które winny być tam umieszczone przez 30 dni. Domagała się nadto upoważnienia jej do opublikowania sprostowania i tekstu przeprosin na koszt pozwanego nie tylko w miejscach wyżej wymienionych, ale również w wydaniu podkarpackim gazety regionalnej „Dziennik (.._)” í regionalnego dodatku do Gazety _(...); Gazeta (...), w przypadku gdyby pozwani tego nie uczynili we wskazanych wyrokiem terminach. Wskazującjednocześnie na treść art. 24 § 1 kc w zw. z art. 23 kc i art. 448 kc-i art. 38 ust. 1 prawa prasowego domagała się zasądzenia solidarnie od pozwanej A.F.' i Gminy (...) na wskazany cel społeczny kwoty 5 000 zł tytułem zadośćuczynienia. Ponadto wniosła o zasądzenie kosztów postępowania. Na uzasadnienie swoich żądań podniosła, że w artykule ,,Kopać ale nie u mnie”, zamieszczonym w nr. 5/2009 (70) z października 2009r. Biuletynu Gminne Wieści, wydawanego przez Urząd Gminy w J., zamieszczone zostały nieprawdziwe i nieścisłe informacje, które naruszają dobra osobiste powódki, podważają jej wiarygodność zawodową - naruszają jej dobre imię / k. 101 /_ Te informacje powodują utratę zaufania obecnych i potencjalnych klientów powódki, prowadzącej kancelarię prawną. Informacja, że mimo interwencji w sprawie niesprawnej kanalizacji sanitarnej powódka nie wpuściła ekipy remontowe] na swój zagrodzony teren oraz, ze przeciwko niej wytoczono sprawę sądową, nawet przy braku podania jej oznaczenia w artykule, spowodowała, że została rozpoznana jako negatywna bohaterka oraz zagroziła wskazywanym dobrom osobistym. Redaktor naczelny przy tym odmówił opublikowania sprostowania. .__.` Pozwany G.W. wnosił albo o odrzucenie pozwu jako pozbawionego sprecyzowania strony pozwanej oraz z powodu braku legitymacji procesowe] po stronie powodowej, albo o oddalenie powództwa. Podniósł, że dla opublikowania sprostowania wymagane jest ' 1
--- STRONA 3 ---
rozpoznanie bohatera przez przeciętnego czytelnika. Z treści artykułu nie wynika, kogo dotyczy a treść proponowanego pierwotnie sprostowania nie spełnia wymogów prawa prasowego. Ostatecznie wnosił o oddalenie zmodyfikowanego żądania skierowanego pod jego adresem żądania pozwu. W interwencji uboczne] po stronie pozwanej Gmina (...) wniosła identycznie jak pozwany G.W., podnosząc identyczne argumenty. Stanowisko domagające się oddalenia powództwa, względnie jego odrzucenia podtrzymała także '-- z identycznych przyczyn -już jako pozwana co do zmodyfikowane] ostatecznie wersji żądań pozwu. Pozwana A.F. wniosła o oddalenie powództwa za przyznaniem kosztów postępowania. Wskazała na brak legitymacji czynne] powódki_ W artykule nie padło nazwisko powódki_ Nie użyto też sformułowań mogących bliżej wskazywać na jej osobę. To nie pozwala przeciętnemu czytelnikowi zorientować się co do faktyczne] osoby bohaterki wspomnianej publikacji. Ma to związek nadto z kontekstem całego materiału prasowego -i jego celem, mającym zobrazować problem, z jakim spotykają się władze gminne. Pozwana, redaktor naczelny w czasie ukazania się artykułu, nie znajdowała w nim treści uwłaczających komukolwiek. _ . Na podstawie przedstawionego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujące okoliczności faktyczne. Powódka B.W. jest radcą prawnym, wykonującym czynnie swój zawód w ramach kancelarii prawnej. Jest mieszkanką J. Poza sporem jest, że od wielu lat przy ulicy Ł.,.gdzie mieszka, także w bezpośrednim sąsiedztwie jej i jej matki W.W. nieruchomości, miały miejsce awarie kanalizacji sanitarnej, na skutek których dochodziło do zalewania tych nieruchomości oraz posadowionych na nich zabudowań. W tej sprawie powódka czynnie uczestniczyła w inicjowaniu pism kierowanych do władz samorządowych, podpisywanych przez od kilku do kilkunastu mieszkańców tej ulicy i mających na celu spowodowanie remontu tej kanalizacji. dowód' okoliczności przyznane przez strony, zeznaniu świadków ZJ., R.Z., MJ., H.B_ i P. W. k. 135 - 138, pismo k. 254. Ostatecznie gmina przygotowała dokumentację remontową i wystąpiła do właścicieli działek o udostępnienie swoich nieruchomości na potrzeby prac remontowych. W tym celu przygotowała także projekty umów zezwalających na korzystanie z tych nieruchomości. Powódka umowę tą uznała za niedoskonałą z powodu braku istotnych postanowień gwarantujących prawa i obowiązki stron. Odesłała powyższy projekt wraz z własnym projektem umowy, który pozwana gmina nie podpisała. Na skutek szczegółowych ustaleń okazało się, że nie ma potrzeby wchodzenia na ogrodzony teren powódki i je] matki, ponieważ kolektory przebiegają poza nim. Przy tej okazji wyszło jednak na jaw, że powódka ijej matka" użytkują część nieruchomości gminnej,'którą ogrodziły, w związku z czym gmina wystąpiła na drogę sądową o wydanie nieruchomości w dniu 8.07.2009r. Remont kanalizacji 2
--- STRONA 4 ---
Powyższy stan faktyczny ustalony został w oparciu o wskazane dowody. Treść dowodów dokumentarnych nie budzi wątpliwości. Nie były one przy tym przez strony kwestionowane. Co do zeznań świadków, w zależności od tego, która ze stron je powoływała, strona przeciwna -zarzucała, że zeznania te nie są wiarygodne i składane jedynie na użytek tej.ze stron, która dowód ten przywoływała. W ocenie Sądu brak podstaw do kwestionowania zeznań świadków. Samo przekonanie przeciwnika procesowego o braku waloru dowodowego, bez wykazania tego w odpowiedni procesowo sposób, nie daje podstaw do podważania prawdziwości zeznań. Również za wiarygodne uznaje Sąd zeznania stron i daje im wiarę w całości. Pozostałe, nie wymienione wyżej w uzasadnieniu dowody, nie mają dla sprawy znaczenia, jedynie uzupełniają w szczegółach podstawowe i wyżej zarysowane elementy stanu faktycznego. Wynika z nich, że powódka '- tak jak i inne osoby '- zaangażowana jest w życie społeczne swojej miejscowości i także na gruncie tej działalności nie należy do zwolenników władzy samorządowej oraz sposobu realizacji obowiązków samorządu gminnego, co może wpływać na wzajemne relacje stron. Sąd zważył, co następuje. Odnośnie żądania sprostowania. . _ Zgodnie z art. 39 ustawy z dnia 26.01.1984r. prawo- prasowe osoba zainteresowana może dochodzić opublikowania sprostowania, jeżeli redaktor naczelny odmówił jego opublikowania. Zgodnie z art. 31 ustawy ma ono być rzeczowym i odnoszącym się do faktów sprostowaniem wiadomości nieprawdziwe] lub nieścisłe]-. Jego wielkość ograniczona jest treścią art. 32 ust. 7 ustawy - nie może przekraczać dwukrotne] objętości inkryminowanego fragmentu materiału prasowego. Jakkolwiek kwestionowany przez powódkę fragment materiału prasowego nie zawiera jej bliższego oznaczenia to w świetle art. 31 ustawy może być ona uznana za zainteresowana opublikowanie sprostowania. Roszczenie to jest niezależne od ewentualnie innych skutków, jakie materiał prasowy może wywoływać. Sprostowanie ma być rzeczowe, odnoszące się do faktów a przez to pozbawione cech polemicznych. Ma ono stwierdzać, że jakieś obiektywne zdarzenie nie miało miejsca lub określony fakt postrzegany jest przez zainteresowanego inaczej. / wyrok SN z 8_02_2008r_ , I CSK 375/07, LEX nr 457847 /_ W takiej sprawie sąd nie bada, czy wiadomość, której sprostowania domaga się powód, jest nieprawdziwe /wyrok SN z 16.12.2009r. I CSK 151/09, OSNC - ZD 2010/3/87 / a więc w konsekwencji sprostowanie ma umożliwić zainteresowanemu przedstawienie własnej wersji wydarzeń i tego, jak fakty te odbiera. Proponowane przez powódkę w piśmie z 20.11.2009r. żądane sprostowanie nie spełniało wymogów wskazywanych przepisów prawa prasowego.tak pod względem objętości jak i treści. Tak samo należy ocenić pierwotne żądanie sprostowania zawarte w pozwie oraz jego dalsze modyfikacje -- za wyjątkiem treści objęte] pismem procesowym z dnia 1.03.2011r_ Kwestionowany materiał prasowy w części odnoszące] się do aktualnego brzmienia sprostowania obejmuje jedno zdanie rozpoczynające się od słów ,, Okazało się ,, do słów ,,jej interwencji”. Do tego co najwyżej można dodać określenie ,, kuriozalna sytuacja”. Tekst ten obejmuje nie więcej niż 233 znaków graficznych a proponowany tekst sprostowania zawiera co najmniej 1332 znaki graficzne, co znacznie przekracza ustawowe ramy sprostowania nawet gdyby przyjąć, że sprostowanie mogłoby odnosić sięjeszcze do innego fragmentu ` 4 ____ __ __ ___'_______ __ ¦ ;____ ___¿I¦ "___'_;___'_'Ł.š;_._,~:_ڦ__`:_-___L__ -;'_'___¿'.¦_:_Í-::.._.|_:.'__:fi-_`¦._Ę'.¿__;.'¿);_"-`_'_ :__'_" _':_ 'j¦ "'_ .__ _.. ____`¦__ ' _: - _ 'E _ '."- ¦-' _ '_' -- ‹'- _ -`-' '1.-¬"I.-'-'Ê _-'Ä -*T E "=l""="'$;āü " - ""Ś¿¦'7~ 5-" J.-Ę-' ` '"~ ="^"'7|."'i "=› ¬¿--".¬.'1"'Ź "P "¬i›'¬1-i.""ż=" ':.-.i"~ł--I'="ř'| :`='ł--'-'- _- _ .±i"-'.~fz.-'~+f.- _=-'1.' ' -sw ¦'- ¬ =-- 1.. '- -_ W _ ' * "' ' 4-' . ' '*¬‹¬ .¬i'¿.'..»'-'P-=¦ -' ' ' -'_'z-_':."- --.--,~'“- - -'- ' '-1' _ ;"1±' ' I- -___ .-!:ş'__ ¿ 1215;' r 'Ę _1'_;¬_-`."';_-Łn-Í-¦¦¿'-'Elf'-_'."' -zl' _;_-„ "" _1. '-._1¦' _ ' " .;›_ '-'¦"l'¬;1-Å.--ł'¬'c-.=--._"'_|'-'_'¦"r- _ - _ _ _- _ - _ __ _ _ - _ . _ _.__ _ -_ __ _; _ -_____ _._ _.i.........' _.=.-;-.._.=...=-zła.-.-żfiffa...tz-_=...i. 'i "l..,__,.*¿_... g .'.~r=§‹&*fiŸ_*.'ii-f=ff='*"if;"=" =-' -- - '- -- == - . - - - - -¦' - -'--Ł 1' . = -'='}~=-'«i="=~' ='¦f *"~"i=~'>"" ` _'..j_'.-__.__“:'j1.-'¿_';¬¿ ._ '. -__-___;¦__1_; ._ ._-_ '_ '__-._'.;-;¬'_'__-._-_._ -_:_-__-___.__ _'_;---.-;_-'|`Ę=.-_¿'¬¿Ę_-¿-._:_ ¦ “_ ,_-_'t _.-¿ _ ;_ -3 “_=__ › ¦._--___ .___-__- _' ¦._' ¦'.'__;_ ._ - _-~_\¿'. .f -;- '-.' '_' '...__ ; __ __. ___-_ :__ ___ -_¬ ___-|" ___,_. -_;__¬ --'___--_-:j '_;_,_-.- '- ¬-- --__ Q --' -›¬'___ ' _ __._¿_.___=“.'¦__¿_.¿__;__ (___. :__ __ _.__¬.__ ;_ .-:1,' -¿ -_q_!¦;_.-'__ __-,.¦ z?..i`aå^?f` "-*='=-a‹"=* .tr--='-'_-śr-zz ._ ..-.=.'f-_<...+~Ff?tŸi>zi.r--'_'zafiri.-_-?Ÿ.'r=:í±c.~.':=-f-;-.›¿='.iÊ:.¬.~..f:*-'_r.=..- + .1 .z o.e.±-s.›.fi=..r.e.-ausä.ää -.=== ir---±±?:r==-:s=..=.--!:'-.==-±:- '=1=i"*'.ś¬.a:'*:.~z-=-'
--- STRONA 5 ---
został przeprowadzony bez wchodzenia w zagrodzony teren powódki ijej matki. Odmowy na wejście w swój teren odmówiły jeszcze inne osoby. ' _ dowód: ekspertyza techniczna k. 287- 332, projekt porozumienia k. 274,. wykaz osób, które nie podpisały porozumienia k. 276, pismo do powódki i jej matki k. 277, wezwanie z dnia 16.04.2009r,. k. 228, pozew k. 229 - 234, opinia biegłego k. 147 - 153, wypis z rejestru gruntów k. 154. zeznania stron k. 389 -391, zeznania świadka M.'K. k. 358 _ Urząd Gminy w J. jest wydawcą Biuletynu Gminne Wieści. Do grudnia 2009r. jego redaktorem naczelnym była A.F., jednocześnie pracownik urzędu. Od połowy grudnia 2009r. zastąpił ją na tym stanowisku G.W. Do jego obowiązków należało między innymi redagowanie i składanie biuletynu informacyjnego gminy. Biuletyn rozprowadzany jest bezpłatnie na terenie całej gminy poprzez sklepy, firmy i instytucje. Jego nakład sięga 2 500 sztuk. Artykuły przygotowuje tak redaktor naczelna jak i inne osoby z gminy. Ostateczny kształt tekstów oraz zawartości biuletynu zależy od decyzji władz gminy - sekretarza i burmistrza. W jego numerze 5/2009 (70) z września / października 2009r. na stronie 9 ukazał się niepodpisany artykuł zatytułowany ,,Kopać - ale nie u mnie”, poruszający problemy gminy przy realizacji inwestycji i remontów. Wskazywano w nim brak zainteresowania mieszkańców przygotowywaną i uzgadnianą dokumentacją oraz późniejszym blokowaniem realizacji inwestycji, podejmowanych w interesie tych mieszkańców. Jako przykłady wskazano realizację oświetlenia ulicznego w C. oraz przypadek przy remoncie kanalizacji przy ulicy Ł. w J., gdzie jedna z mieszkanek nie wyraziła zgody na wejście w zagrodzony teren pomimo , że na skutek je] interwencji ten remont prowadzono. Sytuację nazwano kuriozalną oraz wskazano, że po ustaleniu, że kolektory przebiegają po zagrodzonym a będącym własnością gminy i po odmowie przesunięcia przez mieszkankę ogrodzenia, sprawa trafiła do sądu. Remont udało się zaś przeprowadzić bez wchodzenia w zagrodzony teren. Artykuł w żaden inny sposób nie konkretyzował tej osoby. Powódka w związku z treścią artykułu i powołując się na prawo prasowe skierowała do ówczesnej redaktor naczelnej żądanie sprostowania, którego treść ujęła pismem z dnia 20.11.2009r., co spotkało się z odmową. ' _ dowód: zarządzenie z dnia 8. 01.201-Or. k. 118, zeznania A.F. k. 390 i 357 - 358, zakres czynności i umowa o pracę k. 116 - 117, wykazy kolportażu k. 279 - 286, stopka wydawcy k. 75. artykuł k. 11, pismo powódki z 20.11.2009r k. 5 -' 7, odpowiedzi k. 8 - 9. O tym, że za określeniem_,,mieszkanka” kryje się powódka przekonana jest tak ona jak i część świadków, w szczególności związanych ze sprawa kanalizacji albo znających działania powódki w tym zakresie. Dla innych czytelników biuletynu , nie zainteresowanych tematem publikacji, osoba ta nie była rozpoznawalna. dowód: zeznania powódki, zeznania świadków R.Z.,- Z.Z., ZJ., MJ., H.B;, P. W. k.-- -135 - 138, J. G., S. U., LG., J.K.., Z.B_, M. G., M. W. k. 354- 357. . ._ 3
--- STRONA 6 ---
tekstu, co nie ma jednak miejsca. Poza tym tekst sprostowania nie zawiera tylko odniesienia się do faktów podanych w tekście. Zawiera zadania nie będące odniesieniem się do takich faktów / np. zdanie pierwsze sprostowania poza negacją nie ma odniesienia/ albo wyraznie noszące cechy polemiki albo ocen / np. zdanie zaczynające się od ,,Przykro, że remont ,, /_ Tekst sprostowania nie podlega korektom innym aniżeli gramatyczne albo stylistyczne. Nie ma więc żadnej możliwości, by proponowaną treść sprostowania czy to redaktor naczelny, czy Sąd mógł zmodyfikować pod kątem wymogów ustawowych. Redaktor naczelna zasadnie więc odmówiła zamieszczenia w biuletynie sprostowania w proponowanej je] wersji. Wnosząc obecnie o oddalenie powództwa pozwany G.W. również, z przyczyn wyżej wskazywanych, nie miałby obowiązku umieszczenia w biuletynie sprostowania wjego aktualnym brzmieniu. " Stąd, z uwagi na powyższe brak możliwości uwzględnienia żądania opublikowania sprostowania jako nie noszącego cech opisanych w art. 31 pkt 1 i art. 32 ust. 7 prawa prasowego w związku z czym zostało ono oddalone. I Trudno przy tym przypuszczać, by powódka -4 jako fachowiec - zamierzała opublikować odpowiedż a zatytułowała ją omyłkowo jako sprostowanie. Tekst pierwotnego, zawartego takze w pozwie ijego późniejszych licznych modyfikacjach, żądania w ocenie Sądu bardziej zmierzał- bowiem w kierunku ewentualnej odpowiedzi, co nie było jednak przedmiotem rozpoznania / np. wyrok SN z 15.05.2008r. I CSK 531/07, LEX nr 438292 /_ Co do żądań w zakresie ochrony dóbr osobistych. W ocenie Sądu także i w tym zakresie powództwo uznać należy za pozbawione podstaw. Przede wszystkim poważna wątpliwość' związana jest z tym, czy spełniony został w sprawie warunek - identyfikacji powódki przez przeciętnego odbiorcę - czytelnika biuletyny Gminne Wieści / wyrok SN z 6.10.2006r. V CSK 151/06, LEX nr 327965 /_ - ` W kwestíonowanym materiale prasowym nie jest wymienione ani nazwisko powódki, ani jej inicjały. Nie jest też wymieniona ze strony zawodowej. Materiał powołuje się jedynie na fakt, ze jedna z mieszkanek ul. Ł. odmówiła wejścia na zagrodzony teren mimo, iż remont miał odbywać się na skutekjej interwencji oraz - że po ustaleniu zagrodzenia części gminnej działki - sprawę o jej wydanie skierowano do sądu. Jest poza sporem, że poza powódką umowy nie podpisało jeszcze kilku adresatów, w tym także matka powódki, współwłaścicielka nieruchomości, również mieszkanka ul. Ł., podpisująca się na pismach interwencyjnych. Strona pozwana nigdy nie przyznała, że materiał prasowy dotyczy powódki. Zatem bezspornie powódka nie jest jedyną mieszkanką ul. Ł. w J., która nie wyraziła zgody na wejście w zagrodzony teren i na skutek interwencji której miał być prowadzony remont kanalizacji. Poza przekonaniem powódki, że materiał ten dotyczy jej osoby wątpliwości w tym zakresie nie miało wąskie grono osób bezpośrednio z nią związanych czy to pracą w stowarzyszeniu, czy też sprawą remontu kanalizacji. Wynika to wprost z zeznań świadków. Wskazywanie przez nią, że w sprawie artykułu otrzymywała liczne informacje,`w tym telefony, nie zostało niczym wykazane. _ ~ To ograniczone grono w ocenie Sądu nie podpada pod określenie przeciętnego czytelnika. r 5
--- STRONA 7 ---
Nawet jednak gdyby przyjąć, że doszło do identyfikacji powódki przez przeciętnego odbiorcę to zważyć należy następujące okoliczności. Jest poza sporem, że powódka' sporządzała pism_a interwencyjne w sprawie remontu kanalizacji, na których podpisywało się od kilku do kilkunastu osób, wtym ona ijej matka. Uznanie, że proponowana umowa nie jest doskonała z punktu widzenia prawnego i odmowa podpisania jej u przeciętnego odbiorcy mogło wywołać przekonanie o odmowie wejścia w teren. Nie ulega nadto wątpliwości, że przy wykonywaniu inwestycji je] wykonawca, w szczególności gminy, napotykają na szereg przeszkód. Wskazanie na te trudności było myślą przewodnią materiału prasowego ,,Kopać - ale nie u mnie” a powoływanie się w sposób wyjątkowo ogólny na przypadek z C. i z ul. Ł. w J. miało jedynie zilustrować te trudności. _ W piśmie z dnia 10.11.2010r. powódka wskazuje, że materiałem tym naruszono je] dobra takie jak dobre imię, godność i wiarygodność zawodową. Podniosła, że wykonując zawód radcy prawnego,z którym łączy się zaufanie publiczne, jest ustawowo chroniona tak w działalności publicznej jak i w życiu prywatnym. Dzięki naruszonym dobrom może funkcjonować, prowadzić działalność“ zgodnie ze swoimi kompetencjami, wiedza i doświadczeniem i przygotowaniem zawodowym. Wskazała nadto również w tokuzeznań,-że w małym środowisku , prawnik wobec którego wytacza się sprawę sądową, staje się niewiarygodny, traci dobre imię i wiarygodność zawodowa. _ Tych zastrzeżeń Sąd nie podziela. - W inkryminowanym fragmencie materiału prasowego nie ma informacji, które godziłyby w wymieniane dobra. Ich ogólność, brak wskazania adresata także z funkcji zawodowej, nie daje podstaw do przypisywania mu cech naruszenia dóbr osobistych powódki. Sprawa sądowa jest faktem, podobnie jak brak zgody na wejście w teren do czasu uznania za' prawidłową wersji porozumienia powódki. Powódka przy tym, poza wskazywaniem na to, nie wykazała w żaden sposób, by powyższa informacja nie tylko zagroziła jej działalności zawodowej, ale i w jakikolwiek sposób wpłynęła na jej zakres. Wykonując zawód radcy prawnego w pewnym stopniu powódka staje się również osoba publiczną. Z tej racji winna liczyć się z tym, ze ochrona w przypadku krytyki, jest mniejsza niż osoby nie mające] statusu osoby publicznej. - _ . _ Nadto zdawała sobie sprawę, że interweniując w sprawie remontu działa w interesie większej grupy osób, co również ma wpływ na podwyższenie bariery ochronnej. Sprawa kanalizacji była zywotn_ą dla części mieszkańców ul. Ł. i przeprowadzenie je] remontu od dawna oczekiwane._Każda przeszkoda w jego prowadzeniu nie była pożądana a domaganie się rozpoczęcia działań od spełnienia bardzo wysokich standardów przy sporządzaniu tekstu porozumień nie wydaje się aż tak istotne w okolicznościach spraw._ Takich wątpliwości nie miało cały szereg osób fizycznych i prawnych. Podnoszenie nadto, że prowadzenie remontu uniemożliwiało swobodne korzystanie z działki,_ a tego typu trudności są w zasadzie nierozerwalnie związane z każdym remontem, przy uwzględnieniu, że jednocześnie ma miejsce domaganie się prowadzenia tego remontu, również wskazuje na brak naruszenia dóbr osobistych. Z powodu nadmiernych zastrzeżeń powódki takie przeszkody w remoncie miały miejsce. W takiej sytuacji - w ocenie Sądu - nawet treść art. 5 kc sprzeciwiałaby się przyznaniu ochrony, skoro działania gminy ukierunkowane były na zaspokojenie _interesu społeczności lokalnej, wtym powódki. Generalnie - nie jest wystarczające samo przekonanie powódki, że jej dobra osobiste zostały naruszone. W sprawie brak wystarczających danych do przyjęcia, by nastąpił
--- STRONA 8 ---
uszczerbek w tym zakresie i by o tym przekonany był także przeciętny odbiorca, mogący zidentyfikować nie tylko osobę ale i naruszane dobra. W kwestionowanym fragmentach artykułu brak informacji, które mogłyby wykraczać poza granice dóbr osobistych i zarówno intencja artykułu jak i jego układ nie powodują przekonania, by poza osobami obdarzonymi dużą wrażliwością, u innych mógł powodować wskazywane przez stronę powodową perturbacje. Dotyczy to również sytuacji, gdy zainteresowany również nie kryje swojego negatywnego stanowiska do ,, środowiska burmistrza”, które z kolei posądza o negatywne działania wobec kazdego przeciwnika urzędu. Brak przy tym przesłanek, by przypisać wydawcy czy redaktorowi naczelnemu cech działania zawinionego, co jest dodatkowa niezbędną przesłanką do zasądzenia zadośćuczynienia na cel społeczny / wyrok SN z 12.12.2002r. V CKN 1581/00, OSNC 2004/4/53 /_ l Zgodnie z art. 23 kc dobra osobiste podlegają ochronie i stosownie do treści art. 24 kc ten, czyje dobra zostały naruszone, _może żądać dopełnienie czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności poprzez złożenie odpowiedniej treści oświadczenia. Skoro z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, by doszło do naruszenia dóbr osobistych powódki, powództwo również w tym zakresie należało oddalić. Nawet gdyby uznać, ze krytykowany fragment publikacji mógłby nieść takie naruszenie, to wobec braku wymaganej identyfikacji powódki u przeciętnego czytelnika, prawdziwości tezy o nie wyrażeniu zgody na wejście w teren oraz z uwagi na treść art. 5 kc powództwo również podlegałoby oddaleniu, jako pozbawione podstaw. O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 98 § 1 i § 3 kpc zasądzając na rzecz pozwanego Urzędu Gminy koszty poniesione przy złożeniu interwencji a na rzecz pozwanej A.F_ - koszty fachowego zastępstwa procesowego. ` 7
Słowa kluczowe
#orzeczenie#Wyrok#Sąd Okręgowy W Krośnie W Wydziale#akt#art. 39 ust. 1 prawa#art. 23 kc#art. 38 prawa#art. 24 § 1 kc#art. 448 kc#art. 38 ust. 1 prawa#art. 39 ustawy#art. 31 ustawy#art. 32 ust. 7 ustawy#art. 31 pkt#art. 32 ust. 7 prawa#art. 5 kc#art. 24 kc