Postanowienie akt

--- STRONA 1 --- Sygn. akt | ACa 809113 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 sierpnia 2013 r. Sad Apeiacyjny we Wrodawiu  Wydzial I Cywiiny w skiadzie: Przewodniczqcy: SSA Aleksandra Marsza+ek (spr.) Sedziowie: SSA Beata WolfkeKobzar . SSA Franciszek Marcinowski Protokolant: Katarzyna Stalewska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2013 r. we Wrocfiawiu nan rozprawie sprawy z powodztwa M. S. i M. S. przeoiwko Skarbowi Paflstwa  Marszatkowi Wojewodztwa D. 0 zapiate na skutek apelacji powodow i zazalenia strony pozwanej od vwroku Sqdu Okregowego we Wrociawiu z dnia 22 Iutego 2013 r. sygn. akt I C 1753l12 1. oddala apelacje i zazalenie; 2. nie obciqza powodéw kosztami postqpowania apelacyjnego. 1 UZASADNIENIE Zaskarzonym wyrokiem z dnia 22 lutego 2013 r. Sqd Okregowy we Wrociawiu oddalfl powodztwo, ktorym powodowie M. S. i M. S. domagali sie zasqclzenia od Skarbu Parfistwa  Marszaika Wojewodztwa D. 152.636 z+ tytu1em wyréwnania szkod, jakie ponieéli na skutek zalania w 2009 r. upraw przez wody R. K., do ktorego to zalania doszlro w wyniku zaniedbafi w utrzymaniu R.. Sqd ten, przychylajqc sie do stanowiska strony pozwanej uznai, ze nie jest ona biernielegitymowanq w niniejszym procesie, powoia sie przy tym na art. 11 ust.4 prawa wodnego. Przepis' ten stanowi, ze prawa wfaéoicielskie W stosunku do wod publioznyoh, o oharakterze jak niniejsze, bedqcych whasnoéciq Skarbu Pafistwa sygn_ akt | Aca 809118 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 sierpnia 2013 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu - Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Aleksandra Marszałek (spr.) Sędziowie: SSA Beata Wolfke-Kobzar _ SSA Franciszek Marcinowski Protokolant: Katarzyna Stalewska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2013 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy z powództwa M. S. i M. S. przeciwko Skarbowi Państwa - Nlarszałkowi Województwa D. o zapłatę na skutek apelacji powodów i zażalenia strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 22 lutego 2013 r. sygn. akt I C 1753l't2 1. oddala apelację i zażalenie; 2. nie obciąża powodów kosztami postępowania apelacyjnego. W UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 22 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu oddalił powództwo, którym powodowie M. S. i M. S. domagali się zasądzenia od Skarbu Państwa - Marszałka Województwa D. 152.636 zł tytułem wyrównania szkód, jakie ponieśli na skutek zalania w 2009 r. upraw przez wody R. K., do którego to zalania doszło w wyniku zaniedbań w utrzymaniu R.. Sąd ten, przychylając się do stanowiska strony pozwanej uznał, ze nie jest ona biernielegitymowaną w niniejszym procesie, powoła się przy tym na art. 11 ust.4 prawa wodnego. Przepis' ten stanowi, że prawa właścicielskie W stosunku do wód publicznych, o charakterze jak niniejsze, będących własnością Skarbu Państwa --- STRONA 2 --- Sygn. aktl AC:1 809/ 13 wykonuje marszatek wojewodztwa, jako zadanie z zakresu administracji rzadowej wykonywane przez samorzad wojewodztwa. To zaé zgodnie z art. 417 § 1 k.c. czyni ten podmiot odpowiedzialnyrn do naprawienia doznane} przez powodow w opisanych okolioznoéciach szkody, oczywiécie 0 iie speInione zostana pozostate przestanki takiej odpowiedzialnoéci. Apeiaoje od powyzszego wyroku wnieéli powodowie. Powodowie zarzucili naruszenie prawa materialnego przez niezastosowanie art. 16 ust. 3 w zwiazku z art. 186 ust. '1 ustawy prawo wodne, ktéry stanowi, ze wtaécicieiowi gruntéw zaianych przystuguje odszkodowanie od wtaéoioiela wody, art. 10, 21, 26, 64, 72 ust. 1 oraz 75 ustawy Prawo wodne w zw. z art. 34 k.c. i przyjecie, ze Skarb Parfistwa, jako wlaéciciel nie ponosi odpowiedzialnoéoi za utrzymanie R. K. w nalezytym stanie, art. 416 k.c. i 415 k.c. w sytuaoji, gdy wyrzadzona powodom szkoda powstat w zwiazku z zaniedbaniem przez Skarb Parfistwa obowiazkow wtaécicielskich oraz naruszenie art. 417 § 1 k.c. przez jego nieuprawnione zastosowanie, bowiem powodowie dochodza szkody, ktora wyrzadzona zostata W zwiazku z zaniedbaniami w sferze dominium a nie w zwiazku z wykonywaniem wtadzy publicznej, a takze naruszenie przepisow postepowania majace wpIyw na wynik sprawy, a to art. 64 § 11 k.p.c. oraz 65 k.p.o. W zwiazku z art. 11 ust.1 pkt 4 ustawy Prawo wodne przez btedne przyjeoie, ze Skarb Paristwa w imieniu ktorego marszatek Wojewodztwa D. wykonuje prawa wtaécicielskie wobec R. K. nie posiada legitymacji biernej w niniejszym postepowaniu, art. 321 k.p.c. przez niezbadanie innyoh mozliwych podstaw prawnych roszczenia I nierozpoznanie istoty sprawy. Wnieéli o uchylenie zaskarzonego wyroku w pkt. I i przekazanie sprawy Sadowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. ' Strona pozwana wniosta zazalenie na orzeczenie 0 kosztach, ktorym Sad Okregowego nie oboiazyt powodow kosztami zastepstwa procesowego pozwanyoh. Sad Apelacyjny zwazyt: Apelacja jest bezzasadna. ~ Trafnie uznal Sad pierwszej instancji, ze w istniejacym stanie prawnym ewentualna odpowiedzialnoéé za szkody, ktorych naprawienia domagaja sie powodowie mozna przypisaé stosqwnej jednostoe samorzadu terytoriainego. Wprawdzie, co akcentuje apelacja, zgodnie z przepisami ustawy Prawo wodne (ustawa z dnia 18 Iipca 2001 r.  Dz.U. z 2012 r., poz. 145, ze zmianami) wody stanowia wtasnoéé Skarbu Paristwa (art. 10 ust. 1 i 1a), Skarb Pafistwa jest tez wtaécioielem wod R. K., ktore zalaty dziatki powodow, to jednak szozegolna regulaoja 2 Sygn. aktl ACŁ1 809/13 wykonuje marszałek województwa, jako zadanie z zakresu administracji rządowej wykonywane przez samorząd województwa. To zaś zgodnie z art. 417 § 1 k.c. czyni ten podmiot odpowiedzialnym do naprawienia doznanej przez powodów w opisanych okolicznościach szkody, oczywiście o ile spełnione zostaną pozostałe przesłanki takiej odpowiedzialności. Apelację od powyższego wyroku wnieśli powodowie. Powodowie zarzucili naruszenie prawa materialnego przez níezastosowanie art. 16 ust. 3 w związku z art. 186 ust. 1 ustawy prawo wodne, który stanowi, że właścicieiowi gruntów zaianych przysługuje odszkodowanie od właściciela wody, art. 10, 21, 26, 64, 72 ust. 1 oraz 75 ustawy Prawo wodne w zw. z art. 34 k.c. i przyjęcie, że Skarb Państwa, jako właściciel nie ponosi odpowiedzialności za utrzymanie R. K. w należytym stanie, art. 416 k.c. i 415 k.c. w sytuacji, gdy wyrządzona powodom szkoda powstał w związku z zaniedbaniem przez Skarb Państwa obowiązków właścicielskich oraz naruszenie art. 417 § 1 k.c. przez jego nieuprawnione zastosowanie, bowiem powodowie dochodzą szkody, która wyrządzone została w związku z zaniedbaniami w sferze dominium a nie w związku z wykonywaniem władzy publicznej, a także naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, a to art. 64 § 11 k.p.c. oraz 65 k.p.c. w związku z art. 11 ust.1 pkt 4 ustawy Prawo wodne przez błędne przyjęcie, że Skarb Państwa w imieniu którego marszałek Województwa D. wykonuje prawa właścicielskie wobec R. K. nie posiada legitymacji biernej w niniejszym postępowaniu, art. 321 k.p.c. przez niezbadanie innych możliwych podstaw prawnych roszczenia i nierozpoznanie istoty sprawy. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku w pkt. l i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. ' Strona pozwana wniosła zażalenie na orzeczenie o kosztach, którym Sąd Okręgowego nie obciążył powodów kosztami zastępstwa procesowego pozwanych. Sąd Apelacyjny zważył: Apelacja jest bezzasadna. ~ Trafnie uznał Sąd pierwszej instancji, że w istniejącym stanie prawnym ewentualną odpowiedzialność za szkody, których naprawienia domagają się powodowie można przypisać stosownej jednostce samorządu terytoriainego. Wprawdzie, co akcentuje apelacja, zgodnie z przepisami ustawy Prawo wodne (ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Dz.U. z 2012 r., poz. 145, ze zmianami) wody stanowią własność Skarbu Państwa (art. 10 ust. 1 i 1a), Skarb Państwa jest też właścicielem wód R. K., które zalały działki powodów, to jednak szczególna regulacja 2 --- STRONA 3 --- Sygn. akt I ACa 809x13 wykonywania zadafi publioznych zawarta w prawie wodnym, uprawnienia i obowiazki wtascicielskie przenosi na inny podmiot. Z powotanego juz przez Sad pierwszej instancji art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo wodne wynika wprost, ze prawa wtaécicielskie do wod spornego R‘. K. wykonuje marszatek wojewodztwa jako zadanie z zakresu administraoji rzadowej wykonywanej przez samorzad wojewodztwa. Mamy tu wiec do czynienia z zadaniem z zakresu administracji rzadowej, ale ustawowo przekazanym do realizacji samorzadowi wojewodzkiemu. Oznacza to, ze jednostka ta z mocy prawa jest uprawniona do gospodarowania wodami Skarbu Parfistwa i wykonuje wszelkie prawa i obowiazki wtaécioieiskie z nimi zwiazane. W tej sytuacji odwotywanie sie w apelacji do tych przepisow prawa wodnego, ktore naktadaja na wtaécicieia wod okreélone obowiazki — utrzymania wod (art. 21), utrzymania w naleiytym stanie koryt (art. 26), utrzymania urzadzeifi wodnych (art. 64) czy stanowiaoe o prawach wtaéoicielskioh — art. 10, co do wod i art. 72, co urzadzerj melioracji wodnych, nie moze mieo istotnego znaczenia. Nie Ltlega bowiem watpliwoéci, tak wiasoicielski przymiot Skarbu Pafistwa, jak i obowiazki wtasciciela wzgledem wod, tyle ze z mocy prawa wszystkie zwiazane z tym obowiazki i uprawnienia przejal marszaiek wojewodztwa i zwiajzane z tym zadania wykonuje samorzad wojewodztwa za posrednictwem powotanej w tym celu samorzadowej jednostki organizacyjnej  w tym przypadku (...)' Zarzadu Meiioraoji i Urzadzeri Wodnyoh. Zgodnie z art. 16 ust. 2 Konstytucji RP Samorzad terytorialny uozestniozy w sprawowaniu wtadzy publioznej. Przystugujaoa mu w ramachl ustaw istotna czesé zadaifi publicznyoh samorzad wykonuje w imieniu wtasnym i na wtasna odpowiedzialnosé. Podobnie sposob dziatania samorzadu okreslono w ustawie z dnia 5 czerwoa 1998 r. o samorzadzie wojewodztwa (Dz. U. 20133 poz. 596 — tekst jednolity) stanowiao w art. 6, ze samorzad wojewodztwa wykonuje okreélone ustawami zadani publiczne w imieniu wtasnym i na wtasna odpowiedziatnoéé. Niewatpliwie dbatoéé o wody publiczna nalezy zaliczyé do zadarfi publicznych a art. 11 ustawy prawo wodne nie pozostawia watpliwosci, ze jest to zadanie samorzadu okreslone ustawa. Innymi stow)./, z_e z mocy prawa do samorzadu nalezy wykonywanie wszelkioh obowiazkow i uprawnierfi zwiazanyoh z utrzymaniem wod, o jakie chodzi w sporze, w nalezytym stanie i ze ozyni to on na wtasna odpowiedziainosé. Nie moze wiec oboiazaé innyoh podmiotow, w tym innyoh wtadz czy instytuoji publioznych skutkami swoich decyzji, przedsiewzieo czy bezczynnoéci. 3 Sygn. ale I Aca 809x13 wykonywania zadań publicznych zawarta w prawie wodnym, uprawnienia i obowiązki właścicielskie przenosi na inny podmiot. Z powołanego już przez Sąd pierwszej instancji art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo wodne wynika wprost, że prawa właścicielskie do wód spornego R". K. wykonuje marszałek województwa jako zadanie z zakresu administracji rządowej wykonywanej przez samorząd województwa. Mamy tu więc do czynienia z zadaniem z zakresu administracji rządowej, ale ustawowo przekazanym do realizacji samorządowi wojewódzkiemu. Oznacza to, że jednostka ta z mocy prawa jest uprawniona do gospodarowania wodami Skarbu Państwa i wykonuje wszelkie prawa i obowiązki właścicieiskie z nimi związane. W tej sytuacji odwoływania się w apelacji do tych przepisów prawa wodnego, które nakładają na właściciela wód określone obowiązki - utrzymania wód (art. 21), utrzymania w należytym stanie koryt (art. 26), utrzymania urządzeń wodnych (art. 64) czy stanowiące o prawach właścicielskich - art. 10, co do wód i art. 72, co urządzeń melioracji wodnych, nie może mieć istotnego znaczenia. Nie ulega bowiem wątpliwości, tak wiaścicíelski przymiot Skarbu Państwa, jak i obowiązki właściciela względem wód, tyle że z mocy prawa wszystkie związane z tym obowiązki i uprawnienia przejął marszałek województwa i związane z tym zadania wykonuje samorząd województwa za pośrednictwem powołanej w tym celu samorządowej jednostki organizacyjnej- w tym przypadku (...)' Zarządu Meiioracji i Urządzeń Wodnych. Zgodnie z art. 16 ust. 2 Konstytucji RP Samorząd terytorialny uczestniczy w sprawowaniu władzy publicznej. Przysługującą mu w ramach' ustaw istotną część zadań publicznych samorząd wykonuje w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Podobnie sposób działania samorządu określono w ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. 20133 poz. 596 -tekst jednolity) stanowiąc w art. 6, że samorząd województwa wykonuje określone ustawami zadani publiczne w imieniu własnym i na własną odpowíedziainość. Niewątpliwie dbałość o wody publiczna należy zaliczyć do zadań publicznych a art. 11 ustawy prawo wodne nie pozostawia wątpliwości, że jest to zadanie samorządu określone ustawą. Innymi słowy, ż_e z mocy prawa do samorządu należy wykonywanie wszelkich obowiązków i uprawnień związanych z utrzymaniem wód, o jakie chodzi w sporze, w należytym stanie i że czyni to on na własną odpowiedzialność. Nie może więc .obciążać innych podmiotów,_ w tym innych władz czy instytucji publicznych skutkami swoich decyzji, przedsięwzięć czy bezczynności. 3 --- STRONA 4 --- Sygn. akt I ACa 8091‘ 13 Trafnie przyjaI daiej Sad Okregowy, ze ewentualna podstawa odpowiedzialnoéci za szkody wyrownania, ktorych domagaja sie powodowie to przepis art. 417 k.c. Apelacja powotuje sie na odpowiedzialnoéé unormowana w art. 415 k.c. i 416 k.c. Stanowisko takie jest jednak btedne. Art. 417 k.o. w sposob szczegolny okreéla odpowiedzialnoéé Skarbu Pafistwa i samorzadu za szkode wyrzadzana przy wykonywaniu wtadzy publicznej. Skarb Pafistwa, ktory jest pozwanym w niniejszym postepowaniu jest wprawdzie osoba prawna, aie specjalnego rodzaju, o charakterze odmiennym takze od innych pafistwowych, osob prawnych, a jego konstrukcja nie odpowiada szeregowi wtaéciwoéci osob prawnyoh. Przepis art. 416 k.c. nie moze wiec mieé w stosunku do niego zastosowania. Wtasnie wtedy, gdy wchodzi w stosunki z innymi podmiotami i powstaje potrzeba ich poddania jurysdykcji sadow powszechnych wystepuje jako odrebny podmiot prawa cywilnego (art. 34 k.o.) W niniejszym sporze jego odpowiedzialno mogtaby wynikaé jedynie z deiiktu a jakim mowa wtaénie w art. 417 § 1 k.c., gdyby mozna odpowiedzialnoso ta przypisaé Skarbowi Paristwa, a éciélej zajmujaca sie tego rodzaju dziaialnoscia jednostka organizacyjna. ' Takiej mozliwoéci jednak nie ma art. 417 § 1 k.c. wyraznie stanowi, ze za szkode wyrzadzona przez niezgodne z prawem dziatanie Iub zaniechanie przy wykonywaniu wtadzy publicznej ponosi odpowiedzialnosé Skarb Pafistwa Iub jednostka samorzadu terytorialnego Iub inna osoba prawna wykonujaca te wtadze z mocy prawa. Jak juz wyzej wskazano, dbatoéo o wtaéciwy stan wod, choc’: stanowi zadanie z zakresu administracji rzadowej, ustawowo zlecona zostaIa marszatkowi wojewodztwa, co w potajczeniu z przepisami 0 samodzieinoéoi samorzadu i jego dziaIaniu w zakresie zadarfi powierzonych ustawowo nie pozwalana przypisanie odpowiedzialnosci Skarbowi Pafistwa. Tylko wowczas, gdy do zleoenia zadar'i z zakresu administracji rzadowej dojdzie w cirodze porozumienia odpowiedzialnosé wykonawcy oraz zieoajacego jest solidarna (art. 417 § 2 k.c.). Wszak tylko w tej ostatniej sytuacjir Skarb Pafistwa ma mozliwosé wtaéciwego okreélenia obowiazkow wykonawcy i kontroii ich reaiizacji. W przypadku powierzenia zadarfi z mocy ustawy samorzad wykonuje je w imieniu wIasn_ym i na wtasna odpowiedzialnoéé, co oznacza ze tylko on ponosi odpowiedzialnoéé za ewentualne szkody powstate w zwiajzku z realizacja tych zadar'1. I Odmienne uregulowanie art. 4202 k.c. ktory obowiazywaj do dnia 1 wrzeénia 2004 r. i przewidywat solidarna odpowiedzialnosé Skarbu Paifistwa i jednostki ' 4 Sygn. akt I ACa 809! 13 Trafnie przyjął dałej Sąd Okręgowy, że ewentualna podstawa odpowiedzialności za szkody wyrównania, których domagają się powodowie to przepis art. 417 k.c. Apelacja powołuje się na odpowiedzialność unormowaną w art. 415 k.c. i 416 k.c. Stanowisko takie jest jednak błędne. Art. 417 k.c. w sposób szczególny określa odpowiedzialność Skarbu Państwa i samorządu za szkodę wyrządzaną przy wykonywaniu władzy publicznej. Skarb Państwa, który jest pozwanym w niniejszym postępowaniu jest wprawdzie osobą prawną, ale specjalnego rodzaju, o charakterze odmiennym także od innych państwowych, osób prawnych, a jego konstrukcja nie odpowiada szeregowi właściwości osób prawnych. Przepis art. 416 k.c. nie może więc mieć w stosunku do niego zastosowania. Właśnie wtedy, gdy wchodzi w stosunki z innymi podmiotami i powstaje potrzeba ich poddania jurysdykcji sądów powszechnych występuje jako odrębny podmiot prawa cywilnego (art. 34 k.c.) W niniejszym sporze jego odpowiedzialno mogłaby wynikać jedynie z deliktu a jakim mowa właśnie w art. 417 § 1 k.c., gdyby można odpowiedzialność tą przypisać Skarbowi Państwa, a ściślej zajmującą się tego rodzaju działalnością jednostką organizacyjną. " Takiej możliwości jednak nie ma art. 417 § 1 k.c. wyraźnie stanowi, że za szkodę wyrządzone przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władze z mocy prawa. Jak już wyżej wskazano, dbałość o właściwy stan wód, choć stanowi zadanie z zakresu administracji rządowej, ustawowo zlecona została marszałkowi województwa, co w połączeniu z przepisami o samodzielności samorządu i jego działaniu w zakresie zadań powierzonych ustawowo nie pozwala-na przypisania odpowiedzialności Skarbowi Panstwa. Tylko wówczas, gdy do zlecenia zadań z zakresu administracji rządowej dojdzie w drodze porozumienia odpowiedzialność wykonawcy oraz -zlecającego jest solidarna (art. 417 § 2 k.c.). Wszak tylko w tej ostatniej sytuacji' Skarb Państwa ma możliwość właściwego określenia obowiązków wykonawcy i kontroli ich realizacji. W przypadku powierzenia zadań z mocy ustawy samorząd wykonuje je w imieniu własnym i na własna odpowiedzialność, co oznacza że tylko on ponosi odpowiedzialność za ewentualne szkody powstałe w związku z realizacja tych zadań. 1 Odmienne uregulowanie art. 4202 k.c. który obowiązywał do dnia 1 września 2004 r. i przewidywał solidarną odpowiedzialność Skarbu Państwa i jednostki " 4 --- STRONA 5 --- Sygn. akt I AC:1 809/ I3 samorzadu terytorialnego za szkody wyrzadzone przez funkcjonariusza jednostki samorzadu terytorialnego przy wykonywaniu okreéionych ustawami zadafi, zadar'1 zleoonyoh przez ustawy albo powierzonych, dodatkowo przedstawiona wyktadnie potwierdza. Ustawodawoa w art. 417 k.c. wyraznie bowiem rozgraniozyt zasady odpowiedzialnosoi w przypadku zadar'1 wykonywanych z mocy prawa (zadania okreélone ustawami i zlecone ustawami wedtug sformutowania b. art. 4202 k.o.) i zadarfi zleoonyoh na podstawie porozumienia, za te pierwsze czyniac odpowiedzialnym wyIacznie ten podmiot, ktéry zadania te wykonuje z mocy prawa. Strona pozwana wniosIa zazalenie na postanowienie o kosztaoh zawarte w wyroku, ktorym nie obciazono powod w kosztami zastepstwa procesowego pozwanego domagajac sie jego zmiany i zasadzenia tych kosztow na jej rzecz. Zazalenie totjest bezzasadne. Trafnie uznat Sad pierwszej instancji, ze w sprawie zachodza okolicznoéci uzasadniajace zastosowanie art. 102 k.p.c. Powotany w uzasadnieniu dodatkowo przepis art. 103 k.p.c. nie ma w sprawie wprost zastosowania, dotyczy bowiem obciazenia obowiazkiem zwrotu kosztow a nie uznania, ze mino wyniku procesu przegrywajaoy spor nie powinien obowiazkiem takim byo obciazony, to jednak postawa przeoiwnika procesowego moze byé oceniana wtaénie w kontekécie art. 102 k.p.c. Biorao wiec pod uwage charakter sporu, doéé skompiikowany i mogacy nasuwaé trudnoéci podzial kompetencji miedzy jednostkami wtadzy partstwowej i samorzadowej, brak wtasoiwej, to znaczy wskazujacej na brak legitymacji biernej, reakcji w chwiii wezwania do proby ugodowej uzasadnionym byto zastosowanie art. 102 k.p.c. l Z tych wszystkich wzgiedow na mocy art. 385 k.p.o., 102 k.p.o. w zakresie kosztow, oraz art. 385 k.p.o. w zw. z art. 397 § 2 k.p.o. w zakresie zazalenia orzeozono jak w sentencji. ' '>P 5 Sygn. akt I ACa. 809/13 samorządu terytorialnego za szkody wyrządzone przez funkcjonariusza jednostki samorządu terytorialnego przy wykonywaniu określonych ustawami zadań, zadań zleconych przez ustawy albo powierzonych, dodatkowo przedstawioną wykładnię potwierdza. Ustawodawca w art. 417 k.c. wyraźnie bowiem rozgraniczył zasady odpowiedzialności w przypadku zadań wykonywanych z mocy prawa (zadania określone ustawami i zlecone ustawami według sformułowania b. art. 4202 k.c.) i zadań zleconych na podstawie porozumienia, za te pierwsze czyniąc odpowiedzialnym wyłącznie ten podmiot, który zadania te wykonuje z mocy prawa. Strona pozwana wniosła zażalenie na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku, którym nie obciążono powód w kosztami zastępstwa procesowego pozwanego domagając się jego zmiany i zasądzenia tych kosztów na jej rzecz. Zażalenie tońjest bezzasadne. Trafnie uznał Sąd pierwszej instancji, że w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające zastosowanie art. 102 k.p.c. Powołany w uzasadnieniu dodatkowo przepis art. 103 k.p.c. nie ma w sprawie wprost zastosowania, dotyczy bowiem obciążenia obowiązkiem zwrotu kosztów a nie uznania, ze mino' wyniku procesu przegrywający spór nie powinien obowiązkiem takim być obciążony, to jednak postawa przeciwnika procesowego może być oceniana właśnie w kontekście art. 102 k.p.c. Biorąc więc pod uwagę charakter sporu, dość skomplikowany i mogący nasuwać trudności podział kompetencji między jednostkami władzy państwowej i samorządowej, brak właściwej, to znaczy wskazujące] na brak legitymacji biernej, reakcji w chwili wezwania do próby ugodowej uzasadnionym było zastosowanie art. 102 k.p.c. I Z tych wszystkich względów na mocy art. 385 k.p.c., 102 k.p.c. w zakresie kosztów, oraz art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zakresie zażalenia orzeczono jak w sentencji. ' DP 5