Postanowienie akt

--- STRONA 1 --- sygn. akt: | c 221/13 f"'‹"'-ş_›.j¦a~*ā.¬"- WYROK W IMIENIU RZECZYP Sąd Okręgowy w Bydgoszczy I Wydział C ` ywilny w składzie następującym: Przewodniczący: S80 Wojciech Rybarczyk Protokojant: st. sekt. po rozpoznaniu w dniu '11 kwietnia 2014 sprawy z powództwa przeciwko Skarbowi Pańs osr-=>oL|TE.1i POLSKIEJ Dnia 11 kwietnia 2014 r sądowy Anna Wysocka r. w Bydgoszczy _ twa - Sądowi Rejonowemu w B- o zadośćuczynienie ' x 1. Powodztwo oddala; 2. Zasądza od powoda na rzecz pozwa nego kwotę 3.600zł ( trzy tysiące sześćset złotych ) tytułem kosztow procek ' su, 3. Kosztami sądowymi od których ponoszenia powód był zwolniony, obciąża Skarb Państwa. ` u SSO Wojciech Rybarczyk ` 1. --- STRONA 2 --- Sygn. akt I C 221/13 _ _ ' UZASADNIENIE Powód . pozwem z dnia 24 marca 2013 r., wniósł o zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa- Sądu Rejonowego w kwoty 100 000 zł tytułem zadośćuczynienia za niezgodne z prawem wydanie wyroku 'w sprawie o sygn. akt VII P 144/00. W uzasadnieniu pozwu powód podał, iz krzywdę swą upatruje w okoliczności, iz jego zdaniem wskazaną sprawę toczącą. sie przed Sądem Rejonowym w B IVII Wydziałem Pracy i Ubezpieczeń Społecznych winien rozpatrywać wydział cywilny Sądu Rejonowego w Bi Ponadto powód nie zgadzał się ze wskazanym wyżej wyrokiem, ponieważ jak wskazał .- powódkę w sprawie o sygn. akt VII P 144/00 - zatrudniał na podstawie umowy zlecenia, a nie na podstawie umowy o pracę, w związku z czym nie powinien płació jej wynagrodzenia (k. 2-2y). _ Wodpowiedzi na pozew pozwany Skarb Państwa - Sąd Rejonowy w wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwany wskazał, iz powód nie wykazał przesłanek warunkujących odpowiedzialność Skarbu Państwa, jak równiez nie wskazał prejudykatu stwierdzającego niezgodność z prawem wyroku Sądu Rejonowego w sprawie o sygn. akt VII P 144/00. Ponadto pozwany wskazał, iz powód w zaden sposób nie udowodnił przedstawionych twierdzeń, w tym zasadności żądanej kwoty (k._57-S8). Sąd ustalił, co następuje: Wyrokiem zaocznym z dnia 28 lutego 2000 roku Sąd Rejonowy W twa .przeciwko Firmie Reklamowe -' Promocyjnej sprawie z powódz ,,P- w o wypłatę wynagrodzenia, odszkodowania i wydanie świadectwa pracy, w punkcie pierwszym nakazał pozwanemu wydać powódce świadectwo pracy z okresem zatrudnienia od 1 lipca 1999 roku do 31 lipca 1999 roku w pełnym wymiarze czasu pracy; Powód W-"został prawidłowo wezwany na termin rozprawy, jednakże nie wdał się w spór, a odpis wyroku zaocznego odebrał osobiście. _Następnie powód W' _l\/Ilue wniósł środka_ odwoławczego., tj. sprzeciwu od wyroku zaocznego. Dopiero w 2012r powód podjął bezskuteczne starania o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego od w/w wyroku. _ I 1 --- STRONA 3 --- Okołiczność bezsporna, n_adto.'_ _ Dowód' zeznania powoda _ /1c.85-86, k.85v od3rnin.58sek. do `17afa,21_aa„f_ I _ Sąd zważył, co nast_ę_pjuj_e¿ Co do zasady ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny był między stronami bezsporny. Strony bowiem nie kwestionowały, iż wyrok Sądu Rejonowego w B dnia 28 lutego 2000 roku w sprawie o sygn. akt VII P 144/00 jest prawomocny, jak również tego, że nie został przez powoda zaskarżony, ponadto powód nie wnosił skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Co do zasady Sąd dał takze wiarę zeznaniom powoda, jednakże były to głównie jego odczucia dotyczące konsekwencji wydania orzeczenia oraz subiektywne ocena prawidłowości tegoż rozstrzygnięcia. _ Powód nie wskazał podstawy prawnej swojego roszczenia, jednakże podał, iż domaga sięzadośćuczynienia od Skarbu Państwa, bowiem jego zdaniem z powodu wydania wyroku przez Sąd Rejonowy w B: VII Wydział Pracy w sprawie o sygn. akt VII P 144/00 wyrządzoną została mu krzywda. Powód upatrywał żródła swej krzywdy w prawomocnym orzeczeniu, które jego zdaniem jest niezgodne z prawem, przez co został narażony na stres, jednakże nie wnosił od niego środków odwoławczych. Wobec powyższego Sąd uznał, że powód swoje roszczenia wywodzi i opiera na art. 417' k.c. w związku z art. 448 k.c., bowiem _dochodzi zadośćuczynienia z tytułu krzywdy wyrządzonej mu przez wydanie jego zdaniem niezgodnego z prawem orzeczenia. _ _ _ W tym miejscu wskazać nalezy, iż odpowiedzialność deliktowa Skarbu Państwa, oparta na art. 417 k.c. i art. 4171 k.c., powstaje wówczas, gdy spełnione są łącznie jej trzy ustawowe przesłanki: bezprawność działania lub' zaniechania sprawcy, szkoda oraz normalny związek przyczynowy między bezprawr1ym_ 'zachowaniem sprawcy a szkodą. Kolejność badania przez sąd powyższych przesłanek nie może być dowolna. W pierwszej kolejności konieczne jest ustalenie działania (zaniechania), z którego, jak twierdzi poszkodowany, wynikła szkoda oraz dokonanie oceny jego bezprawności, następnie ustalenie czy wystąpiła szkoda i jakiego rodzaju i dopiero po stwierdzeniu, że obie 'te przesłanki zachodzą, możliwe jest zbadanie istnienia między nimi normalnego związku przyczynowego (wyroki Sądu Najwyższego z dnia 19 lipca 2012 r. 11 CSK 648/11, Lex nr 1215614). Odpowiedzialność Skarbu Państwa za niezgodne z prawem prawomocne orzeczenie sądu uregulowana jest w art. 4171 § 2_k.e. Zgodnie z przywołanym przepisem naprawienia _ 2 --- STRONA 4 --- ._ ¬. szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu ich niezgodności z prawem. W "myśl analizowanego przepisu konieczną przesłanką odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną przez wydanie niezgodnego" z prawem orzeczenia sądowego jest stwierdzenie tej niezgodności we właściwym postępowaniu. Jeżeli ustawa wiąże oznaczone skutki prawne z obowiązywaniem prawomocnego orzeczenia, a jednocześnie reguluje zasady i tryb jego wzruszania z powodu niezgodności z prawem, to prawna skuteczność takich orzeczeń nie może być podważana bezpośrednio w każdym procesie odszkodowawczym, z pominięciem zasad i trybu postępowania zastrzeżonego do_ kontroli prawornocnych orzeczeń. - _ Przy czym przepis art. 4171 § 2 Kodeksu cywilnego w brzmieniunadanym ustawą z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z dnia 25 sierpnia 201 O r.) ma zastosowanie do orzeczeń, które uprawomocniły się od dnia 17 pażdziernika 1997 r. Dla przyjęcia tej odpowiedzialności wymaga on wydania tzw. prejudykatu stwierdzającego niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia stanowiącego żródło szkody. Można przyjąć, że tylko ze względu na brak postępowania' prejudycjalnego, poszkodowany pozbawiony jest możliwości uzyskania odszkodowania za wydanie niezgodnego z prawem prawomocnego orzeczema. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż przesłanki odpowiedzialności odszkodowawcżej skodyfikowane w art. 4171 § 2 nie zachodzą, albowiem powód nie dysponuje żadnym orzeczeniem, które wskazywałoby na niezgodność -z prawem .p.rawo.mocnego wyroku. .Sądu Rejonowego. w _dnia--28. lutego 2000 roku. Ponadto wskazać należy, iż powód nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia przedmiotowego wyroku. Jak wynikało z wyjaśnień powoda złożonych na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2014 roku nie składał on sprzeciwu od wyroku zaocznego, bowiem prowadził wówczas jednoosobowądziałalność gospodarczą i nie miał czasu na składanie środków zaskarżenia. Następnie odmówiono przyjęcia jego wniosku o wznowienie postępowania. - _ Dodatkowo należy zauważyć, że w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela strona może żądać stwierdzenia niezgodności z prawem' prawomocnego wyroku także wówczas, gdy nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych. Jednakże w sprawie niniejszej okoliczność taka nie zachodziła, bowiem 3 --- STRONA 5 --- " ":to"í.'takŸ nie byłob.y .podstaw:.do.zasądzenia-..na. j.ego;.:..rzecz~.;zado-śćuczyni'enia__pieniężnego-.z__. przyczyny przedstawiane przez powoda nie wskazywały, aby taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. - _ _ ' Odnośnie zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę, żądanie powoda w tym zakresie należało wywodzió z treści art. 4171 § 2 kc w zw. z art. 448 kc. Na podstawie art. 448 kc kompensowana może być krzywda, a więc szkoda niemajątkow-a wywołana naruszeniem dobra osobistego, polegająca na fizycznych dolegliwościach i psychicznych cierpieniach pokrzywdzonego. Sąd nie ma przy tym obowiązku zasądzenia zadośćuczynienia w każdym przypadku wyrządzenia krzywdy naruszeniem dobra osobistego (wyrok Sądu Apaiucyjnego w poznaniu -.z dnia 09.]].2010 roku, IACu' 84]/J 0, LEX nr' 756729). W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, powód nie wykazał przede wszystkim bezprawności działania pozwanego, ale również faktu wyrządzenia mu krzywdy tymi działaniami. Wyniki przeprowadzonego postępowania dowodowego w tym zakresie nie pozwoliły na przyznanie mu ż tego tytułu jakiejkolwiek kwoty pienięznej._ Ogólne stwierdzenia powoda są niewystarczające, gołosłowne i nie zostaly poparte w żaden sposób zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Wskazać należy, iż osoba, która twierdzi, że poniosła szkodę, musi wykazać, stosownie do art. 6 k.c., iz szkoda ta rzeczywiście zaistniała oraz była ona następstwem wydania prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem. Zgodnie z treścią art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. A zatem to powód winien wykazać krzywdę jakiej doznał oraz rozmiar tej krzywdy, który winien uzasadniać żądanie zasądzenia kwoty 100 000 zł. W tym miejscu należy jednakże ponownie stwierdzić, iz gdyby nawet uznać, ze powód doznał krzywdy w niniejszej sprawie, uwagi na brak bezprawności działania pozwanego. _ Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 4171 § 2 kc w zw. z art. 448 kc n contrario oddalił powództwo (punkt l wyroku). -- I Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2013 roku Sąd Okręgowy w B- zwolnił powoda od kosztów sądowych w całości i kosztami, od których ponoszenia powód był zwolniony obciązył Skarb “Państwa (punkt 3 wyroku). Jednakże zwolnienie powoda od kosztów sądowych nie zwalnia go z obowiązku uiszczenia kosztów procesu, co wynika wprost z art. 108 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. 2005 Nr 167, poz. 1398). Zgodnie z art. 98 § 1 kpc_ strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Wobec tego Sąd na podstawie art. 98 § l kpci § 6 ust. 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z- dnia 28 września 2002 roku w sprawie . n n 4 --- STRONA 6 --- . 'a opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa _.kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. _U. 2013 r., poz. 490 t.j.)_ zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3.600 zł. tytułem kosztów zastępstwa procesowego (punkt 2 wyroku). Powód jako strona przegrywająca spór winien pokryć koszty postępowania, zaś zwolnienie powoda z obowiązku- pokrycia kosztów sądowych nie niweczy obowiązku zwrotu przeciwnikowi kosztów poniesionych tytułem zastępstwa procesowego. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodziły również przesłanki uzasadniające zastosowanie art. l02 k.p.c. . Sędzia Wojciech Rybarczyk 5