Wyrok akt. I ACa 127/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 lipca 2015 r. Sąd Apelacyjny w Rz

--- STRONA 1 --- Sygn. akt. I ACa 127/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 lipca 2015 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie Wydział I Cywilny w składzie: po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2015 r. na rozprawie sprawy z powództwa J. B. przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń i Reasekuracji (…) S.A. w W. o zadośćuczynienie na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 16 grudnia 2014 r., sygn. akt I C 1259/13 I. oddala apelację, II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.800zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Przewodniczący: SSA Kazimierz Rusin (spr.) Sędziowie: SA Anna Gawełko SO del. Bogdan Ziemiański Protokolant: st.sekr.sądowy Justyna Stępień --- STRONA 2 --- 2 U Z A S A D N I E N I E Powód J. B. żądał w pozwie zasądzenia na jego rzecz od pozwanego Towarzystwa Ubezpieczeń i Reasekuracji (…) S.A. w W. kwoty 150.000 zł z ustawowymi odsetkami od 18 lipca 2013 r. tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wynikłą ze śmierci jego syna B. B. zmarłego 11 września 2004 r. wskutek wypadku drogowego, którego sprawca był ubezpieczony u pozwanego od odpowiedzialności cywilnej. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa zarzucając, że umowa ubezpieczenia posiadacza pojazdu będącego sprawcą wypadku nie obejmowała następstw w postaci naruszenia dóbr osobistych osób poszkodowanych, a ponadto zadośćuczynienie przewidziane w art. 448 kc nie stanowi zasady. Utrzymywał także, że otrzymana już przez powoda kwota 45.000 zł za znaczne pogorszenie sytuacji życiowej powoda wskutek śmierci syna winna być uwzględniona przy szacowaniu wysokości ewentualnego zadośćuczynienia . Według ustaleń Sadu Okręgowego B. B. w chwili śmierci miał 25 lat, był jedynym synem powoda, łączyły ich bardzo bliskie relacje. Razem pracowali, podzielali pasję związaną z motoryzacją, planowali prowadzenie wspólnej działalności gospodarczej. Po śmierci syna pojawiły się u powoda zaburzenia depresyjne, podjął leczenie psychiatryczne. W dalszym ciągu utrzymuje się u niego żal i przygnębienie . Na gruncie tego stanu faktycznego Sąd Okręgowy wyraził zapatrywanie, że śmierć osoby bliskiej może spowodować naruszenie dóbr osobistych w postaci prawa do więzi rodzinnej i niezakłóconego życia rodzinnego przejawiającego się w utrzymywaniu osobistych kontaktów i szczególnej więzi emocjonalnej pomiędzy członkami rodziny . --- STRONA 3 --- 3 Obowiązki z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmują także zapłatę zadośćuczynienia za uszczerbek niemajątkowy w postaci doznanej krzywdy. Śmierć syna oznaczała dla powoda naruszenie tak rozumianych dóbr osobistych , tym bardziej, że więź łącząca go ze zmarłym była bardzo silna , a jej zerwanie nastąpiło w tragicznych okolicznościach. W rezultacie nawet podjęte leczenie, upływ czasu , nie pozwoliły powodowi przezwyciężyć bólu i traumy. Uwarunkowania te przemawiały, w ocenie tego Sądu, za przyznaniem powodowi zadośćuczynienia w wysokości 100.000 zł z ustawowymi odsetkami od 18 lipca 2013 r. W złożonej apelacji pozwany zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 233 § 1 kpc w zw. z art. 227 kpc oraz prawa materialnego, to jest art. 448 kc w zw. z art. 23 kc i 24 kc. Wniósł o zmianę wyroku w części uwzględniającej powództwo przez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 60.000 zł z ustawowymi odsetkami od 18 lipca 2013 r. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje : Apelacji nie można uznać za zasadną . Na wstępnie należy rozważyć zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego, gdyż od ich poprawnego zastosowania uzależnione jest poczynienie prawidłowych ustaleń faktycznych . Zarzucając naruszenie wskazanych przepisów procedury cywilnej pozwany wskazał na dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego sprzeczną z doświadczeniem życiowym przez ustalenie zawyżonej i nieadekwatnej w stosunku do doznanej przez powoda krzywdy sumy zadośćuczynienia . --- STRONA 4 --- 4 Zarzutu tego nie można podzielić. Ustalenia dotyczące rozmiarów krzywdy doznanej przez powoda wskutek śmierci syna Sąd oparł na właściwie przeanalizowanym i ocenionym materiale dowodowym, w tym zeznaniach świadków w osobach córki i żony powoda, które posiadały w sprawie bezpośrednie informacje dotyczące zarówno charakteru więzi łączących go z synem jak i następstw jego śmierci w postaci silnych przeżyć psychicznych. Dalszym źródłem informacji na ten temat była opinia biegłej sądowej psycholog R. S., która w świetle posiadanych wiadomości specjalnych wyjaśniła uwarunkowania traumy będącej udziałem powoda po śmierci syna . W szczególności Sąd wskazał z jakich względów, opierając się na tych dowodach przyjął, że rozmiary związanych z tym zdarzeniem cierpień psychicznych powoda były bardzo duże. Stąd też nie jest słuszny zarzut apelacji dotyczący naruszenia określonych w przepisie art. 233 § 1 kpc zasad swobodnej oceny dowodów . Nietrafnie zarzuca też skarżący naruszenie przepisów art. 448 kc w zw. z art. 23 kc i art. 24 kc mające polegać na błędnej ich wykładni przez pominięcie kryteriów dla ustalenia wysokości zadośćuczynienia, którego kwota powinna mieścić się w rozsądnych granicach, nie może być wygórowana i stanowić ma sumę odpowiednią do rozmiarów doznanej krzywdy nie prowadząc do nieuzasadnionego wzbogacenia powoda. Także ten zarzut nie znajduje usprawiedliwienia. Ustalona kwota zadośćuczynienia należycie spełnia cel tego świadczenia, jakim jest złagodzenie krzywdy będącej skutkiem śmierci osoby bliskiej. Zrealizowanie kompensacyjnej funkcji zadośćuczynienia byłoby możliwe przez przyznanie go w wysokości niższej, nieodpowiedniej ze względu na rozmiary krzywdy, która stała się udziałem powoda. --- STRONA 5 --- 5 Źródłem tej krzywdy było zerwanie szczególnie silnych więzi łączących powoda z synem co też rzutowało na wielkość uszczerbku w sferze niemajątkowej powoda wynikającego z naruszenia jego dóbr osobistych. Nie znajduje zatem uzasadnienia stanowisko skarżącego, według którego zasądzona kwota jest wygórowana i prowadzi do niedopuszczalnego wzbogacenia powoda. Modyfikacja kwoty tego świadczenia uznanej przez Sąd Okręgowy za odpowiednią mogłaby nastąpić tylko w przypadku zasądzenia go w wysokości rażąco wygórowanej względem rozmiarów krzywdy powoda, co jednak nie miało miejsca . Z tych przyczyn apelacja podlegała oddaleniu (art. 385 kpc). Orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego opiera się o przepis art. 98 kpc w zw. z art. 391 § 1 kpc .