Wyrok akt. 1c 156/10

--- STRONA 1 --- Sygn. akt. 1c 156/10 :*<~>m;1 ‘Q. »‘ .15} h=_('__,  ( T 292? ‘[1//I» Qwfié  ._» \, V1 N“ ~‘:_l’ ' WYROK A W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 rnaja 20111‘. Sqd Okreggowy w Bydgoszczy I Wydzial Cywilny w sldadziez Przewodniczagsy Sqdzia Sqdu Okrggowego Grazyna Bednarek Protokolant sekr. segd. Anna. JagieiroPick p0 rozpoznaniu W dniu 13 maja 201 ir._ W Bydgoszczy sprawy z powcfidztwa. 1 J“ przeciwko Skarbowi P§11’1stwa Aresztowi §ledczemu W Bydgosgczy 0 zap%atQ 1. zasqdza 0d pozwanego na rzecz powoda kwotq 500 zk ( piegéset zhntych ), 2. nie obciaga powoda kosztami procesu, 3. kosztami satdowymi, 0d uiszczenia ktérych powéd by} zwolniony obciqza Skarb Paflstwa. __ sygn. am. ic 156/10 :*<¬\":a¿1 "=i_. f 1;; .¬-"'-=_¿._' - '( T 292? L!/1//I» “Mfiä - ._› \„-~v N* ~`:-_Ê ' WYROK i W IMIENIU RzEczYP0sPoL1TEJ POLSKIEJ Dnia 27 maja 201 ir. Sąd Okręgowy W Bydgoszczy I Wydział Cywilny W składzie: Przewodniczący Sędzia Sądu Okręgowego Grażyna Bednarek Protokolant sekr. sąd. Anna Jagieło-Pick po rozpoznaniu W dniu 13 maja 201 łr._ W Bydgoszczy sprawy z powództwa Ĺ „T_ przeciwko Skarbowi Państwa- Aresztowi Śledczemu W Bydgoszczy o zapłatę 1. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 500 zł ( pięćset złotych ), 2. nie obciąża powoda kosztami procesu, 3. kosztami sądowymi, od uiszczenia których powód był zwolniony obciąża Skarb Państwa. __ --- STRONA 2 --- Sygn. akt 1 C 156/10 " UZASADNIENIE V Powod I. IWniosl 0 zaszgdzenie od pozwanego Skarbu ParistwaAresZtL}_ Sledczego W Bydgoszczy kwoty 75 000 zl tytuiem odszkodowania za ponizajagze jego. godnoéé osobistq Warunki bytowe panujqce W Areszcie §1edczym, bmd, Wszy oraz éwierzb, a takze za narazenie Z}/cia poprzez umieszczenie W jednej celi z osadzonymi zarazonymi wirusami HCV ,i HIV i nie poinformowaniu go o tyrn fakcie. Ponadto powéd Wnios% 0 zasqdzenie od pozwanego odszkodowania Wwysokoéci 60 000 2% tywlem odszkodowania za pohoraroczne przebywanie W przepeinionych cclach w okresie od 30 sierpnia 2005r. do 20 maroa 2006r. W ceii nr 322 W I0 osob, W okresie od 30 maja 2008r. do 30 Wrzeénia 20081". W celi nr 310 W 8 osob, W olcresie od 30 wrzeénia 20081". do 30 stycznia 2009r. W celi nr 308 W6 osob, a. takze od 30 styczhia 2009r. do dnia wniesienia pozwu W celi W paw. A na oddziale III W 7 oséb. Powodlwskazai, iz W powyzszych okresach We Wskazanych celach nic byh spetniona ustawowa norma powierzchni celi przypadajqca na jecinego osgdzonego, gdyz przebywal W celach, W ktorych na jednego osadzonego przypadalo nawet mniej nit 2 m’, nadfo cele byhl s%a.bo oéwiotlonci zarobaczone. W dniu 23 grudnia 20091:. powéd roz.szerzy% powodztwo i Wniosl’ o zasacdzenie 0d pozwanego 1CWOT.Y 5 000 2% na eel spoieczny. W odpowiedzi na pozew pozwany wniosi o oddaleoie powodztwa. Pozwany potwierdzil, ii powéd przebywalz W okresie od 29 maja 20051‘. do 4 kwiotnia 2006r. W celi nr 322 oraz od 28 maja 20081 do chwili obecncj W celach nr 310, 308, 306, 318, 113 i 117, jednakze pozwany zaprzeczfi aby W tych celach byio przehidniénie, a takie podnioslf, i'z kwestie Whéciwego osadzenia oraz Warunl<('>W bytowych byly badane przez Sqdziego Penitencjamego podczas Wizytaoji i nie Wniesiono zastrzezefi co do osadzania skazanych. Ponadto pozwany podaé, i2 cele posiadajzg kqcik sanitarny odgrodzony od reszty celi zabudowat metalowq 2 zas%o1lat materiafiowq W otworze drzwiowym, oéwietlenie jest Wystarczajatcc2, a érodki kwaterunkowe i érodki czystoéci Vv'YdB.W3.1‘l6 sq zgodnie z przepisami rozporzqdzenia Ministra Sprawiedliwoéci z dnia 17 paidzicmika 20031 W sprawie Warunkéw bytowych osob osadzonych W zak%adach karnychi aresztach éledczych. Nadto pozwany Wskazah i2 osadzonych z Wirusem HCV czy HIV nie izoluje siq od irmyoh osadzonych, tak jak nie robi siq tego W Warun_kach Wolnoéciowych, a o chorobie informuje sin1; tylko osobg 1 sygn. ai<±1'c 156/10 ° UzAsADNiaNis , Powód I. „T_ wniósł o zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa-Aresztu Śledczego W Bydgoszczy kwoty '75 000 zł tytułem odszkodowania za ponizające jego. godność osobistą Warunki bytowe panujące W Areszcie Śledczym, brud, wszy oraz świerzb, a także za narażenie życia poprzez umieszczenie W jednej celi z osadzonyrni zarażonymi wirusami HCV ,i HIV i nie poinformowaniu go o tym fakcie. Ponadto powód wniósł 0 zasądzenie od pozwanego odszkodowania wwysokości 60 000 zł tytułem odszkodowania za pólftoraroczne przebywanie W przepełnionych celach W okresie od 30 sierpnia 2005r. do 20 marca 2006r. W celi nr 322 W 10 osób, W okresie od 30 maja 2008r. do 30 września 2008r. W celi nr 310 W 8 osób, W okresie od 30 września 2008r. do 30 stycznia 2009r. W celi nr 308 wó osób, a takze od 30 stycznia 20 09r. do dnia wniesienia pozwu W celi w paw. A na oddziale lli W 7 osób. Powódlwskazał, iz W powyższych okresach we wskazanych celach nie była spełniona ustawówa norma powierzchni celi przypadająca na jednego osadzonego, gdyż przebywał W celach, W których na jednego osadzonego przypadało nawet mniej niz 2 mi, nadto cele były słabo oświetlonei zarobaczone. W dniu 23 grudnia 2009r.. powód rozszerzył powództwo i wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 5 000 zł na cel społeczny. W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa. Pozwany potwierdził, iż powód przebywał w okresie od 29 maja 2005r. do 4 kwietnia 2006r. w celi nr 322 oraz od 28 maja 2008r. do chwili obecnej W celach nr 310, 308, 306, 318, 113 i 117, jednakże pozwany zaprzeczył aby W tych celach było przeltidnienie, a także podniósł, iż kwestie właściwego osadzenia oraz warunków bytowych były badane przez Sedziego Penítencjarnego podczas wizytacji i nie wniesiono zastrzeżeń co do osadzania skazanych. Ponadto pozwany podał, iż cele posiadają kącik sanitarny odgrodzony od reszty celi zabudową metalową z zasłoną materiałowa W otworze drzwiowym, oświetlenie jest wystarczające, a środki kwaterunkowe i środki czystości wydawane są zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 pażdziernika 2003r. W sprawie warunków bytowych osób osadzonych W zakładach karnych-i aresztach śledczych. Nadto pozwany wskazał, iż osadzonych z wirusem HCV czy HIV nie izoluje się od innych osadzonych, tak jak nie robi się tego W warun_i<ach wolnościowych, a o chorobie informuje się tylko osobe 1 --- STRONA 3 --- chora, nie zas’. innych, gdyz stanowiioby to naruszenie dobr osobistych i by%oby sprzeczne z prawami pacj erita. Sgd ustalih co nastgpuiei Powod byi osadzony W Areszcie Sledczym W Bydgoszczy W okresie od 29 maja 2005r. do 4 kwietnia 2006r. W oeli nr 322 oraz od 28 maja 20081 doohwili Wniesienia pozwu Wcelach 1110310, 308, 306, 318, 113 i 117. Powod W okresie od 30 sierpnia 2005r. do 20 rnarca 2006r., od 30 maja 2008r. do Wniesienia pozvw tj. do dnia 9 lutego 2009r. przoebywefi W celach nr 322, 320, 308 i 117 W Warunkach, W ktorych powierzchnia celi przypadajagsa na jednego osadzonego Wynosiia poniiej 3 m2. . dowcid: zeznania .s‘wiadkdw.' J— B_ (la 223224), (k 2.24.225), Aim. (k. 225226), J— .r\;_ 0:. 304» 305) Pozwany zawiadamiai W%a§ciwego sqdziego penitencjaxnego 0 Wystqpujatcym przeludnieniu. D0wdd.' zawiadomienia kierowcme do sgdziego penirencjamego (k. 3234, 41546), prorokofz wizyracji flc 3544), 4752) , Cele, W ktorych przebyWa% powod Wyposaiono byky W kapik sanitamy odgrodzony od reszty coli zabudowg metalowak z zaslonq materialoWa_W otworze drzWio Wym. Ok0Zz'czn0§c' bezsporna Powod rniak zapewnione W calach, W ktorych przebywah odpowiedni sprzqt kwaterunkoxvy, W szczegolnoéci iézko, szafkq na Zywnoéé, sto}, krzesio. Zapewniono mu talcie odziez i érodlci higieny potrzebne takze do utrzymania czystoéci W celi. Cele oéwietlane byiy punl<tami z zarowkq oraz posiadaiy okna, ktore zapewniajeg dostrgp éwiafia i powietrza. Powod miak zapewniony dost:gp do éwietlicy i biblioteki. ‘ dowcid.‘ Zeznania s’wiadkc5w." Di on (k. 76), W Ki (k Y6», 1181‘ (k. 76»: . W celach pojawiafly sio insekty i grj/zonie. dowéa’: zeznaniapowoda (k. 305305?) 2 chora„ nie zaś innych, gdyż stanowiłoby to naruszenie dóbr osobistych i byłoby sprzeczne z prawami pacjenta. Sąd ustalił. co następuje: Powód był osadzony W Areszcie Śledczyrn W Bydgoszczy W okresie od 29 maja 2005r. do 4 kwietnia 2006r. W celi nr 322 oraz od 28 maja 2008r. dochwili wniesienia pozwu Wcelach nr3l0, 308, 306, 318, 113 i 117. Powód W okresie od 30 sierpnia 2005r. do 20 marca 2006r., od 30 maja 2008r. do wniesienia pozwu tj. do dnia 9 lutego 2009r. przebywał W celach nr 322, 320, 308 i 11? W warunkach, W których powierzchnia celi przypadająca na jednego osadzonego wynosiła poniżej 3 m2. . dowód: zeznania śwz`odkáw.' J- B- (la 223-224), (iz 224-225), Air- (lz. 225-226), Jí Agi af. 3041.» 305) Pozwany zawiadainiał właściwego sędziego penitencjarnego o występującym przeludnieniu. Dowód' zawiadomienia kierowane do sędziego penitencjarnego (lc. 32-34, 45-46), prorokółz wizyrocji' Ga 3.5-44), 47-52) , Cele, W których przebywał powód wyposażone były W kącik sanitarny odgrodzony od reszty celi zabudową metalową z zasłoną materiałowąw otworze drzwio wym. Okolicznošc' bezspoma Powód miał zapewnione w calach, W których przebywał, odpowiedni sprzęt kwaterunkowy, W szczególności łóżko, szafkę na żywność, stół, krzesło. Zapewniono mu także odzież i środki higieny potrzebne także do utrzymania czystości W celi. Cele oświetlane były punktami z żarówka oraz posiadały okna, które zapewniają dostęp światła i powietrza. Powód miał zapewniony dostęp do świetlicy i biblioteki. “ aowaaü zeznania śwfaa!‹aw.- D1 G; (if. 76), ry Kí az za Iíßí af. 76/: . W celach pojawiały się insekty i gryzonie. dowód: zeznam`a`powoda (k. 305~305y) 2 --- STRONA 4 --- Powod byi osadzony 2 osobami bqdqcymi nosicielami Wirusa HCV i HIV. Powéd uzyskai Wicdzo od pozwanego o zakazeniu WiI11S61'I'l HIV jednego ze Wspoiosadzonych W zwizgzku z udzielonaL pomoceg lekalskq po bojce z zarazonym osadzonym. Powod kiikakrotnie mial Wykonane badanie 1<rWi na obecnoéé Wirusa HIV, ktore Wykazaiy, it do zarazenia nie doszlo. Powod podozas pobyiu W Areszcie Sledczym zarazii siq éwierzbem.  dowod: dokumenracja medyczna powoda (la. 25!), zeznania iwiadkciw." Jj 2 (k. 223224), RWfik 282v283), zeznania powoda (,2. sou 3051») A Powyzszy stan faktyczny Sag! ustaiii na podstawie doiapzonyoh do akt sprawy Wskazanych Wyzej dokumentow, a takze na podstawie zeznafi siwiadkow i poW__oda.. Said nie znalazit podstaw do kwestionowania autentyoznoéci poW}/Zszych dokumentow. Ponadto Said dai‘ Wi8.1‘Q zeznaniom éwiadkow D_G_ P: K_i K§_na okolicznoéé vvyposazenia cei i dostarczania érodkow higienioznych i érodkow czystoéci, albowiom ich zeznania sq spojno i Wzajemnie korespondujqoe. Rowniez Sqd uznai za‘ Wiarygodne zeznania éwiadkow A B A1"; oraz EN; na okoiiczno $6 przeludnienia W _ce1aph, gdyz W tym zakrcsie zeznanian so spojne z zeznaniami powoda, a takze R\W no okolicznoéé informowania i Wykonania badafi powoda W ZV'v‘"i8cZkU. z mozliwoéoiq zalcazenia Wirusem HIV, gdyz ireéo zeznafi pokrywa siq z twierdzcniami powoda i znqduje potwierdzenie W dokumentacji medycznej powoda. Sagzi. uznai za Wiarygodne zeznania powoda, albowiem so spojne i korespondujzice z zeznaniami éwiadkow. Sod zwazyl. co nast§puie: W éwietle powyzszego materiaiu dowodowego nalezy uznaé, it powod domagai siq zadoééuczynienia za naruszenie jego débr osobistych poprzez osadzenie W Warunkach przeludnienia oraz narazenie na zarazenie éwicfzbem, Wirusem HCV i HIV . = Zgodnie 2 treéoig art. 6 k.c. ciozar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, ktora z. faktu tego Wywodzi skuiki prawns. W prooesie cw/iinym oboWiqz11je zasada kontradyktoryjnoslci, a strony sq obowiégzane wskazywaé dowody dla stwierdzenia faktow, z ktorych Wyiwodzq skutki prawne. Powéd zatem Winien Wykazac’: fakt naruszenia przez .oo.zW'a.n.es:.iii iesto d.o"o1'a os"o‘o.isi:aoo.; na.io11tiast o~o.?‘»\'a.1:<".m szoefi:17v"==':~"= :.‘?'=_f:??I.?" do“.‘i.P.»:31e.n_is.. ii ' 3 Powód był osadzony z osobami będącymi nosicielarni wirusa HCV i HIV. Powód uzyskał wiedzę od pozwanego o zakażeniu wirusem HIV jednego ze Współosadzonych W związku z udzieloną pomocą lekarską po bójce z zarażonym osadzonyrn. Powód kilkakrotnie miał wykonane badanie krwi na obecność wirusa HIV, które wykazały, iż do zarażenia nie doszło. Powód podczas pobytu W Areszcie Śledczym zaraził się świerzbem. - dowód: dolrumenracja medyczna powoda (lc. 2517), zeznania św:`adków.' Jí 8- (zz. 223-224), Rjw-va. zazv-283), zeznania powoda (tz. son 305v) . Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dołączonych do akt sprawy wskazanych 'wyżej dokumentów, a także na podstawie zeznań świadków i powoda. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania autentyczności powyższych dokumentów, Ponadto Sąd dał wiarę zeznanioin świadków D-G- P: K_i Ką_na okoliczność wyposażenia cel i dostarczania środków higienicznych i środków czystości, albowiem ich zeznania są spójne i wzajemnie korespondujące. Również Sąd uznał za* wiarygodne zeznania świadków A- B- A-TC oraz EN: na okoliczność przeludnienia W _celach, gdyz W tym zakresie zeznania' są spójne z zeznanianii powoda, a takze R-»W- na okoliczność informowania i wykonania badań powoda W związku z możliwością zakażenia wirusem HIV, -gdyz treść zeznań pokrywa się z twierdzeniami powoda i znajduje potwierdzenie w dokumentacji medycznej powoda. Sąd uznał za wiarygodne zeznania powoda, albowiem są spójne i korespondujące z zeznaniami świadków. Sąd zwazył. co następuje: W świetle powyższego materiału dowodowego należy uznać, iż powód domagał się zadośćuczynienia za naruszenie jego dóbr osobistych poprzez osadzenie W warunkach przeludnienia oraz narażenie na zarażenie świerzbem, wirusem HCV i HIV . = Zgodnie z treścią art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W procesie cywilnym obowiązuje zasada kontradyktoryjności, a strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Powód zatem winien wykazać fakt naruszenia przez .no.zwan.eao .i ego d.o”ora. os'ob.ist:eoo.; r.ia.to1r-last n'.¬.:.'wa.ii¬\n¬ -s=r¬=.'~=-:¬..z'»-'"-..=.-':~¬= rrif=._ź_:.=.='.-" d.owi-.e':ize.n_ia.. .iż " 3 --- STRONA 5 --- jego dziaiianie nie miaio oharalcteru bezprawnego. W ocenie Sqdu powod Wykazal, 12 odb§/Wei karo pozbawienia Wolnoéci W W&I1Jl1k&Ch naruszajqcych jego godnos’.6 osobistd. Zarowno powod, jak i éwiadkowie J Ba .4. Tgi J Njzgodnie zcznali, iz W oelach, W ktorych przebywai powod byio przeiudnicnie, gdyz Wieikoéé powierzchni coli na jednego osadzonego Wynosila ponizej 3 mg. Osadzenie W takich warunkach nie byio Wyj agkowe i krotkotrwaie iecz trwalo 1a_c2nie ponad 14 miesiqcy. Pozwany ograniczyl siq jedynie do zaprzeczenia twierdzeniom powoda, jednakze nie przcdstawii zadnego dowodu na poparcie swojego stanowiska, at przedlozone przez pozwanego pisma kierowane przez Dyrektora Aresztu Sledczego do sqdziego penitenojamego potWie1"dzajaU it W pozwanej jednostce wystopowako przeludnienie. Zgodzié sis; nalezy 2 pozwanym, ii Dyrektor Aresztu Sledczego nie moze odmowié przyjqcia osadzonego, a nadto obowiqzuj day W okxesie objotym powodztwem przepis art. 248 k.k.W. pozwalal Dyrektorowi Aresztu 81:zdczogo na umieszozanie skazanego W celi _o powierzohni mniejszej nii 3 ml na jcdnq osobq, jednakze mogio to nastapié W szczegolnie uzasadnionych Wypadkach i tylko na czas okreéiony. 8Wiad1<oWie potwierdzili, iz powod przebywai W Warunkach p1‘Z61L1d.UiCIl1B. zarowno W ce1i n.r 318, 310, 322 i 117 i zgodnie z twierdzeniami powoda trwato to kilka miesiqcy, gdyi Wystqpowalo W okrosie od 30 sierpnia 20051‘. do 20 marca 2006r. W celi 11; 322 oraz od 30 maja 20081‘. co najmniej do dnia Wniesienia pozwu tj. do dnia 9 lutego 20091‘. Nie sposob zatem mowio, i2 osadzefiic W roznych celach przoz tak dhzgi okres czasu spehuiaio normq art. 248 k.1<.W. Nalezy zauwaiyé, iz przepis ten, obecnie uchylony, bqdapy odstqpstwem od normy zawartej W art. 110 k.k.W. podiega écislej inteipretacji. Diatego W odniesieniu do kafzdego odstqpstwa od normy powierzchniowej pozwany powinien Wykazaé, Z6 talde siczegolnie uzasadnione Wypadki trwaiy kilka miesiqcy. Pozwany temu nie sprostai. Nie mozna uznaé za virystarczajape informowanie sqdziego penitencjarnego o przekroozeniu norm}! poWierzohnioWej W calym areszcie éledczym. W ocenie Sqdu takie dzialanie pozwanego nie uchyla niezgodnego 2 prawem umieézczania powoda W celach nie spelnizxjqcych rninimalnych Wymagafi powierzohniowyclm Ponadto istotne znaczenie ma takze okolicznoéé, i2 powod miak ograniczony dostqp do éwietlicy, gdyz W niej czqsto przebywali osadzeni czekajqcy na transport. Nadto, na co zwroci1 rownicz uv»/ago scgdzia Wizymjagzy jednostkq (k. 4752), areszt éiedczy pozbawiony jest boisk sportowych czy sai ginmastycznych oopozwoiiioby ziagodzié skutki przeiudnienia W celach. “ Zauwazyé rowniez nalezy, i2 _W celach nie powinno byé insektow czy gryzoni, jednalqo I1’l&j5§3_ na uwadze tak doze fskupiska ludzi, co za tym idzie talaze jedzenia mogio 4 jego działanie nie miało charakteru bezprawnego. W ocenie Sądu powód wykazał, iż odbywał karę pozbawienia wolności w warunkach naruszających jego godność osobistą. Zarówno powód, jak i świadkowie J- BG 14- Tgi J- Ngzgodnie zeznali, iż w celach, W których przebywał powód było przeludnienie, gdyz wielkość powierzchni celi na jednego osadzonego wynosiła ponizej 3 mz. Osadzenie W takich warunkach nie było wyj ątkowe i krótkotrwałe lecz trwało łącznie ponad l4 miesięcy.. Pozwany ograniczył się jedynie do zaprzeczenia twierdzeniom powoda, jednakże nie przedstawił zadnego dowodu na poparcie swojego stanowiska, a przedłożone przez pozwanego pisma kierowane przez Dyrektora Aresztu Śledczego do sędziego penitencjarnego potwie1'dzaja„ 'iz w pozwanej jednostce występowało przeludnienie. Zgodzić się należy z pozwanym, iz Dyrektor Aresztu Śledczego nie może odmówić przyjęcia osadzonego, a nadto obowiązujący W okresie objętym powództwem przepis art. 248 k.k.w. pozwalał Dyrektorowi Aresztu Śledczego na umieszczanie skazanego W celi _o powierzchni mniejszej niz 3 mi na jedną osobę, jednakże mogło to nastąpić W szczególnie uzasadnionych wypadkach i tylko na czas określony. Świadkowie potwierdzili, iz powód przebywał w warunkach przeludnienia zarówno w celi nr 318, 310, 322 i 117 i zgodnie z twierdzenianii powoda trwało to kilka miesięcy., gdyż występowało w okresie od 30 sierpnia 2005r. do 20 marca 2006r. w celi nr 322 oraz od 30 maja 2008r. co najmniej do dnia wniesienia pozwu tj. do dnia 9 lutego 2009r. Nie sposób zatem mówić, iż osadzenie W różnych celach przez tak długi okres czasu spełniało normę art. 248 k.k.w. Należy zauważyć, iż przepis ten, obecnie uchylony, będący odstępstwem od normy zawartej W art. ll0 k.k.w. podlega ścisłej interpretacji. Dlatego W odniesieniu do kazdego odstępstwa od normy powierzchniowej pozwany powinien wykazać, ze takie szczególnie uzasadnione wypadki trwały kilka miesięcy. Pozwany temu nie sprostał. Nie można uznać za wystarczające informowanie sędziego penitencjarnego o przekroczeniu normy powierzchniowej W całym areszcie śledczytn. W ocenie Sądu takie działanie pozwanego nie uchyla niezgodnego z prawem umieszczania powoda W celach nie spełniających minimalnych wymagań powierzchniowych. Ponadto istotne znaczenie ma takze okoliczność, iż powód miał ograniczony dostęp do świetlicy, gdyz W niej często przebywali osadzeni czekający na transport. Nadto, na co zwrócił również uwagę sędzia wizytujący jednostkę (k. 47-52), areszt śledczy pozbawiony jest boisk sportowych czy sal ginniastycznych copozwoliłoby złagodzić skutki przeludnienia W celach. “ Zauwazyć równiez nalezy, iż _ W celach nie powinno być insektów czy gryzoni, jednakże maj ac na uwadze tak duze skupiska ludzi, co za tym idzie takze jedzenia mogło 4 --- STRONA 6 --- doj 516 do ioh pojawienia. Jest to zjawisko niezaiezne od pozwanego, zasadnymjest jednak a‘my pozwany odpowicdnio szybko na takie sytuacje reagowak. Pozwany jednak nie Wy1<aza1, aby W odpowiednim ozasie przeprowadzal zabiegi dezynfekcji, dezynsékcji i deratyzacji. W judykaturze ugruntowany jest poglzgd, ii Pafistwo ma obowiagek zapewnienia godziwych Warunkow odbywania kary pozbawienia Wolnoéci, ktory Wynika rowniez z ratyfikowanych norm prawa miodzynarodowego oraz art. 40, 41 i art. 47 Konstytucji RP (per. wyroki Sqdu Najwyzszego z dnia. 28 lutego 2007r., V CSK 431/06, OSNC 2008, nr 1 p02. 13, z dnia 17 rriarca 20101". II CSK 486/09, LEX nr 599534). W niniejszej sprawie, W ooenie Sagiu przebywanie przez kiika miesiocy w celach przeludnionych, gdzie na jednego osadzonego przypadaio nawet mniej niz 2 ml powierzchni ceii, Z kqcikiem sanitamym odgrodzonym od rcszty oe1i zabudoxm metalowat z kotarq W otworze drzwiowym i insektami naruszyio prawo do godnogo oclbywania kary pozbawienia Wolnoéci. ' I Natomiast W za.kresie_nara2enia. Zycia poprzez osadzenie powoda Wraz z osobami zarazonymi Wirusem I{CV i HIV oraz éwierzbem nalezy uznaé, ii stanowisko powoda nie zashlguje na uwzglodnienio. Nosicielstwo Wirusa IICV czy HIV nie stanowi kryterium nakazujdcym izo1oWani_e' osadzonyoh bqdaccycl1 nosicielami tych Wirusow od pozostaiych skazariych. Ponadto administracja Aresztu nie jest uprawniona do podawania informacji 0 chorobach osadzonyoh innym osobom, gdyz dane to sq objqte tajomnicac Iekarskq. Osadzenie powoda W jednej oeli z osobami bodapymi nosioielami Wirusa HOV i HIV odbydo sin; zgodnie z prawem, gdyz nic ma obowiqzku informowainia a1_1i uzyskania zgody osadzonego na umieszczenic go W ceii z osobami zaraionymi. Ponadto Wirusy IICV i HIV nie przcnoszd siq drogq kropelkowaa a zatem samo przebywanie Wjednej celi z osobami bodetoymi nosioielami tych Wirusow, W Zaden sposob nie mogto narazié powoda na zarazenio. Istotnyrn jest, i2 po bojce z osobq zarazonq Wirusem HIV powod zostal o tym fa2kcie'poinfonnowany przez lekarza i przeprowadzono niezbrgdne badania, ktore vi"ykluczyiy obecnoéé Wirusa HIV u powoda. Rowniez pozwany nie ponosi odpowiedzialnoéci za zarazenie slwierzbem, gdyz to osoba zarazona powinna poinforrnowaé inne osoby i nie dopuécié do zarazania. Reasumujate, W ocenie» Sqdu pozwany naruszg/1 dobra osobiste poWoda_ poprzez umieszczenie go W tak przeludnionych célach przoz Iapzny okres ponad 14 miesiqcy oraz naruszyi treéé art. I10§2 k.k.W. i art. 248 k.k.w., co rodzi odpowiedzialnoéé pozwancgo okreélond W art. 24 § 1 k.o. i art. 448 k.c. Natomiast W zalqesie pozosta1ych roszczefi powoda 5 dojść do ich pojawienia. Jest to zjawisko niezależne od pozwanego, zasadnymjest jednak aby pozwany' odpowiednio szybko na takie sytuacje reagował. Pozwany jednak nie wykazał, aby w odpowiednim czasie przeprowadzał zabiegi dezynfekcji, dezynsekcji i deratyzacji. W judykaturze ugruntowany jest pogląd, iz Panstwo ma obowiązek zapewnienia godziwych warunków odbywania kary pozbawienia wolności, który wynika również z ratytikowanych norm prawa międzynarodowego oraz art. 40, 41 i art. 47 Konstytucji RP (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2007r., V CSK 43 l/06, OSNC 2008, nr l poz. 13, z dnia 17 marca 2010r. II CSK 486/09, LEX nr 599534). W niniejszej sprawie, W ocenie Sądu przebywanie przez kilka miesięcy w celach przeludnionych, gdzie na jednego osadzonego przypadało nawet mniej niz 2 mi powierzchni celi, Z kącikiem sanitarnym odgrodzonym od reszty celi zabudową metalowa, z kotarą w otworze drzwiowym i insektami naruszyło prawo do godnego odbywania kary pozbawienia wolności. ` I Natomiast w zakresíenarażenia życia poprzez osadzenie powoda wraz z osobami zarażonymi wirusem HCV i HIV oraz świerzbem należy uznać, iz stanowisko powoda nie zasługuje na uwzględnienie. Nosicielstwo wirusa HCV czy HIV nie stanowi kryterium nakazujacym izolowanie' osadzonych' będących nosicielami tych wirusów od pozostałych skazanych. Ponadto administracja Aresztu nie jest uprawniona do podawania informacji o chorobach osadzonych innym osobom, gdyz dane te są objęte taj emnicą lekarską. Osadzenie powoda w jednej celi z osobami będącymi nosicielami wirusa HCV i HIV odbyło się zgodnie z prawem, gdyz nie ma obowiązku informowania ani uzyskania zgody osadzonego na umieszczenie go w celi z osobami zarazonymi. Ponadto wirusy HCV i HIV nie przenoszą się drogą kropelkowa„ a zatem samo przebywanie wjednej celi z osobami będącymi nosicielami tych wirusów, W żaden sposób nie mogło narazić powoda na zarażenie. Istotnym jest, iz po bójce z osobą zarazoną wirusem HIV powód został o tym fakcie'-poinformowany przez lekarza i przeprowadzono niezbędne badania, które wykluczyły obecność wirusa HIV u powoda. Również pozwany nie ponosi oclpowiedzialności za zarażenie świerzbem, gdyż to osoba zarazona powinna poinformować inne osoby i nie dopuścić do zarazenia. Reasumując, w ocenie Sądu pozwany naruszył dobra osobiste powoda poprzez umieszczenie go w tak przeludnionych celach przez łączny okres ponad 14 miesięcy oraz naruszył treść art. ll0§2 k.k.w. i art. 248 k.k.w., co rodzi odpowiedzialność pozwanego określoną W art. 24 § l k.c. i art. 448 k.c. Natomiast w zakresie pozostałych roszczeń powoda 5 --- STRONA 7 --- dziatania pozwanego byly zgodne z prawem, niezawinione, co skutkuje brakiem odpowiedzialnosci pozwanego. Olqeslajap vvysokosé Zadoséuczynienia Sqd miai na uwadze rozmiar Icrzywdy jakiej powod doznal na skutek dlugotrwaiego przebywania W Warunkaeh naruszajqeych jego dobra osobiste. Zddanie powoda zassdzenia kwoty 60 000 2.1 z tyluiu przebywania W WE1I‘U.l1_kElC11 przeludnienia naiezaio uznaé za zupeinie nieadekwatne do doznanej krzywdy. Powod odbywa kare pozbawienia Wolnoéci», ktora jest skutkiem jego wlasne go zachowania. Zadoséuczynienie ma na celu jedynie naprawienie tej czeéci krzywdy, ktora zwiqzana jest z niezgodnym z prawem zwiekszeniem uoiagiiwoéci odbywania kary pozbawienia wolnoéci. Okreslajqc Wysokosé zadoséuozynienia trzeba mieé na uwadze zarowno mozliwosci zarobkowe powoda W Warunkach pozbawienia Woinosei, jak i moiliwosei zaspokajania przez niego potrzeh osobistych. Kwota dochodzona przez powoda. Wskaz}/WaIa.i:>y natomiast nie tyle na cheé uzyskania rekompensaty za hzywde, lecz na dagenie do Wzbogacenia sie. Nie mozna przy tym abstrahowaé rowniei od realiow Zycia W naszym kraju. Maj do to Wszystko na uwadze, Sqd uznai kwote 500 21 za odpowiedrfiq sume zadoséuozynienia pienieinego. Zasqdzajap ts sumo Sqd miai swiadomosé, 2e administracja Aresztu Qledczego W Bydgoszezy tylko W niewielkim zakresie byia odpowiedziahla za Warunld, W ktdryoh powod odbywai‘ kare pozbawienia Wolnosei, a niniejsza sprawa jest konsekwencjet braku koniecznych inwestycji We Wczesniejszym okresie oraz rezultatem prowadzonej poiityki karnej.  Sqd, z uwagi na sjduaeje m_ateriaInq powoda, na podstawie art. 102 1<.p.o. nie obciajyi powoda kosztami procesu, a kosztami sacdowymi, od uiszczenia ktoryeh powod by} zwolniony , na podstawie art. 113 ust. 1 a contrario ustawy Z dnia 28 lipea 20051", o kosztach sqdowych W sprawach cywiinych, obciagyi Skarb Pa1’1stWa. 1 6 działania pozwanego były zgodne z prawem, niezawinione, co skutkuje brakiem odpowiedzialności pozwanego. Określając wysokość zadośćuczynienia Sąd miał na uwadze rozmiar krzywdy jakiej powód doznał na skutek długotrwałego przebywania w warunkach naruszających jego dobra osobiste. Zadanie powoda zasądzenia kwoty 60 000 zł z tytułu przebywania w warunkach przeludnienia należało uznać za zupełnie nieadekwatne do doznanej krzywdy. Powód odbywa karę pozbawienia wolności, ktora jest skutkiem jego własnego zachowania. Zadośćuczynienie ma na celu jedynie naprawienia tej części krzywdy, ktora związana jest z niezgodnym z prawem zwiększeniem uciążliwości odbywania kary pozbawienia wolności. Określając wysokość zadośćuczynienia trzeba mieć na uwadze zarówno możliwości zarobkowe powoda w warunkach pozbawienia wolności, jak i mozliwości zaspokajania przez niego potrzeb osobistych. 'Kwota dochodzona przez powoda wskazywałaby natomiast nie tyle na chęć uzyskania rekompensaty za hzywdę, lecz na dążenie do wzbogacenia się. Nie można przy tym abstrahować również od realiów życia W naszym kraju. Mając to wszystko na uwadze, Sąd uznał kwotę 500 zł za odpowiednią sumę zadośćuczynienia pieniężnego. Zasądzając tą sumę Sąd miał świadomość, że administracja Aresztu Śledczego w Bydgoszczy tylko W niewielkim zakresie była odpowiedzialna za warunki, w których powód odbywał karę pozbawienia wolności, a niniejsza sprawa jest konsekwencją braku koniecznych inwestycji we wcześniejszym okresie oraz rezultatem prowadzonej polityki karnej. - Sąd, z uwagi na sytuację materialną powoda, na podstawie art. 102 k.p.c. nie obciążył powoda kosztami procesu, a kosztami sądowymi, od uiszczenia których powód był zwolniony , na podstawie art. 113 ust. l a contrario ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, obciążył Skarb Paílstwa. I 6