Wyrok akl l.C.ó98/l2 zm

--- STRONA 1 --- Sygn. akl l.C.ó98/l2 zm* 'FZ _ _- :"I 2: -`»` |1§¬_-„Ą sl .. 'f -*`\- Z;/'. U `\\ ""\ WYROK W INllENlU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ " Dnia 4 grudnia 2012 roku Sad Okręgowy w Suwałkach I Wydział Cywilny w składzie naslępujqcyrn: Przewodniczący SSO Mirosław Kowalewski Prolokolonl' sl. sekr. sad. Kalaizyna Izabella Łempicka po rozpoznaniu w dniu 20 lislopada 2012 roku w Suwałkach na rozprawie Srvrüwv 2 DOWÓGZTWO spizeciwko Polskiemu Biuru Ubezpieczycieli Komunikacyjnyc .ozopłałę ii. Ill. MK/l<ł .. kwoly po zasqdza od pozwanego Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych .Ona rzecz powodów r¬. -'f-, N uslawowymi odselkami od dnia 30 sierpnia do dnia zapłaly aíiszasicidzaii food pozwanegoiPolsl<ieaoiiBiura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych rio rzecz ivøwødów swolęł lylułem zwrolu koszlów procesu: w pozoslałym zakresie powódzlwo oddala. --- STRONA 2 --- Sygn. akt I. C 698/12 Uzasadnienie W dniu 3 0 Sierpnia 2012 r- pøwcdcwiß wystąpili przeciwko Polskiemu Biru ieczeń Komunikacyj nych z ozwem o za łat kwot o zł na rzecz kazde o z nich wraz z P P <2 Y P 8 , odsetkami ustawowymi od dnia 21 sierpnia r. do dnia zapłaty, tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych powodów t.j. więzi rodzinnej, nalnejpomiędzy powodami, a ich tragicznie zmarłym synem - Jednoczesme domagalr się zasadzema od pozwanego na ich rzecz kosztów postępowania, wtym kosztów zastępstwa procesowego. Powodowie utrzymywali, ze wiadomość o śmierci dziecka stała się dla nich ,punktem zwrotnym i naj gorszym wydarzeniem w ich zyciu. \lVstrząs psychiczny jakiego doznali był tak silny, ze nie mogli normalnie funkcjonować i popadli w depresję. W .związku z przedłuzajaca się Żałoba podjęli i kontynuowali leczenie ępisychiiatryczne. Ogromna trauma po śmierci syna trwa do chwili obecnej. Zycie powodów nie powróciło do normy, nie ustąpił ból, smutek i poczucie wielkiej krzywdy, orazjstęslmota iżal, ze życie ich dziecka zostało tak nagle przerwane. ę do M Polskie Biuro Ubezpieczeń Komunikacyjnych nie uznał powództwa. i W odpowiedzi na pozew wnosił o jego oddalenie i zasadzenie od powodów na rzecz pozwanego kosztów postępowania według norm przepisanych. Pozwany nie kwestionował swojej legitymacji biernej W niniejszej sprawie. Przyznał, ze likwidacja szkody spowodowanej wypadkiem komunikacyjnym z dnia :isrzajmował się korespondent niemieckiego ubezpieczyciela na terenie RP - STU Hestia SA. Przyznał równiez, ze wprawdzie korespondent wypłacił zadośćuczynienia za krzywdę powodom w wysokości pjednak pozwany nie zgadzał się ze stanowiskiem korespondenta i nie uznawał co do zasady swojej odpowiedzialności na podstawie art. 448 k.c. w zw. z art. 24 kc. Uzasadniajac swoje stanowisko wskazywał w szczególności, iz w stosunku do osób pośrednio poszkodowanych wskutek wypadku -komunikacyjnego, orzecznictwo nie jest w tej materii jednolite i sa sądy, które uważają, iż art. 448 k.c. nie może być podstawą roszczenia o zadośćuczynienie za krzywdę spowodowana śmiercią najbliższego członka rodziny. Zdaniem pozwanego art. 448 k.c. nie może mieć w niniejszej sprawie zastosowania, bowiem osoba uprawnioną do zadania zadośćuczynienia na podstawie tego przepisu jest wyłącznie osoba, której dobro --- STRONA 3 --- osobiste bezpośrednio* zostało naruszone bezprawnym działaniem sprawcy. Osobom trzecim, pośrednio poszkodowanym przez śmierć najbliższego członka rodziny przysługuje własne uprawnienie w zakresie przewidzianym w art. 446 k.c. --- tak SN w wyroku z 28 grudnia 1972r. I CR 615/72, oraz Uchwała pełnego składu Izby Cywilnej z 8 pażdziernika 2010 r. Ill CZP 35/2010, gdzie został wyrażony pogląd cyt: „uprawniony do żądania odszkodowania jest tylko ten, kto bezpośrednio poniósł szkodę W następstwie określonego zdarzenia, wyjątkiem od tej zasady jest art. 446 kc." Przykładem innego wyjątku od zasady, że osobą uprawnioną jest wyłącznie osoba bezpośrednio poszkodowana był art. 19 a ustawy z dnia 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej, w którym ustawodawca w przypadku zawinionego naruszenia prawa pacjenta do umierania w spokoju i godności, przyznał najbliższym członkom rodziny, innemu przedstawicielowi ustawowemu lub opiekunowi faktycznemu prawo żądania zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany przez nich cel społeczny na podstawie art. 448 k.c. Aktualnie przepis o podobnej treści znajduje się w ustawie z dnia 6 listopada 2008r. o prawach pacjenta i rzeczniku Praw Pacjenta tj art. 4 ust 3. Po dniu 3 sierpnia 2008r. podstawą roszczenia o zadośćuczynienie za krzywdę spowodowaną śmiercią najbliższego członka rodziny jest art. 446 § 4 k.c., który w dacie, kiedy zginął syn powodów, nie obowiązywał. Pozwany podnosił, że uchwalenie zmiany art. 446 k.c .srwprowadzającej § 4 było wynikiem woli ustawodawcy, który wcześniej nie akceptował zadośćuczynienia pieniężnego jako rekompensaty za cierpienia moralne, jako sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Przepis art. 166 kodeksu zobowiązań został zastąpiony przy uchwaleniu kodeksu cywilnego art.446§ 3 k.c. i dopieronowelak.c., która weszła w życie 3 sierpnia 2008r, zmieniła stan prawny osób pośrednio poszkodowanych czynem niedozwolonym. Należy zdaniem pozwanego zauważyć, że gdyby art. 448 k.c. mógł stanowić podstawę do dochodzenia roszczenia przez osobę pośrednio poszkodowaną, nie miałyby sensu rozważania w licznych orzeczeniach SN co do rozszerzającej wykładni art. 446 §« 3 k.c., w których SN uzasadniał możliwość zasądzenia odszkodowania nie tylko za .pogorszenie sytuacji majątkowej, ale też za krzywdę w przypadku, kiedy nie można było udowodnić szkody majątkowej. Wypłacając odszkodowania na podstawie art. 446 § 3 k.c. przed dodaniem § 4, brano pod uwagę - w wyniku wykładni wypracowanej przez orzecznictwo -_ nie tylko aspekt materialny osoby pośrednio poszkodowanej, ale także elementy świadczące o krzywdzie. Z uzasadnienia projektu rządowego ustawy z dnia 30 maja 2008r. o zmianie ustawy kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 116, poz. 731 z 2008r. jednoznacznie wynika, że wolą ustawodawcy nie było potwierdzenie dopuszczalności dochodzenia zadośćuczynienia na gruncie przepisów obowiązujących i zawężenie stosowania art.448. k.c., _ale przywrócenie przepisu umożliwiającego dochodzenie zadośćuczynienia za krzywdę spowodowaną śmiercią osoby najbliższej, który istniał w kodeksie zobowiązań, a który w kodeksie cywilnym został zastąpiony art. --- STRONA 4 --- 446 § 3 k.c. Takie stanowisko przedstawił również SN W wyroku z dnia 21 października 2009r. I PK (2009 cyt: ,,Wprowadzenie nowego 4 do art. 446 k.c. oznaczało powrót do regulacji znanej art. 166 k.z., który W razie śmierci poszkodowanego na skutek uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia uprawniał sąd do przyznania stosownej sumy pieniężnej tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę moralną. Legislacyjne reaktywowanie tego przepisu w art,;'446 § 4 k. c. stanowiło normatywną odpowiedź na postulaty pod adresem ustawodawcy kierowane przez doktrynę oraz orzecznictwo, które wcześniej nie znajdowało podstawy prawnej do zasądzania stosownego odszkodowania za krzywdę moralną, jeżeli nie łączyła się z pogorszeniem materialnej sytuacji życiowej, stanowiącej konieczną przesłankę do przyznania stosownego odszkodowania na podstawie art. 446 § 3 k. c." W wyroku SA w Poznaniu z dnia 15 kwietnia 2010r. I ACa 207/10 został wyrażony pogląd: ,,W polskim systemie prawa cywilnego zasadą jest, że odszkodowanie z tytułu szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym (w tym szkody niemajątkowej) przysługuje wyłącznie osobie, przeciwko której taki czyn .był skierowany. Jedynym wyjątkiem od tej zasady jest unormowanie zawarte w art. 446 3 k.c. / obecnie od 3.08.2008`r również art., 446 4 k;c. ) przyznające określone uprawnienie osobie najbliższej zmarłemu. Gdyby stosowanie przepisów .dotyczących ochrony dóbr osobistych należało rozszerzyć obejmując nimi bliskich osoby zmarłej wskutek czynu niedozwolonego ustawodawca nie dokonywałby nowelizacji art. 446 k.c. poprzez dodanie §4 uprawniającego osoby bliskie zmarłemu do żądania zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę. Tymczasem takie rozszerzenie1.zakresustosowania art. 446 k. c. nastąpiło". Sąd Apelacyjny W Krakowiewuzasadnieniu wyroku z dnia 29 marca 2011 r. sygn. akt I ACa 196/11 wskazał, iż ,,... Wobec istnienia szczególnego przepisu prawa (art. 446 k. c.) nie można stosować przepisów art. 24 i nast. Kc. nawet W sytuacji, gdy aktualnie obowiązujące przepisy zezwalają na przyznanie zadośćuczynienia W związku ze śmiercią bliskiej osoby. Gdyby bowiem stosowanie przepisów dotyczących dóbr osobistych należało rozszerzyć na bliskich osoby zmarłej wskutek czynu niedozwolonego, ustawodawca nie dokonałby nowelizacji art. 446 k.c. poprzez dodanie §4 uprawniającego osoby bliskie zmarłemu do żądania zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę." Pozwany zauważał też, że gdyby nawet przyjąć, że powodowie są poszkodowani działaniem sprawcy wypadku drogowego, gdyż jego działanie naruszyło dobra osobiste powodów, to tak rozumiana szkoda nie została objęta ochroną ubezpieczeniową wynikającą z umowy Obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej _posiadaczy pojazdów mechanicznych. Zgodnie z art. 34 ustawy X dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, UM I PBUK /Dz.U. nr 124, poz. 1152 ze zm./ odszkodowanie w zw. ze szkodą wyrządzoną ruchem Pojazdu mechanicznego przysługuje jeżeli jej następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia, a także utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia. Zakres dóbr osobistych objętych dyspozycją art. 448 k.c. nie --- STRONA 5 --- mieści się W dyspozycji tego Przepisu, którynależy interpretować zgodnie z jego brzmieniem W oparciu o zasady wykładni językowej Katalog następstw szkody wskazany W przywołanym przepisie ma charakter Zamknięty i zupełny, co oznacza, że wytycza granice odpowiedzialności pozwanego. Pozwany podnosił, iż powyższe wskazuje, że umowa ubezpieczenia obowiązkowego oc posiadaczy pojazdów mechanicznych nie obejmuje odpowiedzialności z tytułu naruszenia innych jdóbr osobistych wymienionych W tym przepisie. Zdaniem pozwanego wymagało podkreślenia, że opisany wyżej pogląd jest prezentowany W wyroku Sądu Okręgowego W Siedlcach z dnia 11 grudnia 2007r sygn.. akt 1 C 1125/06, Sądu Okręgowego W Łodzi z dnia 17 stycznia 2011r. sygn. akt 1 C 611/10 , Sądu Okręgowego W Płocku z 9 czerwca 2011r. sygn. akt I C 1295/08. Pozwany podnosił też, że Sąd Okręgowy W Kielcach zwrócił się niedawno z pytaniem prawnym do Sądu Najwyższego, czy zakład ubezpieczeń odpowiada za krzywdę spowodowaną naruszeniem dobra osobistego na podstawie art. 448 k.c. z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia oc. Odnosząc powyższe do roszczeń powodów pozwany twierdził, że działanie sprawcy wypadku drogowego nie było skierowane bezpośrednio przeciwko powodom. Czyn niedozwolony skierowany byt przeciwko synowi powodów i naruszył dobra osobistet.j. jego zdrowie i życie, nie zadobro osobiste powodów. ¿ _ W doszło doN ;wypadku Sąd ustalił i zważył, co następuje: odo samochodem osobowym marki nr rej. W wyniku tego wypadku śmierć poniósł jadący samochodem osobowym marki jako pasażer (bezsporne). N jest też sporne, iż pozwany Polskie Biuro Ubezpieczeń Komunikacyjnych W rozpoznawanej sprawie jest legitymowany biemie, co znajduje oparcie W art. 19 ust.3 W związku z art. 123 pkt.1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o Ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubez ieczenio m Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli U _ komunikacyjnego, który spow wał". kierujący 1e P WY Komunikac ` h f Z . Nr 124 (poz 1 152 z późn. W dacie wypadku, miał lt był studentem roku Poiiiecimiki 1 był najmłodszym, zorosiym dzieci powaiów. Wyżej wymieniony, wraz z rodzicami, ęrawiającymi gospodarstwo rolne, zamieszkiwał W Oprócz gospodarstwa rolnego dodatkowym źródłem utrzymania rodziny był warsztat prowadzony przez powoda ,. ` Większość prac zarówno W warsztacie, jaki i W gospodarstwie rolnym wykonywali powodowie. p Jednakże pozostający z rodzicami W serdecznych stosunkach W trakcie trwania roku akademickiego często ich odwiedzał. Wówczas wykorzystując umiejętności nabyte W trakcie kształcenia W technikum które uprzednio ukończył, Wspomagał ojca W prowadzeniu warsztatu ,jak --- STRONA 6 --- również sporadycznie świadczył pomoc W sezonowych pracach wykonywanych na gospodarstwie rolnym (dowód: bezspome W świetle wyjaśnień informac jn ch i przesłuchania W charakterze stron powodów zeznań świadków Śmierć miała dla jego rodziców charakter nagły i niespodziewany. Zachwiała podstawami ich funkcjonowania, zburzyła dotychczasowy rytm zycia i spowodowała konieczność stawienia czoła problemom, które dotychczas były im zupełnie obce. Wstrząs wywołany śmiercią syna był na tyle silny, iż powodowie nie byli W stanie normalnie funkcjonować. Nie mogli spać i stracili apetyt. Powodowie nie zdołali pogodzić się ze śmiercią syna ciągle go wspominają, wyrażając nadzieję, że do nich powróci. Taki stan rzeczy nie pozostał obojętny dla psychiki obojga powodów, którzy stali się apatyczni , zrezygnowani i pozbawieni energii do jakichkolwiek działań. Wystąpiły u nich objawy stresu pourazowego i przez długi okres czasu utrzymywał się stan depresji reaktywnej, a istotna poprawa W stanie neuropsychiatrycznym, oraz oczekiwana poprawa W przypadku astąpiła dopiero W I' . - Natomiast na z stan psychiczny jej małżonka dodatkowo wpłynęło zaostrzenie choroby Zastosowane leczenie farmakologiczne sprawiło, to ostatnie schorzenie opanowno W końcu Natomiast jeśli chodzi o zaburzenia W stanie neuropsychicznym to po przej ściowej poprawie r, nastąpił nawrót iaozowanego stanu dpresi ej (dowód: zaświadczenia lekarza psychiatry ącym wniesienie pozwu powodowie otrzymali około -- .. tytułemodszkodowania,za znaczne pogorszenie sytuacji życiowej, gdyż W następstwie tragicznej śmierci syna przestali pracować i utracili możliwość osiągania dochodu. Natomiast w dniu otrzymali za pośrednictwem kore pondenta STU Ergo Hestia z tytułu zadośćuczynienia, kwoty po Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - zwanej dalej ustawą (...) - Dz.U. nr 124, poz. 1152 z póżn. zm., z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną W związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia. W kontekście powyższej regulacji, oraz unormowań zawartych W art.19 ust.3 W zw. z art.123 pkt.1 powołanej ustawy rozpatrywać należało odpowiedzialność pozwanego W sprawie niniejszej. Ządanie swe powodowie Wywodzili bowiem z faktu, iż śmierć nastąpiła wskutek wypadku komunikacyjnego spowodowanego przez kierowcę pojazdu mechanicznego, któremu pozwany ochrony ubezpieczeniowej W zakresie OC udzielał. --- STRONA 7 --- Odpowiedzialność sprawcy wypadku, wskutek którego zmarł a gruncie sprawy niniejszej Wątpliwości nie budziła. Okoliczności tej pozwany nie kwestionował bowiem, a wręcz przeciwnie - przyznał ją wprost W odpowiedzi na pozew. Dodatkowo znaiduie ona potwierdzenie W dowodach zgromadzonych W aktach sprawy ądu Rejonowego W tym stanie rzeczy odpowiedzialność sprawcy wypadku z dnia 'd' "dł rt448k rt241k znajujeswezro owa. cWzw.za. § c. ~ Bezspornym W prwie było także i to, że sprawca wypadku, wskutek którego zmarł W dacie tegoż wypadku korzystał z ochrony ubezpieczeniowej W zakresie ubezpieczenia obowiązkowego posiadaczy pojazdów mechanicznych W pozwanym Polskim Biurze Ubezpieczeń Komunikacyjnych "Okoliczność tę pozwany również przyznał bowiem W odpowiedzi a pozew. W takim zaś stanie rzeczy odpowiedzialność za szkodę zgłoszoną przez owodów rz isać można też pozwanemu (art 35 ustawy( )) p p yp . . Treś żdań ch przez powodów wskazywała, iż W związku ze śmiercią przypisują oni pozwanemu odpowiedzialność W zakresie roszczeń o zadośćuczynienie. Rzeczą Sądu stało się rozstrzygnięcie czy żądania te zasługują na uwzględnienie, a jeżeli tak -' to W jakiej części. Zaprezentowane W odpowiedzi na pozew wywody pozwanego głównie sprowadzające się do twierdzenia, że przepis art. 448 kc nie może mieć W niniejszej sprawie zastosowania, bowiem osobą uprawnioną do żądania zadośćuczynienia na podstawie tego przepisu jest wyłącznie osoba, której dobro osobiste bezpośrednio zostało naruszone bezprawnym działaniem sprawcy, nie jest przekonuj ące. Mająbowiem rację powodowie, przywołując na poparcie swoich roszczeń pogląd zawarty W uchwale :Sądu Najwyższego rz dnia 22 października 2010 r. w sprawie III CZP 7.6/10,z_godnie zktórymtnajbliższemu członkowi rodziny zmarłego przysługuje na podstawie art. 448 k.c. W związku z art. 24 § 1 k.c. zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę, gdy śmierć nastąpiła na skutek deliktu, który miał miejsce przed dniem 3 sierpnia 2008 r. Podobnie Sąd ten wypowiedział się W uchwale ę z dnia 13 lipca 2011 r. W sprawie III CZP 32/11 stwierdzając, iż Sąd może przyznać najbliższemu członkowi rodziny zmarłego zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę na podstawie art. 448 W związku z art. 24 § 1 k.c., także wtedy, gdy śmierć :nastąpiła przed dniem 3 sierpnia 2008 r. wskutek uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia. Roszczenia zgłoszone przez powodów oceniać należało zatem przez pryzmat art. 448 kc W zw. z art. 24§1 kc. I tak, zgodnie z art. 448 kc W razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Przepis art. 445 § 3 stosuje się. ' 7 W myśl art. 24. § 1 kc ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, W szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i W --- STRONA 8 --- odpowiedniej formie. Na zasadachprzewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Poczynione w niniejszej sprawie ustalenia , zdaniem Sądu przemawiają za uznaniem powództwa za uzasadnione w całości. Za zasądzeniem zadośćuczynienia na podstawie art. 448 k.c. w zw. z art. 24 § l k.c. przemawia wykazane przez powodów istnienie trwałych i silnych emocjonalnych więzi między zmarłym iłjego rodzicami, oraz realnych cierpień doznanych przez powodów i wywołanych ich zerwaniem na skutek tragicznej śmierci W ocenie Sądu powodów łączyła bardzo silna więź z synem, przejawiąca się we wzajemnej pomocy, zaufaniu i akceptacji. Więź ta stanowiła dobro osobiste podlegające ochronie. O sile tej więzi stanowi też sposób przeżywania przez powodów żałoby i jej długotrwałość. Śmierć dziecka z pewnością stanowi traumatyczne zdarzenie, a cierpienie tym spowodowane jest silniejsze niż jakikolwiek inny ból. W niniejszej sprawie jest ono jeszcze bardziej nasilone i dolegliwe ze względu na nagłość i tragizm zdarzenia. Ustalając wysokość zadośćuczynienia Sąd miał na uwadze, że roszczenie z art. 448 k.c. ma charakter kompensacyjny. W tej sytuacji wysokość przeciętnej stopy życiowej społeczeństwa ma jedynie charakter pomocniczy w stosunku do rozmiaru ikrzywdy. \lV rozpoznawanej sprawie rozmiar tej krzywdy był bardzo znaczny, bowiem powodowie w sposób nagły i niespodziewany nieodwracalnie stracili jedno z dzieci, z l<tórym łączyła ich silna więź, o czym świadczy dramatyzm doznań obojga powodów,itowarzyszące im poczucie osamotnienia, cierpienia moralne i doznany wstrząs psychiczny wywołany śmiercią syna, który pehiił w ich rodzinie bardzo znaczącąoągirolę.O rodzajui intensywność więzi łączącej powodów ze zmarłym też świadczy wystąpienie u obojga rodzicóvv zaburzeń psychicznych będących skutkiem nagłego odejścia ich syna, z którego nieobecnością do chwili obecnej nie zdołali się po odzić. W niniejszej sprawie nader istotnym jest również i to, że nagła śmierć etniego syna stanowiła dla powodów bardzo bolesny wstrząs, tym bardziej, że więź między synem i rodzicami nie uległa jeszcze naturalnemu rozluźnieniu związanemu z rozpoczęciem .samodzielnego życia przez który w dacie wypadku jeszcze studiował, a upływ czasu nie zdołał złagodzić bólu i poczucia krzywdy u powodów. Zasadnym jest zatem żądanie pozwu, bowiem zadośćuczynieniem adekwatnym do rozmiaru krzywdy obojga powodów jest kwota Uwzględniając wszystko powyższe orzeczono jak w pkt. I wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c w zw. z § 6 pkt. 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.), oddalając żądanie zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego, oddzielnie na rzecz każdego z powodów (pkt.9 i 10 pozwu), wobec braku podstaw dla jego uwzględnienia.