§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
takicgo stwierdzenia (art. 160 § 6 k.p.a.), bez Wzgiodu na to, kiedy szkoda powstala (lub sio ujawnila). " W zwiazku z tym, Ze Wadliwa decyzja zostala Wydana przed dniem 1 Wrzeéni

Postanowienie ak1IC 1068/09

takicgo stwierdzenia (art. 160 § 6 k.p.a.), bez Wzgiodu na to, kiedy szkoda powstala (lub sio ujawnila). " W zwiazku z tym, Ze Wadliwa decyzja zostala Wydana przed dniem 1 Wrzeénia 2004 r., a decyzja nadzoroza zapadla.

Teza / krótkie omówienie

takicgo stwierdzenia (art. 160 § 6 k.p.a.), bez Wzgiodu na to, kiedy szkoda powstala (lub sio ujawnila). " W zwiazku z tym, Ze Wadliwa decyzja zostala Wydana przed dniem 1 Wrzeénia 2004 r., a decyzja nadzoroza zapadla.

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- Sygn. ak1IC 1068/09 _ 06 pnristawie ustawy z dnia 6.09.2001 r. 0 dostepie do mformacit pubficznei Dz. U. I12 poz. 1198 2 pdin. zm. przakazano informacig publicznq w fnrmia dakumenlu lub w inrmie przetworzonej Emu; | nazwisku wnioskodawcy W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 sierpnia 2011 r. ( _ ,1 § Sqd Okrqgowy w Warszawie I Wydzial Cywilny w skladzie nastqpujapymz Przewodniozapy SSR (dc:1.) Rafa} Wagner Protokolant Monika Likos po rozpoznaniu W dniu 8 sierpnia 2011 r. w Warszawie sprawy z powédztwa W. K. i T. K. przeciwko Skarbowi Pafistwa — Woj ewodzie (...) 0 zaphtq kwot p0 5.416,666 zi I. zasqdza 0d Skarbu Pafnstwa — Woj ewody (...) na rzecz W. K. i T. K. kwoty po 2.263.083,33 (dwa miliony dwieécie szeéédziesiqt trzy tysiqce osiemdziesiqt trzy i 331100) 21 wraz 2 ustawowymi odsetkami od dnia 18 sierpnia 2011 r. do dnia zaplaty; w pozostalym zakresie powédztwo oddala; lll. znosi wzaj emnie miqdzy stronami koszty postqpowania W sprawie. UZASADNIENIE Pozwem zlozonym 2 listopada 2009 roku W. K.i T. K.wnieé1i 0 zasqdzenie na ich rzecz od pozwanego Skarbu Pafistwa reprezentowanego przez Wojewodq (...)kwot po 5.416.666 zl z ustawowyrni odsetkami od daty Wniesienia pozwu do dnia zaplaty z tytuhm szkody, jakq ponieéli na skutek wydania orzeczenia administracyjnego (...)z 29 sierpnia 1953 roku, co do ktérego stwierdzone zostalo, decyzjqMinistra Infrastmktury z dnia 3 czerwca 2008 roku, ze wydane zostalo z naruszeniem prawa. Pozwany Skarb Pafistwa reprezentowany przez Wojewodq (“...) wniésl 0 oddalenie powédztwa W caloéci oraz 0 zasqdzenie na jego rzecz kosztéw postcgpowania, W tym na rzecz Skarbu Pafistwa.  Prokuratorfi Generalnej Skarbu Pafistwa kosztéw zastqpstwa procesowego wedhlg norm prawem przepisanych. Pozwany podniésl w pierwszej kolejnoéci zarzut przedawnienia roszczenia. powodéw. Podkreélil réwniez, Ze strona powodowa nie wskazala miarodajnych érodkéw dowodowych pozwalajqcych ustalié Wysokoéé udzialu W prawie Wlasnoéci niemchomoéci przypadajqcych powodom, wysokoéé odszkodowania oraz nie wykazaia zwiqzku przyczynowego pomiqdzy wadliwym orzeczeniem administracyjnym a szkodq doznalqq --- STRONA 2 --- przez powodéw. Strona pozwana zakwestionowala réwniez datq, od ktérej mialyby byé naliczane odsetki (odpowiedi na pozew k. 121123, protokél rozprawy — k. 214). W toku postqpowaziia staiiowisko stron nie u1eg1o zmianie. Sad ustalil nastgpujqcy stan fakfyczny: Wspélwiaécicielarni zabudowanej nieruchomoéci polozonej W W.przy ulicy (...), oznaczonej numerem hipotecznym (...)(clawny numer (. ..)) byli M. K. (W udziale wynoszqcyin 13./24), R. Z.(w udziale wynoszqcym 2/24) oraz M. G.(W udziale wynoszapym 9124). Sqd Raj onowy (...)postanowieniem z dnia 16 stycznia 1991 r. (sygn. akt II Ns I704/90 — k. 14) stwierdzil, ze spadek po M. K.naby1i Zona Z.K.i synowie W. I<..i T. K.po 1/3 czqéci spadku. Natomiast postanowieniem z 6 lipca 1995 r. Said stwierdzii nabycie spadku po Z.K.przez synéw W.i T. K.p0 ‘/2 (sygn. akt I Ns 849/95 — 15). Na udziai M. K.w przedmiotowej nieruchomoéci wynoszqcy 13/24 skiadal siq udziai 3/8 stanowiapy jego w1asnoéé zgodnie 2 zaéwiadczeiiiem Sqdu Okrqgowego W Warszawie 2 9 Iistopada 1943 r. (k. 134) oraz udzial wynoszqcy 2/3 2 ‘A odziedziczony po E. K.stosownie do postanowicnia. Sqdu (...) W W.z 26 kwietnia 1948 r. Taki udzial wpisany zostal do ksiqgi wieczystej W dniu 26 kwietnia 1948 r. (k. 16). Nieruchomoéé przy ulicy (...)obj Q1121 zostala dzialaniem dekretu z dnia 26 paidziernika 1945 roku 0 wlasnoéci i uzytkowémiu gruntéw na. obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279 ze zm.) i przcszla na wlasnoéé Gminy (...), a po likwidacji gmin na wlasnoéé Skarbu Paiistwa (okolicznoéci niespome). W dniu 10 czerwca 1948 roku dotyohczasowi wlasiciciele z1oZy1i wniosek o przyznanie im wlasnoéci  czasowej do gnmtu przy ulicy (...). Orzeczeniem administracyj nym (...)odm6Wi0no M. K., R. Z.0ra.z M. G.przyzna.nia'prawa wlasnoéci czasowej do gruntu nieruchomoéci (. ..)przy ulicy (...)z uwagi na przeznaczenie nieruohomoéci w opracowywanym planie zagospodaxowania przestrzemiego pod budownictwo uzytecznoéci publiczznej. Odwo1anie od wskazanego orzeczenia administracyjnego nie zostalo zlozone. Nieruchomoéé polozona w W.przy ul. (...)mnowq zawmtq w formie aktu notarialnego W dniu 22 marca I996 roku oddana zostala w uzytkowanie wieczyste na rzecz Spéidzielni Mieszkaniowej (...)z sinrdzibac w W.. Obecnje wskazana niemchomoslé gruntowa wchodzi w sklad dzia11<i ewidencyjnej nr (...)z obrqbu (...)i znaj duje siq we Wspéluiytkowaniu Wieczystym osdb fizycznych i prawnych bqdqcych wlaécicielami lokali znaj dujapych sic; W posadowionym na niej budynku. Minister Infrastruktury decyzjqz dnia 3 CZ6I'WC3. 2008 r., (znak: (...)), po rozpoznaniu wniosku K. L.z dnia 31 stycznia 2005 roku, stwierdzii, Ze orzeczenie administracyjne (...)z dnia 29 sierpnia 1953 roku Wydane z0sta10 Z naruszeniem p1'awa(kopia decyzji k.813). Wartosié rynkowa prawa uzytkowania Wieczystego nieruchomoéci, tj. dziaflci gruntu polozoncj W W. przy ul. (...) o powierzchni 1883,55 m2, stanowiqcej obecnie czgéé dzialki ewidencyjnej numer (...), wedlugjej stanu na dziefi 29 sierpnia 1953 roku a can aktualnych na dzieli 20 kwietnia 201 1 roku wynosila 1.488.995 Iub 8.356.000 21 w zaleznoéci od oceny cechy rynkowej zwiqzanej z sagiedztwem i lokalizacjeg niemchomoéci (pisemna opinia bieglego J. B.  k. 151168 i ustne uzupelnienie k. 214215). Powyiszy stan faktyczny Sqd ustalii w oparciu o niekwestionowane co do autentycznoéci dowody 2 dokumentéw zawartych w aktach niniej szej sprawy  decyzja administracyjna oraz orzeczenia sqdéw, korzystajqc z materiainej mocy dowodowej Wynikajapej z treéci art. 244 k.p.c., stanoudq dowéd tego, co zostaio W nich urzqdowo zaéwiadczone. .. _ Sqd uznal, 2e opinia biegiego rzeczoznawcy J. B. zostala sporzqdzona przez osobq posiadajqoq fachowq wiedzq i doéwiadczenie. Wyksztalcenie bieglego oraz jego empiria stanowiq dla Sqdu gwarancjcg rzetelnoéci i dlatego wnioski wypiywaj ape 2 treéci sporzqdzonej przez niego opinii przyj Qte zostaly jako wiarygodny dowéd mogqcy stanowié podstawq ustalefi faktycznych W zakresie wartoéoi rynkowej nieruchornoéci polozonej przy ul. (...) W W.. Ostatecznie wnioski sfonnulowane przez bieglego, za wyj qtkiem czasowego kryterium cechy rynkowej ,,sqsiedztwo, otoczenie, warunki érodowiskowe, charakter, standard i skala --- STRONA 3 --- zabudowy Wokoi, potencjai cenotwérczy otoczenia, zielefi, polozenie W strefach r’ poza strefami uciazliwoéoi aiterii lub obiektéw” (probiem ten zostanie omowiony W dalszej czoéci uzasadnienia) nie byly kwestionowane przez strony, a W swej ustncj opinii biegly szczegélowo i rzeczowo odni6s1 sic; do Watpliwoéci zgioszonych przez stronq powodowa do opinii pisemnej. Wskazai réwniez na alternatywne sposoby Wyliczenia Wartoéci nieruchomoéci (k. 214). Sad zwaiyl co nastqpuje: 1 W pierwszej kolejnoéci rozwaiyé nalezalo podstawq prawna zgloszonego W sprawie roszozenia. Strona powodowa jako podstawq prawnatwskazyvi/a1a'art. 4171 k.c. Zgodnie z art. 321 § I k.p.o. sadjest zwiazaiiy jedynie granicami Zadaiiia powodztwa. Zatem rzecza sadu jest rozwazenie zasadnoéci Zadafi zgloszonyoh W pozwie przy uwzglqdnieniu Wszystkich mogacych wchodzié W gm; ich podstaw prawnych. , Jak Wskazai Sad Naj Wyzszy W uchwale z 31 marca 2011 r. (III CZP 112/1 0) do roszczeri 0 naprawienie szkoay wyrzqdzonej osrateczriq decyzjq adminisrracyjnq wydanq przed dniem Z wrzeénia 2004 r., kt0'rej. niewaznoéé lab wydanie z naruszeniem art. 1 56 § I kp.a. stwierdzono pa zym dniu, ma zastosowanie art. I60 § J, 2, 3 i 6 k.p. a. Jednoczeénie Sad Najwyzszy wyjaénii, Zc do podj Qtych przed dniem 1 Wrzeénia 2004 r. ostatecznych deoyzji administraoyjnych, ktérych niewaznoéé Iub Wydanie z naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a. stwierdzono po tym dniu brak podstaw do stosowania przepisow art. 160 § 4_i 5 k.p.a. Z tego Wzglodu nie stanowi przeszkody W uwzglqdnieniu powédztwa niewystapienie przez powodéw do Wlaéciwego organu adniinistracji publicznej o przyznanie odszkodowania. Odnoszac sio do podniesionego przez pozwanego zarzutuprzedawnienia roszozenia powodow, stwierdzié nalezy, Ze nie zashlguje on na uwzglqdnienie. Za ugruntowane W orzeczniotwie uznaé nalezy podzielane przez Sad zapatiywanie, Ze Wymagalnoéé i przedawnienic roszczenia odszkodowawczego Wobec Skarbu Paflstwa przewidzianego W art. 160 k.p.a. zostaiy uregulowane w szczegolny sposob. Chociai ohodzi tu o odpowiedzialnoslé za czyn niedozwolony, nie stosujemy ogélnych przepisow o czynach niedozwolonych i przodawnieniu roszczeii, lecz regulacje; szczegolna zawartaw art. 160 § 6 k.p.a. (tak Sad Najwyiszy W uohWa1ach z 31 marca 2011 r., II1 CZP 112/10, 2 26 stycznia 1989 r., III CZP 5811988 OSNC 1989, n.r 9, _ poz. 129). Roszozenie 0 naprawienie szkody Wynikajace z decyzyjnego (administracyjnego) stwierdzonia niewainoéci decyzji Wydanej z naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a. przedawnia sic; zatem z uplywem trzech lat od dnia, W ktérym stalasio ostateczna decyzja W przedmiocie takicgo stwierdzenia (art. 160 § 6 k.p.a.), bez Wzgiodu na to, kiedy szkoda powstala (lub sio ujawnila). " W zwiazku z tym, Ze Wadliwa decyzja zostala Wydana przed dniem 1 Wrzeénia 2004 r., a decyzja nadzoroza zapadla. juz po nadej éciu tej daty, W sprawie ma zastosowanie art. 160 k.p.a. z Wylacczeniem przepisdw uzalezniaj acych doohodzenie odszkodowania na drodze sadowej od uprzedniego Wyczerpania trybu administracyj nego. Przechodzac do oceny zaistnienia przesianek odpowiedzialnoéci stronypozwanej, W pierwszej kolejnoéci stwierdzié naiezy, Ze W myél art. 160 § 2 k.p.a. do odszkodowania stosuje siq przepisy kodeksu cywilnego. W sprawie naleZa1o zatem ustalié, czy nastapilo zdarzenie wyrzadzajace szkodq, ktérym bylo Wydanie decyzji z naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a., albo stwierdzenie niewaznoéci takiej decyzji, a zatem  czy zostaia Wydana decyzja niezgodna z prawem, a nastqpnie, czy szkoda zostala Wyrzadzona i W jakiej Wysokoéci oraz czy pozostaje ona W zwiazku przyczynowym z Wydaniem decyzji. Stwierdzenia W pierwszej ko1ejno§ci wymaga, W oparciu o utrwalone orzecznictwo Sadu Najwyzszego, Ze fakt, iz decyzja adrninistracyj na zostala Wydana 2 razacym namszeniem prawa, przesadza o bezprawnoéci i Winie funkcjonariusza pafistwowego przy Wykonywaniu powierzonej mu czynnoéci (tak Sad Najwyzszy W W3/roku 2 dnia 3 maja 1985 r., 11 CR 121/85, OSNC 1986, nr 4, poz. 53). ' Na stronie powodowej ciagy1 natomiast obowiazek wykazania, przy bezspomym fakcie Wydania Wadliwej W dniu 29 sierpnia 1953 roku, pozosta1ych przesianek odpowiedziainosici odszkodowawczej, a zatem faktu powstania szkody (i jej rozmiarow) oraz istnienie normalnego zwiazku przyczynowego pomigdzy owa szkoda, a zdarzeniem, ktore ja WyWo1a1o.   --- STRONA 4 --- W przekonaniu Sadu, nie mote budzié Watpliwosci, Ze powodowie na skutek Wadliwej deeyzji (...)z dnia 29 sierpnia 1953 roku, ktora odmowiono przyznania prawa Wlasnosci ezasowej do gruntu przy ul. (...)ich poprzednikowi prawnemu, poniesli rzeczywista szkode, rozumianajako powstaia Wbrew Woli poszkodowanego roznice miedzy obecnym jego stanem majatkowym (tu  stanem maj atkowym jego nastepcow prawnych), a tym stanem, jaki zaistnialby, gdyby nie nastapiio zdarzenie Wywoiuj ace szkode (talc Sad Najwyfzszy W orzeczeniu z dnia 11 lipca 1957 roku, 2 CR 304/57, OSN 195 8, nr III, poz. 76 oraz W uehwaie skladu siedmiu sedziéw Sqdu Naj W}/ZSZ€g0 z dnia 22 listopada 1963 roku, {H PO 3 1/63, OSNCP 1964, nr '78, poz. 128 czy tez W Wyroku Z dnia 16 kwietnia 2002 roku W sprawie V CKN 960/00 oraz z dnia 15 listopada 2002 roku W sprawie V CKN 1325/00). Szkode rzeczywista (damnum emergens),jakaponie§1i powodowie stanowi uszezerbek maj atkowy, jaki powstal na skutek niezaspokoj enia uprawnienia do  przyznania prawa Wtasnoéci czasowej (obecnie uzytkowania Wieczystego) ich poprzednikowi prawnemu, a ktorej wysokosé Wyznacza waltoéé tego prawa. Niewatpliwym jest przy tym, Ze nie istnieje jut mozliwosé ustanowienia na rzecz powodéw prawa uzytkowania wieczystego do przedmiotowej nieruchomoéci. Jak bowiem Wynika z rozstrzygniqoia zawartego W decyzji nadzorczej, wadliwe orzeczenie administracyjne z dnia 29 sierpnia 1953 roku Wywolalo nieodwraoalne skutki prawne, Z uwagi na przeniesienie uZytkoWania Wieczystego na rzecz innego podmiotu. To z kolei uniemozliwito stwierdzenie niewaznoéoi decyzji. Oznacza to, 2e obarczone wada orzeczenie nadal fimkcjonuje W obrocie prawnym, nie jest juz zatem moiliwe kontynuowanie postepowania administracyjnego dotyezacego wniosku poprzednika prawnego powodow z dnia 10 czerwca 1948 roku i ustanowienie na ich rzecz prawa uiytkowania Wieczystego W odniesieniu do Wskazanego mienia. Rozstrzygnieoie o istnieniu adekwatnego zwiazku przyczynowego pomiedzy tak rozumiana szkoda a zdarzeniem japowoduj aeym (tj. orzeozeniem (...)z dnia 29 sierpnia 1953 roku) musi byé poprzedzone ocena, czy szkoda nastapiiaby takie Wtedy, gdyby zapadla deeyzja zgodna z prawem (tak Sad Najwyzszy W Wyroku Z dnia 06 Iutego 2004 roku, II CK 433/02, LEX nr 163987). Na tak postawione pytanie nalezy W przekonaniu Sadu udzielié odpowiedzi przeczacej. Wypada bowiem przyj aé, Ze altematywnym _ zachowaniem sie Wlaseiwego organu W odpowiedzi na Wniosek ziozony na podstawie art. 7' dekretu byiaby decyzja przyznajaca praWo Wiasnosci czasowej gruntu. Zgodnie z aprobowanym przez Sad orzeoznictwem Sadu Najwyzszego iNaczeInego Sadu Adrninistraoyjnego art. 7 ust. 2 dekretu z dnia 26 paidziernika 1945 roku byi irédiem oboWia,zku gminy, a nastepnie Pafistwa i odpowiadaj acego mu uprawnienia byiego W1ascicieIa do domagania sie ustanowienia prawa W drodze administracyjnej decyzji (tak m.in. Sad Najwyzszy W Wyroku a dnia '7 lutego 1995 roku, III ARN 83/94, OSNAPUS z I995 roku, nr 12, poz. 142 i Naczelny Sad Administracyjny W uchwale 2 dnia 14 paidziernika1996 roku, OPK 19/96, ONSA z 1997 roku, nr 2, poz. 56). Z ustaleii dokonanyoh przez Ministra Irifrastruktury, a zawartych W uzasadnieniu decyzji nadzorczej Z dnia 3 czerwca 2008 roku, jednoznacznie Wynika, Ze korzystanie 2 nieruchomoéci przez dotychczasowych Wlaécieieli daio sie pogodzié z przeznaczeniem gruntu. Organ administraeyjny stwierdzii W toku postepowania, Ze nieruchomosé przy ul. (...)nie byla obj eta powoj ennym planem zagospodarowania przestrzennego, ani nie zostaia ujeta W obwieszezeniaoh 0 uchwaleniu miej seowego planu zagospodarowania przestrzennego, co nakazywalo organowi administracyjnemu  przy Wydawaniu orzeczenia z 29 sierpnia 1953 roku  odwolaé sie do zaioiefi obowiazuj acego W tej daeie (...)planu zabudowania (...)” z 1931 roku. Dokurnent ten przewidywal zas na terenie Wskazanej nieruchomoéci zabudowe zwarta, cztero kondygnacyjna. Stosownie do zaéwiadczenia z 6 grudnia 1949 roku na nieruchomosci posadowione by1y: budynek 1 pietrowy, murowany oraz 2pietrowe oficyny, uzytkowane i czeéciowo zamieszkane. Odmowa W powyzszych warunkach przyznania dotychczasowym wlaécieielom prawa Wieezystej dzierzawy stanowiia, W wiazacej W tym zakresie ocenie organu, ktory Wydai decyzje nadzorcza  raiace naruszenie art. 7 ust. 2 dekretu z dnia 26 paidziernika 1945 roku. W konsekwencji uprawnionym jest stwierdzenie, 2e jesliby doszio do Wyclania decyzji zgodnej z prawem, poprzednik prawny powodow uzyskalby okreélone prawo maj atkowe (obecnie prawo uiytkowania Wieczystego), ktore przypadloby powodom jako jego spadkobieroom.  Jednoczesnie  jak Wskazal Sad Naj Wyzszy W uzasadnieniu wyroku z dnia 2 marca 2006 roku (I CSK 90/05, OSNC z 2006 roku, Nr 11, poz. 193_), W takiej sytuacji rzeeza strony pozwanej jest Wykazanie, czy ewentualnie z imiyoh przyczyn r1i2 uznane za bezprawne, (...)mog1o Wydaé W dniu 29 sierpnia 1953 roku deoyzje odmowna. Taki dowod nie zostai zaé W niniejszej sprawie przeprowadzony. Podobnie Wykazanym nie zostato, aby po tej dacie, przy przyjqciu Wydania decyzji pozytywnej, nieuchronnym W normalnym toku --- STRONA 5 --- zdarzefi bylo Wystapienie zdarzenia, ktére miaioby Wpiyw na Wysokoéé naleznego powodom W chwili obecnej odszkodowania. Oeena ca1okszta1tu okolicznosei sprawy prowadzi zatem do Wniosku, 2e uszczerbek maj atkowy po stronie powodow jest normalnym nastepstwern niezaspokojenia uprawnienia do przyznania prawa Wieczystej dzierzawy. Ustaleii W zakresie Wartosoi prawa uzytkowania Wieczystego, Wyznaczaj acego Wysokosé naleznego powodom odszkodowania, Sad dokonai W oparciu o oméwiony powyzej dowod z opinii biegtego sadowego J . B.. Sad uznat, Ze miarodaj na dla ustalenia Wysokoéci odszkodowania ‘oedzie Wartoslé uzytkowania Wieczystego nieruchomosci olqeslona Wedlug jej stanu na chwile Wydania decyzji, ktora spowodowala szkode, czyli na dziefi 29 sierpnia 1953 roku, a cen aktualnych, zgodnie 2 art. 363 § 2 k.c. Spome W tym zakresie bylojmiedzy stronami, jakie kryteria czasowe nalezy przyj aé dla cechy rynkowej ,,sa,siedztWo, otoczenie, Warunki érodowiskowe, charakter, standard i skala zabudowy wokoi, potencjal cenotworczy otoczenia, zielen, po1o2enie W strefach I poza strefarni uciaziiwosci arterii lub obiektow”. Jak WS1(E1Z8.1 biegly W ustnych Wyj asnieniach opinii (k. 215), przy przyj eciu oeeny dostateeznej Waitoéé nieruohomodci Wynosiiaby 2.488.995 21, dla oceny dobrej  8.3 56.000 Z1, a dla oceny bardzo dobrej — 9.224.000 21. Rozstrzygniecia W tym zakresie Wymagaio, czy lokalizacja nieruehomo sci (W sasiedztwie m.in. skiadu Wegla i obiektow przemyslowych) Winna byé oceniana wzgledem tego jak dzisiaj rynek by przyj a1 sasiedztwo tej nieruchomosci Wg stanu z 1953 r., czy tez jak owczesni nabywcy zapatrywaliby sie na take, lokalizacje. Niespome bowiem jest, Ze W latach pieédziesiatych powszechne W W. byiy skiady weg1a,jak rowniez na terenach mieszkalnych obszary z zabudowa przemyslowa, a przez to rowniez nie dyskredytowaty one niemchomosoi pozwalaj ac na przyjecie oceny dobrej. Biegty W swoj ej opinii przyj at pieiwsze z mozliwych 1ozwiaczan, Wskazuj ac, Ze aktualnie rynek oceniiby takie sasiedztwo Wycenianej nieruchomosci na poziomie oceny dostateeznej. W oeenie Sadu zaldasyfikowanie sasiedztwa do elementu cenotworozego, zamiast do elementu stanu nieruchomosci nie jest uzasadnione. Nie ulega Watpliwosci, Ze przez biisko szesédziesiat lat standard Zycia W miescie Wyrainie sie zrnienii. W okresie kiedy Wydawana byia Wadliwa decyzja powszeehne byio poruszanie sie po miescie Wozem konnym i ogrzewanie mieszkafi Weglem. W zwiazku z tym inny byi standard Zycia, oczekiwania i zapatrywania nabywcow na roinego rodzaju elementy otoczenia. To co dawniej byio powszechnie akceptowane, obecnie mogioby byé uznane za trudne do przyj ecia. Odwoianie sie do aktualnyeh gustow, oczekiwaii, przyzwyczaj e1'1 nabywcow pozostaje nie do pogodzenia 2 funkcja, odszl<odoWaWczaja1<a ma peinié zapiata konktetnej kwoty. Gdyby Wydana zosta1a prawidtowa decyzja o przyznaniu prawa Wiasnoéci czasowej i powodowie (ich poprzednik prawny) nie zdeeydowali sie na sprzedai nieruohomosci, to szybko skorzystaiiby z dobrodziej stw Wynikaj aoych z rozszerzania sie miasta i objecia calej okolicy W latach 60tych XX W. zabudowa mieszkaniowa. Natomiast gdyby zaraz po uzyskaniu I116I‘1.1ChOITiO§C1 doszto do sprzedazy nieruchomoéci, sprzedana bylaby ona owczesnemu nabywey akceptuj acemu te elementy otoczenia, ktdre obecnie sa trudne do przyj ecia. W zwiazku z tym, podzielenie pogladu proponowanego przez biegtego i strong pozwana prowadziloby do Wyrainego pokrzywdzenia powodow. Nie bez racji podnosili oni, Ze mozliwe jest rowniez przyjecie innego pogladu, W ktorym Iokalizaej a, sasiedztwo i otoczenie nienichomoéci zostanie WyZCj oeeniona, takjak uczynit to biegiy D. K. powoiany przez Sad’ W analogicznej sprawie, dotyczacej tej samej nieruchomosci (I C 423/09, k. 233), ktoiy Wartoéé catej nieruchomosci okreslii na 8.643.988 Z1, przy przyj eciu oceny bardzo dobrej dla sasiedztwa i otoczenia niemohomoéci (opinia D. K. — k. 217243). Oczywiécie W niniejszej sprawie poWo1yWana przez strone powodowaiopinia ma charakter jedynie opinii prywatnej, a przez to znaeznie mniej sza moo dowodowa niz opinia bieglego sadowego, jednakze potwierdza ona, ze mofsliwe sq rozne podejscia do kryteriow sasiedztwa i otoczenia przedmiotowej riieruchomosci. --- STRONA 6 --- Wobec powyzszego Sad przyj at, Ze Wartoéé nieruchomosci Wirma uwzgledniao ooene sasiedztwa i otoczenia na poziomie dobrym i W zwiazku 2 tym Wynosi 8.356.000 Z1. Udziai poprzednika prawnego poWod6W Wynosil 13/24, a zatem kazdego z poWod6W 13/48.  Maj ac na uwadze, 2e przedmiotem Zadania W niniejszej sprawie byto swiadczenia pieniezne, a Wiec majaoe charakter podzielny, przyj aé nalezaio, 2e nalezne od pozwanego swiadczenie dzieli sie, stosownie do art. 379 § 1 k.e., na tyle czeéci, ilu jest, bedacych wierzycielami, spadkobiercow, a tym samym kazdy z nich moze samodzielnie dochodzié zaspokoj enia W ezeéci odpowiadajacej jego udzialowi spadkowemu (tak trafnie M. Pazdan (wz) K. Pietrzykowski, Komentarz, t. II, s. 1085; J. Kremis (W:) E. Gniewek, Komentarz, s. 1561). W zwiazku z powyiszym przyj ad nalezalo, Ze powodom przysluguje odszkodowanie, W kwotach po 2.263.083,33 z1. Zadanie ponad te kwote podlegato oddaleniu. Odsetki ustawowe z uwagi na odszkodowawezy charakter roszczenia (art. 363 § 2 k.c.) zostaty zasadzone od daty wydania Wyroku. W razie bowiem ustalenia odszkodowania, zgodnie z zasada, Wyrazonaw art. 363 § 2 k.c., Wediug cen z chwiii Wyrokowania, nalezy sie ono W tej Wysokosei, gdy ceny te byiy Wyzsze od Wystepuj acych Wczesniej, dopiero od tej chwili. Zatem od tej chwili mozna méwié o opéinieniu sie dtuznika W zapiaeie odszkodowania ustaionego Wedtug tych cen i W konsekwencji dopiero od tej chwili mozna zasadzié od niego odsetki za opoinienie (tak trafnie Sad Najwyiszy W Wyroku z dnia 16 kwietnia 2009 roku, I CSK 524/08, LEX 511024). Daiej idaee Zadanie W tym zakresie podlegaio zasi oddaleniu. O kosztaoh procesu Sad orzekt na zasadzie art. 100 k.p.c., znoszac je pomiedzy stronami. W tym zakresie Sad Wziat pod uwage stopiezi uwzglednienia roszczenia powodow W blisko 42 % i jednoezesnie Wyzsza Wysokosé kosztow przez nich poniesiona (tj. W zakresie oplaty od pozwu W kwotach po 15.000 Z1, oraz kosztow opinii biegiego), ktéra W odniesieniu do powyzszego zakresu Wygranej przemawia za Wzaj emnym skompensowaniem kosztow stron 2 jednoozesnym odstapieniern od nakazania pobrania z zasadzonej kwoty brakujacej czesci opiaty od pozwu. obciazaj acej powodow.

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Okręgowy w Warszawa#ak1IC 1068/09#art. 244 k.p.c.#art. 4171 k.c.#art. 156 § 1 k.p.a.#art. 160 § 6 k.p.a.#art. 160 k.p.a.#art. 160 § 2 k.p.a.#art. 7 ust. 2 dekretu#art. 363 § 2 k.c.#art. 379 § 1 k.e.#art. 100 k.p.c.