Postanowienie ak tIA C a 1516/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lutego 2012 r. Sąd Apelacyjny w

--- STRONA 1 --- Sygn. ak tIA C a 1516/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lutego 2012 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku - Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Bogusława Sieruga Sędziowie: SA Dorota Gierczak SA Monika Koba (spr.) Protokolant: sekr. sądowy Anna Woźnicka po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2012 r. w Gdańsku na rozprawie ze skargi pozwanych J K , B . K iE K o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa S M U BG L SA w G i przeciwko J; K i, B K i E K o zapłatę, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w G z dnia 26 marca 2009 roku sygn. akt IX GC na skutek apelacji skarżących od wyroku Sądu Okręgowego w G z dnia 13 września 2011 r. sygn. akt IX GC I. oddala apelację; II. zasądza od skarżących J i K , B K i E K solidarnie na rzecz powoda kwotę 1.800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Na oryginale właściwe podpisy. .__ Zr _ Sygn. akt I ACa 1516/11 Q\;. T .1. 2 .E)J_::_ I ‘\ .c;"§i\ ‘.r;.\‘._ 1 Q WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lutego 2012 r. Sqd Apelacyjny w Gdansku — WydziaI I Cywilny w sk1adzie: Przewodniczqcy: SSA Boguslawa Sieruga S¢dziowie: SA Dorota Gierczak SA Monika Koba (spr.) Protokolant: sekr. sqdowy Anna Woinicka po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2012 r. W Gdansku na rozprawie ze skargi pozwanych J K , B K i E K 0 wznowienie postqpowania w sprawie z powédztwa S . M U BG L SA w G <. przeciwko J; K i, B K i E K 0 zap1ate;, zakonczonej prawomocnym wyrokiem Sqdu Okrqgowego w G z dnia 26 marca 2009 roku sygn. akt IX GC na skutek apelacji skarzqcych od wyroku Sqdu Okrqgowego w G z dnia 13 wrzeénia 201 1 r. sygn. akt IX GC I. oddala apelacjg; II. zasqdza od skariqcych J 1 K , B K _ i I E K solidamie na rzecz powoda kwotq 1.800 (jeden tysiqc osiemset) z1otych tytu1em zwrotu kosztéw postqpowania apelacyjnego. Na oryginale wlaéciwe podpisy. _.___ :__ _ Sygn. akt I ACa 1516/11 Q\;. 'Í ,f. Ê .ÊJJEÊ l '\ .e;"‹i\ `.f¿.\¿_ 1 Q WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lutego 2012 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku - Wydział I Cywilny W składzie: Przewodniczący: SSA Bogusława Sieruga Sędziowie: SA Dorota Gierczak SA Monika Koba (spr.) Protokolant: sekr. sądowy Anna Woźnicka po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2012 r. w Gdańsku na rozprawie ze skargi pozwanych J K , B K i E K 0 wznowienie postępowania W sprawie z powództwa S . M U BG L SA w G ‹. przeciwko Ja K i, B K i E K o zapłatę, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w G z dnia 26 marca 2009 roku sygn. akt IX GC na skutek apelacji skarżących od wyroku Sądu Okręgowego w G z dnia 13 września 201 1 r. sygn. akt IX GC I. oddala apelację; II. zasądza od skarżących J 1 K , B K _ i I E K solidamie na rzecz powoda kwotę 1.800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Na oryginale właściwe podpisy. --- STRONA 2 --- Sygn. akt I ACa 1516/11 UZASADNIENIE Pozwani J * . K , E K i B K wnieśli skargę o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa s m u BG L SA w G' o zapłatę, zakończonej prawom o c n y m wyrokiem Sądu Okręgowego w G z dnia 26 marca 2009 r wyd a n y m w sprawie IX GC Jako podstawę wznowienia podali art. 401 ust. 2 kpc w zw. z art, 174 § 1 ust. 4 kpc w zw. z art. 174 § 2 kpc w zw. z art. 182 § 1 kpc oraz art. 401 ust. 2 kpc w zw. z art. 91 kpc, jak i art. 401 ust. 2 kpc w zw. z art. 136 § 2 kpc. Na poparcie skargi argumentowali, iż Sąd Okręgowy w latach 2001-2008 prowadził postępowanie z udziałem powoda BG L Spółki Akcyjnej w G . pomimo tego, że w tym okresie powód utracił zdolność sądową na skutek ogłoszenia wobec niego upadłości. W ramach powoływanej podstawy pozbawienia możliwości działania podnieśli, iż Sąd nie doręczył zawiadomienia o terminie rozprawy, ich pełnomocnikowi adwokatowi P.L mimo, że wygasło jedynie pełnomocnictwo główne, a nie pełnomocnictwo substytucyjne udzielone adwokatowi P.L Ponadto wskazywali, iż zostali pozbawieni możliwości działania Sąd Okręgowy pozostawiał bowiem pisma sądowe w tym zawiadomienie o terminie rozprawy i podjęciu postępowania w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia mimo, że nowy adres był sądowi znany, skoro do akt sprawy załączono akta IXC w których ujawniony był aktualny adres pozwanych. Postanowieniem z dnia 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w G odrzucił skargę. Na skutek zażalenia skarżących Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 9 grudnia 2010 r. uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie i skargę o wznowienie postępowania przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G podając, że konieczne jest zbadanie, czy Sąd orzekający w sprawie posiadał wiedzę w przedmiocie aktualnego adresu ] 2 Sygn. akt I ACa 1516/11 UZASADNIENIE Pozwani J 1 K , E K i B K wnieéli skarge o wznowienie postepowania w sprawie z powédztwa s m u BG L SA w G» o zaplate, zakonczonej prawomocnym wyrokiem Sadu Okregowego w G z dnia 26 marca 2009 r wydanym w sprawie IX GC Jako podstawe wznowienia podali art. 401 ust. 2 kpc w zw. z art, 174 § 1 ust. 4 kpc w zw. z art. 174 § 2 kpc w zw. z art. 182 § 1 kpc oraz art. 401 ust. 2 kpc w zw. z art. 91 kpc, jak i art. 401 ust. 2 kpc w zw. z art. 136 § 2 kpc. Na poparcie skargi argumentowali, i2 Sad Okregowy w latach 20012008 prowadzil postepowanie z udzialem powoda BG L Spélki Akcyjnej w G . pomimo tego, ze w tym okresie powéd utracil zdolnoéé sadowa na skutek ogloszenia wobec niego upadloéci. W ramach powolywanej podstawy pozbawienia mozliwoéci dzialania podnieéli, i2 Sad nie doreczyl zawiadomienia o terminie rozprawy, ich peknomocnikowi adwokatowi P.L mimo, 2e wygaslo jedynie pelnomocnictwo gléwne, a nie pelnomocnictwo substytucyjne udzielone adwokatowi P.L Ponadto wskazywali, i2 zostali pozbawieni mozliwoéci dzialania Sad Okregowy pozostawial bowiem pisma sadowe w tym zawiadomienie o terminie rozprawy i podjeciu postepowania w aktach sprawy ze skutkiem doreczenia mimo, 2e nowy adres byl sadowi znany, skoro do akt sprawy zalaczono akta IXC w ktérych ujawniony byl aktualny adres pozwanych. Postanowieniem z dnia 15 wrzeénia 2010 r. Sad Okregowy w G odrzucil skarge. Na skutek zazalenia skarzacych Sad Apelacyjny postanowieniem z dnia 9 grudnia 2010 r. uchylil zaskarione rozstrzygniecie i skarge o wznowienie postepowania przekazal do ponownego rozpoznania Sadowi Okregowemu w G podajac, 2e konieczne jest zbadanie, czy Sad orzekajacy w sprawie posiadal wiedze w przedmiocie aktualnego adresu l 2 '  Sygn. akt I ACa 1516/11 UZASADNIENIE Pozwani J 1 K , E K i B K wnieśli skargę o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa s m u BG L SA w G› o zapłatę, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w G z dnia 26 marca 2009 r wydanym w sprawie IX GC Jako podstawę wznowienia podali art. 401 ust. 2 kpc w zw. z art, 174 § 1 ust. 4 kpc w zw. z art. 174 § 2 kpc w zw. z art. 182 § 1 kpc oraz art. 401 ust. 2 kpc w zw. z art. 91 kpc, jak i art. 401 ust. 2 kpc w zw. z art. 136 § 2 kpc. Na poparcie skargi argumentowali, iż Sąd Okręgowy w latach 2001-2008 prowadził postępowanie z udziałem powoda BG L Spółki Akcyjnej w G . pomimo tego, że w tym okresie powód utracił zdolność sądową na skutek ogłoszenia wobec niego upadłości. W ramach powoływanej podstawy pozbawienia możliwości działania podnieśli, iż Sąd nie doręczył zawiadomienia o terminie rozprawy, ich pełnomocnikowi adwokatowi P.L mimo, że wygasło jedynie pełnomocnictwo główne, a nie pełnomocnictwo substytucyjne udzielone adwokatowi P.L Ponadto wskazywali, iż zostali pozbawieni możliwości działania Sąd Okręgowy pozostawiał bowiem pisma sądowe w tym zawiadomienie o terminie rozprawy i podjęciu postępowania w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia mimo, że nowy adres był sądowi znany, skoro do akt sprawy załączono akta IXC w których ujawniony był aktualny adres pozwanych. Postanowieniem z dnia 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w G odrzucił skargę. Na skutek zażalenia skarżących Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 9 grudnia 2010 r. uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie i skargę o wznowienie postępowania przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G podając, że konieczne jest zbadanie, czy Sąd orzekający w sprawie posiadał wiedzę w przedmiocie aktualnego adresu l 2 ' - --- STRONA 3 --- pozwanych, przy uwzględnieniu podnoszonych przez nich okoliczności, a mianowicie tego, że postępowania w sprawach o sygn. IX GC oraz IX GC - w którym wskazany został aktualny adres pozwanych, toczyły się z udz i a ł e m tych samych stron, jak i prowadzone były przez tego samego sędziego referenta oraz tego, że do akt sprawy o sygn. IX GC dołączone zostały akta o sygn. IX GC w których znajdowała się informacja o aktualnym adresie pozwanych. W odpowiedzi na skargę powód wniósł o jej odrzucenie łub odd a l e n i e . Postanowieniem z dnia 24 marca 2011 r. Sąd Okręgowy w G ponownie odrzucił skargę pozwanych uznając, że jakkolwiek skarżący powołali ustawowe podstawy wznowienia, to jednak w rzeczywistości one nie wystąpiły. Jako nieznajdujące potwierdzenia w aktach sprawy Sąd uznał twierdzenia skarżących co do tego, że obie sprawy prowadziła ta sama sędzia. O ile bow i e m sprawę IX GC prowadziła i rozpoznała SSO E T , o tyle w sprawie IX GC podjęła ona decyzję tylko w kwestii wpadkowej . Sprawy nie były połączone i nie ma żadnego dowodu na to, że sędzia referent rozpoznając sprawę IX GC w ramach tego postępowania zapoznał się z aktami sprawy IX GC . W tych okolicznościach nie można było uznać, że w sprawie IX Sądowi znany był inny adres pozwanych niż podany przez nich samych i potwierdzony przez ich pełnomocnika. Na skutek zażalenia skarżących, Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 25 maja 2011 r. uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie i skargę o wznowienie postępowania przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G z uwagi na fakt, że zaistnienie podstawy wznowienia wskazanej w skardze podlegało m e r y t orycznemu badaniu, a więc i skierowaniu sprawy na rozprawę -■ w konsekwencji brak było podstaw do odrzucenia skargi w oparciu o art. 410 § 1 kpc. Po uchyleniu postanowienia o odrzuceniu skargi strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska prezentowane w skardze, 3 pozwanych, przy uwzglednieniu podnoszonych przez nich okolicznoéci, a mianowicie tego, ze postepowania w sprawach o sygn. IX GC oraz IX GC  w ktérym wskazany zostal aktualny adres pozwanych, toczyly sie z udzialem tych samych stron, jak i prowadzone byly przez tego samego sedziego referenta oraz tego, ze do akt sprawy o sygn. IX GC dolaczone zostaly akta 0 sygn. IX GC w ktérych znajdowala sie informacja 0 aktualnym adresie pozwanych. W odpowiedzi na skarge powéd wniésl 0 jej odrzucenie lub oddalenie. Postanowieniem z dnia 24 marca 2011 r. Sad Okregowy w G ponownie odrzucil skarge pozwanych uznajac, ze jakkolwiek skarzacy powolali ustawowe podstawy wznowienia, to jednak w rzeczywistoéci one nie wystapily. Jako nieznajdujace potwierdzenia w aktach sprawy Sad uznal twierdzenia skarzacych co do tego, ze obie sprawy prowadzila ta sama sedzia. O ile bowiem sprawe IX GC prowadzila i rozpoznala SSO E T , 0 tyle w sprawie IX GC podjela ona decyzje tylko w kwestii wpadkowej . Sprawy nie byly polaczone i nie ma zadnego dowodu na to, ze sedzia referent rozpoznajac sprawe IX GC w ramach tego postepowania zapoznal sie z aktami sprawy IX GC . W tych okolicznoéciach nie mozna bylo uznaé, ze w sprawie IX Sadowi znany byl inny adres pozwanych niz podany przez nich samych i potwierdzony przez ich pelnomocnika. Na skutek zazalenia skarzacych, Sad Apelacyjny postanowieniem z dnia 25 maja 2011 r. uchylil zaskarzone rozstrzygniecie i skarge o wznowienie postepowania przekazal do ponownego rozpoznania Sadowi Okregowemu w G 2 uwagi na fakt, ze zaistnienie podstawy wznowienia wskazanej w skardze podlegalo merytorycznemu badaniu, a wiec i skierowaniu sprawy na rozprawe —I vv konsekwencji brak bylo podstaw do odrzucenia skargi w oparciu o art. 410 § 1 kpc. Po uchyleniu postanowienia o odrzuceniu skargi strony podtrzymaly dotychczasowe stanowiska prezentowane w skardze, 3 pozwanych, przy uwzględnieniu podnoszonych przez nich okoliczności, a mianowicie tego, że postępowania w sprawach o sygn. IX GC oraz IX GC - w którym wskazany został aktualny adres pozwanych, toczyły się z udziałem tych samych stron, jak i prowadzone były przez tego samego sędziego referenta oraz tego, że do akt sprawy o sygn. IX GC dołączone zostały akta o sygn. IX GC w których znajdowała się informacja o aktualnym adresie pozwanych. W odpowiedzi na skargę powód wniósł 0 jej odrzucenie łub oddalenie. Postanowieniem z dnia 24 marca 2011 r. Sąd Okręgowy w G ponownie odrzucił skargę pozwanych uznając, że jakkolwiek skarżący powołali ustawowe podstawy wznowienia, to jednak w rzeczywistości one nie wystąpiły. Jako nieznajdujące potwierdzenia w aktach sprawy Sąd uznał twierdzenia skarżących co do tego, że obie sprawy prowadziła ta sama sędzia. O ile bowiem sprawę IX GC prowadziła i rozpoznała SSO E T , o tyle w sprawie IX GC podjęła ona decyzję tylko w kwestii wpadkowej . Sprawy nie były połączone i nie ma żadnego dowodu na to, że sędzia referent rozpoznając sprawę IX GC w ramach tego postępowania zapoznał się z aktami sprawy IX GC . W tych okolicznościach nie można było uznać, że w sprawie IX Sądowi znany był inny adres pozwanych niż podany przez nich samych i potwierdzony przez ich pełnomocnika. Na skutek zażalenia skarżących, Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 25 maja 2011 r. uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie i skargę o wznowienie postępowania przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G 2 uwagi na fakt, że zaistnienie podstawy wznowienia wskazanej w skardze podlegało merytorycznemu badaniu, a więc i skierowaniu sprawy na rozprawę -I vv konsekwencji brak było podstaw do odrzucenia skargi w oparciu o art. 410 § 1 kpc. Po uchyleniu postanowienia o odrzuceniu skargi strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska prezentowane w skardze, 3 --- STRONA 4 --- odpowiedzi na skargę oraz korespondencji wywołanej zażaleniami skarżących. Wyrokiem z dnia 13 września 2011 r. Sąd Okręgowy oddalił skargę i rozstrzygnął w przedmiocie kosztów procesu. Sąd I instancji ustalił, że doszło w sprawie o sygn. IX GC Sądu Okręgowego w G do skutecznego doręczenia pozwanym odpisu nakazu zapłaty wraz z pouczeniem o skutkach niezawiadomienia Sądu o zmianie adresu na figurujący w pozwie z dnia 20 czerwca 1997 r. adres tj . W , ulica T , Adres ten w s kazany został także w złożonych zarzutach od nakazu zapłaty, do których załączone zostało pełnomocnictwo substytucyjne udzielone przez prowadzącego w imieniu pozwanych proces adwokata A M. , adwokatom P L i Hi i R W dniu 18 marca 1998 r. Sąd I instancji w sprawie IX GC zawiesił postępowanie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy IX GC (dawna sygnatura IX GC ; ) z powództwa J K , E Ki i B K. przeciwko T C spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G . , pozostającej w b e z pośrednim związku z przedmiotowym postępowaniem. Po doręczeniu pełnomocnikowi pozwanych adwokatowi A: M, odpisu postanowienia z dnia 4 sierpnia 2006 r. w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania, poinformował on Sąd I instancji o wypowiedzeniu pełnomocnictwa i wskazał jako adres pozwanych, ten widniejący już w aktach. Poinformował również, że zgodnie z posiadaną przez niego wiedzą, uprawnionym do reprezentacji pozwanych jest adwokat P L , do akt nie zostało jednak załączone stosowne pełnomocnictwo dla tej osoby. Od tej pory doręczenia dokonywane były więc przez Sąd Okręgowy na adres pozwanych wskazany w pozwie, a przesyłki zwrócone przez właściwy urząd pocztowy z adnotacją, że adresat pod wskazanym adresem nie mieszka, pozostawiane były w aktach ze skutkiem doręczenia na podstawie art. 136 § 2 kpc. W dniu 14 listopada 2006 r. Sąd I instancji zawiesił postępowanie w sprawie z uwagi na ogłoszenie upadłości powoda. Następnie w dniu 4 odpowiedzi na skarge oraz korespondencji wywolanej zazaleniami skarzacych. Wyrokiem z dnia 13 wrzesnia 2011 r. Sad Okregowy oddalil skarge i rozstrzygnal w przedmiocie kosztow procesu. Sad I instancji ustalii, ze doszlo w sprawie o sygn. IX GC Sadu Okregowego w G do skutecznego doreczenia pozwanym odpisu nakazu zaplaty wraz z pouczenien1 o skutkach niezawiadomienia Sadu o zmianie adresu na figurujacy w pozwie z dnia 20 czerwca 1997 r. adres tj . W , ulica T ' . Adres ten wskazany zostal takze w zlozonych zarzutach od nakazu zaplaty, do ktorych zalaczone zostalo pelnomocnictwo substytucyjne udzielone przez prowadzacego w imieniu pozwanych proces adwokata A M. , adwokatom P ' L i H= L R W dniu 18 marca 1998 r. Sad I instancji w sprawie IX GC zawiesil postepowanie do czasu prawomocnego rozstrzygniecia sprawy IX GC (dawna sygnatura IX GC I ) z powodztwa J K , E K1 i B K; przeciwko T C spolce z ograniczona odpowiedzialnoscia vv G ., pozostajacej vv bezposrednim zwiazku z przedmiotowym postepowaniem. Po doreczeniu pelnomocnikowi pozwanych adwokatowi A; M. odpisu postanowienia z dnia 4 sierpnia 2006 r. w przedmiocie podjecia zawieszonego postepowania, poinformowal on Sad I instancji o wypowiedzeniu pelnomocnictwa i wskazal jako adres pozwanych, ten widniejacy juz w aktach. Poinformowal rowniez, ze zgodnie z posiadana przez niego wiedza, uprawnionym do reprezentacji pozwanych jest adwokat P L . do akt nie zostalo jednak zaiaczone stosowne pelnomocnictwo dla tej osoby. Od tej pory doreczenia dokonywane byly wiec przez Sad Okregowy na adres pozwanych wskazany w pozwie, a przesylki zwrocone przez wlasciwy urzad pocztowy z adnotacja, ze adresat pod wskazanym adresem nie mieszka, pozostawiane byly w aktach ze skutkienl doreczenia na podstawie art. 136 § 2 kpc. W dniu 14 listopada 2006 r. Sad I instancji zawiesil postepowanie w sprawie z uwagi na ogloszenie upadlosci powoda. Nastepnie w dniu 4 odpowiedzi na skargę oraz korespondencji wywołanej zażaleniami skarżących. Wyrokiem z dnia 13 września 2011 r. Sąd Okręgowy oddalił skargę i rozstrzygnął w przedmiocie kosztów procesu. Sąd I instancji ustalił, że doszło w sprawie o sygn. IX GC Sądu Okręgowego w G do skutecznego doręczenia pozwanym odpisu nakazu zapłaty wraz z pouczenieni o skutkach niezawiadomienia Sądu o zmianie adresu na figurujący w pozwie z dnia 20 czerwca 1997 r. adres tj . W , ulica T ` . Adres ten wskazany został także w złożonych zarzutach od nakazu zapłaty, do których załączone zostało pełnomocnictwo substytucyjne udzielone przez prowadzącego w imieniu pozwanych proces adwokata A M. , adwokatom P ` L i H' L R W dniu 18 marca 1998 r. Sąd I instancji w sprawie IX GC zawiesił postępowanie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy IX GC (dawna sygnatura IX GC 1 ) z powództwa J K , E K1 i B K; przeciwko T C spółce z ograniczoną odpowiedzialnością vv G ., pozostającej vv bezpośrednim związku z przedmiotowym postępowaniem. Po doręczeniu pełnomocnikowi pozwanych adwokatowi A; M. odpisu postanowienia z dnia 4 sierpnia 2006 r. w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania, poinformował on Sąd I instancji o wypowiedzeniu pełnomocnictwa i wskazał jako adres pozwanych, ten widniejący już w aktach. Poinformował również, że zgodnie z posiadaną przez niego wiedzą, uprawnionym do reprezentacji pozwanych jest adwokat P L , do akt nie zostało jednak załączone stosowne pełnomocnictwo dla tej osoby. Od tej pory doręczenia dokonywane były więc przez Sąd Okręgowy na adres pozwanych wskazany w pozwie, a przesyłki zwrócone przez właściwy urząd pocztowy z adnotacją, że adresat pod wskazanym adresem nie mieszka, pozostawiane były w aktach ze skutkienl doręczenia na podstawie art. 136 § 2 kpc. W dniu 14 listopada 2006 r. Sąd I instancji zawiesił postępowanie w sprawie z uwagi na ogłoszenie upadłości powoda. Następnie w dniu 4 --- STRONA 5 --- 25 lipca 2008 r. Sąd wezwał syndyka powodowej spółki do oświadczenia czy wstępuje do postępowania i zarządził dołączenie akt sprawy o sygn. IX GC Jak wynika z adnotacji sekretariatu, akta te zostały zamówione w archiwum, brak jednocześnie jakiejkolwiek wzmianki o tym, by faktycznie dołączone zostały one do akt sprawy. Postanowieniem z dnia 7 października 2008 r. Sąd orzekający podjął postępowanie, po wstąpieniu do postępowania syndyka masy upadłości BG L SA. Dotychczasowy p ełnomocnik pozwanych adwokat A M. , po doręczeniu mu odpisu powyższego postanowienia, ponownie poinformował Sąd o wcześniejszym wypowiedzeniu przez niego pełnomocnictwa oraz konieczności doręczania przesyłek pozwanym na adres we W przy ulicy T . Przedstawił również spis spraw, które przejął do prowadzenia jego wspólnik adwokat P L , w spisie tym nie znalazła się sprawa o sygn. IX GC Pozwani w sprawie IX GC nie złożyli pełnomocnictwa dla adwokata P L i nie wskazywali innego niż ujawniony w pozwie i zarzutach od nakazu zapłaty adresu zamieszkania, nie podejmowali też żadnych innych czynności. W dniu 26 marca 2009 r. po przeprowadzeniu rozprawy Sąd w składzie Przewodniczącego SSO E T wydał w sprawie IX GC wyrok, który uprawomocnił się. Strony nie wnosiły o uzasadnienie wyroku, a w aktach sprawy brak jest jakiejkolwiek wzmianki świadczącej o tym, aby faktycznie dołączono do niej akta sprawy IX GC i przeprowadzono z nich dowód. Sąd I instancji ustalił nadto, że w sprawie o sygnaturze IX GC Sądu Okręgowego w G toczyło się w latach 1997-2006 postępowanie z powództwa E. K: , B K i J . K przeciwko T C spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G . Żadnego z merytorycznych orzeczeń nie wydawała Sędzia prowadząca sprawę IX GC czynności jakie zostały przez nią podjęte, to wydanie postanowienia w incydentalnej kwestii oraz zarządzeń w postępowaniu zażaleniowym toczącym się po uprawomocnieniu się 5 25 lipca 2008 r. Sad wezwal syndyka powodowej spolki do oswiadczenia czy wstepuje do postepowania i zarzadzil dolaczenie akt sprawy o sygn. IX GC Jak wynika z adnotacji sekretariatu, akta te zostaly zamowione w archiwum, brak jednoczesnie jakiejkolwiek wzmianki o tym, by faktycznie dolaczone zostaly one do akt sprawy. Postanowieniem z dnia 7 pazdziernika 2008 r. Sad orzekajacy podjal postepowanie, po wstapieniu do postepowania syndyka masy upadlosci BG L SA. Dotychczasowy pelnomocnik pozwanych adwokat A. M. , po doreczeniu mu odpisu powyzszego postanowienia, ponownie poinformowal Sad o wczesniejszym wypowiedzeniu przez niego pelnomocnictwa oraz koniecznosci doreczania przesylek pozwanym na adres we W przy ulicy T . Przedstawil rowniez spis spraw, ktore przejal do prowadzenia jego wspolnik adwokat P L . w spisie tym nie znalazla sie sprawa o sygn. IX GC Pozwani w sprawie IX GC nie zlozyli pelnomocnictwa dla adwokata P L i nie wskazywali innego niz ujawniony w pozwie i zarzutach od nakazu zaplaty adresu zamieszkania, nie podejmowali tez zadnych innych czynnosci. W dniu 26 marca 2009 r. po przeprowadzeniu rozprawy Sad w skladzie Przewodniczacego SSO E T wydal w sprawie IX GC wyrok, ktory uprawomocnil sie. Strony nie wnosily o uzasadnienie wyroku, a w aktach sprawy brak jest jakiejkolwiek wzmianki swiadczacej o tym, aby faktycznie dolaczono do niej akta sprawy IX GC i przeprowadzono z nich dowod. Sad I instancji ustalil nadto, ze w sprawie o sygnaturze IX GC Sadu Okregowego w G toczylo sie w latach 19972006 postepowanie z powodztwa E. K; , B K i J. K przeciwko T C spolce z ograniczona odpowiedzialnoscia w G . Zadnego z merytorycznych orzeczen nie wydawala Sedzia prowadzaca sprawe IX GC czynnosci jakie zostaly przez nia podjete, to wydanie postanowienia w incydentalnej kwestii oraz zarzadzen w postepowaniu zazaleniowym toczacym sie po uprawomocnieniu sie 5 25 lipca 2008 r. Sąd wezwał syndyka powodowej spółki do oświadczenia czy wstępuje do postępowania i zarządził dołączenie akt sprawy o sygn. IX GC Jak wynika z adnotacji sekretariatu, akta te zostały zamówione w archiwum, brak jednocześnie jakiejkolwiek wzmianki o tym, by faktycznie dołączone zostały one do akt sprawy. Postanowieniem z dnia 7 października 2008 r. Sąd orzekający podjął postępowanie, po wstąpieniu do postępowania syndyka masy upadłości BG L SA. Dotychczasowy pełnomocnik pozwanych adwokat A. M. , po doręczeniu mu odpisu powyższego postanowienia, ponownie poinformował Sąd o wcześniejszym wypowiedzeniu przez niego pełnomocnictwa oraz konieczności doręczania przesyłek pozwanym na adres we W przy ulicy T . Przedstawił również spis spraw, które przejął do prowadzenia jego wspólnik adwokat P L . w spisie tym nie znalazła się sprawa 0 sygn. IX GC Pozwani w sprawie IX GC nie złożyli pełnomocnictwa dla adwokata P L i nie wskazywali innego niż ujawniony w pozwie i zarzutach od nakazu zapłaty adresu zamieszkania, nie podejmowali też żadnych innych czynności. W dniu 26 marca 2009 r. po przeprowadzeniu rozprawy Sąd w składzie Przewodniczącego SSO E T wydał w sprawie IX GC wyrok, który uprawomocnił się. Strony nie wnosiły o uzasadnienie wyroku, a w aktach sprawy brak jest jakiejkolwiek wzmianki świadczącej o tym, aby faktycznie dołączono do niej akta sprawy IX GC i przeprowadzono z nich dowód. Sąd I instancji ustalił nadto, że w sprawie o sygnaturze IX GC Sądu Okręgowego w G toczyło się w latach 1997-2006 postępowanie z powództwa E. K; , B K i J. K przeciwko T C spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G . Żadnego z merytorycznych orzeczeń nie wydawała Sędzia prowadząca sprawę IX GC czynności jakie zostały przez nią podjęte, to wydanie postanowienia w incydentalnej kwestii oraz zarządzeń w postępowaniu zażaleniowym toczącym się po uprawomocnieniu się 5 --- STRONA 6 --- wyroku Sądu II instancji. W aktach tych, w 2006 r. jako aktualny adres pozwanych wskazywany był W u l . W Na podstawie tytułu wykonawczego wydanego w sprawie IX GC Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla W. F . we W. w sprawie Km • na wniosek S M U BG L SA wszczął postępowanie egzekucyjne przeciwko pozwanym, którzy o wszczęciu egzekucji zawiadomieni zostali w dniach 17-21 grudnia 2009 r . W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy uznał skargę za nieuzasadnioną. Sąd Okręgowy zważył, że skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu skoro pozwani zachowali trzymiesięczny termin do wniesienia skargi od doręczenia im zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, który to termin jest tożsamy z d atą dowiedzenia się o wyroku ( art.407§l kpc) Sąd I instancji - podzielając stanowisko Sądu Apelacyjnego - zważył, że okoliczność utraty zdolności sądowej przez powoda, na skutek ogłoszenia jego upadłości, nie może być podstawą skargi o wznowienie postępowania w oparciu o art. 401 pkt 2 kpc, skcro celem tego przepisu jest wyłącznie wznowienie postępowania dla zapewnienia ochrony praw strony, która nie była należycie reprezentowana, co czyni niedopuszczalnym powołanie tej podstawy wznowienia przez skarżących. Podobnie Sąd ten ocenił zarzut skarżących dotyczący konieczności umorzenia postępowania na podstawie art. 182 § 1 kpc, wobec trzyletniego terminu zawieszenia, wskazując że przepis ten nie przewiduje, umorzenia postępowania zawieszonego, na podstawie art. 174 § 1 ust. 4 kpc. Sąd Okręgowy nie podzielił zarzutu skarżących jakoby pozostawianie korespondencji dla pozwanych w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia mogło stanowić uzasadnioną podstawę wznowienia postępowania w rozpoznawanej sprawie. Wskazał Sąd, iż od momentu powiadomienia Sądu przez pełnomocnika pozwanych o wypowiedzeniu pełnomocnictwa wszelkie doręczenia dokonywane były na jedyny ujawniony w aktach sprawy adres pozwanych, potwierdzony zresztą przez nich w zarzutach od 6 1 U wyroku Sadu II instancji. W aktach tych, w 2006 r. jako aktualny adres pozwanych wskazywany byl W ul. W Na podstawie tytulu wykonawczego wydanego w sprawie IX GC ‘ Komornik Sadowy przy Sadzie Rejonowym dla W F. we W. w sprawie Km ~ na wniosek S M U BG L SA wszczal postepowanie egzekucyjne przeciwko pozwanym, ktorzy o wszczeciu egzekucji zawiadomieni zostali w dniach 1721 grudnia 2009 r. W tak ustalonym stanie faktycznym Sad Okregowy uznal skarge za nieuzasadniona. Sad Okregowy zwazyl, ze skarga zostala wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu skoro pozwani zachowali trzymiesieczny termin do wniesienia skargi od doreczenia im zawiadomienia o wszczeciu egzekucji, ktéry to termin jest tozsamy z data dowiedzenia sie o wyroku ( art.407§l kpc) Sad I instancji  podzielajac stanowisko Sadu Apelacyjnego — zwazyl, ze okolicznosé utraty zdolnosci sadowej przez powoda, na skutek ogloszenia jego upadlosci, nie moze byé podstawa skargi o wznowienie postepowania w oparciu o art. 401 pkt 2 kpc, skcro celem tego przepisu jest wylacznie wznowienie postepowania dla zapewnienia ochrony praw strony, ktora nie byla nalezycie reprezentowana, co czyni niedopuszczalnym powolanie tej podstawy wznowienia przez skarzacych. Podobnie Sad ten ocenil zarzut skarzacych dotyczacy koniecznosci umorzenia postepowania na podstawie art. 182 § 1 kpc, wobec trzyletniego terminu zawieszenia, wskazujac ze przepis ten nie przewiduje, umorzenia postepowania zawieszonego, na podstawie art. 174 § 1 ust. 4 kpc. Sad Okregowy nie podzielil zarzutu skarzacych jakoby pozostawianie korespondencji dla pozwanych w aktach sprawy ze skutkiem doreczenia moglo stanowié uzasadniona podstawe wznowienia postepowania w rozpoznawanej sprawie. Wskazal Sad, iz od momentu powiadomienia Sadu przez pelnomocnika pozwanych o wypowiedzeniu pelnomocnictwa wszelkie doreczenia dokonywane byly na jedyny ujawniony w aktach sprawy adres pozwanych, potwierdzony zreszta przez nich w zarzutach od 6 1 ø wyroku Sądu II instancji. W aktach tych, w 2006 r. jako aktualny adres pozwanych wskazywany był W ul. W Na podstawie tytułu wykonawczego wydanego w sprawie IX GC ' Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla W- F. we W. w sprawie Km ' na wniosek S M U BG L SA wszczął postępowanie egzekucyjne przeciwko pozwanym, którzy o wszczęciu egzekucji zawiadomieni zostali w dniach 17-21 grudnia 2009 r. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy uznał skargę za nieuzasadnioną. Sąd Okręgowy zważył, że skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu skoro pozwani zachowali trzymiesięczny termin do wniesienia skargi od doręczenia im zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, który to termin jest tożsamy z datą dowiedzenia się o wyroku ( art.407§l kpc) Sąd I instancji - podzielając stanowisko Sądu Apelacyjnego - zważył, że okoliczność utraty zdolności sądowej przez powoda, na skutek ogłoszenia jego upadłości, nie może być podstawą skargi o wznowienie postępowania w oparciu o art. 401 pkt 2 kpc, skcro celem tego przepisu jest wyłącznie wznowienie postępowania dla zapewnienia ochrony praw strony, która nie była należycie reprezentowana, co czyni niedopuszczalnym powołanie tej podstawy wznowienia przez skarżących. Podobnie Sąd ten ocenił zarzut skarżących dotyczący konieczności umorzenia postępowania na podstawie art. 182 § 1 kpc, wobec trzyletniego terminu zawieszenia, wskazując że przepis ten nie przewiduje, umorzenia postępowania zawieszonego, na podstawie art. 174 § 1 ust. 4 kpc. Sąd Okręgowy nie podzielił zarzutu skarżących jakoby pozostawianie korespondencji dla pozwanych w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia mogło stanowić uzasadnioną podstawę wznowienia postępowania w rozpoznawanej sprawie. Wskazał Sąd, iż od momentu powiadomienia Sądu przez pełnomocnika pozwanych o wypowiedzeniu pełnomocnictwa wszelkie doręczenia dokonywane były na jedyny ujawniony w aktach sprawy adres pozwanych, potwierdzony zresztą przez nich w zarzutach od 6 --- STRONA 7 --- nakazu zapłaty. Pozwani osobiście odebrali odpisy nakazu zapłaty i pozwu ze stosownymi pouczeniami, w tym o obowiązku informowania Sądu o wszelkich zmianach w adresie zamieszkania i skutkach zaniedbania tego obowiązku wynikających z art. 136 § 2 kpc. Jednak mimo zmiany adresu zamieszkania, nie zastosowali się do pouczenia, nie podejmowali żadnych czynności faktycznych i procesowych w sprawie, nie interesowali się jej przebiegiem. Niezrozumiałe jest w tej sytuacji, zdaniem Sądu I instancji powoływanie się przez pozwanych na inną sprawę sądową, w której wskazany był zmieniony adres pozwanych. Nie mogli oni zakładać, że w tym czasie Sąd prowadzący sprawę IX GC poweźmie informację o ich aktualnym adresie z akt toczącej się niezależnie i wytoczonej przez inną stronę sprawy. Ponadto pełnomocnik procesowy pozwanych dwukrotnie w roku 2006 i 2008 informując o wypowiedzeniu pełnomocnictwa, wskazywał jako aktualny dotychczasowy adres pozwanych, Sąd nie miał zatem żadnych podstaw, aby doręczać pozwanym korespondencję na inny adres. Sąd Okręgowy nie znalazł również żadnych podstaw do przyjęcia, iż Sądowi znany był inny adres pozwanych, co eliminowałoby możliwość zastosowania tzw. fikcji doręczenia z art.l36§2 kpc. Przede wszystkim brak było zdaniem Sądu I instancji podstaw do przyjęcia, że akta IX GC dołączone zostały do sprawy IX GC bądź też, że prowadzony był w toku postępowania dowód ze znajdujących się w nich dokumentów. Wprawdzie Sąd Okręgowy zarządził dołączenie tych akt do akt sprawy, ale z adnotacji sekretariatu wynika jedynie, że zamówiono je z archiwum, brak natomiast jakiejkolwiek wzmianki, aby rzeczywiście załączono je do akt sprawy, której skarga dotyczy. Ponadto z akt sprawy nie wynika, by Sąd zapoznał się z tymi aktami i dopuścił z nich dowód. Brak jest również podstaw do uznania, by obie sprawy prowadzone były przez tego samego sędziego referenta w sytuacji, gdy w sprawie IX GC >odejmował on decyzje jedynie w kwestiach incydentalnych. Trudno wymagać w tej sytuacji od 7 1 “I nakazu zaplaty. Pozwani osobiscie odebrali odpisy nakazu zaplaty i pozwu ze stosownymi pouczeniami, w tym o obowiazku informowania Sadu o wszelkich zmianach w adresie zamieszkania i skutkach zaniedbania tego obowiazku wynikajacych z art. 136 § 2 kpc. Jednak mimo zmiany adresu zamieszkania, nie zastosowali sie do pouczenia, nie podejmowali zadnych czynnosci faktycznych i procesowych w sprawie, nie interesowali sie jej przebiegiem. Niezrozumiale jest w tej sytuacji, zdaniem Sadu I instancji powoiywanie sie przez pozwanych na inna sprawe sadowa, w ktorej wskazany byl zmieniony adres pozwanych. Nie mogli oni zakladaé, ze w tym czasie Sad prowadzacy sprawe IX GC powezmie informacje o ich aktualnym adresie z akt toczacej sie niezaleznie i wytoczonej przez inna strone sprawy. Ponadto pelnomocnik procesowy pozwanych dwukrotnie w roku 2006 i 2008 informujac o wypowiedzeniu pelnomocnictwa, wskazywal jako aktualny dotychczasowy adres pozwanych, Sad nie mial zatem zadnych podstaw, aby doreczaé pozwanym korespondencje na inny adres. Sad Okregowy nie znalazl rowniez zadnych podstaw do przyjecia, iz Sadowi znany byl inny adres pozwanych, co eliminowaloby mozliwosé zastosowania tzw. fikcji doreczenia z art.l36§2 kpc. Przede wszystkim brak bylo zdaniem Sadu I instancji podstaw do przyjecia, ze akta IX GC dolaczone zostaly do sprawy IX GC . badz tez, ze prowadzony byl w toku postepowania dowod ze znajdujacych sie w nich dokumentow. Wprawdzie Sad Okregowy zarzadzil dolaczenie tych akt do akt sprawy, ale z adnotacji sekretariatu wynika jedynie, ze zamowiono je z archiwum, brak natomiast jakiejkolwiek wzmianki, aby rzeczywiscie zalaczono je do akt sprawy, ktorej skarga dotyczy. Ponadto z akt sprawy nie wynika, by Sad zapoznal sie z tymi aktami i dopuscil z nich dowod. Brak jest rowniez podstaw do uznania, by obie sprawy prowadzone byly przez tego samego sedziego referenta w sytuacji, gdy w sprawie IX GC >odejmowal on decyzje jedynie w kwestiach incydentalnych. Trudno wymagaé w tej sytuacji od 7 F ¬'l nakazu zapłaty. Pozwani osobiście odebrali odpisy nakazu zapłaty i pozwu ze stosownymi pouczeniami, w tym o obowiązku informowania Sądu o wszelkich zmianach w adresie zamieszkania i skutkach zaniedbania tego obowiązku wynikających z art. 136 § 2 kpc. Jednak mimo zmiany adresu zamieszkania, nie zastosowali się do pouczenia, nie podejmowali żadnych czynności faktycznych i procesowych w sprawie, nie interesowali się jej przebiegiem. Niezrozumiałe jest w tej sytuacji, zdaniem Sądu I instancji powoływanie się przez pozwanych na inną sprawę sądową, w której wskazany był zmieniony adres pozwanych. Nie mogli oni zakładać, że w tym czasie Sąd prowadzący sprawę IX GC poweźmie informację o ich aktualnym adresie z akt toczącej się niezależnie i wytoczonej przez inną stronę sprawy. Ponadto pełnomocnik procesowy pozwanych dwukrotnie w roku 2006 i 2008 informując o wypowiedzeniu pełnomocnictwa, wskazywał jako aktualny dotychczasowy adres pozwanych, Sąd nie miał zatem żadnych podstaw, aby doręczać pozwanym korespondencję na inny adres. Sąd Okręgowy nie znalazł również żadnych podstaw do przyjęcia, iż Sądowi znany był inny adres pozwanych, co eliminowałoby możliwość zastosowania tzw. fikcji doręczenia z art.l36§2 kpc. Przede wszystkim brak było zdaniem Sądu I instancji podstaw do przyjęcia, że akta IX GC dołączone zostały do sprawy IX GC . bądź też, że prowadzony był w toku postępowania dowód ze znajdujących się w nich dokumentów. Wprawdzie Sąd Okręgowy zarządził dołączenie tych akt do akt sprawy, ale z adnotacji sekretariatu wynika jedynie, że zamówiono je z archiwum, brak natomiast jakiejkolwiek wzmianki, aby rzeczywiście załączono je do akt sprawy, której skarga dotyczy. Ponadto z akt sprawy nie wynika, by Sąd zapoznał się z tymi aktami i dopuścił z nich dowód. Brak jest również podstaw do uznania, by obie sprawy prowadzone były przez tego samego sędziego referenta w sytuacji, gdy w sprawie IX GC ›odejmował on decyzje jedynie w kwestiach incydentalnych. Trudno wymagać w tej sytuacji od 7 --- STRONA 8 --- sędziego, aby wiązał strony tego postępowania z jedną z wielu innych spraw znajdujących się w jego referacie, nadto sprawy te nie dotyczą tych samych stron postępowania, gdyż w sprawie IX GC nie występuje S M U ; BG I SA, sprawy te nie były również połączone. Nie ma również żadnego dowodu, by sędzia rozpoznając sprawę IX GC w ramach tego postępowania zapoznał się z aktami sprawy IX GC Samo domniemanie, iż w okolicznościach na które wskazują pozwani Sąd powziął wiadomość o nowym adresie pozwanych jest niewystarczające do uznania, że rzeczywiście tak było. Sąd I instancji zważył, że w sytuacji gdy pozwani pouczeni zostali o obowiązku informowania o zmianie adresu oraz w kontekście pozostałych okoliczności sprawy, w tym kilkukrotnego potwierdzania dotychczasowego adresu pozwanych przez ich pełnomocnika brak było obowiązku po stronie Sądu poszukiwania aktualnego ich adresu nawet gdyby powziął on wiedzę o innej sprawie toczącej się z udziałem pozwanych. Zachowanie pozwanych świadczy o tym, że świadomie zrezygnowali oni z uczestnic t W3 w procesie, nie zaś jak twierdzą - możliwości takiej zostali pozbawieni. Sąd I instancji zważył nadto, że w momencie gdy doszło do wygaśnięcia pełnomocnictwa głównego, wygasło również pełnomocnictwo substytucyjne udzielone adwokatowi P L Mając zaś na uwadze, że nie wstąpił on do sprawy na podstawie odrębnie udzielonego pełnomocnictwa, bez znaczenia dla toku postępowania była przekazana przez adwokata A; M. informacja o tym, że prawdopodobnie jest on umocowany do jej prowadzenia. Podkreślił Sąd, że nawet lista spraw załączonych przez adwokata A M , które miał przejąć do prowadzenia adwokat A L nie zawiera sprawy IX GC Konkludując Sąd Okręgowy zważył, że powołane przez skarżących podstawy wznowienia w rzeczywistości nie wystąpiły i oddalił skargę. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania wydane zostało w oparciu o art. 98 kpc w zw. z art. 108 § 1 kpc na zasadzie odpowiedzialności za wynik sporu. 8 sedziego, aby wiazal strony tego postepowania z jedna z wielu innych spraw znajdujacych sie w jego referacie, nadto sprawy te nie dotycza tych samych stron postepowania, gdyz w sprawie IX GC nie wystepuje S M U) BG I SA, sprawy te nie byly rowniez polaczone. Nie ma rowniez zadnego dowodu, by sedzia rozpoznajac sprawe IX GC w ramach tego postepowania zapoznal sie z aktami sprawy IX GC Samo domniemanie, iz w okolicznosciach na ktore wskazuja pozwani Sad powzial wiadomosé o nowym adresie pozwanych jest niewystarczajace do uznania, ze rzeczywiscie tak bylo. Sad I instancji zwazyl, ze w sytuacji gdy pozwani pouczeni zostali o obowiazku informowania o zmianie adresu oraz w kontekscie pozostalych okolicznosci sprawy, w tym kilkukrotnego potwierdzania dotychczasowego adresu pozwanych przez ich pelnomocnika brak bylo obowiazku po stronie Sadu poszukiwania aktualnego ich adresu nawet gdyby powzial on wiedze o innej sprawie toczacej sie z udzialem pozwanych. Zachowanie pozwanych swiadczy o tym, ze swiadomie zrezygnowali oni z uczestnic t W3 W procesie, nie zas jak twierdza — mozliwosci takiej zostali pozbawieni. Sad I instancji zwazyl nadto, ze w momencie gdy doszlo do wygasniecia pelnomocnictwa glownego, wygaslo rowniez pelnomocnictwo substytucyjne udzielone adwokatowi P L Majac zas na uwadze, ze nie wstapil on do sprawy na podstawie odrebnie udzielonego pelnomocnictwa, bez znaczenia dla toku postepowania byla przekazana przez adwokata A: M informacja o tym, ze prawdopodobnie jest on umocowany do jej prowadzenia. Podkreslil Sad, ze nawet lista spraw zalaczonych przez adwokata A M , ktore mial przejaé do prowadzenia adwokat A L nie zawiera sprawy IX GC Konkludujac Sad Okregowy zwazyl, ze powolane przez skarzacych podstawy wznowienia w rzeczywistosci nie wystapily i oddalil skarge. Rozstrzygniecie o kosztach postepowania wydane zostalo w oparciu o art. 98 kpc w zw. z art. 108 § 1 kpc na zasadzie odpowiedzialnosci za wynik sporu. 8 T sędziego, aby wiązał strony tego postępowania z jedną z wielu innych spraw znajdujących się w jego referacie, nadto sprawy te nie dotyczą tych samych stron postępowania, gdyż w sprawie IX GC nie występuje S M U] BG I SA, sprawy te nie były również połączone. Nie ma również żadnego dowodu, by sędzia rozpoznając sprawę IX GC w ramach tego postępowania zapoznał się z aktami sprawy IX GC Samo domniemanie, iż w okolicznościach na które wskazują pozwani Sąd powziął wiadomość o nowym adresie pozwanych jest niewystarczające do uznania, że rzeczywiście tak było. Sąd I instancji zważył, że w sytuacji gdy pozwani pouczeni zostali o obowiązku informowania o zmianie adresu oraz w kontekście pozostałych okoliczności sprawy, w tym kilkukrotnego potwierdzania dotychczasowego adresu pozwanych przez ich pełnomocnika brak było obowiązku po stronie Sądu poszukiwania aktualnego ich adresu nawet gdyby powziął on wiedzę o innej sprawie toczącej się z udziałem pozwanych. Zachowanie pozwanych świadczy o tym, że świadomie zrezygnowali oni z uczestnic t w3 W procesie, nie zaś jak twierdzą - możliwości takiej zostali pozbawieni. Sąd I instancji zważył nadto, że w momencie gdy doszło do wygaśnięcia pełnomocnictwa głównego, wygasło również pełnomocnictwo substytucyjne udzielone adwokatowi P L Mając zaś na uwadze, że nie wstąpił on do sprawy na podstawie odrębnie udzielonego pełnomocnictwa, bez znaczenia dla toku postępowania była przekazana przez adwokata A: M informacja o tym, że prawdopodobnie jest on umocowany do jej prowadzenia. Podkreślił Sąd, że nawet lista spraw załączonych przez adwokata A M , które miał przejąć do prowadzenia adwokat A L nie zawiera sprawy IX GC Konkludując Sąd Okręgowy zważył, że powołane przez skarżących podstawy wznowienia w rzeczywistości nie wystąpiły i oddalił skargę. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania wydane zostało w oparciu o art. 98 kpc w zw. z art. 108 § 1 kpc na zasadzie odpowiedzialności za wynik sporu. 8 T --- STRONA 9 --- Powyższy wyrok apelacją zaskarżyli pozwani w całości i wnieśli o jego uchylenie, zniesienie postępowania i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku i wznowienie postępowania, wnieśli nadto o zasądzenie kosztów p o s t ę p o w a n i a . Skarżący zarzucili nieważność postępowania (art. 386 § 5 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc w zw. z art. 379 pkt 4 kpc) wyrażającą się w rozpoznaniu sprawy po jejuchyleniu przez Sąó. Apelacyjny postanowieniem z dnia 24 marca 2011 r. przez tego samego Sędziego, który poprzednio odrzucił skargę pozwanych o wznowienie postępowania. Zarzucili nadto naruszenie przepisów postępowania, art. 410 § 1 kpc w zw. z art. 401 ust. 2 kpc w zw. z art. 136 § 2 kpc wyrażające się w przyjęciu poglądu, że Sąd Okręgowy prawidłowo przyjął zastosowanie fikcji doręczenia, zaś nowy adres pozwanych - pomimo istnienia zarządzenia o dołączeniu akt sprawy IX GC do akt sprawy rozpatrywanej - nie był Sądowi znany z urzędu, a zatem nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, którego skutkiem było pozbawienie strony możliwości działania. W odpowiedzi na apelację powód wniósł o jej oddalenie i zasądzenie solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kosztów postępowania apelacyjnego. Pismem z dnia 16 lutego 2012 r. (k. pozwany J K. . w uzupełnieniu apelacji wniósł o rozpoznanie dodatkowej podstawy wznowienia - opartej o art. 401 ust. 2 kpc w zw. z naruszeniem art. 495 § 2 kpc i art. 4791" kpc przez ich niezastosowanie w sprawie IX GC co pozbawiło pozwanych możliwości obrony, wobec niedoręczenia im p ism procesowych (pozwu) przez powoda. Skarżący wniósł o umorzenie postępowania prowadzonego pod sygn. IX GC oraz o zasądzenie na rzecz pozwanych kosztów postępowania zażaleniowego. Powód odnosząc się do nowej podstawy wznowienia wskazał, iż powołanie jej na etapie postępowania apelacyjnego jest spóźnione, a ponadto jest to podstawa nieistniejąca. 9 Powyzszy wyrok apelacja zaskarzyli pozwani w calosci i wniesli o jego uchylenie, zniesienie postepowania i przekazanie sprawy Sadowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmiane zaskarzonego wyroku i wznowienie postepowania, wniesli nadto o zasadzenie kosztow postepowania. Skarzacy zarzucili niewaznosé postepowania (art. 386 § 5 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc w zw. z art. 37 9 pkt 4 kpc) wyrazajaca sie w rozpoznaniu sprawy po jej uchyleniu przez Sao. Apelacyjny postanowienimn z dnia 24 marca 2011 r. przez tego samego Sedziego, ktory poprzednio odrzucil skarge pozwanych o wznowienie postepowania. Zarzucili nadto naruszenie przepisow postepowania, art. 410 § 1 kpc w zw. z art. 401 ust. 2 kpc w zw. z art. 136 § 2 kpc wyrazajace sie w przyjeciu pogladu, ze Sad Okregowy prawidlowo przyjal zastosowanie fikcji doreczenia, zas nowy adres pozwanych — pomimo istnienia zarzadzenia o dolaczeniu akt sprawy IX GC do akt sprawy rozpatrywanej  nie byl Sadowi znany z urzedu, a zatem nie doszlo do naruszenia przepisow postepowania, ktorego skutkiem bylo pozbawienie strony mozliwosci dzialania. W odpowiedzi na apelacje powod wniosl o jej oddalenie i zasadzenie solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kosztow postepowania apelacyjnego. Pismem z dnia 16 lutego 2012 r. (k. pozwany J K. 1 w uzupelnieniu apelacji wniosl o rozpoznanie dodatkowej podstawy wznowienia  opartej o art. 401 ust. 2 kpc w zw. z naruszenienl art. 495 § 2 kpc i art. 47912 kpc przez ich niezastosowanie w sprawie IX GC co pozbawilo pozwanych mozliwosci obrony, wobec niedoreczenia im pism procesowych (pozwu) przez powoda. Skarzacy wniosl o umorzenie postepowania prowadzonego pod sygn. IX GC oraz o zasadzenie na rzecz pozwanych kosztow postepowania zazaleniowego. Powod odnoszac sie do nowej podstawy wznowienia wskazal, iz powolanie jej na etapie postepowania apelacyjnego jest spoznione, a ponadto jest to podstawa nieistniejaca. 9 ‘I Powyższy wyrok apelacją zaskarżyli pozwani w całości i wnieśli o jego uchylenie, zniesienie postępowania i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie 0 zmianę zaskarżonego wyroku i wznowienie postępowania, wnieśli nadto o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zarzucili nieważność postępowania (art. 386 § 5 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc w zw. z art. 37 9 pkt 4 kpc) wyrażającą się w rozpoznaniu sprawy po jej uchyleniu przez Sąó. Apelacyjny postanowienimn z dnia 24 marca 2011 r. przez tego samego Sędziego, który poprzednio odrzucił skargę pozwanych 0 wznowienie postępowania. Zarzucili nadto naruszenie przepisów postępowania, art. 410 § 1 kpc w zw. z art. 401 ust. 2 kpc w zw. z art. 136 § 2 kpc wyrażające się w przyjęciu poglądu, że Sąd Okręgowy prawidłowo przyjął zastosowanie fikcji doręczenia, zaś nowy adres pozwanych - pomimo istnienia zarządzenia o dołączeniu akt sprawy IX GC do akt sprawy rozpatrywanej - nie był Sądowi znany z urzędu, a zatem nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, którego skutkiem było pozbawienie strony możliwości działania. W odpowiedzi na apelację powód wniósł o jej oddalenie i zasądzenie solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kosztów postępowania apelacyjnego. Pismem z dnia 16 lutego 2012 r. (k. pozwany J K. 1 w uzupełnieniu apelacji wniósł o rozpoznanie dodatkowej podstawy wznowienia - opartej o art. 401 ust. 2 kpc w zw. z naruszenient art. 495 § 2 kpc i art. 47912 kpc przez ich niezastosowanie w sprawie IX GC co pozbawiło pozwanych możliwości obrony, wobec niedoręczenia im pism procesowych (pozwu) przez powoda. Skarżący wniósł o umorzenie postępowania prowadzonego pod sygn. IX GC oraz o zasądzenie na rzecz pozwanych kosztów postępowania zażaleniowego. Powód odnosząc się do nowej podstawy wznowienia wskazał, iż powołanie jej na etapie postępowania apelacyjnego jest spóźnione, a ponadto jest to podstawa nieistniejąca. 9 'l --- STRONA 10 --- S ąd A p e l a c y j n y zważył, co następuje: Apelacja pozwanych jest niezasadna. Sąd Apelacyjny podziela ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Okręgowy i przyjmuje je za podstawę również własnego rozstrzygnięcia. Podstawa faktyczna orzeczenia nie była przez skarżących kwestionowana, apelacja koncentruje się bowiem na wadliwej wykładni przez Sąd przepisów kodeksu postępowania cywilnego w niespornym stanie faktycznym. Sąd A p e l acyjny podziela również stanowisko Sądu Okręgowego odnośnie braku podstaw do wznowienia postępowania w rozpoznawanej sprawie w oparciu o podstawy wznowienia przytoczone przez skarżących i odwołuje się do stanowiska zajętego przez ten Sąd bez potrzeby jego ponownego przytaczania. Za bezskuteczny należy uznać najdalej idący zarzut nieważności postępowania z powodu sprzeczności składu sądu orzekającego z przepisami prawa (art. 379 pkt 4 kpc) . W myśl art. 386 § 5 kpc w wypadku uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania na skutek apelacji, Sąd rozpoznaje ją w innym składzie. Przepisy kodeksu postępowania cywilnego o zażaleniu nie zawierają własnego uregulowania co do składu sądu pierwszej instancji przy ponownym - na skutek uchylenia pierwotnego postanowienia przez Sąd drugiej instancji rozpoznawaniu sprawy. Należało rozważyć zatem możliwość odpowiedniego zastosowania w tej sytuacji do postępowania toczącego się na skutek zażalenia przepisów o postępowaniu apelacyjnym (art. 397 § 2 k p c ) . Wbrew stanowisku skarżących w orzecznictwie i doktrynie dominuje aktualnie pogląd, iż art. 386 § 5 kpc nie ma zastosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia (tak Sąd Najwyższy w uchwale z 23 sierpnia 2006 r. III CZP 56/2006, OSNC 2007/3 poz. 43 z glosami aprobującymi A. Jakubeckiego, OSP 2007/12/141 oraz T .Zembrzuskiego, Rejent 2007/12/156-167). Sąd Apelacyjny podziela stanowisko wyrażone w przytoczonej uchwale i argumentację p r zyjętą na jego 10 Sad Apelacyjny zwazyl, co nastepuje: Apelacja pozwanych jest niezasadna. Sad Apelacyjny podziela ustalenia faktyczne poczynione przez Sad Okregowy i przyjmuje je za podstawe rowniez wlasnego rozstrzygniecia. Podstawa faktyczna orzeczenia nie byla przez skarzacych kwestionowana, apelacja koncentruje sie bowiem na wadliwej wykladni przez Sad przepisow kodeksu postepowania cywilnego w niespornym stanie faktycznym. Sad Apelacyjny podziela rowniez stanowisko Sadu Okregowego odnosnie braku podstaw do wznowienia postepowania w rozpoznawanej sprawie w oparciu o podstawy wznowienia przytoczone przez skarzacych i odwoluje sie do stanowiska zajetego przez ten Sad bez potrzeby jego ponownego przytaczania. Za bezskuteczny nalezy uznaé najdalej idacy zarzut niewaznosci postepowania z powodu sprzecznosci skladu sadu orzekajacego z przepisami prawa (art. 379 pkt 4 kpc) . W mysl art. 386 § 5 kpc w wypadku uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania na skutek apelacji, Sad rozpoznaje ja w innym skladzie. Przepisy kodeksu postepowania cywilnego o zazaleniu nie zawieraja wlasnego uregulowania co do skladu sadu pierwszej instancji przy ponownym — na skutek uchylenia pierwotnego postanowienia przez Sad drugiej instancji rozpoznawaniu sprawy. Nalezalo rozwazyé zatem mozliwosé odpowiedniego zastosowania w tej sytuacji do postepowania toczacego sie na skutek zazalenia przepisow o postepowaniu apelacyjnym (art. 397 § 2 kpc). Wbrew stanowisku skarzacych w orzecznictwie i doktrynie dominuje aktualnie poglad, iz art. 386 § 5 kpc nie ma zastosowania w postepowaniu toczacym sie na skutek zazalenia (tak Sad Najwyzszy w uchwale z 23 sierpnia 2006 r. III CZP 56/2006, OSNC 2007/3 poz. 43 z glosami aprobujacymi A. Jakubeckiego, OSP 2007/12/141 oraz T.Zembrzuskiego, Rejent 2007/12/156167). Sad Apelacyjny podziela stanowisko wyrazone w przytoczonej uchwale i argumentacje przyjeta na jego 10 I "M “'1 Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja pozwanych jest niezasadna. Sąd Apelacyjny podziela ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Okręgowy i przyjmuje je za podstawę również własnego rozstrzygnięcia. Podstawa faktyczna orzeczenia nie była przez skarżących kwestionowana, apelacja koncentruje się bowiem na wadliwej wykładni przez Sąd przepisów kodeksu postępowania cywilnego w niespornym stanie faktycznym. Sąd Apelacyjny podziela również stanowisko Sądu Okręgowego odnośnie braku podstaw do wznowienia postępowania w rozpoznawanej sprawie w oparciu o podstawy wznowienia przytoczone przez skarżących i odwołuje się do stanowiska zajętego przez ten Sąd bez potrzeby jego ponownego przytaczania. Za bezskuteczny należy uznać najdalej idący zarzut nieważności postępowania z powodu sprzeczności składu sądu orzekającego z przepisami prawa (art. 379 pkt 4 kpc) _ W myśl art. 386 § 5 kpc w wypadku uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania na skutek apelacji, Sąd rozpoznaje ją w innym składzie. Przepisy kodeksu postępowania cywilnego o zażaleniu nie zawierają własnego uregulowania co do składu sądu pierwszej instancji przy ponownym - na skutek uchylenia pierwotnego postanowienia przez Sąd drugiej instancji rozpoznawaniu sprawy. Należało rozważyć zatem możliwość odpowiedniego zastosowania w tej sytuacji do postępowania toczącego się na skutek zażalenia przepisów o postępowaniu apelacyjnym (art. 397 § 2 kpc). Wbrew stanowisku skarżących w orzecznictwie i doktrynie dominuje aktualnie pogląd, iż art. 386 § 5 kpc nie ma zastosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia (tak Sąd Najwyższy w uchwale z 23 sierpnia 2006 r. III CZP 56/2006, OSNC 2007/3 poz. 43 z glosami aprobującymi A. Jakubeckiego, OSP 2007/12/141 oraz T.Zembrzuskiego, Rejent 2007/12/156-167). Sąd Apelacyjny podziela stanowisko wyrażone w przytoczonej uchwale i argumentację przyjętą na jego 10 l Ę ¬1 --- STRONA 11 --- potwierdzenie, bez potrzeby jej powtarzania. Ze w z ględów porównawczych warto podkreślić, że analogiczny stan prawny istnieje na gruncie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) i problem ten i w tym przypadku rozwiązany został w ten sam sposób. W uchwale składu siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2010 r., sygn. I GPS 1/2010 stwierdzono, że w razie uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zaskarżonego zażaleniem postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego lub zarządzenia przewodniczącego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania nie mają zastosowania art. 185 § 2 ppsa w związku z art. 197 § 2 ppsa i art. 198 ppsa, nakazujące w razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania na skutek uwzględnienia skargi kasacyjnej, rozpoznanie ją przez Sąd w innym składzie. Nie doszło również w ocenie Sądu Apelacyjnego do naruszenia pozostałych przywołanych w zarzutach apelacyjnych przepisów proceduralnych. Skarżący nie kwestionują, że skutecznie nałożony został na nich w myśl art. 136 § 1 kpc obowiązek zawiadamiania sądu o każdorazowej zmianie swojego miejsca zamieszkania dotyczący toku postępowania i trwający do uprawomocnienia się orzeczenia, jak i tego, że obowiązku tego nie dopełnili. Nie kwestionują również, iż nie wykazywali żadnego zainteresowania sprawą mimo wypowiedzenia pełnomocnictwa oraz, że żaden inny pełnomocnik nie został przez nich skutecznie umocowany do reprezentowania w sprawie. Nie znajduje zatem uzasadnienia w świetle treści art.l36§2 kpc jednoczesne twierdzenie, że wykluczone było nie tylko pozostawianie sądowych p ism zwróconych przez pocztę z adnotacją „adresat nie mieszka" w aktach sprawy, lecz jednocześnie zrodził się po stronie sądu obowiązek poszukiwania aktualnego adresu strony p o z w a n e j . Jak prawidłowo ustalił Sąd I instancji odpis pozwu w sprawie IX GC skutecznie doręczony został p ozwanym na 11 potwierdzenie, bez potrzeby jej powtarzania. Ze wzgledow porownawczych warto podkreslié, ze analogiczny stan prawny istnieje na gruncie przepisow ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) i problem ten i w tym przypadku rozwiazany zostal w ten sam sposob. W uchwale skladu siedmiu Sedziow Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 15 wrzesnia 2010 r., sygn. I GPS 1/2010 stwierdzono, ze w razie uchylenia przez Naczelny Sad Administracyjny zaskarzonego zazaleniem postanowienia wojewodzkiego sadu administracyjnego lub zarzadzenia przewodniczacego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania nie maja zastosowania art. 185 § 2 ppsa w zwiazku z art. 197 § 2 ppsa i art. 198 ppsa, nakazujace w razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania na skutek uwzglednienia skargi kasacyjnej, rozpoznanie ja przez Sad w innym skladzie. Nie doszlo rowniez w ocenie Sadu Apelacyjnego do naruszenia pozostalych przywolanych w zarzutach apelacyjnych przepisow proceduralnych. Skarzacy nie kwestionuja, ze skutecznie nalozony zostal na nich w mysl art. 136 § 1 kpc obowiazek zawiadamiania sadu o kazdorazowej zmianie swojego miejsca zamieszkania dotyczacy toku postepowania i trwajacy do uprawomocnienia sie orzeczenia, jak i tego, ze obowiazku tego nie dopelnili. Nie kwestionuja rowniez, iz nie wykazywali zadnego zainteresowania sprawa mimo wypowiedzenia pelnomocnictwa oraz, ze zaden inny pelnomocnik nie zostal przez nich skutecznie umocowany do reprezentowania w sprawie. Nie znajduje zatem uzasadnienia w swietle tresci art.l36§2 kpc jednoczesne twierdzenie, Ze wykluczone bylo nie tylko pozostawianie sadowych pism zwréconych przez poczte z adnotacja "adresat nie mieszka" w aktach sprawy, lecz jednoczesnie zrodzil sie po stronie sadu obowiazek poszukiwania aktualnego adresu strony pozwanej. Jak prawidlowo ustalil Sad I instancji odpis pozwu w sprawie IX GC skutecznie doreczony zostal pozwanym na ll ___ potwierdzenie, bez potrzeby jej powtarzania. Ze względów porównawczych warto podkreślić, że analogiczny stan prawny istnieje na gruncie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) i problem ten i w tym przypadku rozwiązany został w ten sam sposób. W uchwale składu siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2010 r., sygn. I GPS 1/2010 stwierdzono, że w razie uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zaskarżonego zażaleniem postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego lub zarządzenia przewodniczącego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania nie mają zastosowania art. 185 § 2 ppsa w związku z art. 197 § 2 ppsa i art. 198 ppsa, nakazujące w razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania na skutek uwzględnienia skargi kasacyjnej, rozpoznanie ją przez Sąd w innym składzie. Nie doszło również w ocenie Sądu Apelacyjnego do naruszenia pozostałych przywołanych w zarzutach apelacyjnych przepisów proceduralnych. Skarżący nie kwestionują, że skutecznie nałożony został na nich w myśl art. 136 § 1 kpc obowiązek zawiadamiania sądu o każdorazowej zmianie swojego miejsca zamieszkania dotyczący toku postępowania i trwający do uprawomocnienia się orzeczenia, jak i tego, że obowiązku tego nie dopełnili. Nie kwestionują również, iż nie wykazywali żadnego zainteresowania sprawą mimo wypowiedzenia pełnomocnictwa oraz, że żaden inny pełnomocnik nie został przez nich skutecznie umocowany do reprezentowania w sprawie. Nie znajduje zatem uzasadnienia w świetle treści art.l36§2 kpc jednoczesne twierdzenie, że wykluczone było nie tylko pozostawianie sądowych pism zwróconych przez pocztę z adnotacją „adresat nie mieszka" w aktach sprawy, lecz jednocześnie zrodził się po stronie sądu obowiązek poszukiwania aktualnego adresu strony pozwanej. Jak prawidłowo ustalił Sąd I instancji odpis pozwu w sprawie IX GC skutecznie doręczony został pozwanym na ll ___ --- STRONA 12 --- 1 adres wskazany w pozwie tj . W u l . T , pozwani pouczeni zostali jednocześnie o obowiązku zawiadomienia Sądu c każdej zmianie swego miejsca zamieszkania, jak i o tym, że w razie zaniechania tego obowiązku pismo pozostawione zostanie w aktach ze skutkiem doręczenia (k. ' akt IX GC ) . w zarzutach od nakazu zapłaty pozwani ponownie podali ten sam adres zamieszkania(k. )i taki stan rzeczy miał miejsce przez cały okres postępowania. W tej sytuacji po wypowiedzeniu p ozwanym pełnomocnictwa przez działającego w ich imieniu adwokata, Sąd I instancji nie miał innej możliwości jak doręczanie przesyłek na wskazany przez nich dotychczas adres. Trafnie również Sąd Okręgowy podkreślił, iż pozwani nie tylko wnosząc zarzuty potwierdzili adres wskazany w pozwie jako prawidłowy, ale ten właśnie adres dwukrotnie podawał, ich pełnomocnik po wypowiedzeniu pełnomocnictwa. Zastosowanie przez Sąd Okręgowy art.l36§2 kpc nie może być w tych warunkach skutecznie kwestionowane. Całkowicie chybione było również powoływanie się przez pozwanych w toku postępowania przed Sądem I instancji na okoliczność związaną ze skutecznym umocowaniem pełnomocnika substytucyjnego, w sytuacji gdy doszło do wypowiedzenia pełnomocnictwa głównego. Nie budzi wątpliwości, iż pełnomocnik substytucyjny czerpie swoje umocowanie od pełnomocnika głównego, który w ramach zakresu swojego pełnomocnictwa (art.91 pkt 3 kpc w zw z a r t . 106 kpc)udziela dalszego pełnomocnictwa. Wygaśnięcie pełnomocnictwa głównego pociąga za sobą wygaśnięcie pełnomocnictwa substytucyjnego (pełnomocnictwo k. ). Poza sporem przy tym pozostawało, iż pozwani po wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez adwokata A. M, nie umocowali innego pełnomocnika do reprezentowania w sprawie, a do akt nie wpłynęło żadne pełnomocnictwo. Bez znaczenia dla kwestii prawidłowości doręczeń są również informacje podawane przez dotychczasowego pełnomocnika pozwanych co do jego wiedzy o tym, kto aktualnie umocowany jest do ich reprezentowania, skoro do akt sprawy nie zostało dołączone stosowne pełnomocnictwo. W tej 12 adres wskazany w pozwie tj . W ul. T , pozwani pouczeni zostali jednoczeénie o obowiazku zawiadomienia Sadu c kazdej zmianie swego miejsca zamieszkania, jak i 0 tym, ze w razie zaniechania tego obowiazku pismo pozostawione zostanie w aktach ze skutkiem doreczenia (k. > akt IX GC ). w zarzutach od nakazu zaplaty pozwani ponownie podali ten sam adres zamieszkania(k. )i taki stan rzeczy mial miejsce przez caly okres postepowania. W tej sytuacji po wypowiedzeniu pozwanym pelnomocnictwa przez dzialajacego w ich imieniu adwokata, Sad I instancji nie ndal innej mozliwosci jak doreczanie przesylek na wskazany przez nich dotychczas adres. Trafnie rowniez Sad Okregowy podkreslil, iz pozwani nie tylko wnoszac zarzuty potwierdzili adres wskazany w pozwie jako prawidlowy, ale ten wlasnie adres dwukrotnie podawal, ich pelnomocnik po wypowiedzeniu pelnomocnictwa. Zastosowanie przez Sad Okregowy art.l36§2 kpc nie moze byé w tych warunkach skutecznie kwestionowane. Calkowicie chybione bylo rowniez powolywanie sie przez pozwanych w toku postepowania przed Sadem I instancji na okolicznoéé zwiazana ze skutecznym umocowaniem pelnomocnika substytucyjnego, w sytuacji gdy doszlo do wypowiedzenia pelnomocnictwa glownego. Nie budzi watpliwosci, iz pelnomocnik substytucyjny czerpie swoje umocowanie od pelnomocnika glownego, ktory w ramach zakresu swojego pelnomocnictwa (art.91 pkt 3 kpc w zw z art.106 kpc)udziela dalszego pelnomocnictwa. Wygasniecie pelnomocnictwa glownego pociaga za soba wygasniecie pelnomocnictwa substytucyjnego (pelnomocnictwo k. ). Poza sporem przy tym pozostawalo, iz pozwani po wypowiedzeniu pelnomocnictwa przez adwokata A. M. nie umocowali innego pelnomocnika do reprezentowania w sprawie, a do akt nie wplynelo zadne pelnomocnictwo. Bez znaczenia dla kwestii prawidlowosci doreczen sa réwniez informacje podawane przez dotychczasowego pelnomocnika pozwanych co do jego wiedzy o tym, kto aktualnie umocowany jest do ich reprezentowania, skoro do akt sprawy nie zostalo dolaczone stosowne pelnomocnictwo. W tej 12 I adres wskazany w pozwie tj _ W ul. T , pozwani pouczeni zostali jednocześnie o obowiązku zawiadomienia Sądu c każdej zmianie swego miejsca zamieszkania, jak i o tym, że w razie zaniechania tego obowiązku pismo pozostawione zostanie w aktach ze skutkiem doręczenia (k. › akt IX GC ). w zarzutach od nakazu zapłaty pozwani ponownie podali ten sam adres zamieszkania(k. )i taki stan rzeczy miał miejsce przez cały okres postępowania. W tej sytuacji po wypowiedzeniu pozwanym pełnomocnictwa przez działającego w ich imieniu adwokata, Sąd I instancji nie udał innej możliwości jak doręczanie przesyłek na wskazany przez nich dotychczas adres. Trafnie również Sąd Okręgowy podkreślił, iż pozwani nie tylko wnosząc zarzuty potwierdzili adres wskazany w pozwie jako prawidłowy, ale ten właśnie adres dwukrotnie podawał, ich pełnomocnik po wypowiedzeniu pełnomocnictwa. Zastosowanie przez Sąd Okręgowy art.l36§2 kpc nie może być w tych warunkach skutecznie kwestionowane. Całkowicie chybione było również powoływanie się przez pozwanych w toku postępowania przed Sądem I instancji na okoliczność związaną ze skutecznym umocowaniem pełnomocnika substytucyjnego, w sytuacji gdy doszło do wypowiedzenia pełnomocnictwa głównego. Nie budzi wątpliwości, iż pełnomocnik substytucyjny czerpie swoje umocowanie od pełnomocnika głównego, który w ramach zakresu swojego pełnomocnictwa (art.91 pkt 3 kpc w zw z art.106 kpc)udziela dalszego pełnomocnictwa. Wygaśnięcie pełnomocnictwa głównego pociąga za sobą wygaśnięcie pełnomocnictwa substytucyjnego (pełnomocnictwo k. ). Poza sporem przy tym pozostawało, iż pozwani po wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez adwokata A. M. nie umocowali innego pełnomocnika do reprezentowania w sprawie, a do akt nie wpłynęło żadne pełnomocnictwo. Bez znaczenia dla kwestii prawidłowości doręczeń są również informacje podawane przez dotychczasowego pełnomocnika pozwanych co do jego wiedzy o tym, kto aktualnie umocowany jest do ich reprezentowania, skoro do akt sprawy nie zostało dołączone stosowne pełnomocnictwo. W tej 12 I --- STRONA 13 --- sytuacji marginalnie tylko dodać można, że w wykazie spraw przekazanych do prowadzenia przez adwokata A M adwokatowi P L (k. akt IX GC ) , nie figuruje ta, której dotyczy postępowanie ze skargi o wznowienie. Z pewnością więc nie było p odstaw do dokonywania doręczeń któremukolwiek z pełnomocników substytucyjnych, po wygaśnięciu pełnomocnictwa głównego. Natomiast poza sporem pozostaje, iż pozwani po wypowiedzeniu pełnomocnictwa nie wskazali sądowi nowego adresu, nie interesowali się przebiegiem sprawy, nie wykazując podstawowej staranności w zakresie obowiązków strony w procesie cywilnym, mimo wiedzy, iż proces nie jest już monitorowany przez pełnomocnika na skutek wypowiedzenia p ełno m o c n i c t w a . Podzielić również należało stanowisko Sądu Okręgowego, iż analiza akt sprawy IX GC nie potwierdza stawianej przez skarżących tezy jakoby aktualny adres pozwanych był sądowi znany. Wznowienie postępowania na podstawie a r t . 401 pkt 2 kpc wymaga naruszenia przez Sąd przepisów postępowania, pozbawiających stronę możliwości działania. Instytucja ta nie służy natomiast możliwości wznowienia postępowania w którym strona na skutek własnych zaniedbań nie działała, nie interesując się jego p rzebiegiem i nie informując o zmianie adresu, mimo pouczenia i wiedzy o toczącym się postępowaniu, a taka właśnie sytuacja występuje w rozpoznawanej sprawie. Apelacja oparta jest z jednej strony na rozszerzającej wykładni a r t .136§2 kpc w zw z a r t . 401 pkt 2 kpc i sprowadza się do niwelowania przez skarżących skutków własnych zaniedbań poprzez przerzucanie na Sąd obowiązków które na nim nie ciążą. Natomiast z drugiej strony koncentruje się na argumentowaniu iż nowy adres pozwanych powinien być sądowi znany. Sąd Apelacyjny stanowiska tego nie podziela. Wykładnia art,136§2 kpc nie pozostawia wątpliwości, iż obowiązek doręczenia korespondencji sądowej na nowy adres mimo zaniedbania strony powstaje jedynie w przypadku gdy Sąd poweźmie pozytywną 13 sytuacji marginalnie tylko dodaé mozna, ze w wykazie spraw przekazanych do prowadzenia przez adwokata A M adwokatowi P L (k. akt IX GC ), nie figuruje ta, ktorej dotyczy postepowanie ze skargi 0 wznowienie. Z pewnoscia wiec nie bylo podstaw do dokonywania doreczen ktoremukolwiek z pelnomocnikow substytucyjnych, po wygasnieciu peinomocnictwa glownego. Natomiast poza sporen1 pozostaje, iz pozwani po wypowiedzeniu peinomocnictwa nie wskazali sadowi nowego adresu, nie interesowali sie przebiegiem sprawy, nie wykazujac podstawowej starannosci w zakresie obowiazkow strony w procesie cywilnym, mimo wiedzy, iz proces nie jest juz monitorowany przez pelnomocnika na skutek wypowiedzenia pelnomocnictwa. Podzielié rowniez nalezaio stanowisko Sadu Okregowego, iz analiza akt sprawy IX GC nie potwierdza stawianej przez skarzacych tezy jakoby aktualny adres pozwanych byl sadowi znany. Wznowienie postepowania na podstawie art.401 pkt 2 kpc wymaga naruszenia przez Sad przepisow postepowania, pozbawiajacych strone mozliwosci dzialania. Instytucja ta nie sluzy natomiast mozliwosci wznowienia postepowania w ktérym strona na skutek wlasnych zaniedban nie dzialala, nie interesujac sie jego przebiegiem i nie informujac o zmianie adresu, mimo pouczenia i wiedzy o toczacym sie postepowaniu, a taka wlasnie sytuacja wystepuje w rozpoznawanej sprawie. Apelacja oparta jest z jednej strony na rozszerzajacej wykladni art.l36§2 kpc w zw z art.401 pkt 2 kpc i sprowadza sie do niwelowania przez skarzacych skutkow wiasnych zaniedban poprzez przerzucanie na Sad obowiazkow ktore na nim nie ciaza. Natomiast z drugiej strony koncentruje sie na argumentowaniu i2 nowy adres pozwanych powinien byé sadowi znany. Sad Apelacyjny stanowiska tego nie podziela. Wykladnia art.l36§2 kpc nie pozostawia watpliwosci, iz obowiazek doreczenia korespondencji sadowej na nowy adres mimo zaniedbania strony powstaje jedynie w przypadku gdy Sad powezmie pozytywna U sytuacji marginalnie tylko dodać można, że w wykazie spraw przekazanych do prowadzenia przez adwokata A M adwokatowi P L (k. akt IX GC ), nie figuruje ta, której dotyczy postępowanie ze skargi o wznowienie. Z pewnością więc nie było podstaw do dokonywania doręczeń któremukolwiek z pełnomocników substytucyjnych, po wygaśnięciu pełnomocnictwa głównego. Natomiast poza sporent pozostaje, iż pozwani po wypowiedzeniu pełnomocnictwa nie wskazali sądowi nowego adresu, nie interesowali się przebiegiem sprawy, nie wykazując podstawowej staranności w zakresie obowiązków strony w procesie cywilnym, mimo wiedzy, iż proces nie jest już monitorowany przez pełnomocnika na skutek wypowiedzenia pełnomocnictwa. Podzielić również należało stanowisko Sądu Okręgowego, iż analiza akt sprawy IX GC nie potwierdza stawianej przez skarżących tezy jakoby aktualny adres pozwanych był sądowi znany. Wznowienie postępowania na podstawie art.401 pkt 2 kpc wymaga naruszenia przez Sąd przepisów postępowania, pozbawiających stronę możliwości działania. Instytucja ta nie służy natomiast możliwości wznowienia postępowania w którym strona na skutek własnych zaniedbań nie działała, nie interesując się jego przebiegiem i nie informując o zmianie adresu, mimo pouczenia i wiedzy o toczącym się postępowaniu, a taka właśnie sytuacja występuje w rozpoznawanej sprawie. Apelacja oparta jest z jednej strony na rozszerzającej wykładni art.l36§2 kpc w zw z art.401 pkt 2 kpc i sprowadza się do niwelowania przez skarżących skutków własnych zaniedbań poprzez przerzucanie na Sąd obowiązków które na nim nie ciążą. Natomiast z drugiej strony koncentruje się na argumentowaniu iż nowy adres pozwanych powinien być sądowi znany. Sąd Apelacyjny stanowiska tego nie podziela. Wykładnia art.l36§2 kpc nie pozostawia wątpliwości, iż obowiązek doręczenia korespondencji sądowej na nowy adres mimo zaniedbania strony powstaje jedynie w przypadku gdy Sąd poweźmie pozytywną B --- STRONA 14 --- wiedzę, o tym adresie. Nie chodzi tu zatem o konstruowanie domniemań co do możliwości powzięcia przez Sąd takiej wiedzy, ale o sytuację, gdzie Sąd w oparciu o akta sprawy o tym adresie wie, a mimo powyższego zaniecha powiadomienia strony na nowy adres. Inaczej rzecz ujmując, chodzi tu o sytuację ewidentnej wiedzy sądu o nowym adresie bez nakładania na Sąd dodatkowych obowiązków w tym zakresie ( por. wyrok SN z 5 marca 2002r I CKN 1079/00 LEK nr 55135) Obowiązek wykazania, pozytywnej wiedzy sądu o nowym adresie spoczywał przy tym na pozwanych, którzy swych twierdzeń w tym przedmiocie nie wykazali. Niewątpliwie sam fakt, że w tym samym wydziale toczyła się z udziałem pozwanych, choć w innej konfiguracji podmiotowej sprawa IX GC w której podali swój nowy adres nie stanowi żadnej podstawy do przyjęcia, że w sprawie IX GC ' nowy adres był Sądowi znany (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 22 lipca 2002r II UZ 46/02 O S N P - w k ł .2003/2/6.) . Niewątpliwie na Sądzie nie spoczywa obowiązek monitorowania biegu spraw z udziałem tej samej strony pod kątem weryfikacji zgodności danych adresowych, które w ramach tych spraw są przez stronę przytaczane. Nie ma również żadnych wątpliwości, iż Sędzia E T < nie prowadziła obu spraw, a czynności podejmowane przez nią w sprawie IX GC w ramach postępowania międzyinstancyjnego, po jej prawomocnym zakończeniu, m i ały incydentalny charakter, związane były z czynnościami zastępcy Przewodniczącego i nie m o g ą stanowić podstawy do przyjęcia wobec ilości rozpoznawanych spraw, iż miała możliwość skojarzenia stron i identyfikacji danych adresowych. Czynności te ograniczone zostały do : wydania w kwietniu 2006r zarządzenia c przydzieleniu sprawy do referatu sędziego celem rozpoznania wniosku (k. ), wydania 7 lipca 2006r wezwania do usunięcia braków formalnych zażalenia{k. ), wydania 20 lipca 2006r zarządzeń o pozostawieniu korespondencji w aktach ze skutkiem doręczenia (k. ), wydania 31 lipca 2006r postanowienia o sprawdzeniu wartości przedmiotu sporu(k. i zarządzenia 14 wiedze, 0 tym adresie. Nie chodzi tu zatem o konstruowanie domnieman co do mozliwosci powziecia przez Sad takiej wiedzy, ale o sytuacje, gdzie Sad w oparciu o akta sprawy 0 tym adresie wie, a mimo powyzszego zaniecha powiadomienia strony na nowy adres. Inaczej rzecz ujmujac, chodzi tu o sytuacje ewidentnej wiedzy sadu o nowym adresie bez nakladania na Sad dodatkowych obowiazkow w tym zakresie ( por. wyrok SN z 5 marca 2002r I CKN 1079/00 LEK nr 55135) Obowiazek wykazania, pozytywnej wiedzy sadu o nowym adresie spoczywal przy tym na pozwanych, ktorzy swych twierdzen w tym przedmiocie nie wykazali. Niewatpliwie sam fakt, ze w tym samym wydziale toczyla sie z udzialem pozwanych, choé w innej konfiguracji podmiotowej sprawa IX GC w ktorej podali swoj nowy adres nie stanowi zadnej podstawy do przyjecia, ze w sprawie IX GC ‘ nowy adres byl Sadowi znany (por. postanowienie Sadu Najwyzszego z 22 lipca 2002r II UZ 46/02 OSNP—wk1.2003/2/6.) . Niewatpliwie na Sadzie nie spoczywa obowiazek monitorowania biegu spraw z udzialem tej samej strony pod katem weryfikacji zgodnosci danych adresowych, ktore w ramach tych spraw sa przez strone przytaczane. Nie ma rowniez zadnych watpliwosci, iz Sedzia E T nie prowadzila obu spraw, a czynnosci podejmowane przez nia w sprawie IX GC w ramach postepowania miedzyinstancyjnego, po jej prawomocnym zakonczeniu, mialy incydentalny charakter, zwiazane byly z czynnoéciami zastepcy Przewodniczacego i nie moga stanowié podstawy do przyjecia wobec ilosci rozpoznawanych spraw, iz miala mozliwosé skojarzenia stron i identyfikacji danych adresowych. Czynnosci te ograniczone zostaly do : wydania w kwietniu 2006r zarzadzenia c przydzieleniu sprawy do referatu sedziego celem rozpoznania wniosku (k. ), wydania 7 lipca 2006r wezwania do usuniecia brakow formalnych zazalenia{k. ), wydania 20 lipca 2006r zarzadzen o pozostawieniu korespondencji w aktach ze skutkiem doreczenia (k. J, wydania 31 lipca 2006r postanowienia 0 sprawdzeniu wartosci przedmiotu sporu(k. i zarzadzenia 14 wiedzę, o tym adresie. Nie chodzi tu zatem o konstruowanie domniemań co do możliwości powzięcia przez Sąd takiej wiedzy, ale o sytuację, gdzie Sąd w oparciu o akta sprawy 0 tym adresie wie, a mimo powyższego zaniecha powiadomienia strony na nowy adres. Inaczej rzecz ujmując, chodzi tu o sytuację ewidentnej wiedzy sądu o nowym adresie bez nakładania na Sąd dodatkowych obowiązków w tym zakresie ( por. wyrok SN z 5 marca 2002r I CKN 1079/00 LEK nr 55135) Obowiązek wykazania, pozytywnej wiedzy sądu o nowym adresie spoczywał przy tym na pozwanych, którzy swych twierdzeń w tym przedmiocie nie wykazali. Niewątpliwie sam fakt, że w tym samym wydziale toczyła się z udziałem pozwanych, choć w innej konfiguracji podmiotowej sprawa IX GC w której podali swój nowy adres nie stanowi żadnej podstawy do przyjęcia, że w sprawie IX GC ` nowy adres był Sądowi znany (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 22 lipca 2002r II UZ 46/02 OSNP-wkł.2003/2/6.) . Niewątpliwie na Sądzie nie spoczywa obowiązek monitorowania biegu spraw z udziałem tej samej strony pod kątem weryfikacji zgodności danych adresowych, które w ramach tych spraw są przez stronę przytaczane. Nie ma również żadnych wątpliwości, iż Sędzia E T nie prowadziła obu spraw, a czynności podejmowane przez nią w sprawie IX GC w ramach postępowania międzyinstancyjnego, po jej prawomocnym zakończeniu, miały incydentalny charakter, związane były z czynnościami zastępcy Przewodniczącego i nie mogą stanowić podstawy do przyjęcia wobec ilości rozpoznawanych spraw, iż miała możliwość skojarzenia stron i identyfikacji danych adresowych. Czynności te ograniczone zostały do : wydania w kwietniu 2006r zarządzenia c przydzieleniu sprawy do referatu sędziego celem rozpoznania wniosku (k. ), wydania 7 lipca 2006r wezwania do usunięcia braków formalnych zażalenia{k. ), wydania 20 lipca 2006r zarządzeń o pozostawieniu korespondencji w aktach ze skutkiem doręczenia (k. ›, wydania 31 lipca 2006r postanowienia o sprawdzeniu wartości przedmiotu sporu(k. i zarządzenia 14 --- STRONA 15 --- dotyczącego braków zażalenia (k. , sporządzenia 26 października 2006r uzasadnienia do zarządzenia wzywającego do uiszczenia opłaty (k. ) , wydania 7 marca 2007r zarządzenia przedłożenia akt sędziemu do zarządzeń końcowych (k. . Nakładanie na sędziego w okolicznościach sprawy tego rodzaju obowiązków odnośnie spraw nie pozostających w jego referacie nie byłoby oparte na przeciętnej percepcji, której obiektywnie rzecz biorąc można wymagać. W konsekwencji mus i a ł o b y być kwalifikowane jako wymaganie nierealne, zwłaszcza, że postępowanie w sprawie IX GC było prowadzone po podjęciu w okresie październik 2008 do 26 marca 2009r, czyli po półtora roku od podejmowania przez Sędziego ostatniej incydentalnej czynności w sprawie IX GC Konstruowanie zatem na tej podstawie niemożności zastosowania przez Sąd fikcji doręczenia na mocy art.l36§2 kpc nie znajduje uzasadnionych podstaw. Nie zostało również przekonująco wykazane, iż Sąd posiadał pozytywną wiedzę o adresie pozwanych poprzez przeprowadzenie dowodu z akt sprawy IX GC Apelacja oparta jest w tym zakresie na przekonaniu skarżących, iż akta sprawy IX GC niewątpliwie były załączone do akt sprawy IX GC , a Sąd Okręgowy prawidłowo procedując w sprawie na pewno się z nimi zapoznał, skoro z uwagi na bieg tej sprawy uprzednio zawiesił postępowanie w sprawie IX GC Podzielić należy stanowisko Sądu Okręgowego, iż analiza akt spraw IX GC oraz IX GC nie potwierdza zarzutów skargi, a pozytywna wiedza Sądu w rozumieniu art.l36§2 kpc nie może być oparta na konstruowaniu domniemań, iż Sądowi znany był nowy adres pozwanych bo powinien się zapoznać z aktami sprawy IX GC w których adres ten był podany. Rację m a j ą skarżący, iż 25 lipca 2008r Sędzia wydał zarządzenie o załączeniu do akt sprawy akt IX GC , a z adnotacji sekretarza sądowego z 30 lipca 2008r i pisma z tej daty (k. ) wynika, iż zwrócono się do archiwum o akta. W aktach brak jednak jakiejkolwiek informacji z której możnaby wywieść, iż akta IX GC rzeczywiście zostały do niej dołączone. Nie ! 15 dotyczacego brakow zazalenia (k. , sporzadzenia 26 pazdziernika 2006r uzasadnienia do zarzadzenia wzywajacego do uiszczenia oplaty (k. ), wydania 7 marca 2007r zarzadzenia przedlozenia akt sedziemu do zarzadzen koncowych (k. . Nakladanie na sedziego w okolicznosciach sprawy tego rodzaju obowiazkow odnosnie spraw nie pozostajacych w jego referacie nie byloby oparte na przecietnej percepcji, ktorej obiektywnie rzecz biorac mozna wymagaé. W konsekwencji musialoby byé kwalifikowane jako wymaganie nierealne, zwlaszcza, ze postepowanie w sprawie IX GC bylo prowadzone po podjeciu w okresie pazdziernik 2008 do 26 marca 2009r, czyli po poltora roku od podejmowania przez Sedziego ostatniej incydentalnej czynnosci w sprawie IX GC . Konstruowanie zatem na tej podstawie niemoznosci zastosowania przez Sad fikcji doreczenia na mocy art.l36§2 kpc nie znajduje uzasadnionych podstaw. Nie zostalo rowniez przekonujaco wykazane, iz Sad posiadal pozytywna wiedze o adresie pozwanych poprzez przeprowadzenie dowodu z akt sprawy IX GC . Apelacja oparta jest w tym zakresie na przekonaniu skarzacych, iz akta sprawy IX GC niewatpliwie byly zalaczone do akt sprawy IX GC , a Sad Okregowy prawidlowo procedujac w sprawie na pewno sie z nimi zapoznal, skoro z uwagi na bieg tej sprawy uprzednio zawiesil postepowanie w sprawie IX GC Podzielié nalezy stanowisko Sadu Okregowego, iz analiza akt spraw IX GC oraz IX GC nie potwierdza zarzutow skargi, a pozytywna wiedza Sadu w rozumieniu art.l36§2 kpc nie moze byé oparta na konstruowaniu domnieman, iz Sadowi znany byl nowy adres pozwanych bo powinien sie zapoznaé z aktami sprawy IX GC w ktérych adres ten byl podany. Racje maja skarzacy, iz 25 lipca 2008r Sedzia wydal zarzadzenie o zalaczeniu do akt sprawy akt IX GC , a z adnotacji sekretarza sadowego z 30 lipca 2008r i pisma z tej daty (k. ) wynika, iz zwrocono sie do archiwum o akta. W aktach brak jednak jakiejkolwiek informacji z ktorej moznaby wywiesé, iz akta IX GC rzeczywiscie zostaly do niej dolaczone. Nie !15 dotyczącego braków zażalenia (k. , sporządzenia 26 października 2006r uzasadnienia do zarządzenia wzywającego do uiszczenia opłaty (k. ), wydania 7 marca 2007r zarządzenia przedłożenia akt sędziemu do zarządzeń końcowych (k. . Nakładanie na sędziego w okolicznościach sprawy tego rodzaju obowiązków odnośnie spraw nie pozostających w jego referacie nie byłoby oparte na przeciętnej percepcji, której obiektywnie rzecz biorąc można wymagać. W konsekwencji musiałoby być kwalifikowane jako wymaganie nierealne, zwłaszcza, że postępowanie w sprawie IX GC było prowadzone po podjęciu w okresie październik 2008 do 26 marca 2009r, czyli po półtora roku od podejmowania przez Sędziego ostatniej incydentalnej czynności w sprawie IX GC . Konstruowanie zatem na tej podstawie niemożności zastosowania przez Sąd fikcji doręczenia na mocy art.l36§2 kpc nie znajduje uzasadnionych podstaw. Nie zostało również przekonująco wykazane, iż Sąd posiadał pozytywną wiedzę 0 adresie pozwanych poprzez przeprowadzenie dowodu z akt sprawy IX GC . Apelacja oparta jest w tym zakresie na przekonaniu skarżących, iż akta sprawy IX GC niewątpliwie były załączone do akt sprawy IX GC , a Sąd Okręgowy prawidłowo procedując w sprawie na pewno się z nimi zapoznał, skoro z uwagi na bieg tej sprawy uprzednio zawiesił postępowanie w sprawie IX GC Podzielić należy stanowisko Sądu Okręgowego, iż analiza akt spraw IX GC oraz IX GC nie potwierdza zarzutów skargi, a pozytywna wiedza Sądu w rozumieniu art.l36§2 kpc nie może być oparta na konstruowaniu domniemań, iż Sądowi znany był nowy adres pozwanych bo powinien się zapoznać z aktami sprawy IX GC w których adres ten był podany. Rację mają skarżący, iż 25 lipca 2008r Sędzia wydał zarządzenie o załączeniu do akt sprawy akt IX GC , a z adnotacji sekretarza sądowego z 30 lipca 2008r i pisma z tej daty (k. ) wynika, iż zwrócono się do archiwum o akta. W aktach brak jednak jakiejkolwiek informacji z której możnaby wywieść, iż akta IX GC rzeczywiście zostały do niej dołączone. Nie !15 --- STRONA 16 --- potwierdza tego również protokół rozprawy z 12 marca 2009r, na której Sąd Okręgowy nie przeprowadził dowodu z tych akt(k. . 0 tym, iż akta sprawy IX GC nie zostały m imo treści zarządzenia załączone do akt sprawy wynika z zarządzeń końcowych wydanych po uprawomocnieniu wyroku (k. ) . Brak w nich zarządzenia o odłączeniu akt, a niewątpliwie w przypadku gdyby Sąd aktami tymi rzeczywiście dysponował mu s i a ł o b y zostać wydane zarządzenie o ich odłączeniu i złożeniu do archiwum, a adnotacji takiej brak. W tych warunkach nie sposób akceptować tezy jakoby Sąd Okręgowy orzekający w sprawie IX GC znał akta sprawy IX GC , a zatem również nowy adres pozwanych. W odniesieniu do zarzutów apelacji, w których skarżący podnoszą, że w y rok w sprawie wydany został bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego wskazać należy, że nie jest in concreto rolą Sądu Odwoławczego ocena sposobu gromadzenia materiału dowodowego przez Sąd orzekający w I instancji oraz tego, czy był on wystarczający do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, lecz wyłącznie to, czy Sąd ten istotnie zapoznał się z aktami IX GC , czy też nie ma przekonujących podstaw do wysuwania takiej tezy. Skarżący powołują się w apelacji na badaną przez Sąd Najwyższy w orzeczeniu o sygn. PRN 91/70 sytuację, w której strona nie zawiadomiła Sądu z własnej inicjatywy o zmianie adresu, lecz organ pocztowy wymienił nowy adres pozwanego na niedoręczonym pozwanemu zwrotnym poręczeniu odbioru zawiadomienia o rozprawie. Sytuacja taka nie wystąpiła jednak w rozpoznawanej sprawie w której organ doręczający nie wskazał nowego adresu pozwanych(k. ), a brak dowodu by Sąd powziął informację o nowym adresie z akt IX GC Konkludując stwierdzić trzeba, że negatywne konsekwencje procesowe zaniedbania obowiązku zawiadomienia sądu o każdej zmianie swego zamieszkania obciążają stronę (postanowienie SN z 23 października 2002 r., sygn. II CZ 106/02, LEX nr 577454). Pozwani świadomi byli toczącego się procesu, a mimo tego nie podjęli żadnych czynności celem ustalenia aktualnego toku 16 potwierdza tego rowniez protokél rozprawy z 12 marca 2009r, na ktorej Sad Okregowy nie przeprowadzil dowodu z tych akt(k. . 0 tym, iz akta sprawy IX GC nie zostaly mimo tresci zarzadzenia zalaczone do akt sprawy wynika z zarzadzen koncowych wydanych po uprawomocnieniu wyroku (k. ). Brak w nich zarzadzenia 0 odiaczeniu akt, a niewatpliwie w przypadku gdyby Sad aktami tymi rzeczywiscie dysponowal musialoby zostaé wydane zarzadzenie 0 ich odlaczeniu i zlozeniu do archiwum, a adnotacji takiej brak. W tych warunkach nie sposob akceptowaé tezy jakoby Sad Okregowy orzekajacy w sprawie IX GC znal akta sprawy IX GC , a zatem rowniez nowy adres pozwanych. W odniesieniu do zarzutow apelacji, w ktorych skarzacy podnosza, ze wyrok w sprawie wydany zostal bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postepowania dowodowego wskazaé nalezy, ze nie jest in concreto rola Sadu Odwolawczego ocena sposobu gromadzenia materialu dowodowego przez Sad orzekajacy w I instancji oraz tego, czy byl on wystarczajacy do wydania rozstrzygniecia w sprawie, lecz wylacznie to, czy Sad ten istotnie zapoznai sie z aktami IX GC , czy tez nie ma przekonujacych podstaw do wysuwania takiej tezy. Skarzacy powoluja sie w apelacji na badana przez Sad Najwyzszy w orzeczeniu o sygn. PRN 91/70 sytuacje, w ktorej strona nie zawiadomila Sadu. z wlasnej inicjatywy <3 zmianie adresu, lecz organ pocztowy wymienil nowy adres pozwanego na niedoreczonym pozwanemu zwrotnym poreczeniu odbioru zawiadomienia 0 rozprawie. Sytuacja taka nie wystapila jednak w rozpoznawanej sprawie w ktorej organ doreczajacy nie wskazal nowego adresu pozwanych(k. ), a brak dowodu by Sad powzial informacje o nowym adresie z akt IX GC Konkludujac stwierdzié trzeba, ze negatywne konsekwencje procesowe zaniedbania obowiazku zawiadomienia sadu <3 kazdej zmianie swego zamieszkania obciazaja strone (postanowienie SN z 23 pazdziernika 2002 r., sygn. II CZ 106/02, LEX nr 577454). Pozwani swiadomi byli toczacego sie procesu, a mimo tego nie podjeli zadnych czynnosci celem ustalenia aktualnego toku 16 potwierdza tego również protokół rozprawy z 12 marca 2009r, na której Sąd Okręgowy nie przeprowadził dowodu z tych akt(k. . 0 tym, iż akta sprawy IX GC nie zostały mimo treści zarządzenia załączone do akt sprawy wynika z zarządzeń końcowych wydanych po uprawomocnieniu wyroku (k. ). Brak w nich zarządzenia 0 odłączeniu akt, a niewątpliwie w przypadku gdyby Sąd aktami tymi rzeczywiście dysponował musiałoby zostać wydane zarządzenie o ich odłączeniu i złożeniu do archiwum, a adnotacji takiej brak. W tych warunkach nie sposób akceptować tezy jakoby Sąd Okręgowy orzekający w sprawie IX GC znał akta sprawy IX GC , a zatem również nowy adres pozwanych. W odniesieniu do zarzutów apelacji, w których skarżący podnoszą, że wyrok w sprawie wydany został bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego wskazać należy, że nie jest in concreto rolą Sądu Odwoławczego ocena sposobu gromadzenia materiału dowodowego przez Sąd orzekający w I instancji oraz tego, czy był on wystarczający do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, lecz wyłącznie to, czy Sąd ten istotnie zapoznał się z aktami IX GC , czy też nie ma przekonujących podstaw do wysuwania takiej tezy. Skarżący powołują się w apelacji na badaną przez Sąd Najwyższy w orzeczeniu o sygn. PRN 91/70 sytuację, w której strona nie zawiadomiła Sądu. z własnej inicjatywy <3 zmianie adresu, lecz organ pocztowy wymienił nowy adres pozwanego na niedoręczonym pozwanemu zwrotnym poręczeniu odbioru zawiadomienia o rozprawie. Sytuacja taka nie wystąpiła jednak w rozpoznawanej sprawie w której organ doręczający nie wskazał nowego adresu pozwanych(k. ), a brak dowodu by Sąd powziął informację o nowym adresie z akt IX GC Konkludując stwierdzić trzeba, że negatywne konsekwencje procesowe zaniedbania obowiązku zawiadomienia sądu <3 każdej zmianie swego zamieszkania obciążają stronę (postanowienie SN z 23 października 2002 r., sygn. II CZ 106/02, LEX nr 577454). Pozwani świadomi byli toczącego się procesu, a mimo tego nie podjęli żadnych czynności celem ustalenia aktualnego toku 16 --- STRONA 17 --- sprawy, w szczególności po wypowiedzeniu udzielonego przez nich pełnomocnictwa, gdy musieli świadomi być tego, że prowadzenie procesu leży od tej pory w ich gestii. Strona postępowania powinna zaś liczyć się z negatywnymi skutkami, procesowymi oczywistego unikania podejmowania p i s m sądowych i udziału w toczącym się procesie (postanowienie SN z 15 maja 1998 r., sygn. I PKN 128/98, OSNP 1999/11/370) . Tymczasem przyjęte przez pozwanych w postępowaniu przed Sądem I instancji i kontynuowane w apelacji stanowisko procesowe prowadzi do nieuzasadnionego i nie znajdującego oparcia w przepisach prawa przerzucenia na Sąd orzekający ciężaru zapewnienia aktywnego udziału stronie w procesie poprzez poszukiwanie jej aktualnego adresu zamieszkania, w sytuacji, gdy w konkretnych okolicznościach sprawy Sąd czynności takich podejmować nie musiał, a brak dowodów by nowy adres pozwanych był sądowi znany. Z kolei z uwagi na wyrażony w art. 383 kpc w zw z art. 412 kpc zakaz zmiany przedmiotowej granic podstawy wznowienia, polegający na rozszerzeniu żądania skargi lub zgłoszeniu nowych roszczeń w postępowaniu apelacyjnym, niedopuszczalne było domaganie się przez pozwanego w piśmie z dnia 16 lutego 2012 r. rozpoznania dodatkowej podstawy wznowienia, a w konsekwencji nie było podstaw do merytorycznego ustosunkowywania się do argumentacji przedstawionej w tym piśmie. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 kpc oddalił apelację jako bezzasadną. O kosztach postępowania w drugiej instancji Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc i art. 99 kpc w zw. z art. 108 § 1 kpc oraz § 6 pkt 5 w zw. z§ 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm. ) na zasadzie odpowiedzialności za wynik sporu w postępowaniu apelacyjnym. fr. 17 sprawy, w szczegolnosci po wypowiedzeniu udzielonego przez nich pelnomocnictwa, gdy musieli swiadomi byé tego, ze prowadzenie procesu lezy od tej pory w ich gestii. Strona postepowania powinna zas liczyé sie z negatywnymi skutkami, procesowymi oczywistego unikania podejmowania pism sadowych i udzialu w toczacym sie procesie (postanowienie SN z 15 maja 1998 r., sygn. I PKN 128/98, OSNP 1999/11/370). Tymczasem przyjete przez pozwanych w postepowaniu przed Sadem I instancji i kontynuowane w apelacji stanowisko procesowe prowadzi do nieuzasadnionego i nie znajdujacego oparcia w przepisach prawa przerzucenia na Sad orzekajacy ciezaru zapewnienia aktywnego udzialu stronie w procesie poprzez poszukiwanie jej aktualnego adresu zamieszkania, w sytuacji, gdy w konkretnych okolicznosciach sprawy Sad czynnosci takich podejmowaé nie musial, a brak dowodow by nowy adres pozwanych byl sadowi znany. Z kolei z uwagi na wyrazony w art. 383 kpc w zw z art. 412 kpc zakaz zmiany przedmiotowej granic podstawy wznowienia, polegajacy na rozszerzeniu zadania skargi lub zgloszeniu nowych roszczen w postepowaniu apelacyjnym, niedopuszczalne bylo domaganie sie przez pozwanego vv pismie z dnia 16 lutego 2012 r. rozpoznania dodatkowej podstawy wznowienia, a w konsekwencji nie bylo podstaw do merytorycznego ustosunkowywania sie do argumentacji przedstawionej w tym pismie. Majac powyzsze na uwadze, Sad Apelacyjny na podstawie art. 385 kpc oddalil apelacje jako bezzasadna. O kosztach postepowania w drugiej instancji Sad Apelacyjny orzekl na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc i art. 99 kpc w zw. z art. 108 § 1 kpc oraz § 6 pkt 5 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 2 Rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci z dnia 28 wrzesnia 2002 r. w sprawie oplat za czynnosci radcow prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Panstwa kosztow pomocy prawnej udzielonej przez radce prawnego ustanowionego z urzedu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm. ) na zasadzie odpowiedzialnosci za wynik sporu w postepowaniu apelacyjnym. I 17 sprawy, w szczególności po wypowiedzeniu udzielonego przez nich pełnomocnictwa, gdy musieli świadomi być tego, że prowadzenie procesu leży od tej pory w ich gestii. Strona postępowania powinna zaś liczyć się z negatywnymi skutkami, procesowymi oczywistego unikania podejmowania pism sądowych i udziału w toczącym się procesie (postanowienie SN z 15 maja 1998 r., sygn. I PKN 128/98, OSNP 1999/11/370). Tymczasem przyjęte przez pozwanych w postępowaniu przed Sądem I instancji i kontynuowane w apelacji stanowisko procesowe prowadzi do nieuzasadnionego i nie znajdującego oparcia w przepisach prawa przerzucenia na Sąd orzekający ciężaru zapewnienia aktywnego udziału stronie w procesie poprzez poszukiwanie jej aktualnego adresu zamieszkania, w sytuacji, gdy w konkretnych okolicznościach sprawy Sąd czynności takich podejmować nie musiał, a brak dowodów by nowy adres pozwanych był sądowi znany. Z kolei z uwagi na wyrażony w art. 383 kpc w zw z art. 412 kpc zakaz zmiany przedmiotowej granic podstawy wznowienia, polegający na rozszerzeniu żądania skargi lub zgłoszeniu nowych roszczeń w postępowaniu apelacyjnym, niedopuszczalne było domaganie się przez pozwanego vv piśmie z dnia 16 lutego 2012 r. rozpoznania dodatkowej podstawy wznowienia, a w konsekwencji nie było podstaw do merytorycznego ustosunkowywania się do argumentacji przedstawionej w tym piśmie. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 kpc oddalił apelację jako bezzasadną. O kosztach postępowania w drugiej instancji Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc i art. 99 kpc w zw. z art. 108 § 1 kpc oraz § 6 pkt 5 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm. ) na zasadzie odpowiedzialności za wynik sporu w postępowaniu apelacyjnym. ęl 17 --- STRONA 18 --- A"kgjjpie właściwe podpisy zsocfność: *J&msihńk Sekretariatu vs ■• K a ro lin a N a jd a *7 ' 1 O I ""kgjjpie w1aéciwe podplsy zsocfnoéé: "‘J&nm'hik Sekretariatu zip 45¢ . ~._. ~ . Kzamlina Najda 1, '/' C" ` 1 O Ü ^"kgjjpie właściwe podplsy zsocfność: *J&mYihik Sekretariatu zi-. «śv . ‹,`¬ ~ ¿ xfmzim Najda 1, "."