Postanowienie a ZECZYPOSPOLITEJ POL W IMIENIU R listopada 2013 roku

--- STRONA 1 --- kt I C 1009/12 WYROK SKIEJ 531%? ii _ :?s;zé =  \$m;‘;a')<<_; Sygn. a ZECZYPOSPOLITEJ POL W IMIENIU R listopada 2013 roku ' Wydzial I Cy Dnia 29 Wilny W ski S d Okrggowy W Szczecime ' zka Skrzypiec Q Przewodniczqcy SSO Agmes zyna Mizgier cime na r0zpraw1e adzie Protokolant sekr. sqd. Katar ' ' 12 listopada 2013 roku W Szcze 31111.1 W dmu po rozpozn sprawy z powédztwa J. M. Z. S P P.S.O.WS. przeciwko . . 0 zapiate; 21 .O00.000 zi I. oddala powédztwo, II. zasqdza 0d powoda J. M. Z. na rzecz Skarbu Panstwa Prokuratoru ' fistwa W Warszawie kwotq 7200 2} (s1edem tys1e;cy stwa procesowego Generalne] I m zwrotu kos ' taml sqdowyml Skarbu Pa ztéw zastc;p ' ziotych) tytu e ' cz0nym1 kosz dwieécle ' stwa nie u1sz III. obciqza Skarb Pan --- STRONA 2 --- Sygn. akt I C 1009/12 UZASADNIENIE W pozwie zioionym do Sqdu Okrggowego w Szczecinie w dniu 19 iipca 2012 r. powod J. M. Z. wniosf o zasqdzenie na jego rzecz od S. P. — S. O. w S. kwoty 21.000.000 2'! wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu, z czego:  16.000.000 2': za wykonanie bezprawnego wyroku pozbawienia wolnoéci  5.000.000 2+. za celowq i éwiadomq retorsjq w zwiqzku z przypisywanymi powodowi czynami w sprawie VIII K 253/96, a nadto za 16 lat bezprawnego pozbawienia wolnoéci w okresie od 11 czerwca 2002r. do 1 paidziernika 2018r. W uzasadnieniu pozwu powod wskazai, fie na skutek brutalnych eksperymentow przypisano mu popeinienie czynéw, 2 ktorymi miai on jedynie poéredni zwiqzekjako medium. W efekcie powod zostai skazany w dniu 3 paidziernika 1997r. przez Sad Okrqgowy w Warszawie na kare 15 lat pozbawienia woinoéci, ktorag odbywa w systemie ciqgiym od 10 paidziernika 1995r. do 1 paidziernika 2018r. W okresie od 11 czerwca 2002r. do 25 lutego 2010r_. stosowano wobec powoda érodek zabezpieczenia w postaci umieszczenia go w szpitalu psychiatrycznym w warunkach najpierw maksymalnego, a potem wzmoionego zabezpieczenia. Okres bezprawnej detencji nie zostai zaliczony na poczet kary 15 lat pozbawienia wolnoéci wobec czego, zdaniem powoda, kara pozbawienia wolnoéci jest podwéjnie wykonywana. Pomimo bezprawnego pozbawienia wolnoéci wnioski oowoda o warunkowe przedterminowe zwolnienie i przerwq w karze nie sq uwzglgdniane, a byé powinny. Wediug powoda P. W. P. S. O. w S. jest odpowiedzialny za obecnq sytuacjq, gdyi odmowii sprawdzenia dowodow potwierdzajqcych bezprawnoéé wykonywania kary pozbawienia wolnoéci. Na rozprawie w dniu 21 czerwca 20131". powod doprecyzowujqc podstawq faktycznq swojego iqdania wskazaf, 2e: '  kwoty 16.000000 2+ domaga sis; za wspofudziai P. W. P. S. O. w S. w bezprawnym pozbawieniu powoda wolnoéci od 25 lutego 2010r. do 1 paidziernika 2018r.  5.000.000 2% za psychiczne i moraine represje i retorsje ze strony resortu sprawiediiwoéci, ktorych doéwiadcza w okresie od 2010r.,tj. od kiedy przebywa w Zaldadzie karnym w Goleniowie. Powod wskazaf, 2e represji, ktérych doéwiadcza ze strony administracji zaldadu karnego dotyczy odrqbne postgpowanie. W niniejszej sprawie jego iqdanie zwiqzane jest wyiqcznie z dziaianiami ze strony W. P. S. O. w 5.. Gdyby bowiem nie zostaiy wydane decyzje 0 odmowie udzielenia przerwy w karze i Warunkowego przedterminowego zwolnienia, to represje powoda by nie spotkaiy. Powéd wskaza’: réwniei, ie w okresie detencji by? bezprawnie pozbawiony wolnoéci. Jego zdaniem powinien by’! przebywaé w warunkach podstawowego zabezpieczenia, a nie w zakiadzie o maksymalnym Iub wzrnoionym stopniu zabezpieczenia. Dodai jednak, 2e nieprawidiowoéci zwiqzanych ze stosowaniem sirodka zabezpieczajqcego dotyczy odrqbna sprawa. Powod zarzucii S. 0. W S., 2e ten nie zwolnif go z daiszego odbywania kary pozbawienia wolnoéci, chociai posiadat wiedzq 0 bezprawnej cletencji. Co do przerwy w karze powod wskazaf, 2e chcial jej po to by zfoiyé osobiécie wniosek o zrzeczenie siq obywatelstwa polskiego. Odmowa udzieienia przerwy w karze spowodowaia, 2e doszio do naruszenia nie tyiko jego wolnoéci ale tei dobrego imienia i prawa do decydowania o swoim iyciu osobistym. A W toku postqpowania powod w kolejnych pismach procesowych (k. 135~136, 139145, 152, 155155v, 258, zarzqdzenie k. 255) wskazywai nowe Zqdania, ale ostatecznie podtrzymai --- STRONA 3 --- swoje roszczenia w ksztaicie, w jakim zostaiy przedstawione na rozprawie w d niu 21 czerwca 2013r. (por. zarzqdzenie k. 263). Pozwany S. P.  S. O. w S. wniosl (k. 3740) o odrzucenie pozwu na podstawie art. 199§1 pkt 1 k.p.c., ewentualnie jego oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazai, ie w niniejszej sprawie z uwagi na dyspozycje art. 421 k.c. nie znajdujq zastosowania przepisy Kodeksu cywiinego regulujqce odpowiedzialnosé Skarbu Pafistwa za dziaianie przy wykonywaniu wiadzy publicznej. Wiasciwq drogq do dochodzenia roszczefi powoda jest tryb postepowania karnego (art. 552 k.p.k. i nast.}, w ramach ktorego powéd mogiby ewentualnie iqdaé na podstawie art. 552 k.p.k. odszkodowania. Pozwany wskazai, 2e przesiankq odpowiedzialnosci odszkodowawczej za szkode wyrzqdzonq przez wydanie niezgodnego z prawem orzeczenia Iub decyzji administracyjnej jest stwierdzenie tej niezgodnoéci 2 prawem we wiasciwym post:gpowaniu. Powéd tymczasem nie wylegitymowai sie takim orzeczeniem prejudycjalnym. Pozwany wskazai dale], 2e dziaianie S. O. w S., polegajqce na wydawaniu postanowiefi 0 odmowie przedterminowego zwolnienia i udzielenia przerwy w karze miaio swojq podstawe w przepisach prawa. Pozwany zakwestionowai wysokosé iqdania i podniosi zarzut przedawnienia roszczenia zwiqzanego z okoiicznosciami zaistniaiymi przed 19.07.2009 r. W dniu 12.06.2012 r. Sqd rozpoznajqcy sprawe IC 963/12 (sprawa z powodztwa J. M. Z. przeciwko Skarbowi Pafistwa) wydai postanowienie o poiqczeniu jej ze sprawq niniejszq o sygn. I C 1009/12, celem iqcznego rozpoznania i wyrokowania pod numerem I C 1009/12. Na rozprawie w dniu 21 czerwca 2013r. powéd oswiadczvi (k. 120), ie w sprawie I C 963/12 domaga sie wyiqcznie zapiaty kwoty 5.000.000 21 z ustawowymi odsetkami od wniesienia w nie} pozwu, tytuiem zadoséuczynienia za naruszenie jego dobr osobistych przez segdziego J. G. polegajqcego na nieprawidiowym oznaczeniu imion powoda w kierowanej do niego urzedowej korespondencji. Postanowieniem z 21.06.2013 r. Sqd roziqczyi (k. 121) sprawy I C 1009/12 i I C 953/12. Sqd ustalii nastepujqcy stan faktyczny: Wyrokiem z 3.10.1997 r., sygn. VIII K 253/96 Sqd Wojewodzki w Warszawie uznal M. R. Z. za winnego tego, 2e:  w dniu 8.09.1995 r. w Warszawie, uiywajqc przemocy, w tym posiugujqc sie scyzorykiem, dziaiajqc ze szczegotnym okruciefistwem, doprowadzii maioletniego M. S. do poddania sie czynowi nierzqdnem u, powodujqc u ww. obraienia odbytu,  w dniu 10.09.1995 r. w Warsiawie, uiywajqc przemocy, w tym groiqc uiyciem scyzoryka, dziaiajqc ze szczegoinym okruciefistwem doprowadzii mafoietniego T. J. do poddania sie czynowi nierzqdnemu, I “w dniu 8.10.1995r. w Warszawie, uiywajqc przemocy, w tym groiqc uiyciem noia doprowadzii D. C. do poddania sie czynowi nierzqdnemu. Za powyisze przestepstwa powodowi zostaia wymierzona kara iqczna 15 lat pozbawienia wolnosci, z zaliczeniem okresu tymczasowego aresztowania od 8.10.1995 r. do 3.10.1997 r. Wyrok uprawomocnii sie 10.10.1997r., a kara zostaia wprowadzona do wykonania. ' W dacie wydawania orzeczenia powod nosii imiona ,,M. R.". Bezsporne, a nadto dowody: --- STRONA 4 ---  wyrok Sqdu Okrqgowego w Warszawie z 3.10.1997 r., VIII K 253/96 wraz z uzasadnieniem — k. 199202 (9295), 203220;  decyzja 2 20.11.2009 r. (k. 230},  postanowienie Sqdu Okregowego w Warszawie z 11.02.2009 r. (k. 221, 222). Postanowieniem z 1.06.2001 r., sygn. akt K02 4/01 powodowi przedstawiono zarzuty popeinienia w dniach 4.04.2001 r. i 05.04.2001 r. przestepstw zniewagi I groéb wobec fun kcjonariusza siuéby wieziennej. Wediug opinii psychiatrow i psychologa przeprowadzonej na potrzeby postepowania karnego powéd miaI w chwili popeinienia czynu zniesionq poczvtalnosé. Biegli rozpoznali u powoda zaburzenia afektywne dwubiegunowe wspéfistniejqce 2 nieprawidiowq osobowosciq. Stwierdzili, ie powod wymaga Ieczenia psychiatrycznego i ie istnieje wysokie ryzyko popeinienia przez niego w przysziosci podobnego czynu. Postanowieniem z 15.01.2002 r. Sqd Rejonowy w Trzciance umorzyi postepowanie karne I zastosowai wobec powoda érodek zabezpieczajqcy poiegajqcy na umieszczeniu go w zakiadzie psychiatrycznym. Postanowienie jest prawomocde. Postanowieniem 2 8.08.2001 r., sygn. akt K02 5/01 powodowi przedstawiono zarzuty popeinienia w dniu 24.07.2001r przestepstw zniewagi I groib wobec funkcjonariusza policji. Zgodnie z opiniq psychiatrow i psychologa, wykonanq na zlecenie organu prowadzqcego postepowanie, powod miai w chwiii czynu zniesionq poczvtalnosé. Biegli rozpoznali u powoda zaburzenia afektywne dwubiegunowe wspoiistniejqce z nieprawidtowq osobowosciq. Stwierdzili, 2e powod wymaga Ieczenia psychiatrycznego. Postanowieniem z 15.01.2002 r. Sqd Rejonowy w Trzciance umorzyi postepowanie karne I zastosowai wobec powoda srodek zabezpieczajqcy w postaci umieszczenia go w zakiadzie psychiatrycznym. Postanowienie jest prawomocne. Pismem z dnia 22 Iutego 2002r. Zakiad karny we Wronkach zwrocii sie do Sqdu Rejonowego w Trzciance o rozstrzygniecie o kolejnosci wykonywania orzeczonej kary pozbawienia woinosci I srodka zabezpieczajqcego. Zarzqdzeniem z 16 kwietnia 2002r. S. P. w S. O. w P. polecii aby w pierwszej kolejnosci wykonaé wobec powoda srodek zabezpieczajqcy w postaci umieszczenia go w Regionainym Osrodku Psychiatrii Sqdowej w Starogardzie Gdafiskim, orzeczony w sprawie K02 4/01 i K02 5/01 przez Sqd Rejonowy w Trzciance, a dopiero po nim dalszq czesé kary 15 lat pozbawienia wolnosci orzeczonq wyrokiem w sprawie VIII K 253/96. W uzasadnieniu zarzqdzenia sedzia powoiai sie na ww. opinie psychiatryczne, w ktorych stwierdzono potrzebe podjecia przez powoda Ieczenia w zakiadzie psychiatrycznymf W dniu 11 czerwca 2002r. powoda przyjeto do Regionalnego Osrodka Psychiatrii Sqdowej w Starogardzie Gdafiskim, w celu wykonania srodka zabezpieczajqcego. Od 9.11.2006 r. srodek zabezpieczajqcy wykonywany byi w Samodzielnym Publicznym Szpitalu Wojewédzkim w Gorzowie Wielkopolskim na Oddziale Psychiatrii Sqdowej o wzmoionym zabezpieczeniu. W trakcie wykonywania wobec powoda srodka zabezpieczajqcego biegii psychiatrzy i psycholog wydawaii w odstepach czasu od kilku do kilkunastu miesiecy opinie co do stanu jego stanu zdrowia w celu ustalenia czy istniejq podstawy do dalszego stosowania srodka. Na podstawie opinii z: 18.02.2003r., 29.08.2003r., 27.02.2004r., 27.08.2004r., 28.02.2005r., 14.08.2006r., 20.04.2007r., 8.10.2007r., 7.03.2008r., 8.08.2008r., 8.01.2009r., 11.02.2009r. i 20.06.2009r., w ktorych biegli wskazywali na potrzebe Ieczenia powoda w warunkach zakiadu psychiatrycznego, Sqd przediuiai stosowanie srodka zabezpieczajagcego w kolejnych postanowieniach z: 15.04.2003r., 15.10.2003r., 31.03.2004r., 1.10.2004r., 20.05.2005r., --- STRONA 5 --- 9.12.2005r., 19.09.2006r., 22.05.2007r., 6.11.2007r., 17.04.2008r., 18.09.2008r., 19.03.2009r., 23.07.2009r. Na podstawie tych samych opinii stosowania srodka zabezpieczajqcego byIo pr2edIu2ane w sprawie K02 5/01. W dniu 22.11.2005 r. sprawy K02 4/01 i K02 5/01 poiqczono 2e sobq I prowadzono dale] pod sygn. K02 4/01. Pismem z 14.11.2005r. Komisja Psychiatryczna do spraw srodkéw zabezpIeczajqc\/ch wydala opinie, 2e powéd powinien odbywafi srodek zabezpieczajqcy w warunkach wzmocnionego zabezpieczenia w oddziaie psychiatrii sqdowej Szpitala Psychiatrycznego w Gorzowie Wielkopoiskim, a nie w dotychczasowym zakiadzie psychiatrycznym o zabezpieczeniu maksymalnym. Opinia ta byfa zbieina 2 opiniq biegtych 2 26.08.2005r. Postanowieniem 2 9.12.2005r. Sqd Rejonowy w Trzciance postanowII dale] kontyn uowaé srodek zabezpieczajqcy w postaci umieszczenia w zakiadzie psychiatrycznym, z tym 2e zmienii zakiad na zakiad o wzmocnionym zabezpieczeniu (na ww. szpital w Gorzowie Wielkopolskim). Powod ze wzgledu na brak wolnych miejsc na oddziale 2ostaI umieszczony w Szpitalu Psychiatrycznym w Gorzowie dopiero w dniu 9 Iistopada 2006r. W opinii 2 8.01.2009r. biegli po raz pierwszy podniesli, 2e powod 2 uwagi na brak agresywnych zachowafi mo2e zostaé umieszczony W zakfadzie o podstawowym systemie zabezpieczefi. Komisja Psychiatryczna, do ktorej Sqd iwrocii sie 0 opinie w tej sprawie, wskazafa na koniecznosé daiszego stosowania srodka 0 wzmocnionym systemie zabezpieczefi. Postanowieniem 2 dnia 19.03.2009 r. Sad Rejonowy w Trzciance zdecydowaf o dalszym stosowaniu srodka zabezpieczajqcego w Oddziale Psychiatrii Sqdowej o Wzmoionym Zabezpieczeniu Samodzielnego Publicznego Szpitala Wojewodzkiego w Gorzowie Wielkopolskim. Postanowienie to zostaio utrzymane w mocy przez S O w P. W dniu 23 grudnia 2009r. wph/nqf do SR w Trzciance wniosek Szpitala w Gorzowie Wielkopolskim 0 uchylenie srodka zabezpieczajqcego. We wniosku powoiano sie na opinie biegiych z dnia 18 grudnia 2009r., w ktorej stwierdzono brak wskazafi do dalszego stosowania srodka zabezpieczajqcego. W dniu 9.02.2010 r. Sqd Rejonowy w Trzciance wydai postanowienie o zwolnieniu powoda 2 obowiqzku wykonywania srodka zabezpieczajqcego. Postanowienie uprawomocniio sie w dniu 20 Iutego 2009r., a w dniu 25 lutego 2009r. powod zostat przewieziony do Aresztu Sledczego w Gorzowie Wielkopoiskim celem dalszego odbywania kary pozbawienia wolnoéci orzeczonej w sprawie VIII K 253/96. Kare te odbywa nieprzerwanie (bez przerw, odroczefi i bez innego faktycznego opuszczania zakiadu karnego} do chwili obecnej. Bezsporne, a nadto dowody:  postanowienie z 1.06.2001 r. (k. 19 akt Sqdu Rejonowego w Trzciance, K02 4/01),  opinie z 31.07.2001 r. (k. 6265, 66 akt K02 4/01),  postanowienie 2 15.01.2002 r. (k. 124 127 akt K02 4/01),  postanowienie 2 8.08.2001 r. (k. 10 akt K02 5/01),  opinia 2 16.10.2001 r. (k. 43436 akt K02 5/01),  postanowienie 2 15.01.2002 r. (k. 9294 akt K02 5/01),  pismo 2 22.02.2002 r. (k. 146 akt K02 4/01),  zarzqdzenie z 16.04.2002 r. (k. 169 akt K02 4/01),  pismo 2 12.06.2002 r. (k. 184 akt K02 4/01),  pismo 2 9.11.2006 r. (k. 363 akt K02 4/01),  opinia 2 18.02.2003 r. (k. 191194 akt K02 4/01 I 113 akt K02 5/O1), — opinia 2 29.08.2003 r. (k. 207v.,208v akt K02 4/01 i 138140 akt K02 5/01), --- STRONA 6 ---  opinia 2 27.02.2004 r. (k. 224227 akt K02 4/01 I 162164 akt K02 5/01),  opinia 2 27.08.2004 r. (k. 247249 akt K02 4/01 I 177179 akt K02 5/01),  opinia 2 28.02.2005 r. (k. 272275 akt K02 4/01 I 193195 akt K02 5/01),  opinia 2 26.08.2005 r. (k. 295296 akt K02 4/01 i 209210 akt K02 5/01),  opinia 2 14.08.2006 r. (k. 338339 akt K02 4/01),  opinia z 20.04.2007 r. (k. 368370 akt K02 4/01),  opinia 2 8.10.2007 r. (k. 387389 akt K02 4/01),  opinia 2 7.03.2008 r. (k. 400402 akt Ko2 4/01),  opinia z 8.08.2008 r. (k. 415417 akt K02 4/01),  opinia 2 8.01.2009 r. (k. 434438 akt K02 4/01),  opinia 2 11.02.2009 r. (k. 444447 akt K02 4/01),  opinia 2 20.06.2009 r. (k. 477480 akt K02 4/01),  postanowienia Sqdu Rejonowego w Trzciance 2: 15.04.2003r., 15.10.2003r., 31.03.2004r., 1.10.2004r., 20.05.2005r., 9.12.2005r., 19.09.2006r., 22.05.2007r., 6.11.2007r., 17.04.2008r., 18.09.2008r., 19.03.2009r., 23.07.2009r. (k. 199, 217217V, 233, 257, 280, 315, 345, 375, 394394V, 406, 423, 452, 486 akt K02 4/01),  postanowienie 2 22.11.2005 r. (k. 307 K02 4/01),  pismo 2 14.11.2005 r. (k. 304 akt K02 4/01),  opinia 2 11.02.2009 r. (k. 444447 akt K02 4/01), ~ 2a2a|enIe 2 7.04.2009 r. (k. 461 akt K02 4/01),  postanowienie S. O. w P. 2 17.06.2009 r.(k.475,476 akt K02 4/01),  opinia 2 18.12.2009 r. (k. 537551 (509523) akt K02 4/01),  wniosek 2 18.12.2009 r. (k. 508 akt I<o2 4/01),  postanowienie 2 9.02.2010 r. (k. 555—555v akt K02 4/01),  pismo SO w Warszawie 2 dnia 23 lutego 2010r. (k.568 akt K02 4/01)  pismo Komendanta 2 dnia 22 Iutego 2010r. (k.573 akt K02 4/01)  pismo 2 25.02.2010 r. (k. 578 akt K02 4/01),  wyjasnienie 2 21.11.2012 r. (k. 57),  nakaz przyjecia 2 15.02.2010 r. (k.58). W zwiqzku 2 tym, 2e na poczet orzeczonej w sprawie sprawy VIII K 253/06 kary pozbawienia wolnosci zaliczono okresy tymczasowego aresztowania od 08.10.1995r. do 28.03.2000r. i od 06.07.2000r. do 11.06.2002r., koniec kary pozbawienia wolnosci przypada na dziefi 01.10.2018 r. Dowody:  obliczenie kary 2 25.02.2010 r. (k. 231),  pismo 2 23.06.2012 r. (k.243). Powod 2Io2yI wniosek do S. O. w W. o zaliczenie na poczet kary 15 lat pozbawienia wolnosci orzeczonej w sprawie VIII K 253/96 okresu stosowania wobec niego srodka zabezpieczajqcego. Postanowieniem 2 10.05.2010r. S. O. w W. wniosku tego nie uw2gIedniI. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazal, 2e srodek zabezpieczajqcy byi’ orzeczony w innej sprawie I dlatego nie jest moiliwe zaliczenie okresu stosowania tego srodka na podstawie art. 63 § 1 k.k., a Innej podstawy prawnej do takiego zaliczenia brak. Sqd Apelacyjny w Warszawie po rozpoznaniu zaialenia powoda utrzymai w mocy ww. orzeczenie S. O. w W. Sqd wskazai dodatkowo, 2e bIedne poinformowanie powoda 0 moiliwosci --- STRONA 7 --- zaliczenia okresu stosowania srodka zabezpieczajqcego na poczet orzeczonej kary 15 Iat pozbawienia wolnosci, ktére nastqpiio pismem 2 dnia 25 Iutego 2005r., nie mo2e skutkowaé uwzglednieniem wniosku 0 dokonanie ta kiego zaliczenia. Bezsporne, a nadto dowody:  postanowienie S. O. w W. 2 10.05.2010 r. (k. 235,236),  postanowienie Sqdu Apelacyjnego z 1.07.2010 r (k. 238240),  wniosek 2 1.03.2012 r. (k. 244246). Od trzech lat powod odbywa kare pozbawienia wolnosci w Zaktadzie Karnym w Goleniowie. W dniu 10 marca 2011r. powod 2Io2yI do S. O. wniosek o warunkowe przedterminowe zwolnienie. W uzasadnieniu wniosku wskazat, 2e odméwiono mu zaliczenia okresu pobytu w zaktadzie psychiatrycznym na poczet kary 15 lat pozbawienia wolnosci, wskutek czego przebywa on w miejscu odosobnienia 15 lat i 5 miesiecy. Dyrektor Zakiadu karnego w Goleniowie 2aopiniowaI wniosek powoda negatywnie. Postanowieniern 2 dnia 5.05.2011r., sygn. akt V Kow 725/11/wz S. O. w‘S. odmowii warunkowego zwolnienia 2 odbycia reszty kary pozbawienia wolnosci. W uzasadnieniu orzeczenia Sqd wskazai miedzy innymi, 2e przedwczesne jest stawianie pozytywnej prognozy kryminologicznej. W ocenie Sqdu powéd, ze wzgledu na stwierdzone u niego zaburzenia sfery seksuainej i potrzebe wdroienia stosownej terapii w ZK, wymaga dIugotrwaIej resocjalizacji. Postanowienie jest prawomocne. W dniu 16 lutego 2012r. powéd 2’ro2yI kolejny wniosek o warunkowe przedterminowe zwolnienie, w ktérym powoIaI sis; na te same okolicznosci co we wczesniejszym wniosku. Dyrektor ZK w Goieniowie wniosek powoda zaopiniowai negatywnie. Postanowieniem 2 dnia 26 kwietnia 2012r., sygn. akt V Kow 600/12/wz, S. O. w S. odmowii warunkowego zwolnienia 2 odbycia reszty kary pozbawienia woinosci. S:jd wska2aI, 2e nadai brak jest podstaw do postawienia pozvtywnej prognozy kryminologicznej. Peinomocnik powoda wniost 2a2a|enie na ww. postanowienie, w ktérym podniési, ie powéd przebywa w Izolacji od 17 lat, w tym 8 Iat w zakIad2ie psychiatrycznym I zda12yI sie wdrqiyé do przestrzegania porzqdku prawnego. W dniu 4 lipca 2012r. Sajd Apelacyjny w Szczecinie utr2ymaI w mocy 2asI<ar2one postanowienie o odmowie warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sqd Apeiacyjny wskazat, 2e ogolnie zachowanie powoda naIe2y uznaé 2a prawidfowe aIe to sa mo w sobie nie mo2e byé argumentem za uwzgiednieniem jego wniosku. Podstawowe znaczenie dla stawianej prognozy kryminologiczno spotecznej jest bowiem to, 2e powéd pozostaje bezkrvtyczny wobec popeinionego przestepstwa I dotychczasowego trybu iycia. W dniu 8 marca 2013r. powod 2Io2yI trzeci wniosek o warunkowe przedterminowe zwolnienie. W uzasadnieniu wniosku wskazai, 2e wskutek przeprowadzonych na nim brutalnych eksperymentow zostai niesIus2nie wniesiony przeciwko niemu akt oskarienia, co w konsekwencji doprowadziio do wydania wyroku skazujqcego go na kare 15 lat pozbawienia wolnosci. Nastepnie w zwiqzku 2 dwiema innymi sprawami zastosowano wobec powoda srodek zabezpieczajgcy, ktory nieslusznie wykonywany by! w warunkach zaktadu psychiatrycznego. Przedstawiciel ZK w Goleniowie wniosek powoda zaopiniowaI negatywnie. Postanowieniem 2 dnia 10.05.2013 r., sygn. akt V Kow 951/13/wz, S. 0. w S. odmowii warunkowego zwolnienia 2 odbycia reszty kary zasadniczej pozbawienia wolnosci. Sqd wskazai w uzasadnieniu swojego orzeczenia, 2e powod jest bezkrytycznie ustosunkowany do swojego dotychczasowego iycia, jak I popetnionego przestepstwa, a jego zachowanie w ZK w --- STRONA 8 --- Goleniowie uznaé naIe2y 2a przecietne. Majqc powyisze na uwadze, jak réwniei charakter popsInionego czynu, zdiagnozowanq u powoda pedofilie biseksualnq, gidwnie homoseksualnq z raptofiliq I skionnosé do naduiywania substancji psychotropowych, nie mo2na mdwié o pozytywnej prognozie kryminologiczno  spotecznej co do funkcjonowania powoda na woinosci. Powéd w swoim pismie z 23.05.2013 r. stanowiqcym uzupeinienie 2a2a|enIa wniesionego przez jego peinomocnika wskazat miedzy Innymi, 2e nie 2aIic2ono mu 8 lat detencji w zwiqzku 2 czym bezprawnie jest osadzony 8 lat dIu2ej. W dniu 18 Iipca 2013r. Sad Apelacyjny w Szczecinie utrzymai w mocy zaskartone postanowienie. Bezsporne, a nadto dowody:  wniosek powoda 2 dnia 6 marca 2011r. (k.2 akt \/Kow 725/11)  opinia 2 29.03.2011 r. (k. 7 akt V Kow 725/11/wz),  postanowienie S. O. w 5.2 5.05.2011 r.(k.1I.5,16 akt V Kow 725/11)  zarzqdzenie 0 przestaniu odpisu postanowienia bez pouczenia (k. 19)  wniosek powoda 2 12 lutego 2012r. (k.2,3 akt V Kow 600/12)  opinia 2 19.03.2012 r. (k.6 akt V Kow 600/12/wz),  postanowienie S. O. w S. 2 26.04.2012 r. (k.14,15 akt V Kow 600/12/wz),  2a2aIenie 2 30.04.2012 r. (k.19 akt V Kow 600/12/wz),  pismo powoda 2 dnia 25.06.2012r. (k.30,31 akt V Kow 600/12/wz)  protokéi 2 posiedzenia (k.34) . _  postanowienie Sqdu Apelacyjnego w Szczecinie 2 4.07.2012 r. (k.35,26 akt V Kow 600/12/wz),  wniosek powoda 2 dnia 25 lutego 2013r. (k.2,3 akt V Kow 951/13)  opinia 2 25.03.2013 r. {|<. 11 akt v Kow 951/13/wz),  protokoi 2 posiedzenia (k.19 akt V Kow 951/13/w2),  postanowienie S. 0. w S. z 10.05.2013 r. (k.20 akt V Kow 951/13/wz),  2a2alenie 2 17.05.2013 r. (k. 24,25 akt V Kow 951/13/wz),  pismo powoda 2 23.05.2013 r. (k. 2833v. akt V Kow 951/13/wz),  postanowienie Sqdu Apelacyjnego w Szczecinie 2 18.07.2013 r. (k.4851 akt V Kow 951/13/wz). W dniu 1 marca 2012r. powéd zI02yI wniosek 0 udzielenie mu przerwy w karze. W uzasadnieniu wniosku powotaf sie na bezprawne niezaliczenie miu srodka zabezpieczajqcego na poczet kary 15 lat pozbawienia wolnosci I wprowadzenie go pismem sqdu 2 25.02.2005 r. w btqd, 2e srodek ten zostanie zaliczony. Powéd wskazaf, 2e jego wniosek o warunkowe zwolnienie nie zostai uwzgiedniony, 2e jest w stanie gtebokiej traumy I cierpi na chorobe afektywnq dwubiegunowq. Podniosi, 2e w Zaktadzie Karnym w Goleniowie, w ktérym przebywa od wrzesnia 2010 r. jest nieprawidiowo leczony, a nadto, 2e chciatby zioiyé wniosek w sprawie zrzeczenia sie obywatelstwa polskiego. W dniu 25.04.2012r. lekarz neu rolog wystawii swiadectwo Iekarskie o stanie zdrowia powoda, w ktérym wskazai miedzy innymi, 2e powod cierpi na nadcisnienie tetnicze, cukrzyce typu II leczonq dietq, hiperlipidemie i przebytq ostrq niewydoinosé nerek. Postanowieniem 2 22.05.2012 r. S. O. w S. nie uwzglednii wniosku powoda o udzielenie mu przerwy w karze. W uzasadnieniu orzeczenia wskazat, 2e powod mo2e bye Ieczony w zakiadzie karnym, a zIo2enie wniosku 0 zrzeczenie sie obywateistwa nie jest okoiicznosciq szczegolnq, a tylko taka mogiaby uzasadniaé udzielenia przerwy. Sqd Apelacyjny w Szczecinie po rozpoznaniu zaiaienia powoda utrzymat w mocy ww. postanowienie. --- STRONA 9 --- Bezsporne, a nadto dowody:  wniosek 2 1.03.2012 r. (k. 244246),  swiadectwo Iekarskie 2 25.04.2012 r. (k. 247),  postanowienie S. O. w S. 2 22.05.2012 r. (k. 248249),  postanowienie Sqdu Apelacyjnego w Szczecinie 2 4.09.2012 r. (k. 250253). Postanowieniem 2 29.04.2010 r. Sqd Okregowy w Warszawie nie uwzglednit wniosku powoda o warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia woinosci. W uzasadnieniu orzeczenia wskazai, 2e nie zostaiy speinione przestanki 2 art. 152 k.k.w. Bezsporne, a nadto dowod —’ postanowienie Sqdu Okregowego w Warszawie 2 29.04.2010 r. (k.233,234). W okresie od 9 maja 2012r. do 2 lipca 2013r. powod kierowai do P. W. V P. S. O. w S. Iiczne pisma, w ktorych miedzy innymi powoiywai sie na: bezprawne pozbawienie wolnosci w okresie od 2002r do 2018r.,  stosowanie represji I retorsji poprzez swiadomq odmowe warunkowego zwolnienia 2 kary pozbawienia wolnosci,  agresywne zachowanie osadzonego 2 tej same] co powéd celi,  zaginiecie korespondencji, ktorq skierowaé miai do powoda Europejski Trybunaf Sprawiedliwosci w Luxembu rgu,  skonfiskowanie na|e2a1cego do powoda Ieku,  bezprawne fabrykowanie przeciwko niemu wnioskow o ukaranie,  odmowe wysIania korespondencji i 2qdaI osadzenia w pojedynczej celi, udzielenia mu ochrony prawnej w sprawach karnych i cywiinych przeciwko Skarbowi Pafistwa, wstrzymania wykonania bezprawnych kar dyscyplinarnych, skierowania wniosku o sciganie funkcjonariuszy winnych naduiyé. W zwiqzku 2 podnoszonymi przez powoda zarzutami byiy prowadzone, w ramach czynnosci nadzorczych P. W. P. S. O. w S., postepowania wyjasniajajce, ktore nie wykazaiy 2adnych nieprawidfowosci. Dowody:  pisma powoda z dnia 30.04.2012r., 9.05.2012r., 27.06.2012r., 10.09.2012r., 1.08.2012r., 25.06.2012r., 10.09.2012r., 18.02.2013r., 25.02.2013r., 6.03.2013r., 21.03. 2013r., 3.04.2013r., 17.04.2013r., 27.06.2013r. ‘  pisma P. W. P. SO W S. 2 dnia 18.06.2012r., 10.07.2012r, 19.11.2012r., 8.02.2013r., 12.03.2013r., 18.03.2013r;, 7.08.2013r.  sprawozdania Inspektora ds. organizacyjnoprawnych z dnia 29.10.2012r., 30.04.2012r., 24.02.2012r., 9.12.2011r., 11'.01.2013r., 6.11.2012r., 30.04.2012r.,  pismo Dyrektora Okregowego Inspektoratu SIu2by Wieziennej 2 dnia 7.11.2012r., l4.05.2012r., 29.02.2012r., 28.12.2011r., 20.11.2012r., 25.01.2013r., 16.11.2012r.,  pismo zastepcy dyrektora ZK Goleniow 2 dnia 26.11.2012r., 26.03.2013r., 14.11.2012r., 4.04.2013r.,  (wszystkie dokumenty w teczce 2 korespondencjq sygn. V PEN 379/12, 471/12, 516/12, 854/12. 173/13, 204/13) _ --- STRONA 10 --- Sad zwaiyt, co nastepuje: Powodztwo oka2aI0 sie bezzasadne. Z okolicznosci faktycznych wskazanych przez powoda jako podstawy jego iadania wynika, 2e kwota zadoséuczynienia zrekompensowaé ma powodowi krzywde zwiazana 2 naruszeniem jego débr osobistych w postaci woinosci, godnosci, zdrowia I dobrego imienia. Do naruszenia tych dobr miaio dojsé wskutek bezprawnego zachowania pozwanego, poiegajacego na odmowie udzielenia powodowi warunkowego przedterminowego zwolnienia 2 kary pozbawienia wolnosci, odmowie udzielenia przerwy w karze I zaniechaniu przez P. W. P. podjecia wIasciwych czynnosci nadzorczych w zwiazku 2 faktem zastosowania wobec powoda bezprawnej detencji. Podstawe prawna 2adanIa pozwu stanowi art. 24 k.c., i 448 k.c. oraz art. 417 § 1 k.c. I art. 445 § 1 k.c. w zw. 2 art. 444 § 1 k.c. Przepis art. 24 § 1 i 2 k.c. stanowi, 2e ten, czyje dobro osobiste zostaje 2agro2one cudzym dziaianiem, mo2e iadaé zaniechania tego dziaiania, chyba, 2e nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia mo2e on tak2e iadaé, a2eby osoba, ktora dopuscifa sie naruszenia, dopetniia czynnosci potrzebnych do usuniecia jego skutkow, w szczegoinosci aieby 2Io2yIa oswiadczenie odpowiedniej tresci I w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie mo2e on rowniei Zadaé zadoséuczynienia pienieinego Iub zapiaty odpowiedniej sumy pienieinej na wskazany cel spoteczny. Je2e|i wskutek naruszenia dobra osobistego zostaia wyrzadzona szkoda majqtkowa, poszkodowany mo2e Zadaé jej naprawienia na zasadach ogolnych. Podstawe odpowiedziainosci prawnej Skarbu Pafistwa za krzywde powstata wskutek naruszenia innych ni2 zdrowie i wolnosé dobr osobistych, poprzez niezgodne 2 prawem dziaianie Iub zaniechanie przy wykonywaniu wIad2y publicznej, stanowi art. 448 k.c., natomiast podstawe pI'8WI'I&j odpowiedzialnosci 2a naruszenie dobr osobistych w postaci zdrowia I wolnosci stanowi art. 417 § 1 k.c. Iub art. 417 1 § 2 k.c. (por. wyrok SN 2 dnia 21 kwietnia 2010r., VCSK 352/09, Lex nr 584223; wyrok SA w Gdafisku 2 dnia 8 marca 2013r., VACa 1046/12, Lex nr 1321925). Zarowno w przypadku jednej, jak I drugiej podstawy prawnej, odpowiedzialnosé ta nie jest 2aIe2na od winy. (por. uchwata SN 2 dnia 18 paidziernika 2011r., sygn. akt III CZP 25/11, OSNC 2012/2/15, Lex nr 960463). Art. 448 k.c. stanowi jednoczesnie podstawe prawna zasadzenia zadoséuczynienia. Zgodnie 2 jego trescir.1 w razie naruszenia dobra osobistego sad mo2e przyznaé temu, czyje dobro osobiste 2ostaIo naruszone, odpowiednia sume tytuiem zadoséuczynienia pienieinego za doznana krzywde Iub na jego iadanie zasadzié odpowiednia sume pienieina na wskazany przez niego cel spofeczny, nie2aIe2nie od innych srodkow potrzebnych do usuniecia skutkow naruszenia. W przypadku naruszenia dobr osobIstych w postaci zdrowia i wolnosci podstawe prawna roszczenia 0 zacloséuczynienie stanowi art. 445 § 1 I 2 k.c. W mysl tego przepisu w wypadkach przewidzianych w art. 444 k.c. (przepis ten dotyczy naprawienia szkody W razie uszkodzenia ciaia Iub wywoiania rozstroju zdrowia) oraz W wypadku pozbawienia wolnosci, skfonienia 2a pomoca podstepu, gwaitu Iub naduiycia stosunku zaleinosci do poddania sie czynowi nierzqdnemu, sad mo2e przyznaé poszkodowanemu odpowiednia sume tytutem zadoséuczynienia pienieinego 2a doznana krzywde. ' _ Przed dokonaniem oceny roszczenia powoda 2 uwzglednieniem przesianek okreslonych w powotanych wyiej przepisach odniesé sie nale2y do podniesionego przez strone pozwana zarzutu przedawnienia. Skuteczne podniesienie zarzutu przedawnienia stanowi, wobec tresci art. 117 § 2 zdanie 1. k.c. (zgodnie 2 trescia tego przepisu po upiywie --- STRONA 11 --- terminu przedawnienia, ten przeciwko komu pr2ysIuguje roszczenie, mo2e uchylié sie od jego zaspokojenia, chyba 2e zrzeka sie korzystania z zarzutu przedawnienia) podstawe do oddaienia powodztwa, co czyniioby zbednym ustalanie Istnienia w sprawie przesianek odpowiedzialnosci pozwanego za wyrzadzona powodowi szkode. (por. uzasadnienie uchwaty Sadu Najwyiszego 2 dnia 17 iutego 2006 r. sygn. akt III CZP 85/05, Lex nr 171726, pub). OSNC 2006/78/114). Naruszenie débr osobistych stanowi czyn niedozwolony. Zasady odpowiedzialnosci deliktowej, do ktorych odsyia art. 24 § 1 k.c. uregulowane sq w przepisach art. 415 — 448 umiejscowionych w tytuie VI Kodeksu cywilnego. Roszczenia wynikajace 2 czynéw niedozwolonych ulegaja przedawnieniu, jesli maja charakter majatkowy. Do roszczefi tych zaiiczyé naleiy nie tyiko roszczenia o naprawienie szkody majatkowej, ale tak2e roszczenia o zadoséuczynienie, 0 ktérych mowa w art. 445 k.c. I 448 k.c. Terminy przedawnienia ros2c2erI wynikajacych 2 czynow niedozwolonych okresla art. 442‘ k.c. Zgodnie 2 jego trescia roszczenie o naprawienia szkody wyrzadzonej czynem niedozwolonym, o iIe czy ten nie stanowi zbrodni Iub wystepku, ulega przedawnieniu 2 uptywem Iattrzech od dnia, w ktérym poszkodowany dowiedziai sie o szkodzie I 0 osobie obowiazanej do jej naprawienia. Termin ten nie mo2e byé jednakie dIu2szy nI2 dziesieé lat od dnia, w ktorym nastapiIo zdarzenlie wywolujace szkode." W razie wyrzadzenia szkody na osobie przedawnienie nie mo2e skoficzyé sie wczesniej nI2 2 upiywem lat trzech od dnia, w ktorym poszkodowany dowiedziat sie o szkodzie i osobie obowiazanej do jej naprawienia. Powotany wyiej przepis, obowiazuje od dnia 10 sierpnia 2007 r. I znajduje zastosowanie do roszczefi powstatych po jego wejsciu w 2ycie oraz na mocy art. 2 ustawy 2 dnia 16 Iutego 2007 r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 80, poz. 538) do roszczefi powstatych przed dniem jego wejscia w 2ycie, a wedtug przepisow dotychczasowych w tym dniu jeszcze nieprzedawnionych. Do roszczefi powstaiych przed wejsciem w iycie art. 4421§ 1 k.c. I nie objetych dyspozycja art. 2 powolanej wyiej ustawy znajduje zastosowanie art. 442 k.c. Zgodnie 2 jego trescia roszczenie 0 naprawienia szkody wyrzadzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu 2 up’rywem lat trzech od dnia, w ktorym poszkodowariy dowiedziat sie 0 szkodzie I osobie obowiazanej do jej naprawienia. Jednakie w kaidym wypadku roszczenie przedawnia sie 2 upiywem Iat dziesieciu od dnia, w ktorym nastapito zdarzenie wywotujace szkode. W swietle powolanego wy2ej art. 442 1 k.c. nie mo2e bye watpliwosci, 2e roszczenie powoda o zapfate zadoséuczynienia nie uIegIo przedawnieniu, gdyi dotyczy zdarzefi, ktore miaiy miejsce w roku 2010i péiniej, pozew natomiast zostat wniesiony 19 lipca 2012r.  Na powodzie spoczywat cieiar wykazania, 2e doszto do naruszenia jego dobr osobistych, na pozwanym, 2e jego zachowanie nie byto bezprawne. W ocenie Sqdu ustalone w sprawie okolicznosci nie daja podstawy do przyjecia, 2e wskutek dziatania Iub zaniechania S. O. w S. doszto do bezprawnego naruszenia dobr osobistych powoda. Gtowny 2ar2ut powoda sprowadzat sie do tego, 2e odbywa on bezprawnie kare pozbawienia wolnosci, a Sad pomimo tego nie udzielit mu przerwy w karze, ani warunkowego przedterminowego zwolnienia. Odnoszac sie do tego zarzutu naIe2y w pierwszej kolejnosci zauwaiyé, 2e przestanki udzielenia przerwy w karze zostaiy okreslone w art. 153 Kodeksu karnego wykonawczego (dalej k.k.w.) w zw. 2 art. 150 k.k.w., a pr2esIankI warunkowego przedterminowego zwolnienia w art. 77 I 78 Kodeksu karnego. Zgodnie 2 art. 77 § 1 I<.k. skazanego na kare pozbawienia wolnosci sad mo2e warunkowo zwolnié 2 odbycia reszty kary tylko wowczas, gdy jego postawa, wiasciwosci, warunki osobiste, okolicznosci popeinienia przestepstwa oraz zachowanie po jego popeinieniu I w czasie odbywania kary uzasadniaja --- STRONA 12 --- przekonanie, 2e skazany po zwolnieniu bedzie przestrzegat porzadku prawnego, w szczegoinosci nie popetni ponownie przestepstwa. Przepis art. 78 k.k. stanowi w § 1, 2e skazanego mo2na warunkowo zwoinié po obyciu co najmniej potowy kary, a w § 2. I 3. okresla przypadki, W ktorych zwolnienie mo2e nastapié dopiero po uptywie dtuiszego okresu. W postepowaniu 0 warunkowe przedterminowe 2woInIenie czy udzielenie przerwy w karze sad nie bada zasadnosci orzeczenia kary pozbawienia wolnosci czy prawidtowosci jej wykonania. Ewentuaine nieprawidiowosci dotyczace zaliczenia na poczet kary okresu rzeczywistego pozbawienia wolnosci nie moga wiec stanowié podstawy udzielenia przerwy w karze czy warunkowego przedterminowego zwolnienia. Ustawodawca przewidziat w takich sytuacjach inne srodki sIu2ace do dokonania potrzebnej korekty (por. art. 420 k.p.k. i art. 13 k.k.w.). Nadzor nad Iegalnoscia I prawidtowoscia wykonywania kary pozbawienia wolnosci, kary aresztu, tymczasowego aresztowania, zatrzymania oraz srodka zabezpieczajacego zwiazanego 2 umieszczeniem w zakiadzie leczniczym, a tak2e kar porzadkowych I srodkow przymusu skutkujacych pozbawieniem wolnosci sprawuje sedzia penitencjarny (art. 32 k.k.w.). Zgodnie 2 art. 34 § 4 k.k.w. sedzia penitencjarny W przypadku stwierdzenia niezgodnosci 2 prawem pozbawienia wolnosci niezwiocznie zawiadamia o tym organ, do ktorego dyspozycji pozostaje osoba pozbawiona wolnosci, a w wypad ku od bywania przez nia kary Iub wykonywania wobec niej srodka, o ktérym mowa w art. 32 k.k.w.» organ, ktory skierowat orzeczenie do wykonania, a w razie potrzeby zarzadza zwolnienie takiej osoby. Z okolicznosci niniejszej sprawy nie wynika, by w wypadku powoda kara pozbawienia wolnosci byta wykonywana w chwiii obecnej bezprawnie. W ocenie Sadu nie mo2na zgodzifi sie 2e stanowiskiem powoda, 2e okres pobytu w zakfadzie psychiatrycznym w zwiazku 2 zastosowaniem srodka zabezpieczajacego powinien byé zaliczony na poczet kary 15 lat pozbawienia woinosci orzeczonej w sprawie VIII K 253/06. Zasady 2aIIc2enIa na poczet kary okresu rzeczywistego pozbawienia wolnosci zostaty okreslone w przepisach art. 63 Kodeksu karnego I art. 417 Kodeksu postepowania karnego. Wskazane w tych przepisach pr2esIanki zaliczenia okresu rzeczywistego pozbawienia wolnosci nie zostaty w przypadku powoda spetnione. Stanowisko w tej kwestii zajat zreszta na wniosek powoda Sad Okregowy w Warszawie I Sad Apelacyjny w Warszawie (por. postanowienie SO w Warszawie 2 dnia 10.05.2010r. k.235,236 i postanowienie SA w Warszawie 2 dnia 1 lipca 2010r. k. 238240). Stanowisko to sad orzekajacy w niniejszej sprawie w catosci podziela. Z powyiszych wzgledow brakjest podstaw do przyjecia, 2e w okoiicznosciach podanych przez powoda kara pozbawienia wolnosci jest wykonywana bezprawnie, a co za tym idzie, 2e doszto do bezprawnego naruszenia dobra osobistego powoda, jakim jest wolnosé. Brak jest rowniei podstaw do przyjecia, 2e S. O. w S. odmawiajac powodowi udzielenia przerwy w karze oraz warunkowego przedterrninowego zwolnienia d2IaIaI bezprawnie. .Iak podano wyiej przesianki udzielenia przerwy w karze I warunkowego przedterminowego zwolnienia zostaiy jasno okreslone w przepisach prawa. Warunkowe przedterminowe zwolnienie ma zawsze charakter fakultatywny, natomiast udzielenie przerwy w karze ma w wypadku okreslonym w art. 150 § 1 k.k.w. charakter obiigatoryjny, a w pozostalych wypadkach okreslonych w art. 153 § 2 k.k.w. charakter fakultatywny. Fakultatywnosé oznacza, 2e nawet zaistnienie wszystkich przestanek wymienionych w art. 77 I 78 k.k. oraz w art. 153 § 2 k.k.w., nie obliguje sadu do udzielenia zwolnienia. Fakultatywnosé nie jest oczywiscie rownoznaczna 2 dokonywaniem dowoinej oceny, oderwanej od realiow sprawy I przestanek ustawowych. Sad penitencjarny zobowiazany jest bowiem rozpoznaé wniosek osadzonego przez pryzmat wszystkich ustawowych przestanek. Tresé kwestionowanych przez powoda postanowiefi w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia I udzielenia przerwy w karze --- STRONA 13 --- wskazuje na to, 2e ocena S. P. nie byta dowolna w rozumieniu wy2ej podanym. Sam powod zreszta nie podniosi iadnych okolicznosci, poza bezprawnym jego zdaniem pozbawieniem wolnosci, ktore wjego przekonaniu miatby swiadczyé o bezprawnosci dziaiania Sadu. Powod nie wykazat rownie2, by wskutek nieprawidtowego wykonywania przez sedziego penitencjarnego SO w S. czynnosci nadzorczych zostaty naruszone Inne jego dobra osobiste w zwiazku 2 pobytem w Zaktadzie Karnym w Goleniowie. Obszerna korespondencja (por. teczka 2 korespondencja oznaczona symbolem sygn. V PEN 379/12, 471/12, 516/12, 854/12. 173/13, 204/13) prowadzona w sprawach skarg wnoszonych przez powoda na administracje ZK w Goleniowie wskazuje na to, 2e okolicznosci podnoszone w skargach byty przedmiotem postepowafi wyjasniajacych. Zadne 2 nich nie potwierdzito stawianych przez powoda zarzutow. Majac na wzgledzie podniesione wyiej okoficznosci powédztwo naIe2aIo oddalié. Sad dokonaI ustalefi faktycznych w catosci na podstawie zawnioskowanych przez powoda dokumentow. Wnioskow o przestuchanie w charakterze swiadkéw sedziow wymienionych na str. 2 pozwu, jak réwniei o przeprowadzenie dowociu 2 akt osobowych powoda czesé B zawierajacych wnioski o ukaranie (str. 2 pozwu) nie uwzglednit uznajac, 2e dowody te sa zbedne dla rozstrzygniecia sprawy. Podstawe prawna orzeczenia o kosztach procesu stanowi art. 98 § 1 k.p.c. Zgodnie 2 jego trescia strona przegrywajaca sprawe obowiqzana jest zwrocié przeciwnikowi na jego Zadanie koszty niezbedne do celowego dochodzenia praw I celowej obrony. Powod jako przegrywajacy sprawe obowiazany jest zwrocié Skarbowi ParIs’twa Prokuratorii Generalnej Skarbu Paristwa koszty zastepstwa procesowego w wysokosci 7.200 zi, ustalone na podstawie art. 99 k.p.c. w 2w. § 6 pkt 7 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci 2 dnia 28 wrzesnia 2002r. w sprawie opIat 2a czynnosci adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztow nieopiaconej pomocy prawnej udzielonej 2 urzedu (D2.U. nr 163, poz. 1343)