Wyrok a WY R O K OLSKIEJ w IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ P 0 Dnia 24 kwietnia 2013 r. Sad Apelacyjny w Warszawie

--- STRONA 1 --- '| 0 kt |ACa 1189112 Sygn.a WY R O K OLSKIEJ w IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ P 0 Dnia 24 kwietnia 2013 r. Sad Apelacyjny w Warszawie I Wydzial Cywilny w skiadzie: Przew0dniczqcy Sq.dzia SA Dordta Markiewicz . Sedzia SA Maciej Dobrzyfiski _ Sedzia SO (del.) Marta Szerel (spr.) ' Protokolant: sekr. sqd. Marta Lach po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r. w Warszawie _ na rozprawie sprawy z powédztwa M. O. ' ' ' przeciwko Skarbowi Pafistwa Dyréktorowi Zak%adu Karnego w W. 0 zadoééuczynienie ' na skutek apeiacji obu stron od wyroku Sqdu Okregowego w Warszawie z dnia ' 27 marca 2012 r. ,sygn. akt H C 102/08 . I. zmienia zaskariony wyrok: a) w punkcie piervvszym w ten sposéb, fie oddala powédztwo co do kwoty 50.000 (pigédziesiqt tysigcy) zi; . ' b) w punkcie piqtym w ten sposéb, Jze zasqdzonq w nini kwotq 3.600 (trzy tysiqce szeééset) zfpodwyisza 0 stawkg podatku od towaréw i usmg; bie apelacje w pvozostalej cze;éci; ' rocesu w instancji odwolawczej; Warszawie na rzecz ll. oddala 0 ' ' ia powoda kosztaml p 4 ' — Sqdu Okrggowego w ' ' t) 2%, podwyiszonq 0 Ill. me obcrq ~ IV. przyznaje od Skarbu Panstwa fadcy prawnego P. kwotcg 1800 (tysiqc oslemse lpodatek od towaréw i uslug, tytulem nieoptaconej pomocy prawnej w instancji odwoiawczej. udzielonej z urzqdu EC Wyr.4 Wyrok Sqdu udwolawczego MS '| W kt |Aca 1189i1z Sygn.a WY R O K OLSKIEJ w IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ P ` Dnia 24 kwietnia 2018 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący- Sędzia SA Dorota Markiewicz r Sędzia SA Maciej Dobrzyński _ Sędzia SO (del.) Marta Szerel (spr.) " Protokolantż sekr. sąd. Marta Lach po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r. w Warszawie _ na rozprawie sprawy z powództwa M. 0. " ` ' przeciwko Skarbowi Państwa- Dyrektorowi Zakładu Karnego w W. 0 zadośćuczynienie I na skutek apetacji obu stron od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia ' 27 marca 2012 r. ,sygn. akt il C 102/08 _ I. zmienia zaskarżony wyrok: a) w punkcie pienivszym w ten sposób, że oddala powództwo co do kwoty 50.000 (pięćdziesiąt tysięcy) zł; _ " b) w punkcie piątym w ten sposób, że zasądzoną w nim kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł podwyższa 0 stawkę podatku od towarów i usług; bie apelacje w pozostałej części; ' rocesu w instancji odwoławczej; Warszawie na rzecz li. oddala 0 ' ' ża powoda kosztami p Ą ' - Sądu Okręgowego w ' ' t) zł, podwyższoną o III. nie obcrą ~ IV. przyznaje od Skarbu Panstwa radcy prawnego P. kwotę 1800 (tysiąc osiemse .podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej w instancji odwoławczej. udzielonej z urzędu IC Wyr.4 Wyrok Sądu odwoławczego MS --- STRONA 2 --- 2 Sygn. akt I ACa 1189/12 2 UZASADNIENIE Powéd M. O. wniésl 0 zasqdzenie od pozwanego Skarbu Pafistwa, reprezentowanego przez Dyrektora Zakiadu Karnego W W., kwoty 200.000 2} tytulem zadoééuczynienia. Powéd wskazal, Ze W dniu 3 lutego 2008 r. W celi Zakladu Karnego W W. ulegl wypadkowi, wskutek ktércgo doznal uszkodzenia krggoskupa, przy czym do wypadku dbszko podczas zdejmowania sznura do suszenia bielizny, na polecenie funkcjonariusza siuzby wigziennej. Pozwany Wniésl 0 oddalenie powédztwa i zasqdzenie 0d powoda kosztéw procesu wediug norm przepisanych, W tym kosztéw zastgpstwa procesowego. Wyrokiem z dnia 27 marca 2012 r. Sad Okreggowy W Warszawie zasqdzfl od pozwzmego na rzecz powoda kwote; 50.000 21, W pozostalej czcgéci powédztwo oddalii, nie uiszczone koszty sqdowe przejql na. rachunek Skarbu Pafistwa, koszty postegpowania p0mi@dzy stronami Wzajemnie zniés} i zasqdzik 0d Skarbu Pafistwa — Sqdu Okrqgowego W Warszawie kwotq 3.600 21 tytuiem zwrotu kosztéw pomocy prawnej na rzecz ustanowionego dla powoda pelnomocnika 2 urz<=;du. Sqd Okrqgowy ustalfl, Ze M. O. przebywal W Zakladzie Karnym W W. 0d dnia 2 paidziernika 2007 r., odbywajqc kare; pozbawienia Wolnoéci. Koniec kary przewidziany by% na dziefi 23 lutego 2011 r. W dniu 3 lutego 2008 1'. powéd byi osadzony W Wieloosobowej celi nr (. . .) pawilonu (...). Wraz z nim W celi osadzonych byio jeszcze szeéciu innych skazanych. Osadzeni spali na piqtrowych kézkach. W celi zawieszony by% sznurek, na ktérym osadzeni suszyli swojq bieliznq. Zakkad Kamy zajmuje sic; W sposéb zorganizowany praniem rzeczy nalezqcych do Zaldadu Karnego. Poza tym, osadzcni mogli praé bieliznq osobistg W %a2niach i suszyé jg na suszarkach przenoénych lub zamontowahych na stale na zewnqtrz pawilondw mieszkalnych. Niézaleznie 0d tego zdarzalo sis; jednak, 12 Wigéniowie rozwieszali sznpry do suszenia bielizny W celach. ' Porzqdek Wewnqtrzny dla Zakiadu Karnego okreélony zostal szczegéhiW0 2 Sygn. akt I ACa 1189/12 I UZASADNIENIE Powód M. O. wniósł 0 zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa, reprezentowanego przez Dyrektora Zakładu Karnego W W., kwoty 200.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Powód wskazał, że W dniu 3 lutego 2008 r. W celi Zakładu Karnego w W. uległ wypadkowi, wskutek którego doznał uszkodzenia kręgosłupa, przy czym do wypadku doszło podczas zdejmowania sznura do suszenia bielizny, na polecenie funkcjonariusza służby Więziennej. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wyrokiem z dnia 27 marca 2012 r. Sąd Okręgowy w Warszawie zasadził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 50.000 zł, W pozostałej części powództwo oddalił, nie uiszczone koszty sądowe przejął na rachunek Skarbu Państwa, koszty postępowania pomiędzy stronami wzajemnie zniósł i zasądził od Skarbu Państwa + Sądu Okręgowego W Warszawie kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej na rzecz ustanowionego dla powoda pełnomocnika z urzędu. Sąd Okręgowy ustalił, że M. O. przebywał W Zakładzie Karnym W W. od dnia 2 pażdziernika 2007 r., odbywając karę pozbawienia wolności. Koniec kary przewidziany był na dzień 23 lutego 2011 r. W dniu 3 lutego 2008 r. powód był osadzony w Wieloosobowej celi nr (. . .) pawilonu (...). Wraz z nim W celi osadzonych było jeszcze sześciu innych skazanych. Osadzeni spali na piętrowych łózkach. W celi zawieszony był sznurek, na którym osadzeni suszylí swoją bieliznę. Zakład Karny zajmuje się W sposób zorganizowany praniem rzeczy należących do Zakładu Karnego. Poza tym, osadzeni mogli prać bieliznę osobistą w łaźniach i suszyć ją na suszarkach przenośnych lub zamontowanych na stałe na zewnątrz pawilonów mieszkalnych. Niezależnie od tego zdarzało się jednak, iz więźniowie rozwieszali sznury do suszenia bielizny W celach. ` Porządek wewnętrzny dla Zakładu Karnego określony został szczegółowo --- STRONA 3 --- 3 Zarzqdzeniem Wewnqtrznym nr (...) Dyrektora z dnia 1 czerwca 2007 r., obowizizujqcym W lutym 2008 r. Zezwalal on na posiadanie W celi mieszkalnej takze o1<re§l0nej iloéci odziezy Wlasnej oraz Wiasnej bielizny osobistej (§6 ust. 2), ktdra jednak nie podlegala praniu i Wymianie W ramach okreélonego grafiku, jak W przypadku odziezy wydawanej osadzonym przez Zaklad Karny. To odziez osadzeni obowiqzani byli praé i suszyé We Wlasnym zakresie. Nie bylo pisemnych przepisow,» lecz istniaio ustne polecenie przeiozonych, dotyczape zakazu suszenia bielizny W celach. W praktyce osadzeni prali bieiiznc; osobistq i suszyli jq W iaini lub W celi i na rozwieszanych W celach sznurkach. Taki sznurek znajdowal sic; W dniu 3 lutego 2008 r. takze W celi nr (...), W ktorej przebywai powod. Sznurek Wisiai: od dh1Zszego czasu; by} rozciqgniqty pomigdzy lqatkq Wentylacyjnq lazienki i umieszczonq W oknie kratq, okoio 1,5 n1 od 16Zka powoda. _ . Podczeis porannego apelu W dniu 3 lutego 2008 r. sprawdzajqcy stan Wieginiow funkcjonariusz zwrocii sin; do powoda, imiennie, z poleceniem zdjocia sznurka. Wykonujqc to polecenie, juZ po apelu, powod Wszedi na gorne iozko, stracii rownowagq i spadi na plecy. Wspoiosadzeni Wezwali oddzialowego, ktory niezwloczznie powiadornii 0 powyzszym dowodceg zmiany. Przybyia na jcgo Wezwanie pielogniarka dyiurnaStwierdziiakoniecznoéé konsultacji lekarskiej, W Zwiqzku z ozym Wezwano pogotowie ratunkowe. Powéd przetransportowany zostal do Szpitala. (...), a nastopnie, p0 stwierdzonym po przeéwietleniu RTG ziamaniu krogu Th 12 krqgoslupa, zostal przewieziony do szpitala A0 W., gdzie przebywai do 16 lutego 2009 1'.‘ _ W sporzqdzonej W zwiqzku z zaistnialym zdarzeniem notatce siuzbowej stwierdzono brak zwiqzku oséb trzecich z wypadkiem powoda, jak rowniez brak uchybiefi i nieprawidlowoéci ze strony funkcjonariuszy sluzby WiQZi61'1I16j majqcych kontakt z osadzonym W zwiqzku z pelnieniem ich obowiqzkow sluzbowych Wskazujqc, iz byl on skutkiem braku zachowania przez powoda nalezytej ostroinoéci przy schodzeniu z gornego iozka oraz utraty przez powoda. rownowagi. 3 Zarządzeniem Wewnętrznym nr (...) Dyrektora z dnia 1 czerwca 2007 r., obowiązującym W lutym 2008 r. Zezwalał on na posiadanie W celi mieszkalnej także określonej ilości odzieży własnej oraz własnej bielizny osobistej (§6 ust. 2), która jednak nie podlegała praniu i wymianie w ramach określonego grafiku, jak W przypadku odzieży wydawanej osadzonym przez Zakład Karny. Tę odzież osadzeni obowiązani byli prać í suszyć We własnym zakresie. Nie było pisemnych przepisów, lecz istniało ustne polecenie przełożonych, dotyczące zakazu suszenia bielizny W celach. W praktyce osadzeni prali bieliznę osobistą i suszyli ją W łaźni lub W celi i na rozwieszanych W celach sznurkach. Taki sznurek znajdował się W dniu 3 lutego 2008 r. także w celi nr (...), W której przebywał powód. Sznurek wisiał od dłuższego czasu; był rozciągnięty pomiędzy kratką wentylacyjną łazienki i umieszczoną W oknie kratą, około l,5 m od łóżka powoda. _ _ Podczas porannego apelu W dniu 3 lutego 2008 r. sprawdzający stan więźniów funkcjonariusz zwrócił się do powoda, imiennie, z poleceniem zdjęcia sznurka. Wykonując to polecenie, już po apelu, powód wszedł na górne łóżko, stracił równowagę i spadł na plecy. Współosadzeni wezwali oddziałowego, który niezwłocznie powiadomił o powyższym dowódcę zmiany. Przybyła na jego wezwanie pielęgniarka dyżurna'stwierdziła-konieczność konsultacji lekarskiej, w związku z czym wezwano pogotowie ratunkowe. Powód przetransportowany został do Szpitala (...), a następnie, po stwierdzonym po prześwietleniu RTG złamaniu kręgu Th 12 kręgosłupa, został przewieziony do szpitala AŚ W., gdzie przebywał do l6 lutego 2009 r. , « W sporządzonej W związku z zaistniałym zdarzeniem notatce służbowej stwierdzono brak związku osób trzecich z wypadkiem powoda, jak również brak uchybień i nieprawidłowości ze strony funkcjonariuszy służby Więziennej mających kontakt z osadzonym W związku z pelnieniem ich obowiązków służbowych wskazując, iz był on skutkiem braku zachowania przez powoda należytej ostrożności przy schodzeniu z górnego łóżka oraz utraty przez powoda równowagi. --- STRONA 4 --- 4 W Wyniku Wypadku M. O. doznai Wieloodiamowego ziamania trzonu krogu Th 12 bez porazefi. Badanie NMR krogosiupa wykazaio, poza zmniejszeniem fizjologicznej kifozy W odcinku pi6I'Si0W§/H1‘kI'QgOSh1pEl'O1‘21Z prawostronnym jego skrzywieniem, ziamanie krogu Th 12, znieksztalcenie klinowe trzonu, 2 Widoczznymi W czoéci przedniej szczelinami ziamania oraz zmianami degencracyjnymi 1<:ra,2ka Th 12, Wypuklina ktorego Wywoluje ucisk Worka oponowego. Zlamanie lmggu Th 12 byio W Wypadku powoda akademickim przykladem zlamania kompresyjnego trzonu krogu 11° Z klinowym znieksztaicenicm trzonu, bez przcmieszczenia odiamow do kanahl krogowego i bez ucisku Worka opony twardej i korzeni nerwowych, ktore leczy sio gorsetem gipsowym. Taki gorset zostai powodowi zaiozony. Przebyte zlamanie krogoshlpa Wygoiio si:=;' z dobrym W'Yl11k16IIl czynnoéciowym, zaé ruchomoéé krogoshlpa W odcinku Iq:dZWioWyrn ograniczona jest W nieduzym stopniu. Na skutek Wypadku z przyczyn ortopedycznyoh powéd doznai 10% trwaiego‘ uszczerbku _na zdrowiu. Powod by} prawidiowo zdiagnozowanyi Ieczony, zastosowano Wszystkie I116ZbQd1'i6 badania. i procodury lecznicze. Aktualny stan krqgoshlpa ogranicza powodowi mozliwoéé Wykonywania niektorych prac fizycznych, takich jak podnoszenie z podioza i diwiganie ciozarow, dlugiego stania, nie powoduje przy tym caikowitej utraty zdolnoéci do pracy. _ " Powod opu§ci1Zak1ad Karny W marcu 2010 r., przy czym do kofica pobytu poddawany by1 rehabilitacji. Juz po Wyjéciu na Wolnoéé powod kontynuowai leczenie, zostai poprzez lekarza rodzinnego skierowany do ortopedy, ktory nie Wykiuczyi koniecznoéci przeprowadzenia operacji kreggoslupa. W nastgpstwie powyzszego Wypaclku (...) Zespoi Orzekania o Niepelnosprawnoéci W W. stwierdzii u powoda znaczny stopiefi niepeinosprawnoéci W okresie od 3 lutego 2008 r. do 13 listopada 2011 r.. kwalifikuj qoy go do zatrudnienia W warunkach pracy chronionej. Powod zalozyl rodzino, posiada Amaloletnie dziecko. Obecnie nie pracuje, nie przysiugujq mu takze Zadne éwiadczenia Z ZUS, otrzyrnuje jedynie zasilek W kwocie 270 Z1. _ 4 W wyniku wypadku M. O. doznał wieloodłamowego złamania trzonu kręgu Th 12 bez porażeń. Badanie NMR kręgosłupa wykazało, poza zmniejszeniem fizjologicznej kifozy W odcinku piersiowym kręgosłupa oraz prawostronnym jego skrzywieniein, złamanie kręgu Th 12, zniekształcenie klinowe trzonu, z widocznymi W części przedniej szczelinami złamania oraz zmianami degeneracyjnymi krążka Th 12, Wypuklina którego wywołuje ucisk worka oponowego. Złamanie kręgu Th 12 było W wypadku powoda akademickim przykładem .złamania kompresyjnego trzonu kręgu 11° z klinowym zniekształceniem trzonu, bez przemieszczania odłamów do kanału kręgowego i bez ucisku worka opony twardej i korzeni nerwowych, które leczy się gorsetem gipsowyrn. Taki gorset został powodowi założony. Przebyte złamanie kręgosłupa wygoiło się z dobrym wynikiem czynnościowym, zaś ruchomość kręgosłupa W odcinku lędżwiowyrn ograniczona jest W niedużym stopniu. Na skutek wypadku z przyczyn ortopedycznych powód doznał 10% trwałego uszczerbku _na zdrowiu. Powód był prawidłowo zdiagnozowanyi lec-zony, zastosowano Wszystkie niezbędne badania i procedury lecznicze. Aktualny stan kręgosłupa ogranicza powodowi możliwośc wykonywania niektórych prac fizycznych, takich jak podnoszenie z podłoża i dżwiganie ciężarów, długiego stania, nie powoduje przy tym całkowitej utraty zdolności do pracy. _ ' Powód opuścił Zakład Karny w marcu 2010 r., przy czym do końca pobytu poddawany był rehabilitacji. Już po wyjściu na wolność powód kontynuował leczenie, został poprzez lekarza rodzinnego skierowany do ortopedy, który nie wykluczył konieczności przeprowadzenia operacji kręgosłupa. W następstwie powyższego wypadku (...) Zespół Orzekania o Niepełnosprawności W W. stwierdził u powoda znaczny stopień niepełnosprawności W okresie od 3 lutego 2008 r. do 13 listopada 2011 r.. kwalifikuj ącyi go do zatrudnienia W Warunkach pracy chronionej. Powód założył rodzinę, posiada Åmałoletnie dziecko. Obecnie nie pracuje, nie przysługują mu także żadne świadczenia z ZUS, otrzymuje jedynie zasiłek W kwocie 270 zł. _ --- STRONA 5 --- 5 W tak ustalonym stanie faktyeznym Sod Okregowy siwierdzii, ze powodztwo jest ozeéciowo zasadne. Roszczenie powoda nalezy rozpatrywaé W éwietle przepisow art. 445 § 1 k.c. W ZW. z art. 23 k.c. i 24 k.c. W zw. z art. 417 § 1 k.c., dotyczqcych roszczefi majqtkowych zwiqzanych Z namszeniem dobr osobistych W postaci uszkodzenia ciaia powoda. ’ Powod swoje roszczenie wywodzi z faktu osadzenia go W Zakladzie Kamym W W. W Warunkach, ktore nie zapewniaiy mu mozliwoéci Wiaéciwego suszenia bielizny osobistej, zaé Wskutek Wykonywania polecefi funkcjonariusza shlzby Wieziennej ulegi Wypadkowi doznaj ate uszczerbku na zdrowiu.  Sqd podkteélii, Ze stosownie do treéci art. 111 § 1 k.k.W. Zaklad Karny obowiqzany jest zapewnié skazanemu do uzytku, Z zakiadu kamego, odpowiedniq do poly roku odziei, bielizne oraz obuwie, o ile nie korzysta 2 Wiasnych, przy czym skazaneniu zapewnia sie jednoczeénie Warunki niezbedne do utrzymania higieny osobistej, W szczegolnoéci otrzymuje on z zakladu karnego poéciel oraz inne érodki do utrzymania higieny i czystoéci W celi. Przepis powyzszy odnosi sie nie tylko do koniecznoéoi zapewnienia przez Zakiad Karny osadzonemu Warunkow niezbednych dla utrzymania higieny W odniesieniu do odziefay i bielizny, jakq uzyskuje on niejako ,,urzedoWo”, ale takze Warunkow niezbednych dia utrzymania We Wiaéciwej czystoéci bielizny i odziezy stanowiqcej jego Wlasnoéé prywatnq, ktorq mote W celi posiadaé. Z okolicznoéci sprawy Wynika, it pozwany zapewniai W istocie osadzonemu poWodoWi mozliwoéé cotygodniowej Wymiany bielizny osobistej, ldorq zgodnie z przywoianym Wy26j art. 111 k.1<.W.Wyda1osadzonemu ze swoich zasobow, jak rowniez Wydawanej przez zakiad poécieli co dwa tygodnie, jednak nie uregulowal W sposob Wystarczajqcy kwestii utrzymania czystoéci i higieny W zakresie bielizny i odziezy pr)/Watnej osadzonych. Powoiane W niniej szej sprawie zarzqdzenie Wewnetrzne Nr (. . .) Dyrektora Zakiadu Karnogo W W. z dnia 1 czeiwca 2007 r. teikiej mozliwoéci nie przewiduje, chociaz przewiduje moziliwoéé posiadania przez osadzonych takiej bielizny. Niezapewnienie mofziiwoéci zarowno prania, jak i suszenia prywatnej 5 W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy stwierdził, że powództwo jest częściowo zasadne. Roszczenie powoda należy rozpatrywać W świetle przepisów' art. 445 § 1 k.c. W zw. z art. 23 k.c. i 24 k.c. W zw. z art. 417 § 1 k.c., dotyczących roszczeń majątkowych związanych z naruszeniem dóbr osobistych W postaci uszkodzenia ciała powoda. V Powód swoje roszczenie wywodzi z faktu osadzenia go W Zakładzie Karnym W W. W Warunkach, które nie zapewniały mu możliwości właściwego suszenia bielizny osobistej, zaś Wskutek wykonywania poleceń funkcjonariusza służby Więziennej uległ wypadkowi doznaj ąc uszczerbku na zdrowiu. ' Sąd podkreślił, że stosownie do treści art. 111 § 1 k.k.w. Zakład Karny obowiązany jest zapewnić skazanemu do użytku, z zakładu karnego, odpowiednią do pory roku odzież, bieliznę oraz obuwie, o ile nie korzysta z własnych, przy czym skazanemu zapewnia się jednocześnie Warunki niezbędne do utrzymania higieny osobistej, W szczególności otrzymuje on z zakładu karnego pościel oraz inne środki do utrzymania higieny i czystości W celi. Przepis powyższy odnosi się nie tylko do konieczności zapewnienia przez Zakład Karny ośadzonemu warunków niezbędnych dla utrzymania higieny W odniesieniu do odzieży i bielizny, jaką uzyskuje on niejako „urzędowo”, ale także warunków niezbędnych dla utrzymania we właściwej czystości bielizny i odzieży stanowiącej jego własność prywatną, którą może W celi posiadać. Z okoliczności sprawy Wynika, iż pozwany zapewniał W istocie osadzonemu powodowi możliwość cotygodniowej Wymiany bielizny osobistej, którą zgodnie z przywołanym wyżej art. lll k.k.W. wydał osadzonemu ze swoich zasobów, jak również wydawanej przez zakład pościeli co dwa tygodnie, jednak nie uregulował W sposób wystarczający kwestii utrzymania czystości i higieny W zakresie bielizny i odzieży prywatnej osadzonych. Powołane W niniejszej sprawie zarządzenie Wewnętrzne Nr (. _ .) Dyrektora Zakładu Karnego W W. z dnia 1 czerwca 2007 r. takiej możliwości nie przewiduje, chociaż przewiduje możliwość posiadania przez osadzonych takiej bielizny. Niezapewnienie mozliwości zarówno prania, jak i suszenia prywatnej --- STRONA 6 --- 6 odziezy i bielizny osobistej osadzonemu M. O. przesadza o bezprawnym zachowaniu pozwanego, namszajacym Wynikajacy z art. 111 § 1 k.k.W. obowiazek zapewnienia osadzonym niezbednych Warunkow do utrzymania higieny osobistej. W toku postepowania powod udowodnil, iz pozwany naruszyl jego dobro osobiste, jakim jest zdrowie. Bezspomym jest bowiem, i2 W Wyniku upadku z pietrowego iozka, nie majac zapewnionych Wiaéciwych Warlmkow bezpieczefistwa, czy to W postaci asekuracji imiych osob, czy tez chociazby Wlasciwego do tego celu sprzetu, powod doznai trwalego uszozerbku na zdrowiu, zwiazanego z urazem kregoshlpa, ktory przez powolanego W tej sprawie biegiego oceniany jest jako 10%. > Zgodnie z art. 444 § 1 k.c., W razie uszkodzenia oiaia lub WyWo1a.nia rozstroju zdrowia, naprawienie szkody obejmuje Wszelkie Wynikte z tego powodu koszty, przy czym stosownie do tresci art. 445 § 1 k.c., W Wypadkach przewidzianych art. 444 k.c., sad moze takze przyznaé poszkodowanemu odpowiednia sume tytutem zadoséuczynienia pienieznego za doznana krzywde. Powod udowodnii zarowno sam fakt uszkodzenia ciaia, jak i bezprawne zachowanie pozwanego polegajqce 'na poleceniu mu zdjecia sznura bez zapewnienia mu do tegowarunkow, a takze zwiazek tak rozumianej szkody 2 zachowaniem pozwanego. Zdaniem Sadu, istnieje takze adekwatny zwiazek przyczynowy pomiedzy zachowaniem pozwanego a krzywda doznana przez powocla. Uznaé nalezy, Ze W przypadku, gdyby Zaklad Kamy pra_Wid1oWo Wykonywal swoje obowiazki, to jest zapewniai osadzonemu realna mozliwosé zachowania czystosci i higieny osobistej, takze W zakresie prywatnej jego bielizny i odziezy, ktorq zgodnie Z obowiazujacymi przepisami mogi on W celi mieszkalnej posiadaé, powod nie bytby zmuszony do suszenia bielizny na rozwieszanym pod sufitem sznurku. W tej sytuacji nie doszioby, co najmniej, do sytuacji, W ktorej powod zmuszony byi na polecenie fimkcjonariusza pozwanego sznura . tego zdejmowaé, nie majac przy tym 1 zapewnionych nalezytych Warunkow bezpieozefistwa. H Powod z tytuiu zadoséuczynienia zadai zapiaty kwoty 200.000 21. Zdaniem 6 odzieży i bielizny _osobistej osadzonemu M. O. przesądza o bezprawnym zachowaniu pozwanego, naiuszającym wynikający z art. 111 § 1 k.k.w. obowiązek zapewnienia osadzonyin niezbędnych warunków do utrzymania higieny osobistej. W toku postępowania powód udowodnił, iz pozwany naruszył jego dobro osobiste, jakim jest zdrowie. Bezspomym jest bowiem, iż w wyniku upadku z piętrowego łóżka, nie mając zapewnionych właściwych wartmków bezpieczeństwa, czy to W postaci asekuracji imiych osób, czy też chociażby właściwego do tego celu sprzętu, powód doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu, związanego z urazem kręgosłupa, który przez powołanego W tej sprawie biegłego oceniany jest jako 10%. g Zgodnie z art. 444 § 1 k.c., W razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty, przy czym stosownie do treści art. 445 § 1 k.c., w wypadkach przewidzianych art. 444 k.c., sąd może takze przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Powód udowodnił zarówno sam fakt uszkodzenia ciała, jak i bezprawne zachowanie pozwanego polegające na poleceniu mu zdjęcia sznura bez zapewnienia mu do tegowarunków, a także związek tak rozumianej szkody z zachowaniem pozwanego. Zdaniem Sądu, istnieje także adekwatny związek przyczynowy pomiędzy zachowaniem pozwanego a krzywdą doznaną przez powoda. Uznać należy, że W przypadku, gdyby Zakład Karny prawidłowo wykonywał swoje obowiązki, to jest zapewniał osadzonemu realna mozliwość zachowania czystości i higieny osobistej, takze w zakresie prywatnej jego bielizny i odzieży, którą zgodnie z obowiązującymi przepisami mógł on w celi mieszkalnej posiadać, powód nie byłby zmuszony do suszenia bielizny na rozwieszanym pod suiitem sznurku. W tej sytuacji nie doszłoby, co najmniej, do sytuacji, w której powód zmuszony był na polecenie fimkcjonariusza pozwanego sznura _ tego zdejmować, nie mając przy tym Ai zapewnionych nalezytych warunków bezpieczeństwa. H Powód z tytułu zadośćuczynienia żądał zapłaty kwoty 200.000 zł. Zdaniem --- STRONA 7 --- 7 Sadu, kwota ta jest zdeoydowanie Wygorowana. Ustalajac Wysokoéé przyznanego zadoséuezynienia Sad kierowai sie zarowno rodzajem naruszonego dobra, jakim jest zdrowie powoda, jak i rozmiarem cierpiefi powoda zwiazanym z bolem, diugotrwaiym unieruchomieniem, ezasem trwania i trwaioseia doznanych przez niego uszkodzefi kregoslupa oraz rokowaniami na przysziosé i potrzebe dalszej terapii, a W tym zabiegu operacyjnego. Sad Wziat pod ilwage takze fakt, Ze do uszozerbku na zdrowiu Wskutek upadku z lozka doszlo, gdy powéd znajdowai sie W stosunkowo miodym Wieku. Miai bowiem dopiero 27 lat, skutki Wypadku sa, co Wynika 2 zalaczonej dokumentacji medyeznej, jak i opinii biegiego, trwaie, zas spowodowane uszkodzeniem kregoshlpa dolegliwosci sprawiaja, i2 powod ograniczony jest W swojej sprawnoéoi fizycznej, co ogranicza mozliwoéé podjeeia przez niego zatrudnienia. Majae na uwadze przytoczone Wzgledy, odpowiednie dla powoda, zdaniem Sadu, zadoééuczynienie Wynosié Winno nie 200.000 zi, jak tego domagai sie powod, leez kwote 50.000 Z1, ktora uznaé nalezy za adekwatna, do krzywdy, jakiej doznai powod. W pozostalym zakresie Sad oddalit powodztwo. Zwazywszy, 2e powod doznai W Wyniku uszkodzenia kregoshlpa niezbyt duzego 10% uszezerbku na zdrowiu, zachowat zdolnosé do praey z pewnymi ograniezeniami, a doznany uszezerbek na zdrowiu nie ma Wplywu na ograniczenie jego aktywnoéci W innych sferach Zyeia — powod zatozyi rodzine i prowadzi aktywne zyeie rodzinne — zadoséuczynienie przekraczajqce kwote 50.000 zi byioby — W Warunkach powoda — nieproporcjonalnie Wysokie do doznanej krzywdy i Wiazaioby sie, W oeenie Sadu, z przysporzeniem przekraczajacym miare doznanego przez niego cierpienia. Wobee zwolnienia powoda od kosztow sadowych, Wobec braku podstaw do obeiazenia tymi kosztami strony pozwanej, ha podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sadowych W sprawaoh cywilnychprzejeto opiaty sadowe i Wydatki W nieuiszczonej ezesici na rachunek Skarbu Pafistwa. Wobec ozesciowego uwzglednienia Zadania, zasadne byio, zdaniem Sadu, zniesienie pomiedzy stronami na podstawie art. 100 k.p.c. kosztow procesu. 7 Sądu, kwota ta jest zdecydowanie wygórowana. Ustalając wysokość przyznanego zadośćuczynienia Sąd kierował się zarówno rodzajem naruszonego dobra, jakim jest zdrowie powoda, jak i rozmiarem cierpień powoda związanym z bólem, długotrwałym unieruchornieniem, czasem trwania i trwałością doznanych przez niego uszkodzeń kręgosłupa oraz rokowaniarni na przyszłość i potrzebę dalszej terapii, a W tym zabiegu operacyjnego. Sąd wziął pod uwagę także fakt, że do uszczerbku na zdrowiu wskutek upadku z łóżka doszło, gdy powód znajdował się W stosunkowo młodym wieku. Miał bowiem dopiero 27 lat, skutki wypadku są, co wynika z załączonej dokumentacji medycznej, jak i opinii biegłego, trwałe, zaś spowodowane uszkodzeniem kręgosłupa dolegliwości sprawiają, iż powód ograniczony jest W swojej sprawności fizycznej, co ogranicza możliwość podjęcia przez niego zatrudnienia. Mając na uwadze przytoczone względy, odpowiednie dla powoda, zdaniem Sądu, zadośćuczynienie wynosić winno nie 200.000 zł, jak tego domagał się powód, lecz kwotę 50.000 zł, którą uznać należy za adekwatną do krzywdy, jakiej doznał powód. W pozostałym zakresie Sąd oddalił powództwo. Zwazywszy, ze powód doznał w wyniku uszkodzenia kręgosłupa niezbyt duzego 10% uszczerbku na zdrowiu, zachował zdolność do pracy z pewnymi ograniczeniami, a doznany uszczerbek na zdrowiu nie ma wpływu na ograniczenie jego aktywności w innych sferach życia - powód założył rodzinę i prowadzi aktywne życie rodzinne - zadośćuczynienie przekraczające kwotę 50.000 zł byłoby - w warunkach powoda _ nieproporcjonalnie wysokie do doznanej krzywdy i wiązałoby się, w ocenie Sądu, z przysporzeniem przekraczającym miarę doznanego przez niego cierpienia. Wobec zwolnienia powoda od kosztów sądowych, wobec braku podstaw do obciążenia tymi kosztami strony pozwanej, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych W sprawach cywilnychprzejęto opłaty sądowe i wydatki w nieuiszczonej części na rachunek Skarbu Państwa. Wobec częściowego uwzględnienia żądania, zasadne było, zdaniem Sądu, zniesienie pomiędzy stronami' na podstawie art. 100 k.p.c. kosztów procesu. --- STRONA 8 --- 8 Jednoezesnie, majac na uwadze udziai W postepowaniu radey prawnego, bedacego peinomocnikiem powoda ustanowionym dla niego przez Sad z urzedu, zgodnie z § 6 pkt 5 Rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci z dnia 28 Wrzesnia 2002 r. W sprawie oplat za. ezynnoéci radcow prawnyeh oraz ponoszenia przez Skarb Paiistwa kosztow pomoey prawnej udzielonej przez radce ustanowionego 2 urzedu, przyznano petnomocnikowi z urzedu kwote 3.600 z1. Apelacje od powyzszego wyroku Wniosiy obie strony. Powod zaskarzyi Wyrok: W pkt 1 — ponad kwote 50.000 Z1, W pkt 2 — W zakresie pominiecia Zadania zasadzenia odsetek ustawowych od kwoty 200.000 21 od dnia Wniesienia pozwu do dnia zaplaty, oraz W pkt 5 — W zakresie, W jakim do kwoty 3.600 21 dla peinomocnika z urzedu nie doliczono kwoty podatku VAT Wbrew obowiazkowi wynikajacemu 2 § 2 ust. 3 Rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwoéoi W sprawie opiat za ezynnosci radcow prawnyeh oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztow pomoey prawnej udzielonej z urzedu. Zaskarrzonemu Wyrokowi powod zarzucii naruszenie: 1. prawa materialnego, tj. art. 445 § 1 k.c. poprzez niewtasciwe zastosowanie oraz uznanie, ze kwota 50.000 zt zadoséuezynienia jest kwota odpowiednia do stopnia uszczerbku na zdrowiu powoda oraz rozmiaru jego cierpienia, podczas gdy zgromadzony material dowodowy Wskazuje, 2e dochodzona kwota 200.000 Z1 jest kwota odpowiedniq, ktora pomoze zrekompensowaé poWodoWi dhlgotrwaie cierpienie, hospitalizacje oraz niesprawnosé, a takze art. 481 k.c. poprzez niezastosowanie oraz oddalenie roszczenia powoda W zakresie zasadzenia od kwoty zadoséuczynienia odsetek ustaWoWyc_h; 2. prawa procesowego, tj. § 2 Rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwoéci W sprawie opiat za czynnoéci radcow prawnyeh oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztow pomoey prawnej udzielonej Z urzedu poprzez niezastosowanie i niezasadzenie stawki podatku VAT do Wynagrodzenia za koszty zastepstwa procesowego W I iristancji. _ Wskazujac na powyzsze powod Wniosl o zmiane wyroku W zaskarzonej ezesci i W pkt 1 wyroku — zasadzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 8 Jednocześnie, mając na uwadze udział w postępowaniu radcy prawnego, będącego pełnomocnikiem powoda ustanowionym dla niego przez Sąd z urzędu, zgodnie z § 6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 Września 2002 r. W sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę ustanowionego z urzędu, przyznano pełnomocnikowi z urzędu kwotę 3.600 zł. Apelacje od powyższego wyroku wniosły obie strony. Powód zaskarżył wyrok: W pkt l - ponad kwotę 50.000 zł, W pkt 2 - w zakresie pominięcia żądania zasądzenia odsetek ustawowych od kwoty 200.000 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, oraz W pkt 5 - W zakresie, W jakim do kwoty 3.600 zł dla pełnomocnika z urzędu nie doliczono kwoty podatku VAT wbrew obowiązkowi wynikającemu z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości W sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zaskarzonemu wyrokowi powód zarzucił naruszenie: 1. prawa materialnego, tj. art. 445 § l k.c. poprzez niewłaściwe zastosowanie oraz uznanie, że kwota 50.000 zł zadośćuczynienia jest kwotą odpowiednią do stopnia uszczerbku na zdrowiu powoda oraz rozmiaru jego cierpienia, podczas gdy żgromadzony materiał dowodowy Wskazuje, że dochodzona kwota 200.000 zł jest kwotą odpowiednią, która pomoże zrekompensować powodowi długotrwałe cierpienie, hospitalizację oraz niesprawność, a także art. 481 k.c. poprzez niezastosowanie oraz oddalenie roszczenia powoda w zakresie zasądzenia od kwoty zadośćuczynienia odsetek ustawowych; 2. prawa procesowego, tj. § 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu poprzez niezastosowanie i niezasądzenie stawki podatku VAT do Wynagrodzenia za koszty zastępstwa procesowego W I instancji. _ Wskazując na powyższe powód wniósł o zmianę wyroku W zaskarżonej części i W pkt 1 wyroku - zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty --- STRONA 9 --- 9 200.000 Z1 Wraz z odsetkami ustawowymi od dnia Wniesienia pozwu do dnia zapiaty, uchylenie pkt 2 oraz W pkt 5 — doiiczenia do kwoty Wynagrodzenia Wartosoi podatku VAT. Ponadto Wniesiono o uzupeiniajace przesiuehanie powoda. Wniesiono rowniez o zasadzenie na rzecz p6i1'1OIT10C1'l1l(E1 z urzedu kosztow pomoey prawnej udzielonej Z urzedu W II instancji, powiekszonych o stawke podatku VAT, ktore nie zostaiy opiacone ani W czeéci ani W caioéci. Pozwany zaskarzyl Wyrok W caioéci, a zaskarzonemu Wyrokowi zarzuciir  namszenie prawa materialnego, tj. art. 361 k.c. poprzez jego biedna Wykiadnie i przyjecie, 2e pomiedzy Wypadkiem, ktoremu uiegi powod a dziaianiami _ pozwanego istnieje adekwatny zwiazek przyczynowy;  naruszenie przepisow prawa materialnego, tj. art. 417 k.c. poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie do istniejacego stanu faktyeznego prowadzaeego do przyj eeia, i2 dziaianie filnkcjonariusza sluiby Wieziennej bylo niezgodne Z prawem;  naruszenie przepisow prawa materialnego, tj. art. 24 § 1 k.c. poprzez jego biedna Wykiadnie i przyjecie, i2 dziaianie funkejonariusza sluzby Wieziennej bylo bezprawneg  naruszenie przepisow prawa materialnego, tj. art. 110a k.k.W. poprzez jego niezastosowanie do istniejacego stanu faktyeznego prowadzaeego do uznariia, Ze powod miai prawo do posiadania W eeli sznurka i suszenia bielizny Wbrew obowiazuj aoym W zakiadzie karnym prooedurom;  naruszenie przepisow prawa materialnego, tj. art. 116a k.k.W. poprzez jego niezastosowanie do istniejacego stanu faktyeznego prowadzacego do uznania, i2 nie bylo pisemnych przepisow zakazujacych Wieszania sznura do suszenia bieiiznyg 1  naruszenie przepisow prawa procesowego, tj. art. 328 § 2 k.p.c. poprzez brak Wyjasnienia W uzasadnieniu wyroku powodow odmowienia mocy dowodowej zeznaniom swiadka P. S. oraz notatkom siuzbowym z dnia 30 czerwca 2010 r. i 15 lutego 2008 r.; "  naruszenie przepisow postepowania, tj. art. 233 k.p.c. poprzez przekroezenie 9 200.000 zł wraz ż odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, uchylenie pkt 2 oraz W pkt 5 - doliczenia do kwoty wynagrodzenia wartości podatku VAT. Ponadto wniesione o uzupełniające przesłuchanie powoda. Wniesiono również o zasądzenie na rzecz pełnomocnika z urzędu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu W II instancji, powiększonych o stawkę podatku VAT, które nie zostały opłacone ani W części ani W całości. Pozwany zaskarżył wyrok w całości, a zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: - naruszenie prawa materialnego, tj. art. 361 k.c. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że pomiędzy Wypadkiem, któremu uległ powód a działaniami _ pozwanego istnieje adekwatny związek przyczynowy; - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 417 k.c. poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie do istniejącego stanu faktycznego prowadzącego do przyjęcia, iż działanie filnkcjonariusza służby Więziennej było niezgodne z prawem; - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 24 § 1 k.c. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, iż działanie funkcjonariusza służby Więziennej było bezprawne; - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. ll0a k.k.W. poprzez jego níezastosowanie do istniejącego stanu faktycznego prowadzącego do uznania, że powód miał prawo do posiadania W celi sznurka i suszenia bielizny Wbrew obowiązującym W zakładzie karnym procedurom; - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. ll6a k.k.W. poprzez jego niezastosowanie do istniejącego stanu faktycznego prowadzącego do uznania, iż nie było pisemnych przepisów zakazujących wieszania sznura do suszenia bielizny; 4 - naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 328 § 2 k.p.c. poprzez brak Wyjaśnienia W uzasadnieniu wyroku powodów odmówienia mocy dowodowej zeznaniom świadka P. S. oraz notatkom służbowym z dnia' 30 czerwca 2010 r. i l5 lutego 2008 r.; ' - naruszenie przepisów postępowania, tj. art.: 233 k.p.c. poprzez przekroczenie --- STRONA 10 --- 10 zasady swobodnej oeeny dowodow, polegajaee na dowolnym i nieuzasadnionym uznaniu, i2: .  ,,n_ie bylo pisemnych przepisow, lecz istniaio ustne polecenie przeiozonyeh, dotyczace zakazu suszenia bielizny W celaeh” — pomimo, iz z przepisow kodeksu karnego Wykonawczego Wyraznie Wynika, jakie przedmioty moga posiadaé W celi osadzeni,  pozwany nie zapewnii powodowi Warunkow do suszenia ubrafi, ohociaz z Wiasnych ustalefi Sadu popartych zebranym materiaiem dowodowym Wynika, iz osadzeiii mogli korzystaé z suszarek przenosnych oraz suszarek zewnetrznych, a ponadto z zeznaii swiadka D._ K. Wynika, iz nie znane mu sa przypadki, aby osadzonemu odmowiono mozliwosci korzystania z zaktadowej pralni lub suszarni,  brak moziiwosci suszenia odziezy W celi przesadza o bezprawnym zachowaniu pozwanego,  osadzeni mieli mozliwosé korzystania jedynie z suszarek zewnetrznyeh, co z uwagi na Warunki atmosferyczne panujace zima nie jest zapewnieniem mozliwosei suszenia odziezy, co po pierwsze jest sprzeczne z doswiadezeniem zyciowym, a po Wtore z zebranego materiaiu dowodowego Wynika, iz osadzeni moga rowniez korzystaé z suszarek przenosnyeh (ktore W okresie zimowych znajduja sie W pomieszezeniaeh Wewnetrznych),  dopuszozalnosé suszenia odziezy W celi zalezaia. Wyiacznie od ,,dobrego hurnoru” 1I1.1l‘l1{Cj0l1t11‘1USZ2l pelniacego dyzur,  powod nie zwracai sie o drabine, gdyz i tak by jej nie otrzymai; _  naruszenie przepisow prawa procesowego; tj. art. 100 k.p.c. poprzez biedna jego Wykiadnie i przyjecie, iz pomimo, iz powodztwo zostaio W przewazajacej czesci oddalone, koszty procesu, W tym W szczegolnosci koszty zastepstwa procesowego, powinny bye pomiedzy stronami zniesione. ' Podnoszao powyzsze pozwany Wniosi o zmiane zaskarzonego Wyroku i oddalenie powodztwa W calosci oraz zasadzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztow postepowania, W tym kosztow zastep stwa procesowego za obie instancje. 10 zasady swobodnej oceny dowodów, polegające na dowolnym i nieuzasadnionym uznaniu, iż: _ - „nie było pisemnych przepisów, lecz istniało ustne polecenie przełożonych, dotyczące zakazu suszenia bielizny W celach” ~ pomimo, iż z przepisów kodeksu karnego wykonawczego wyraźnie wynika, jakie przedmioty mogą posiadać W celi osadzeni, -pozwany nie zapewnił powodowi warunków do suszenia ubrań, chociaż z własnych ustaleń Sądu popartych zebranym materiałem dowodowym wynika, iż osadzeni mogli korzystać z suszarek przenośnych oraz suszarek zewnętrznych, a ponadto z zeznań świadka D._ K. Wynika, iż nie znane mu są przypadki, aby osadzonemu odmówiono możliwości korzystania z zakładowej pralni lub suszarni, - brak możliwości suszenia odzieży W celi przesądza o bezprawnym zachowaniu pozwanego, - osadzeni mieli możliwość korzystania jedynie z suszarek zewnętrznych, co z uwagi na Warunki atmosferyczne panujące zimą nie jest zapewnieniem możliwości suszenia odzieży, co po pierwsze jest sprzeczne z doświadczeniem życiowym, a po wtóre z zebranego materiału dowodowego Wynika, iż osadzeni mogą również korzystać z suszarek przenośnych (które W okresie zimowych znajdują się W pomieszczeniach Wewnętrznych), - dopuszozalność suszenia odzieży W celi zależała wyłącznie od „dobrego humoru” funkcjonariusza pełniącego dyżur, - powód nie zwracał się o drabinę, gdyz i tak by jej nie otrzymał; _ - naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 100 k.p.c. poprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie, iż pomimo, iż powództwo zostało W przeważającej części oddalone, koszty procesu, w tym W szczególności koszty zastępstwa procesowego, powinny być pomiędzy stronami zniesione. " Podnosząc powyższe pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa W całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania, W tym kosztów zastęp stwa procesowego za obie instancje. --- STRONA 11 --- 11 Sad Apelacyjny ustalil i zwaiyl, co nastepuje: Obie apelaeje podlegaja czeseiowemu uwzglednieniu. Apelacja powoda jest zasadna  za Wyjatkiem zaskarzenia postanowienia W przedmiocie koszt6W proeesu. Apelacja powoda jest uzasadniona Wyiaezznie W zakresie rozstrzygniecia dotyczqcego Wynagrodzenia pelnomocnika z urzedu. Odnosnie apelacji pozwanego, stuszne sa zastrzezenia Wskazujace, iz pomiedzy Wypadkiem, jakiemu ulegl powod, a dzialaniami pozwanego nie istnieje adekwatny zwiazek przyczynowy (art. 361 k.c.), a ponadto, ze ewentualnego dziaiania pozwanego nie mozna uznaé za bezprawne (art. 417 i 24 k.c.). Powyzsze Wyklucza zas W ogole odpowiedzialnosé pozwanego W niniejszej sprawie. . " Sad drugiej instancji nie podziela niektorych ustalefi faktycznych poezynionych przez Sad Okregowy i zasadny jest zarzut pozwanego, ze przekroezone zostaiy graniee swobodnej oceny doWodoW. W szczegolnosci stwierdzié nalezy, iz z materiaiu dowodowego zgromadzonego W sprawie Wynika, ze W zakiadzie karnym byia mozliwosé prania i suszenia bielizny ~ poza eela, na suszarkaeh przenosnyeh. Takie ustalenie zreszta zostaio zawarte W uzasadnieniu orzeezenia Sadu pierwszej instaneji (k. 352 i 353), ktory W innej ezesei uzasadnienia stwierdzii jednak, ii pozwany nie zapewnii mozliwosci prania i suszenia bielizny (k. 358). Jak Wskazuje orzeeznietwo i doktryna, skuteezne postawienie zarzutu naruszenia przez sad art. 233 § 1 k.p.c. Wyrnaga Wykazania, ze sad uehybil zasadom logieznego rozumowania, lub doswiadezenia Zyeiowego, to bowiem moze byé przeeiwstawione uprawnieniu sadu do dokonywania swobodnej oceny dowodow (tak T. Erecifiski (W:) Komenrarz do Kodeksu posngpowcmia cywilnego, Czgéé pierwsza, Postgpowanie rozpoznawcze, t. 1, ,,WydaWnictWo Prawnicze LexisNexis”, Warszawa 2004, s. 496; por. tez orz. Sadu Najwyzszego z dnia 6 listopada 1998 r., 11 CKN 4/98, niepub1.). Taka sytuacja ma miejsce W sprawie niniejszej. Sad Okregowy poczynit bowiern ustaleiiia Wzajemnie sprzeczne, niekoherentne, a WyproWadzone_przezef1 Wnioski nie sa logieznie praWid1oWe. Zdaniem Sadu Apelaeyjnego nie jest takze prawidtowe ustaienie, iz pracownik pozwanego  fiirikcjonariusz  zwrocii sie bezposrednio, imiennie do 11 Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje: Obie apelację podlegają częściowemu uwzględnieniu. Apelacja powoda jest zasadna - za wyjątkiem zaskarżenia postanowienia W przedmiocie kosztów procesu. Apelacja powoda jest uzasadniona Wyłącznie W zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu. Odnośnie apelacji pozwanego, słuszne są zastrzeżenia wskazujące, iż pomiędzy Wypadkiem, jakiemu uległ powód, a działaniami pozwanego nie istnieje adekwatny związek przyczynowy (art. 361 k.c.), a ponadto, ze ewentualnego działania pozwanego nie można uznać za bezprawne (art. 417 i 24 k.c.). Powyższe wyklucza zaś W ogóle odpowiedzialność pozwanego W niniejszej sprawie-. _ ' Sąd drugiej instancji nie podziela niektórych ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd Okręgowy i zasadny jest zarzut pozwanego, że przekroczone zostały granice swobodnej oceny dowodów. W szczególności stwierdzić należy, iż z materiału dowodowego zgromadzonego W sprawie wynika, że W zakładzie karnym była możliwość prania i suszenia bielizny ~ poza celą, na suszarkach przenośnych. Takie ustalenie zresztą zostało zawarte w uzasadnieniu orzeczenia Sądu pierwszej instancji (k. 352 i 353), który W innej części uzasadnienia stwierdził jednak, iż pozwany nie zapewnił możliwości prania i suszenia bielizny (k. 358). Jak Wskazuje orzecznictwo i doktryna, skuteczne postawienie zarzutu naruszenia przez sąd art. 233 § 1 k.p.c. Wymaga wykazania, że sąd uchybił zasadom logicznego rozumowania, lub doświadczenia życiowego, to bowiem może być przeciwstawione uprawnieniu sądu do dokonywania swobodnej oceny dowodów (tak T. Ereciński (W:) Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego, Część pierwsza, Postępowanie rozpozrzawcze, t. 1, „Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis”, Warszawa 2004, s. 496; por. też orz. Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 1998 r., II CKN 4/98, niepubl.). Taka sytuacja ma miejsce W sprawie niniejszej. Sąd Okręgowy poczynił bowiem ustalenia wzajemnie sprzeczne, niekoherentne, a Wyprowadzone ,przezeń Wnioski' nie są logicznie prawidłowe. Zdaniem Sądu Apelacyjnego nie jest także prawidłowe ustalenie, iż pracownik pozwanego - funkcjonariusz - zwrócił się bezpośrednio, imiemiie do --- STRONA 12 --- 12 powoda z poleceniem zdjeeia sznurka. Taka konstatacja opiera sie Wyiacznie na twierdzeniaeh samego powoda. Pozostaie dowody przeprowadzone W sprawie przeeza temu. Przesluchani W sprawie swiadkowie — Wspoiosadzeni W celi — zeznali, ze funkcjonariusz kazat zdjaé sznurek, ale polecenie to nie zostaio skierowane imiennie do powoda (swiadek A. L. — k. 160), byio bezosobowe, a powod byl najblizej sznurka (éwiadek B. T. — k. 181). 8WiadkoWie Wskazywali na uzyeie przez funkejonariusza sformuiowaniaz ,,ch1opaki, czy moglibyscie zdjae” (swiadek A. Z. — k. 184). Zeznali, ze powod sam ,,zerWa1 sie, zeby zdjaé sznurek” (swiadek D. Z. — k. 186)’. _ Sad Okregowy dopuseil sie takze naruszenia przepisow prawa materialnego. W. oeenie Sadu drugiej instanoji nieuprawnione — W kontekseie caioksztaitu zgromadzonego W sprawie materialu dowodowego — jest W szczegolnosci przyjeeie, iz pomiedzy Wypadkiem, ktoremu ulegi powod a dziataniami pozwanego istnieje adekwatny zwiazek przyezynowy. Przeshlchani na Wniosek powoda swiadkowie — Wspoiosadzeni z powodem W celi — Wskazywali, ze przyezyna, Wypadku ,,mog1a bye nieuwaga powoda”, a ,,z zachowaniem nalezytyeh srodkow ostroznosei ten sznurek mozna byiolzdjaé bez problemow” (swiadek A. L._— k. 161 i 160), ze ,,zeskakujac z lozka powod potknai sie o metalowy pret, ktory idzie od iozka gornego do nizszego iozka” (swiadek B. T. — k. 181), ,,zaczepi1 sie o kant iozka ‘albo rant” (swiadek D. Z. — k. 186), a ,,taki Wypadek mogi sie zdarzyé kazdemu przy Wchodzeniu na iozko i schodzeniu” (swiadek A. Z. F k. 184). W okolieznosciach Wynikajaoych z zeznafi swiadlcow nie mozna W ogole uznaé, aby upadek powoda byt normalnym skutkiem eWentua1nego polecenia funkcjonariusza, a tym bardziej — ewentualnego braku mozliwosei suszenia bielizny W zakiadzie karnym. Powod z pewnoscia, nie raz Wehodzii na przedmiotowe iozko, bedace jego miejscem odpoczynku W celi. Jezeli Wieszai na sznurku sWoje pranie, to musiai takze na tym iozku juz Wczesniej stawaé. Dziaianie funkcjonariusza, czy mozliwosci suszenia bielizny, nie byly koniecznym Warunkiem upadku powoda W dniu 3 lutego 2008 r., bez ktorego by on nie nastapii. Nie jest to typowy i oczekiwany W zwyklej kolejnosei rzeczy skutek, lecz 12 powoda z poleceniem zdjęcia sznurka. Taka konstatac-ja opiera się wyłącznie na twierdzeniach samego powoda. Pozostałe dowody przeprowadzone w sprawie przeczą temu. Przesłuchani W sprawie świadkowie - współosadzeni W celi - zeznali, że funkcjonariusz kazał zdjąć sznurek, ale polecenie to nie zostało skierowane imiennie do powoda (świadek A. L. - k. 160), było bezosobowe, a powód był najbliżej sznurka (świadek B. T. - k. 181). Świadkowie wskazywali na użycie przez funkcjonariusza sformułowania: ,,chłopaki, czy moglibyście zdjąć” (świadek A. Ż. - k. 184). Zeznali, że powód sam „zerwał się, żeby zdjąć sznurek” (świadek D. Z. - k. 186). _ Sąd Okręgowy dopuścił się także naruszenia przepisów prawa materialnego. W' ocenie Sądu drugiej instancji nieuprawnione - w kontekście całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego - jest w szczególności przyjęcie, iż pomiędzy wypadkiem, któremu uległ powód a działaniami pozwanego istnieje adekwatny związek przyczynowy. Przesłuchani na wniosek powoda świadkowie - współosadzeni z powodem W celi - wskazywali, że przyczyną wypadku „mogła być nieuwaga powoda”, a „z zachowaniem należytych środków ostrożności ten sznurek można byłolzdjąć bez problemów” (świadek A. L._- k. 161 i 160), że „zeskakując z łóżka powód potknął się o metalowy pręt, który idzie od łóżka górnego do niższego łóżka” (świadek B. T. - k. 181), „zaczepił się o kant łóżka 'albo rant” (świadek D. Z. - k. 186), a „taki wypadek mógł się zdarzyć każdemu przy wchodzeniu na łóżko i schodzeniu” (świadek A. Ż. F k. 184). W okolicznościach wynikających z zeznań świadków nie można w ogóle uznać, aby upadek powoda był normalnym skutkiem ewentualnego polecenia funkcjonariusza, a tym bardziej - ewentualnego braku możliwości suszenia bielizny W zakładzie karnym. Powód z pewnością nie raz wchodził na przedmiotowe łóżko, będące jego miejscem odpoczynku W celi. Jeżeli wieszał na sznurku swoje pranie, to musiał także na tym łóżku już wcześniej stawać. Działanie funkcjonariusza, czy możliwości suszenia bielizny, nie były koniecznym warunkiem upadku powoda w dniu 3 lutego 2008 r., bez którego by on nie nastąpił. Nie jest to typowy i oczekiwany W zwykłej kolejności rzeczy skutek, lecz --- STRONA 13 --- 13 raczej rezultat Wyjatkowego zbiegu okolioznosci, a przede Wszystkim — nieuwagi samego powoda. Biorac pod uwage powyzsze, uprawnione jest rowniez stwierdzenie, ze szkoda, ktorej ulegl powod, nie Wynikia W ogole z eudzego dziaiania (art. 24 § 1 k.e.). Ponadto zaznaezyé trzeba, iz nie Wiadomo, z jakim konkretnie dziaianiem, uznanym za bezprawne, Sad pierwszej instaneji powiazai naruszenie dobra osobistego powoda. W uzasadnieniu zaskarzonego orzeczenia odwoiano sie W tym zakresie zarowno do ,,niezapeWnienia Wiasciwych Warunkow odbywania kary pozbawienia Wolnosci, W tym mozliwosci suszenia bielizny” (k. 357), jak i dziaiania pozwanego polegajacego na poleeeniu powodowi ,,zdjecia sznura bez zapewnienia mu do tego Warunkow” i(k. 360)‘. Jak Wskazano Wyzej, material dowodowy zgromadzony W sprawie, oceniany zgodnie z reguiami Wyznaezonymi art. 233 k.p.e., nie pozwala na poezynienie takich ustalefi. W zakiadzie kamym umozliwiono osadzonym suszenie Wlasnej bielizny. Pakt, iz byio to mozliwe poza cela, stanoWi z pewnoscia utrudriienie. Jednak odbywanie kary pozbawienia Wolnosci z natury rzeczy Wiaze sie z roznego rodzaju dolegliwoseiami, a osadzeni musza sie liezyé z pewnymi ograniczeniarni. Podobnie, jezeii polecenie zdjecia sznura nie byio skierowane imiennie do powoda, to powod nie musiai tego robié, a tym bardziej — jezeli eheiai to uezynié — mogi zwroeié sie o potrzebne do tego urzadzenia (np. drabine), zwiaszcza jezeli uwazai, ze bez tego czynnosei nie da sie Wykonaé. Powyzsze Wskazuje, ze ~ zdejmujac sznurek — powod dziaial na Wiasne ryzyko, ktore mozna traktowaé jako szeroko rozumiana zgode uprawnioriego, Wyiaczajaca ewentualna bezprawnosé dziaiania funkcjonariusza. Co Wieeej, zdaniem Sadu Apelacyjnego brak jest W ogoie podstaw do uznania takiego dziaiania za bezprawne. Funkcjonariusz — poleeajac zdjecie sznura 4 dziaiai W ramaeh porzadku prawnego, a to rowniez okolicznosé Wyiaczajaea bezprawnosé takiego dziatania. Niewatpliwie bowiem sznur nie jest przedmiotem, ktory skazany ma prawo posiadaé W celi. Nie jest on Wymieniony W art. 110a k.k.'W. Nie zezwolii na jego posiadanie takze dyrektor zakiadu kamego ustalajac porzadek Wewnetrzny 13 raczej rezultat wyjątkowego zbiegu okoliczności, a przede wszystkim - nieuwagi samego powoda. Biorąc pod uwagę powyższe, uprawnione jest również stwierdzenie, że szkoda, której uległ powód, nie wynikła w "ogóle z cudzego działania (art. 24 § 1 k.c.). Ponadto zaznaczyć trzeba, iż nie wiadomo, z jakim konkretnie działaniem, uznanym za bezprawne, Sad pierwszej instancji powiązał naruszenie dobra osobistego powoda. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia odwołane się wtym zakresie zarówno do ,,niezapewnienia właściwych warunków odbywania kary pozbawienia wolności, w tym możliwości suszenia bielizny” (k. 357), jak i działania pozwanego polegającego na poleceniu powodowi „zdjęcia sznura bez zapewnienia mu do tego warunków” (k. 360). Jak wskazano wyżej, materiał dowodowy zgromadzony W sprawie, oceniany zgodnie z regułami wyznaczonymi art. 233 k.p.c., nie pozwala na poczynienie takich ustaleń. W zakładzie karnym umożliwiono osadzonym suszenie własnej bielizny. Pakt, iż było to możliwe poza celą, stanowi z pewnością utrudnienie. Jednak odbywanie kary pozbawienia wolności z natury rzeczy wiąże się z różnego rodzaju dolegliwościami, a osadzeni muszą sie liczyć z pewnymi ograniczeniami. Podobnie, jeżeli polecenie zdjęcia sznura nie było skierowane imiennie do powoda, to powód nie musiał tego robić, a tym bardziej - jeżeli chciał to uczynić - mógł zwrócić się o potrzebne do tego urzadzenia (np. drabinę), zwłaszcza jeżeli uważał, że bez tego czynności nie da się wykonać. Powyższe wskazuje, że ~ zdejmując sznurek _ powód działał na własne ryzyko, które można traktować jako szeroko rozumianą zgodę uprawnionego, wyłączającą ewentualną bezprawność działania funkcjonariusza. Co więcej, zdaniem Sądu Apelacyjnego brak jest W ogóle podstaw do uznania takiego działania za bezprawne. Funkcjonariusz - polecając zdjęcie sznura ~ działał w ramach porzadku prawnego, a to również okoliczność wyłączająca bezprawność takiego działania. Niewątpliwie bowiem sznur nie jest przedmiotem, który skazany ma prawo posiadać w celi. Nie jest on wymieniony w art. 1 10a k.k.'w. Nie zezwolił na jego posiadanie także dyrektor zakładu kamego ustalając porządek wewnętrzny --- STRONA 14 --- 14 zaktadu (art. 73 § 2 k.k.W.). Nie moze rowniez ujsé uwadze fakt, iz sznur moze byé przedmiotem potencjalnie niebezpiecznym. Zawieszone zas na sznurze umieszczonym W celi ubrania z pewnoscia ograniezaja Widooznosé, tmiemozliwiajac zewnetrzna kontrole tego, co sie dzieje W celi. W mysl zas ustawy o Siuzbie Wieziennej, do podstawowych zadafi tej stuzby nalezy, miedzy innymi, zapewnienie W zaktadzie karnym bezpieezeristwa (art. 2 ust. 2 pkt 6 powotanej ustawy), a obowiazkiem administracji zakiadu karnego jest podejrnowanie odpowiednieh dziaiafi W celu zapewnienia skazanym bezpieczefistwa osobistego W czasie odbywania kary (art. 108 k.k.W.). Bezprawnosé ~ jako przedmiotowa cecha czynu sprawcy — tradycyjnie ujmowana jest jako sprzecznosé z obowiazujacym porzadkiem prawnym. Rzeez W tym, ezy ezyn sprawcy byi zgodny, ezy tez niezgodny z obowiazujacymi zasadami porzadku prawnego. Zdaniem Sadu Apelaeyjnego, biorae pod uwage powyzsze Wskazania, brak jest podstaw do stwierdzenia, iz po stronie pozwanego doszio do jakiegokolwiek dziaiania, ktore mozna by uznaé za bezprawne. Pov/yzsze okolicznosei przesadzaja ' o bezzasadnosci poWodztWa o zadoséuezynienie co do zasady, W caiosei. W pozostaiej czesci apelacja pozwanego nie podlegaia uwzglednieniu. W oeenie Sadu Apelacyjnego, uzasadnione jest — mimo przegranej powoda — nie obeiazanie powoda W ogole kosztami procesu, zgodnie z art. 102 k.p.c. Powod jest niewatpliwie W trudnej sytuaeji materialnej, zostai zwolniony W eaiosei od kosztow sadowych oraz dziaial przez ustanowionego z urzedu peinomocnika. Powod mogt byé subiektywnie przekonany o shlsznosci sWego zadania a bezzasadnosé zadania nie byla oczywista, 0 czym swiadezy rozstrzygniecie Sadu pierwszej 1I1S'|l8.I1Cj1. Z tych Wzgledéw 0 kosztach procesu nalezaio postanowié na zasadzie shlsznosei. Apelacja powoda okazala sie zasadna tylko W zakresie naruszenia § 2 ust. 3 Rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci z dnia 28 Wrzesnia 2002 r. W sprawie opiat za czynnosei radcoW prawnyeh oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztow pomoey prawnej udzielonej przez radce prawnego ustanowionego z 14 zakładu (art. 73 § 2 k.k.w.). Nie może równiez ujść uwadze fakt, iż sznur może być przedmiotem potencjalnie niebezpiecznym. Zawieszone zaś na sznurze umieszczonym W celi ubrania z pewnością ograniczają widoczność, uniemożliwiając zewnętrzną kontrolę tego, co się dzieje w celi. W myśl zaś ustawy o Służbie Więziennej, do podstawowych zadań tej służby należy, między innymi, zapewnienie W zakładzie karnym bezpieczeństwa (art. 2 ust. 2 pkt 6 powołanej ustawy), 'a obowiązkiem administracji zakładu karnego jest podejmowanie odpowiednich działań w celu zapewnienia skazanym bezpieczeństwa osobistego w czasie odbywania kary (art. 108 k.k.w.). Bezprawność ~ jako przedmiotowa cecha czynu sprawcy - tradycyjnie ujmowana jest jako sprzeczność z obowiązującym porządkiem prawnym. Rzecz w tym, czy czyn sprawcy był zgodny, czy też niezgodny z obowiązującymi zasadami porządku prawnego. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, biorąc pod uwagę powyższe wskazania, brak jest podstaw do stwierdzenia, iz po stronie pozwanego doszło do jakiegokolwiek działania, które można by uznać za bezprawne. Powyższe okoliczności przesądzają " o bezzasadności powództwa o zadośćuczynienie co do zasady, w całości. W pozostałej części apelacja pozwanego nie podlegała uwzględnieniu. W ocenie Sądu Apelacyjnego, uzasadnione jest - mimo przegranej powoda - nie obciążanie powoda w ogóle kosztami procesu, zgodnie z art. 102 k.p.c. Powód jest niewątpliwie w trudnej sytuacji materialnej, został zwolniony w całości od kosztów sądowych oraz działał przez ustanowionego z urzędu pełnomocnika. Powód mógł być .subiektywnie przekonany o słuszności swego żądania a bezzasadność żądania nie była oczywista, o czym świadczy rozstrzygnięcie 'Sądu pierwszej instancji. Z tych względów o kosztach procesu należało postanowić na zasadzie słuszności. Apelacja powoda okazała się zasadna tylko w zakresie naruszenia § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września_ 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z --- STRONA 15 --- t 15 urzedu. Zgodnie z tyin przepisem, W sprawach, W ktoryeh strona korzysta z pomoey prawnej udzielonej przez radce prawnego ustanowionego z urzedu, opiate za ozynnosci radey prawnego z tytuiu zastepstwa prawnego Sad powinien podvqrzszyé o stawke podatku od towarow i usiug przewidziana dla tego rodzaju czynnosci W przepisach o podatku od towarow i ustug, obowiazujaea W dniu orzekania o tych opiatach. Nie ma watpliwosci, iz Sad pierwszej instancji nie uczynii powyzszego. " Stwierdziwszy, iz Sad Okregowy nie zastosowai powoianego przepisu, a stosowny zarzut W tym Wzgledzie zawiera apelacja, rowniez W tym zakresie nalezaio zmienié zaskarzone orzeezenie. W pozostaiej czesei apelacja pozwanego jest nieshiszna, a Sad pierwszej instancji nie dopuscii sie namszenia Wskazanych przepisow prawa materialnego, tj. art. 445 § 1 k.c. ani art. 481 k.c. Powodztwo bowiem, z przyezyn, dla ktorych uwzgledniono apeiaeje pozwanego, okazaio sie W caiosci bezzasadne. Nie zaehodza W niniejszej sprawie W ogole przesianki uzasadniajace zadanie powoda zasadzenia od pozwanego zadoséuezynienia. Zwazywszy na powyzsze, powodztwo nalezaio uznaé za bezpodstawne W caiosci, ezego konsekweneja byla Zmiana zaskarzonego wyroku W odpowiedniej czesci, zgodnie z art. 386 § 1 k.p.c. W pozostaiym zakresie obie apelacje podlegaiy oddaleniu, stosownie do art. 385 k.p.c. Uwzgledniajae powolane Wyzej przeslanki uznano, iz rowniez W zakresie kosztow postepowania apelacyjnego nalezy orzec na podstawie art. 102 k.p.c. O kosztaeh pomoey prawnej udzielonej zi urzedu W postepowaniu apelaeyjnym postanowiono na podstawie §§ 15 i 16 W zw. z § 12 ust. 1 pkt 2 W zW. z § 6 pkt 5 oraz § 2 ust. 3 Rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci z dnia 28 Wrzesnia 2002 r. W spraWie opiat za czynnosci radcow prawnyeh oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztoW' pomoey prawnej udzielonej przez radce prawnego ustanowionego z urzedu. 6 Za zgodnoté z orygiriaiem 1E~iSi‘Ei{TOFi ‘ é,‘." _+ De. mta .911‘ .i=.=’:iska ¬ 15 urzędu. Zgodnie z tym przepisem, W sprawach, W których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego Sąd powinien podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności W przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Nie ma wątpliwości, iż Sąd pierwszej instancji nie uczynił powyższego. ' Stwierdziwszy, iż Sąd Okręgowy nie zastosował powołanego przepisu, a stosowny zarzut w tym względzie zawiera apelacja, również w tym zakresie należało zmienić zaskarżone orzeczenie. W pozostałej części apelacja pozwanego jest niesłuszna, a Sąd pierwszej instancji nie dopuścił się naruszenia wskazanych przepisów prawa materialnego, tj. art. 445 § l k.c. ani art. 481 k.c. Powództwo bowiem, z przyczyn, dla których uwzględniono apelację pozwanego, okazało się w całości bezzasadne. Nie zachodzą W niniejszej sprawie w ogóle przesłanki uzasadniające żądanie powoda zasądzenia od pozwanego zadośćuczynienia. Zważywszy na powyższe, powództwo należało uznać za bezpodstawne w całości, czego konsekwencją była zmiana zaskarżonego wyroku W odpowiedniej części, zgodnie z art; 386 § 1 k.p.c. W pozostałym zakresie obie apelacje podlegały oddaleniu, stosownie do art. 385 k.p.c. Uwzględniając powołane wyżej przesłanki uznano, iż równiez w zakresie kosztów postępowania apelacyjnego należy orzec na podstawie art. 102 k.p.c. O kosztach pomocy prawnej udzielonej zł urzędu w postępowaniu apelacyjnym postanowiono na podstawie §§ 15 i 16 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 2 W zw. z § 6 pkt 5 oraz § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów' pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. 6 Za zgodność z onfgiiialem lE'žŁ".i*Ei{`l`OFi ' ê,"""~.` -_„V Da. zrita .E?!±`i-i'."fiska