Postanowienie 1c 501./12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Na pgdgiawie ustawy 2 dnia 6.0921101 r. 0 dustap

--- STRONA 1 --- Sygn. akt 1c 501./12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Na pgdgiawie ustawy 2 dnia 6.0921101 r. 0 dustapie do irfionnacii publicznei Dz. U. 112 pnz. 1198 2 pdin. zm. . przekezanu infa|'macjP,* pubiiczna w Iorrnie Dma 7 Imago 2013 mku dskumeniu lub w fnrmie przelwcrzonej . . . .  $143011 no  Sa_d Okrcggowy W Warszawle I Wydzlzfi Cywflny W skiaclziet .. adres wniosktrciawcy Przewodniczapyt SSO Andrzej Kul}/1ek Protokolantt st. sekr. sqdowy Monika Olszewska po rozpoznaniu W dniu 7 lutego 2013 roku W Warszawie na rozprawie L sprawy z powédztwa E. M. i E. N. przeciwko Skarbowi Paflstwa — Wojewodzie (...) 0 zaplatq 1 odclala p0W6dztW0; II zasqdza od powédek J_. M. i E. N. na rzecz Skarbu Pafistwa  Prokuratorii Generahlej Skarbn Pafistwa po 3.600 (trzy tysiape szeééset) Z1013/ch tymhem zWr0111 kosztéw procesu. Na skutek zazalenia powédki na postanowienie W punkcie 2 wyrolcu Sqdu Okrggowego W Warszawie z dnia 7 lutego 2013 roku, sygn.aktIC501/12: _ Sqd Apelacyjny W Warszawie, postanowieniem z dnia 19 Iipca 2013 roku, sygn. akt I AC1 1287113: 1. oddalié zaialenie, 2. zasqdzié na rzecz Skarbu Pafistwa — Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa 0:1 powédek J. M. i E. N. kwoty po 150 zl (sto piqédziesiaj z10tych) tytuiern zwrotu kosztbw postgpowania. zaialeniowego. I C 501/12 UZASADNIENIE _ Powédki J. M. i E. N. W pnzwie Wniesionyrn W dniu 23 maja 2012 r. (data nadania W UP k.83) zawarly Zqdanie zasqdzenia od . pozwanego Skarbu Pafistwa Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej kwoty 1071.56 zkltych z ustawowymi odsetkami 0d dnia 7 stycznia 2010 r. do dnia zaplaty W zwiqzku z bezprawnym przej Egciem przez Skarb Pafistwa na mocy niewaznej decyzji Wojewédzkiej Rady Narodowej w P. nr Sa. 56 b!28/52 z dnia 4 listopada 1955 1'. nieruchomoéci poiazonej W P przy ulicy (...), a stanowiqcej. dzizfiki nr (...) 0 1qcznej powierzchni 15.620 mg, albo alternatywnie przyznanie ekwiwalentnej powierzchni gruntéw zamiennych, w tej samej 1qcznej wartoéci, poiozonych w obrfigbie miasta P.. Pozwany Skarb Pafistwa W oclpowiedzi na pozew z dnia '7 sierpnia 2012 r. wniési 0 oddalenie powédztwa oraz zasqclzenie solidarnie od powéclek k0sztc'>w zastqpstwa procesowego. W uzasaclnieniu podniési zarzut nievflaéciwego oznaczenia jednostki organizacyjnej pozwanego z dziakahloéciq ktérej Wiqze sir; dochodzone roszczenie. Odnoszqc sic; zaé merytorycznie do Zqdania pozwu pozwany WSKEIZEL i2 powédki nie Wykazaly ani wystqpiqnia szkody, ani zwiqzku przyczynowoskutkowego pomiqdzy eWentuah1a_ sz.k0dq a Wadliwq decyzja_. zW1aszcza, i2 decyzja z ktérqpowédki 1a;:za_ fakt wystapienia szkody tj. orzeczenie Prezydium Wojewcfidzkiej Rady Narodowej W P. zostaka wye1imin0w‘:2ma z obrotu na skutek stwierdzenia przez organ nadzorcq jej niewaznoéci, a pclwédki nie wykazaly, 2e nie ma mailiwoéci odzyskania nienlchomoéci W naturze. Nadto pozwany powohlj ap S1Q na treéé przepisu art. 160 § 6 k.p.a. p0dniés1 zarzut przedawnienia roszczenia. " W piémie procesowym z dnia 4 lutego 2013 r. oraz na rozprawie w dniu 7 lutego 20 r. powédki $precyz0Waly, iz W niniej szym postqpowaniu clochodzzat obok 0dszkodoWan1a za W/w nieruchomoéé takze wysokoéci utraconych korzyéci Wskutek I‘1161'I‘l0ZI1lI}SC1 korzystania z tego gruntu i budynkéw przez okres od dnia 2 sierpnia 1952 r. d0_29 maja 2009 1'. _ Sad ustalil i zwaiyl co nastgpuje. --- STRONA 2 --- Powédki I. M. i E. N. sq nastqpcami prawnymi pod tytuhrln ogolnym W. W. zmariego W 31 lipca 1974 r., Wspo1W1a.§cicio1a W 1113 nieruchomoéci polozonej W P. przy ul. (...) 0 pow. 15.620 mg, zapisanej W Ksioclze Wieozystej nr (...), prowadzonej przez Sad Powiatowy W P. (postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku z 12 maja 1986 r. i 30 kwiotnia 1996 r. k. 13, 14, postanowieriie z 13 grudnia 1951 r. k. 12). Przedmiotowa nieruchomoéé Wywlaszozono na mocy Orzeczenia Prezydium Wojewodzkiej Rady Narodowej W P. nr Sa. 56 ,,b”12 8/'52 z dnia 7 listopada 1955 r. (k.11). Woj ewoda (...)|:lecyzj ami z cinia 27 lipca 1992 1'. i z dnia 20 kwietnia 1993 1'. stwierdzfl nabycie prawa utytkowania Wieczystego do W/W nieruchomoéci i prawa w1asnoéci budynkow na niej p01oZonych na rzecz Zak1adoW (...)W P.(okolicznoSé bezspoma). W Wyniku postqpowari administracyjnych i sacdowoadministracyjnych (pot. uzasadnicnie Wyroku NSA 2. 18 marca 201 l 1". 1<. 233 7) ostatecznie Minister Infrastruktury decyzja Z dnia 21 marca 2008 I".HI‘(...)StW16l‘(1Z11I‘l16W&2.I'lO§(§ WFW orzeczenia Wywiaszczeniowego, a po ponownym rozpoznaniu sprawy na skutek Wniesienia Wniosku przez Skarb Paflstwa reprezentowany przez Prezydenta Miasta P.dzia1aj acego W charakterze Starosty oraz (...) Spo11<iAkcyj11ej W P. utrzyrna1zas1<arZona W1asna decyzjq z 21 marca 200 Sr; w mocy [decyzja Ministra Infrastmktury z dnia 27 maja 2009 r. k.1618). Powyzszy stan faktyczny Sad ustali1 W oparciu o przywoiane wyzej dokumenty (ich odpisy i kopie) zgromadzone w aktaclq sprawy. Sad uznai dowody z dokumentow za Wiarygodne, albowiem ich autentycznoéé nie zosta1a zakwestionowana przez strony, a Sad nie znalazl podstaw do ich podwaienia z urzodu. W éwietle tak ustalonego stanu falctycznego uznaé nalezy za zasadne zarzuty pozwanego. I Istotnie racjq ma pozwany, i2 2 uwagi na trséé decyzji nadzorczej z dnia 21 marca 2008 r. stwierdzaj acej niewazrloéé orzeczenia, z Wydaniem ktérego powodki 1210221 fakt zaistnienia szkody, stwierdzié nalezy brak wykazania przez powédki zaistnienia faktycznoj szkody W ich mieniu. Stwierdzenie niewainoéci orzeczenia (decyzj i) administracyjnego ma ten skutek, ii: przyjmuje sirg, Ze orzeczenie to nie Wywoluje Wiasiciwych mu skutkow, a zatem Ze nastqpujo przywrocenie stanu sprzed W'yW1flSZCZB1"11€i. Oczywiécie z uwagi Ila zdarzenia faktyczne, up};/W czasu i korzystanie z nieruchomoéci na przestrzeni 1(111<.'11(1Z16S1QC1U lat stan nieruchomoéci z daty decyzji stWi@rdzaj aoej niewaznoéé moze roinié sig od. tego z claty decyzji Wywlaszczeniowej, przy czym, co istotne roznica ta moze mieé Wyrniar zarowno ,,r‘n minus" (gcly niemchomoéé uleg1a degradacj i) ,jak i ,,in plus"(gdy nisruohomoéé zostala zagospodarowana, uzbrojona albo clokonano na niej naniesiefi zwiakszaj aoych jej Wartoéé rynkowa. Powodki faktycznio Ilie przedstawify 2adnego dowodu, ani na fakt braku moiliwoéci odzyskania nieruchornosici W naturze, co Warunkuje mozliwoéé Wystapionia z roszczeniem 0 zapiatq jej rowrlowartoéoi, ani na fakt takich zmian dotyczacych samej substancji nieruchomoéci, i2 skutkoWa1oby to zrrmiejszeniom jej Wartoéci, .. ' II Zgoclnie 2 zasada do mihifactum, dabo tibi ius, ktéra na gmncie obowiazuj acego Kodeksu postopowania cywilnogo znajduje swoj normatywny W’yl"&Z art. 187 § 1 pkt 2 k.p.c. konstrukcja podstawy prawnej rozstrzygnicgcia nalezy do sadu. Z uwagi na freéé :':a,clania i zakreélona przez powodki podstawo faktyczna zasadnoéé zgloszonego roszczenie Wilma byé ooeniana na gruncie nie obowiazujacego jut obecnie art. 160 1<.p.a., a nie jak wskazuja_poWod1<i na gruncio przepisu art. 411' k.c. (pismo Z dnia 4 iutego 2013 r. k.114). Zgodnie bowiom z art. 5 ustawy z dnia 2004 roku o zmianie ustawy Kodeks cywilny oraz niektorych ustaw (Dz. U. N1" 162, poz. 1692) Wprowadzajacej nowe regulacje dotyczaoe odpowiedzialnoéoi za szkody Wyrzadzone W zwiazku 2 wykonywaniem Wkadzy publicznej, zmiany nia Wprowadzone nie majq zastosowania do zdarzefi i stanow prawnych powstaiych przed Wejéciem W Zycie ustawy. Jak WypoWicdzia1 sio zaé Sad Najwyiszy W uohwale pelnego skiadu Izby Cywilnej Z dnia 31 marca 2011 r., sygn. akt I11 CZP 1 12110 (opubl. LEX 751460) do roszczefi o naprawienie szkody wyrzadzonej ostatecma decyzja administracyjna wydana przed dniem 1 Wrzeénia 2004 roku, ktorej niewarnoéé lub Wydanie z naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a. stwierclzono zarowno przed, jak i po tym dniu, ma zastosowanie art. 160 § 1, 2, 3 i 6 k.p.a. Jezeli ostateczna wadliwa decyzja administracyjna zostala wydana przed dniem wejécia w Zycie Konstytucji, odszkodowanie przyshlgujace na podstawie art. 160 § 1 k.p.a. nie obejmuje korzyéci . utraconych wskutek jej wyclania, choéby ich utrata nastapila po wejéciu w zycie Konstytucj i. W kollsekwencji stwierdzié naleiy, Ze W myél tej uchwaly W omawianych przypadkach nic zachodzi koniecznoéé wyczcrpania administracyjnego 1rybu dobhodzenia odszkodowania przewidzianego W art. 160 § 4 k.p.a. Zgodnie z treécia art. 160 § 1 k.p.a. W brzmieniu przed jego uchyleniém stronie, ktora ponios1a szkodq na skutek Wydania decyzji z naruszeniem przepisu an. 156 § 1 albo stwierdzenia niewazno$ci takiej decyzj i, sluiy roszczenie o odszkodowanie za poniesiona rzeczywista szkodo, chyba Ze ponosi ona W1IlQ za powstanie okolicznoéci wymienionych w tym przepisio. W myél § 2 cytowanego przepisu do odszkodowania stosuje siq przepisy Kocleksu cywihlego, z Wy1ac'zeniem art. 418 tego kodeksu. Stosownie do jego § 3 odszkoclowanie przys1ugiwa1o od organu;kté1y Wyda1 decyzjq z naruszeniom przepisu art. 156 § 1, chyba Ze WiI1Q za powstanie okolicznoéci Wyrnienionych W tym przepisie ponosiia inna strona postopowania dotyczacego tej decyzji; W tym ostamim przypadku roszozenie o oclszkodowanie shit)/10 WSIOSLlI11(l1 do strony Winnej powstania tych okolicznoéci. § 6 przywohanego przepisu stanoWi1, 2e roszczenie o odszkoclowanie przedawnia sis; 2 up1yWem trzeoh lat od dnia, W ktorym sta1a sio --- STRONA 3 --- ostateczna decyzja stwierdzaj aca niewainoéé deeyzji Wydanej z naruszeniem przepistl art. 156 § 1 albo decyzja, W ktrfirej organ stwierdzfl, W myél art. 153 § 2, Ze zaskarzona decyzja zostala Wydana z naruszeniem przepisu art. 156 § 1. Maj ac na uwadze powyisze uregulowania, W pierwszym rzedzie analizie poddany Winien byé zg1oszony przez sttone pozwana W oparciu o art. 160 § 6 k.p.a. zarzut przedawnienia roszczenia objetego pozwem. Roszczenie powédek, po1egaj ace na Zadaniu zaplaty odszkodowania, ma charakter majatkowy, podlega ono zatem przepisom olqeéiajaoym skutki uplywu czasu dia roszczt:11 tego roclzaju (art.1l7 i nast. kodeksu c}/Wilnego). Zasaclniczym rezultatem uptywu czasu jest przedawnienie, ktérago istota polega na tym, ie roszczenie traci oecht; zaskarzalnoéci, a ten, przeciwko komu ono przystuguje moze siq uchylié od jego zaspokoj enia. Skorzystanie przez pozwanego z takiego uprawnienia uniemozliwia zasadzenie éwiadczenia i jego przymusowa egzekucjq. Zgodnie z treécia art. 1 18 k.c. termin przedawnienia Wynosi lat dziesieé, natomiast dla roszczefi okresowych oraz roszczefl zwiazanych z prowadzeniem dziahalnoéci gospodarczej trzy lata. Przepis ten, okresllaj acy ogélne terrniny przedawnienia, znajduje zastosowanie tylko Wtedy, gdy inny przspis, W stosunku do niego szczegolny, nie stanowi inaczej tj ., gcly nie okreéla innego terminu, z uptywem ktorego roszczenie ulega przedawnieniu. Przywoiany powyzej przepis art. 160 § 6 k.p.a. stanowi wtaénie lax specialis W stosunku do przepisow k.c. reguluj apych problernatyke przedawnienia roszczefi determinuj ac trzyletni termin przedawnienia roszczenia opartego na jego treéci liczony od dnia, W ktérym staia sig ostateczna decyzja stwierdzajaca niewaznoéé decyzji Wydanej z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 aibo decyzja, W ktorej organ stWierdzi1, W myél art. 158 § 2, Ze zaskariona decyzja zosta1a wydana z naruszeniem przepisu art. 156 § 1. Kwestia zgbszonego zarzutu przedawnienia wymaga zatem dokonania wykladni pojqcia decyzji ostatecznej, bowiem wraz z uzyskaniern przez deoyzje nadzorcza przymiotu ,,stania sie ostateczna” rozpoczyna sis; bieg przedawnienia roszozenia, W mysll reguiy okreélonej W § 6 art. 160 k.p.a." _ ' Co istotne Wyk1adnia tego pojecia nie jest jednoiita, albowiem uzaleznionajest od redakeji przepisu art. 16 k.p.a. — ,,W funkcji czasu”. Odmiennie bowiem termin ten byt wyktadany i Winien byé w dalszym ciagu wyk1adany na grttnoie Wskazanego przepisu W redakcji sprzed jego zmiany z dnia 11 kwietnia 2011 r., a inaczej jui po dokonaniu takowej zmiany. Oczywistym jest, ii miarodajnyrn rnomentem dla dokonania oceny podhlg jakiej redakcji danego przepisu naleq okreélaé przymiot ,,ostatecznoéei” decyzji jest data Wydania decyzji, ktora podlega ocenie. W tym przypadku ocena dotyezyé bedzie clecyzji Ministra hlfrastruktury z dnia 21 marca 2008 r. W myél postanowiefi art._ 16 § 1 k.p.a. W brzmieniu Wowczas obowiazujacym decyzjami ostatecznymi by1y decyzje, od kt6ryc11 nie shlzy odWo1anie W administracyjnym toku instancji. Zatem Wtw decyzja 2. 21 rnarca 2008 r. rniaia przymiot decyzji ostatecznej, bo nie stuzyto od nie} odwotanie W administracyjnym toku instancji. Mozliwoéé ztozenja Wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy przez organ nie jest bowiem, oo oozywiste, odwolaniern W administraoyjnym toku instancji. Poglad ten jest ugruntowany W nauce procesu administraeyjnego i W orzecznietwie sadowoadministraeyjnym. Doclatkowym potwierdzeniem shlsznoéci (101(O£lYWEiI11£i1I&1(16j Wyktadni jest fakt, 12 Wola ustawodawcy zmieniono treéé dyspozycji art. 16 § 1 k.p.a.~ W ten sposéb, it aktualnie dodano do pierwotnej treéci tego przepisu treéé po spojniku ,,1ub” ktora Wskazuj e, iz przymiot decyzji ostatecznej posiada ta decyzja od ktorej nie s1uZy takie Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (zmiana dokonana z clniem 1 I kwietnia 2011 r.). Jedyna zatem dopuszczalna wykladnia przepisu W brzlnieniu sprzed jego nowelizacji jest ta, ktora zostata zaprezentowana powyzej. Nie sposéb bowiem przyjaé, ii przepis W brzrnieniu sprzed nowelizacji ma doldadnie te sama treéé co przepis po nowelizaoji, a zatem, i2 oba zakresy znaczeniowe W caloéci sie polcrywaj Q. Tego typu wyk1adnia bytaby dokonywana ewidentnie contra Zegem. Zestawienie zatem daty wydania przedmiotowej decyzji (bowiem deoyzja ta by1a ostateczna jui W dacie jej wydania)  21 marca 2008 r. z data Wniesienia pozwu w niniejszej sprawie 23 maja 2012 1'. rozstrzyga o zasadnoéci podniesionego przez pozwanego zarzutu przedawnienia roszczenia w éwietle postanowiefi art. 160 § 6 k.p.a.. W tej sytuacji obowiazkiem Sadu byto dokonanie oceny podniesienia przez pozwanego zarzutu przeclawnienia pod katem naduzycia prawa. W tym zakresie Sad W pelni podziela utrwalonajuz linie orzecznictwa Sadu Najwyiszego, zgodnie z ktora mozliwe jest przyjecie, iz podniesienie zarzutu przedawnienia jest naduzyciem prawa podmiotowego. Podkreéla sie jednak zarowno W orzeoznietwie,ja1< i W doktrynie, Ze Sad tylko Wyjatkowo moze nie uwzglednié zaizutu uplywu terminu przedawnienia roszczenia, jezeli jego podniesienie przez pozwanego jest naduzyciem prawa {talc Sqd Nzyiwyzszy min. w wyroku z dnia 27 czerwca 2001 roku, H CKN 604‘/2000, OSNC z 2002 roku, Ni" 5‘, poz. 32, W uchWa1e z dnia 10 marca 1993 roku, III CZP 8/93, OSP 2 1993 roku, N1‘ 12, poz. 244 i W Wyroku z dnia 15 lipca 1999 toku, II UKNI14199, OSNAPiUS z 2000 roku, Nr 21, poz. 798). Przy ocenie, ozy zarzut przedawnienia stanoWi nacluiycie prawa uwzgledniaé naiezy wszystkie okolicznoéci konkretnego przypadku, zachodzace talc po stronie zobowiazallego, jak i po stronie poszkodowanego, a moiliwoéé zastosowania art. 5 k.c. nie zawsze musi byé Wiazana z negatywna ocena zachowania osoby zobowiazanej do naprawienia szkody, przej awiaj acego Sig W utrudnieniu Wozeéniejszego dochodzenia roszczefi przez poszkodowanego (talc Sqd Nqjwyiszy w wyroku z dnia I8 maja 2006 roku, IV CK 367/05, LEX nr 3 7150 7). " --- STRONA 4 --- Ro2.WaZaj ac, czy nie zachodza okolicznosci, o jakich mowa W dyspozycji art. 5 k.c., Zgodnie z ktérym nie mozna czynié ze swegc prawa lJ.Z}?t1{1l, ktory by by1 sprzeczny ze spotecznogospodarczym przeznaczenicln tego prawa 1ub Z zasadami Wspolzycia spo1eczr1ego; takie dzia1anie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uwazane za Wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony, Sad doszed1 do przekonania, 2e nie moina mowié W niniej szej sprawie 0 naduzyciu praWa podmiotowego przez pozwanego, nie Zachodza bowiem Zadne Wyj at1<oWe 1 szczegolne uWarun1<0Wania, ktore nakazywatyby uznac podniesienie przez pozwanego zarzutu przedawnienia za sprzeczne z zasadarni Wspo1Zycia spolecznego. III Poza wyzej dokonanym Wywodem Wskazaé naleiy, i2 dla iadania powodek przyznania im ekwiwalentnych gruntow zamiennych brak jest W ogole W obowiazuj acym porzadku prawnym jakicl1ko1Wiek podstaw Irlateriahloprawnych. Poclkreslenia Wymaga przy tyrn, ii W zakresie W jakim powodki Wiaia odpowiedzialnosc odszkodowawcza pozwanego z faktem Wydania i obowiazywania decyzji Wywiaszczeniowej to Wszelkie negatywne d1a powodek bezpoérednie skutki tej decyzji W zakresie nie obj etym Zadaniem Wywodzonym z dyspozyoji art. 160 k.p.a. musialy zostaé dawno jui spreidudowane (moca postanowiefi ustawy z drzia 15 lisropada I956 r. 0 odpowiedzialnosci Paristwa za szkoafy vqyrzqdzone przezfiankcjonariuszy paristwowych (Dz. U. z I 956 r. Nr 54 poz. 243)) albo ulec przedawnieniu w myél przywo1an}/ch ju2 wyzej zasad ogolnych. I ‘.< IV W zakresie roszczenia dotyczqcego utraconych dochodow (korzyéci) stwierclzié nalezy, iZ W zakresie jakim Wywodzone jest z faktu zaistnienia czynu niedozwolonego a zatem W aspekcie W jakim obejmuje ono szkode W rozumieniu lucrum cessans Wszelkie dotyohczas uczynione wywody, W tym ta1<z'e te traktujace o niedopuszczalnoéci dochodzenia {ego typu roszczeli , na podstawie przywolanego przepisu art. 160 k.p.a., nawet gdy roszczenie dotyczy okresu po wejéciu wjzycie postanowiefi obowiazujacej Konstytucji RP, zachowuja sW0ja_ aktualnoéé. W zalcresie Wjakim zaé miah/by stanowié roszozenia uzupehiiajace ,,nieposiadaja,cego w1a§ciciela" W stosunku do ,,posiadajacego nieW1aécicie1a” uznaé naleiy oczywisty brak Iegityrnacji biernej pozwanego. Z samego faktu deoyzji uW1aszczenioWych Wydanych na rzecz podrniotu ttzeciego (pI‘ZB(l1S1Qb.10l‘SEWEt cukierniczego) wynika bowiem, iz pozwany nie by} W posiadaniu przedmiotowych nieruchomoéci W okresie obj etym przedmiotowylri Zadaniem. V Konstruowanie szkody poprzez odniesienie sie do mozliwego do uzyskania dochodu, gdyby poprzednik prawny powodek zrealizowz11 swoj zamiar i po clokonaniu szeregu inwestycji, W tyrn trwalych naniesiefi na gruncie, rozpoczajby okreslona dziatalnosc (hodowle zWierza_t futerkowych) jest niedopuszczalne na gruncie prawa polskiego, albowiem jest to W istocie dochodzenie utraty szansy, a nie dochodzenie vtyrownania szkody. _ *PoWyZej przytoczone Wzgledy przesadzily jednoczesnie o bezzasadnoéci zgioszonych przez powédki doWodoW. Okolicznosci, ktore miaiy byé stwierdzone za ieh pomoca nie miaty W éwietle dokonanych ustalefi przymiotu istotnych W rozumieniu art. 227 k. p. c. Jedynie na marginesie Wskazaé nalezy, iz czese Wnioskow dowodowych zostala zgioszona W okolicznosciach, W ktorych naWet powodki nie Wypowiedziaiy swoieh twierdzefi co do faktow, ktore mialy bye stwierdzone tymi doWoda1ni, czeéé zas nie zawierato tezy urnoiliwiaj acej prawidiowe przeprowadzenie dowodu (tak Wniosek 2. p1<.t 6 pisma z 6 lutego 2013 r.). *Z tych Wzgledow naleiaio orzec jak W punkcie I sentencji wyroku. Rozstrzygniecie o kosztach znaj duje swoje uzasadnienie W tresci art. 98, 99 i 105 § 1 k.p.c. Powodkijako przegrywaj ace spér by1y zobowiazane W czesci na nie przypadajace do zwrotu pozwanemu poniesionych przez niego kosztow postepowania W tym kosztow zastepstwa procesowego W Wysokosci Wynikajacej z § 6 pkt 7 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci 2 dnia 28 Wrzesnia. 2002 r. W sprawie op1at za czynnoéci radoow prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztoW pomocy prawnej udzielonej przez radce prawnego ustanowionego z urzedu.