Postanowienie 11c 1312/10 A 1 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 15 marca 2010 r.

--- STRONA 1 --- akt || c 1312/19 51gn. u5 _ 2'9: .1.» ' l‘\ .7\ gT’.>.;<i+< ' ‘ 5:> §j:"..;> _ '3: ,._‘:. p _| _ I I,..'—.‘‘.."|‘~1._{\t~>. \\ ~ .l~q 1: ,2 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 grudnia 2010 roku II WYDZIAL CYWILNY SAD OKREGOWY W LODZI W skladzie: Barbara Kubasik Przewodniczapy SSO Protokolantz S. NowakowskaBirke po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2010 roku w Lodzi na rozprawie sprawy z powédztwa M. B. przeciwko Skarbowi Pafistwa  Prokuratorowi Rejonowemu w O. emu przcz Prokuratorig: Gcneralna, Skarbu Paflstwa zast<=;powan 0 zaplatc 1. oddala powédztwo; z pozwanego Skarbu Pafistwa — .200 zl (siedem 2. zasadza od powoda M. B. na rzec Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa kwotcg 7 tysiecy dwieécie zlotych) tytulem zwrotu kosztéw procesu; i sa,dowymi. 3. nie obciaza powoda kosztam --- STRONA 2 --- Sygn. akt 11c 1312/10 A 1 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 15 marca 2010 r. (data nadania w urzadzie pocztowym) powéd M B wniési 0 zasadzenie od pozwanego Skarbu Paristwa reprezentowanego przez Sad Apeiacyjny w L ' kwoty 417.416,60 21 wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 15 marca 2010 r. do dnia zap1aty. (pozew — k. 322 akt IIC 411/10) Powéd wywodzii swoje roszczenie z tytu1u vvyrzqdzenia szkody przez pozwanego sprawcg (,, sad") wskutek wydania wyroku w sprawie 0 sygnaturze akt I ACa 762/08 (pozew— k. 322 akt IIC 411/10). Powéd przed zamknigciem rozprawy w sprawie 0 sygnaturze akt IIC 411/10 z1o2y1 pismo procesowe (pismo powoda uzupeiniajace pozew sprostowanie data komputeropisu 29 wrzeénia 2010r. k. 3), wskazujac Prokurature; Rejonowa w O jako kolejnq statio fisci Skarbu Pafistwa, przy czym powéd sformuiowak inna podstawa faktyczna powédztwa wobec tej jednostki, nii wobec Sadu Apelacyjnego w 1: W zwia_zku z powyzszym, postanowieniem z dnia 30 wfzeénia 2010r. wydanym na rozprawie, Sad sprawa z powédztwa M1 B; przeciwko Skarbowi Pafistwa~ Prokuraturze Rejonowej w O 0 zapiata 417. 416,60 zi wy1a_czy1 do odrsgbnego rozpoznania (postanowienie k. 2 akt). Powéd za2a_dal takiej kwoty za wydanie przez Prokuratora Rejonowego w O postanowienia w sprawie o sygn. akt 3 Ds 466/O7 i 1Ds 833/07 0 odmowie wszczgcia dochodzenia w przedmiocie 2’/ozenia przez éwiadka w sprawie [C 431/05 Sadu Okragowego w Lodzi faiszywych zeznafi oraz sfaiszowania dokumentdw (pismo powoda uzupelniajqce pozew sprost0wanie— data komputeropisu 29 wrzeénia 2010r. k. 3). W ocenie powoda, odmowa wszczacia éledztwa, zamkneia powodowi droga sadowa do dochodzenia naruszonych wyrokiem z dnia 10 grudnia 2008r. praw majatkowych (pismo powoda uzupe/niajace pozew sprostowanie data komputeropisu 29 wrzeénia 2010r. k. 3).  W odpowiedzi na pozew Skarb Par'1stwa Prokuratura Rejonowa w 0 ’ zastapowana przez Prokuratorie Generalna Skarbu Pafistwa wniosla o oddalenie powédztwa i zasadzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztéw procesu, w tym kosztéw zastapstwa procesowego wediug norm przepisanych. Pozwany w odpowiedzi na pozew nie ztozyi wniosku 0 przekazanie sprawy zgodnie z wiaéciwoécia miejscowa do Sadu Okragowego w Kaliszu (odpowiedi na pozew k. 4952 akt). Na rozprawa w dniu 28 grudnia 2010r. poprzedzajacej wyrokowanie powéd nie stawii sie. Peinomocnik pozwanego podtrzymai swoje stanowisko w sprawie ( stanowisko pozwanego w protokole rozprawy k. 62 akt). --- STRONA 3 --- 2 Sa_d Okrqgowy ustalil nastgpujqcy stan faktyczny: Powéd M B1 w dniu 14 Iutego 2001 r. wystapfl z pozwem 0 zapIat1=g z tytuIu niezwréconej czcgéci pozyczki przeciwko dwém obywateIom . Sad Okragowy w Kaliszu I WydziaI Cywilny jako sad pierwszej instancji wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2008 r. wydanym w sprawie 0 sygnaturze akt I C 431/O5 w caIoéci uwzgIQdniI powédztwo, zasadzajqc od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwota 179.290,51 zI wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 14 Iutego 2001 r. do dnia zapIaty. Na skutek apelacji pozwanych, Sad Apelacyjny w t I WydziaI Cywilny wyrokiem z dnia 10 grudnia 2008 r. wydanym w sprawie 0 sygnaturze akt I ACa 762/08 zmieniI zaskarzony wyrok I powédztwo w caIoéci oddalit (dowédz pozew — k. 2 3, wyrok SO k. 407, 413420, wyrok SA k. 562 akt I C 431/05 zaIapzonych do akt IIC 411/10 SO w Lodzi) W dniu 1 Iutego 2007 r. M B zIo2yI Prokuratorowi Rejonowemu w O I zawiadomienie o popeInieniu przestepstwa na jego szkoda oraz na szkoda wymiaru sprawiedliwoéci i wnic'>sI 0 wszczacie postapowania karnego wobec M C _ I i G C" w przedmiocie posIugIwania sie w sprawie I C 431/05 wymienionymi w zawiadomieniu dowodami, a nadto wniésI 0 wszczacie postqpowania karnego wobec A" B w przedmiocie zIo2enia przez nia_ w sprawie I C 431/05 faiszywych zeznari. Powéd w zawiadomieniu 0 popeInieniu przestapstwa wskazaI, ze M C i G 5 C posIuZy|i sia dowodem w postaci: rachunku nr z dnia 29 czelwca 1991r. wystawionym przez . (k. 162, przerobiony oryginaI jest w kopercie k. 94 akt IC 431/05 SO w Kaliszu) I oéwiadczaja, 2e jest to rachunek ,, za przejécie towaru przez granica", w sytuacji, kiedy dokument ten pierwotnie wystawiono na proéba powoda, za skorzystanie przez powoda w tym dniu na koszt firmy M z O ' ., z usIugi ,, za teIeks” tak jak widnieje w pozycji Lp. 10 ,,lnne za tlx”. Natomiast dopisana innym érodkiem kryjacym i innym charakterem pisma przez nieustalona osoba, cyfra ,,1" obok pozycji Lp. 3 ,,Fracht morski“ uzasadnia przypuszczenie, i2 w tej 'formie dokument nie pochodzi od wystawcy rachunku “ kserokopii éwiadectwa pracy M , C (k. 167,196 akt), rzekomo wystawionego mu przez ZakIady 5 w O , ktérego oryginaIu nie moze przedstawié, z zeznafi éwiadka A B k. 152155 oraz z akt Sadu Rejonowego III Wydzial Rodzinny w Ostrowie Wlkp. w sprawie z 1984r. maIoIetniej M C przeciwko M C‘ 0 alimenty wynika, I2 w tym czasie byI ‘on bezrobotny,  sporzadzonym przez Urzad Celny odpisem ,,za zgodnoéé z on/ginalem" rachunku nr karta 194 ( z zielonymi pieczatkami), ktéremu ktoé oderwaI z prawego gérnego rogu trwale p0Iaczona_ z nim i ostemplowanq przez ten urzad przedIuZk¢ dot. (. ' ) odpravvy towaru z zagranicy --- STRONA 4 --- 3 do wtaéciwego odbiorcy Urzedu Celnego w K przez co dokument jest niekompletny, ukrywaja przed sa_dem faktyczna date przejazdu towaru przez granice RP. Powod w zawiadomieniu o popetnieniu przestepstwa wskazat, ie G C w sprawie I C 431 /05 Sa_du Okregowego w Kaliszu pouczona o prawie odmowy zeznania Iub odpowiedzi na pytania uprzedzona o odpowiedzialnoéci karnej za fatszywe zeznanie po odebraniu od niej przyrzeczenia jako éwiadek zeznala nieprawde k. 152155 akt, iz: ,, pokrzywdzony mogt zadysponowaé co najwyz'ej kwota DEM trzydzieéci tysiecy (30. 0002/)” , co jest sprzeczne z dokumentami: zgloszenie celne na DEM 45.307,44 karta 165, 194; rachunek nr na DEM 51 .741,86 karta 163,194; deklaracja dewizowa na DEM 56.000 i DEM 31.000 karta 155,149; pokwitowanie z dnia 29.06.1991r. na DEM 189.000karta 21,43 oraz karta 138 akt 1Ds 431/05 Prokuratury Rejonowej w Kaliszu,  ,,p/eniejdze z Niemiec do Polski nie by/y przekazyvvane” i to jest sprzeczne z trzema Deklaracjami Dewizowymi —karta 155,149, pokwitowanie z dnia 29 czerwca 1991 r. na DEM 189.000 karIa'21, 43,  ,,nie wnosi/a 0 zniesienie wspo/noéci majatkowej ma/Zeriskiej tymczasem z akt Sqdu Rejonowego III Wydziat Rodzinny w Ostrowie Wlkp. w sprawie III RC 405/94 wynika, i2 wtaénie 0 to wnosiIa. Prokurator Rejonowy w 0 odmowit wszczecia éledztwa na podstawie ztozonego przez M BI zawiadomienia. (dowod: kserokopia zawiadomienia  k. 514 akt I C 431/05 zataczonych do akt sprawy IIC 411/10 SO w I'_odzi, zawiadomienie o popetnieniu przestepstwa k. 910 akt, okolicznoéé bezsporna). Powyiszy stan faktyczny Sad ustaIiI na podstawie powotanych dowodow. Istotne dla sprawy okolicznoéci faktyczne nie byty przedmiotem sporu. Spor dotyczyt oceny prawnej zaistniatego stanu faktycznego. Sad Okregowy zwaiyl, co nastepuje: . Powodztwo okazato sie bezzasadne. W przedmiotowej sprawie powod wywodzi swoje roszczenie odszkodowawcze ze wzgledu na powstanie, w ocenie powoda, szkodv w zwiazku z wydaniem postanowienia przez Prokurature Rejonowa w O ‘ o odmowie wszczecia dochodzenia w sprawie sktadania fatszywych zeznafi i postuzenia sie sfatszowanymi dokumentami. Gdyby powod takie orzeczenie dla siebie korzystne uzyskat, to mogtby skutecznie podwazyé orzeczenie Sadu Apelacyjnego w t , badi zIoiyc': skarge o wznowienie postepowania. Odnoszac sie do podstawy prawnej roszczenia powoda naleiato je zakwalifikowaéjako dochodzone na podstawie art. 417 k.c., nie zaé art. 417' § 2 k.c., zgodnie 2: ktorym, jezeii szkoda zostata wyrzadzona przez wydania prawomoonego orzeczenia Iub ostatecznej decyzji, jej naprawienia mozna iadaé po stwierdzeniu we --- STRONA 5 --- 4 wtasciwym postepowantu ioh niezgodnosci z prawem, chyba is przepisy odrebne stanowia inaczej. Odnosi sie to rowniez do wypadku, gdy prawomocne orzeczenie Iub ostateczna decyzja zostaty wydane na podstawie aktu normatywnego niezgodnego z Konstytucja, ratyfikowana umowq miedzynarodowa Iub ustawa. Ustawa z 22.7.2010 r. o zmianie ustawy — Kodeks cywilny, ustawy  Kodeks postepowania cywilnego oraz ustawy — Prawo upadtosciowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), ktora _weszIa w zycie 25.9.2010 r. ma (w zakresie nowelizacji art. 4171 KC) zastosowanie do orzeczefi sadowych, ktore uprawomocnity sie od dnia 17.10.1997 r. i zmienita w istotny sposob zasady funkcjonowania "przedsadu" w sprawach odszkodowawczych. Najistotniejsza trescia nowelizacji z 22.7.2010 r. jest jednoznaczne stwierdzenie, ze w przypadkach prawomocnych orzeczert, w ktérych skarga o stwierdzenie niezgodnosoi z prawem nie przystuguje, odszkodowania z tytutu szkody wyrza_dzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem mozna domagaé sie bez uprzedniego stwierdzenia niezgodnoéci orzeczenia z prawem w drodze omowionej powyzej skargi, chj/ba ze strona nie skorzystata z przystugujacych jej srodkow prawnych (art. 424 k.p.c.). O naruszeniu prawa rozstrzyga zatem samodzielnie sad rozpoznajacy pozew 0 naprawienie szkody. Stosownie do tego znowelizowano komentowany tu art. 4171 k.c. w jego § 2 stanowiac, ze wymog stwierdzenia we wtasciwym postepowaniu niezgodnosci orzeczenia z prawem nie obowiazuje, jezeli przepisy odrebne stanowia inaczej. Kodeks postepowania karnego nie daje podstaw do wywiedzenia skargi 0 stwierdzenie niezgodnoéci z prawem postanowienia o odmowie wszczecia dochodzenia, czy sledztwa, a tn/b okresiony w kodeksie postepowania cywilnego dotyczy jedynie orzeczefi sadow powszechnych. Zatem , roszczenie powoda nalezy rozpatrywaé w kontekécie przestanek art. 417 k.c. Od 1.9.2004 r. obowiazuja nowe regulacje dotyczape odpowiedzialnosci odszkodowawczej za funkcjonowanie wtadzy publicznej, wprowadzone ustawa z 17.6.2004 r. o zmianie ustawy  Kodeks cywilny oraz niektorych innych ustaw (Dz.U. Nr 162, poz. 1692). Przepisy te sa_ na gruncie prawa cywilnego konkretyzacjq konstytucyjnej zasady obowiazku naprawienie szkody wyrzadzonej niezgodnym z prawem dziataniem organow wtadzy publicznej (art. 77 ust. 1 Konstytucji RP) oraz  przyjetej przez Komitet Ministrow Rady Europy 18.9.1984 r. w rekomendacji Nr R/84/15 w sprawie odpowiedziatnosci wtadzy publicznej . Zgodnie z art. 417 § 1 k.c. za szkode wyrza_dzona_ przez niezgodne z prawem dziatanie Iub zaniechanie przy wykonywaniu wtadzy publicznej ponosi odpowiedzialnosé Skarb Pafistwa Iub jednostka samorzadu teiytorialnego Iub Inna osoba prawna wykonujaca te wtadze z mocy prawa. Z art. 417 § 1 k.c. nietrudno wyprowadzié wniosek, ze nie kazdy akt wtadczy wyrzadzajacy szkode bedzie kreowat po stronie sprawcy obowiazek jej naprawienia. Generalna formuta deliktu publicznego wskazuje bowiem, ze wytacznie "niezgodne z prawem" dziatania Iub zaniechania moga prowadzié do powstania zobowiqzaniowego stosunku odszkodowawczego. Kodeksowe okreélenie nawiazuje  podobnie do art. 77 ust. 1 Konstytucji RP  do ,,bezprawnoéci”, jednakze juz w tym momencie pojawia sie problem jej rozumienia, na co wskazuje dotychczasowe pismiennictwo. Najogolniej rzecz biorac, z jednej strony mozna zauwazyo stanowisko ograniczajace ,,bezprawnoéé” wtadzy publicznej do dziatania Iub zaniechania sprzecznego z konkretna norma_ prawna (wynikajacq ze zrodta prawa przewidzianego przez Konstytucje RP), z drugiej zas postrzega sie ,,bezprawnoéé" --- STRONA 6 --- 5 szeroko, na wzor cywilistycznych rozwiazan, uznajac, iz jest nia zarowno akt przeciwny ustawie, jak i sprzeniewierzajacy ste zasadom wspotzycia spotecznego. Jesli przyjaé istnienie wielosci mozliwych do zrekonstruowania na podstawie obowiazujacych norm stosunkow prawnych miedzy panstwem (organami publicznymi) a jednostkej, to kwestie ,,niezgodnego z prawem dziatania Iub zaniechania przy wykonywaniu wtadzy publicznej" nalezatoby oceniaé kazdorazowo na podstawie wtasnie owych norm, ktore dany stosunek publicznoprawny regu|uja,, wskazujqc na prawa I obowiazki stron w takim stosunku publicznoprawnym. Aby wiec postawié organom wtadzy publicznej zarzut bezprawnego dziatania Iub zaniechania, nalezatoby wskazaé norme prawna, regulujaca dany stosunek, ktora ow organ naruszyt. "Bezprawnosc'>" musi byé wiec kazdorazowo ustalana, czy tez rekonstruowana, na podstawie norm regulujqcych dany stosunek publicznoprawny. Charakter norm regulujacych oznaczone stosunki publicznoprawne oraz naktadajaoych na organy wtadzy publicznej obowiazki okreélonego dziatania Iub zaniechania przesadzat bedzie o istnieniu Iub nieistnieniu bezprawnosci w danym stosunku. Zasadniczym kryterium bezprawnoéci beda zatem konkretne normy prawne. Generalnie to na poszkodowanym, jako wierzycietu cia_zyI bedzie dowod naruszenia prawa przy wykonywaniu wtadzy publicznej. Nalezy jednak zauwazyé, Ze w stosunku do niematej liczby aktow wtadczych dowod bezprawnosci przybierze prawnie sformatizowana postaé (orzeczenia, decyzji), co nie pozwoli w procesie odszkodowawczym wykazywaé niezgodnosci z prawem w sposob dowolny i samodzielny. W wielu vvypadkach taki wtasnie ,,przedsad" bedzie wiqzacy dla sadu rozpoznajapego sprawe odszkodowawczej. Z art. 417 § 1 k.c. wynika wprost, ze zrodtem szkody moze byf: rowniez bezczynnoéé wtadzy publicznej. Jednakze zaniechanie podjecia przez wtadze publiczna dziatafl zapewniajacych uprawnionej osobie realizacje jej praw podmiotowych jest bezprawne wowczas, gdy narusza skonkretyzowany w przepisach prawa obowiazek, ktorego vvykonanie wytaczytoby powstanie szkody (wyr. SN z 28.4.2005 r., III CK 367/04, Biul. SN 2005, Nr 7, poz. 14). Z treéci art. 77 ust. 1 Konstytucji RP i art. 417 § 1 k.c. wynika niedwuznacznie, ze ustawodawca odszedt od winy funkcjonariusza (organu) wtadzy publicznej jako przestanki odpowiedzialnosci odszkodowawczej. W takim stanie prawnym na poszkodowanym nie ciazy powinnosé udowodnienia winy konkretnego funkcjonariusza, czy tez tzw. winy anonimowej (bezimiennej), tkwiacej w pewnym zespole funkcjonariuszy Iub w organie kolegialnym. Zasadniczy dowod sprowadzaé sie bedzie natomiast do vvykazania niezgodnego z prawem, a wiec bezprawnego dziatania Iub zaniechania przy wykonywaniu wtadzy publicznej, ktorego skutkiem state sie szkoda. Jezeti pod pojeciem przestanek odpowiedzialnosci odszkodowawczej rozumieé okreélone w hipotezie normy prawnej zdarzenia, ktorych zaistnienie powoduje powstanie zobowiazaniowego stosunku odszkodowawczego, to takimi przestankami wedtug art. 417 § 1 k.c. jawiq sie: 1) niezgodne z prawem dziatanie Iub zaniechanie przy wykonywaniu wtadzy publicznej; . --- STRONA 7 --- 6 2) szkoda; 3) zwiazek przyczynowy miedzy bezprawnym dziataniem Iub zaniechaniem przy wykonywaniu wtadzy publicznej a zaistniata szkoda_ (art. 361 k.c.). W art. 417 § 1 k.c. postuzono sie sformutowaniem ,,szkoda”, nie definiujac tego pojecia dla potrzeb przyjetej regulacji i nie wprowadzajac ograniczen co do zakresu odszkodowania. Takie rozwiazanie Iegisiacyjne pozwala przy wyktadni art. 417 § 1 k.c. postugiwaé sie szerokim pojeciem szkody, obejmujacym nie tylko wszelki uszczerbek majatkowy wynikty z bezprawnego dziatania Iub zaniechania przy wykonywaniu wtadzy publicznej, Iecz takze krzywde pozostajapa w normalnym zwia_zku przyczynowym 2 takim zdarzeniem. Nie ma bowiem dostatecznych podstaw prawnych, by niezgodne z prawem dziatanie Iub zaniechanie wtadzy publicznej wiazaé wytajcznie z majatkowa postacia szkody. W mysl art. 361§1 k.c. zobowiazany do odszkodowania ponosi odpowiedzialnosé tylko za normalne nastepstwa dziatania Iub zaniechania, z ktorego szkoda wynikta. Przepis ten wyraza zasade przyczynowosci, ograniczonej do przypadkow normalnego zwiazku przyczynowego (normalne nastepstwa). Przepis art. 361 § 1 k.c. ujmuje zwiazek przyczynowy pomiedzy dziataniem Iub zaniechaniem zobowiazanego a powstatym skutkiem w postaci szkody jako konieczna przestanke odpowiedzialnosci odszkodowawczej. Unormowanie zawarte w tym przepisie opiera sie na zatozeniach tzw. teorii ‘przyczynowosci adekwatnej, zgodnie z ktora zwiazek przyczynowy zachodzi wtedy, gdy mamy do czynienia ze skutkiem stanowiapym normalne nastepstwo okreslonej przyczyny, a przyczyna ta normalnie powoduje tenze skutek. Dla przyjecia istnienia zwiqzku przyczynowego jako przestanki odpowiedzialnosci odszkodowawczej nie jest wystarczajace stwierdzenie istnienia zwiqzku przyczynowego jako takiego. Konieczne jest stwierdzenie, ze chodzi w danym przypadku o nastepstwa "normalne", czyli oczekiwane w zwyktej kolejnosci rzeczy, typowe wedtug stanu wiedzy o zwiazkach przyczynowych towarzyszacych roznym zjawiskom, nie bedace rezultatem jakiegos wyjatkowego zbiegu okolicznosci. Ocena, czy skutek jest normalny, czy tez wyjatkowy, powinna byé oparta na catoksztatcie okolicznosci sprawy oraz wynikaé z zasad doswiadczenia zyciowego I wiedzy naukowej, specjalnej (por. wyrok SN z dnia 18.04.2001 I PKN 361/00 , OSNP 2003/3/62). Istnienie zwiqzku przyczynowego jako zjawiska obiektywnego determinowane jest okreslonymi okolicznosciami faktycznymi konkretnej sprawy i dlatego istnienie zwiazku przyczynowego bada sie w okolicznosciach faktycznych okreslonej sprawy. W pierwszej kolejnosci nalezyj przy pomocy testu "conditio sine qua non" zbadaé, czy pomiedzy okreslonymi elementami sytuacji faktycznej w ogole zachodzi jakakolwiek obiektywna zaleznosé, a zatem, czy badany skutek stanowi obiektywne nastepstwo zdarzenia, ktore wskazano jako jego przyczyne. Jesli odpowiedz jest negatywna, to znaczy, jesli badany skutek nastapitby rowniez, mimo nieobecnosci tej "przyczyny", nalezy stwierdzié, ze nie wystepuje zaden obiektywny zwiazek przyczynowy i --- STRONA 8 --- I i 1 I‘ 7 nie ma potrzeby dalszego badania, czy wystepuje zwiazek przyczynowy “adekwatny" w rozumieniu art. 361 § 1 k.c. Koniecznosé badania "normalnosci" zwiazku przyczynowego, a wiec przestanki odpowiedziainoéci z art. 361 § 1 k.c., wystepuje bowiem tylko wowczas, gdy miedzy badanymi zjawiskami w ogole istnieje obiektywny zwiazek przyczynowy. Sad Najwyzszy przyjqt, iz te same zasady nalezy odniesé do badania tak zwanego posredniego zwiazku przyczynowego. Takze w sytuacji, gdy pewne zdarzenie stworzyto warunki powstania Innych zdarzen , z ktorych dopiero ostatnie stato sie bezposrednia przyczyna szkody, odpowiedzialnosé cywilna moze determinowaé tylko taki zwiqzek wielocztonowy, w ktorym pomiedzy poszczegolnymi ogniwami zachodzi zaleznosé przyczynowa we wskazanym rozumieniu i kazde ogniwo tego zwiazku z osobna podlega ocenie z punktu widzenia kauzalnosci (por. wyrok SN z 14 marca 2002r. , IV CKN 826/00 LEX nr 74400, wyrok SN z 26 stycznia 2006 r. It CK 372/05, LEX nr 172186 ). A zatem zawarte w art. 361 § 1 k.c. uregulowanie obejmuje tzw. adekwatny zwiazek przyczynowoskutkowy pomiedzy dziataniem sprawcy a wywotaniem szkody u poszkodowanego, co wyraza sie tym, ze odpowiedzialnosé sprawcy dotyczy tylko skutkow typowych, nie zas wszelkich skutkow, ktore w ciagu zdarzeft, jakie nastapity, daja sie z punktu widzenia kauzalnoéci poIa_czyé w jeden Iancuch. W swietle orzecznictwa Sajdu Najwyzszego typowym jest skutek, jaki daje sie przewidzieo w zwyktym porzadku rzeczy, taki, o ktorym, na podstawie zasad doswiadczenia zyciowego, wiadomo, ze jest charakterystyczny dla danej przyczyny jako normalny rezultat okreslonego zjawiska. Nie miesci sie w ptaszczyznie adekwatnego zwiazku przyczynowego skutek, ktory wprawdzie daje sie Iaczyé z okreslonym zdarzeniem poczatkowym w sensie oddziatywania sprawczego, ate jest nastepstwem nietypowym, tj. nie wystepujacym w kolejnosci zdarzen, ktora charakterystyczna jest dla okreslonej przyczyny i przez to nie dajacym sie uwzglednié w ewentualnych przewidywaniach, a zarazem zalezny jest w istocie od innych zdarzen, ktore w zbiegu Z przyczyna wyjsciowajawia sie jako przypadkowy zbieg okolicznosci (wyrok SN 218 maja 2000 r., III CKN 810/98, LEX nr 51363). Odnoszac powyzsze rozwazania do przedmiotowej sprawy, nalezy podniesé, ze powod w toku procesu nie wykazat zadnej inicjatywy dowodowej, ktora go zgodnie z art. 6 k'.c. obciazata i poza ogolnymi twierdzeniami pozwu przytoczonymi na wstepie w ogole nie wykazat, jakie bezprawne dziatania Iub zaniechania obciazaja Prokurature Rejonowa, jakie normy, czy zasady zostaty naruszone, bowiem trudno dopatrzyé sie takiego dziatania w samym wydaniu postanowienia o odmowie wszczecia sledztwa, czy tez dochodzenia. Brak jest tez adekwatnego zwiazku przyczynowego miedzy tego rodzaju postanowieniem, a pozbawieniem powoda braku moziiwosci uzyskania przez niego korzystnego orzeczenia cywilnego. Powod przeoczyt, ze dopiero wyrok --- STRONA 9 --- 8 karny skazujacy za popetnienie przestepstwa wia_2e sad w sprawie cywilnej (art. 11 k.p.c.) i samo wniesienie do sadu aktu oskarzenia nie przesadza jeszcze o ostatecznym wyroku w sprawie karnej. Co wiecej, nawet wznowienie postepowania w sprawie cywilnej nie gwarantuje uzyskania orzeczenia, 0 jakie powodowi chodzi w sprawie cywilnej. Nie tylko w niniejszej sprawie powod nie wykazat bezprawnosci dziatania funkcjonariuszy panstwowych, adekwatnego zwiazku przyczynowego miedzy bezprawnym dziataniem i szkoda, ale takze nie wykazat wysokosci szkody. Majac na uwadze povwzsze, Sad orzekt, jak w sentencji wyroku. Sad orzekt o kosztach procesu na podstawie art. 102 k.p.c. Powod w catosci przegrat sprawe i dlatego zgodnie z zasada odpowiedzialnosci za wynik" procesu cia_zyI na nim obowiazek poniesienia kosztow procesu, w tym obowiazek zwrotu kosztow procesu na rzecz pozwanego. Pozwany Skarb Panstwa reprezentowany przez Sad Apelacyjny w IL . zastepowany byt przez Prokuratorie Generalna Skarbu Panstwa. Pozwanemu na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. nalezat sie zwrot kosztow zastepstwa procesowego wykonywanego przez Prokuratorie Generalna Skarbu Panstwa w wysokosci naleznej wedtug przepisow o wynagrodzeniu adwokata, a wiec w wysokosci 7.200 zI stosownie do § 6 pkt 7 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci z dnia 28 wrzesnia 2002 roku w sprawie optat za czynnosci adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztow nieoptaconej pomocy prawnej udzielonej z urzedu Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Na podstawie art. 102 k.p.c., uwzgledniajac tresé art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 Iipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Panstwa (Dz.U. Nr 169, poz. 1417 ze zm.), Sad zasadzit od powoda M . B I _ na rzecz pozwanego Skarbu Panstwa  Prokuratorii Generalnej Skarbu Panstwa kwote 7.200 zt tytutem zwrotu kosztow procesu oraz nie obciazyt powoda kosztami sadowymi. Sad zasadzit od powoda jako strony przegiywajacej tylko czesé kosztow, to jest koszty procesu nalezne pozwanemu, odstepujac od obciazenia powoda nieuiszczonymi kosztami sa_dowymi, z uwagi na stan majatkowy i osobisty powoda. Nie ma natomiast podstaw, by w catosci powoda nie obciazaé kosztami procesu, bowiem to dziatanie powoda skierowanie pozwu spowodowato koniecznosé po stronie pozwanego podjecia obrony, vvyznaczenia petnomocnika. Powod powinien Iiczyé sie z koniecznoscia poniesienia kosztow, ktore powstana po stronie przeciwnika procesowego.