Postanowienie 111 Ca 1441/13 WYROK I J

--- STRONA 1 --- / Sygn. akt 111 Ca 1441/ 13 WYROK I J" ‘KW ._..,, "3;f»— . ' I 1. ‘\ . _ T.E\ I ;'§">\ ‘Q11 K. /' 52 S’ \;, W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 kwietnia 2014 roku Sad Okraggowy W Lodzi — III Wydziak Cywilny Odwolawczy W skladzie nastgpujacym: Przewodniczqca: Sgdzia SO Zofia Szczeéniewicz Sgdziowie: SO Barbara Piecek SR Bartosz Lewandowski Protokolant: Lukasz Wiktorski p0 rozpoznaniu W dniu 7 kwietnia 2014 roku W Lodzi na rozprawie sprawy z powédztwa przeciwko 0 ochronc; wlasnoéci na skutek apelacji pozwanych od Wyroku Sadu Rejonowego W Kutnie z dnia 15 kwietnia 2013 roku sygn. aktl C 176/11 odclaia apelacjc. --- STRONA 2 --- Sygnatura akt III Ca 1441/ 13 UZASADNIENIE Wyrokiem Z 15 kwietnia 2013 roku Sqd Rejonowy W Kutnie uwzglqdnil W caloéci powédztwo przeciwko 0 ochroneg wIasn0§ci, poprzez zakazanie pozwanym naruszefi nieruchomoéci stan0wia¢cej’w1asn0é<': powédki Jomy , skkadajqcej sin; 2 dziaiki oznaczonej numerem , poloionej W Kutnie, przy ulicy , wy1qaczajqcy'ch poza granice Sh1Z€I)nO§Ci gruntowej w postaci prawa przechodu i przejazdu prze ta; dziaikq, ustanowionej postanowieniem Sqdu Rejonowego W Kutnie z 19 stycznia 1995 roku, poprzcz zakaz: I .  parkowania jakichkolwiek pojazdéw na podwérzu przed budynkiem mieszkalnym znaj dujqcym sir; na dziaice ;  koszenia trawy na dzialce ;  skkadowania jakichkolwiek odpadéw na dzialce ;  zagospodarowywania trawnika przed budynkiem mieszkalnym znajdujqcym SIQ na dziadce 0d ulicy (WYTOK k. 307). Sqd Rejonowy W Kutnie ustalajap stan faktyczny, odwoial siq do faktéw majapych miejsce W latach ’30 ubieghego Wieku, kiedy to poprzednie wkaécicielki nieruchomoéci obj Qtfij pozwem — I ~ dokonafy podziahl istniejapcj wéwczas wiegkszej nieruchomoéci W ten sposéb, i2 stala siq v\qI1qcznq Whécicielkq parceli oznaczonej jako numer 1, zaé stala sig xwryiqcznq wlaécicielkq parceli numer 2 i parceli numer 3. We Wspéhvlasnbéci pozostawal Wspélny Wjazd dla parceli nurner 1 i 3. sprzedala nastqgpnis parcelq numer 3, ustanawiajag: dla niej prawo wspélnego wjazdu. Powyzsze ustalenia Sqd Rejonowy poczynik na pbdsta\vie aktéw notarialnych, ktére zostaly mu przedstawione W toku postcgpowania. NastQpnie Sqd Rejonowy ustalih iz nastqpczyniq prawns; byla jej cérka , po ktérej spadek nabyia jej cérka W caioéci, zaé spadek po nabyia c6rkaI W caloéci, opierajqc sir; W tym zakresic na przedstawionych mu postanowieniach 0 stwierdzeniu nabycia spadku. Sqd Réjonowy odwohi siq nastegpnie do orzeczenia Sqdu Rejonowego W Kutnie z 19 --- STRONA 3 --- stycznia 1995 roku, Wydancgo W sprawie I Ns 172/94, W ktorym sqd ustanawiai siuiebnoéé gruntowq W postaci prawa przechodu i przejazdu przez dzialkq do dziaiek o numerach geodezyjnych oraz do ubikacji znajdujapej siq od strony pohidniowej dziaiki . W ocenie sqdu pierwszej instancji nie budzilo Wqtpliwoéoi, Ze dziaika jest Wiasnoéciq powodki. Uzasadniajqc powyzszé stwierdzenie, odwolano siq do wypisu i Wyrysu 2 rejestru gruntow, Wypisu z kartoteki budynkow, aktu notarialnego 2 30 wrzeénia 1935 roku, postanowiofi 0 stwierdzeniu nabycia: spadku, oraz uzasadniefi: postanowienia Sqdu Wojewodzkiego W Piocku W sprawie I Cr 399/93 oraz Sqdu Okrogowego w Lodzi W sprawie III Ca 74/05. Sqd Rejonowy przytoczyi takze W uzasadnieniu fakt, iz Wojewodzki Sqd Admini$tracyjny oddaiil skargo od decyzji odmawiajqcej Wprowadzenia zmiany W operacie ewidencji gruntow i budynkow dla dziaiki 274/4. Ustalono wreszcie, Ze migdzy stronami istnieje diugoletni spot sqsiedzki. Pozwani, posiadajqcy dwa samochody osobowe, parkuja; je na podworzu, jak rowniez W innyoh miejscach na dziaice powodki — zdarza sio, Ze na kilka godzin Iub na kilka dni. ByWaIo takze, Ze pozwana kosiia trawl; na dzialce , urzqdzila takze kompostownik na dzialce . Po ustaleniu Wskazanych powyzej faktow Sqd Rejonowy uznai powodztwo za zasadne W caioéci. Rozwazyi treéé art. 222 kodeksu cywilnego, dochodzqc do Wniosku, £2 stronie powodowej przyshlgiwalo przeciwko pozwanej skuteozne roszczenie o ochroriq Wiasnoéci. Said pierwszej instancji odniosi sir; nastopnie‘ szczegolowo do troéci shlzebnoéoi, przyshlguj qcej obecnie pozwanej, Wywodzqc, i2 pozwanej przysluguje jodynie prawo krotkotrwaiego przemieszczenia sing, takze samochodem, przez dziaikq do garazu pozwanych oraz innych budynkow. Slruzebnoslé przejazdu i przechodu nie obejmuje jednak prawa parkowania pojazdow. W treéci SIIlZ6b1'lO§CI nie mieszczq siq rowniei takie dzialania, jak zagospodarowywanie zieleni czy gromadzenie odpadow (uzasadnienie wyroku k. 310  322) Apolacjq od Wyroku Wnieéli pozwani, zaskarzajqc orzcczenie W oaiosici i domagajqc siq ,,uohylenia zaskarzonego wyroku i oddaienia powodztwa, Wz_.g1zgdnie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sqdowi I instancji” a takze zasqdzenia kosztow postqpowania. od powodki. W apelacji zawarto zarzuty naruszenia prawa materialncgo: --- STRONA 4 ---  art. 222 § 2 k.c. poprzez jego nieW1asciWe zastosowanie i przyjecie, Ze powodka jest Wiascicielkq nieruchomosci oznaczonej jako dziaika ewidencyjna , W sytuacji gdy dziaika ta nie ma urzqdzonej ksiegi Wieczystej, W ewidencji gruntow brak jest Wskazania tytuiu prawnego, na podstawic ktorego powodka zostaia tam ujawniona jako Wlascicielka a oznaczenie hipoteczne nieruchomosci W akcie notarialnym jako dziaiki numer 1, nie ma nawiagania do obecnej ewidencji gnmtow,  wyrazonego W akcie notarialnym sporzqdzonym 30 Wrzeénia 1935 roku, rep. A 522,, poprzez przyj ecie, 2e sprzedaia parcele numer 3, pozostawiajqc sobie udziai We Wspoiwiasnosci parceli numer 4, gdy Z treéci tego aktu Wynika, Ze sprzedaia parcele 2 prawem Wspélnego wjazdu, a zatem przeniosia Wspolwlasnoéé parceli numer 4 na rzecz , I — art. 195 kodeksu cywilnogo W zwiqzku z art. 206 kodeksu oywilnego poprzez zakazanie pozwanym zagospodarowywania trawnika przed budynkiem mieszkalnym znajdujqcym sie na dziaice 274/ 1 pomimo tego, ze dzia1ka 274/1 jest przedmiotem Wspolwiasnoéci stron i kaidy ze Wspélwhtécicieli jest uprawniony do korzystania Z rzeczy Wspolnej. Apelujqcy Wskazali takie na naruszenie nastepujapych przepisow postepowania, ktore miaio mieé Wplyw na Wynik spraWy:  art. 233 § 1 kodeksu postepowania cywilnego poprzez brak Wszechstronnego rozwazenia zebranego W sprawie materialu dowodowego i pominieoie W toku rozwazafi dowodu z dokumentu  odpisu skargi kasacyjnej z dowodem jej nadania i przyjecie, Ze Wydanie przez Wojewodzki Sqd Administracyjny W Lodzi Wyroku oddalajqcego skarge na decyzje Lodzkiego Wojewodzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego potwierdza, i2 powodka jest Whiscicielkq dzia1ki 274/4 W sytuacji, gdy Wyrok tcnjest nieprawomocny i nie ma mocy Wiqzapej,  art. 328 § 2 k.p.c. poprzez pominiecie W treéci uzasadnienia oceny czqéci materiaiu dowodowego, to jest skargi kasaoyjnej wraz z dowodem jej nadania, Wyxysu z mapy ewidencyjnej oraz dokumentacji fotograficznej doiqczonej do akt sprawy, I ~ art. 321 k.p.c. polegajqce nawyjsciu ponad Zqdanie pozwu poprzez Wydania rozstrzygniecia W odniesieniu do dzialki pomimo, i2 Zqdailie pozwu nie dotyciyio tej dziaiki oraz orzeczenie o zakazie parkowania jakichkolwiek pojazdow na --- STRONA 5 --- podworzu przed budynkiem mieszkalnym znajdujacym sie na dzialce W sytuacji, gdy przedbudyiikiem nie ma podworza, lecz znajduje sie tam chodni1<.,  art. 1051 k.p.c. poprzez wydanie orzeczenia nie nadajacego sie do egzekucji, poprzez zawarcie W jego tresci zapisow odnoszacych sie do obiektow nieistniejacych — podworka Z przodu budynku W sytuacji gdy podworko nie znajduje sie Z przodu budynku; oraz poprzez zawarcie W tresci orzeczenia obowiazkow Wskazanych W sposob niedookreslony, co uniemoiliwia organowi egzekucyjnemu stwierdzenie, czy diuznik dzialal Wbrew swoj emu obowiazkowi. Sad Okregowy zwazyl co nastepuje: Apelacja pozwanego nie jest zasadna. _ W pierwszej kolejnosci nalezy odniesé sie do zarzutow apelacji zwiazanych z nieprawidiowym ustaleniem przez sad pierwszej instancji stanu faktycznego sprawy. Zarzut ten nie okazai sie zasadny. Wbrew zapatrywaniu skariacego, material zgromadzony W toku postepowania przez sad pieiwszej instancji pozwalai na poczynienie ustalcfi Wyrazonych W uzasadnieniu zaskarzonego Wyroku. Ocene materiaiu dowodowego sprawy trzeba uznaé za praWid1oWa, dokonana W sposob swobodny, ale nie dowolny. Ustaienia sadu pieiwszej instancji znajduja oparcie W treéci zgromadzonych W sprawie doWod6W.‘Odnoszac sie bardziej szczegoiowo do zarzutow apelacji trzeba podkreslié, Zc Wbrew zapatrywaniu apelujacego, sad pierwszej instancji nie ustalai Wiasnoéci nieruchomosci na podstawie orzeczenia sadu administracyjnego; ten dokument ZOS11flI powolany jedynie na okolioznoéé aktualnej treéci ewidencji gruntow i budynkow; fakt ten nie mial zreszta Zadnego istotnego znaczenia W rozstrzygnietej sprawie, gdyz zapisy W rejestrach prowadzonych przez organy administracji publicznej nie przekladaja sie W bezpoéredni sposob na istnienie lub treéé stosunkow cywvilnoprawnych. Staci tez nie mogi znaleié uznania sadu odwoiawczego takie zarzut zwiazany z pominieciem przez Sad Rej onowy treéoi skargi kasacyjnej ziozonej przez pozwanych 0d wyroku sadu administracyjnego. Nie byi takze trafny zarzut zwiazany z przyj eciem przez sad, Ze powodka jest Wiascicielka nieruchomoéci, stanowiacej dzialke 0 numerze geodezyjnym 274/4. --- STRONA 6 --- Zgloszony Wprawdzie jako zarzut prawa materialnego, do facto jednak Wymierzony byi W prawidiowosé ustalefi sadu zwiazanych Z prawem Wiasnosoi nieruchomosoi. Rozwafzania sadu pierwszej instanoji sa Wprawdzie W tym zakresie dost’: lakoniczne, daja sie z nich jednak zrekonstruowaé motywy, ktorymi sad ten kierowai sie dochodzao do Wniosku o koniecznosci udzielenia powodce ochrony prawnej. Trafnie sad pierwszej instancji rozWa2y1 przedstawione mu dokumenty, W szozegolnosoi szereg aktow prawnych, sporzadzonych 30 Wrzeénia 1935 toku, dotyczaoych podziahl Wiekszej nieruchomosci na kilka mniejszych. W'breW stanowisku apelujacego nie moze co do zasady budzié Watpliwoéci tozsamosé nieruchomosci objetej Zadaniem pOZWU z placem numer 1, stanowiacym Wiasnoéé poprzedniczki prawnej powodki  . Wygiaszaj ac twierdzenia przeciwne, W ktorych kwestionuje prawo Wiasnosci powodki, pozwani popadajaw sprzecznoéé polegajaca na tym, ze z tych samyoh aktow prawnych Wywodza swoje prawo WI21Sl10§Ci do zajmowanyoh budynkow i gruntow pod nimi. Kwestionujao Wiec twierdzenia pozwu W tym zakresie pozwani podwaiaja swoje uprawnienie do nieruohomosci, z ktorych od Wielu lat korzystaj a. Nadto Wbrew twierdzeniom pozwanych prawo Wtasnosci dziaiki nie powinno co do zasady budzié watpliwosci takze dlatego, Ze koleje prawne nieruchomosci daja sie szozegoiowo zrekonstruowaé, gdyz Wielokrotnie juz byiy przedmiotem rozwazaft sadowych. Kwestia Wiasnosci poszczegolnych nieruohomosci bedacych uprzednio Wiasnoscia oraz zajmowai sie Sad Wojewodzki W P1ocku i Sad Rejonowy W Kutnie W sprawie o zniesienie wspotwiasnoéoi, a takze nastepnie Sad Rejonowy W Kutnie oraz Sad Okregowy W Lodzi W sprawie o Wynagrodzenie za korzystanie ze shlzebnosci. Zaskarzone orzeczenie koresponduje z ustaleniami czynionymi we Wskazanych postepowaniach. Daje sie oczywiscie dostrzec problem zwiazany z rozna interpretacja przez strony zapisu jednego z aktow notarialnych z 30 Wrzeénia 1935 roku, dotyczacego losowjednego z placow, 0 numerze 4, stanowiacego niegdys Wspolny Wjazd do niemchomosoi powstaiych W Wyniku podzialu W1QkSZ6j niemchomoéci. Znaczna czeso dawnego placu nurner 4, stanowiacego giegdyé Wspolwiasnoéé W czesciach uiamkowych oraz , Wchodzi obeonie W obreb dziaiki o numerze geodezyjnym . Ten fragment terenu objety jest, jak Wynika z akt sprawy, innymi bedacymi W toku postepowaniami, W tym dotyozaoym --- STRONA 7 --- stwierdzenia zasiedzenia. Nie mozna Wykluczyé, Ze W przysziosci pozwani uzyskaja dokument lub orzeczenie potwierdzajace ich prawa do tego fragmentu gruntu; jednak ani W dacie zamknieoia rozprawy przez sad pierwszej instancji ani W dacie orzekania przez sad odwolawczy, Zaden taki fakt nie mial miejsca. Dokonujao W granicaoh apelaoji kontroli zaskarzonego rozstrzygniecia trzeba W tym miejscu Wskazaé zatem, i2 prawo Wiasnosei powodki do dziaiki nie moze co do zasady budzié obecnie Watpliwosci, co trafnie uwypuklil W tresci swojego uzasadnienia Sad Rcjonowy. Kontrowersje zwiagjane 2 losami prawnymi placu numer 4 nie podwaiaja prawidiowosci rozwaiafi sadu pierwszej instancji, gdyi po pierwsze dziaika gruntu _o numerze geodezyjnym ma od wielu lat nie budzace Watpliwosoi granice, znane stronom postepowania, pozwani nie wykazali zas W toku postepowania aprzed sadem rejonowym, 2e przysiuguje im obecnie prawo Wiasnosci cay jakiekolwiek inne prawo ponad siuzebnosé ~ do tak oznaczonej dziaiki gruntu, po drugie bezspornym musi byé okolioznosci, ii jesli nawet losy prawne plaou numer 4 byiy inne niz pozostalego fragrnentu dziaiki , to powodka, jako nastepczyni prawna musi byé uznana co najmniej za Wspolwiascicielke tego pasa gruntu; przede Wszystkim jednak nieuprawnione jest przenoszenie kontrowersji zwiazanyoh Z tym niewielkim fragmentem nieruohomosci na pozostaly jej obszar. Dziaiania zas pozwanych, ktoryoh zakazai Sad Rej onowy, skupiaiy sie natomiast na fragmencie gruntu, ktory z dawnym plaoem numer 4 nie miai nic Wspolnego. Z‘ tego punktu Widzenia nie mozna Wiec ozynié tez sadowi pierwszej instancji zarzutu dotyczacego nie odniesienia sie W tresoi uzasadnienia do Wyiysu z mapy ewidencyjnej i dokumentaoji fotografioznej zaiaczonej do akt sprawy, jako pozbawionyoh znaozenia dla rozstrzygniecia tej sprawy. W swietle poozynionych powyzej rozwazafi nie moina podzielié pogladu apelujacych, jakoby Sad Rejonowy naruszyi takze prawo materialne, W postaoi art. 222 § 2 kodeksu oywilnego (bo tak tez nalezy rozumieé drugi z zarzutow apelacji dotyczacy prawa materialnego, W ktorym apelujacy zarzuca nieprawidiowe przyjecie stanu wiasnosci nieruchomosci). Takze pozostaie zarzuty apelacji nie okaza1y sie zasadne. \VbreW pogladowi apelujacyoh sad pieiwszej instancji W Zadnym zakresie nie wyszedl ponad Zadanie pozwu. Zawarte W Wyroku sformuiowanie, W ktorym zakazuje pozwanym --- STRONA 8 --- ,,zagospodaroWania trawnika przed budynkiem mieszkalnym znajdujaoym sie na dziaice od ul. _ ” W oczywisty sposob nie stanowi rozstrzygnieoia o dziatce , gdyz nie zakazuje ani nie nakazuje pozwanym Zadnych dziaiaii czy zaniechafi dotyczacyoh tej dziaiki. Orzeczenie to dotyczy terenu przed dziatka ; pOSIUZ6I116 sie przez Sad Rejonowy numerem geodezyjnym miaio miejsce W oelu okreslenia, gdzie znajduje sie teren, ktorego pozwani nie powinni zagospodarowywaé. Teren znajdujacy sie przed domem mieszkalnym stanowi zaé Q W swietle nie budzacych Watpliwosoi ustalefi sadu pierwszej instancji fragment dziaiki o numerze geodezyjnym , a Wiec objetej W calosci Zadaniem pozwu. Z tych samych powodow nie moina zasadnie twierdzié o namszeniu przez Sad Rejonowy przepisow o Wspolwiasnosci, skoro sad ten nie orzekai nie o dzialoe nurner . W Nie mozna tez odmowié zaskarzonemu Wyrokowi Waloru orzeozenia nadajacego sie do egzekucji, i to W kazdym z jego punktéW. W punkcie la Wyroku znalazio sie Wprawdzie sformuiowanie o podworku ,,przed” budynkiem mieszkalnym, podczas gdy Wiasciwsze byioby zapewne sforrnuiowanie o podworku ,,obok” budynku mieszkalnego. Jednak tresé orzeozenia, szczegolnie W aestawieniu z jego uzasadnieniem, W ktorym Sad Rejonowy szczegokowo odnosi sie do tego, W jaki sposob pozwani naruszali prawo Wlasnosci poWodki,_ nie powinna pozostawiaé Watpliwoéci co do tego, gdzie znajduje sie obszar, o ktorym orzeczono. Gdyby jednak z jakichs poWodoW organ egzekucyjny powziai jednak Watpliwosoi co do tresci Wyroku W tym zakresie, zastosowanie znajdzie instytucja opisana W art. 352 k.p.c. Takie pozostate punkty zaskarzonego Wyroku nadaja sie do Wykonania W drodze egzekuoji. Stanowia bowiem Weryfikowalne fakty koszenie trawy, skiadowanie odpadow ozy zagospodarowywanie trawnika. W ocenie sadu odwolawozego Wskazane powyzej zaniechania i dziaiania zostaiy W zaskarzonym Wyroku ujete na tyle precyzyjnie, iz organ egzekucyjny bedzie W stanie przeprowadzié na jego podstawie egzekucj Q. A Z poWy2ej opisanyoh przyczyn, apelaeja pozwanego, po rozwazeniu zaWartyoh W niej zarzutow i po stwierdzeniu braku przeslanek o ktorych mowa W art. 379 k.p.o., podlegaia oddaleniu na podstawie art. 358 k.p.c., jako niezasadna.