Wyrok 111 c 66/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Na podstawie usia 2 dnia 6 09 2001 r 0 dastgpie

--- STRONA 1 --- Sygn. akt 111 c 66/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Na podstawie usia 2 dnia 6 09 2001 r 0 dastgpie Dniafi iImwo>1E0:11§!r<:. u. 11'2 ooz. nés 2 pilin. am ,    przekazanu lnfnrmade ubli an‘ I m‘ Sqd Okrogowy W Warszaw 1e Wydzxai III CyW11ny W sk!adz1c dokumemu tub W igrmgm p,im§°“:2;:ei'e 11a5tQPuj3¢CY1T13 ,$’lc(_>N{l0/’.L ' imig 1 nazwisko wniuskodaway Przewodniczqcy: SSO Agnieszka Matlak 0519632‘ Protokolantz sekretarz sqdowy Anna Danielak   ~ po rozpoznaniu W dniu 1 lutego 2012 r. W Warszawie na rozprawie sprawy z powodztwa R. G. przeciwko Skarbowi Pafistwa Okrogowernu Inspektoratowi S%u2by Wigziermej 0 zadoééuczynienic I. Powédztwo oddala; II. Nie obciaga powoda kosztami postqpowania w sprawieg III. Nie uiszczonq op¥atc; od pozwu W kwocie 5.000 (piqé tysiqcy) zlotych przejmuje na rachunek Skarbu Pafistwa; ’ 0'" IV. Przyznaje pr. J. K. z sum Skarbu Pafistwa Kasy Sqdu Okrqgowego W Warszawie wynagrodzenie W kwocie 3600 (trzy tysiape szeééset) zlotych + VAT za reprezentacjq powoda z urzqdu Sygn. akt IIIC 66f10 UZASADNIENIE W pozwie skierowanym do tutejszego Sqdu dnia 5 stycznia 2010 roku, powod R. G. WniosI o zasqdzenie od pozwanego Skarbu Pafistwa  Okrqgowy Inspektorat Sluiby Wiqziennej W W., kwoty 100.000 zi tytuIem zadoééuczynienia za naruszenie jego dobr osobistych W zwiaazku z przebywaniem W przeludnionych jednostkach penitencj amych, tj. W Areszcie §1edczym W (. . .) oraz W Areszcie Qledczym (. . .) [lnozew — In 48). . Pozwany Skarb Paxistw  Okrqgowy Inspektorat Sluzby Wiagziennej W W. Wniosl o oddalenie powodztwa oraz 0 zasqdzenie od powoda na rzecz Skarbu Pafistwa kosztow post:gpowallia Wediug norm przepisanych oraz na rzecz Skarbu P&fiSIWE1 Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa kosztow zastqpstwa procesowego Wedlug norm przepisanych. W uzasadnieniu swojego stanowiska procesowego pozwany Wskazywal ha bezpodstawnoéé powodztwa, a nadto podnosii zarzut przedawnienia roszczenia powolujqc siq na trzyletni termin przedawnienia roszczenia powoda [odpowiedé na pozewk. 3649). S2111 ustalil nastgpujqcy stan faktyczny:  R. G. by} osadzohy z przerwami od dnia 10 paidziernika 2002 r. do dnia 11 sierpnia 2009 1'. W jednostkach penitenojarnych W W., tj. Areszcie §1edczym (. . .) oraz Areszcie §1edczym (...). Z uwagi na zastosowanie Wobec niego tymczasowego aresztowania W okresie 0d dnia 10 paédziernika 2002 r. do dnia 25 czerwca 2003 r. przebywal W Areszcie §1edczym (...). Nastopnie, ponownie bylzastosowany Wobec R. G. érodek zapobiegawozy W postaci tymczasowego aresztowania 0d dnia 8 kwietnia 2005 r. do dnia 27 czerwca 2007 r. W Areszcie éiedczym (...). Od dnia 27 czerwca 2007 roku do dnia 30 listopada 2007 roku R. G. przebywal W Areszcie Sledczym (». . .), nastqpnie przebyWa1 od 3 0 listopada 2007 roku do 5 lutego 2008 roku W Areszcie §1edczym (. . .), od 5 lutego 2008 roku do 3 marca 2009 roku W Areszcie Qleciczym (...), nastgpnie zaé przebywai od 3 marca 2009 roku do 11 sierpnia 2009 r. W Areszcie §1edczym (...). Obecnie powéd odbywa kart; pozbawienia Wolnoéci W Zakladzie Karnym W C. /okolicznoéé bezsporna, zeznania powoda K. J62163, pismo procesowe pozwanego I12 J2 7129/ ' W powyiszychjednostkach panowalo przeludnienié powodujape okresowe przekroczenie norrny 3 m2 powierzchni na jednego osadzonego. Kiedy R. G. prZebywaI We Wskazanych aresztach éledczych, zdarzaly sir; takie okresy, ii W celi 4 osobowej bylo osadzonych 6 oséb. Z uwagi na przeludnienie, jednostki penitencj arne stosowaly norms; art. 248 k.k.W., a o przeludnieniu W nich W}/SIQp11j8¢CyII1 i koniccznoéci umieszczania osadzonych W celach, ktorych powierzchnié przypadajqca na osobq byia mniejsza ni2 3 1112, by} poii1fo1"moWany Whaéciwy sqdzia penitencjarny. Ponadto,0Ares_zt §1edczy (. . .) byi Wiiytowany przez sqdziego penitencjarnego Sqdu Okrqgowego (. . .) W W.. Dziaialnoéé administracji Wizytowanego aresztu W roku 2008 zostala oconiona pozytyWnie.‘/ 0k0Zz'czn0s’c" bezsporna, pisma Wiceprezesa Sqdu Okrsggowego (...) w W 1&5] 52, Zarzqdzenie Wewngtrzne Nr I/2008 Dyrektora Aresztu filedczego (...) z dnia 2.01.2008 k.50, Sprawozdanie z wizyrdcji Aresztu §ledczeg0 --- STRONA 2 --- (...)k.5479/  Cele W przedmiotowych aresztach sledczych byly Wyposaione standardowo, zgodnie 2 obowiqzujqcq W tym zakresie regulaejq prawnq tzn. Rozporzqdzeniem Ministra Sprawiedliwosci 2 dnia 17 paédziemika 2003 roku W sprawie Wanlnkow bytowych osob osadzonych W zakladach karnychi aresztach sledczych. W celi znajdowaiy sie;1oZka'Wraz z materacem i poscielq. Ponadto znajdowal sie W nich kapik sanitamy. W celaeh byla ziimia Woda. W celach tei niejeclnokrotnie bylo brudno. Obowiqzek zapewnienia porzqdku W celi obcia;g1 _ _ osadzonych. Osadzeni otrzymywali zgodnie z ustalonymi rozporzqdzeniem Ministra Sprawiedliwosci przydzialy srodkow czystoslci i érodkow higienicznych. Nadto R. G. mial zapewnionydostep do opieki medyoznej. Korzystzd on kilkukrotnie z pomocy stomatologa. Powod miai mozliwosé rowniei korzystania z zajeé kulturaino  oswiatowych i sportowych, co W pewien sposob Iagodzilo niedogodnoéci spowodowane z przeludnieniem panujqcym W celach, W ktorych byi osadzony, Mog1 on rowniez korzystaé ze spacerow oraz raz W tygodniu mial mozliwoéé kqpieli W Iaini. /okolicznosci bezsporne 2' powszechnie znane, czgficiowo zeznania powoda  k. 1621 63/ A Powyiszy stan faktyczny Sqd ustalil W oparciu 0: bezsporne twierdzenia stron, fakty powszechnie znane, czesciowo zeznania powoda sluchanego W charakterze strony, ktoremu zdaniem Sqdu W czeéci naleiélo daé Wiare. Sqd odmowii jednak Wiary zeznaniom powoda z zakresie, W jakim WS1(21Z§/W211, i2 by} przez caly okres pobytu W WW. jednostkach penitencjarnych osadzony W celach znaczqco przeludnionych, pozbawionych odpowiedniego oéwietlenia i wentylaoji. Powyisze okolicznosci nie znalaziy bowiem potwierdzenia W innych dowodach, a W ocenie Sqdu, miaky one na celu jedynie Wzmocnienie argumentacji strony powodowej ukazuj apej zle Warunki mieszkalne panuj ape W przedmiotowych jednostkach penitencj arnych, zmierzajqcej W kierunku sklonienia Sqdu do uwzglednienia powodztwa zgloszonego W rozpoznawanej sprawie. / okolicznoéé bezsporna, Sprawozdanie 2 wizytacj1' Areszm Sledczego (.. .) przeprowadzonej w dniach 19 2' 20 paédziernika 2009 r. k.8I1 08/ Sad zwaiyl co nastepuje: W ocenie Sqdu przedmiotowe powodztwo nie zas1ugiWa10 na uwzglednienie. Zgodnie z tresciq art. 23 k.o. dobra osobiste czlowieka, jak W szczegolnosci zdrowie, Wolnosé, czeéé, swoboda sumienia, nazwisko Iub pseudonim, Wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalnosé mieszkania, tworczosé nziukowa, artystyczna, Wynalazcza i racjonalizatorska, pozostajq pod ochronq prawa cywilnego niezaleznie od ochrony przewidzianej W innych przepisach. Z kolei art. 24 § 1 zdanie 3 k.c. przewicluje, Ze ten czyje dobro osobiste zostaio naruszone moze Zqdaé zadoséuczynienia pienieznego lub zaplaty odpowiedniej sumy pienieinej na eel spo1ecz11y. Moiliwosé zasqdzenia zadoééuczynienia pienieznego W przypadku naruszenia dobra osobistego reguluje art. 448 k.c, zgodnie 2 ktorym W razie naruszenia dobra osobistego sqd moze przyznaé temu, czyje dobro osobiste zostaio naruszone, odpowdedlaiq sumo pienieznq tytu1em zadoséuezynienia pienieznego za doznana. krzywde lub na jego Zqdanie zasqdzié odpowiedniq sume pienieznq na Wskazany przez niego eel spoieczny, niezaleinie od innych srodkow potrzebnych do usunieoia skutkow naruszenia. Podstawowym kryterium decydujapym o mozliwoéci zasagizenia zadoséuczynienia powinien byé m. in. stopiefl Winy naruszyciela, rodzaj naruszonego dobra oraz poczucie pokrzywdzenia poszkodowanego. Jak slusznie WskazyWa1 Sqd Apelacyjny We W. W sprawie I ACa 1150/06 (Wyrok 2: dn. 24.07.2003 r., OSAW 2008,/4/110) W przypadku naruszenia dobr osobistych bezprawnym dzialaniem sprawcy, pokrzywdzonernu przede Wszystkim przyshzguj at srodki o charakterze niemaj agkowym przewidziane W art. 24 k.c, a W przypadku gdy dzia1anie naruszyciela jest takze zawinione érodki 0 charakterze majajtkowym, o ktorych stanowi art. 448 k.c. Przy czym Warto zwrocié uwage, it obydwa roszczenia majq charakter samodzielny i pokrzywdzonemu przysluguje prawo ich Wyboru,‘ ale sqdowi pozostawiona jest ocena celowoéci przyzriania ochrony W zqdanej formie, jego adekwatnosci do rodzaju naruszonego dobra, a przede Wszystkim rozmiaru doznanej krzywdy. Przy Zqdaniu przyznania odpowiedniej sumy tytullem zadoséuczynienia na rzecz pokrzywdzonego podstawowym kryteriurn oceny sqdu Winien byé rozmiar ujemnych nastepstw W sferze psychicznej pokuywdzonego bowiem celem przyznania ochrony W formie majaJ;koWej jest zrekompensowanie i zlagodzenie doznanej krzywdy moralnej. Z tych tez Wzgledow sqd jest zobowiqzany ustalié zakres cierpiefi pokrzywdzonego, a przy ocenie tej przesfanki nie moie abstrahowaé od Wszystkich okolicznosci toWarzyszag:ych_ powstaniu krzywdy. . Przechodzqc na grunt niniej szej sprawy W piewvszej kolejnosci nalezalo zatem ustalié, czy i jakie dobra osobiste powocla zosta1y naruszone przez jednostkii penitencjarne, ktore reprezentuje pozwany jako organ nadrzedny. W tym kontekscie Warto podkreélié, Ze zaréwno W doktrynie jak i W judykaturze utrwalone jest stanowisko, zgodnie z 1<to1yn1 przy ocenie zaistnienia naruszenia dobra osobistego nalezy poslugiwaé sie kryteriami natury obiektywnej, nie zas jedynie subiektywnymi odczuciami osoby Wystepujapej o przyznanie ochrony. Na przyldad Sqd Najwyzszy W Wyroku z dnia 26 paidziernika 2001 r. (V CKN 195/01, LEX nr --- STRONA 3 --- 53107} stwierdzil, Ze ocena, czy czesé cziowieka. zostala zagroiona bqdi naruszona, musi byé dokonana przy stosowaniu kryteriow obiektywnych. Istotne jest bowiem nie subiektywne odczucie osoby Zqdajapej ochrony prawnej, ale obiektywna reakcja opinii pub1icznej.Ponadto nie kaidy przypadek dyskomfortu psychicznego, jak siusznie zauwaiyi Sqd Apclacyjny W W. (uzasadnienie Wyroku z dn. 08.05.2009 r. W sprawie VI ACa 1242108), spowodowany bezprawnym zachowaniem sie innej osoby, jest Wystarczajapa podstawq do pOSZL11{1WE11l1E1 ochrony sqdowej dobr osobistych, bowiem nalezy mieé 11a uwadze rowniez zobiektyzowimat ocene zewnetrznq. Konieczne jest takie zaohowanie proporcji oraz umiaru. Nie mozna naduzywaé instmmentow prawnych Wtasciwych tej ochronie do przypadkowdrobnych, opierajqcych sie W gtownej mierze na subiektywnych odczuciach zainteresowanego, gdyz taki sposob postepowania prowadzilby do deprecjonowania sarnego przedmiotu ochrony. I W przedmiotowej sprawie powod uzasadniajqc swoje Zetdanie Wskazai, Ze osadzono go W przeludnionych i zaniedbanych celach, niezapewniajapych intymnosci przy Wykonywanych czynnosciach higienicznych, nie majaccych odpowiedniego oswietlenia oraz braku dostepu do okna. W pozwie powod Wskazal jedynie W sposob bardzo ogolny, i2 by} osadzony W WW. jednostkach penitencj amych W nieludzkich Warunkach oraz Ze nie mial zapewnionej intymnoéci. Jednakze nie wyjasnil, W czym konkretnie przejawiala sie nieludzkosé Warunkow i brak intymnosci. W tym miejscu podkresiié roWnieZ naieiy, i2 pbmimo wskazanych wyzej niedogodnosci powod mial zapewnione miejsce do spania, bezplatnq opieke medyczna, Wyzywienie zgodnie z przewidzianymi normami, a takie moiliwosé uczestniczenia W zaj eciach kulturalno  os',WiatoWych oraz sportowych. Nadto, powod nie zglasza} nikomu Wczesniej skarg na Warunki paliujqce W celi. A Nalezy wskazaé, iz cieiar dowodu W zalcresie Wykazania naruszenia dobr osobistych, zgodnie z ogolnymi reguiami Wyrazonymi W art. 6 k.c. i 232 k.p.c, obciqzai powoda. Powod jednakze nie sprostal ciagqcemu na nim obowiqzkowi, nie Wykazal on bowiem, i2 Wp1‘Z6dl1110IOW}’C11j6C11'lOSI1{&C11 penitencj arnyoh naruszone zostaty jakiekolwiek jego dobra osobiste oraz jakq krzywde poniosl. Nalezy bowiem pamietaé, ze twierdzenie istotnej dla sprawy okolicznosci powinno byé udowodnione przez strone to twierdzenie zglaszajqcq (Wyrok SN z dnia 22 Iistopada 2001,} PKN 660/00). . Jak juz podnoszono, Sqd nie dat Wiary zeznaniom powoda W zakresie naruszenia jego dobr osobistych przez WW. jednostki penitencjarne, a powod nie pr_zedstaWi1 Zadnych innyeh doWodoW na poparcie swoich twierdzefi na Wykazanie, i2 powolywane przez niego dzialania pozwanego (a dokladnie podlegiych mu jednostek penitencj arnych) faktycznie mialy miejsce. Warto rowniei zwrocié uwage na to, Ze chooiaz powszechnie Wiadomym jest, i2 W jednostkach penitencj arnych na terenie kraju panuj e okresowe przeludnienie, to jednak powod nie udowodnil, Ze akurat W celach, ktorych on przebywal W danych okresach takie przeludnienie Wystepowaio. Sqd bowiem, jak Wy2€j Wskazano, nie dai Wiary zeznaniom powoda siuchanego W charakterze strony, jakoby przez caly okres osadzenia go W przedmiotowych jednostkach penitencjarnych  od 2002 r. do 2009 r. przebywai on W przeludnionych celach. Powszechnat praktykq aresztow sledczych jest bowiem Hzmiana miejsc_a osadzonych pomiedzy celami tak, aby mimo panujqcego W jednostce generalnie przeiudnienia, osadzeni nie przeb}/Wali permanentnie W celach niezapewniajaccych im powierzchni przynajmniej 3 n12. Powszechnie znana okolicznosé, it W jedno stkaeh penitencjamych na terenie kraju panuje przeludnienie, nie jest Wystarczaj qcym do przypisania Skarbowi Pazistwa odpowiedziainoéé za naruszenie dobr osobistych W kazdym przypadlcu. Konieczne jest bowiem ustalenia, i2 dziaiania pozwanego godzily W dokladnie okreslone dobra osobiste powoda. Sqd W pelni podziela poglqd Wyrazony przez Sqd Najwyiszy W Wyroku z dnia 2 paidziernika 200'?r. W sprawie II CSK 269/0'7, zgodnie z ktorym samo osadzenie W przeludnionej celi nie jest uqlstarczajqcq podstawa. do uwzglednieniaiqdania zasqdzenia zadoééuczynienia. Takze W orzeczeniach Europejskiego Trybunaiu Praw Cziowieka najczesciej zwracano uwage na z1e Warunki sanitarne, niehigienieznosé i brak prywatno sci przyikorzystaniu z urzqdzefl sanitarnych, permanentnet niemoiliwosé zaspokoj enia potrzeby snu spowodowanq niewystarczaj aica. iloéciqiozekjalc i nieustannie zapalonym swiatkem czy panuj apym halasem, niedostateczne oswietlenie Lmiemozliwiajape czytanie, ziq Wentylacje, Warunki prowadzqce do rozprzestrzeniania sie chorob bqdi brak mozliwosci leczenia. Przy czym Trybunal uwzgledniat dopiero skumulowany efekt tych Warunkow, a takze specyficzne zarzuty podnoszone przez skarzztcych.  W ocenie Sqdu powod popeiniajatc pizestepstwo musiai liczyé sie z tym, ii kare za swoj czyn bedzie odbywal W Wiezieniu, W ktorym z oczywistych Wzgledow nie ma komfortu. Sqd Naj Wyzszy W Wyroku Z dnia 28 lutego 200'7r. nie uzaleznii moiliwoéci zasqdzeniga. zadoséuczynienia od potwierdzenia faktu osadzenia W Warunkach metrazowych odbiegajqcych od normy WskaZanej_W art. 110 § 2 k.k.W. 1\/Iozliwoéé taka zostaia bowiem poiapzona z jednoczesnym naruszeniem takich podstawowych standardow jak zapewnienie kazdemu osadzonemu oddzielnego miejsca do spania albo oddzielenia Wezla sanitarnego od ogolnej przestrzeni celi. W przedmiotowej zas sprawie brak bylo podstaw do przyj eoia, i2 powod W takich Warunkaeh odbywat kare pozbawienia Wolnosci. Zadaniem zakladu karnego jest izolacja osadzonego od spoieczefistwa, --- STRONA 4 --- a nie zapewnienie warrmkdw bytowych odpowiadajacych Warunkom mieszkaniowym, na tym polegaja Wiasnie ograniczenia W)/Wolywane odbywaniem kary pozbawienia Wolnosci, na co powod godzil sie, popelniajac czyn zabtoniony, za ktory zostai prawomocnie skazany. Strona pozwana nie ma Wplywu na Wielkosé zaludnienia"W 'j'ed‘f1dst1_<a.__ch penitencjarnych, bowiem osadzeni sq kierowani do tych jednostek na podstawie prawomocnych orzeczefi sadow i nie maja mofaliwosci oclmowy przyjecia osadzonego celem tymczasowego aresztowania. Nalezy tez zauwazyé, 2e to Wrecz nagminnosé ptzestepstw powoduje, i2 coraz Wiecej osob trafia do jednostek penitencj amych, co skutkuje przeludnieniem W celach. Majac na uwadze Wynik przeprowadzonego przez Sad Okregowy postepowania doWodoWego oraz uwzglediliajac caioksztalt okolicznosci sprawy brak byto podstaw do zasadzenia na rzecz powoda jakiejkolwiek kWoty zadoséuczynienia za naruszenie jego dobr osobistych, ktére Wiazalo sie z Warunkami odbywania kary. Warto W tym miejscu zwrécié uwage, i2 W judykaturze ugruntowany jest poglad, zgodnie 2 ktérym sad nie ma obowiazku zasadzenia zadoséuczynienia W kaidym przypadku naruszenia dobr osobistych (vide Wyrok Sadu Najwyiszego z dnia 19.04.20061'., II PK 245r’05, OSNP 200'?/781101). Zasadzenie zadoséuczynienia ma charakter fakultatywny i od oceny sadu opartej na analizie okolicznosci konkretnej sprawy zalezy przyznanie pokrzywdzonemu ochrony W tej formie (por. wyrok Sadu Apelacyj nego W sprawie I ACa 833106). Podstawowym kryterium decydujacym 0 moiliwosci zasadzenia zadoséuczynienia pdwinien byé m.in. stopiefi Winy naruszyciela, rodzaj naruszonego dobra oraz poczucie pokrzywdzenia poszkodowanego. W Wyroku Sadu Najwyiszego z dnia 12.12.2002r. W sprawie V CKN 1581/00 siusznie Wskazano, i2 decyzja o zasadzeniu zadoséuczynienia winna bye poprzedzona takie zbadaniem nasilenia z1ej Woli naruszyciela. i celowosci zastosowania tego srodka. Odnoszac sic; do kwestii Winy, to te przestanke odpowiedzialnosci za niezapewnienie osadzonym warunkow metraiowych zgodnych 2 art. 110 § 2 k.k.W. upatrywaé powinno sie poza jednostkami »organizacyjnyn1i, ktore bezposrednio odpowiadaiy za Warunki W jakich powod odbywai kare. Jednostki te bowiem pomimo przepelnienia, nie mogty odmowié przyjecia skazanego. Warto tez parnietaé, ii gospodarka przedmiotowych jednostek penitencjarnych oparta jest na ustawie budietowej, a zatem srodki, ktorymi one dysponuja maja byé przeznaczane precyzyjnie na cele, na ktore je otrzymano i W Wysokosci, ktorej one same nie okreslaja. Zatem moiliwosé prowadzenia remontow czy rozbudowy aresztow sledczych oeiem zapewnienia lepszych Warunkow bytowych osadzonym nie 1e2y W gestii jedno stek penitencj amych. W dzialaniach powyzszych jedno stek cieiko jest W ogole mowié 0 ziej W011, a co dopiero jakims stopniowaniu nasilenia tego zjawiska. Warunki Wjakich powod 0C11)YWE1i1(EiI‘Q, co zreszta zostato przez niego przyznane, byly takie same jak dla innych Wieiniow, nie mogly byé Wiec forma jakiejkolwiek indywidualnej dyskryminacji. W ocenie Sada poczynione ustalenia faktycznie nie (1E1WE11Y podstaw do uznania roszczenia powoda za udowodnione, dlatego tei powodztwo W przedmiotowej sprawie naleiato oddalié, co znalazlo sWoj Wyraz W pkt. I sentencji Wyroku, badanie zas zgtoszonego przez pozwanego zarzutu przedawnienia czesci roszczenia okazato sie zbedne. O kosztaoh postepowania natomiast Sad orzekl W oparciu o przepis art. 102 k.p.c. bowiem powod jako osoba pozbawiona Wolnosci obecnie nie osiaga Zadnych dochodow, a jak Wynika ze zlozonego przez niego oswiadczenia o stanie majatkowym (k.10I4) nie posiada on rowniefa zdanego majatku z ktorego pozwany mogtby sie zaspokoié W przypadku zasadzenia na jego rzecz kosztow zastepstwa procesowego. W pkt III Wyroku Sad nieuiszczone koszty sadowe dotyczace oplaty od pozwu przejal na rachunek Skarbu Pafistwa, bowiem powod byi zwolniony na mocy postanowienia Z dnia 11 lutego 2010 roku (k. 13) od kosztow sadowych W caiosci (pot. art. 100 ust. 2 i art. 113 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sadowych W sprawach cywilnych).