Wyrok 111 c 262112 W IM

--- STRONA 1 --- Sygn. akt 111 c 262112 W IM ' ~ ' . I . £5 $13919 WYROK _IEN1U RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Na pg;15t?w1e osiavqr 2 dma 6&9 %fi1:3HT9g 216%“. mu  do uniormacp pubhconel D?» 1 P t I Dnia 19 lipca 2013 1_ przekazano !n§ormac]@ 1:1uh11cznfl W 0:212 meniu lub w iormifi EJTZEMGW '1 “Sod Okreggowy W Warszawie Wydzia1 III Cywilny l S V“ Sldadzie: ................. wnloskodawcy   P1"zeWod.niczz;cy: SSO Joanna Kruczkowska t l ' ' Protokolant: sekvetarz szgdowy Beata Wiqcek .......... """""""" po rozpoznaniu na rozprawie W dniu 18 lipca 2013 1'. W Warszawie sprawy z powodztwa D.L. przeciwkoz Skarbowi Pafistwa — Komendantowi Ghiwnemu Policji W W. o oclszkodowanie E ..1;5;'l.'6.». powoclztwo oddalanie obcigza D.L. kosztami zastqpstwa procesowego wykonywanego przez Prokuratoriq Generalna} Skarbu Pafistwa; . I opiate; od pozwu przejmuje na rachunek Skarbu PafistwaKasa Sa,du Okrqgowego w Warszawie. Sygn. akt III C 262112 UZASADNIENIE Ostatecznie powod D.L. 'Wnios% o: 1) zasqdzenie od pozwanego Skarbu Par‘1stwaKomendanta Ghjwnego Policji W W. 11a swojq rzecz kWoty 190.000 Z1 (sto dziewiqédziesigt tysi¢cy zlotych) tytulem zadoééuczynienia za naruszenie dobr osobistych W czasie tra.nspo11u; 2) obciqzenie kosztami postqpowania sqdowego strony pozwanej. Powod wskazafl, iZ pozwany dopuécil sir; namszefl norm obowiqzujqcych Wobec osadzonych W tmkcie konwojowania poprzez nie zapewnienie W czasie konwoju etapowego 8 — godzinnego snu W ciqgu doby oraz cieplego posiiku. Nadto powod zarzucii, Ze zostaél umieszczony W C. W P. W przeludnionych Warunkach floozew k. 23, pismo procesowe z dnia 28 maja 20111: k. 33, pismo procesowe z dnia 11 wrze§m'a 2012;. Ic. 62). Pozwany Skarb Pafistw  Komendant Ghfiwny Policji W W. Wnios1 0 oclclalenie powodztwa W caioslci oraz 0 zasqdzenie od powoda na. rzecz Skarbu Pa1'1s1Wa kosztow postopowania, W tym kosztow zastgpstwa procesowego na rzecz Skarbu Pa1‘1stwa Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa, Wedhlg norm przepisanych. Pozwany poda1, ii. nie doszha do naruszenia dobr osobistych powoda (odpowfedé na pozew k. 4]44). ' Sqd ustalil nastgpujqcy stan faktyczny:  Powod D.L. W zwiqzku z tymczasowym aresztowaniem zostal umioszczony W zakiadzie karnym W S. Wobec powocla toczyly sis; posteppowania karne przed Sodom Rejonowym W E. VIII Wydziale Karnyrn W sprawie o sygn. VIII K 228108 oraz przed Sqdem Olcrogowym W E. W II Wydziale Karnym W sprawie 0 syng. II 129f07. W zwiqzku z powyzszymi postgpowaniami powod byl kilkakromic konwojowany na terminy rozpraW Z miejséa tymczasowego aresztu tj. zakladu karnego W S. do powyzszych sqdow. Powod uczesmiczyl W konwojach policyjnych, realizowanych W ramach zbiorowego systcmu transporlu osob pozbawionych wo1n0§ci tzw. ,,konWojach etapowych”. Zaclen z realizciwanych z udzialem powoda konwoj éw nie przckroczyl okresu trzech dni. W trakcie konwoj 0W powod n'1ia1 moiliwoéé skorzystania z toalety, zjedzenia suchego prowiantu. Podczas konwojowania powod nie zg1asza1 Zadnych zastrzezefl i Wnioskow co do sposobu realizacji konwojow (okolicznoéci bezsporne, czqéciowo zeznania powoda k. 156156v, sprawozdanie 2 dnia 1 czerwca 2012 r. k. 202, nakaz przetransportowania k. 203, asygnata zaopatrzenia Zywnoéciowego k. 204, protokoi z oclprawy k. 206207, notamik s1uib0Wy k. 216, pisrno Z dnia 1 czerwca 2012 1'. k. 21?, notatka sluzbowa k. 219221, ksiqzka Wydarzefi k. 222275). Powyiszy stan faktyczny Sad ustalii w oparciu 0: bezsporne twierdzenia stron, fakty powszechnie znane oraz WW. dokumenty, ktére nie byIy kwestionowane przez iadnq ze soon, a czoéciowo takze o zezznania powoda shxchanego W charakterze strony, ktorym zdaniem Sa,du W czqéci nalezaIo daé wiareg. Sqd odmowfl Wiary zeznaniom powoda W zakresie, W jakim powocl Wskazywai, 2e » wielokrome konwoje w niewlaéciwych warunkach spowodowaly u niego wyczerpanie psychiczne. W ocenie Sqdu zeznania powoda W tym zakresie mialy na celu jedynie wzmocnienie argumentacji strony powoclowej, ktéra miala sldonié Sqd do uwzglgdnienia powéclztwa zgloszonego W rozpoznawanej sprawie. Sad odda1iI wniosek powoda 0 przesluchanie éwiadka J. M., bowiem éwiadek ta nie ma Wiaclomoéci 0 warunkach W jakicl1 powod by1 transportowany. . Okoiicznoéci na jakie mia1a zeznawaé pozostawsdy bez wpIywu na rozstrzygniqcic W niniejszej sprawie. Wskazany éwiadek sporzqdzila pismo skierowane z Biura Rzecznika Praw Obywatelskich do powocla datowane na dzie1i"20 kwietnia 2012 r. W piémie tym wskazala, i2 zostaiy uznane za zasadne zarzuiy przedstawione przez powoda i innych osadzonych W postaci niezapelnienia podczas konwojow etapowych 8godzinnego snu W ciqgu doby, nieotrzymania W czasie konwoju oraz W dniu przyjocia do docelowej jednostki penitencjamej jednego gorzgcego posiiku oraz przebywania W C. etapowo W P. W niewiaécivvych warunkach. Zgromadzony W sprawie '1nateria1 dowodowy Wykaza1 natomiast, Ze czynnoéci podjote przez funkcjonariuszy Policji realizujqcych konwoje z udziahem poWoda, Wykonywape by1y_ zgodnie 2 obowiqzujqcymi W ts} materii przepisami prawa. " Sod zwaiyl, co nastqpujez W ocenie Sqdu powodztwo zgioszone W niniejszej sprawie nie zaslugiwalo na uwzglqdnienie. Zgodnie z treéciq art. 23 k.c. dobra osobiste czhawicka, jak W szczegolnoéci zdrowie, Wolnoéé, czeéé, swoboda sumisnia, nazwisko lub pseudonim, Wizerunek, tajernnica korespondencji, nietykalnoéé mieszkania, tworczoéé naukowa, a.rtystyczna, Wynalazcza ' --- STRONA 2 --- 1 racjonalizatorska, pozostaja, pod ochronq prawa cywilnego niezaleriznie oci oehrony przewidzianej W inn}/ch przepisach. Stosownie zaé do art. 24 § 1 k.c. ten, ezyje dobro osobiste zostaje zagrozone cudzym dzia1aniem, mote Zqdaé zaniechania tego dziaiania, ehyba Ze ‘niejest ono "bezpraW1f1e..W razie dokonanego naruszenia moze on takie Zqdaé, aieby, osoba, ktora dopuscfia sie naruszenia, dop'e111i_1a_'c'z_yim'osci potrzebnych do usuniecia jego skutkow, W szozegoinosci azeby zlozyla oswiadezenie o odpowiedniej treéei i .W odpoWied11iej formie. Na zasadach przewidzianych W kodeksie moze on rowniei Zqdaé zadoséuezynienia pieniezhego lub zaphty odpowiedniej sumy pienieznej na Wskazany cel spo1eczny. Z kolei art. 448 1<.c. stanowi, 12 W razie naruszenia dobra_ osobistego sqd mote przyznaé temu, czyje dobro osobiste zosta1o naruszone, odpowiednizg sums; tytuieln zadoséuczynienia pieniezhego z'a dozrianq krzywde lub na jego Zqdanie zasqdzié odpowiedniq sume pieniezna, na Wskazany przez niego eel spoieezny, niezaieznie od innych srodkow potrzebnych do usuniecia skutkéw naruszenia. Jak trafnie Wskazj/Wa1' Sad Ape1_aeyjny we Wrocifawiu W sprawie I ACa 1150106 (wyrok z dnia 24 lipca 2008 r., OSAW 200Sr’4f110) W przypadku naruszenia dobr osobistych bezprawnym dziaianiem sprawcy pokrzywdzonemu przede Wszystkim przysiuguje srodki o charakterze niemajqtkowym przewidziane W alt. 24 kc, a W przypadku gdy dzisfianie naruszyciela jest takze zawinione srodki 0 charakterze majqtkowym, 0 ktorych stanowi art. 448 k.c. Przy czym Warto zwrooié uWflg"2= ii obyclwa roszczenia majq charakter samodzielny i pokrzywdzonemu przyshlguje prawo ich Wyboru, Iecz sa,doWi pozostawiona jest oeena celowosci przyznania ochrony W Zsdanej formie, jego adekwatnoéci. Przy Za,daniu przyznania odpowiedniej surny tytuiem zadoséuezynienia na rzecz pokrzywdzonego podstawowym kryterium oceny sqdu Winien byé rozmiar ujemnych nastepstw W sferze psychicznej pokrzywvdzonego, bowiem ceiem przyznania ochrony W formic maja,tkowej jest zrekompensowanie i ziagodzenie doznanej lcrzywdy moralnej. Z» tych tez Wzgledow sad jest zobowiqzany ustali:5 zakres cierpiefi pokrzywdzonego, a przy ocenie tej przeshanki nie moze abstrahowaé od Wszystkich okolicznosci towarzyszqcych powstaniu krzywdy. Znikornosé uj errmych nastepstw maze byé podstawg oddalenia powodztwa 0 przyznanie zacloséuczynienia na rzecz pokrzywdzonego. Przeohodzqc na grunt przedmiotowej sprawy W pierwszej kolejnosci na1e2a1o zatem ustalié, czy i jakie dobra osobiste poWoda zostaly namszone przez jednostki podlegie pozwanemu W trakcie przeprowadzania konwoj ow 2 udziaiem powoda. Waxto podkreélié, Ze zarowno W pismiennictwie jak i W judykamrze utnvalone jest stanowisko, zgodnie z ktolym przy ocenie zaistriienia naruszenia dobra osobistego naleiy poslugiwaé sit; kryteriami natury obiektywnej, nie zaé jedynie subiektywnyrni odozuoisimi osoby Wystepuj qcej o przyznanie ochrony. W Wyroku z dnia 26 paidziernika 2001 r. (V "CKN 195301, LEX 111' 5310?} Sod Najwyzszy stwierdzil, Ze ocena, czy czeéé czlowieka zostaia zagroiona bqdré naruszona, musi bye dokonana przy stosowaniu kryteriow obiektywnych. lstotne jest bowiem nie subiektywne odczucie osoby zqdajqcej ochrony prawnej, ale obiektywna reakcja opinii publicznej. Ponadto nje kazdy przypadek dyskomfortu psychicznego, jak shlsznie zauwazyi Sqd Ape1acyjny W Warszawie (uzasadnienie Wyroku z dnia 8 maja 2009 1‘. W sprawie VI AC21 1242108), spowodowany bezprawnym zachowaniem sie irmej osoby, jest Wystarczajqca, podstawq do poszukiwania ochrony sqdowej dobr osobistych, bowiem nalezy mieé na uwadze 1"oW11ieZ zobiektywizowana, ocene zewnetrznq. Konieczne jest rowniei zachowanie proporcji oraz uxniaru 1 nie rnozna naduzywaé instrumentow prawnych W1asciWyeh tej ochronie do przypadkow drobnych, opierajqcyoh sie W g1oW"nej mierze na subiektywnych odozueiaoh zainteresowanego, gdyz taki Sposob postepowania prowadzilby do deprecjonowania samego przedmiotu ochrony. Naleiy Inieé na Wzgledzie, Ze do istoty osadzenia W jednostce penitencjarnej nalezy pevme ograniczenie praW i Wolnosci jeclnostki. Trudno oezekiwaé, aby Warunki bytowe, sanitarne i soejalne panujsce W Warunkach penitencjarnych mogly odpowiadaé Warunkorn, ktore jednostka moze sarnodzielnie kreowao pozostajqc na Wolnosci. Kara pozbawienia Wolnosci stanowié ma pewnq dolegliwosé. Obowiqzkiem Wiadz publicznych jest jednak zapewnienie osadzonemu humanitamego wykonania kary pozbawienia wolnoéci, 2 poszanowaniem jego godnoéci, 'p'IaW i WD1T10.§Ci obywatelskioh. Ograniezenie tyoh Wolnosci rnoze Wynikaé z przepisow prawa i Wydanego na ich podstawie prawomocnego orzeczenia. W niniejszej sprawie powod uzasadniajqe swoje iqdanie wskazah Ze W trakcie konwojowania nanlszane by1o jego prawo do odpoczynku W porze nocnej, prawo do spozycia eiepkego posfiku, a nadto pOdI1OS11 on, ze przebyWa1 W C. W przeludnionych Warunkach. Powod WS1§.£iZyW€i.'11"('JV\r’111BZ, Ze W trakcie konwojow czesto przebywai Wsrod osob palqcych (zarowno osadzonych jak 1 funkcj onariuszy policji), przez co odczuwal liczne dolegliwoéci, W tym dusznoéci. W mysl § 1ust. 3 pkt 2 zarzqdzenia Nr 360 Komendanta Glownego Policji 2 dnia 26 marca 2009 1'. W sprawie metod i form wykonywania przez poiicjantow konwojow i doprowadzefi ( Dz. Urz. KGP 2 2009 r. Nr 6, poz. 29 ze zm.) konwojem etapowym jest system zbiorowego przemieszczania osob konwojowanych. Zgodnie 2 § 21 ust. 7 Wskazanego zarzqdzenia Nr 360 czas konwoju nie mote przekraczaé trzech dni. W swietle regulacji kodeksu kamego vsykonawczego (k.k.W.) oraz ustawy z dnia 6 kwiemia 1990 r. o Poiicji (Dz. U. z 2011 r., Nr 287, poz. 1687 z poin. 2111.) Policja jest jednym zpodmiotow realizujqcyeh obowiqzki W zalcresie konwojowania osob skazanych lub tymczasowo aresztowanych. Art. 4 § 1 1<.k.W. stanowi, Ze kary, érodki kame, zabezpieczajeee i zapobiegawczewykonuje sie w sposéb humanitamy, z poszanowaniem godnosci ludzkiej skazanego oraz is zakazuje sie stosowania tormr lub nieludzkiego, albo ponizajqcego traktowania i karania skazanego. Z kolei zgodnie z art. 4 § 2 k.k.W. skazany zachowujeprawa i wolnoéci obywatelskie. Ich ograniczenie moze Wynikaé jedynie z ustawy oraz 2 Wydanego najej podstawie prawomocnego orzeczenia. I Stosownie do art. 112 k.k.W. skazany korzysta z niezbednego dla zdrowia v1ypoczynku, w szczegolnosci 2 prawa do co najmniej 8~godzinnego czasu przeznaczonego na sen W ciqgu doby. Shlsznie zdaniem Sa,du wskazai pozwany, ii: prawo do 8godzinnego Wypoezynku " przyshlguje osobie skazanej, odbywajqcej kare pozbawienia Wolnoéci W jednostee penitencjarnej, a nie osobie konwojowanej. Prawo to ze Wzgledow ekonomicznych ulega ograniczeniom W trakcie konwojowania, ktore odbywa sie bez zbednych postojow. Zauwazyé przy tym nalezy, 12 Zaden Z realizowanych z udziaiem powoda konwojow nie przekroczy1okIesu trzech dni. Odnoénie Zal‘ZLl1'Ll powoda W kwestii nie zapevmienia jednego ciep1ego positku W t1‘akeie_ konwojowania, nalezy Wskazaé ii zgodnie z § 4 ust. 1 zarzqclzenia nr 48f2010 DyTektora Generalnego Shlzby Wieziennej 2 dnia 13 sierpnia 2010 r. W spraWie realizacji uprawnieri osob osadzonych W zakiadach kamyeh i aresztach éledczyoh; osadzony konwojowany, zmrudniony poza terenem zakladu albo biorzgey udziai W czynnosciaeh procesowych jednostki penitencjarnej otrzymuje, przed 0]Jl1SZCZ6l1_16II1 zakiadu, wyzywienie W postaci suehego prowiantu oraznapoj do .1 --- STRONA 3 --- zaspokojenia pragnienia na czas trwania konwoju, zatrudnienia planowanych czynnosei procesowych lub nauki. Zatem na pozwanym 012123/1 obowiazek zapewnienia powodowi suchego prowiantu W~lT&1(Ci€ realizaeji konwoju. Odnoszae sie do kwestii u2yeia kajdanek W trakcie realizacji konwoju to zagadnienie to normuje art. 16 ust.1. ustawy 2 dnia 6 kWietnia'1990 r. o Policji (D2. U. 2 2011 r., N1" 287, poz. 1687). Zgodnie 2 poWo1anyn1 przepisem W przypadkaoh, o ktoxych rnowa W art. 11 pkt 16 i S14 ustawy 2 dnia 24 maja 2013 r. o srodkaeh przymusu bezposredniego i broni palnej (D2. U. poz. 623), poliojanci moga uzyé srodkow przymusu bezposredniego, o ktorych mowa W art. 12 ust. 1 pkt 113 i 1720 tej ustawy, lub Wykorzystaé te srodki. Zastosowanie zatem u powoda WIl'8.1{CIB Wykonywanyeh konwoj ow srodka przyrnusu bezposredniego W postaci kajdanek, odby1o sie zgodnie 2 procedma. . Nalezy rowniez 2auWa2yé, i2 W trakcie konwojow powod nie zgtaszal Zadnyeh 2:1str2e2ef1 i vmioskow co do sposobu reaiizacji konWojoW. _ Biorac poWy2s2e pod uwage, W ocenie Sadu W niniejszej sprawie nie dos21o do naruszenia dobr osobistych powoda. Zgodnie 2 trescia art. 6 k.c. oraz art. 232 k.p.c. ciezar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, ktora 2 tego faktu Wywodzi skutki prawne. 1ak podlcreslzd Sad Najv»y2szy twierdzenie istomej dla sprawy okolicznosci powinno bye udowodnione pr2e2 strone to twierdzenie zg1as2aja,ea (wyrok Sedu Najwyzszego 2 dnia 22 Iistopada 2001, I PKN 660100). Zatem to na powodzie spoczywal eiezar dowodu w zakresie wykazania przytaczanych przez niego dzia1a1‘1jednostek podlegtych pozwanemu, W ktorych upatruje naruszenia dobr osobistych, a takze udowodnienia krzywdy, jakg W swojej ocenie poniost. PoW6d nie sprostat powyzszemu obowiazkowi, nie zaoferowat bowiem Sadowi odpowiednich dowodow na okolicznosé podnoszonych przez niego Warunkow W trakcie konwoj owania. Zdaniem Sadu powod nie udoWodni1, by warunki w jakich by} konwojowany miaiy cechy dreczenia go lub upokarzaniai Wywolywaly W nim realne poczucie krzywdy oraz naruszaly jego godnosé w stopniu wymagajaeym udzielenia mu ochrony prawnej. W odniesieniu do Wartosci, jaka jest godnosé czlowieka, Wskazaé nalezy, 2e podlega ona  podobnje jak i Wiele innych dobr i swobod obywatelskich  ograniczeniom, ktore sa niezbedne (konieczne) W deznokratycznym pafistwie prawnym. Zarowno przepisy Konstytuoji, jak i przepisy prawa rniedzynarodowego, ktore zostaky ratyfikowane przez Polske pozwalaja, na pozbawienie Wolnosci na zasadaoh i W trybie okresionym W ustawie. Takimi ustawami sa obowiazujaee W polskim porzadku praWnym  Kodeks postepowania karnego i Kodeks karny Wykonawozy. Odbywajacy kart; pozbawienia Woinosei musi sie liczyé 2 pewnymi ograniczeniami swobod i praw, mieszezaeymi sie W ramach prawnyoh regulujacych odbywanie kary pozbawienia Wolnosci. Powod skarzac sie na Wielokrotne konwoje, zapomina, i2 spowodowane jest to tylko i Wylaeznie jego postepowaniem i koniecznoscia przewozenia go na sprawy karne toozac e sie zjego udziaiem. W ocenie Sadu powod nie Wyka2a1 aby Warunki W jakieh by} konwojowany Wywo1a1y u niego jakiekolwiek negatywne konsekwencje. W ramach przedstawianych cloWodoW ograniczyt sie do wskazywania jak Wygladaly Warunki jego konWojoWania, natomiast W Zaden sposob nie potrat'11tego pr2e1o2yé na Wykazanie rzekomego uszczerbku W dobrach osobistych. Oczywistym powinno byé dla powoda, 2e przebywanie W Warunkach izolacyjnych 2 powodu popelnienia przestepstwa, skutkuje znaczaeymi ograniezeniami W stosunku do Wanlnkow, jakie na Wolnosei maja osoby nie naruszajace tak drastycznie porzadku prawnego. W analizowanej sprawie d2ia1a1’1 po2Wanego nie mo2na nznaé za bezprawne, albowiern nie byiy nacechowane 214 Wola i nie stanowily proby dys1<ryminacji. _ Jak Wielokrotnie Wska2yWa1 Europejski Trybunat Praw Czlowieka, traktowanie ponizajace, naruszajace godnosé to takie Wkroczenie W sfere integralnosci fizyeznej lub psychicznej cztowieka, ktore » W ocenie obiektywnej  WyWo1uje 11 ofiary odczucie strachu, stresu, podporzadkowania, zdolne do jej upokorzenia, upodlenia lub zniewazenia, podczas gdy zdaniem Sadu tego, powod nie clo§Wiadc2y1(por. Wyrok Sada Naj Wyzszego 2 22 lutego 2012 r., IV CSK 276111, OSNC 2012, N1" 9, poz. 107). Reasumujae, W ocenie Sadu powod nie udowodnil swojego roszczenia, dlatego te2 powodztwo 2g1os2one W niniejszej sprawie naleiato oddalié (vide pkt I wyroku). Na marginesie nalezy jeszcze zauwazyé, i2 gdyby nawet przyjaé twierdzenia powoda 2a praWd2iWe i uznaé, 2e faktycznie Warunki, W ktoryeh by]: konwojowany powod naruszaty jego dobra osobiste W postaci goclnosci, to i tak zdaniem Sadu skala tego naruszenia nie przybrata takiej formy, ktora wedhlg Sadu uzasadnizdaby zasadzenie zadoséuczynienia, czy W ktorej mozna byioby mowié 0 niegodziwyeh, nieludzkich Warunkach, jak Wska2ywa1a strona powodowa. Nale2y W tym miejscu przytoczyé poglad wyrazony przez Sad Najwyzszy W wyroku 2 dnia 2 paidziernika 2007‘r. W sprawie II CSK 269107, zgodnie 2 ktorym samo osadzenie W przeludnionej celi nie jest wystarezajaca podstawa do uwzglednienia zadania zasadzenia zadoséuezynienia. Zarowno W orzecznictwie krajowym jak i W orzeezeniach Europejskiego Trybunatu Praw Czéowieka podkreslano, 2e zasadnosé przyznania stronie zadoséuczynienia ma miejsce clopiero W sytuacji wystapienia skumulowanego efektu ztych Warunkow, a takze specyficzne zarzuty podnoszone przez skarzacych. Taka sytuacja zas nie wystepuje na tle przedrniotowej sprawy. Warto W tym miejscu zwrocié uwflgfi, 12 W judykaturze ugruntowany jest poglad, zgodnie 2 ktorym sad nie ma obowiazku zasadzenia zadoséuczynienia w kazdym przypadku naruszenia dobr osobistych (vide Wyrok Sadu Najwyzszego 2 dnia 19 kwietnia 20062, II PK. 245/05, OSNP 200717 Sf 101). Zasadzenie zadoséuczynienia ma charakter fakultatywny i od oceny sadu opartej na analizie okolicznosci konkretnej sprawy 2a1e2y przyznanie polcrzywdzonemu ochrony W tej formie (por. wyrok Sadu Apelacyjnego W sprawie 1 ACa 833106). Podstawowym kryterium decydujacym o mozliwosci zasadzenia zadoééuczynienia powinien bye m.in. stopie1'1 Winy naruszyeiela, rodzaj naruszonego dobra oraz poczucie pokrzywdzenia poszkodowanego. W Wyroku Sada Najwyzszego 2 dnia 12 grudnia 2002r. W sprawie V CKN 1581100 shlsznie Wskazano, iz decyzja o zasadzeniu zadoééuozynienia Winna bye poprzedzona ta1<2e zbadaniem nasilenia 21ej Woli naruszyciela i celowosci zastosowania tego srodka. Orzekaj ac o kosztaeh postepowania, Sad opar1 sie na tresci art. 1 02 k.p.c., zgodnie 2 ktoryrn W Wypadkach szczegolnie uzasadnionych sad mote zasadzié od strony przegrywajaeej tylko ezesé kosztow albo nie oboia2at.': jej W ogole 1<os2tan1i. Cytowany przepis ustanawia zasade siusznoéci, bedaca odstepstwem od zasady odpoWied2ia1nosci za wynik prooesu. Nie kon1<rety2uje on pojecia ,,WypadkoW szczegolnie uzasadnionych“, pozostajae ieh kwalifikaeje, przy uwzglednieniu ea1oks2ta1tu okolicznosei danej sprawy, sadowi (orzeczenie Sadu NajWy2szego 2 dnia 20 grudnia 192312, I1 CZ --- STRONA 4 --- 21 0173, niepubl). Taka uzasadniona sytuaeja ma zdaniem Sadu miejsce W przedmiotowej sprawie. PoWdd znaj duje sie boWierr1 W ‘trudnej sytuacji finansowej, a jak Wynika 2e 21o2onego przez niego oéwiadczenia o stanie maj atkowym (k. 2426) nie posiada on Zadnych oszczednosei, W zwiazku 2 ezym Sad odstapfl od obeiaiania powoda kosztami postepowania na r2ec2 strony pozwanej i dlatego te2 or2ek1jak W pkt II senteneji Wyroku. Z kolei pozostate nieuiszczone koszty sztdowe W postaci oplaty od pozwu Sad pr2eja1 na rachunek Skarbu 1’af1stWa rnajac na uwadze treéé art. 100 ust. 2 oraz art. 113 ustawy 2 dnia 28 lipca 2005 r. o kosztaeh sadowych W sprawach cywilnych (pkt III Wyroku). '