Postanowienie 11 c 100112

--- STRONA 1 --- Sygn. akt 11 c 100112   113 pndsiawie usiawy 2 dnia 6.09.2001 r. 0 dostgpie d01nf0rn:acj}puiJlic2nei Dz. U. H2 pot. H98 2 péén. zm. przekazano infrarrnacje publiczrsa, w formie ciokumeniu lub w formie przetwcrzonej W IMIENIU RZECZYPQSPQLITEJ POLSKIEJ .... ...... ......... .. F Ianiq i nazwisku wninskudawcy Dnia 27 Wrzeénia 2013 r. ......... ..........  a res wmoskadawcy Sqd Okreggowy w Warszawie II Wydziai Cywilny W skiadzie: Przewodniczqcyz SSR (del) Magdalena Antosiewicz Protokolantz Wioleta Folman ’ po rozpoznaniu W dniu 18 wrzeénia 2013 1. W Warszawie na rozprawie sprawy 2 powédztwa M. W., J. K., W. K. (1) przeciwko Skarbowi PafistwaMinistrowi Infrastruktury 0 odszkodowanie I oddala powédztwo;  II odstgpuje od obciqiania powodéw kosztami postgpowania w sprawie; . III przyznaje radcy prawnemu P. O. kwotg 7200 (sieclem tysigcy dwieécie) zlotych wraz z podatkiem VAT z sum Skarbu Palistwa Kasa Sqdu Okrggowego tytulem nieoplaconej pomocy prawnej udzielonej z urzcgdu; ' IV nieuiszczone koszty sqdowe przejmuje na rachunek Skarbu Palistwa. Sygn. akt IIC 100/12 _ . _ UZASADNIENIE Pozwem zlozonym W dniu 16 listopada 2010 roku W Sqdzie Okrggowym W Lodzi powodowie M. W., H. K. (W ktérego prawa W Wyniku émierci powoda wstqpil jego spadkobierca, M. K., k. 45, a wpbec ktérego ostatecznie zarzqdzono zwrot p0ZWL1 w dniu 1 lutego 2013 roku, k. 201, 276), J. K. oraz W. K. (1) wnieéli 0 zasqdzelfie od pozwanego Skarbu Pafistwa  Starosty (...) kwoty 1.982.000 ziotych z ustawowymi odsetkami od dnia Wniesienia pozwu do dnia zaplaty oraz zasqdzenie kosztéw procesu (vozew — la 2 4). Uzasadniajqc zqdanie pozwu powodowie wskazali, Ze sq spadkobiercami po W. K. (2)/ojcu/, ktéry byl whécicielem cegielni i domu mieszkalnego usytuowanych na dziaice gruntu 0 powierzchni 3,62 ha poiozonej W P.. W dniu 22 listopada 1951 roku cegielnia zostala przej Qta pod zarzqd paxistwowy. Nastqpnie orzeczeniem Ministra Budownictwa i Przemyshl Materialéw Budowlanych Z dnia 12 lipca 1966 roku, cegielnia Wraz Z g1'u.ntem zostala przej Qta na WI8S110§(§ Pafistwa. Powodowie podnieéli ponadto, Z6 W 1990 roku W. K. (1) wysta,pi1 do Ministra Przemyslu i Handlu z wnioskiem 0 stwierdzenie niewaznoéci . orzeczenia Ministra Budowniclwa i Materia1éw’Budowlanych Z 1966 roku. D0 wniosku przyiqczyli siQ: M. W., J. K. i H. K. /rbdzefistwo W. K. (1)11. Powodowie wskazali, Ze w wyniku przeprowadzonego postqpowania administracyjnego, Minister Infrastruktury decyzjqz dnia 28 marca 2003 roku, stwierdzil Ze orzeczenie Ministra Budownictwa i Przemyslu Materiaiéw Budowianych z dnia 12 lipca 1966 10ku_ 0 przejqciu na wkasnoéé Pafistwa przedsiqbiorstwa. p.n. ,, Cegielnia (...) W P., pow. L.” wydane zostaha z naruszeniem prawa, Jednoczeénie powodowie zaznaczyli, Ze wobec zaistnienia nieodwracalnych skutkéw --- STRONA 2 --- prawnych, mianowicie sprzedania nieruchomosci aktem notarialnyrn z dnia 25 kwietnia 1983 roku, rep. (...), A. S.i W. K. (3),organ naczelny, stosownie do art. 156 § 2 k.p.a., mogt jedynie stwierdzié, ze orzeczenie z dnia 12 lipca 1966 rokuzostaio W'YCi8I16 z nanlszeniem prawa. Ponadto, powodowie Wskazali, ze Wnioskiem z kwietnia 2008 roku Wystzgpili do Sqdu Rejonowego W Lowiczu o zawezwanie do proby ugodowej Skarbu Pafistwa Starosty (...) W zwiagku z bezprawnym przejeciem cegielni W P., jednakze pozwany odmowii przysta,pie11ia"do polubownego zaiatwienia sporu (pozew — k. 2 4). W odpowiedzi na pozew pozwany Skarb Palistwa — Starosta (...) Wniésl o dokonanie W trybie art. 67 § 2 k.p.c. Wiasciwego oznaczenia pozwanego statio fisci i Wskazanie W miej see Starosty (...) Ministra Infrastnllcttlry, przekazanie sprawy sqdowi Wiaéciwemu, tj. Sacdowi Okregowemu W Warszawie, oddaienie powodztwa W caioéci, a takze zasqdzenie od poWod6W na rzecz pozwanego Skarbu Pafistwa kosztow postqpowania Wedlug norm przepisanych (odpowiedé napozew  k. 545 7). Uzasadniajqc swoje stanowisko W sprawie w przedmiocie wlaéciwego oznaczenia static fisci pozwanego, Skarb Pafistwa wskazai, iz skoro powodowie uzasadniali swoje roszczenie odszkodowawcze zdarzeniem powoduj qcym szkode, ktorym miala byé decyzja Ministra Budownictwa i Przemyslu Materiaiéw Budowlanych z dnia 12 lipca 1966 roku, to W zwiqzku z tym wlasciwym statio fisci, do ktorego Winno byé kierowane roszczenie jest Minister Infrastruktury. Skarb Pafistwa Zakwestionowai powodztwo zarowno co do zasady jak i Wysokoéei. Pozwany podniosi, ze powodowie nie wykazali, iz przyshlguje im roszezenie odszkodowaweze, bowiem nie Wykazali nastepstwa prawnego po W. K. (2). Zdaniem pozwanego nie zostalo takze Wykazane, ze prawa Wlasnosci do przedsiebiorstwa Cegielnia (...) W P., pow. L. przyslugiwaio Wylqcznie W. K. (2). Nie zostalo Wykazane, ze niemchomosé, na ktorej prowadzona byla dziatalnosé cegielni byia Wiasnoéciq W. K. (2). Strona powodowa nie wykazaia, aby na skutek Wadliwej decyzji poniosla szkode oraz nie Wykazala istnienia zwiqzku przyczynowego pomiedzy szkodq, a deeyzjq administracyjnq. Ponadto, pozwany zgiosil zarzut przedawnienia roszczefi odszkodowawczych powodéw, Wskazujqc, Ze W niniej szej sprawie Wadliwa decyzja administracyjna Wskazana przez poWod6W jako zdarzenie xvyrzqdzajape szkode oraz decyzja nadzorcza zostaty Wydane przed uchyieniem art. 160 § 1 k.p.a. przepisami ustawy z dnia 17 cze1Wca 2004 roku o zmianie ustawy  Kodeks cywilny oraz niektozych innych ustaw, a zgodnie z trescia. art. 160 § 6 1<.p.a. roszczenie odszkodowawcze przedawnia siq z upiywem trzech lat od dnia, W ktoiym stala sie ostateczna decyzja stwierdzaj qca niewaznosé decyzji administracyj nej Wydanej z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. albo decyzja stwierdzajqoa, ze zaskarzona decyzja zostaia Wydana. z naruszeniem przepisow prawa. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2011 roku Sqd Okrggowy W Lodzi dokonai Wlasciwej reprezentacji Skarbu Palistwa ustalaj ace, ze podmiotem uprawnionym do podej rnowania czynnosci proeesowyoh W jego imieniu jest Minister Infrastruktury i zwolnii od udzialu W niniej szej sprawie dotyohozasowqjednostke organizacyjna. Skarbu Pafistwa — Staroste (...). Ponadto, Sqd ten stwierdzil swoja niewlasciwosé miej SCOWQI przekazaé sprawe do rozpoznania Sqdowi Okreggowemu W Warszawie.  Precyzujqc swoje roszczenie W ostatecznym ksztatcie M. W. i J. K. Wniosly o zasqdzenie na rzecz kazdej z nich kwote po 495.500 zlotych od dnia Wytoczenia powodztwa do dnia zaplaty. Natomiast W. K. (1) Wniosi o zasqdzenie na jego rzecz kwoty 495.500 zlotych wraz z ustawowymi odsetkami 0d dnia 22 listopada 1951 roku do dnia zaplaty, a ponadto kwoty 94.5 00.000 zlotych tytuiem utraconych korzysci Wraz z odsetkarni ustawowymi od dnia 22 listopada 1951 roku oraz zadoséuczynienia W wysokosci 100.000 ziotych za szkody moralne zwiqzane z bezprawnym odebraniem Wlasnosci. W odpowiedzi na podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczefi powodowie Wskazali, ze W ich ocenie roszozenie nie jest przedawnione, a podniesienie zarzutu przedawnienia stanowi naduzycie prawa. Powodowie Wskazali, ze domagali sie zaplaty odszkodowania wnioskiem z 24 marca 2000 roku a Wniosek ten spowodowal z mocy prawa WSZCZQC1C postepowania administracyjnego W sprawie o ' odszkodowanie. Tymczasem, skoro W. K. (1) zaskarzyl ostatecznq decyzje z 08 lipca 1999 roku Ministra Gospodarki, to miala miej see sytuacj a, W ktorej Minister Gospodarki obligatoryjnie na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. powinien zawiesié postepowanie o zaplatq odszkodowania Wszczete przez powodow Wnioskiem z dnia 24 marca 2000 roku do czasu prawomocnego rozstrzygniecia przez sa.d administracyjny skargi W. K. (1) i Wydania przez organ administracji nowych decyzji, albowiem rozstrzygaly one tzw. zagadnienie --- STRONA 3 --- Wstepne. Jak podniesli powodowie, skoro Minister Gospodarki nie wydai postanowienia 0 zawieszeniu choé by} do tego zobowiztzaiiy, to nalezy przyj 3.6 ze postepowanie administracyjne W sprawie o zaptate odszkodowania trwaio naclal, tyle ze zachodzila bezczynnosé organu administracji, a ta bezczynnosé trwaia co naj mniej az do uehylenia art. 160 k.p.a. ustawq z 17 czerwca 2004 roku o zmianie ustawy  Kodeks cywilny i niektéryeh innych ustaw, a zatem co najmniej do 01 Wrzesnia 2004 roku i nastepnie trwaia nadal W nowym stanie prawnyrn. Zdaniem powodow trzyletni termin przedawnienia roszczenia nalezy obliczaé od dnia Wydania decyzji o odmowie odszkodowania albo od dnia Wydania decyzji o odszkodowaniu, z ktorej strona byiaby niezadowolona, a poniewaz zadna deeyzja W tej sprawie Wydana nie zostaia to termin przedavmienia nie mogi uplynqé. Uzasadniaj ap zarzut naduzyeia prawa pozwanego do podniesienia zarzutu przedawnienia strona powodowa Wskazaia, ze do ewentualnego przedawnienia doszlo Wskutek ' bezczynnosci pozwanego. Pozwany bowiem powinien by} rozpoznaé Wniosek powodéw z 24 marca 2000 roku o odszkodowanie przez wydanie odpowiedniej decyzji  czy to W formie postanowienia o zawieszeniu postepowania administracyj nego czy to W formie decyzji administracyjnej 0 odmowie odszkodowania. . Powodowie bowiem byli przekonani dziaiaj qc W zaufaniu do organéw panstwa, ze po ziozeniu wniosku 0 odszkodowanie sprawie zostanie nadany bieg, a powodowie nie wiedzieli ze organ administracji pafistwowej pozostawil ich Wniosek o odszkodowanie po prostu bez biegu i begdacc W przekonaniu, ze  Wniosek czeka na zaiatwienie cierpliwie czekali na zalatwienie sprawy maj qc na uwadze ze ich starania o zwrot cegielni lub odszkodowanie rozpoczeli jeszcze na p0GZ9JkL1 lat dziewieédziesiqtych. Z powyzszych przyczyn strona powodowa. zarzuciia, Ze pozwany nie moze skorzystaé z zarzutu przedawnienia, aibowiem maj do na uwadze Wieloietnie juz starania powodow, pozwany swoim dziaianiem ,,u§pii” ich czujnosé przez co termin przedawnienia eWentua1nie'up1ynaj. Ponadto skorzystanie przez pozwanego z zarzutu przedawnienia nie moze bye W powoianych okolicznosciach uwazane z_a wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony Quismaprocesowe — k. I47152, I94, 222, 294). _ Ostatecznie pozwany S.ka'rb  Pafistwa — Minister Infrastruktury zastepowany przez Prokuratorie Generalna. Skarbu Paiistwa Wniosi o oddalenie powodztwa W caiosci i zasqdzeilie kosztow procesu (sranowisko pozwanego — k. 309). . Sqd ustalii nastepujqcy stan faktyczny: W. K. (2) przed II Wojnq Swiatowa. byi Wlascicielem przedsiebiorstwa pod 118.ZWQ(...) poiozonej W P., powiat (...). Spadkobiercami po W. K. (2) byiy jego dzieci — M. W., H. K., J. K. oraz W. K. (1) W ‘A czesci kazde z nioh. Spadek po H. K. nabyi W caiosci jego syn M. K.. . Zarzqdzeniem z dnia 6 listopada. 1951 roku Minister Przemyslu i Handlu ustanowii przymusowy zarzqd panstwowy nad przedsiebiorstwem nalezqcym do W. K. (2). Fizyczne przej eoie przedsiebiorstwa nastqpiio W dniu 22 listopada 1951 roku, z ktorej to czynnoéci sporzqdzony zostal protoko1,.a orzeczeniem 2 dnia 12 lipca 1966 roku Minister Budownictwa i Przemysiu Materialow Budowlanych stwierdzil przej scie na Wiasnosé Panstwa przedsiebiorstwa (...). _ Na poczqtku lat dziewieédziesiqtych XX Wieku H. K., J. K. oraz M. W. podjeli starania 0 zwrot przej etego przedsiebiorstwa nalezqcego do ich ojca. . 0 Decyzjq z dnia 8 lipca 1999 roku Minister Gospodarki stwierdzil, ze zarzqdzenie Ministra Przemyshi i Handlu 2 dnia 6 iistopada 1951 roku W sprawie ustanowienia przymusowego zarzqdu pazistwowego nad ' przedsiebiorstwem cegielni, zostaio Wydane z naruszeniem prawa. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, z Wniosku W. K. (1), decyzjqz dnia 28 pazdziemika. 1999 roku Minister Gospodarki utrzymal W mocy Wlasnq decyzje 2 dniaS lipca 1999 roku. I . _ W dniu 28 listopada 1999 roku W. K. (1) zaskarzyl wyzej wyinieniona. decyzje Ministra Gospodarki z' dnia 28 pazdziernika 1999 roku do Naczelnego Sqdtl Administracyjnego. Pismem z dnia 24 marca 2000 roku J. K. oraz M. W. wystqpily do Ministra Gospodarki z Wnioskiem o zapiate odszkodowania z tytuhi przej etego przedsiebiorstwa. W odpowiedzi na powyzszy Wniosek, pismem z dnia 3 kwietna 2000 roku Ministerstwo Gospodarki poinformowaio J. K. oraz M. W. o przedwczesnosci --- STRONA 4 --- Wniosku o odszkodowanie. Jednoczesnie Wnioskodawczynie zostaiy pouczone co do szczegoiowej sciezki postepowania administracyj nego, po Wyczerpaniu ktérej beda, mogiy doehodzie odszkodowania. Rozpoznaj ap skarge W. K. (2), Wyrokiem 2 dnia 18 marca 2002 roku, sygn. akt IV SA 2181/99 Naczelny Sa,d Administracyjny uchylii zaskarzona, decyzje Ministra Gospodarki z dnia 28 pazdziemika 1999 roku i poprzedzaj a,ca,jq deoyzje Ministra Gospodarki z dnia 8 Iipca 1999 roku przekazujqc sprawe do ponownego rozpoznania. .  Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Minister Gospodarki deoyzjqz dnia 15 Wrzesnia 2002 roku stwierdzii niewaznosé zarzqdzenia z dnia 6 Iistopada 1951 roku Wydanego W przedmiocie ustanowienia przymusowego zarzqdu paiistwowego nad przedsiebiorstwem p1'1. ,, Cegie1nia(...) W P., pow. L”. Decyzja ta staia sie ostateczna z chwilqjej Wydania, a zadna ze stron postepowania administracyj nego, mimo odbioru odpisu tej decyzji (W dniu 21 i 22 pazdziernika 2002 roku) nie ziozyla wniosku 0 ponowne rozpatrzenie sprawy W trybie art. I27 §»3 k.p.a. W terrninie 14 dni. Pismem z dnia 12 listopada 2002 roku Ministerstwo Gospodarki przekazaio decyzje Ministra Gospodarki z dnia. 15 Wrzesnia 2002 roku Wraz z aktami sprawy Ministrowi Infrastrul<t11ry celem oceny legalnosci orzeczenia Ministra Budownictwa i Przemyslu Materialéw Budowlanych z dnia 12 lipoa 1966 roku. Zawiadomieniem 2 dnia 26 Iistopada 2002 roku Minister Infrastruktury poinformowai strony o Wszczeciu postepowania W sprawie stwierdzenia niewaznosci orzeczenia Ministra Budownictwa i Przemysiu Materiaidw Budowlanych z dnia 12 lipca. 1966 roku wydanego W przedmiocie przej scia na Wlasnosé Paiistwa przedsiebiorstwa pn. ,, Cegielnia (...) W P., pow. L”. Decyzjqz dnia 28 lutego 2003 roku, Minister Infrastruktury po rozpatrzeniu Wniosku W. K. (1), H. K., M. W. oraz J. K. stwierdzit, ze orzeczenie Ministra Budownictwa i Przemysiu Materialéw Budowlanych 2 dnia 12 lipca 1966 roku o przej sciu na Wlasnoée Paristwa przedsiebiorstwa pn. ,, Cegielnia (...) W P., pow. L.” Wydane zostaio z naruszeniem prawa. Deoyzjq z dnia 26 maja 2003 roku Minister Infrastrul<tu_ry utrzymai W mooy swoja, decyzje z dnia 28 lutego 2003 roku. Postanowieniem z dnia 9 pazdziernika 2003 roku, W sprawie sygn. akt IV SA 25 14103 Naczelny Said Administracyjny odrzueil skarge J. K. na decyzje Ministra Infrastruktury z dnia 26 maja 2003 roku, a Wyrokiem z dnia 1 czerwca 2004 roku, sygn. akt IV SA 2473/03 Wojewodzki Sa,d Administracyjny W Warszawie oddalil skarge W. K. (1) na decyzje Ministra Infrastruktury z dnia 26 maja 2003 roku. Wyrok ten, na skutek odrzucenia skargi kasacyj nej powoda W. K. (1), stair sie prawomocny z dniem 14 pazdziemika 2004 roku. J. K. oraz M. W. braiy czynny udziai W postepowaniu administracyjnym W przedmiocie stwierdzenia niewaznosci orzeczenia Ministra Budownictwa i Przemyslu Materialéw Budowlanych z dnia 12 lipca 1966 roku i byiy W nim reprezentowane przez profesj onalnego pehiomocnika W dniu 18 kwietnia 2008 roku J. K., M. W. oraz H. K. ziozyli W Sa,dzie Rejonowym W Lowiczu Wniosek o zawezwanie Skarbu Paiistwa do préby ugodowej w sprawie o odszkodowanie W wysokoéci 1.982.000 zlotych W zwiqzku 2 bezprawnym przej eciem a nastepnie zbyciem osobom fizycznym przedsiebiorstwe pod nazwa, Cegielnia (...) W P. powiat L.. Sprawa zostala zarejestrowana pod sygn. akt I Co 260/08. W sprawie tej nie doszio do zawarcia ugody. Powyzszy stan faktyczny, ktéry byl co do zasady bezsporny pomiedzy stronami, Sqd ustalil w oparciu o odpisy i kserokopie doiqczonych przez powodow oraz pozwanego dokumentéw, W szczegdinoscir kopii rozwiqzania umowy dzierzawy — k. 229, kopii protokohi z dnia 22 listopada 1951 roku — k. 10, 157, kopii orzeczenia Ministra Budownictwa i Przemyshl Materialéw Budowlanych 2 dnia 12 lipca 1966 roku — k. 9, 156, kopii pisma z dnia 16 listopada 1991 roku? k. 169, kopii pisma z dnia 14 Wrzesnia 1998 roku — k. 243, kopii decyzji Ministra Gospodarki 2 dnia 8 Iipca 1999 roku — k. 158162, Wniosku oraz kopii wniosku z dnia 17 rnarea 2000 roku — k. 166167, 280281, kopii pisma z dnia 03 kwietnia 2000 roku  k. 207208, 242, odpisu Wyroku z dnia 18 marca 2002 roku — k. 163165, kopii decyzji Ministra Gospodarki z dnia 15 Wrzesnia 2002 roku — k. 2092013, 231233, kopii zawiadomienia z dnia 26 listopada 2002 roku — k. 234, --- STRONA 5 --- kopii decyzji Ministra Infrastmkttiry z dnia 28 lutego 2003 roku — k. 56, 153154, 217220, 235236, kopii decyzji Ministra Infrastruktury z dnia. 26 maja 2003 roku — k. 78, 155, 214216, kopii skargi z dnia 1 lipca 2003 roku — k. 244, kopii postanowienia NSA z dnia 9 pazdziemika 2003 roku — k. 23 7, kopii Wyroku WSA W Warszawie z dnia 1 czerwca 2004 roku ~ k. 238 241, kopii ksiegi Wieczystej — k. 1112, odpisu aktu zgonu  k. 43, 95, 103, odpisu postanowienia z dnia 21 kwietnia 2011 roku k. 44, 96, 104, odpisu postanowienia z dnia 11 kwietnia I980 roku — k. 168, Wniosku 0 zawezwanie do préby ugodowej — k. 24 oraz protokoiu posiedzenia — k. 61 akt sprawy I Co 260/'08 Sadu Rej onowego W Lowiezu, zwrotnych potwierdzen odbioru — k. 182 1 8'7 oraz postanowienja WSA W Warszawie 2 dnia 5 stycznia 2007 roku (bez numeru karty)  akt administracyjnych (...), a takze W oparciu o zeznania ziozone przez powodéw: J. K.  k. 308 i 310, M. W. — k. 308 i 310 oraz W. K. (1) —k. 308309 i 310. Wiarygodne dla Sadu byiy Wyzej wymienione oryginaiy dokumentéw oraz kserokopiom tych dokumentow, albowiem zadna ze stron nie kwestionowaia tak istnienia Wyzej Wymienionyeh dokumentéw, ich autentycznosci i Wiarygodnosci, jak i zgodnosci ich kserokopii ziozonych do akt z oryginaiami. W zvviazlm z powyzszych réwniez i Sad nie miai podstaw, aby odméwié wiary tym dowodom. Sad dai Wiare rdwniez powodom W zalcresie ziozonych przez nich zeznafi na temat doehodzenia roszczefi zwiaczanyeh 2 odzyskaniem prawa Wlasnosci przedsiebiorstwa nalezacego do ich oj ca. W ocenie Sadu zeznania powodow byiy spéjne, logiczne i Wzajemnie sie uzupehiiajace, jednakze ich tresé nie przemawiaia jeszeze 2 jednej strony za zasadnoscia zgioszonego powédztwa oraz z drugiej strony za siusznoscia twierdzenia, ze podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczefi byi niezasadny. Sad zwazyl, co nastepuje: J. K., M. W. oraz W. K. (1) Wystapili W niniej szej sprawie z roszczeniem, ktére Wywodzili z faktu Wydania dwoch Wadliwych orzeczeii administracyjnych: po pierwsze zarzadzenia z dnia 6 listopada 1951 roku Ministra Przemysiu i Handlu, ktérym ustanowiono przymusowy zarzad panstwowy nad przedsiebiorslwem Cegieini prowadzonej przez ich ojca We Wsi P. powiat L. oraz po drugie, orzeczenia z dnia 12 lipca 1966 roku Ministra Budownietwa i Przemyshl Materiatdw Budowlanych, ktfny stwierdzii przej scie na. wiasnosé Panstwa przedsiebiorstwa pn. ,, Cegielnia (...) W P., pow. L”. Powoiujac sie na tak ustalona podstawe faktyczna sprawy powodowie Wniesli o zasadzenie na ich rzecz od Skarbu Paiistwa, ktory ponosii odpowiedzialnosé za Wydanie wyzej uomawianych, a Wadliwych decyzji, kwot po 495.500 ziotych tytulem odszkodowania za przejete i niezwrocone przedsiebiorstwo nalezace do ich ojea, a ponadto, jak Wskazano Wyzej W. K. (1), modyfkujac roszczenie odsetkowe Wniosi takze o zasadzenie na jego rzecz kwoty 94.5 00.000 ztotych tytuiem utraconyeh korzysci Wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 22 listopada 1951 roku oraz zadoséuczynienia W Wysokosci 100.000 ziotych za szkody moraine zwiaczane z bezprawnym odebraniem Wiasnosci. Kwestie odpowiedzialnosci odszkodowawczej organow administracji panstwowej za szkode Wyrzadzona, decyzja adrniiiistracyjna reguluje W obecnie obowiazujqcym stanie prawnym art. 4171 § 2 k.c., ktery Wszedi W zycie z dniem 1 wrzeénia 2004 roku W nastepstwie uchwalenia ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o zmianie ustawy  Kodeks cywilny oraz niektorych imiych ustaw (Dz. U. Nr 162, péz. 1692). Ustawa ta W art. 2 ust. 2 uchyliia W oaiosci art. 160 k.p.a. wjego dotychczasowym brzmieniu. Zgodnie z oboWia,zuja,cyn1 obecnie art. 4171 § 2 k.c., jezeli szkoda zostala Wyrzadzona przez Wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej deeyzj i, jej naprawienia mozna zqdaé po stwierdzeniu we wiasciwym postepowaniu ich niezgodnosci z prawem. Odnosi sie to réwniez do wypadku, gdy prawomocne orzeczenie lub ostateczna decyzja zostaiy Wydane na podstawie aktu normatywnego niezgodnego z Konstytucja, ratyfikowana umowa miedzynarodovva lub 11S1l£1WQ. Warunkiem dochodzenia odszkodowania za szkode wyrzqdzona przez Wydanie prawomoenego orzeczenia. jest Wczesniejsze stwierdzenie ,,we Wiasciwym postepowaniu” niezgodnosci Wydanego orzeczenia 2 prawem (art. 417' § 2 k.c.). Nie ulega Watpliwosci, ze W niniej szej sprawie doszio do stwierdzenia niezgodnoéei z prawem omawianych orzeczeii administracyjnych. Mianowieie Minister Gospodarki decyzjaz dnia 15 Wrzesnia 2002 roku stwierdzil niewaznosé zarzadzenia z dnia 6 iistopada 1951 roku Wydanego W przedmiocie ustanowienia przymusowego zarzadu paiistwowego nad przedsiebiorstwem pn. ,, Cegie1nia(...) W P., pow. L”, a decyzj:2, --- STRONA 6 --- z dnia 28 lutego 2003 roku, Minister hfirastruktmy stwierdzii, Ze orzeczenie Ministra Budownictwa i Przemyslu Materialow Budowlanyoh z dnia I2 lipca I966 roku 0 przej éciu na wlasnoéé Pafistwa przedsiebiorstwa (...) zostalo z naruszeniem prawa. Jednoczeénie jednak, zgodnie 2 art. 5 przywoianej ustawy noweiizuj acej z dnia 17 czerwca 2004 roku;'do zdarzefi i stanow prawnych powstalych przed dniem wejécia w Zycie niniej szej ustawy stosuje sie przepisy art. 417, art. 419, art. 420, m. 4201, art. 4202 i art. 421 ustawy kodeks cywilny O1‘aZ an. 153, art. 160 1 art. 161 § 5 ustawy kodeks postepowania administracyjnego, W brzmieniu obowiazuj acym do dnia wejécia W Zycie niniej szej ustawy. V W okolicznoéciach niniej szej sprawy bezspomym byio, i2 pierwotne decyzje administracyjne, rodzaca roszczenie odszkodowawcze zostaiy wydana przez dniem I wrzeénia 2004 roku, to jest odpowiednio w dniu 6 listopada 1951 roku oraz W dniu 12 lipca 1966 roku. Nie mniej jednak przypomnieé nalezy, ii kwestia interpretacji art. 5 wyzej powolanej ustawy zmieniaj acej budzila kontrowersje. Ostatecznie jednak zostaly one rozstrzygniete w uchwale Sadu Najwyzszego z dnia 31 marca 2011 roku, sygn. akt: III CZP 112/10. W uchwale tej Sad Najwyzszy wyrazii poglad, 2e do roszczefi 0 naprawienie szkody wyrzadzonej ostateczna decyzja administracyjna wydana przed dniem 1 Wrzeénia 2004 roku, ktorej niewaznoéé lub wydanie jej z naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a. stwierdzono po tyrn dniu, ma. zastosowanie art. 160 § 1, 2, 3 i 6 k.p.a. oraz jezeli ostateczna wadliwa decyzja administracyj na zostala wydana przed dniem wej écia W Zycie Konstytucji RP odszkodowanie przysluguj ace na podstawie art. 160 § 1 k.p.a. nie obejmuje korzyéci utraconych wskutek jej wydania, choéby utrata nastapila po dniu wej écia W Zycie Konstytucji. W tym stanie prawnym podstawa roszczenia zgioszonego przez powodow W niniej szej sprawie byl art. 160 k.p.a. w takim rozumieniu, jaki zostal zinterpretowany W powoianej uchwale Sadu Naj Wyzszego z dnia 31 marca 2011 roku. Konsekwencja zastosowania W niniej szej sprawie art. 160 k.p.a. byla rovmiez koniecznosié przyj ecia stosowania okresilonego w tym przepisie terminu przedawnienia roszczefi. Zgodnie z art. 160 k.p.a. (przed jego uchyleniem), stronie, ktora poniosia szkode na skutek wydania decyzji z naruszeniem przepisu art. I56 § I k.p.a. albo stwierdzenja niewainoéci takiej decyzji, sluzylo roszczenie o odszkodowanie za poniesiona rzeozywista szkode, chyba Ze ponosiia ona wine za powstanie okolicznoéci Wymienionych W tym przepisie. W myél art. 160 § 3 k.p.a., odszkodowanie przysiugiwaio 0d organu, ktory wydal decyzje z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a., chyba Ze wine za powstanie okolicznoéci wymienionych W tym przepisie ponosila inna strona postepowania dotyczacego tej decyzji; W tym ostatnim przypadku roszczenie 0 odszkodowanie sluzyio w stos_u.nl<u do strony winnej powstania tych okolicznoéci. Zgodnie z art. 160 § 6 k.p.a., roszczenie 0 odszkodowanie przedawnialo sie 2 uplfywem trzech lat od dnia, W ktorym stala sie ostateczna decyzja stwierdzajaca niewaznoéé decyzji wydanej z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. albo decyzja, W ktorej organ stwierdzii, W myél art. 158 § 2 k.p.a., 2e zaskarzona decyzja zostala wydana z naruszeniem przepisu art. 156 § I k.p.a. W okolicznosiciach niniej szej sprawy zwazyé nalezy, iz decyzja Ministra Gospodarki z dnia 15 wrzeénia 2002 roku, ktora stvwlerdzono niewaznoéé zarzadzenia Ministra Przemyslu i Handlu z dnia 6 listopada 1951 roku o ustanowieniu przymusowego zarzadu pafistwowego nad przedsiqbiorstwem cegielni prowadzonej przez ojca powodow, zgodnie z przepisami kodeksu postepowania adrninistracyj nego, stala sie ostateczna z dniem jej Wydania. Zgodrlie bowiem z art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej przez Ministra nie sluzy odwoianie. Jednakze strona niezadowolona z decyzji moze zwrocié sie do Ministra, ktéry wyda1ataka_ decyzje, 0 ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku takiego stosuje sie wowczas odpowiednio przepisy dotyczaoe odwoiafi od decyzji. W niniej szej spfawie Zadna ze stron tego postepowania nie zIo2y1a Wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy W trybie art. 127 § 3 k.p.a. W terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu decyzji (W dniu 21 i 22 paidziemika 2002 roku). Tym samym przedmiotowa decyzja Z dniem jej wydania stala sie ostateczna. i podlega Wykonaniu. --- STRONA 7 --- Zgodnie z art. 160 § 1 k.p.a. W zw. z art. 160 § 6 k.p.a. roszozenie odszkodowawcze za poniesiona szkode przedawnia sie z uplywem lat 3 od dnia W ktorym stala sie ostateozna decyzja stwierdzaj aca niewaznoéé decyzji Wydanej z naruszeniem przepisu art. I56 § 1 k.p.a. ' W konsekwencji nalezy stwierdzié, ze przewidziany art. 160 § 6 k.p.a. 3 — letni termin przedawnienia roszczefi zwiazanych z Wydaniem Wadliwego orzeczenia z dnia 6 listopada 1951 roku rozpoczal swoj bieg W dniu 15 Wrzeénia 2002 roku i uplynql W dniu 15 Wrzeénia 2005 roku. RoWnie2 W przypadlm roszczefi zwiazanyoh z Wydaniem przez Ministra Budowniotwa i Przemyshr Materialow Budowlanych Wadliwego orzeczenia z dnia 12 Iipca 1966 roku, ktorym Minister stwierdzil przejécie na Wtasnoéé Pafistwa przedsiebiorstwa pn. ,, Cegielnia (...) W P., pow. L”, doszto do przedawnienia. Naleiy bowiem zauwazyé, Ze wydanie tego orzeczenia z naruszeniem prawa zostalo stwierdzone decyzja Ministra Infrastruktury z dnia 28 Iutego 2003 roku. Rowniez i W tym przypadku orzeczenie to stalo sie ostateczne z chwilajego Wydania i dalsze zaskarzanie przez strony tego orzeczenia nie mialo WpIyWu na bieg terrninu przedawnienia. Co najwyzej mogio ono mieé Wplyw na ocene sprzecznoéci 2 zasadami Wspéizycia spolecznego podniesionego przez pozwanego zarzutu przedawnienia roszczeri. W konsekwencji nalezy stwierdzié; Ze przewidziany art. 160 § 6 k.p.a. 3 —1etni termin przedawnienia. roszczefi zwiazanych z Wydaniem Wadliwego orzeczenia z dnia 12 lipca I 966 roku rozpoczaj swéj bieg W dniu 28 lutego 2003 roku i uplynaj W dniu 28 Iutego 2006 roku. ' Niemniej jednak nalezy zauwazyé, Ze rowniez cate postepowanie administracyjne zwiazane z kwestionowaniem przez powodow prawidtowoécidecyzjiMi11istra Infrastruktury z dnia 28 lutego 2003 roku zakoficzyio sie przed uplywem terminu przedawnienia (tj. przed dniem 28 lutego 2006 roku), bowiem juz W dniu 26 maja 2003 roku Minister Infrastruktury Wydai decyzj Q, ktora utrzymal W mocy swoja decyzje z dnia 28 lutego 2003 roku, a postanowieniem z dnia 9 paidziernika 2003 roku, W sprawie sygn. akt IV SA 2514103 Naczelny Sad Admirlistracyjny odrzuoil skarge J. K. na decyzje Ministra Infrastruktury 2 dnia 26 maja 2003 roku, natomiast Wyrokiem z dnia 1 czerwca 2004 roku, sygn. akt IV SA 2473/03. Woj ewodzki Sad Aclministracyjny W Warszawie oddalit skarge W. K. (1) na decyzje Ministra Infrastruktury z dnia 26 maja 2003 roku. Nienmiej jednak, przyj mujac nawet korzystna; dla powodow interpretacje przepisow prawa, ze 3letni termin przedawnienia roszczefi moglby byé liczony od ostateoznego zakoficzenia postepowanja administracyjnego (ktorej koncepcji Sad W niniej szym sktadzie nie podziela), co mialo miejsce W dniu 14 paédziernjka 2004 roku (data uprawomocnienia sie Wyroku z dnia I czerwca 2004 roku Woj ewddzkiego Sadu Administracyjnego W Warszawie), to tak liczony termin przedawnienia zgodnie 2 art. 160 § 6 k.p.a. uptynqlby W dniu 14 paidziernika 2007 roku. Powodowie pozew W niniej szej sprawie ziozyli W dniu I6 listopada 2010 roku, to jest ze znacznym przekroczeniem terminu dochodzenia roszczefi przewidzianyoh W art. 160 k.p.a. Zgodnie z art. l23§ lpktl kpc biog przedavsmienia przerywa sie przez kazda czynnoéé przed sadem lub innyrn organem powolanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczefi danego rodzaju albo przed sadem polubownym, przedsiewzieta bezpoérednio W celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokoj enia lub zabezpieczenia roszczenia, to jednak nie ulega watpliwosici, 2e do przerwania biegu przedawnienia roszczenia moze doj éé W sytuacji, gdy termin przedawnienia roszczefi jeszcze nie 1lpIyn8J. Jak wskazal bowiem Sad Najwyzszy W Wyroku 2 dnia 29 paédziernika 1998Jroku, W sprawie sygn. akt II UKN 282/98, publ. OSNP l999x’23/75 8, ,,bieg terminu przedawnienia mote byé przerwany jedynie przez zdarzenia _ Wymienione W art. 123 § 1 k.c., ktore Wystapily przed uplywem tego termi11u.” Nalezy zauwazyé, Ze W okolicznoéciach niniej szej sprawy nie mamy do czynienia z taka syhlacja. J. K., M. W. oraz H. K. ztozyli Wniosek o zawezwanie Skarbu Pafistwa do proby ugodowej W Sadzie Rejonowym W Lowiczu W dniu 1'8 kwietnia 2008 roku, a Wiec po uplywie terminu przedawnienia roszczefi, ktory, jakjuz W}/Zfij Wskazano dla dochodzenia roszczefi odszkodowawczych zwiazanych z pierwsza decyzja --- STRONA 8 --- adrninistracyjna uplynqi W dniu 15 Wrzeénia 2005 roku, a dla roszczeri zwiazanych z druga decyzja administracyj na uplynal W dniu 28 lutego 2006 roku. Réwniez przyj muj ac korzystna dla powodéw koncepcje Iiczenia terminéw przedawnienia roszczefi, to jest Ze ich roszozenie uiegto przedawnieniu W dniu 14 pazdziernika 2007 roku, nalezy stwierdzié, 2e nie doszio i W tym przypadku do przerwania biegu przedawnienia roszczefi, bowiem Wniosek o zawezwane ido préby ugodowej zostat zlozony po tej dacie, to jest, jak juz Wczesniej wskazano W dniu 18 kwietnia 2008 roku. Tym samym nalezy stwierdzié, Ze W okolicznosciach niniejszej sprawy roszczenie powodéw W chwili sktadania pozwu byio przedawnione. Zgodnie z art. 117 § 1 k.c., z zastrzezeniem wyjatkéw w ustawie przewidzianych, roszczenia majatkowe ulegajaprzedawnieniu; W myél zaé art. 117 § 2 k.c., po uptywie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przyshlguje roszczenie, moze uchylié sie od jego zaspokojenia, chyba 2e zrzeka sie korzystania z zarzutu przedawnienia. Skutkiem przedawnienia jest powstanie po uplywie terminu przedawnienia po stronie tego, przeciw komu przysluguje roszczenie, uprawnienia do uchylenia sie od jego zaspokoj enia, czyli tzw. zarzut peremptoryj ny. Wykonanie tego uprawnienia powoduje, rze roszczenie juz nie moze byé skutecznie dochodzone. Dotyczy to nie tylko roszczenia glownego, ale i odsetek za opéznienie (tak uchwata SN z 10 listopada 1995 roku, syng. akt III CZP 156/95, publ. OSNC 3/96, poz. 31). Przedawrrienie Lmiemozliwia tez dochodzenie przedawnionego roszczenia na podstawie przepiséw 0 bezpodstawnym Wzbogaceniu (art. 405 k.c. i nastepne). Stanowiioby to bowiem niedopuszczalne obej scie prawa. Skorzystanie przez dhxznika z przystuguj acego mu prawa i uchylenie sin; od zaspokojenia roszczenia obliguje sad do oddalenia Zadania pozwu obejmuj acego przedawnione roszczenie. Jedyna okolicznoscia, ktéra uzasadnialby nieuwzglednienie przez Sad zgioszonego przez pozwanego zarzutu przedawnienie roszczefi byloby naduzycie przez pozwanego tego prawa W rozumieniu art. 5 k.c. Zgodnie z powoianym art. 5 k.o. nie mozzna czynié ze swego prawa uzytku, ktdry by byi sprzeczny ze _ spoiecznogospodarczym przeznaczenjem tego prawa lub z zasadami Wspoizycia spoiecznego. Takie dzialanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uwazane za wykonywanie prawa i nie korzysta z oohrony. W ocenie Sadu nie zasiugiwat na uwzglednienie podnoszony przez powodow argument, ze zgloszony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczefi byi sprzeczny z zasadami Wspétzycia spoiecznego. Uznanie zarzutu przedawnienia za naduzycie prawa i uwzglednienie przez sad przedawnionego roszczenia mozliwe jest jedynie wyj atkowo, gdy indywidualna ocena okolicznosci W rozstrzyganej sprawie Wskazuj e, iz opéznienie W dochodzeniu przedawnionego roszczeniajest spowodowane szczegélnymi przeslankami uzasadniajaeymi to opoznienie i nie jest ono nadmierne. Ponadto, przy ocenie, czy zarzut przedawnienia stanowi naduzycie prawa, rozstrzygaj ace znaczenie maja okolicznosci konkretnego Wypadku, zachodzace po stronie poszkodowanego oraz osoby zobowiazanej do naprawienia szkody. W szczegolnosci znaczenie ma charakter uszczerbku, jakiego doznai poszkodowany, przyczyna opoznienia W dochodzeniu roszczenia i czas trwania tego opéznienia, a takze zachowanie obydwu stron stosunku zobowiazaniowego (tak tez: Wyrok Sadu Najwyzszego z dnia 14 grudnia 2011 roku, sygn. akt I CSK 238111, pub}. LEX nr 1129070, wyrok Sadu Najwyzszego z dnia 4 pazdziernika 2011 roku, sygn. akt I PK 48/11, publ. LEX nr 1125243). Ponadto, jak stwierdzil Sad Apeiacyjny W Warszawie W wyroku z dnia 14 Wrzeénia 2011 roku, sygn. akt I ACa 258,111, publ. LEX nr 1120101 oraz W Wyroku z dnia 12 kwietnia 2012 roku, sygn. akt VI ACa 1374310, publ. LEX nr 1143498, przepis art. 5 k.c. ma charakter bardzo Wyj atkowy i moze mieé zastosowanie W przypadku naduzycia prawa przez osobe korzystaj aca z zarzutu przedawnienia. Istnieje domniemanie, ze osoba uprawniona korzysta z prawa podmiotowego W sposéb legalny, zashlgujacy na ochrone prawna. Kwestionuj acy takie uprawnienie obowiazany jest Wykazaé racj onalne przeslanki swoj ej kontestacji (art. 6 kc). Zarzut przedawnienia stanowi bowiem realizacje prawa podmiotowego i jego podniesienie, co do zasady, nie stanowi naduzyicia prawa podmiotowego, jednak umozliwia rozwazenie nieuwzglednierria zarzutu przedawnienia przez sad, przy czym kazdorazowo sad czyni to W oparciu o okoliczrrosci konkretnej sprawy. Nieuwzglednienie natomiast przez Sad skutecznie podniesionego zarzutu przedawnienia W oparciu o konstrukcje naduzycia przez pozwanego prawa podmiotowego do obrony (art. 5 --- STRONA 9 --- kc) ma oharakter Wyj atkowy i tylko Wyjatkowo mozna dochodzié roszczenia mimo stwierdzenia stanu przedawnienia.  Odnoszac powyzsze do okolicznosci niniej szej sprawy, nalezy stwierdzié, ze nie ma, W swietie okolioznosci podawanych przez powodow, na ktdrych to ciazyi zgodne z art. 6 k.c. obowiazek Wykazania, ze podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczefi narusza zasady Wspotzycia spoieozznego, uzasadnionych podstaw do odrnowy przyznania ochrony prawnej pozwanemu W zakresie podniesionego zarzutu. Po pierwsze, nalezy zaznaozyé, ze zarowno powodowie jak rowniez pelnomocnik powodek, nie Wskazali, jakie zasady Wspoizycia spoiecznego zostaly naruszone przez pozwanego, ktéry poWo1a1 sie na zarzut przedawnienia roszczefi. Fakt, iz powodowie rozpoczeli Wieloletni proces dochodzenia roszczen od Skarbu Panstwa z tytulu bezprawnie odebranego ich oj cu przedsiebiorstwa, a W sytuacji podniesienia przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczefi realne uzyskanje odszkodowani jest niemozliwe, nie uprawnia jeszcze do twierdzenia, Ze zarzut przedawnienia roszczefi jest sprzeczny z zasadami Wspoizycia spoiecznego, albowiem kwintesencja przedawnienia roszczefr jest to, 2e roszczenie, ktore jest dochodzone moze byé zasadne, jednakze niemozliwe jest przymuszenie drugiej strony do jego spehaienia, niezaleznie od podstawy prawnej i faktycznej tego zobowiazania. Fakt, i2 powodowie juz na poczatku lat ‘90 XX Wieku rozpoczeli proces doohodzenia odszkodowania z tytuhl przejecia przez Pafistwo przedsiebiorstwa nalezacego do ich ojca, nie uzasadnia twierdzenia, ze zgloszenie przez pozwanego zarzutu przedawnienia roszczefi stanowi naduzycie prawa. Dlugosé okresu dochodzenia roszczen pozostaje bowiem bez znaczenia dla biegu terminow przedawnienia. Przedawnienie roszczefi rozpoczyna swoj bieg od okreslonego zdarzenia pI&WHGgO. Po drugie, nalezy zauwazyé, ze powodowie Wiedzieli, jaki tryb doohodzenia roszczeii powinni zastosowaé W niniej szej sprawie zwiazanej z naoj onalizacja przedsiebiorstwa nalezacego do ich oj ca. Jak Wynika z przeprowadzonego postepowania dowodowego powodowie juz W marcu 2000 roku domagali sie zapiaty odszkodowania Wystepuj ac ze stosownym Wnioskiem do Ministra Gospodarki o zaptate odszkodowania z tytuhl przej etego przedsiebiorstwa. Wniosek ich, Wbrew twierdzeniom strony powodowej, nie spotkat sie z bezczynnoscia organu administracji publicznej, bowiem juz pismem z dnia 3 kwietna 2000 roku Minister  Gospodarki p0inf01'm0W€:11 J. K. oraz M. W. o przedwczesnosci Wniosku o odszkodowanie. Jednoczesnie Wnioskodawczynie zostaiy pouczone co do szczegélowej soiezki postepowania adininistraoyjnego, po Wyczerpaniu ktorej shtzyé im bedzie ewentualne roszczenie odszkodowawcze. Tym samym nalezy . stwierdzié, Ze poW6d1<i W odpowiedzi na swoj Wniosek otrzymaiy deoyzje odmowna, a zatem ich sprawa zostala zakonczona. A nie jak starat sie to wykazaé pelnomocnik powodek  pozostaje nadal W toku. Nalezy bowiem zauwazyé, ze decyzja administracyj na bedzie kazde rozstrzygniecie organu administracji publioznej, a nie tylko rozstrzygniecie, ktorego tytui swiadczy 0 tym, ie to jest ,,decyzj a”. Ponadto, okolicznosci niniej szej sprawy swiadcza o tym, Ze powédki Wiedzialy, iz organ odmowil irn Wypiaty odszkodowania i Ze postepowanie W tym zakresie zostalo zakonczone, skoro od 2000 roku nie Wystepowaiy do Miniasta Gospodarki czy to z ponownym Wnioskiem 0 odszkodowanie, ozy to z ponagleniem W ,,za1atWieniu” i_oh sprawy o Wypiate odszkodowania. Co Wiecej, powodki, a takze poW6d, podejmowali inne srodki prawne Wiasciwe do dochodzenia odszkodowania, to jest Wystapili na droge sadowa z Wnioskiem o zawezwanie do proby ugodowej oraz pozwem W niniej szej sprawie. Sad W niniejszym sldadzie nie podziela stanowiska strony powodowej, ze organ administracji publicznej W odpowiedzi na Wniosek powédek z marca 2000 roku o Wyplate odszkodowania, obligatoryjnie na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. powinien zawiesié postepowanie 0 zaplate odszkodowania wszczete przez powodow do czasu prawomocnego rozstrzygniecia przez sad administracyjny skargi W. K. (1) i Wydania przez organ administracji nowych decyzji, albowiem rozstrzygaly one tzW. zagadnienie Wstepne. W ocenie Sadu twierdzenia to zostaly Wykreowane przez pelnomocnika powodow na potrzeby niniej szego postepowania. Co Wiecej, nalezy zaznaczyé, Ze Sad rozpoznaj aoy niniej sza sprawe nie byi l.1pI‘fl/WIIIOI1)’ do badania, czy organ administracji publicznej powinien, badz tez nie powinien zawieszaé postepowania W prowadzonej przez siebie spraWie, bowiem okolicznosoi te podlegaja ocenie W toku tego postepowania i W trybie zaskarzania instancyjnego. Do takiej kontroli dziatalnosci organu administracji nie doszlo, bowiem, jak juz Wczesniej zaznaczono, powodki uwazaly to postepowanie administracyjne za zakoficzone. Nadto nalezy podkreslié okolicznosé, iz poWodoWie (co zezznali na rozprawie) byli reprezentowani W toku postepowania administracyjnego przez profesj onalnego petnomocnika, zatem nie moga rowniez zaslaniao sie nieporadnosoia. Trzeba tez zauwazyé, --- STRONA 10 --- iz terrnin przedawnienia biegnie od daty Wydania decyzji nadzorozej, zatem aby przerwaé bieg przedawnienia nalezy dokonaé czynnosci po Wydaniu tejze decyzji, nie zas przed Wydaniem ostatecznej deeyzji. W konsekwencji powyzszyoh rozwaiari Sad doszedl réwniei do przekonania, Ze do przedawnienia doszlo nie na skutek bezczynnosoi pozwanego, Iecz na skutek niepodejmowania przez powodow Wiaéciwyoh i terminowych dzialari. Nalezy zauwazyc, Ze 3letni termin przedawnienia roszczefi, z ktorymi p0WodoWie Wystapili W niniej szej sprawie nie jest terminem krotkim i jezeli powodowie W sposob nalezyty podjeliby dziaiania W obronie Wlasnych praW nie dopusciliby sie tak znacznego przekroczenia terminu dochodzenia roszczeii. W koricu, Wskazaé réWniez nalezy, ze instytucja przedawnienia roszczefi W prawie cywilnym jest instytueja, ktora ma siuzyé pewnosci prawa i pewnosci stosunkow cywilnych. Skarb Pafistwa nie utrudnial powodom dochodzenia roszczefi przed uplywem terminu przedawnienia, a zatem mieli oni mozliwoéé ich dochodzenia. Z Wyzej Wymienionych Wzgledow Sad powodztwo oddalil. O kosztach procesu miedzy stronami Sad orzeld na podstawie art. 102 k.p.c. uznaj ac, Ze trudna sytuacji maj atkowa poWod6W, ktéra byia przedmiotem zwolnienia ich czeéciowego od kosztéw sadowych a takze szczegolny rodzaj powéclztwa, z jakim Wystapili W niniej szej sprawie Wynikaj acy z bezprawnego przejeoia przedsiebiorstwa nalezacego do ojca powodow przez Skarb Pafistwa oraz faktu ii powodztwo zostaio oddalone Z uwagi na zgioszenie przez pozwanego zarzutu przedawnienia roszczen, uzasadniaja odstapienie od obciazenia powodow obowiazkiem zwrotu kosztow procesu stronie pozwanej, o ozym Sad orzekl W purrkcie II Wyroku. W punkcie III Wyroku, na podstawie § 15 i § 16 W zW. z § 6 pkt 7 i § 2 ust. 3 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci z dnia 28 Wrzesnia 2002 roku W sprawie oplat za czynnosci racloow prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Panstwa kosztow pomocy prawnej udzielonej przez radoe prawnego ustanowionego z urzedu, Wobec ztozenia przez pelnomocnika powodek oswiadczenia, ze optaty nie zostaly zaptacone W oalosci lub W czesci, Sad przyznal pelnomoonikowi powédek r. pr. P. O. kwote 7.200 ziotyoh Wraz Z naleznym podatkiem VAT tytulem kosztow pomocy prawnej udzielonej z urzedu, ktéra polecil Wyplacié ze Skarbu Paristwa. . Jednoczesnie uwzgledniajac trudna sytuacje materialnqpowodéw Sad na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy Z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztaeh sadowych W sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. I398 ze zn1.), ' zwolnii ich od ponoszenia kosztow sadowych W zakresie przez nich nieuiszczonym, a biorac zas pod uwage fakt czesoiowego zwolnienia poWod('>W od kosztow sadowych oraz brak podstaw do obciazenia tymi kosztami pozwanego, Wediug zasad obowiazujacych W procesie, Sad na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy Z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sadowyoh W sprawach cywilnych przejai je na rachunek Skarbu Pafistwa, o czym orzekl W punkcie IV Wyroku. Maj ac powyzsze na uwadze Sad orzeki, jak W Wyroku. SSR (del) Magdalena Antosiewicz A