Wyrok 11.1 Ka

--- STRONA 1 --- \._./ ’ ‘\ §'_j_Sj;?'fg§':t1':. _a§<1; 11111 Ka 191.114 .1" ."','. . I37 %Q.'..~. '9': <9 .. 1 {IENIU ECZYPOSPOHTEJ POLSEE _' _' ' S'a_d'Ofk1r'§g0wy w Bydgoszczy IV Wydziai Kamy Odwotawczy [W'._'_sl<"%'a:dZ.iei . _ jI"._'1''_2f_'t3_'\>_tfc:'J'§1't1i:q_zacy SSO Wt0dzimierzHil1a  sprawozdawca "S"@dziQWi"'e__ 7 so 1\/1.111013 UrbafiskaTrzecka SO 1\/IatgorzataLessnauSieradzka P§r__c_1't0.l<__01;_&:i_1:1_'t _ st. sekr. sadowy Aleksandra Deja  Lis Pawta. Kotodziejskicgo  prokuratora Prokuratury Rejonowej Bydgoszcz . do Prokuratury Okrqgowej w Bydgoszczy .po__'§tO'Zp_0Z'.§1a_1"1iu w dniu 29 maja 2014 roku OSkarZ0n6g0 Z art. 18 § 2 k.k. W zw. z art. 270 § 1 k.k. w :z.1P>"';T.*_2 1 1<.1<. W zw. Z a1~1.11 § 2 1<.|<., art. 288 § 1 1 3 1<.1<., E111. 270 § 3 1<.1< W 21;». :2. aft.'2J_1’__._§ 11<.1< w ZVV. Z art. 11 § 21<.1<, $1 1 0'Sk_arZ;0n_ych z art. 288 § I i 3 k.k., oskarzonej z art. 18 § 2 k.k. W __zw.;_'_z}a'_1"’t_;'_.’:_2'7.0 § 1 l<.k. W zb. Z art. 271 § 1 k.k. oraz w zw. z ant. 11 § 2 k.k., §"c§{s’1§arZ011ej z art. 228 § 1 i 3 k.k., art. 18 §‘ 3 k.l<. w zw. 2 art. 229 § 1 i 3 k.k., a1."t..;27’3 k.]<., art. 271 § 1 i 3 k;k. wtzb. z art. 273 l<.k. oraz w zw. z art. . , N , ,' ,.' ~_\1;,‘ 1.1 (11 1' '_ ~=.::“F‘¥ 1L7;§"2"1<".k_,;._’art. 2:10 § 3 1<.1<. W 21>. Z art. 221 w"‘21t=1;"*£ .11 § 2 1<.1<., .'i \ oskarzonych Z. art. 229 § 1 i 3 k.k.. ' oskarionego Z art. 229 § 1 1 3 1<.1<., 211. 271 § 1 1 3 1<.1<. W zb. 2 art. W zw. . ' I Dnia 5 czerwca 2014 roku’ \.._./ ' `\ :"j_şy'{g§o'í. _aaa 1111›' Ko- 19 1-.f 14 .1"- .-""','. ' Ę? '*°Q.'..„. 19": `¿~ „. ' oàramo ECzYPosPoLr"ra.1 rorosaa _" _" 7 S'ą_d`Ofk1"ęgowy W Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy '..».fvÍ.`._'.s1<'ł`-azdżriei . . -jP_`r_`z;'e_`\>_gfo§1'ńi:Q_z"ąc}' SSO Włodzimierz Hílła - sprawozdawca" -S-ęaziowi-o._ í' so Mof1o1oUfbofio1<o-Trzooko SO Małgorzata Lessnau-Sieradzka -PEr__oto.l<__o1;T±:i_1Ĺ1`t _ st. sekr. sądowy Aleksandra Deja - Lis Pawła. K.ołodziejsł<icgo - prokuratora Prokuratury-' Rejonowej Bydgoszcz .- do Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy ..po-__'ÍrO`-Zp_DZ'.Ę1aoiu W dniu 29 maja 2014 roku oskarżonego Z art. 18 § 2 k.k. W zw. z art.. 270 § 1 k.k. w fza';?.*_"z 1 1‹.1<. W zw. z o1~1.~11 § 2 1<.1<., off. 288 § 1 1 3 1<.1<., aa. 270 § 3 1<.1< W zo. jz. aa;--271-'Ł1%.§ 11<.1< W zw. z on. 11 § 21<.1<, żq 1 o`Sł<Ĺ_arż;on_yeh z art. 288 § I i 3 k.k., oskarżonej z art. 18 § 2 k.k. W -__zw.;_`-_z}1_'a`-_1'ti_.f_2'7.0 § 1 lek. W zb. Z art. 271 § 1 k.k. oraz W zw. z art. 11 § 2 kk., ä"oS'1Šarżo11ej z art. 228 § 1 i 3 k.k., art. 18 §“ 3 1<.k. W zw. z art. 229 § 1 i 3 k.k., a1.'t..¿;273 I<.]<., art. 271 § 1 i 3 k;k. wzb. z art. 273 1<.k. oraz w zw. z art. . , ›' , ,› 1.' ~_\-‹_;,. 1.' ¿‹‹ ‹' '_ »=.::“P"#› 11_'i¿§-"2o1<-.1<_...Ł2oa. 220 § 3 1<.1<. W zo. z aa. 271 wt`tz1ü=1;'t“`:`ž .11 § 2 1<.1<.. .'i \ osI<arż.o11ych z art. 229 § 1 i 3 k.k.. " ookofzooogo z on. 229 § 1 1 3 1<.1<., on. 271 § 1 1 3 1<.1.›.. W zo. z on. W zw. . ` I Dnia 5 czerwca 2014 roku* --- STRONA 2 --- .'¢)_Sl<:a1';z7'011}‘%ti§1_: . . . 51 , ~ Oraz prokuratora 1;1at''$1<11tt:_l_§ apelacji wniesionych przéz_0skar20r121 obroncéw a1a."wy11¢1ai Sadu Rcj0'n0weg0 w Inowroclawiu '2'._='ti111'1§§;f'.i'3_':.:1;'jjtaZtiziemika 20131'01<u ‘ sygI1'.akt1IK 948.111 zaskarZ0nywyr0k w ten sposéb, 2e: _ ‘ ' ' ' ;_ HI. i IV. rubrum eliminujc stowa; ,,i "5 V. rubrum po stowach: ,,do wrzeénia 2005 r.” uzupe1nia 0 slowaz 3,. XXII. rubrum w miejsce 516w: ,,A0d czerwca 2003 r. do paidziernika wpisuje s10wa:’,,0d stycznia do iutego 2004 12”; Ze czyn przypisany oskarzonemu w pkt. 1. ' __ ~=Iv ' ' stanowi wypadek mniejszej wagi, kwalifikuje go z art. 18 § 2 'k.k. W zw. z ' . art} 220, § 2a k.k. W zw. z art 271 § 2 k.k. 1 z art. 11 § 2 14.14. i posttgpowanie _.._na_p0dstaWie art. 17 § 1 pkt 6 W zw. 2 art. 101 _§ 1 pkt 4 1 art. 102 1<l<  umarza; wydatkan1i_wte_j czegéci obciaga Skarb Pafistwa; ' __ 5. _usta1a, Ze czyn przypisany oskarzonej  W pkt. 6. stanowi _ __w}/patiek mniejszej wagi, kwalifikuje go 2 art. 18 § 2 k.1<. w zw. 2 art. 270 § 2a k.k. w zw. z art. 2'71 § 2 k.k. i Z art. 11 § 2 k.k. i postegpowanie na .pQdstawie art. 1?‘ § 1 pkt 6 w zw. 2 art. 101 § 1 pkt 4 i art. 102 kk umarza; . " _wydat1<a11'1i W tej czqéci obciaza Skarb Pafistwa; 6. Opi_'_s czynu lprzypisanego OSk&I'ZOl1Cl11Ll pkt. 18. ...t1z11pe1nia W ten__ sposéb, Z6‘ po slowach ..za naruszenie” L1ZL1p61I11F:l go " = s10wami: ,,prawa polegajacego na przystawieniu W dniu 6 lutego 2004 r. _' _ ‘ Skarbowego V1/1121”; ~ . 4 H A 2e 6zy11y p1'2ypisar1e oskarzonym: 81 W PM 9 V ’ . w pkt. 18. zostatyprzez nich popetnione w .. .. 'wa1‘unkach czynu ciagtego, a przyjqta kwalifikacjk; prawna uzupetnia 0 art. 12 1<.1<.; 1 1 . ustala, Ze czyn przypisany oskarzonej E W pkt. 17. stan0wi ' “ wypadek mlniejszczj wagi, wyczerpuje ustawowe znamiona wystqpku z" art. '§ 2 k.k. 1 p0s_t@powanie_na podstawie art._ 17 § 1" 'pkt 6 w zw. z art. . ', ;"_:3:,:;;': i’ ._ ‘ . _.[_ , . :':.__ 2. ,5. ~ H *~._/‘ ' .C0fniQteg0 do daty 19 stycznia 2004 r. stempla wptywu do Urzqdu. 1’ =‘.._/ .tooiąi-ził-¿z<1ooyoi¬fię.z . . . ; I ,- ~ oraz prokuratora -1;1-ai-"'sk11ic_k apelacji wniesionych przez. oskarżona obrońców o"d.`1a±'-y`rol§ti:Sadu Rejonowego w Inowrocławiu "aoogf1.1i3.1=.j1;'jj~aźłiziomiko 20i31~o1<o ` oygn.a1oi11< 948711 zaskarżonywyrok w ten sposób, że: _ ` ' ` ' ;_- HI. i IV. rubrum eliminuje słowa; „i ”; V. rubrum po słowach: „do września 2005 r.” uzupełnia 0 słowa: 3.. XXII. rubrum w miejsce słów: ,,od czerwca 2003 r. do października wpisuje słowa; „od stycznia do lutego 2004 r.”; ze czyn przypisany oskarżonemu w pkt. 1. ` __ ~=Ĺv ` ' stanowi wypadek mniejszej wagi, kwalifikuje go z art. 18 § 2 k.k. w zw. z ' . artfi- 270. § 2a kk. w zw. z art 271 § 2 k.k. i z art. 11 § 2 k.k. i postępowanie _ -.._na.podstawie art. 17 § 1 pkt 6 W zw. 2 art. 101 _§ 1 pkt 4 i art. 102 kk ' umarza; wydatkamiw tej części obciąża Skarb Państwa; " __ 5. ustala, że czyn przypisany oskarżonej - w pkt. 6. stanowi _ _wypadek mniejszej wagi, kwalifikuje go z art. 18 § 2 kk. w zw. z art. 270 § 2a k.k. w zw. z art. 271 § 2 k.k. i z art. 11 § 2 k.k. i postępowanie na -.podstawie art. 17 § 1 pkt 6 w zw. z art. 101 § 1 pkt 4 i art. 102 kk umarza; .- -" wydatkami w te_j części obciąża Skarb Państwa; 6. opis czynu 'przypisanego oskarżonelnu pkt. 18. .--uzupełnia w ten__ sposób, że po słowach „za naruszenie” uzupełnia go ' = -słowami: „prawa polegającego na przystawieniu W dniu 6 lutego 2004 r. _" _ = Skarbowego Wna”; ~ . _ __ _ że czyny przypisane oskarżonym: 0 W pkt- 9‹ V " . W pkt. 18. został)/_przez nich popełnione w .. .. 'warunkach czynu ciągłego, a przyjętą kwalifikacje prawną uzupełnia. o art. 12 1<.i<.; 1 1 .- ustala, ze czyn przypisany oskarżonej Ę w pkt. 17. stanowi- ' “ wypadek mniejszej wagi, wyczerpuje ustawowe znamiona występku z art. I-§ 2 k.k. i- pos_tępowanie_ na podstawie art.. 17 § 1" 'pkt 6 w zw. z art. . _, _:____'›_:,:¿_:_z __ __ _ z ____ , . :`:.__ ;_ „_ _ __ *×._/“ ' .cofniętego do daty 19 stycznia 2004 r. stempla wpływu do Urzędu. Č =“'~.._/ --- STRONA 3 --- 101 § 1 pkt 4 i art. 102 kk umarza; 111yc1a.tka1111 W tej czoéci oboiahza Skarb Pafistwa; ' 9. kary taczne wgnnierzone oskarzonymz ,  1 obniza do roku i 6 (szeéciu) miesicgcy; 10. obniza wysokoéé orzcczonych wobec oskarzonych okrcsow proby: ~ WZg1Q(lc111 1 do lat 3 (trzcch), ~ wzgl1=_:dcm 1 do ¢ lat 2 (dwoch); f 11. obniza wysokoéé orzeczonych wobec oskarzonychW pkt. 23. érodkow karnych:  Wzgltzdem 5 i .do lat 4 (czterech),  wzglodemido 1at 2 (dwoch); \._/‘ 11. utrzymuje W mocy zaskarzony wyrok W pozostalej cztgéci; \ . ._./ 111. wylnierza oskarzonym optaty za druga instancjq W kwotach:  — 2.300 (dwatysiacc trzysta) ztotych,  — 2.100 (dwa tysiace sto) ztotych, "   1.700 (tysiac siodemset) 21111311111, g— 1.180 (tysiac sto osiomdziesiat) ztotych,  — 980 (dziewioéset osiemdziesiat) ztotych, '%— 1.100 (tysiac sto) ztotych; ' N @s1<w:<>n1111=h: it thin 11 @1@<>i11:@ @z@1@1@1@h rownych wydatkami poniesionymi przez Skarb Par'1stwa w postgpowaniu odwotawczym. 101 § 1 pkt 4 i art. 102 kk umarza; wyda.tka1ni w tej części' obciąża Skarb Panstwa; " 9. kary łączne wymierzone oskarżonym: , - i obniża do roku i 6 (sześciu) miesięcy; 10. obniża wysokosc orzeczonych wobec oskarżonych okresów próby: ~ wzgłęooo 1 do lat 3 (trzech), ~ względem i do = lat 2 (dwóch); _ 11. obniża wysokość orzeczonych wobec- oskarżonych-w pkt. 23. środków karnych: - W`Zg1<"¿d6m Ę Í .do lat 4 (czterech), - względemido lat 2 (dwóch); \._/` II. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części; \ .- -...J 111. wymierza oskarżonym opłaty za drugą instancję W kwotach: -- - 2.300 (dwa .tysiące trzysta) złotych, - - 2.100 (dwa tysiące sto) złotych, ' - - 1.700 (iyoiąo oioaomsot) złotych, Ê- 1.180 (tysiąc sto osiemdziesiąt) złotych, - - 980 (dziewięćset osiemdziesiąt) złotych, Ê- 1.100 (tysiąc sto) złotych; ' Iv. ‹›s1<aff‹.‹›f1›1i‹=h= 1|. tilla 11 @h‹>[email protected]=a ‹±2ęś@1@.@h równych wydatkami poniesionymi przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym. --- STRONA 4 --- \_./' '\__/ Sygn. akt: 11.1 Ka191/14 U_Z.A_S A D N IE N81 E; ' ¢ 1.f ’ ,*zosta?1oskar2onyoto,2e: _ = v ' 1. 7 stycznia 2004 r. W ' . przy L11. . . W siedzibie firmy PPH I bodac funkcjonariuszem publicznym  praoownikicm Dzialu 1<1o11tro1i Urzodu Skarbowcgo W " ' " ' 1, dziatajac wspolnic 1 W porozumieniu z H, podozas kontroli poda.tkowej WW; finny, wykonywanej na podstawie. upowaznienia nr  ' ' ' 2 06 stycznia 2004 r. Naczelnika Urzodu Skarbowego W _ naktonit obaonogo podozas koatrolipetnomocnika firm}; _  io podrobienia podpisu kontrolowanego o treécir ,,' " W protokols z Wyzoj Wymionionej kontroli oraz na tipowaznieniu do jej przoprowadzlenia, a nastqpnie tnoéwiadczyi nieprawdo na tyohze .c1ok1.11"nentach_ podpisujac je i przedkiadajac jako autentyczne W t’_.1rz1=;d.Zi1a 8!~:ar’or.“.*.31..": tj. o przcstopstwtko z art. 18 § 2 k.l.<. W zw. 2 art. 270 §11 k.k. i w zb. z art. 271 § 1 kk. oraz W zw. z art. 11 § 2 k.1<;; . ‘ . I1. W kwietniu 2003 roku W » przy 111. _   |T?*?dF1‘.§ funlccjonariusaem publicznym = pracownikiem Urztgdu Skarbowego W ' , przyjat korzyéé majatkowa W postaci pieniodzy W Akwocie 200 ztotych od i’ 1 , W zamian za przeprowadzonie \_./' `-__/ sygo. ata; ry Ka 1 91/14 U,Z.A_S A D N EE NI E ' = 1.-Ê 2 .>zostałoskarżonyoto,że: _ z v " E. 7 stycznia 2004 r. W ` . przy ul. . . W siedzibie firmy PPH , będąc funkcjonariusze-m publicznym - pracownikiem Działu Kontroii- Urzędu Skarbowego W ' ' ' ' 1, działając wspólnie i w porozumieniu z n, podczas kontroli podatkowej ww-_ firmy, wykonywanej na podstawie upoważnienia nr - ' ` " z 06 stycznia 2004 r. Naczelnika Urzędu Skarbowego W _ nakłonił obecnego podczas kontroli -pełnomocnika firmy _ - io podrobienia podpisu kontrolowanego o treści: ,,` ”` w protokole z Wyżej wymienionej kontroli oraz na upowaznieniu do jej przeprowadzenia, a następnie poświadczył nieprawdę na tychże dololrnentach. podpisując je i przedkładąjąc jako autentyczne w Urzędzie 8karbot='."yn2 tj. o przestępstwo z art. 18 § 2 kk. W zw. z art. 270 §i1 kk. i W zb. z art. 271 § 1 kk. oraz W zw. z art. 11 § 2 kk; . ` _ H. W kwietniu 2003 roku W - przy ul. __ - - będą?- funkcjonariuszem publicznym = pracownikiem Urzędu Skarbowego W ` , przyjął korzyść majątkową w postaci pieniędzy W kwocie 200 złotych od ii -1 , W zamian za przeprowadzenie --- STRONA 5 --- 2 zgocinio zl oczetciwan}'m' Wynikiem kontrofi podatkowej firmy l '  ' _ iprzyspieszeniajej zakoficzcnia. tj. przestopstwo 2. art. 228 § 1 1 3 1<.k.; 111.. W kwietniu 2004 roku vv .  przy 111. d_ dziatajac Wspotnie i w porozumieniu 2 Joanna Steckac bqdac funkcjonariuszem publicznym ~ < \ pracownikiem Dzialu Kontroli Poclatkowej w Urzgdu Skarbowego w  3 przyjat korzyéé majatkowa W postaci pienigdzy W kwocie 2.000 z1otych od 1wony .1areckiej dzriatajaccejna poleconio _ , 1 _ _. W zamian za naruszenie prawa polegajace na nierzetelnym przcprowadzcniu kontroli podatkovitej firmy " "  tj. przestgpstwo z art. 228_§ 1 13 14.14.; EV. W styczrniu 2004 roku W miejscowoéci _ bqdao funkcjonariuszcm publicznym = praoownikiem Dziatu 1<Io1.1tro1i Podatkowej W Urzadu Skarhowcgo W , przyjat od . korzyéé majatkowa W postaoi pary nart z wiaczaniami wartoéci 200 ztotych WZ‘W1EtZ1(1l 2: przeprowadzana W tym okrosic kontrola firmy ‘H v zamian za zakoficzenie jej zgodnie z oczekiwanianli podatnika, tj. pfZ6StQpS1'WO z art. 228 § 1 13 k.k.; V. W okresie od czerwca do wrzeénia 2005 r. czynit przygotowania do przestapstwa podrobienia dokumentow W ten sposob, is sporzadzil poéwiadczajace nicprawdg deklaracje podatkowe poprzez przystawienie przeterminowanych odciskow pieczqci datownika Urzadu Skarbowego w na niew";/pe1ni0nych dokumentach w postaci 3 sztuk deklaracji na zaliczkq na podatek dochodowy 2. Odciskiem pioozaoi wplywu z 20 czerwca 2005 r. ' ‘tj. o przestopstwo 2 art. 2700§ 3 k.k. wzb. z art. 271 § 1 1<.1<. iw zw. zart. 11 § 2 $<.k.; 12/ '\_./I 2 zgodnie zl oczekiwanym' wyniłdem kontroli podatkowej firmy I ` . ' _ iprzyspieszenia jej zakończenia. tj. przestępstwo z art. 228 § 1 i 3 k.k.; HH.. W kwietniu 2004 roku w . - przy ui. __ działając wspołnie i w porozumieniu z Joanna Stecką. będąc funkcjonariuszem publicznym - ‹ ‹ pracownikiem Działu Kontroli Podatkowej W Urzędu Skarbowego w - 3 przyjął korzyść majątkową W postaci pieniędzy w kwocie 2.000 złotych od Iwony .iareckiej działającejina polecenie _ . i _ __- W zamian za naruszenie prawa polegające na nierzetelnym przeprowadzeniu kontroli podatkcíwej firmy ^' “' ' tj. przestępstwo z art. 228_§ 1 i3 k.k.; EV. w styczniu 2004 roku w miejscowości _ będąc funkcjonariuszom pnoiicznym = pracownikiem Działu Kontroli Podatkowej w Urzędu Skarbowego w „_ przyjął od . korzyść majątkowa w postaci pary nart z wiazaniami wartości 200 złotych w związku z przeprowadzana w tym okresie kontrolą firmy `" v zamian za zakończenie jej zgodnie z oczekiwaniami podatnika, tj. przestępstwo z art. 228 § 1 i3 k.k.; V. w okresie od czerwca do września 2005 r. czynił przygotowania do przestępstwa podrobienia dokumentów W ten sposób, że sporządził poświadczające nieprawde dekiaracje podatkowe poprzez przystawienie przeterminowanych odcisków pieczęci datownika Urzędu Skarbowego w na niewypełnionych dokumentach W postaci 3 sztuk deklaracji na zaliczkę na podatek dochodowy z. Odciskiem pieczęci wpływu z 20 czerwca 2005 r. ' tj. o- przestępstwo zart. 2'70i§ 3 kk. wzb. z art. 271 § 1 k.k. iw zw. zart. 11 § 2 kk; 'cz `\_„/I --- STRONA 6 --- I \._/ \./ '3 1 _ 2.. zostata oskarzona o to, 26; ' ‘V1. '\71"k‘\'1/16'[I'111.1 2004 roku W na ul.  dzia1ajac Wspolnio i W porozumieniu 2 bqdac fL1111<cj0nar1uszem publicznyrn  pracownikiem Dziahl Kontroli Podatkowej W Urzodu S1<arboWe~go W . " przy_iQ1a korzyéé majatkowa W postaci pieniodzy wkwooie 2.000 ztotych od dziatajacoj na polecenie . . '1 .. ._._.'> 1 .2 W . .. zamian za naruszenie prawa polegajacc na nierzetelnym przeprowadzeniu kontroli podatkowej firmy 1  q‘. przestqpstvro 2 art. 22s § 1 13 1<.1<.; _ = ' ' 3. ' zostata oskarzona 0 to, Ze: V11. 7 styoznia 2004 roku W .' przy ‘L11. ' ‘ W S16(1Z113§€ firmy P.P.H. *7 bodao ftlnkojonariuszem publioznym » praoownikiern Dziaiu Kontroli Urzadu Skarbowsgo W , dzialajac Wspo1nia 1 W porozurdieniu 2 _ l _ podczas kontroli podatkowej WW. firmy Wy1<.o11yWa.I1oj na podstawie upowaznionia nr ' 1 Z 06 stycznia 2004 1". Naczclnika Urzgdtt Skarbowogo W , naktoniia obecnegopodczaa kontroli potnomocnika. firmy ' do podrobionia podpisu kontrolowanego o treéci: ,,' ' ‘ W protokole z wyzej wymienionej kontroli oraz na upowaznicniu do jcj przeprowadzenia, a nastopnie poéwiadczyta nieprawda na tychze dokumentach podpisujac je i przedktadajatc jako autentyozne W Urzqdzie Skarbowym W , . tj. o ]J1‘Z»6S'[QpSIWO 2» art. 18 § 2 k.k. W zw. z art. 270 § 1 k.1<. iW zb. 2 271 § 1 k.1<. oraz W zw.z art. 11 § 2 l<.k.;  / .F \-._/ \„/ 'Ś 1 _ø 2. została oskarżona o to, że: ` VL w 'kwietniu 2004 roku w na ul. - działając wspólnie i w porozumieniu z będąc funkcjonariuszern publicznym - pracownikiem Działu Kontroli Podatkowej W Urzędu Skarbowego w "_ ' przyjęła korzyść majątkową W postaci pieniędzy wkwocie 2.000 złotych od- działającej na polecenie . . '‹ .. „._.`› i .z W . ¬. zamian za naruszenie prawa polegające na nierzetelnym przeprowadzeniu kontroli podatkowej firmy i ~ tj. przestępstwo ,z aa. 228 § 1 13 1<.1<.; _ z f ` 3. ' została oskarżona o to, ze: Vit.. 7 stycznia 2004 roku w Í przy ul. ` ` w siedzibie firmy P.P.H. Ü, będąc funkcjonariuszom publicznym ~ pracownikiem Działu Kontroli Urzędu. Skarbowego w , działając wspólnie i w porozumieniu z _ I _ podczas kontroli podatkowej ww. firmy wykonywanej na podstawie upoważnienia nr ` 1 z 06 stycznia 2004 r. Naczelnika Urzędu Skarbowego -rw , nakłoniła obecnegopodczas kontroli pełnomocnika firmy ` do podrobienia podpisu kontrolowanego o treści: ,,` ` ` w protokole z wyzej wymienionej kontroli oraz na upoważnienia do jej przeprowadzenia, a następnie poświadczyła nieprawdę na tychże dokumentach podpisując je i przedkładając jako autentyczne w Urzędzie Skarbowym w , . tj. o przestępstwo zart. 18 § 2 kk. W zw. z art. 270 § I kk. iw zb. z 271 § 1 kk. oraz w zw.z art. 11 § 2 k.k.; ~ / --- STRONA 7 --- 4 4. zosta1a oskariona o to, 26: V111. W okrosis od wrzeénia do listopada 2003 roku W badagl funkcjonariuszern publicznym = p1"£:lC0WI111{i611’lVDZ1&1Lt Kontroli Podatkowej W Urzadu. Skarbowcgo W przyjrgla korzyéé majatkowa W postaci pieniadzy W kwocie 400 ziotych od . W formie rezygnacji ze zwrotu pozyczki gotowkowej W wymienionej kwocie W zamian za narusizenie prawa polegajace na zatatwicniu odstapicnia od Wymierzcnia kary w v1"yniku kontroii podatkowej W firmie tj. przestopstwo z art. 228 § 1 i 3k.k.; . \ v . ' _ EX. W kwietniu 2004 roku W Inowrociawiu udzielita pomocy W ud;zieleni1.1 przez 11a polooonic " korzyéci majatkowcj W postaai picniqdzy W.1§WO©16 2.000 ztotych funkojonariuszom publiczrgrm = praooW11i1<o1n Dziaiu Kontroti Podatkowaj W Urzodzic S1<arboWym W ~ 1 W zamian za rlierzetelne przcprowadzenie lqontroii podatkowaj firrrry    1  poprzoz przekazattia infonnaaji 0 mozliwoéoi Wroozenia tejze korzyéci oraz skontaktowania _ ._ 2 tj. o czyn Z art. 18 § 3 k..1<. W zwiaczkuz art. 229 § 1 i3 k.k.; X. W okresie od czerwca 2003 roku do paidziemika 2004 roku W ‘  1. bqdac praoownikiem Urzodu Skarbowego W ‘ J przyjqta korzyéé majatkowa W kwocie 20=30 ztotych od irmego pracownika tcgoz Urzadu = ' » , W zamian za naruézenie prawa poiegajace na‘ rejestracji W Urzqdzie Skarbowyfil W dokumentu podatkowego W postaci daklaracji PIT=36 o Wysokoéci osiagnigtego dochodu (poniesionej straty) W roku podatitowym 2002 przez mahcdstwo  " " ' 6 '1‘; z cofniatym do daty ,,30 kwietnia 2003 roku” sternplcm Wp1y_wu, _ . tj. przaétqpstwo z art. 228 § 1 i 3 k.k.; \__J' .\ J ~.__/ 4 4. została oskarżona -O to, że: Will. w okresie od września do listopada 2003 roku w będąc funkcjonariuszom publicznym = pracownikiem ,Działu Kontroli Podatkowej w Urzędu Skarbowego w przyjęła korzyść majątkową w postaci pieniędzy' w kwocie 400 złotych od . w formie rezygnacji ze zwrotu pożyczki gotówkowej W wymienionej kwocie W zamian za naruszenie prawa polegające na załatwieniu odstąpienia od wymierzenia .kary W wyniku kontroii podatkowej W tirmie tj. przestępstwo z art. 228 § 1 i 3,k.k.; _ ‹ v' _ ` _ EX. w kwietniu 2004 roku w Inowrocławiu udzieliła pomocy W udzieleniu przez na polecenie " korzyści majątkowej W postaci pieniędzy wnkwocie 2.0-00 złotych funkcjonariuszom publicznym =' pracownikom Działu Kontroli Podatkowej w Urzędzie Skarbowym w ~ i w zamian za nierzetelne przeprowadzenie kontroli podatkowej firmy - - - 1 - poprzez przekazanie informacji o mozliwości wręczenia tejże korzyści oraz skontaktowanie -_ ._ z tj. o czyn z art. 18 § 3 k.k. w związkuz art. 229 § I i3 k.k.; X. W okresie od czerwca 2003 roku do października 2004 roku W * - 1. będąc pracownikiem Urzędu Skarbowego W ` _ przyjęła korzyść majątkową W kwocie 20=30 złotych od innego pracownika tegoż Urzędu -= ' › _ W zamian za naruszenie prawa polegające na rejestracji w Urzędzie Skarbowym W dokumentu podatkowego W postaci deklaracji PlT=~36 o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) W roku podatkowym 2002 przez małżeństwo - ' " ' ,i 'S'-1 z cofniętym do daty „30 kwietnia 2003 roku” stemplem wpływu, _ _ tj. przestępstwo z art. 228 § 1 i 3 k.k.; \__/" .\ J ~¬__/ --- STRONA 8 --- '\.__./' \.__/' 5 XE. w okresie od czerwca 2003 roku do paidziomika 2004 roku W . ,, posi‘uZy%a sio poéwiadczajagzym nieprawclq dokumcntom W postaci zcznania P1186 o ‘W'_‘f,JSOI€O§Ci osiqgniqtego dochodu (poniesionej straty} W roku podatkowym 2002 przez 1§1E1§’Z@0S?W'0 ' poprzez prz}/jocie go jako autontyozny do Urzodu Siiarbowego W m ‘ tj. przestopstwo z’art. 2'73 k.k.; ‘=1 X1}. W okresic od styoznia do Iutégo 2004 roku w Inowrocéawiu, dziahjqo Wspolnio i W porozumieniu z 0 ' “ bqdzgc pracownikicm Urzodu Skarbowego W " . . ’ 2, .pI‘Z}/_iQ1& od ~ ‘ ' i ' _ ' ‘ korzy'§é' inajagkowq W posltaci pionioclzy w kwocic 150 zlotych W zamianza naruszonie prawa polegajqcc na przystawieniu 6 lutcgo 2004 r. oofniotego do daty I9 stycznia 2004 r. stempla wplfywu do Urzodu Skarbowego W ' na dokumonoio podatliow}/in W postaci oéwiadczenia o wyborzo podatkuliniowego jak.o fO1Fi’1'1}/' opodatkowania dia prowadzolnej W 2004 1°. przez _ dzialalnoéci gospodarozoj, l tj. przestopstwo z art.“ 228 § 1 i 3 k.k.; XEEE. W okresie od st}/cznia do Iutego 2004 roku W , dzialajag Wspolnie i W porozumieniu z I ;, . ' . oraz .  _  ' ~  .__ _= pracownikiem Urzodu Skarbowego W l ' , poéwiadozyhtx nioprawdo poprzcz sporzqdzenie dokumentu W_ postaoi oéwiadozcnia o Wyborzo poclatku liniowego jako form}; opodatkowania dla prowadzonej W 2004 r. przez V dziefialnoéci gospodarczej, 2 datq wsteoznab umieszczcnic no nim odcisku pieczegci Wpl'§/W11 do Urzodut Skarbowego ‘W 0 4 z date; cofniqtq W dniu 6 iutcgo 2004 r. na dziofi 19 stycznia 2004 1f. oraz zarcjcstrowzfla jako autentyozny W Urzocizie Skarbow}='rn W A ' tj. przestopstwo 2 art. 271 § 1 i 3 W zb. z art. 273 l<.k. oraz W zw. z art. 11 § 2 k.k.;  "\¬__./` \-¬__/" 5 XK. w okresie- od czerwca 2003 roku do pażdziemiica 2004 roku W _ „ posłużyła się poświadczającym nieprawdę dokumentem W postaci zeznania PiT=36 o wj,~fsoi<:ości osiągniętego dochodu (poniesionej straty} w roku podatkowym 2002 przez 1Š1fiŠ'Ż@ńSÍW'0 " poprzez przyjęcie go jako autentyczny do Urzędu Sirarbowego W Ń ' tj. przestępstwo zart. 273 k.k.; '=‹ XH. W okresie od stycznia do lutego 2004 roku W inowrocła_wiu, działając wspólnie i w porozumieniu z 0 ' “ będąc pracownikiem Urzędu. Skarbowego w " . -. › i, przyjęła od . A ' i ` _ ` ` icorzyść' inajątkową w postaci pieniędzy W kwocie 150 złotych w zamianza naruszenie prawa poiegajace na przystawieniu 6 lutego 2004 r. cofniętego do dary 19 stycznia 2004 r. stempla wpływu do Urzędu Skarbowego w ` na dokumencie podatkowyrn W postaci oświadczenia o wyborze podatkulliníowego jak-o formy opodatkowania dia prowadzonej W 2004 r. przez _ działalności gospodarczej., I tj. przestępstwo z art." 228 § 1 i 3 k.k.; XEEĹ W okresie od stycznia do lutego 2004 roku W , działając wspólnie i W porozumieniu z Ĺ Ł, _ ` _ oraz . -- _ - ' ~ -- -.__ _= pracownikiem Urzędu Skarbowego W I ' ,- poświadczyłaą nieprawdę poprzez- sporządzenie dokumentu W postaci oświadczenia o wyborze podatku liniowego jako formy opodatkowania dla prowadzonej W 2004 r. przez V działalności gospodarczej, 2 datą wsteczną, umieszczenie na nim odcisku pieczęci wpływu do Urzędu' Skarbowego W 2 . Ł datą cofniętą W dniu _6 iutego 2004 r. na dzień 19 stycznia 2004 r. oraz zarejestrowała jako autentyczny W Urzędzie Skarbowşfrn W ` ' tj. przestępstwo z art. 271 § 1 i 3 W zb. z art. 273 lek. oraz W zw. z art. 11 § 2 k..i<.; - --- STRONA 9 --- 5 ‘.1 XPIV. W okrcsio grudnia 2002 r._ do maja. 2005 1". W “ ' Q.E}'i’!ii@ przygotoxvania do przostopstwalpodroinicnia dokumentow W ten sposob. Ze sporzqdziia. p0§WiadCZ£ij3L06 nieprawdo deklaracjc podatkowe, pOpTZ©Z przystawienle przctcrminowanj/ch odoiskow pieczoci datownika Urzodu Skarbowego W :1 Wyznaczniku ,.WD*BT” 11a niewypeinionych clokumentach W postaoi: i = PIT/D z odiciskiem pieczoci Wpiywu z 29.04.2005 r., = PIT5 3 odciskicm pieczoci wpiywu z 20.12.2002 r., ‘ = PIT4 z odciskiem pieczgci wpiywu z 20.12.2002 r. — 4 sztuki, ~ PIT3'7 Z odciskiom pieczooiwplywu z 30.04.2003 r. — 4 szmki, =‘PIT360 2. odoiskiem pieczoci wplywu z 30.04.2003 r. — 5 sztuk, tj. przcstqpsitwo z art. 270 § 3 k.k. W Zi‘). Z art. 271 § 1 k.k. i W zw. z art. 11'§ 2 _ 5. :osta1% oskarzony o to, 26: XV.'w maju 2002 zoku" W udzioiii, za. poéredllictwom "  i _. korzyéé majagkowq W postaci pieniodzy W kwoois 300 .ziotvoh " ' J‘ ~ pracownikowi Urzgdu Skarbowcgo W w W zamian za. z1nniojszenic Wysokos'.ci mandatu za nieterminowe piacenie podaiku od towarow i ushlg Wymierzonego firmie ' " " " ' ' ' 2 sieclzibq tj. o przéstopstwo z art. 229 § 1 i 3 k.k.; ' XVI. W maju 2002 roku w w mieszkaniu przy ul. ' 1 < . 0 _ » _ m.» ' udzielil, za poérednictwem.’ _ 1 f 4 _ korzyéé majqtkowqw postaci pieniqdzy w kwocie 500 ziotyoh oraz siodyozy W zamian za przeprowaidzenie ‘zgodnie z oozekiwanym wynikiem kontroli podatkowej firmy . _ _ 1 przyspieszenio jej_za.ko1iozenia,  fj. o przostopstwo Z art. 229 § 1 i 3 k.k.; \_/ .\_/. Å U ÊŠÍIV. w okresie grudnia 2002 r._ do maja 2005 r. w ` " f;‹.E-}"1"łŠiê-- przygotowania do przestępstwa'podrobienia dokumentów w ten sposób. ze sporządziła poświadczające nieprawdę deklaracje podatkowe, poprzez przystawienie przeterminowanych odcisków pieczęci datownika Urzędu Skarbowego w o wyznacznika „WD*BT” na nžewypełnionych dokumentach w postaci: _ = PIT/D z odciskíem pieczęci wpływu z 29.04.2005 r., = PIT-5 z odciskiem pieczęci wpływu z 20.1-2.2002 r., * = PET-4 z odcískiem pieczęci wpływu z 20.12.2002 r. - 4 sztuki, ‹- PÃT-37 z odciskiem pieczęci. wpływu z 30.04.2003 r. - 4 sztuki, =-'PIT-363 z. odciskiem pieczęci wpływu z 30.04.2003 r. - 5 sztuk, tj. przestępstwo z art. 270 § 3 k.k. W zb. z art. 271 § 1 k.k. i W zw. z art. l1'§ 2 _ Š. został oskarżony o to, że: XV.'w maju 2002 roku w udzieiił, za pośrediiictwern " - i _, korzyść majątkową w postaci pieniędzy w kwocie 300 złotvch- " " _`* - pracownikowi Urzędu Skarbowego W =' w zamian za zmniejszenie wysokości niandatu za nieterrninowe płacenie podatku od towarów i usług wymierzonego firmie ` " " " ' ` ' z siedzibą tj. o przestępstwo z art. 229 § 1 i 3 k.k.; " XVI. w maju 2002 roku W W mieszkaniu przy ul. ' ‹ ‹ _ " _ ' _ m.› ` udzielił, za pośrednictwemf _ 1 '_ _ _ korzyść maj ątkowąw postaci pieniędzy w kwocie 500 złotych oraz słodyczy w zamian za przeprowadzenie zgodnie z oczekiwanym wynikiem kontroli podatkowej firrny _ _ _ 1 przyspieszenie jejzakończenia, - tj.. o przestępstwo z art. 229 § 1 i 3 k.k.; `-¬_/ _\_/. --- STRONA 10 --- '\__/' \_/' T 2.¥2IVE1I. W kwietniu 2003 roku W przy ul. udzielii, za poérednictwom 1 " I ' '  " pracownikowi Urzodu Skarbovvego W korzyéé maj qtkov/at . W postaci pieniodzy W V kwocie 200 zlotych oraz siodyczy W zanlian za przeprowadzenie zgodnic z oczekiwanym wynikiem kontroli poclatkowej firn1y ' ~  .. ' " .  i przyspieslzenie jej zakoxiczenia, tj. o przestopstwo 2 art. 229 § 1 i 3 k.k.; < XVHL W i(Wi6t11.i1.l_2_@0i4 roku W na ui. _ ' udziolii, za poSr_ecinictWem korzyéo majqtkowq W postaci pieniodzy W kwocio 2.000 ziotyoh _. . . i . b. = funkcjonariuszom pubiioznym  pracownikom Dziahl Kontroli Podatkowej" W Urzodzio Skarbowym W ' . . W 2amian za. nalruszenie prawa ' polegajqco na I1i6i‘Z61I€1i1}'l‘if;. przoprowadzoniu 1<ontroli'pod;1tkoWej firmy. ' ' .. '  1, tj. o przostopstwo Z art. 229 § 1 i 3 i~<.;,k.; 6. f zostaia oskariona 0 to, Ze: W maju 2002 roku w mioszkaniu pffi}"_Lii." ‘ 211., bodap funkcjonariuszem publicznym  pracownikiem Dziahl Kontroii Podatkowej W Urzodzie Skarbowym W , przyjoia korzyéé mzijagkowqw postaci siodyczy oraz pieniodzy Wvkwocie 500 ziotych oraz siodyczy od i . ' 3 », ’ i _ ~ 4  ksiqgowej firmy . Q  . ~ A ~ ~ _ .. , W zwiqzku 2 prowauzona. kontroiq podatkowq W Wyiej wyniienionej firmie W zamian za sz/ybkic i bozproblcmowo dia podatnikajsj zaiatwienie, A . .  tj. 0 przostopstwo 2 art. 228 § 1 i 3 k.k.; '\-._/' \._/` 7 Żtflfšll. W kwietniu 2003 roku w przy ul. udzielił, za pośrednictwem 1 ' _ ' ` - ' pracownikowi Urzędu Skarbowego w korzyść maj ątkowa _ w postaci pieniędzy w _ kwocie 200 złotych oraz słodyczy' w zamian" za przeprowadzenie zgodnie z oczekiwanym wynikiem kontroli podatkowej firmy' ` ~ ~ ._ ` ' . _ i przyspieszenie jej zakończenia, tj. o przestępstwo z art. 229 § 1 i 3 k.k.; ‹ XVEH. W kwietniu 2004 roku W na ul. _ ` udzielił, za pośrednictwem korzyść majątkową w postaci pieniędzy w kwocie 2.000 złotych __ r _ i .- , -= funkcjonariuszom publicznym -¬ pracownikom Działu Kontroli Podatkowej' w Urzędzie Skarbowym W ` . _- w zarnian za naruszenie prawa " polegające na nierzetelnyrn przeprowadzeniu kontroli' podatkowej firmy ' ' __ ' - 1, tj-_ o przestępstwo z art. 229 § 1 i 3 k,k.; 6. Í została oskarżona o to, ze: w maju 2002 roku w mieszkaniu przy-ful.-Ü . in., będąc funkcjonariuszem publicznym - pracownikiem Działu Kontroli _Podatkowej w Urzędzie Skarbowym w , przyjęła korzyść majątkowąw postaci słodyczy' oraz pieniędzy wkwocie 500 złotych oraz słodyczy od Ĺ _ ' 3 ', ' i _ ~ ‹- - księgowej firmy _ -¿= . „ -~ _ ~ . _ __ , W związku z prowadzoną kontrolą podatkową w wyzej wymienionej firmie w zamian za szybkie i bezproblemowe dla podatnika jej załatwienie, _ _ _ - tj. o przestępstwo z art. 228 § 1 i 3 k.k.; --- STRONA 11 --- 8 7. ' 0 zostaia oskariona o to, Z6: XX. W styczniu 2004 roku W miejscowoéci 11dZi@1i4fi 1<l‘31’Z}’§Y5 inajattkowat W postaoi pary nartv firmy , _ z Wiqzaniami Wartoéoi 200 ziotyoh. 7 .4. . ~ funkcjonariuszowi publicznemu = pracownikowi Dziaiu Kontroli Podatkowej W Urzodu Skarbowego W * W zwiaczku z przeprowadzanq xv, tym okresic kontrolq firm)‘ W Zflmiall Za przeprowadzenie jej zgodnie z oczekiwanym Wynikiem, tj. przestopsrwo z art. 229 § 1 i 3 k.k.; A .=v " . 8. *fi zostai oskariony 0 to, Zc: XXL W okrosie od stycznia. do Iutego 2004 roku Wfl dziaiajqo Wspoinio i W porozumiciiiu :2; . , udzieiiI korzfyéé majagikowo W postaoi picniodzy W kwocio 150 z%ot3/oh  ' ‘ i '  = funkcjonariuszom publiicznym = pracownikom Urzodu Skax"boWsgo_W W Z8.lT1i&11 22. naruszonie prawa polegzijape na antydatowaniu daty Wpiyvml do Urzodu Skarbowogo W ' ‘ dokumentu W postaoi o§Wiad0zenia. o Wyborzo podatku liniowogo jako formy opodatkowania dla ‘prowadzonej przez siebio dziaiainoéci gospodarczej W 2004 roku. z dnia 6 lutego 2004 r. na dzicfi 19 stycznia 2004 1". oraz jego rej estracji. _ tj. przostopstwo 2art. 229 § 1 i 3 k.1<;.; XXH. W olqesie od’ czsrwca 2003 r. do paidzicmika 2004 roku w . , dziaiajap wspolnie i W porozumieniu 2 _ oraz ‘ Pg i  pracownioami Urzodu. Skarbowego W 0  jaoéwiadcizyi nieprawdo poprzoz sporzqdzenio dokumentu W postaci oéwiadczenia o W}/‘oorze podatku iiniowogo jako fonny opodatkowania dia prowadzonej przez siebie Ciziaiainoéloi gospodafozoj W 2004 r., z data. Wsteoznq i umieszozonio na nim odoisku \._/I ‘\\_/ 8 7. " ' została oskarżona oto, że: XX. w styczniu 2004 roku w miejscowości üdiíßlíiä KOYZYŜĆ majątkowa w postaci pary nart' tirmy _ _ z wiązaniami wartości 200 złotych 7 ;_ r ~ funkcjonariuszowi publicznemu = pracownikowi Działu Kontroli Podatkowej w Urzędu Skarbowego W i w związku z przeprowadzana w_ tym okresie kontrolą firmy W Zāmtāll Za przeprowadzenie jej zgodnie z oczekiwanym wynikiem, tj. przestępstwo z art. 229 § 1 i 3 k.k,; A .=f " . S. *H został oskarżony o to, ze: XXL w okresie od stycznia do lutego 2004 roku tv* działając wspólnie i w porozumieniu z _ , udzielił korzyść majątkową W postaci pieniędzy w kwocie 150 złotych - ' ` i ' - = funkcjonariuszom publicznym =- pracownikom Urzędu Skarbowegow W zamian za naruszenie prawa polegające na antydatowaniu daty wpływu -do Urzędu Skarbowego w ' ' dokumentu w postaci oświadczenia o wyborze podatku liniowego jako forrny opodatkowania dla _prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej w 2004 roku. z dnia 6 lutego 2004 r. na dzień 19 stycznia 2004 r. oraz jego rejestracji. _ tj. przestępstwo zart., 229 § 1 i 3 k.k.; XXEE. w okresie od czerwca 2003 r. do października 2004 roku w _ , działając wspólnie i w porozumieniu 2 _ oraz 1 rr i - pracownicarni Urzędu. Skarbowego W Ÿ - poświadczył nieprawdę poprzez sporządzenie dokumentu W postaci oświadczenia o wyborze podatku liniowego jako formy opodatkowania dla _prowadzonej przez siebie d-ziałalnoślci gospodarczej w 2004 r., z datą Wsteczną i umieszczenie na nim odcisku \._/I Ę./o --- STRONA 12 --- k . \2/' ' 9 pioozoci Wp1yWu do Urzodu Skarbowego W 5 data oofniota W dniu 6’ iutego 2004 r. na dzieii I9 styoznia 2004 r. oraz jego rejcstracjo jako autontyczny W Urzadzie Skarbowym W ‘ ‘ _ . tj. przastopstwo z art. 2'71 § 1 i 3 k.k. W zb. z art. 223 k.k.. oraz W zw. 2 art. 1 1 § 2 k.k_§ ' \ 55$ Reiotiowyw1tgoWroc1aw'iu Wyr1o1;iie_m_z_.31Eait1ziemi1~ga_201_§ro1§tt (siqrgrti a1tt11K 948/111. orze1t1. fie: , _ 1. =os1tat"fio_nego ' 1;;  uznat za Winnogo popehtia czyntt opisanego W pkt._1. wfyroku tj. przestopstwa z art. 18 § 2 k_.k. W zw. z art. 2'70 § 1 1<..k. 1 W zw. z art. 271 § 1 1<.1<. i z art. 11 §2k.k. i za to, na poctstawio art. 11 §3 k.k. iart. 19 § 1 k.k. W ZW. z art. 221 § 1 k.l<., Wymierzyt mu _kaIo 4 micsiooy pozbawionia Wolttoéoig 2. oskarzonego uzirai za Winnogo popohtia czynu opisanego W pkt. 11. Wyroku, z tym ustaloniem, Ze przyjaj korzyéé majatkowa W zwiazku Z przoptowadzana kontroia podatkowa W firmie _ _  . ...' i Ze Wyozerpuje on znamiona przostqpstwa z art. 223 § 1 iza to, na podstawié art. 228 § 1 k.l<. i art. 33 §_2 k.1<., Wjrmierz}'1 mu karo 8 rniesiooy '.isoinoéoi. 2" grz3r'"rm; W 40 sta.Wak dzionrzyoh, "1.19ta1a_1ao Wysokos'é jodnej stawki na kwoto 100 zlotych; ' _ 3. oskarzonego  “ ' W miejsoe zarzutow opisanych W pkt. 111. i 1V. Wyroku, z ustaleniem co dozarzutu III., Ze przyj a1 korzyéé majatkowa W zwiazku 2 kontrola podatkowa firmy _ . _ a odnoénie zarzutu.IV., ze przyj at korzyéé majatkowa W postaci nartwartoéoi 40 zt W zwiazku z kontrola firmy '. , oraz Ze ozyny to Wyozerpuja znamiona przestqpstw 2. art. 228 § 1 1<.k.,_ przyjmujac, to dopuéofl sio ioh dziatajao W warunkach ciagu pI‘Z@St€gpS‘tW, uznai za Winnogo popotnienia czynuiz art. 2283 § 1 k.k. W zw. 2 art. 91 § 1 k.1<:. i za to, na podstawio tyoh przopisowi art. i 33 § 2Ak.k., Wymierzyt "mu karq roku i 2 miesiqcy ` . \„/` ' 9 pieczęci wpływu do Urzędu Skarbowego W Ł data oofniętą W dniu 6" íutego 2004 r. na dzien 19 stycznia 2004 r. oraz jego rejestrację jako autentyczny W Urzędzie Skarbowym W ' 1 _ _ tj. przestępstwo z art. 271 § 1 í 3 kk. W zb. z art. 2Í?3 kk.. oraz W zw. z art. 1 1 § 2 kk ' ‹ Sad ReionowywęĘrgo*gvrocław'ia w2roki¿e_m_z_31_październikagüiíroku (sYgn¿ aktE1K 948/111. orzekł? że: 1 _ 1-. 'oskarżonego ' 1;; - uznał za winnego popełnia czynu- opisanego W pkt.,1. wyroku tj. przestępstwa z art. 18 § 2 kk. W zw. z art. 270 § 1 k..k. Ł w zw. z art. 271 § 1 kk. i z art. 11 §2k.k. i za to, na podstawie- art. 11 §3 k.k.iart.19 § 1 k.k. W zw. z art. 2?l § 1 k.k., wymierzył mu _karę 4 miesięcy pozbawienia wolności; 2. oskarżonego uznał za ufimiego popełnia czynu opisanego W pkt. ii. wyroku, z tym ustaleniem, że przyjął korzyść majątkowa W zwiazku z przeprowadzana kontroią podatkową W firmic _ _- - .- _,.' i że wyczerpuje on znamiona przestępstwa z art. 228 § 1 iza to, na podstawie art. 228 § 1 k.k. i art. 33 §_2 kk., Wymierzył mu karę 8 miesięcy 'afošrzości 2' grz3‹"-.vę 1-Y -'10 stawek dzlennyc-h, "U.2ta1a_1ąc wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych; ` _ 3.. oskarżonego - " ' W miejsce zarzutów opisanych W pkt. Hi. i IV. wyroku, z ustaleniem co dozarzutu III., że przyjął korzyść majątkową W związku 2. kontrolą podatkową firmy _ . _ a odnośnie zarzutu.IV., że przyjął korzyść majątkową W postaci nartwartości 40 zł iv związku z kontrolą firmy `-'_ , oraz że czyny te wyczerpuja znamiona przestępstw z. art. 228 § 1 k.k.,_ przyjmując, że dopuścił się ich działając W warunkach ciagu przestępstw, uznał za winnego popełnienia czynuiz art. 228 § 1 k.k. W zw. 2 art. 91 § 1 k.k. i za to, na podstawie tych przepisow-i art. i 33 § 2k.k., wymierzył 'mu karę roku i 2 miesięcy --- STRONA 13 --- _ 10 pozbawienia wolnoéci i grzywng W wysokoéci '?'{5 stawek dziemych, uatalajgc wysokoéé jcdnej stéwki na kwom 100 flotychg '  4. oskarzoncgo . ~ T , 11zna% za winnego popelnia czynu opisanego W pkt. ‘V, wyroku tj. przest@pstWa z an. 2'70 § 3 l<.k‘ i art. 271 § I k.k.. w zw. z art. 1 E § 2 k.k. i'a1*t.'12 k.1<;. i vza‘ to, na. podstawie art. 11 § 3 k.k. W zw. z art. 271 § 1 k.k., wymierzy% mu kare; 8 micsicgoy pozbawienia wolnoécig 4 5. oskariwnq uznai za Winnq popeiniakzzynu opisanego W pkt. VI. wyroku 2 tym ustaleniem, Ze p1"zyj@{a korzyéé majqtkowq W zwia;l<u 2 kontrolq podatkowac filmy 3’ ’ , tj. popemienia przestrgpstwa 2 art: 228 § 1 1<.k. i za to, I1E1]30dSil8.WiB art. 228 § I k.k. iAa1"’c. 33 § 2 k.k., Wymierzyjkjej karq 10 miesi|§cy pozhawicnia. W01n0§ci i grzywnq w wysokoéci 50 stawek dziennych, ustalajqc wysokoéé jednej stawki na kwotq 100 ziot}/011; " 6. nskarinnq 3 ' uznai za winnq p0p6h1iB. ozynu opisanego W pktfl/‘H. W}/'I‘O];iLl§ tj. pz'zcst@pstWa. z art. 18 § 2 k.k, W zw. Z art. 2'70 '§ 1 k.k. i W zw. 2 art. 271 § 3. 1<;=1<.0raz Z art. 11 §2 14.11: i zato, napodstawie art. 11 §3 l<;.k. i art.‘ 19 § 1 k.1<3. W zw. Z art. 271 § 1 klg, wymicrzyi jej karg 4 mfisiqcy p0zbaW:Eenia'w01n0éci; "70 uskarianq ' _ ' ' " uznai za wimlq popeinia I323/nu 0]:isanego ‘W plat. VH1» Wyroku, Z tym usta1eniem,_ Z6 Wyczerpuaje on znamiona czynu 2 art. 228 § 3 k.k. i za to, na podstawic tcgo przepisu i art. 33 § 2 k.k., wymierzfi jej karq roku pozbawicnia ‘wolnoéci i grzywng W Wysokoéci 30 sftawek dziennych, ustalajqs =._,‘\,,Fw_.'<._'1r\1//\5'3 ;nrh'\fll§ Q‘|'D.\‘1f12‘; Q 1/i'Arn1i'fl Iflfi '7lr\fvr'|'\' ' r| J |_¢\J:.‘_\.n'LJ‘7' !J\QIEIELZL 1'§‘\:\ _‘.|\II \..IIr‘: A\I'nI A_|J\.§_/Fr’? WWQA: 8. oskarzonq uzna} za winnq popeinienia czynu opisanego W pkt. HX., z tym ustaleniem, ze udzielfla pomocy W udzieleniu przcz ' H na polecenie ' 2 "" , korzyéci majqtkowej W postaci pieniqdzy W kwecie 2.000 ziotych funkcjozaariuszom publicznym, pracownikom Dzialu Kontroli Podatkowej W Urzlgdzie Skarbowym W ' _ 1 ' W zwizgzku 2 przéprowadzalliem kontroli podatkowej firmy ' ' ., poprzez przekazanie informacji 0 mozliwoéci wrqczenia tejze korzyéci oraz skantaktowanie » _ A z' ' ' tj. za wirmq popehflcnia czynu 2 art. 18 § 3 k.k. W zw. z art. 229 § 1 k.k. i za to, na podstawic art. '\__/' '\_,_/ _ 10 pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 20 stawek dziemych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych; ' . 4. oskarżonego _ ~ Í _ uznał za winnego popełnia czynu opisanego W pkt. V. wyroku tj. przestępstwa z art. 270 § 3 k.k. i art. 221 § l k.k. W zw. z art. i l § 2 k.k. i"art.'12 k.k. i zato, na podstawie art. 11 § 3 k.k. w zw. zart. 271 § l k.k., wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia Wolności; _ 5. oskarżona uznał za winna popełniaczynu opisanego W pkt. V1. wyroku z tym ustaleniem, że przyjęła korzyść majątkową W związku z kontrolą podatkowa firmy ii t , tj. popełnienia przestępstwa z art. 228 § 1 k.k. i zato, na podstawie art. 228 § I k.k. iart. 33 § 2 k.k., wymierzyłjej karę 10 miesięcy- pozbawienia wolności i grzywnę W wysokości 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych; ' 6. oskarżona Ĺ ` uznał za winna popełnia czynu opisanego W pkt.VH. wyroku, tj. przestępstwa z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 270 `§ 1 kk. i W zw. z art. 271 § i kk. oraz z art. ii §2 kk. i zato, na podstawie art. 11 §3 k.k. i art." 19 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 1 k.k., wymierzył jej karę 4 miesięcy pozbawienia woiności; 7. oskarżona ' _ ` ' " uznał za winna popełnia czynu opisanego W pkt. VEH. wyroku, z tym ustaleniem, ze wyczerpuje on znamiona czynu z art. 228 § 3 kk. i za to, na podstawie tego przepisu i art. 33 § 2 k.k., Wymierzył jej karę roku pozbawienia wolności i grzywnę W wysokości 30 stawek dziennych, ustalając ==._,\„f'fi_.'<._'¿»'¬~¬ł_ff\å-'Š iflri&'\flÊ <:'I":›_11f1z'i 'In Í/w.rn1i'fl łflfl '7}nłvr'|'\' ` r| J |_"_n'Š.`_\.fLJ“7' IJÅ-Q-ISYEÅŁŁ 1'â'|»‹\- _'.I\r! wßhwc A.\r'‹ł A_|›\.š_/švvł vvłgaç 8. oskarżona uznał za winną popełnienia czynu opisanego W pkt. HX., z tym ustaleniem, ze udzieliła pomocy W udzieleniu przez ` „ na polecenie ` ' ¬" , korzyści majątkowej W postaci pieniędzy w kwocie 2.000 złotych funkcjonariuszom publicznym, pracownikom Działu Kontroli Podatkowej W Urzędzie Skarbowym W ` _ 1 ' W związku z przeprowadzeniem kontroli' podatkowej firmy ' ' _, poprzez przekazanie informacji 0 mozliwości wręczenia tejże korzyści oraz skontaktowanie › _ A z' ' ' tj. za winna popełnienia czynu z art. 18 § 3 k.k. W zw. z art. 229 § 1 k.k. i zato, na podstawie art. `\-._/' `\_._/ --- STRONA 14 --- 1...,/' "\_,"' Ii .19 §1 k.k. W zw. z art. 229" § 1 k.1<. wy1ni'e1'z}/t jej kara 8 1'I‘ti€Si§£Z;v’ pozbawienia wolnoéci; . . 9. oskarzona W miejsce zarzutow opisanych W pkt. X. i XE. uznat za Wilma tego. Ze dopuécita sia jednego czynu polsgajacego na tym, Ze ‘W paidrzicmiku 2003 roku ‘W ' '1, ‘bqdacc pracownikiem Urzodu Skarbowego W ' _ _, przyjoia korzyslé maja;tkoWa 0d innego pracownika tegoz urzodu » W kwocie 2030 2%, W zamian za natuszonie prawa polegajacego na rejestracji jako autentyczny W Urzqdzie Skarbowjym W i posiuzeniu sia dokumontom podatkowym W postacit deklaracji P11136 0 wysokoéci osiagniotego dochodu,_ poniesionej straty W roku podatkowym 2002' przez_ma12cfistWo ' . i." _ ‘   z cofniotym do daty ,,30.04.2003 roku” stemplsm Wptywu, tj. za Winna popehlienia czynu z art. 228 § 3 k.k. i z art. 2'73 k.k. oraz art. 2'71 § 3 1<.k. W zw. 2 art. I1 § 2 kit. i za to, na podstawie art. 11 § 3 k.k. W ZW. z art. 228 § 3 k.k. i art. 33 § 2 k.l<., wymiarzyt jej karqroku pozbawienia 'Wo1I1'oSoi i grzywno W Wysokoéci 30 stawok dzionnych, ustalajac wysokoéé jednsj stawki na kwota 100 ztotychg  '  E0. oskarzona W miejsce zarzutow opisan;/oh W pkt. XEE. iXEEE.. uznat za Winna tcgo, zo dopuécita siqjednego ozynu polegajacego na tym, Ze ‘W okroste od stycznia do lutago 2004 roku W U badac praoownikiom Urzodu Skarbowego W ‘ . przyjola od , W i _ korzyéé m.ajatkowa. w postaci pieniodzy W kwocic 150 2% W zamian za naruszenie prawla, potegajacana przystawioniu 6 lutego 2004 r. cofniqtego do daty 19 stycznia 2004 r. stempla Wptywu do Ilfzqdu Skarbowego W na clokumencio W postaci oéwiadczenia 0 Wyborze podatku liniowcgo jako formy opodatkowania dla prowadzonej W 2004 r. przez 4 dziatalnoéci gospodarczej, poéwiadczajac nieprawdq, oraz zarcjestrowata ten dokument jako autentyczny W Urzodzio Skartoowym W 3 , tj. za winna popctnienia cz}/nu z art. 228 § 3 k.1<;. i art. 273 k.k. oraz art. 2'71 § 3‘k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to, na podstawic art. 11 § 3 kit. W zw. z art. 228,§ 3 k.k. i art. 33 § 2 k.k., Wymierzyt jej kara roku pozhawienia Wolnoéci i grzywno w wysokoéci 30 stawek dziennych. ustalajac Wysokoéé jadnej staWki_11a kwoto 100 ztotych; ' 1...,/` \_„-" li -19 §1 kk. W zw. z art. 229' § 1 kk. wymierzyi jej -kare 8 miesiecy pozbawienia wolności; _ _ 9. oskarżona w miejsce zarzutów opisanych W pkt. X. i Xi. uznał za winna tego. ze dopuściła się jednego czynu polegającego na tym, ze W październiku 2003 roku W ' `<, 'będąc pracownikiem _Urzędu Skarbowego w " . _-, przyjęła korzyść maja¿tkową od innego pracownika tegoż urzędu ' w kwocie 20-30 zł, W zamian za naruszenie prawa polegającego na rejestracji jako autentyczny W Urzędzie Skarbowym W i posłużeniu się dokumentem podatkowym W postaci. deklaracji PH?-36 o wysokości osiągniętego dochodu. poniesionej straty W roku podatkowym 2002' przez małżeństwo " _ i; _ ` - - z cofniętym do daty „30.04.2003 roku” stemplem wpływu, tj. za winną popełnienia czynu z art. 228 § 3 k.k. i z art. 273 kk. oraz art. 271 § 3 k.k. W zw. z art. il § 2 kk. iza to, na podstawie art. ll § 3 k.k. W zw. z art. 228 § 3 k.k. i art.. 33 § 2 kk., wymierzył jej kareroku pozbawienia 'wolności i grzywnę W wysokości 30 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych; - ` - id.. oskarżona W miejsce -zarzutów opisanych W pkt. XHE., ŠXEH.. uznał za winna tego, ze dopuściła się jednego czynu polegającego na tym, ze W okresie od stycznia do lutego 2004 roku W Ü będąc pracownikiem Urzędu Skarbowego W = _ przyjęła od , W i _ korzyść m.ajątkową W postaci pieniędzy W kwocie 150 zł W zamian za naruszenie prawna, polegająceƒna przystawieniu 6 lutego 2004 r. cofniętego do .daty 19 stycznia 2004 r. stempla wplywu do Urzędu Skarbowego W na dokumencie W postaci oświadczenia o wyborze podatku liniowego jako formy opodatkowania dla prowadzonej W 2004 r. przez « działalności gospodarczej, poświadczając nieprawdę, oraz zarejestrowała ten dokument jako autentyczny W Urzędzie Skarbowym W j , tj. za winna popełnienia czynu z art. 228 § 3 k.k. i art. 273 kk. oraz art. 271 § 3tk.k. W zw. z art. ll § 2 k.k. i za to, na podstawie art. 11 § 3 k.k. W zw. z art. 228.§ 3 kk. i art. 33 § 2 k.k., wymierzył jej kare roku pozbawienia wolności i grzywna w wysokości 30 stawek dziennych. ustalając Wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych; ` --- STRONA 15 --- 12 Ht. oskarzona ' uznatza Winna popetnia czynu opisanago W §‘Ji{t. KEV. Wyroku, tj. przastapstwa z art. 270 § 3 k.k. i art. 271 § I k.l<. W zw. z art. 11 § 2 k.l<.. i art. 12 k.k. i za to, na podstawie art. 11 § 3 k.k. W zW. 2 art. 271 § 1 k.t<:.., xvymierzyt jej karo 6 miesiacy pozbawienia WOiI10§Ci; _ l 12. oskaraattego . ‘ _ uznat za winnago popetnia ozyrtu opisanego W pkt. XV. Wyroku z tym ustaleniem, Ze Wyczerpuje on znatriiona przestqpstwa 2 art. 229 § 3 k.k. i za to, na podstawie art. 229 § 3 k.k. i art. 33 § 2 k.t<., Wymierzyt mu karq roku pozbawienia Woinosici i grzywna W Wysokoéci 70 stawek dziermyoh, ustatajac Wysokoééjednej stawki na kwottg 100 ztotych; _ 13. oskarzonego A ~ . .2 I ‘ uznai za winnegopopetnia szynu opisanego W pkt. XVI. wyroku. 2: tym ustalonicrn, Zc udzielit korzyéé majatkowa W kwocie ok. 300 2% i stodyczy W postaci bombonierki Wartoéoi ok. 30 2%, W zwiazku z kontrola podatkowa firmy ' at " '     .:'., 1 Ze Wfyczerpuje on znamiona przestqpstwa z art. 229 § 1 kit. i za to ma jpodstawia art. 229 § 1 k.k.,'Wyntie1~zytmu kart; 10 miesiacy pozbawienia Wolnoéoig 14. oskarzonego ' uznat za Wirtnego popehqia ozyttu opisanego W pkt. XVH. Wyrottu, Z tym ustalefiiem, 26 udziotiit korzyéé majatkowav»' kwocie ok. 200 2% W zwiazku Z korttrola podatkowa firmy ' i Z6 Wyczlerpuje on znamiona przostqpstwa z art. 229 § 1 k..k. i za to, na podstawio art. 229 § 1 k.k., Wymierzyl mu kara 10 micsiacy pozbawienia Wolnoéci; ' 15.. oskarioncgo ” uznat za wiimego popetnia czynu opisanego W pkt. XVEH. Wyroku Z tym ustaleniem, Ze udzielit korzyéf: majatkowa w zwiazku z kontrola podatkowa firmy ‘ _ *   "  I i 26 Wyczerpuje on znamiona przestqpstwa z art. 229 § 1 k.k. i za to,‘na podstawie art. 229 § V1 k.l<., wymierzyhnu kart; 10 miesiocy pozbawienia woinoéci; 16. osttariona  2 » ‘ uznat za Winna popetnia czynu opisanego W pkt. XEX. Wyroku, 2 tym ustaleniem. Z6 przyjtgia korz}/éé maj atkowa W postaci pieniqdzy w kwocie ok. 300 zi i stodyczy W postaci bombonierki Wartoslci ok. '30 zt, W zwiazku z kontrola podatkowa finny A . " " = , i Z6 W}/ozerpuje on znamiona przestapstwa .2 art. 228 § 1 k.1<_. i za to, na. poclstawie art. '~..,_/ ._k/_. 12 ii. oskarżona ` uznałza winna popełnia czynu opisanego w pkt. KHV.. wyroku, tj. przestępstwa z art. 270 § 3 kk. i art. 271 § l k.k. w zw. z art. il § 2 kk. Š art. 12 k.k. i za to, na podstawie art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 2751 § i k.i<:.., wyrnierzył jej kare 6 miesiecy pozbawienia wolności; _ I ł2. oskarżonego . ' _ uznał za winnego popełnia czynu opisanego w pkt. XV.. wyroku z tym ustaleniem, ze wyczerpuje on znamiona przestępstwa z art. 229 § 3 k.k. i zato, na podstawie art. 229 § 3 kk. i art. 33 § 2 k.k., wymierzył mu karę roku pozbawienia _woiności í grzywnę w wysokości 70 stawek dziennych, ustałając wysokośćjednej stawki na kwote 100 złotych; _ 13. oskarżonego A ~ . - , ^- uznał za winnegopopełnia czynu opisanego W pkt. XVI. wyroku, z tym ustaleniem, ze udzielił korzyść majątkowa W kwocie ok. 300 zł i słodyczy W postaci bomboníerki wartości ok. 30 zł, w zwiazku z kontrolą podatkową firmy ` " ' ' ' - -- - .:'., 1 ze wyczerpuje on znamiona przestępstwa z art. 229 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 229 § 1 k.k.,` wyrnierzył mu kare 10 miesięcy pozbawienia wolności; Sid. oskarżonego ` uznał za winnego popełnia czynu opisanego w pkt. XVH. wyroku, z tym ustaleniem, ze udzielił korzyść maja,tkowa,_v-.-' kwocie ok. 200 zł w związku z kontrolą podatkową firmy ` i ze wyczerpuje on znamiona przestępstwa z art. 229 § 1 k.k. i- za to, na podstawie art. 229 § 1 k.k., Wymierzył mu kare 10 miesiecy pozbawienia wolności; ` 15. oskarżonego ` uznał za winnego popełnia czynu opisanego w pkt. XVEEĹ wyroku z tym ustaleniem, że udzielił korzyść: majątkową W związku z kontrolą podatkową firmy “ « * - - '- - -, i że wyczerpuje on znamiona przestępstwa z art. 229 § i k.l<. i za to,na podstawie art. 229 § V1 k.k., wymierzyłimu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; lo. oskarżona › " › ` uznał za winna popełnia czynu opisanego W pkt. XÊX. wyroku, z tym ustaleniem, że przyjęła korzyść maj ątkową w postaci pieniedzy W kwocie ok. 300 zł i słodyczy W postaci bombonierki wartości ok. "30 zł, w związku z kontrolą podatkową firmy A . ' ' =- , i że wyczerpuje on znamiona przestępstwa z art. 228 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. '~..¬_/ -._x*J_. --- STRONA 16 --- . ; \_/ E3 22 8 1 i art. 33 § 2 11.14., Wyinierzyt jcj tiara 10 rriiasiaay poahawienia Wotnoéci i O0 r. grzywna W Wysokoéci 40 stawak dziennycti, ustalajac Wysokoéé jedriaj stawki na kwota 100 ztotych;  17. asiraraorta E . .. . 1211211 za winna popetnia czynu opisanego W pkt. XX. Wyroku, Z tym ustaieniem, Ze udzieliia korzyéé majatkowa W postaci nart Wartoéci ok. 40 Z1, W zwiazku z kontrola podatkowa firmy ‘ i Ze Wyczerpuja on znamiona przestapstwa z art.’228 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 228 § 1 1<.1<.', wymierzytjej kart; 7 miesiacy pozbawienia wolnoécig ‘ . 18. oskaraonago _. N miejsce zarzutow opisanych W pkt. XXX. i XXH. Wyroku uznat za Winnego tcgo, Ze W okresie od stycznia do lutego 2004" roku W InoWroc1aWiu., udziclit korzyéé majatkowa W postaci_pioni<+;dzy W kWocie 150 21 za poérednictwem . * I_ funkcjonariuszom publicznym 4 pracownikom" Urzadu Skarbowego W ' , W zamian za naruszania prawa poiegajacago na przystawiehiu W dniu 6 lutego 2004 r. cofniatego do daty 19 stycznia 2004 r. stempla Wptywu do Urzadu Skarbowago W na dokumancia W postaci oéwiadozonia _o Wyborze podatku liniowego jako formy opodat1<oWar1:ia dla prowadzonaj W 2004 r. przcz niego dziatalnoéoi gospodarczej, poéwiadczajac riicprawda, przcz zarejestrowailie tego dokumantu jako autentyczny W Urzadzia Skarbowym W tj. za Winnego popcinicnia czynu z art. 229 § 3 k.k. W zw. z art. 2.73~1(.k.WiEII1. 271 § 3 k.k. W zW.‘z art. 11 § 2 k.1<:. 'i za to, na podstawic art. 11 5 3 k.l<. W zw. z art. 229 § 3 k.k. i art. 33 § 2 k.k., Wymierzyt mu kara roltu. pozbawicnia Woinoécii i grzywna W Wysokoéci 40 stawek dzicnnych. ustalajac Wjysokoéé jednej stawki na kwota 100 zlotych; _ _ 19. na podstawic art. 91 § 2 k.k. W micjsce Wyzej orzeczonych kar Wymiarzyt 031(arZ0nemu " ' ’ . kart; taczna 2 lat pozbawienia Wolnoéci i grzywna W Wysokoéci 100 stawek dziennych, ustaiajact Wysokoéé jednej stawki na kwota 100 ztotychg ’ ~ 20. na podstawic art. 85 1<.k. i art. 86 § 1 k.1<;. W miejsce WyZ6j orzeczonych kar Wymierzyt oskarzonylrnz ' » kara taczna 2 lat pozbawienia Wolnoéci i grzywna W Wysokoéci 90 stawek dzienn}/ch, ustaiajac Wysokoté jednaj staW'1<:i na kwcw 100 Z1“)tych; kart; 1ar;zna2 tat pozbawicnia W(J1t10§Ci; _ ; -\-_/ ĘĹŠ 22 8 1 i art. 33 § 2 kk., wyinžerzył jej kare 18 miesiecy pozbawienia woiności i O0 r. grzywne w wysokości 40 stawek dziennycti, ustalając wysokość jednej stawki na kwote iGO złotych; - E7. oskarżona E . M . ;znał za winna popełnia czynu opisanego w pkt. XX. wyroku, Z tym ustaleniem, że udzieliła korzyść majątkową W postaci- nart wartości ok. 40 zi, w związku z kontrolą podatkową firmy ` i ze wyczerpuje on znamiona przestępstwa z art."228 § I kk, i zato, na podstawie art. 228 § 1 k.k.', wymierzyljej karę 7 miesięcy pozbawienia wolności; Ą . lä. oskarżonego _› N miejsce zarzutów opisany-ch W pkt. XXL i XXH. wyroku uznał za winnego tego, ze W okresie od stycznia do lutego 2004' roku w Inowrocławiu, udzielił korzyść majątkową w postacipieniędzy W kwocie 150 zł za pośrednictwem _ * I_ funkcjonariuszom publicznym -' pracownikom' Urzędu Skarbowego w ` , W zamian za naruszenie prawa polegającego na przystawieniu w dniu 6 lut-ego 2084 r. cofniętego do daty 19 stycznia 2004 r, stempla wpływu do Urzędu Skarbowego W na dokumencie w postaci oświadczenia _o- wyborze podatku liniowego jako formy opodatkowania dla prowadzonej w 2004 r. przez niego działalności gospodarczej, poświadczając nieprawdę, przez zarejestrowanie tego dokumentu jako autentyczny w Urzędzie Skarbowym w tj. za winnego popełnienia czynu z art. 229 § 3 kk, w zw. z art. 2”73.k.k. w i art. 271 § 3 k.k. W zwzz art. il §2 kk. 'i zato, na podstawie art. il _6 3 k.l<. W zw. z art. 229 § 3 k.k. i art. 33 § 2 kk., wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności i grzywna W wysokości 40 stawek dziennych. ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych; _ _ 19. na podstawie art. 91 § 2 k.k. W miejsce _wyżej orzeczonycb kar wyrnierzyi ggiąaşżonemu ' ` ' . karę łączną 2 lat pozbawienia wolności i grzywnę W wysokości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych; a Å 20. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.l‹;, w miejsce wyżej orzeczonych kar Wyinierzyl oskarzonym: ` › kare łączną 2 lat pozbawienia wolności i grzywne w wysokości 90 stawek dziennych, ustažajac wysokość jednej stawki na kwmę 100 .złmychê 1<aręłączną2 lat pozbawienia wolności; --- STRONA 17 --- 14 211 na posistawie art. 69 § 1 1<.1<. i art. 70 § 1 1<.1<. wylconanie orzeczonych ka": pozbawienia Wolnoéci warunkowo zawicszono oskarzonym:  _ J i na okresproby Slat; =  '  i na okrcsy  proby 4 lat; ‘ = » .~ _ ~ .1. ~ na okresy proby 3 lat; 22.. na poclstawie art. 71 § 1 1<.k. orzeczono w stosunku do oskarzoncj _ ' l" grzywnqw wysokoéoi, 10 ‘gtawek dziennych, ustaiajqc xvysokoéé jednej stawki I12} kwotg 50 'z1otyc_h, a W stosunku do oskarionej _  .. 1. W wyso1<o.§;:i 30 stawek dziennych, ustalaj ego wysokoéé jednej stawki na kwotq 60 ziotyohg _ . _ _ 23. na podstawis art. 41 § 1 k.k. orzeczono W stosunku do oskarzonyoh zakaz zajmowania stanowisk W administracji publicznoj, i teak,“ co do: ' " " i   na okrcsy 8 lat; J h _ i '. na okrosy 4 lat; Niniojsizy Wyrok zawiera nadto rozstrzygniooia W‘11‘}»'1‘J16 przopisu aft. 63 § 1 1c.1<.., a mlqze odnoénio kosztow sqdowyoh w sprawie.   Powyzszgf wyrok zos"ta% zaskarzony W trybie apelacji przoz prokuratora, oskarzonq n*oraz obrorloow oskarzonych  . ._ . , ' _ J’ . . ' Q P . ,. 1. Proicuraior zaskariyi ow wyrok W odniesieniu do oskarzonyohz‘ L " . .’.. ~\%‘ i ‘ Powohljap sio na podstawo odwolawczq przcwidzianaflv art. 438 pkt. 1 i 2 k.p.k., Wyrokowi tcmu zarzucii‘: . _  obrazo przepisow prawa materialnogo, tj. art. 229 § 1 14.14. poprzez b1odnq kwalifikacjq prawnavczynu przypisanegom W pkt. 17. polegajqoq na przyjociu, is oskarzona dopuéciha. sio ozynil z art. 228 § 1 k.1<., podczas gdy ozyn _ '. ?\._./; 14 21. na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności warunkowo zawieszono oskarżonym: - _ J i na okres-próby 5 lat; = - ' - i na okresy - próby 4 lat; 2 = › _~ _ ~ .,. ~ na okresy próby 3 lat; 22. na podstawie art. 71 § 1 k.k. orzeczono W stosunku do oskarzonej _ ' I' grzywnęw wysokości 10 'stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 "złotych, a w stosunku do oskarzonej -_ - __ f. W wysokości 30 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 60 złotych; _ _ _ _ 23. na podstawie art. 41 § 1 k.k. orzeczono w stosunku do oskarżonych zakaz zajmowania stanowisk w administracji publicznej, i tak, co do: ` ' ¬ i -- - na okresy 8 lat; Ę 1" _ i _ na okresy 4 lat; Niniejszy wyrok zawiera nadto rozstrzygnięcia W trybie przepisu art. 63 § 1 k.k., a takze odnośnie kosztow sądowych w sprawie. - - Powyższy wyrok został zaskarzony W trybie apelacji przez prokuratora, oskarżona “oraz obroncow oskarżonych - _ __ _ , ` _ ,, ¬ . ' „ , _ ,_ 1. Prokurator zaskarzył ów wyrok W odniesieniu do oskarżonych; L " . .›.. .`ş‹ i Ą Powołując się na podstawę odwoławczą przewidzianąw art. 438 pkt. 1 i 2 k.p.k., wyrokowi temu zarzucił: _ _ - obrazę przepisow prawa materialnego, tj. art. 229 § 1 k.k. poprzez błędną kwalifikacje prawną.. czynu przypisanegom w pkt-_ 17. polegająca na przyjęciu, że oskarżona dopusciła się czynu z art. 228 Ę; _1 k.k., podczas gdy czyn _ '_ 7\¬_.-/; --- STRONA 18 --- \~_./‘ \__l_/.. 15 zarzucany joj oz}/n_ winien bye’: zal<wa1ifi1<oWany z_a.r't. 229 §' I 1<.14. jako podstaWa' prawns. skazania i podstawa wymiaru1<ary; =" obrazo przepisow prawa materialncgo, a mianowicio art. 12. 1<.k. poprzsz jogo 13Iodnc niezastosowanie W pkt. 9., 10. i 18. co do oskarzonyoh — _ . i — obrazq przopisow prawa procesowego, majag: wpiyw na treéé wyroku, tj. art. 413 § 2 pkt 1 l<.p.k. W zw. z art. 424 § 1 k.p.k. poprzez niepréytoozenio W pkt. 18. czoéci opisu czynu zawartego w troéci zarzutu;  obrazo przopisow prawa. procesowego, niajqc Wp1yw na treéé Wyroku, tj. art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k;, a W konsekwonoji art. 413 § 2 pkt I 1<.p.k. przez Hodny opis czynow zarzuoolili/ch . I I :1 W pkt. III. i V. rubrum aktu oskarzonia (pkt. 3'1 4' Wyroku) oraz _ ‘W pkt. VI. rubrum a.1<tu oskarzenia (pkt 5 Wjyroku). W konkluzji prokurator Wnios1 0 zmiano za$karZonego orzeozenia poprzez zmiano kwalifikacji prawnej oraz zmiano opisu ozynow, ktoryoh dotyczy1y powyzsze zaxzuty apolacyjne, W podnicsionjym i opisanym zakrcsie. ' Qbfofica oskar?£org_a_,§';Q;;fi__ __Z  J zas1<a.r2y1a powyzszy Wyrok w cahvécili powoiujzgo sio na podstawy odwoiawcze okreélone W art. 438 pkt. 1. i'Z. k.p.1<., Wyrokowi temu zarzuoilar" I ‘ ' 3" obrazQ prawa. m.a.teria.1.n_ego poprzez uznanie, is oskarzony Wyozerpai znamiona oz;/nu opisdnego W _pl<i;. V. aktu oskarienia, podozas gdy nie by} on uprawniony do przystafi/imlia pieczoci wplywu. dokumcntow skladanych W US W . .1, a dzialanie takio nie jest Wystawieniom dokumentu W rozumieniu przopisu art. 2'71 1<;.k., a. nadto posiadanie owych deklaracji nie P02W318. na przyjqcie przygotowania do ' popehuionia tego przestopstwag ' *1’ Obrazlg przopisow postopowania, majqog wplyw na treéé wyroku a mianowicic:   art. 376 k.p.1<. poprzoz provvoadzenio rozpérawy W dniach 2'7 i 29 maja 2013 r. pod nieobecnoéo oskarzonego mimo braku zawiadomienia go o terminach rozprawy; ' `-_./'- \__l_|/._ 15 zarzucany jej czyn winien być zakwalifikowany zart. 229 §' 1 k.k. jako podstawa' prawna skazania i podstawa wymiaru kary; -=' obrazę przepisow prawa materialnego, a mianowicie _art. 12. k.k. poprzez jego b-iędne niezastosowanie w pkt. 9., 10. i 18. co do oskarżonych - _ _ i - obrazę przepisów prawa procesowego, mając wpływ na treść wyroku, tj. art. 413 § 2 pkt 1 k_p.k. w zw. z art. 424 § 1 k.p.k. poprzez nieprzytoczenie W pkt. 18. części opisu czynu zawartego w treści zarzutu; - obrazę przepisow prawa procesowego, mając wpływ na treść wyroku, tj. art. 4.13 § 1 pkt 4 k.p.k;, a w konsekwencji art. 413 § 2 pkt I k.p.k. przez błędny opis czynów zarzuconych _ I I 11 W pkt. 111. i V, rubrum aktu oskarżenia (pkt; 3`i 4' wyroku) oraz _ w pkt. VI; mbrum aktu oskarżenia (pkt 5 wyroku). W konkluzji prokurator wniósł 0 zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez zmianę kwalifikacji prawnej oraz zmianę opisu czynów, których dotyczyły powyższe zarzuty apelacyjne, w podniesionym i opisanym zakresie. ' ;Gbrorica osknrżorg_e_g'¿o_¿;ñ__ ___ - _Ę zaskarżyla powyższy wyrok w całościi powołując' się na podstawy odwoławcze określone w art. 438 pkt. 1. i`2. k.p.k., wyrokowi temu zarzuciłar ` p ' * obraz-ę prawa 1m_a.terial_n_ego poprzez uznanie, że oskarżony wyczerpał znamiona czynu opisanego W pkt. V. aktu oskarżenia, podczas gdy nie był on uprawniony do przystawiania pieczęci wplywu dokumentów składanych w US w .- _"_, a działanie takie nie jest wystawieniem dokumentu w rozumieniu przepisu art. 271 k.k., a nadto posiadanie owych deklaracji nie pozwala na przyjęcie przygotowania do ' popełnienia tego przestępstwa; ' *ll Obrazę przepisow postępowania, mającą wplyw na treść wyroku a mianowicie: - - art. 376 k.p.l<. poprzez prowadzenie rozprawy W dniach 2"? i 29 _maja 2013 r.. pod nieobecność oskarżonego rnimo braku zawiadomienia go o terminach rozprawy; ` --- STRONA 19 --- \ | ‘ff I 6 _ = art. 170 k.p.k. poprzcz bezpodstawne oddalonie wniosiw dowo1:1o\.»vogo prokuratora o zapoznanio sio z dokumontacjq medyoznq dot. éwd. 1 nie przos1uc11anie go W obecnoéci psychologa;  art. 191 W zw. z 183 1<;.p.1<.. poprzez brak pouczenia éwiadi<;ow;._ _ . _ i . I. I o prawie OC11'I10VV}/' udzielenia odpowiedzi no pytania; _ = art. 410 k.p.k. przez ustalenie stanu faktyczncgo z pominiqciem zeznafz. czoéci éwiadkow; I  art. 148 1<.p.k. przcz biqdne oznaczenie W protokolc rozprawy z 18 ozerwca 2012:. przowodniczatcego i protokolanta; A '  .= art. .424 1<.p.1<_. poprzez sprzecznoéci pomiqdzy sentoncjq ozfzcozonia a. jego uzasadnieniern z pkt. 1., bra1<u uzasadnienia w zakrcsie ustalenia rodzaju, chai'a1<teru czynnoéci sprawozych czynu oskarionego co do tego ozynu oraz rozbieznoéci. W oconic zeznafi niektorych. spoérod éwiadkowg » am. '7 k..p.k. poprzez nicrozwazcnie braku W aktaoh Sp1”8.W}’ po1no1nooniot‘wa ‘ "  . dia ' braku éwiadomoéoi oskarzonego oraz co do tozsamoéoi osoby. z ktorq rozmawiali podozas kontroli. nicnalozytg ooono sprzocznoéoi W zeznaniaoh éwd. . _ oraz joj owozosnej trudnej sytuacji matorialnoj, a takzc fakm, is dzia1ania. oskarzonego rnialy doiiyozyé tylko kontroli, W ktorych uozcstniczyka. wymicniona, nieuwzglodnienia wywokywania prosji na uozostnikaoh. postqpowania przoz _Wy1(01‘11l§3tCyC1'l ozynnoéci prooesowo, a ta.1<;Ze niouprawnione uzn.a.nie, Zc zabozpioozone u oskarzoncgo narty pochodzq od oskarzonej '  W konkluzji apelujqoa. wnios1a 0 ,,zmianQ zaskarzonego wfyroku popfzez jsgo uohylenie i przekazanie sprawy do rozpoznania Satdowi Rcjonowcmu w Inowroomwiu”. ' ’ gQbro§@:_gg__g.§i_§g§rfio.P@ei . » .. "askarzyi pow}~’Zsz}/ wyrok W ca1o§ci. 1. powohljap sio na podstawy odwoiawczs okreélone W art. 438 pkt. 2 i 3 k.p.1<., Wfyrokowi temu zarzucih ‘ ' \ z__,| I \._r’ . : ‘__/ _'9  5 .|..1I:.;!_;; @111 . '_'.‘.'\»'I‘:;;=j‘;;°i;_',;.!l£;$<>E‘_;K|I=‘; '._'j::j?.‘.'..'=.=  " ;. __;._":F E :;’_¥.;;;','.==;§;g;,_ :;.;; \ | LK Í 6 _ = art. 170 k.p.k. poprzez bezpodstawne oddalenie wniosł‹;u dowoitlowego prokuratora o zapoznanie sie z dokumentacją medyczną dot. śwd.. i nie przesłuchanie go W obecności psychologa; ~ art. 191 W zw. z 183 k.p.k. poprzez brak pouczenia świadkox-';':._ _ . _ i c I, V o prawie odinowy udzielenia odpowiedzi na pytania; _ = art. 410 k.p.k. przez ustalenie stanu faktycznego z pominięciem zeznań. części świadków; y - art. 148 k.p.k. przez błędne oznaczenie W protokole rozprawy z 18 czerwca 2012r. przewodniczącego i protokolanta; A " - .= art. '424 k.p.k_. poprzez sprzeczności pomiędzy sentencją orzeczenia a jego uzasadnieniem z pkt. _1., braku uzasadnienia W zakresie ustalenia rodzaju, charakteru czynności sprawczych czynu- oskarżonego co do tego czynu oraz rozbieżności W ocenie zeznań niektórych spośród świadków; -› art. 7 k.p.k. poprzez nierozważenie braku W aktach sprawy pehioinocnictwa ` ' - . dia ` braku świadomości oskarżonego oraz co do tożsamości osoby, z którą rozmawiali podczas kontroli, nienaiezyta ocenę sprzeczności W zeznaniach śwd. . _ oraz jej ówczesnej trudnej sytuacji materialnej, a takze faktu, ze działania oskarżonego mialy dotyczyć tylko kontroli, W których uczestniczyła wymieniona, nieuwzglednienia wywoływania presji na uczestnikach postepowania przez *wykonujących czynności procesowe, a takze nieuprawnione uznanie, ze zabezpieczone u oskarżonego narty pochodzą od oskarżonej ` -- W konkluzji apelująca wniosła o „zmianę zaskarżonego wyroku poprzez jego uchylenie i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Inowrocławiu”. " y ¿Qbro¿>i:_qg__oş¿ž_gërżone§ . › .i ¬askarZył powyższy wyrok W całości i. powołując- sie na podstawy odwoławcze określone W art. 438 pkt. 2 i 3 k.p.k., Wyrokowi temu zarzucił: ` ' 1 =__,| 1 “~.._f/ _ -: `-._/ _'› - -¦ .. -.'. 1 '¦:'.¦!_;; .şęíj '. '_'.`.'\»"I-`;ä‹j*čš_`.¦.åš;$ř`_;K'.ā'_¿ '.-_'-j::-Ĺ?.=.'.-.'=.=- - `“ ;_ __;._':?- 5 :§j.¿;-;','.=;=f-;g;„_ :¿.-;; --- STRONA 20 --- \._/’ \._/" I7 1. obrazo przepisow postopowania, majqoq Wptyw na troéo Wyroku, tj. art. 413 § 2 pkt 1 1<.p.1t. poprzoz ztniano opisu czynu przypisanego oskarzonej W ten sposob, Zo ozyn ten nie zostat okresllony W sposob jednoznaozny, pozwalafitoy na prooyzyjno i ostatoczno ustalenie, za jaltie zaohowanie (czynnoéoi wykonawoze) oskariona zostata. skazzana; 2. btqd W ustaleniach faktycznych przyjotj/ch za podstaw orzeczenia polegajapy no. \ ustateniu, Zo wyjaslnienia oskarionyoh: . . ~ ' I i nit? polegajqna prawdzie, gdy ich prawidI0wa occna winna prowadzic‘ do odmiennych Wnioskow. . W konkluzji obrofioa Wniost 0 UnieWim1ien1e oskarzonej, Wzglodnic o uohylenio .e¢ " zaskarzonego wyroku. i przokazanie sprawy Szgdowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Qskariorm. W swojej apolaoji osobistoj pod adrcsom niniojszogo Wyroku podraiosta. zarzuty: '  .   . I. obrazy przcpisow postopowania, a mianowioiez _ =1 art. f7 i 424 k.p.1<;. poprzez oparcie orzcczonia W gtownej tnierze no zeznaniach éwiadkow, mimo, Ze nie spetniaiy one waloru Wiarygodnoéoi 2 uwagi na Wystopujape W nioh roZnic'e; . = Z79 § I 1~:.p.1t. i 4 lap.1;. ptzoz bszzasadzzs oddalenit: \.>vt1.ios1<1_1 dowodowogo (o konfrontaojo éwiadkow ' ‘i' ' ‘ ‘ _ — uwaga. SO),cZ5/111 l1&1‘11$Z011O zasado obiektywizmu;  " ' I1. btqdu W ustaleniaoh faktyoznych polegajapego na przyjqciu, Ze oskarzona naktaniatal do podrobienia podpisu, a nastopnie poéwiadczyta nieprawclq; _ 1 III. obrazy praWa. n"iaterialnego'— art. 53 §.l i 2 przez nieuwzglodnienie Wszystkioh przestanok i okolioznoéoi przy Wymiarzo kary. W konkiuzji oskarzona Wniosta o uniewinnienic, Wzglodnie o ustalonie, Zc ozyn ow stanowi Wypadok_mniejszej_ wagi i umorzenie postopowania 2 uwagi na jogo \._.„-' \._,/' 17 l._ obrazę przepisów postepowania, mającą wpływ na treść wyroku, tj. art. 413' § 2 pkt 1 k.p.k. poprzez zmiane opisu czynu przypisanego oskarżonej w ten sposób, ze czyn ten nie został określony w sposób jednoznaczny, pozwalający na precyzyjne i- ostateczne ustalenie, za jakie zachowanie (czynności wykonawcze) oskarżona została skazana; 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstaw orzeczenia polegający na ‹ ustaleniu, że wyjaśnienia oskarżonych: . _ ~ ` j i nie polegają' na prawdzie, gdy ich prawidłowa ocena winna prowadzic” do odmiennych wniosków. . W konkluzji obrońca wniósł 0 unicwinnienie oskarzonej, względnie o uchylenie .‹.‹ " zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Üskarżoaa. W swojej apelacji osobistej pod adresem niniejszego wyroku podniosła zarzuty: ` . _ - . _ l. obrazy przepisow postepowania, a mianowicie: _ =l art. Í7 i 424 k.p.k. poprzez oparcie orzeczenia W glownej mierze na ze-znaniacl-1 świadków, mimo, ze nie spełniały one waloru wiarygodności z uwagi na występujące w nich 1'óznic"e; . = Í.'ĹÍ'9 § Ê k.p.k.- i 4 k.p-.1f_. przez bezzasadne oddalenie wniosku d_ow':='ílowego (o konfrontację świadków ' 'i' ' ' L _ - uwaga SO), czym 11&1"USZ0110 zasadę obiektywizmu; ~ ' ' Il. błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na przyjęciu, ze oskarżona nakłaniałaĹ do podrobienia podpisu, a następnie poświadczyła nieprawclę; _ i_ III. obrazy prawa n'iaterialnego'- art. 53 §_l i 2 przez nieuwzględnienie wszystkich przesłanek i okoliczności przy wymiarze kary. W konkluzji oskarżona wniosła o uniewinnienie, względnie o ustalenie, ze czyn ow stanowi wypadek_n1niejszej_ wagi i umorzenie postępowania z uwagi na jego --- STRONA 21 --- 18 z.;1i1<;@mq spotccznq szkodiiwoéé. ewerrtualnio o tlotlylonie W3/ro1<u_ :5 przottazanw sprawy sqdowi picrwszej instancji do ponownego rozpoznania... Qbroréca oskargoneg’ M powoilujatc sio na podstawy odWotaWozo przewidziarte W art. 438 pkt. 2 i 3 k.p.1<;, wyrokowi temu zarzuoi1: ; 1. obrazq przepisow postopowania, majqcq wpiyw na treéé orzeczenia, a Inianowioie:  art. 413 § 2_ pkt 1 k.p.k. i 424 § 1 pkt 2 k.p.k. poprzez sprzecznoéé W zakresie czynuprzypisanego 'oska.rzonej W pkt. 5 W konfrontacjri zo stwiordzoniami zawartymi W uzasa_t1nien'iu wyroku; _  art. 442 § 3 k.p.1{. przez nieuwzgtodflienie przy ponovmym rozpoznaniu sprawy wskazowek oraz zapatrywari prawnych sqdu odWo1aWczego co do pkt. 11. W}/1"O1<J.l i ponowne s§<az.anie oskarzonoj z identyoznym opisem ozynu, Wobeo uprzcdniogo 2as1<.a.rZenia.'Wyro1<u W§/18.021116 na skutelc apelaoji obrofioy; " 2. btqd W ustaloitiach faktyoznyoh polegajqoy na ustaleniu. Zo Wyjaénionia oskarzonoj ‘W ;Z.8l{1"6S16_W jatqim zaprzeoza zeznaniom éwiadkowz _ 1 " I  sq niewiarygodnc, jak i W tej ozoéoi, W jztkioj zaprzeoza ona dalszym faktom stanowiqcyln podstawq uznania jcj sprawstwa W pozostatym .2akrosie. _ _ W 1<;onE£11.1zii [email protected]}; V1»‘111f'.1.‘§1 0 v.mieWi.n.n.icnie, W.Zg1€§£11'11€ o uchvlenio Wvroku i przekazanio sprawy sqdoW‘i pierwszej instancji do ponownego rozpoznanla.  Gbrmica oskarionego » ‘ _ ‘pod11ios1zarzuty: I 1. obrazy przepisow postopowania, a mianowicie: ~ art. 167 k.p.k. poprzoz nieuwzglqdnicnie wnioskow dowodow}/ch o przoprowadzenic dowodulz akt 11 K SZTIOS Sqdu Rejonowogo W ..  a W szozegolnoéci zoznafi éwiadkit , a takze nic Wyjaénionie W catoéci przobiegu postopowania skaroowego prowadzonogo wobec oskarionego przez os1<:arZonych . / "\../ \ 1 ‘_/ 13 zgiląomą społeczną szkodliwości ewen'tualnie o rrctrylenie wyroi<n_ :i przekazanie-. sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznarria., Übroršca osirnr¿"one¿" M powołując się na podstawy odwoławcze przewidziane W art. 438 pkt. 2 i 3 k.p.k, wyrokowi temu zarzucił: z 1. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a Inianowicie: - art. 413 -§ 2_ pkt 1 k,p.k. i 424 § 1 pkt 2 k.p.ki poprzez sprzeczność w zakresie czynnprzypisanego 'oskarzonej W pkt. 5 W konfrontacji ze stwierdzeniami zawartymi W uzasa_dnien'iu wyroku; _ - art. 442 § 3 k.p.i<. przez nieuwzgłędnienie przy ponownym rozpoznaniu sprawy wskazówek oraz zapatrywań prawnych sądu odwoławczego co do pkt. 11. wyroku i ponowne siiazanie oskarzonej z identycznym opisem czynu, wobec uprzedniego zasi-:arżenia`wyroi<n wyłącznie na skutek apelacji obrońcy; ' 2„ błąd W ustaleniach "faktycznych polegający na ustaleniug ze wyjaśnienia oskarzonej W zakresie _W jašçirn zaprzecza zeznaniom świadków: _ 1 i I - są niewiarygodne, jak i W tej cześci, W jakiej zaprzecza ona dalszym faktem stanowiącym podstawę uznania jej sprawstwa W pozostałym zakresie. _ _ W 1‹;onšc11.1z'Íi aee1uia„cy wnićrst o x›_niev~'i_n.nienie, względnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponovmego rozpoznania. - Gbreríca oskarżonego › ' _ _ podniósł zarzuty: ~ 1. obrazy przepisów postępowania, a mianowicie: -› art. V167 k.p..k. poprzez nieuwzglednienie wniosków dowodowych o przeprowadzenie dowodulz akt II K SŻTIOS Sądu Rejonowego W .. ' a W szczególności zeznań świadka. , a takze nie wyjaśnienie W całości przebiegu postępowania skarbowego prowadzonego wobec oskarżonego przez osirarzonych . z ¬\./ \ f `¬_/ --- STRONA 22 --- \"~._/ 19 1 _ oraz nie przeprowadzenie dowodu. z akt postopowania. W czoéoi dot. Wizji na toronis budowy W  _ .;  art. 410 1<:.p.k. poprzez nie Wyrokowanie W oparciu. o catoksztart oI<o1ioznos§ci uj awnionyoh podczas rozprawy i jcdnostronnq ocono materiatu dowodowego;  art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez potraktowanie W uzasadnieniu Wyroku materiatu. dowodowego W sposob uproszozony. ' I t ' 2. btagj W ustaleniach faktycznych majqcy Wpb/W natreéé wyroku wynitcajqcy z.__ utomnego przeprowadzenia postopowania dowodowcgo. W Etonkluzji apetujqoy Wniost o uchylenie zaskarionego Wyroku i.prZe1<a.zan1e sprawy gqdowi pierwszoj instancji. Qiérottca osjftggjonei _;_;_____ ‘__ _;_ podniost zarzut ijtodu. W ustaleniach faktyoznyoh. przez prz}jooio. is oskarzona otrzymata od pieniqdzo 1 homboniero, gdy ‘W 1"zeozyWistoéci bodag; W konflikoie sqsiedzkim z pp.  ozynu togo popotnié nio mogta.  ' . _ Obtofioa Wniost " o uniowinnienio oskarzonej, owontualrtie 0 uohylonio zaskarzonego wyroku i przokazanie sprawy sqdowi piorwszoj instancji do jponownogo rozpoznania. €5§t'Q?§C4 2:5‘t7mr:2gtt@g0 z < I ij . “  '_, .prz§*Wo1'ujzto p"..~.:'..5t.t.=.'.»"3' odwotawoze przepisiy art. 438 pkt. 1, 2 i 3 k.p.k., Wyrokowi tomu zarzucitz I. obrazq przopisow prawa matcrialnego, a W szozogolnoécii 1. a1“t.a.rt.: 229 3 k.k., 271 § 1 i 3 k.k. W zw. Z 273 k.k. i W ZW. z 11 § 2 k.1<. przoz niestusznc ioh zastosowanie 2 uwagi na to, Z6: .  sporzqdzonie dokumontu o wyborze podatku liniowego jako form opodatkowania nio jest ozynem przestopnym, _ ~ oskarZony nio postugiwat siq Zadnym sfatszowanym dokumentcm;  = skoro osk. _ nio Wystawita dokumsntu W rozumioniu art. 271 § 1 1<.1<. to oskarzoriy trio mogt sio takim dokumentem postugiwaé. .  _ `¬~._/ 19 i _ oraz nie przeprowadzenie dowodu z akt postepowania w cześci dot. wizji na terenie budowy' w - _ .¿ - art. 410 i‹:.p.k. poprzez nie wyrokowanie w oparciu o całokształt okoliczności ujawnionych podczas rozprawy i jednostronną ocenę materiału dowodowego; - art. 424 § 'Ĺ pkt t k.p.k. poprzez potraktowanie W uzasadnieniu wyroku materiału dowodowego w sposób uproszczony. ` Ą i ' 2. błąd W ustaleniach faktycznych mający wplyw na treść wyroku wynikający z¿_ ułomnego przeprowadzenia postepowania dowodowego. W konklnzji apelujący wniósł o 'uchylenie zaskarżonego wyroku iprzekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji. ;Gianni/ice esjirągżoa-eå _¿________ ___ _;_ podniósł zarzut tiłędu w ustaleniach faktycznych. przez przyjęcie. ze oskarżona otrzymała od pieniądze i homboniere, gdy w rzeczywistości będąc W konflikcie sąsiedzkirn z pp. - czynu tego popełnić nie mogła. ' ' _ . Übrońca wniósł ' o uniewinnienie oskarzonej, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Üårüřiüfl Qātłflrżpaęgo _ ¬ _ íj . -"- - '_, .przywo-ł'ujac podstaw;-' odwoławcze przepisy art. 438 pkt. 1, 2 i 3 k.p.k., wyrokowi temu zarzucił: I. obraze przepisow prawa materiałnego, a W szczególności: 1. a1“t.art.: 229 3 k.k., 271 § 1 i 3 k.k. W zw. Z 273 k.k. i W zw. z 11 § 2 k.k. przez niesłuszne ich zastosowanie z uwagi na to, że: « - sporządzenie dokumentu o wyborze podatku liniowego jako form opodatkowania nie jest czynem przestępnym, _ ~ oskarżony nie posługiwał sie zadnym sfałszowanym dokumentem; . = skoro osk. _ nie wystawiła dokumentu w rozumieniu art. 271 § 1 k.k.. to oskarżony nie mogł sie takim dokumentem posługiwać, _ - _ --- STRONA 23 --- 20 = brak jest dowodéw oskariony komukelwiek udzie1a% korzjyéci 1fnaja[s1<0wsj,_  albowism said nie wskazai Qséb, ktére tQ korzyéé mia%y uzyskac’:; H. bmd Wustalcniach faifiycznych przyjqtych za~ pocistawg wyroku, majqcy wp1'yW na jsgo treéé przez ustaleniez, Ze: 1. oskarzony udzielfi Korzyéé 1naja_tl<0v\/at W kwocie I50 zi pracownikom US za. poflednictwem __ nie wskazujap 0 jakich pracownikéw chodzi, a. czemu pracownicy ]3I'ZE‘3CZ3U' _v 2. oskarzony poéwiadozyk nieprawdq przez zarejestrowanie dokuméntu jako autentyczny W‘ US,’ skoro go nie rejestrowal byk on autentyczny; a skiadajqc oéwiadczenie 0 wyborzc tej formy podatku dokonzfi takicgo wybonl, zaéwiadczajatc W \"v dokumencie prawdg 3. oskarzony Wspé%dzia.%a% W sfaiszowaniu dokumentéw, skoro nie potwierdza tego Zadsn dowéd, a W szczegélnoéci zeznania ‘» » » .    ' ' ' HE. 0br‘a:z@ przepiséw p0st1;p0wa11i.a, majqcqwphwv na treéi wyroku, a W szszegdlnoéci art. '7 11 art. 424 § 1 i 2 K‘p.i<;. przez nie rozwaznisszeragu 0kolicznoéci w postaci zeznafl T  _ ‘ ' _' ' Ircéci Inateriahl dowodowego zgromadzonego "W éledztwie, skiadania 0s7wiadczef1 pr0"ces0W§,=*c}1 przcz poszczegélne osobyceleln npuszczenia aresztu, niewyjaénicnie podstawy prawnej Wyroku, nie uzasadnienie niezastosowania Wypadku mniejszej Wagi i nie dejkonanic analizy zebranych dowodéwv.  _ l W konklilzji apelujqca Wniosha 0 zmiang Wyroku i uniewinnienie oskarzonego od czzynu z pkt. 18., wzglglnie 0 uchylenie wfyroku i przekazanie sprawy szacdowi pierwszcj instancji do ponownego rozpoznania. S$€i1,§?1K¥§.€0§§1v zwaivi ca nastgpugz Powyzsze apelacje by%y zasadne wylqcznie 0 tyle, 0 ile Wy‘vv0%ujap pOSt§pOWa.1'1i€ odw0%aWcze implikowaiy konieczno zmiany Z8.Sk&I’iZO11eg0 Cd‘)< (‘§\ Wyroku W zakresie bkreélonym W czqéci dyspozytywnej niniejszego orzeczehia. \~.../l '\,/' f I \ r 20- = brak jest dowodów oskarżony komukolwiek udzielał korzyści roaja¿tkowej,_- '- albowiern sąd nie wskazał osób, które tę korzyść miały uzyskać-; il. błąd wustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść przez ustaleniez, ze: 1. oskarżony udzielił korzyść majątkową w kwocie 150 zł pracownikom US za pośrednictwem „_ nie wskazując o jakich pracowników chodzi, a czemu pl'&COWl`llCy ]3I`ZE'łCZą,' __ 2. oskarżony poświadczył nieprawdę przez zarejestrowanie dokurnentu jako autentyczny w US, skoro go nie rejestrował .był on autentyczny, a składając oświadczenie o wyborze tej formy podatku dokonał takiego wybonl, zaświadc-zając w L--' dokumencie prawde, 3. oskarżony współdziałał w sfałszowaniu* dokumentów, skoro nie potwierdza tego żaden dowód, a w szczególności zeznania `. . . -. - -- - ` ` ` lll.. obraza przepisów postepowania, mającąwpkyw na treść wyroku, a w szczególności art. 7 i art. 424 § 1 i 2 k.p.k. przez nie rozważnieszeregu okoliczności w postaci zeznań Í - _ ' ` _' ' _treści materiału dowodowego zgrornadzonego w śledztwie, składania oświadczeń procesowycii przez poszczególne osoioycelern opuszczenia aresztu, niewyjaśnienie podstawy prawnej wyroku, nie uzasadnienie nifezastosowania wypadku mniejszej wagi i nie dokonanie analizy zebranych dowodów. - _ I W konkluzji apelujaca wniosła o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego od czynu z pkt. 18., względnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Sa_d._śłl1ti7Ê.Ęf0n1V zważyt co nastepuigz Powyższe apelacje były zasadne wyłącznie o tyle, o- ile wywołujac postępowanie odwoławcze irnplikowały konieczne zmiany zaskarżonego GD-¬ ffią wyroku w zakresie określonyrn w części dyspozytywnej niniejszego orzeczenia. `~.../l `\„," ř I ¬' r --- STRONA 24 --- \~.,/‘ .\H_f. 2! W ocenie sqdu 0dwolrawczego Sqd_pi61r”WSZCj instancji W spaséb W pe%ni Emfieiyiy, kampfiflny i Wyczerpujgcy (W zakresies W jakim xiysp0n0wa% rnozliwau a przy ‘tym koniecznq do zreaiizowania inicjatywzg dmvodowq) przeprowadzfi pOS'IIQpOW2lI1i6 dowodowe W sprawie, p0 ozym poczynil jak najbardziej trafne ustalenia’ faktyczne skutkujqce uznaniem sprawstwé oskarzonych W zalcresie przypisanych mu czynéw (Z uwzglegdnieniem; fzeczonych zmian), po przeprowadzeniu k0mpEeksowej,AWnik1iwej i gwntownej analizy i oceny cakoksztahu zgromadzonegc" W sprawie materiahl d0W0d0Weg0._ . e ¢ ‘ W ocenie Qrganu ad quem, sqd orzekajqcy W swoim kompletnym, Hngisznym i W peini przeknnujqcym uzasadnieniu zaskarzonego wyroku, czyniapym — wbrew zarzutom apelujapych — zadoéé tym Wymogom, jakie zakreéla diafi TI1“®§£§.pZ‘Z6piS1.I. art. 424 1c.p.k,, wskazal, ma jakich dowodach opafl dskonahe ustalenia i z jaléch pbwodfmw nis uznai dowodéw przeciwnych. Z treéci uzasadnienia. zajtem W sposéb jednoznaczny, jasny i Z1“OZL1E31'1_i&%}’ Wynika dfiaczegn zapadi iaki Wiaénfie fwyrok. Przedstawiona ocena dowodéw, jak Wspomniano, W Zaden sposéb nie Wykracza poza granice ich swobodnej oceny, uwzglrgdnia Wskazania Wi_edzy i d0éWiadczen'ia Zyciowego oraz zasady logicznego rozumowania, jak najbardziej uprawnienie korzystajsp 2 nchmny przewidzianej Wklénie 'C1"6§CiQp1‘Z6piSL1 art. 7 k.p.k. figfi 0dw0fiawc’zy_;w powfigjm (zakresie z ta arggmentacia. glaka gostajaiamie 'pk'Z‘§_/ljfllfiilfi. W pelni sig utbisamia E sis do giej 0dw'9l§1ijg, nie dostrzegajagzzatern koniecznoéci ponownego szczegékowego jej przytaczania, naturalnie z wjfiapzeniem tej jej czqéci, jaka wiizgzala sir; Z rozstrzygniqciem 0 charakterze ref0rmat01yjnym, 0, czym szerzej ponizej; `~¬/' .\H_ƒ. 2! W ocenie' sądu odwoławczego sąd _pierwsz.ej instancji W sposób w pełni naiezyty, isoinpietny i wyczerpujący (W zakresie, W jakim ~ti-ysponowai możliwą, a przy tym konieczna do zrealizowania inicjatywą dowodową) przeprowadził postępowania dowodowe W sprawie, po czyni poczynił jak najbardziej trafne ustalenia faktyczne skutkujące uznaniem sprawstwa oskarżonych W zakresie przypisanych mu czynów (z uwzględnieniem-, rzeczonych zmian), po przeprowadzeniu kompieksowej,_wnik1iwej i gruntownej analizy i oceny całoksztaitu zgromadzonego' W 'sprawie materiału dowodowego. _ _ ‹ .‹ Ą W ocenie organu ad quem, sąd orzekający w swoim kompletnym, iogicznyin i- w pełni przekonującym uzasadnieniu zaskarzonego wyroku, czyniącyrn - wbrew zarzutoin apelujacych - zadośó tym wymogom, jakie zakreśla dian treść .przepisu art. 424 ic.p.i‹:,, wskazał, na jakich dowodach opari dokonane ustaienia i z jakicii powodów nie uznał dowodów przeciwnych, Z treści uzasadnienia. zatem W sposób jednoznaczny, jasny i z-rozuiniały wynika diaczego zapadi taki właśnie _Wyrok Przedstawiona ocena dowodów, jak wspomniano, W zaden sposób nie wykracza poza granice ich swobodnej oceny, uwzględnia Wskazania wiedzy i doświadczenia- życiowego oraz zasady logicznego rozumowania, jak najbardziej uprawnienie korzystając z ochrony przewidzianej właśnie treścią przepisu art. 7 k.p.i<., _Sad odwoiawcpzyjýjv powyżgzym ,zakresie z ta argumentacja, jaka gostajaz tamże 'przy¿wołana. W pełni się utożsamia i sie do niej odw'olnjg, nie dostrzegajączatern konieczności ponownego szczegółowego jej -przytaczania, naturalnie z wyłączeniem tej jej części, jaka wiązała się z rozstrzygnięcieni o charakterze refonnatoiyjnym, ou czym szerzej ponizej; --- STRONA 25 --- ._ 22. Czyniag; zatem zadoéé stosownym vvj/1'ii0'g“0'm"  procesowfym przewidzianym dla [email protected] odwolawczego, a przede Wszystkim treéci przepisu art. 433 § 1 i 2 k.p.k., vnaleiy stwierdzié co nas‘tQ'puje': Niniejsze apelacje; co do samej zasady, jawiac gig jako tylez nietrafne, co jédynie peiemiczne wobec ustalefi sqdu orzekajapego oraz rzetelnej, logicznej i~ jak najbardziej przekonujagsej argumentacji zawartej W obszemytm, W rzeczowym, kompletnym i przekonujaccj/m uzasadnieniu zaskarzonego wyroku, nie dbstarczajap argumentéw tego Arodzaju, ktére pozwalalyby na podzielenie zarzutéw sf0r‘mu%'owa,nych W tychze érodkach odwoiawczych oraz larizatcej u ich poclstaw a1"gun1entacji_(z wyjattkiem tych okolicznoébi, ktére lezaly u podstaw zmiany Wyroku W povvyzszym zakresie), gdzie usfluje sig W sposéb w%aénie i3uiemiczny, a przy tym jednostronny, subiektywny i uproszczony kwestinnowaé prawiciiowoéé i zasadnoéé zapadkego rozstrzygniqsia. _ Na wstgpie wszelkich dalszych, szczegéiowych rozwazafl czynionych przez organ ad guem, jake zasadne i celowe. bqdzie skonstatowaé, is peinq aktualnoéé zachowuje ta regu%a. oceny‘ dowodéw, wedle ktérej podstawg dokonywanych ustalezi faktycznych w okreéionej sprawic wirmy stanowitfi Wszystkie dowody zgromadzone w sprawie (art. 410 k.p.k.), W szczegéinoéci zaé naturalnie te, ktére majq okreélone, istotne znaczenie dia met}/"torysznego rozstrzygniqcia, przy Qzym dowody te winny byé postrzegeme i ocenianleji w ich caloksztakcie i we wzajemnym wzgfigdem siebie powiqzaniu, kiedy to dopiero nabierajq one zgola Qdmiennej wymowy, znaczenia i‘ wartoéci dowodowej, aniieli wéwczas, gdy chcieé je postrzegaé w sposéb jedn0_stk0vy/y; vrybiérczy, W oderwaniu od wsponmianych wzajemnych relacji miqdzy nimi, jak prébujg to miejscami czynié apelujag’.  ' '\_/ '\_, ._ 22. Czyniąc zatem- zadość stosownyrn wy1n`o`gÍ`o"m' - proces'ow¬yrn przewidzianym dla postępowania odwoławczego, a przede' wszystkim treści przepisu art. 433 § i i 2 k.p..k., należy stwierdzić co następuje:- Niniejsze apełacje, co do samej zasady, jawią się jako tyleż nietrafne, co jedynie polerniczne wobec ustaleń sądu orzekającego oraz rzetelnej, logicznej i. jak najbardziej przekonującej argumentacji zawartej W obszemyrn, w rzeczowym, kompletnym i przekonującym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, nie dostarczając argurnentó-W tego rodzaju, które pozwalałyby na podzielenie zarzutów sformulowanych W tychże środkach odwolawczych oraz leżącej Li ich podstaw argumentacji_(z wyjatkiem tych okoliczności, które leżały ti podstaw zmiany wyroku W powyższym zakresie), gdzie usiłuje się W sposób wlaśnie poleniiczny, a przy tym jednostronny, subiektywny i uproszczony kwestionować prawidłowość i zasadność zapadłego rozstrzygnięcia. _ Na wstępie wszelkich dalszych, szczegółowych rozważań czynionych przez organ od gnem, jako zasadne i celowe. będzie skonstatować, że pełna aktualność zachowuje ta reguła oceny dowodów, wedle której podstawę dokonywanych ustaleń faktycznych W określonej sprawie winny stanowić wszystkie dowody zgromadzone W sprawie (art. 410 k.p.k.), W szczególności zaś naturalnie te, które mają określone, istotne znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia, przy czym dowody te winny być postrzegane i oceniane, W ich całokształcie i we wzajemnym względem siebie powiązaniu, kiedy to dopiero nabierają one zgoła odmiennej wymowy, znaczenia ii wartości dowodowej, aniżeli wówczas, gdy chcieć je postrzegaó W sposób jedno_stkowy, wybiórczy, w oderwaniu od wspomnianych wzajemnych relacji między nimi, jak próbują to miejscami czynić apelujacy. - ` `\_/i `\_, --- STRONA 26 --- \._./ Q 23 Nie bqdzie ad rzeczy skonstatowazl i ‘to, its Sagl RejenoWy rozpoznajqcy obecnie niniejszq Sp1"£1\/VQ, uwzglgdlmfi wszelkias ta 1<ry“ryczns uwagi, a takze WsI<_azania., jakie pod adresem pierwotnie uchylonego Wylfoku Wyrazfl S551 Okrqgowy W swymsrzeczeniu datowanym na 4 listopada 281} 1: (sygn. akt EV K.a. 667/11), takze’ W zakresie przejawienia koniecznc'_:j, a przy tym dostqpnej W tej mierze inicjatywy dowodowej. Dotyczy to réwniez przeprowadzonej oceny zgromadzonego W sprawie materiahl dowodowego, W szczegélnoéci z uWzgl@"dnienierf1 tych * W * rnankamentéw, "jakimi" obarczone bym W%aénie uzasadnienie uchylonego wyroku, a ktére skutkowalo Wéwczas uniewimnieniem" oskarzonych od WiQkSZO§Ci stawianych im zarzutéw. Sap]. ad quem W obecnym sldadzie piragnie W pehai odwmfiaé sis; WiQC révmiez do tej argumentacji, jaka nrzwvoiana. zustalta W  uzasadnieniu przcdmi0t0Weg0 Wyroku sqdfi J. " _ mdwoiawczego (11. 5641=5666). _ Gdnotowania Wiymaga i to, Ze — Wbrew twierdzeniom ljiektérych autorésw. apeiacji — sqd orzekajapy podstawq dokonagnych przez siebié ustaiefl faktycznych uczynii Wszystkfie te dowody, ktére zostahr przeprowadzone W sprawie" i ktére miahf Eatome znaczenié dla merytorycznego I‘OZS’£fZyg1'11§C,1&3 poddajags je ze Wszech miar nalezytejv analizie i ocenien Dotyczy to przecie Wszystkim zaréwno Wyjaénieli poszczegélnych oskarzonych oraz zeznafi éwiadkéw, 0d.noszécc siq takze do wszystkich tych ich fragmentéw, ktére mialy odmienny charalder na poszozegélnych etapach toczapego siQ postqpowania, ac; takze opinii oraz dowodéw z dokurnentéw. 4 . Wiafygodnoéé tych oéwiadczerl procesowych, bzgdi _ic.:h fragmentéw, ktérym sqd orzekajqcy przydai (SW walor, Azostaia Wzmocniuna réwnie2'treécia._ zeznafi przefluchanyoh funkcjonariuszy Policjia a ktére tym bgrdziej uprawniefly st:ltd mériri'd0 takiej Wménile oceny dowodéw, a nastqpnie Wyprowadzenia na ich \¬._/ śro' 23 Nie będzie od rzeczy skonstatować i to, że Sad Rejonowy rozpoznający obecnie niniejszą sprawe, uwzględnił wszelkie te krytyczne uwagi, a także wskazania, jakie pod adresem pierwotnie uchylonego wyroku wyraził Sad' Okręgowy w swyrnorzeczeniu datowanym na 4 listopada Zílli r. (sygn. akt EV Ka 667/11), także w zakresie przejawienia koniecznej, a przy tym dostępnej w tej mierze inicjatywy dowodowej. Dotyczy to również przeprowadzonej oceny zgromadzonego W sprawie materiału dowodowego, W szczególności z uwzględnieniem tych r r r rnankamentów, 'jakimi' obarczone było właśnie' uzasadnienie uchylonego wyroku, a które skutkowało wówczas uniewiimieniem' oskarżonych od większości stawianych im zarzutów. Sąd ad gaem w obecnym- składzie pragnie w pełni odwołać się więc również do tej argumentacji, jaka orzywołana została w - uzasadnieniu przedmiotowego wyroku sadu 1. J _ odwoławczego (k. 5ó4l=-Sóóü). _ Gdnotowania wymaga i to, -że - wbrew twierdzeniom niektórych autorów. apelacji - sąd orzekający _podstawą dokonanych przez siebie' ustaleń faktycznych uczynił wszystkie te dowody, które zostały przeprowadzone w sprawie' i które miały istotne znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia, poddając je ze wszech miar należytej analizie i ocenie. Dotyczy to .przecie- wszystkim zarówno wyjaśnień poszczególnych oskarżonych oraz zeznań świadków, od-noszac się także do wszystkich tych ich fragmentów, które miały odmienny charakter na poszczególnych etapach toczącego się postępowania, acz takze opinii oraz dowodów z dokumentów. 4 _ Wiarygodność tych oświadczeń procesowych, bądź _ich fragmentów, którym sąd orzekający przydał ów Walor, .została wzmocniona również`treścia zeznań przesłuch-anych funkcjonariuszy Policji, a które tym bardziej uprawnialy sąd marr`ri"do takiej właśnie oceny dowodów, a następnie -wyprowadzenia na ich --- STRONA 27 --- 24 pedstawie takish a nie innych Wnioskéw, odnoénie spra.Wsi:W_a 0s1<:arZ011§;011 W zakresie przypisanych im czynéw. Twierdzenie takie jawi sig jako uprawniong tym hardziejg Ze Wbrew tezom, czy Ytei sugestiom szeregu oskarzonychs a nastqpnie poszczegélnych apelujqcych, osoby l<t€>re sk_%ada%y W sprawie nadef istatne oéwiadczenia prvocesowe —. “ — _ .023’ a. ktézych to zeznania pnfibowano zakwestiondwaé, a przynajmniej poddaé W 0:‘ 110‘ daleko idqcq wqtpliwo zasadzajqc na tym W przewazajqcej m1er.ze prezentowanq Iinig obrony poszczegélnych oskarzonych, W sgpaséh jednuznaczniy zaprzeczyiy, aby funkcjonariusze przes%uchujqc is11 W éledztwie W jakikqlwiek sp0sc3b.wp%yWa1i, czy choéby prébowali wpiywaé na treéé ich éwczesnych wyjaéniefi, Wywierali nafi jakackolwiek presjq, utrzymuj ate, Ze nigdy nfie méwifii niepmwdyg Podnoszenie zatem np,' faktu nie przesiuchania (ponawnego) W charakterze éwiadka policjanta ' ' ' ' ' Wtyrn sianie rzeszya nie maze mieé jaliiegskolwiek istetnegs znaszenia, dla dokonania W tym zalqkesie takich a. nie ixmych ustalefi faktycznych. Truizmem bylrohy przy tym przypominaé, Ze pi"a.ktyc.:zn.ie_ W kaidym wypadku protokcfi z omeélonej czynnoéci procesowej, a zwhszcza. z przefiuchania podejrzanego, 0skarionevgo czy éwiadka, nie oddaje; W pehai i doshawnie przebiegu takowej czynnoécii, ‘a zw}a.szcza. nie zawiera on pehuych, dosiownych wypowiedzi 0s0'b przesiuchiwanych {2 wyjagckiem tycfa sytuacji kiédy Z réznych powodéw pawns siowa, zdania, sf0rmu}0Wa.n_ia odnotowuje siQ in exzfenso), a jest co do zasady Wypadknwq tychze oéwiadczeli procesowych okreélcnego uczestnika postqpowania oraz okreélonej umiejqtnoéci, zwyczaju, praktyki’ i (praWid%0wo pojmowanej) inwencji osoby przcskuchujapej. Idzie Zwykle 0 treéé i sens protokokowanych wypowiedzi‘, majapych odzwierciediaé fakty i okolicznoéci istotne dis. przedmiotu pr0Wadz0negQ p0S'EQpOW8.I11H. Przesiuchiwani kazdorazowo podpisywali poszczegélne pr0t01<;0%y i nigdy mic zglaszali W tym Wzgkdzie Zadnych zastrzezefi. Oczywista, moina sobiez powsdzeniem _Wy0brazié sytuacje, w ktérych dcchodzi do zamierzonych, czy \ . ‘;/ ‘\/ 24 podstawie takich a nie innych wniosków, odnośnie sprawstwa o-skarzonyc-h W zakresie przypisanych im czynów. Twierdzenie takie jawi sie jako uprawnione tym bardziej, że wbrew tezcm, czy też sugestiom szeregu oskarżonych, a następnie poszczególnych apelujących, osoby które składały W sprawie na-der istotne oświadczenia procesowe -_ ` ‹ _ czy a których to zeznania próbowano zakwestionować, a przynajmniej poddać W cm u0` daleko idącą wątpliwe zasadzając na tym W przeważającej mierze prezentowana linie obrony poszczególnych oskarżonych, W _sposób jednoznaczny zaprzeczyly, aby funkcjonariusze przesluchując ich w śledztwie w jakikolwiek sposób.wpływali, czy choćby próbowali wpływać na treść ich ówczesnych wyjaśnień, wywierali nań jakąkolwiek presję, utrzymuj ąc, ze nigdy nie mówili nieprawdşn Podnoszenie zatem np; faktu nie przesłuchania (ponownego) w charakterze świadka policjanta Í ' ' ' ' wtym stanie rzeczy, nie moze mieć jakiegokolwiek istotnego znaczenia dla dokonania W tym zakresie takich a nie innych ustaleń faktycznych. "i¬r=_:-.izinetn loylohy przy tym przypominać, ze praktycznie w każdym wypad-ku. protokół z omeślonej -czynności procesowej, a zwłaszcza z przesłuchania podejrzanego, oskarżonego czy świadka, nie oddaje; w pełni i dosłownie przebiegu takowej czynności, `a zwlaszcza nie zawiera 'on pełnych, dosłownych wypowiedzi osob przesłuchiwanych Ę-z wyjątkiem tych sytuacji kiedy z róznych powodów pewne słowa, zdania, sforniułowania odnotowuje sie in exzfenso), a jest co do zasady wypadkową tychże oświadczeń procesowych określonego uczestnika postępowania oraz określonej Umiejętności, zwyczaju, praktyki i (prawidłowo pojmowanej) inwencji osoby przestuchującej. Idzie zwykle o treść i sens protokolowanych wypowiedzi, mających odzwierciedlać fakty i okoliczności istotne dla przedmiotu prowadzonego postępowania. Przesłuchiwani każdorazowo podpisywali poszczególne protokoły i nigdy nie zgłaszali W tym względzie zadnych zastrzeżeń. Oczywista, mozna sobiez powodzeniem _wyobrazić sytuacje, W których dochodzi do zamierzonych, czy , _ `J `\/ --- STRONA 28 --- 25 tez, jak t0 przewaznie bywa, niezamierzonych 5_,za,fa.%sz.owaff’ 0l<Ieé10ny¢;h zapiséw 2 powyzszych powodéw, czy tei braku keniecznej precyzji W tym wzgi@dzie. Réwnoczeénie jednak musiedyby Wystapié doprawdy pawaéne pawfidy (W postaci dowodéw przeciwnych, bqdji oczywistych konsekwencji" koniecznej, odmiemej oceny omawianych dowodéw, wedie regui‘ i zasad przewfdzianych ‘W art. '7 k.p.k.), did ktéryoh sqd mialby odstapié 0d przydania tak utrwalonym dowodom waloru miariodajnoéci, 0dZWi€I‘Ci6d18.j8LC6j.. rzeczywisty przebieg czynnoéci, a W konsekwencji treéé (istotég i sens) okreéionych Wyjaéniefi czy zeiznafi przcshlchiwanych oséb. _ ' Przy ocenie poszczegélnych dowodéwv; naturalnie »~" jak Wspomniano  W zes1:a"Wieniu 2 cabéciq zgromadzonych W sprawie dowodéw, zaréwno tych prz.emaWiajag;ych na. korzy OS1(3I'ZO1’Iy£;h, jak i ich obciagajatcych — nader U). if‘). symptomatyczns jsst i to, is szereg oséb, ktérym pierwmtnie réwniez przedstawiono zarzuiy W niniejszej sprawie, a. mianowiciez  , '  ' dobmwolnie poddali si@ karze (a p0 zapadniqciu nieprawomocnego wymku W tej sprawie nie zaskazrzyka go " " I Naturalnie, kazdy z podejrzanych T(oskar:Z0nych}, co do samej zasady, kieruje si@ ‘Masnq motywacjat W c.hWi1i‘przyjm0Wa.n_ia. ‘Lego mdzaju postawy priocesowej Wsprawie. Eednakze, okoiicznoéci te W sposéb oczywisty takze nie m0g%y zostaé ziginumwane przy ocenie, zaréwno ich oéwiadczefi procesowych, jak i Wszelkich dalszych dowodéw z nimi korelujapych. , Odnoszqc sig do apelacji, obroficy ask. ' na VVStQpi8 niepodobna jest nia odnotowaé tej ok01ic:zn0'éci,A jaka wiakie siq ze sformuiowaniem tamze Wzajsmnie sprzecznych wzglngdemflsiebielzarzutéw a.pe1a.cyjnych,' co W przypadku‘ érodka odwmawczego pochodzatceg0 od podmiotu faéhawego nie pbwinno rnieé micjsca. Arnianowiciefi W punkcie_1= podniésionn zarzut obrazy prawa materialnego, gdzie nastqpnie forrnuéuje si@ 25 tez, jak to przewaznie bywa, niezarnierzonych ,.,zafalsz.-owarf* określonych- zapisów z powyższych powodów, czy też braku koniecznej precyzji w tym wzgledzie. Równocześnie- jednak musiałyby wystąpić doprawdy poważne powody (w postaci dowodów przeciwnych, bądź oczywistych konsekwencji' koniecznej, odmiemej oceny omawianych dowodów, wedle reguł i zasad przewidzianych w art. '7 k.p.k.), dla których sąd miałby odstąpić od przydania tak utrwalonym dowodem waloru miariodajności, odzwierc‹iedlającej.. rzeczywisty przebieg czynności, a W konsekwencji treść (istotę i sens) określonych wyjaśnień czy zeznań przesluchiwanych osób. _ ' Przy- ocenie poszczególnych dowodów, naturalnie »¬' jak wspomniano - w zestawieniu z całością zgromadzonych W sprawie dowodów, zarówno tych przeinawiających na korzy oskarżonych, jak i ich obciązajacych - nader U1» íf`)-. symptomatyczne jest i to, ze szereg osób, którym pierwotnie równiez przedstawiono zarzuty w niniejszej sprawie, a mianowicie: ' , ' -- ' dobrowolnie poddali sie karze (a po zapadnięciu nieprawomocnego wyroku W tej sprawie nie zaskarzyla go ' ' I Naturalnie, kazdy z podejrzanych (oskarżonych), co do samej zasady, kieruje się własną motywacja W chwililprzyjmowania tego rodzaju postawy procesowej wsprawie. šednakze, okoliczności te w sposób oczywisty takze nie mogly zostać zignorowane przy ocenie, zarówno ich oświadczeń procesowych, jak i wszelkich dalszych dowodów z nimi korelujących. , Odnosząc się do apelacji obrońcy ask. ` na wstępie -niepodobna jest nie odnotować tej okoliczności, jaka wiąże się ze sformułowaniem tamże wzajemnie sprzecznych względemflsiebienzarzutów ape1acyjnych,` co w przypadku środka odwoławczego pochodzącego od podmiotu fachowego nie powinno mieć miejsca. Arnianowicie, w punkcie 1. podniesiono zarzut obrazy prawa materialnego, gdzie następnie forrnułuje się --- STRONA 29 --- 26 szereg dalszyeh zarzutew d;e'tf;rezaLcych obrazy przepiséw postepowania, 2. kti»:."e de facts zmierzajat do zakwestianowania dokonanyeh ustalefi faktyeznyeh iezqeyeh u podstaw rozstrzygnieeia merytorycznegoi Tymczasem, obraza prawa materialnego mete polegaé na biednej Wykiadni zastosowanege przepisu, zastosowaniu nieodpowiedniego przepisus a takze na niezastosowaniu okreélonego przepisu W ‘syauacji, gdy 'jeg0 zastosowanie jest obowiagzkowe. Obraza prawa materialnego mote bye, zatem przyczynal odwoiawezq jedynie wizedy, gdy ma ona eharakter samoistny. W judykaturze i" W p"is'miennictwie; siusznie p0dkreéla~sie¢b0Wiem, Ze naruszenie prawa materialnego polega na jegq waclliwym zastosowaniu (niezastosowaniu) W orzeczeniu, ktére oparte jest na trafiiych i niekwestionowanych ustaleniaeh faktyeznych. Nie mozna tym samym méwié 0 obrazie prawa materiainego W sytuaeji, gdy Wadliwoéé erzeezenia W tym»zaki"esie jest Wynikiem biednyeh ustalefi faktyeznych przyjetyeh za jego pedstawe iub naruszeiiia. przepiséw pmeesewyeh {poi. min. 0sN1<:W 19?4x12r233;'0sNPe 1979»’3XS1; OSNPG 1931iS~9f1{J3; OSNPG 198414/34). _  Wadliwe zastesowanie (niezastosowanie) prawa. materialnege maze przybieraé postaé uchybienia odnoszapego sie do Wadiiwej oeeny przestepnoéci ezynu (np. s_i<azania eskarzonego, mim0,'Ze przypisany mu ezyn nie zawierai znamion przestepstwa. czy "tez, gciy usfawa 0;i<i‘eéia., ze spraWea rile pepeinia. przestepstwai, a 2 drugiej strony uniewinnienia oskarzonego, mime, Ze zarzueany mu czyn Wypeinia ustawowe znamiona przestepstwa}, nieprawidiowej kwaiifikacji prawnej ezynu (przy zastosowaniu niewadliwie ustalonego stanu faktycznego niewiaéciwego przepisu), waciliwej Wykiadni danego p1rzepisu_ (W Szezegéinoéci zawierajqcege znamiona ocenne ‘itp. (por. szerzej: st. Zabiocki [w:] Komentarzu do Kodeksu postepexvaiiia kamego, Warszawa 1998, T. Ii, str. 457 i n). Konsekwencjzi talqiego stanu rzeczy z powodzeniem moie bye praktyezne zignerowanie tego zarzutu apelacyjnejgo .i odniesienie sie wyigeznie do za1*Zu'téW zaWar'i;ych W pkt. II, niniej szego érodka odweiawezego. Niezaleinie ix“/‘. '“v_= 26 szereg dalszych zarzutów olotyczacych obrazy przepisów postepowania., a ktore do facto zmierzają do zakwestionowania dokonanych ustaleń faktycznych leżących u -podstaw rozstrzygnięcia merytorycznego, Tymczasem, obraza prawa materialnego może polegać na biednej wykładni zastosowanego przepisu, zastosowaniu nieodpowiedniego przepisu, a także na niezastosowaniu określonego _przepisu W sytuacji, gdy jego zastosowanie jest obowiązkowe. Obraza prawa materialnego może być, zatem przyczyną odwoławczą jedynie wtedy, gdy, ma ona charakter samoistny. W judykaturze i" W pis'-miennictwie¿ słusznie podkreślasięzbowiem, ze naruszenie prawa materialnego polega na jego wadliwym zastosowaniu (niezastosowaniu) w orzeczeniu, które oparte jest na trafnych i niekwestionowanych ustaleniach faktycznych. Nie można tym samym mówić o obrazie prawa materialnego w sytuacji, gdy wadliwość orzeczenia w tymzakresie jest wynikiem błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za jego podstawę inb naruszenia przepisów procesowych (por. min osnkw 1974r12f233;`osNPo iarscrsi; osnro tssirsonos; OSNPG l984!4l34). _ - Wadliwe zastosowanie (niezastosowanie) prawa materialnego może przybierać postać uchybienia odnoszącego się do wadliwej oceny przestępności czynu (np. skazania oskarżonego, mimo,'że przypisany mu czyn nie zawierał znamion przestępstwa czy tez, gdy ustawa okreśia, ze sprawca nie popełnia przestępstwa, a z drugiej strony uniewinnienia oskarżonego, mimo, ze zarzucany mu czyn wypełnia ustawowe znamiona przestępstwa); nieprawidłowej kwalifikacji prawnej czynu (przy zastosowaniu niewadliwie ustalonego stanu faktycznego niewłaściwego przepisu), waciliwej wykładni danego przepisu (w szczególności zawierającego znamiona ocenne itp. (por. szerzej: st. Zabłocki [wz] Komentarzu do Kodeksu postępowania karnego, Warszawa 1998, T. Il, str. 457 i nj. Konsekwencją takiego stanu rzeczy z powodzeniem może być praktyczne zignorowanie tego zarzutu apelacyjnego .i odniesienie sie wyłącznie do zarzutów zawartych- w pkt-. ll, niniejszego środka odwoławczego. Niezależnie i\_/__ "--„_= --- STRONA 30 --- \_/ .\_’/= joinak osziftego, nie 'bedzie od1"zeezy _zaprezentoWaé sta;1.oWisko, Ze — W oeenie._ Sakdu Qkregowego = usialone W‘pki. 4 W}*'I‘Oi(L11 (pki: "V. 21.0.) ZaGi'1'0W8l”1i6' oskarzonego ‘ nieehybnie W}/czerpjywaio dyspozyeje przepisu art. 2T1 k.k., jako, Ze bez tego eiementu‘ ow ,,W§/S‘€&\7v'i.Oi'1y“ W ustalony przez sa_d' orzekajagzy sposob dokument nie inialby koniecznych po {emu Wszystkieh jego each. Natomiast stopiefi uprawnienia, czy tez braku uprawnienia oskarzonego do przystawienia owychi pieczeci na Wzmiankowanyeh dokumentaeh, W tym stanie rzeezy ma zgoia. irreiewantne znaczenie dia przedmiotowego rozstrzygniecia. "Jako zupeinieehybiony jawi sie zarzut obrazy przepisii art. 3'76 1<;.p.k. W Sytu_acj.i, gd.y1e_ktura' akt sprawy wskazuje, Ze — wbrew twierdgeniu autorki apelacji — oskarzony byi naieiycie zawiadomioiiy 0 rzeczonyeh terrninaeh rozprawy majagsej miejsee 27 maja i 29 maja 2013 I‘, (por. k. 5745 i 5736). Nie sq zasadne zarzuty obrazzy pirzepisow aft. T70 k.p..k.,ja1< tez art. 191 k.p.k. W zw. 2 art. 183 k.p.l<;., nie tyiko dlatego, Ze W realiach i okolieznoéeiach przedimiotowej sprawy, treéé zeznafi Wymienionyeii éwiadkow miaia zgoie marginaine 'zna.ezeiiie dla CZ}’11iOI1j,’(Ji'.l W sprawie ustaleii faktyeznyehs a W konsekwencji dla treéci zapadiego orzeczenia, ale przede wszystkim diatego, Ze ukiad proeesowy, W'jaki1'n skiadali oni swe zeznania — W ooenie sagiu 0dWoia.wezego'— by11ajmniej. nie skloniai do postapienia po rnyéli eyt. przepisow ustaWy..  .  W toku postepowania instancyjnego skonwaiidowane zostaio pociniesione W apelacji uchybienie natury formainej, a Z\»Vi€1_Z&IE1C z omyikowym oznaczeniem sedziego przewodniczagsego ioraz iprotokolanta W protokole rozprawy z 18 czerwca 2012 ir. (vide k. 6051). 4 i 4 _ ' ' Fonnuiujqc zarzut’ob,raz»y przepisu art. 410 k.p;k. W apelaeji nie podnosi sie o zeznania jakich éwiadkow idzie, a przede Wszystki_ch czy i ewentualnie z jaicieh Wzgiedow mialoby to bye istotne i wpiywaé na ifreéé zapaoliego W}/ro1<;u'. Jak Wspomniano Wyzej, zdaniem sqdu ad guem, sod pierwszej instaneji przeprowadzii postepowanie dowodowe W takim zakresie, W jakim to byio \_/ .\__/z jednak odtego, nie będzie od.rzeezy=_zaprezent_owac- stanpwisko, ze - w ocenie-._ Sądu Ükręgowego = ustalone w-pkt. 4 wyr-oku (pkt: V. a.o.) zachowanie' oskarżonego ' niechybnie wyczerpywało dyspozycję przepisu art. 2il k.k., jako, -ze bez tego elfementu ów „wystawiony” w ustalony przez sąd-` orzekający sposob dokurnent nie miałby koniecznych po temu wszystkich jego cech. Natomiast stopień uprawnienia, czy też braku uprawnienia oskarżonego do przystawienia owych pieczęci na Wzmiankowanych dokumentach, W tym stanie rzeczy ma zgoła irrelewantne znaczenie dla przedmiotowego rozstrzygnięcia. 'Jako zupełniechybiony jawi się zarzut obrazy przepisu art. 376 k.p.k. w Sytuacji, gdy-le_ktura1 akt sprawy wskazuje, ze - wbrew twierdzenia autorki apelacji' - oskarżony- był nałeżycic zawžadoiniony o rzeczonych- terminach rozprawy mającej miejsce 27 maja i 29 maja 2013 r. (por. k. 5745 i 5736). Nie są zasadne zarzuty obrazy przepisow art. T70 k.p.k., jak też art. 191 k.p.k. w zw. z art. 183 k.p.k., nie tylko dlatego, ze w realiach i okolicznościach przedmiotowej sprawy, treść zeznań wymienionych świadków miała zgoła raarginaine 'znaczenie dla czynionych W sprawie ustaleń faktycznych, a w konsekwencji dla treści zapadłego orzeczenia, ale przede wszystkim dlatego, ze układ procesowy, wjakirn składali oni swe zeznania - w ocenie sądu odwoławczego- bynajmniej. nie skłaniał do postapienia po myśli cyt. przepisów ustawy.. - _ - W toku postępowania instancyjnego skonwałidowane zostało podniesione W apelacji uchybienia natury formalnej, a związane z omyłkowyrn oznaczeniem sędziego przewodniczącego oraz protokolanta W protokole rozprawy z 18 czerwca 2012 ir. (vide k. 6051). . Ą , _ ' I Forrnułując zarzut »obrazy przepisu art. 410 k.p.;k. W apelacji nie podnosi się o zeznania jakich świadków idzie, a przede wszystkich czy i ewentualnie z jakich wzgiędow miałoby to być istotne i wpływać na treść zapadłego wyroku. šak wspomniano -wyzej, zdaniem sądu aa' gazem, sąd pierwszej instancji przeprowadził postępowanie dowodowe w takim zakresie, w jakim to było --- STRONA 31 --- nniliwe' ale i knnieczne, ab;/_ méc vnvydaé orzeczenie W sprawiia, _ta;_l%;_Ze' W Odniesieniu do tegei: oskarionego, “  Udhoszag sig dc» p0dI'lOS'Z~OZ16j‘W apelacji majapej mieé miejsce, z obrazq pzzepisu art, 424 k,p.1<., sprzecznoéci pomigdzy sentencjq wyroku: a. jego uzasadnieniem, a dot: oceny zeznafi . i , SQd€W\’i 0dw01awczemu’nie pozostaje nic inliego jak ponqwnie odeshaé do lektury smsownych, obszernych fragmentéw tegoz dokurnentu pr0cesoweg0,.=__. .0d110szaQych siq do tegc» zagadnienia (s. 15=1.7). Nalezy W_i<go ponownie odnofowaé, Ze éwd. k0nsekwentnie ii stanowczo utrzymf/Wa%, is ,,jeg0. ojciec zawsze mfiafi jego ustne Apeinomocnictwa” (k. 58’20=5821)", a twierdzenia  utrzymujapego (takze W trakcie sldadania zeznafi), '26 $,mi'ai pehwmocnictwo d0 reprezentowania finny . 0:1 wszysikéch wspélnikéw, wéréd 1<;t1;':rych by} takze jego syn” (k. 27462749), logicznie rozvxnujagz i an/nioskujaflc (mime, Ze ten ostatni nie potrafil sobie przyponulieé blizszych okolicznoéci tych wydarzeafi), z pcwodzeniem mpg%0 skutk0Wa.é takim ‘niegism Wydarzefl (mrzqdnicy mu kazali”, wnie 22grlali ab}; przy%y% jega syn” @tc.; kontroli tej dokonywali oskarzeni i J — uwaga SOL Zvdaszcza, jeéli uwzgkdnié niepodlegajqcq przeciez kwes'ti0n0waniu npfinig hfiegiego gréafometry W tym wzglgdzie ‘(k. 2955). Innymi sifowy, W irmych okoiicznoéciach aniieii ustaiii to Sqd Rejonowy, nie byiobyzadnego pswudu aby tego rodzaju fakty za.istnia%y. _ . Olkolicznoécli, ‘W jakicyh doszio do ustalenia a nastgpnie udostqpnienia oskarzonemfi nart przcz takze wstanowfiy przedmiot mzwaiazi saglu a qua podczas analizy wyjaéniefi wyn'1ieni0nych,4 jak tez zegznafl Nie ma powodu ponownie ieh przywokywaé. Z ich treéci. w sposéfi jednoznaczny Wfynika, Ze rozmowy W tym Wzglqdzié, przekazanie nart jak i nastqpne, dalsze zachowania Wfymienionych 2 tym zwiqzane, w sposéb oczywisty naieiy kqczyé z czasem i z faktem kontroli orazjej przebiegiem (s. 3234 uzasadnienia). Przy czym,‘n_iczeg0 nie mote zmienié w tym wzg1§dzie faI<;t,_ Ze nari: zabezpieczonych .&/. “\_../ możliwe-' ale i konieczne, aby móc wydać- orzeczenie w sprafwie-, _takze W odniesieniu do tegoż oskarżonego. " - Udnosząc się do podnosz¬onej“ w apelacji mającej mieć miejsce, z obraza przepisu art. 4-24 k.p.k., sprzeczności pomiędzy Sentencja wyroku: a jego uzasadnieniem, a dot. oceny' zeznań . i , Sątíowí odwoławczemunie pozostaje nie innego' jak ponownie odesłać do lektury stosownych, obszernych fragmentów tegoż dokumentu procesowego,.¬_.. .odnoszących się ,do tego zagadnienia (s. 15-1.7). Należy więc ponownie odnotować, ze śwd. konsekwentnie ii stanowczo utrzymywał, ze „jego ojciec zawsze miał jego ustne -pełnomocnictwa” (k. 58'20=-5821)", a twierdzenia ' utrzymującego (także w trakcie składania zeznań), ze „miał pełnomocnictwo do- reprezentowania firmy . od wszystkich wspólników, wśród których był takze jego syn” (k. 27462749), logicznie rozurnujac i wnioskujac (mimo, ze ten ostatni _nie potrafił sobie przypomnieć bliższych okoliczności tych wydarzeń), z powodzeniem mogło skutkować- takim biegiem wydarzeń (,,urzędnicy mu kazali”, „nie zadali aby przybył jego syn” etc; kontroli tej dokonywali oskarżeni i 3 _ uwaga SU), zwłaszcza, jeśli uwzględnić niepodlegającą przeciez kwestionowaniu opinię biegłego grafometry w tym względzie (k. 2955). innymi słowy, W innych okolicznościach aniżeli ustalił to Sąd Rejonowy, nie byłobyzadnego powodu aby tego rodzaju fakty zaistniały. _ _ Okoliczności, W jakich doszło do ustalenia a następnie udostępnienia oskarżonemu nart przez także stanowiły przedmiot rozważań sądu cz quo podczas analizy wyjaśnień wymienionych, jak też zeznań ` Nie ma powodu ponownie ich przywoływać-. Z ich treści. W sposób jednoznaczny Wynika, ze rozmowy w tym względzie, przekazanie nart jak i następne, dalsze zachowania wymienionych z tym związane, w sposób oczywisty należy łączyć z czasem i z faktem kontroli orazjej przebiegiem (s. 32-34 uzasadnienia). Przy czym, niczego nie może zmienić w tym względzie fakt, że nart zabezpieczonych .X/. “\_../ --- STRONA 32 --- .__ __,/' X7, 29 _ u oskarzonego i nastegpnie okazanych vvj/1n'i'eni0nej taqnie rozpoznam jalio1 W%asn}/ch. Z niczego nie wynika bowiem, Ze 0 tych W‘laéiiie nartach mcwag CaJ:k0Wicie niezroz.umiai‘e jest 0dv~/0%yWanie sig W ‘tym miajscu do tej czQéci uzasadnienia, jaka zawarta jest na s. 6. tego dokumentu pr0c?es0Weg0_(s. 2" apelacji), przede Wszystkim dlategog Zr; W tym jego frragmencie wyszczegélniono dowody ktére przeprowadzono W sprawie i poddano je okreélonej analizie i' ocenie. Natomiast szczegéfowej ooeny zeznafi. przyW0%yWa11ych W apelaicji siwiadkéw, W ‘tym: _ _ czy  "_ . _na.1eZy ’p0szukiWaé A W licznych dal_s2ysh fragmentash uzasadnienia. To 29$, Ze W okreélonych ich czqéciach, niekiedy sqd ocenial je krytycznie, nie eznacza jeszcze, Ze nie mogly one stanowié, W tym okreélonym zakresie, podstawfy ustalefl falctycznych i W konsekwencji zostaé tarnze przyW0%a.ns.   . Nie brzmi 10 icznie IE _rzek011u' co i ten fravment zarzL1tu'a alas he >0 D podnosi “siq argumenty 1‘I'l3.j8LG6pl“Z6I118,Vv'i2»é za. Qbrflficy, W 5: Qw Qs niewiarygodnoéciq éwd. _' jako, Ze rodzaj i charakter Wczeéniejszegci ,,k0n{aktu” z osk ,juZ to nie upowaéniaé do konstatacjis is pomigdzy nimi ismiala tego rodzaju ?,znaj0m0éé”, jakq suponuje obrona, juz 1:0, iym bardziej, by mia%a ona 'taki charakter; iiby upowazniala Wymienionq do . .. 1 = bezpoéredniego {,,§miaieg0”) kontaktuz L _ W tego TOO;[email protected] sprawie 1 W okolicznoéciach stanclm/iaicych podstawg powyzszych zarzutéwl. ' Révmoczeénive zaé, ocvzywistym i nieuprawnionym naduzyciem jest niczym nie poparte i nie dowiedzione, a Wigc razape dowolnoéciac, su emwanie (I) W apelacji, 2e _ jako Qsoba majqca W owym czasie oicceélone probiemy _materia1ne, mugh rzeczone pieniqdzei zatrzymaé dla siebie. Zwkaszcza, ze tego rodzaju supozycje pozostajq W cakkowitym adsrrwaniya Wlaénie od ca.io1<sz1:a%tu materiahl dowodowego, poddanego przez sqd pierwszej instancji ta]1. obszemej i Wnikliwej analizie i ocenie, _pr0Wadza_cej do jak .__ _,fi .&_/- 29 _ u oskarżonego i następnie okazanych wyinienionej ta-nie rozpoznała jako-z wiasnych-„ Z niczego nie wynika bowiem, że o tych właśnie nartach mowa, Całkowicie niezrozumiałe jest odwoływanie się w tym miejscu do tej części uzasadnienia, jaka zawarta jest na s. 6. tego dokumentu procesowego _(3. 2' apelacji), przede Wszystkim dlatego, ze W tym jego fragmencie wyszczególnione dowody które przeprowadzono w sprawie i poddano je określonej analizie i' ocenie. Natomiast szczegółowej oceny zeznań. przywoiywanych W apelacji świadków, W tym: _ _ czy - '_ _ _nalezy poszukiwać t W licznych dalszych fragmentach uzasadnienia. To zaś, ze w określonych ich częściach, niekiedy sąd oceniał je krytycznie, nie oznacza jeszcze, ze nie mogły one stanowić, W tym określonym zakresie, podstawy ustaleń faktycznych i- W konsekwencji zostac tarnze przywołane.. - - . Nie brzmi io icznie :E .rzekonu` co i ten fraoment zarzutua elac 'ne ›o C' podnosi “się argumenty rnające -przemawiać za obrońcy, W Č: gw Še niewiarygodnością śwd„ _` jako, że rodzaj i charakter wcześniejszego „kontaktu” z osk ,już to nie upowazniai do konstatacji, że pomiędzy nimi istniała tego rodzaju „znajomość”, jaką suponuje obrona, już to, tym bardziej, by miała -ona 'taki charakter, izby upowazniała wymienioną do . .. ¬ = bezpośredniego {,,śmiaiego”) kontaktuz „ _ vf tego rodzaju sprawie 1 W okolicznościach stanowiących podstawę powyższych zarzutów. " Równocześnie zaś, ,oczywistym i nieuprawnionym nadużyciem jest niczym nie poparte i nie dowiedzione, a więc rażące dowolnością, su erowanie (I) W apelacji, że _ jako osoba mająca W owym czasie określone probiemy materialne, mogła rzeczone pieniadze. zatrzymać dla siebie. Zwłaszcza, ze tego rodzaju supozycje pozostają W całkowitym odervifanin właśnie od całokształtu materiału dowodowego, poddanego przez sąd pierwszej instancji tak obszernej i wnikliwej analizie i ocenie, _prowadzącej do jak --- STRONA 33 --- 30 \= majbardziej uprawniqnych Wnioskéw impiikujagcych takie a nie inns rozstrzygni@cia IT161‘§*"£O1'}’CZ1’i€. " Natomiast, ObOWi8tZ}/Wélflifi msady skarguwuécfi zwalnia sagl 0dW0%awczy dd anaiizowania i Wnioskowania co dowkoherencji, czy tez jej braku, pO1Tl_iQ"dZy ' I zarzutami stawianymi przez oskarzyciela publicznego poszczegélnych osobom za poszczegélne przestqpstwa. Nie bedzie zaé 0d_rzeczy przyponmieé, Ze > L Wymieniona, jak i szereg dalszych éwiadkéw, ktérych zeznania sqd marital, wprewadzfl do podstawy Wyrokowania { ‘ ‘ ' ' . , aie 00 do réznych innych okolicznoéci takzez .' czy _ . I byii siannwczy oraz konsekwemnfi W swych Wyjaénieniach czy  " Wymowy i Wartoéci przepmwadzonych i analizowanych W sprawie ' dowodéw bynajnmiej nie mega: skutecznie podwazyé i te kolejne, dwuznaszne saagesfie apelujqcej, jalcie d0tycza“,sf0nnL1i0wvania ukrefianych zarzugtéw Wobec ask.  zwianzanych 2 kormolami W ktdrych uczes*tniicz.y%afi”r Przeciez twierdzenie takie same przez siq nie maze sk;utecz.ni.e deprecjonowaé Wiarygodnoési zeznafi tej ostatniej (podkreélenia Wymaga, 22 takie Wymieniona. konsekwentnie padtrzynfq,/Wa1a _sWe stanowisko, réwniez podczas czynn0éci_ konfrontacjij, jak i Wszystkich dalszych dbwodéw, ktére W swym £fi§0§~iSZE&_§€£§6 Wskazuja; na sprawstwo oskarionego W zakresie przeW'iciziany11'1 W c;:Qéci . ._\_F__.. orzekaj agzej zaskarzonego wyroku. Wszelkie poczynione Wyzej konstatacje, uwagi, spostrzezenia i oceny A zachoxvujq oozywista sWq peinq aktualno I/L O» W odniesieniu do Wszystkich dafiszych apeflacji i. zawartych W1'1iCh zarzutéw odwolrawczych.  2eznaniach. A A "   . 30 ,= najbardziej uprawnionych wniosków impiikujacych takie a nie inne rozstrzygnięcia merytoryczne. ' Natomiast, obowiązywanie zasady skargowośei zwalnia sąd odwoiawczy od anaiizowania i wnioskowania co dokoherencjí, czy też jej braku, pomiędzy '- I zarzutami stawianymi przez oskarżyciela publicznego poszczególnych osobom za poszczególne przestępstwa. Nie bedzie zaś odrzeczy przypomnieć, że › L wymieniona, jak i szereg dalszych świadków, których zeznania sąd meritzl, wprowadził do podstawy wyrokowania Ĺ * ' ' ' _ , ale co do róznych innych okoliczności także; Í czy _ ._ , byli stanowczy oraz konsekwentni W swych wyjaśnieniach czy - ' Wymowy i wartości przeprowadzonych i analizowanych w sprawie ' dowodów bynajmniej nie mogą skutecznie podwazyć i te kolejne, dwuznaczne sngestie apelujacej, jakie dotyczą „sformułowania określonych zarzutów wobec osk. ' .związanych Ĺz kontrolami W których uczest_nic_zyłaÊ”_ Przeciez twierdzenie takie samo przez się nie może skutecznie deprfecjonować wiarygodności zeznań tej ostatniej (podkreślenia wymaga, że także wymieniona konsekwentnie podtrzymywała _swe stanowisko, równiez podczas czynności konfrontacji), jak i wszystkich dalszych dowodów, które w swym caioicształcie wskazują na sprawstwo oskarżonego W zakresie -przewidzianym w cześci _ _,_F___. orzekaj ącej zaskarzonego wyroku. Wszelkie poczynione wyżej konstatacje, uwagi, spostrzeżenia i oceny A zachowują oczywista swą pełną aktualne Ľ/L Ó» W odniesieniu do wszystkich dalszych apelacji i zawartych W nich zarzutów odwoławczych. - 2-eznaniach. t ` ' - - _ --- STRONA 34 --- \.,/ M./" 31 _ ='G1c€noszagz siQ do apelacji QbrQ0;*écy _Q5]ca3"Z0?@_QJ°_ , W pierwszym rzqdzie nalezy stwierdzié, 2e nisuprawniwy jest zarzut Qbrazy.. przepisu an 413 § 2 pkt I k‘p.k., pcniewaz z treéci uzasad11ienia sgdu aque jednoznacznie i jasno wynikajz1 powody, dla ktérych z podstavvy prawnej skazania Wyeliminowano przepis § 3 art. Z28 k,p.£<‘ (s. 6566), a zmodyfikowanie opisu przypisanego oskarzonej czynu poprzez <5odanie zawartego tamze akapitu oznacza, ze opis éw zawiera. Wszystkie jego koniecznq elementy, takzc zawarte W treéci zarzutu 2: aktu oskarzenia. Nic oznacza. to, aby 6W opis nie s"tWa1"za% p0dstaWy*doprzypisania '0skarZcnej szynuW formic p0dst_aW,0Wej rzeczonego wystqpku z § I art. 228 k.k., jak i by Z tego powodu orzeczenie to nie poddawaio sir‘; stosownej kontroli instancyjnej.  . Réwniez zarzut lflqdu W ustaleniach faktycznych nie zashnguje na uWzgi'@dnienie, a.1b0Wiem' — jak Wspomniano — dokonana przez sqd pierwszej instansji Qsena Wyjaénieni oskarzonychz ' _   '~  i ' " ' zostaia dnkonana z poszanowaliiem zasad iegisznegs mzammwanfia i Wnioskowania, a iakie z dostqpnymi saLd0‘\/‘vi orzekajqcamu 2asadarni Wiedzy E dnéwiadczenias iycim/Vega (art. '7 k.p.k.). Poczynione przez sqd a qua ustalenia i konstatacje d0tyczag;e zakresu odpowiedzialneéci poszczegélnf,/ch oskarzonych, ktérych‘ ta}:26 _ jej zeznania dotycza, sq konsekwencjq min. Wiaénie takze oceny ea%0E<szta%t"_u jej .0§'Wiadc;mi pr0;:es0'Wych i uznania icli za Wiarygodne, a ktérq to ocenq _ jak jufz Wspomniano  Sag}. OkrQg0Wy W peini podziefla i ‘aprobuje. Tym bardziej, Zs zwlaszcza. W aktualnym stanie sprawy, txudno closzukaé siq jakichkolwiek rzeczowo brzmiaLc}’/ch péwodéw, aby wymienionej Qdméwié waleru. Wiarygodnoéci. Nie ma ona bowiem ziadnego interesu ani faktycznego ani prawnego, by W sposéb bezpodstawny i nieuprawnion}/A(n21da1)_narazaé ‘K6 osoby na nieuzasadnibnq odpowieclzialnoéé karnatza owe czyny, 'a siebie za falszywe ich poméwienie. Tym bardziej, Ze jej twierdzenia sq Weryfikuwafine treéciq dalszfich, Wskazywanych dowodéw, a ktére Wespéf jednoznacznie oskarzonych \.,f `\¬_/'I 31 _ ='G1dn'osząc sie do apelacji oiörgońcy _os]cuż”żoff¿_fā}°___, _ W pierwszym rzędzie nalezy stwierdzic, że nieuprawniony jest zarzut obrazy.-_ przepisu art. 413 § 2 pkt l' k.p.k., poniewaz z treści uzasadnienia sadu o-que. jednoznacznie i jasno wynikają powody, dla których z podstawy prawnej- skazania wyeliminowano przepis § 3 art, 228 k_p.k_ (s. 65-66), a zmodyfikowanie opisu przypisanego oskarżonej czynu poprzez dodanie zawartego tamże akapitu oznacza, że opis ów zawiera wszystkie jego konieczne elementy, takze zawarte w treści zarzutu z aktu oskarżenia. Nie oznacza to, aby ów opis nie stwarzai- podstawy*do'przypisania 'oskarża-nej czynu-W formie podstawowej rzeczonego występku z § I art. 228 k.k., jak i by z tego powodu orzeczenie to nie poddawało się stosownej kontroli instancyjnej. - . Również zarzut błędu W ustaleniach faktycznych nie -zasługuje na uwzględnienie, albowiem- jak wspomniano - dokonana przez. sąd pierwszej instancji ocena wyjaśnień oskarżonych.: ' _ - - '~ - i ` ' " została dokonana z poszanowaniem zasad iogicznego rozumowania i wnioskowania, a takze z dostępnymi sądowi orzekającemu zasadarni wiedzy i doświadczenia życiowego (art, '7 k.p.k.). Poczynione przez sąd cz que ustalenia -i konstatacje dotyczące- zakresu odpowiedzialności poszczególnych oskarżonych, których także _ jej zeznania dotyczą, sa konsekwencją rn.in. właśnie takze oceny caioksztaitu jej _oświadczeń procesowych i uznania ich za wiarygodne, a którą to ocenę _- jak już wspomniano - Sąd Gkręgowy W pełni podzieia i aprobuje. Tym bardziej, że zwłaszcza w aktualnym stanie sprawy, trudno doszukać sie jakichkolwiek rzeczowe brzmiących powodów, aby wymienionej odmówić waloru. wiarygodności. Nie ma ona bowiem zadnego interesu ani faktycznego ani prawnego, by w sposób bezpodstawny i nieuprawnionyi(nadal)_ narażać te osoby na nieuzasadnioną odpowiedzialność karna, za owe czyny, 'a siebie za fałszywe ich pornówienie. Tym bardziej, że jej twierdzenia są weryi"ikowaine treścią dalszych, wskazywanych "dowodów, a które wespół jednoznacznie oskarżonych --- STRONA 35 --- obsiekiajac Qotyczy to rowniei dokonansj. przsz dod oceny Wyjaéniefl oak. ktora (takze podczas laonfrontacji), przeczyha nawet temu,. co stanowozo utrzyrnyWa%a' ' V g a co W konsekwencji przyzmfi ndwei o§E§. "' , zze W krytycznym ozasie byfia W owym samochodzio, gdy E. Jarecka zostawiala im kopertq 2 pieniodzmi. W ocenie owych dowodow niczcgo nie moze zmiehié majapa mieé miejsce, a przyWo¥ywana W apelac L...:¢ |'HIl\u \n 012111121 ze strony ' _ ze N nie bierze” (s. 4). " Bezzzasadna "byia, W * zakresie sw},/ch~ podstawowych zarzutow odWo%a.W.czych, oso‘oist'a agelacfa oskarzonei  _ _' ;_ Zwhaszcza, Ze oskarzona sklonna. byhz takze postulowaé dokonanie odmiennsj ocony stopnia swego zawinienia oraz stopnia spoiecznej szkodliwoéoi zarzuoanego jej czynua a. W konsekwencji oozekujo Wymierzenia jej {agodniejszej karyj uwzglqdniajapej Wskazania zawarto W art. 53 § 1 i2k.1<;. _ ' Po lczqéci do zawartyoh tamio zaxzutéw sod odwoiawozy odnidd siq jui powyzej, ustosunkoW|1jaLc sio do apelacji obrofioy osk. . a podniesiona okolioznoéé, Ze ,,omowieniu treéci zeznafi ' ' Sad Rejonowy poéwiqcil (...) trzy strony uzasadnienia” (s. 3 apeiaoji), bynajnmiej nie uprawnia do kwestionowania ich freéci oraz wyprowadzonych _n_a ich podstawie tegorodzaju Wnioskow i zarzuiow. T}=n1czasern, analiza i ocsna tysh dowodéw, z przytaczanych przode Wszystkim przez sod merits‘ powodow, ze Wszech miar lzashzguje no aprobatig. Zwlaszcza, Ze ~ jak juz WSpOmI1ifl11O — konsekwentnis2 obstawai przy tym, 2e kontrolerzy (L . i ' ') naldaniali go (,,,kazali mu”; uzywal liczby mnogiej) do ,=POdpisania siq danymi syna”, a do podpisania. siq przezefid danymi syna. (vide opinia grafometry) W sposob oczywisty z imiych powodow i W innyoh okolicznoéciach dojéé die mogio. Zwhszcza, Ze ow dobrowolnie poddai sio karze i W sposéb oczywisty nie byi W jakikolwiek sposob zaintsresowany pogarszaniem sytuacji procesowoj takze oskarzonej A 32 ‘S R./' x,/' 'i .¢ obciążają. Üotyczy to rowniez dokonanej. przez Sąd oceny wyjaśnień osk. ktora (także podczas içonírontacji), przeczyła nawet temu-,. co stanowczo utrzymywała' ` . ą a co W konsekwencji przyznał nawet osie " , ze W krytycznyrn czasie byia W owym samochodzie, gdy i. Jarocka zostawiaia im kopertę z pieniędzmi. W ocenie owych dowodów niczego nie może zmienić mająca mieć miejsce, a przywoiywana W apeiac Ľ....|› |-zm.. vi opinia ze strony ` _ że „ nie bierze” (s. 4). " Bezzasadna była, w j zakresie swych ~podstawowych zarzutów odwoiawczych, osobista. ogelacza oskarżoneg' - _ _` ¿_ Zwłaszcza, Że oskarżona skłonna była takze postulować dokonanie odmiennej oceny stopnia swego zawinienia oraz stopnia społecznej szkodliwości zarzucanego jej czynna a w konsekwencji oczekuje wymierzenia jej łagodniejszej karyş uwzgiedniającej wskazania zawarte w art. 53 § i 5.2 k.k. _ ' Po części do `zawartyci*i tamże zarzutów sąd odwoławczy odniósł sie już powyżej, ustosunkowując się do apelacji obrońcy osk. _ a podniesiona okoliczność, że „omówieniu treści zeznań ` ' Sąd Rejonowy poświęcił. {...) trzy strony uzasadnienia” (s. 3 apelacji), bynajmniej nie uprawnia do kwestionowania ich treści oraz wyprowadzonych _na ich podstaw-ie tegorodzaju wniosków i zarzutów. Tyniczasem, anaiiza Å ocena tych dowodów, z przytaczanych przedewszystkim przez sąd mario' powodów, ze wszech miar .zasługuje na aprobatę. Zwłaszcza, ze ~ jak już wspomniano - konsekwentnie obstawał przy tym, że kontrolerzy (Ĺ _ i ' ') nakianiali go („kazaii mi.-1"; używał liczby mnogiej) do „püdpisania się danymi syna”5 a do podpisania się przezeń danymi syna. _(vida opinia grafornetry) W sposob oczywisty z innych powodów i w innych okolicznościach dojść nie mogăo. Zwłaszcza, że ów dobrowolnie poddał się karze i W sposób oczywisty nie byi w jakikolwiek sposób zainteresowany pogarszaniem sytuacji procesowej takze oskarzonej s 32 “S `~»_/` x,/' 'E .e --- STRONA 36 --- ._/‘ / 33 Gdnoszoc sio do zarzutu oddalenia. Wniosku dowodowego 0 p1"ZeproWa,d'ze11io konfrontacji pomiodzy éwiadkami .. ' ' ' jest on o tyle niezasadny, Ze, po pierwsze = ozfyniioéé talca jest so do zasady pozostawiana uznaniu organu proWadzqoego postopowanie (przy uwzgigdnieniu realnej jej przydatnoéci i Wa1"lIO§Ci‘€IOW0dOW6_j], a po Wtore  W tych okolicznoéciach przeprowadzanie takowej czyxgnoécij na rozprawie, po uprzednich Wielolcrotnych przesiuchaniafch Wymienionych na przestrzeni calego; postqpowania Wniosek owczyni ji niocelowym i niorzoczowym, jako nie mogagsym bowiem pirowadzié do jakichkolwiek konstruktywnych ustalefi, zwiaszoza Wobec deklarowanej przéz _ 1; znaczagsejzniopamioci so do roznych okolicznoéci, 0 jakie by} indagowanyj  u  N16 jest trafna apelacja, obrorécy oskarzonej _ ' pierwej W zakresie zarzutu obrazy przopisdw art._ 413 § 2 pkt I k.p@k. W ZW. z art. 424 § 1 pk? 2 k.}5.1%;. {nie tyflko dlategoa is nie dotyczy on pur1l<:tu 5. Wyroku, odxaoszqoego sio do osk.   " ' " a. niechybnie pkt. 8, co Wynika z uzasadnionia apelacji)5 albowieInz opisu przypisanego oskarzonoj oz}/‘nu (pkt 8), W sposob tyiez kiarowny so oozywisty Wynika, na czym poiegako inkryminowano zachowanie sig oskarzonej i trudno doszukaé sir,g tutaj dychotomii W zestawieniu z uzasadnieniem zaskarzonego Wyroku, ‘gcizie z powodzeniem moino znalessié Wsparcie dlt1 konkluzji, Z6 oskariona Wvustaloniych okoiioznoéoiach i z ustalond intencjq przede Wszystkim skontaktowofio _ 2 j  Pozosta%e okoiicznoéci przywoiywane przez ~apelujeg:e.g0 nie sq Warunkiem koniecznym ‘clla przypisania oskarzonej niniejszégo czynu; a réwnoczeénie Wszystkie one W sposob oozywisty nie odbiegajq od faktow ustaionych W oparoiu o przywolywane dowody. A  _ . Nie jest zrozumialy kolejny zarzut dotyczatcy majapej rnieé miejscc: obrazy przopisu art; 442 § 3 k.p.k. a to ,,wobec skozania oskarzonej za ozyn z pktn I1‘. Wfyfoku Z tozsamym jego opisem, wobec uprzodniego uohylonia Wyroku ¬_/' / 33 Üdnoszac sie do zarzutu oddalenia wniosku dowod-owego o przeprowadzenie konfrontacji pomiędzy' świadkami __ ` ' ' jest on o tyle niezasadny, ze, po pierwsze =- czynność taka jest co- do zasady pozostawiana uznaniu organu prowadzącego- postępowanie (przy uwzgiędnieniu realnej jej przydatności i wartości dowodowej), a po wtóre - w tych 'okolicznościach przeprowadzanie takowej czynności na rozprawie, po uprzednich wielokrotnych przesłuc-haniach wymienionych na przestrzeni całego; postępowania wniosek ów'czyni ji nieceiowyrn i nicrzeczowyrn, jako nie mogącym bowiem prowadzić do jakichkolwiek konstruktywnych ustaleń, zwłaszcza wobec deklarowanej przez _ 'ii znaczacejniepamieci co do roznych okoliczności, 0 jakie był indagowanyj - I - Nie jest trafna apelacja obrońcy osi;-¿if^ż0i1e¿` _ ' pierwej w zakresie zarzutu obrazy przepisów art._ 413 § 2 pkt 1 k.p.k. w zw.. z art. 424 § 1 pkt 2 k.p__k__ (nie tylko dlatego, ze nie dotyczy on punktu S. wyroku, odnoszącego się do osk. - - -' ` " a nieciiybnie pkt. 8, co wynika z uzasadnienia apelacji)-, albowiem-z opisu przypisanego oskarzonej czynu (pkt 8), w sposób tyleż kiarowny co oczywisty wynika, na czym poiegało inkryrninowane zachowanie się oskarżonej i trudno doszukać się tutaj dychotomii W zestawieniu z uzasadnieniem zaskarżonego wyroku, ' gdzie z powodzeniem 'można znaieźó wsparcie dla konkluzji, ze oskarżona wjustaionych okolicznościach i z ustalona, intencją przede wszystkim skontaktowaia _ z ` - -Pozostałe okoliczności przywoływanc przez apelującego nie są warunkiem koniecznym dla przypisania oskarżonej niniejszego czynu, a równocześnie wszystkie one W sposób oczywisty nie odbiegają od faktów ustaionych w oparciu _o przywoływane dowody. _ ~ _ _ Nie jest zrozumiały kolejny zarzut dotyczący mającej mieć miejsce obrazy przepisu art; 442 § 3 k.p_k_ a to „wobec skazania oskarzonej za czyn z pkt., l 1.. wyroku z tozsarnym jego opisem, wobec uprzedniego uchylenia wyroku --- STRONA 37 --- .__1 \ W do 91¢ XYQ sytuaoje proo'eso'W‘e5j' do sposob. I1'1OZliW8. i dopuszfiezalna. Zarzui ten zaé iiiogiby Wye trafny, gdybjni'e'.'ifieéé dostrzeioiiej prize: :o'b'r'one‘ W uzaéddfiienifiiiap'e1‘aCj‘i“~.~tej “zasady proses'o**&vej*r=;...j'a@1<;1 stafuowana jest W art. 443‘ k.p.l<. W‘ zaistniafym‘ bowiem uldadzie prooesowiym naleiaio dojéé do WI1iOSkL1§ Ze kazde z postuljowanych rozwiqzafi doty'czQc3Ich kwalifikacji prawnej przypisanego oskarzonej owego czynu, oaruszaioby owe; orocesowq zasade>reformaz‘z'om's inpeius. Zatem, 0 ile sod pierwszej" instaneji fozpoznajatoj/' sprowe ~pierWotnie, 2 powodzeniem mogl czyhié okreélone rozwazania W_oWych, postulowanych W apelaoji kierunkach, 0 tyle obecnie by?roby ‘to juz lniemoiliwe. Albowiem zaréwno przyjecie dziajania. oskarionej W Warunkooh przepisu art. 12 k.1<., acz przede Wszystkim potraldowanie poszozegolnyoh zachowafi oskarzonej jako przestepstw pozo"stajapych Wzgledem siebie W zbiegu realnym, bykmby nie do pogodzenia. W%asZnie W owym zakazem procesowym. '  Wreszoie, jako ohybiony nalefiaio uznaé os1;a‘t1fi.i 2 zarzutow odWo%aWozych. a doiyczetoy Mednych ustalefi faktycznyeh.W :z.al<;resie dolconanej ooeoy Wyj aéniefi oskarionej We Wskazanych tamie fragmentach. Zwiaszoza, Ze jego Eakoniezooéé, takze W Warstwie arglimentaeyjnej W uzasadnieiliu apelaoji, nader utrudnia odniesienie sie ciofi. V . Przypomnieé nalezy, Ze oskarzona przyznala sie W Wiekszoéci do stawianyoh jej zarzutow. Niepodobna jest przy tym powiedzieé, aby kwestionowaia te ustalenia, jakie Wynikaly z treéci zeznafi éwd. Ich jednoznaeznai nader przejrzysta wymowa, W zestawieniu z caioksztaltem okolicznoéci, W jakioh doszio do udzielenia oskarzonej owej poiyozki, a zwlraszcza dotyczatcych joj nieoddania, rozmow toezonych przez Wymienione W tej materii, Wespo% z dekiaraejo, W o V~/Oli zwrocenia tejze HpozyezKi", W sposob oczywisty i pewny przekonuje o trafnoéoi i {ego ustaleniaSagiu Rejonowego. Rownoozeénie za.s', autor apelacji nie przywohlje joidohkolwfiek \~._/ 5'\_/ .__-z \ 00 dc pkt XK sytuacja proc`eso'ifśi=ai,` äo- sposób. możliwa i dopuszczalna. Zarzut ten zaś inóglby -być trafny, gdyliy"-n-i`e`.irfeść dostrzez`on"ej` przez iobronę W uzasadnieniaap`el`acji*‹_~tej« “zasady proce-s'o**tVej*f=;._-Íj'al<a statuowana jest W art. 443' k„p„k. W' zaistnial"yrn` bowiem układzie procesowym należało dojść do wniosku, że każde z postulowanycli rozwiązań dotyczacych kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonej owego czynu, naruszaloby ową procesową zasadęjreformarźoms írztpeius. Zatem, o ile sąd pierwszej' instancji rozpoznający sprawę pierwotnie, z powodzeniem mógł czynić określone rozważania w_owych,- postulowanych W apelacji kierunkach, o tyle obecnie byłoby 'to już niemożliwe. Albowiem zarówno przyjęcie działania oskarżonej W warunkach przepisu- art. 12 k.k., acz przede wszystkim potraktowanie poszczególnycli zachowań oskarżonej jako przestępstw' pozostających wzgledem siebie w zbiegu realnym, byłoby nie do pogodzenia wlaśnie w owym zakazem proceso-wym. ` - Wreszcie, jako chybiony należało uznać ostatni z zarzutów oclwolawczych, a dotyc-zacy błędnych ustaleń faktycznychw zal‹;resie dokonanej oceny wyjaśnień oskarżonej 'we wskazanych tamże fragmentach, Zwłaszcza, że jego lakonicznośc, także W warstwie arglimentacyjnej w uzasadnieniu apelacji, nader utrudnia odniesie-nie się doń. ` _ Przypomnieć należy, że oskarżona przyznała sie W większości co stawianych jej zarzutów. Niepodobna jest przy tym powiedzieć, aby kwestionowała te ustalenia, jakie wynikały z treści zeznań śwd. ich jeolnoznacznai nader przejrzysta wymowa, w zestawieniu z całckształtem okoliczności, w jakich doszło do udzielenia oskarżonej owej pożyczki, a zwlaszcza dotyczących jej nieoddania, rozmów toczonych przez wymienione W tej materii, wespól z deklaracją, W o woli, zwrócenia tejże ,,pozyczki”, W sposób oczywisty i pewny przekonuje o trafności i tego ustalenia-Sądu Rejonowego. Równocześnie zaś, autor apelacji nie przywołuje jašticiiitolwielt \~¬_/ ¿`\_/ --- STRONA 38 --- \._/' .'\_,_/ ".35 . argomentow, 1(tore rniaiyby i mog1§,*}j}i_s1<uteeznie podixfazyé ozy to treéé zeznafi}" " . _ ,_ ozy to2 Wyjaénied  W k'onsei%_:Weneji" i tym zakresie zostaje powoiaé sie na argumentaoje sqdu or2:ekajqoego Z3.WE1f'iZ8L W I1zaisadnieniu zaslcarzonego orz.ec~zenia. Nie zasiugiwaiy na aprobato takze to zarzut;/Q apeiacyjne, jakiej zostaiy sformuiowane W érodku odwoiawczym pochodzapym od obrolicy oskarzonego  W realiach przedmiotowej sprawy niemogito bye zasadnie mowy o trafnoéei zarzutu obrazy przepisu art. I67 k.p.k., W sytuacji kiedy W kazdyrn z postepoWaf1,'stosoWnie do treéci przepisu art. 8 § 1 k.p.k.,_ said karny rozstrzygo somodzieinie zagadnionia faktyczne i prawne, a rownoozzeénie brak byio "jakiohkoiwiek danyeh by uznae, a zwlaszozaytwierdziég izby W toozapym sie postepowaniu skarhovviym l’l'ii8.i§,' znajdowaly zizajdowaé sie jakoweé dowody o istotnym znaozeniu W przedmiotowgvm prooesie. Aprobujqo prezentowany W apeiecji sposob rozumowania, naleiaioby zaakceptowaé   ' niczym nieuprawniong  teze, Ze W kazdej takiej sytuaoji sod miaiby powimaoéé nie tyiko uwzgledniao Wszelkie tego rodzaju Wnioski dowodowe, lecz takze dziaiaé W takim kierunku i zakresie Z urzedu. Tymczasem — jak WSpOfEl1'1i£:lI1O _— obrona W éiad za tym zarzutem nie przywoiuje jakichkoiwiek daiszych rzeozovvjyoh informaeji ani argumeiitow, ktore przynajmniej uiatwiiyby blizsze odniesienie sie dofi. . Tylei niej asny jco W konsekwencji nietrafny jest takze zarzut z.\viqzany z ,,11ie przeprowadzeniem dowodu z akt postepowania W czeéoi dotyczapej Wizji y 0 no terenie budowwj W ’. Abstrahujap juz od tego, Ze zarzut ow me zostai W zaden sposdb rozwiniety, ani tez Wsparty ohoéby W zakresie zasadnoéci i oelowoéci tego rodzaju tezy. dowodowej, to stWier_dzic': naiezy jego zupeinq nieprzydatoo§é'dl"a tegoz postepowania z punktu Widzenia zarzutowstawianych os karionemu. Zupeinie teoretyoznie rzecz ujmujap, jakikolwiek rezoltat takowej \ .=\  { ‘ 1 \._/' -`\_,_/ "---35' . argumentów, które miałyby i mogłÍy'__by_ skutecznie podwazyó czy to treść- ze-znani' " . _ „_ czy też wyjaśnień - W k'onsekwencj-i' i tym zakresie zostaje powołać się na argumentację sądu orzekającego zawartą w- '1-zasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Nie zasługiwały na aprobatę także te zarzuty apelacyjne, jakie zostały sformułowane W środku odwoławczym pochodzącym od obrońcy oskarżonego - W- realiach przedmiotowej sprawy niemoglto być zasadnie mowy o trafności zarzutu obrazy przepisu art. 167 k.p.k., w sytuacji kiedy W każdym z postępowařnstosownie- do treści przepisu art. 8 § l k.p.k.,_ sąd karny rozstrzyga- samodzielnie zagadnienia faktyczne i prawne, a równocześnie brak bylo- 'jakiclikolwiek danych by uznać, a zwłaszczatwierdzić, iżby w toczącyrn się postępowaniu skarbowym miały. znajdowały' znajdować się jakoweś dowody o istotnym znaczeniu W -przedmiotowym procesie. Aprobujac prezentowany w apelacji sposób rozumowania, należałoby zaakceptować - -« ` niczym nieuprawniona - tezę, że W każdej takiej sytuacji sad miałby powinność nie tylko uwzględniać wszelkie tego rodzaju wnioski dowodowe, lecz także działać w takim kierunku i zakresie z urzędu. Tymczasem - jak wspomniano- obrona W siad za tym zarzutem nie przywołuje jakichkolwiek dalszych rzeczowych informacji ani argumentów, które przynajmniej uiatwiłyby bliższe odniesienie się doń. _ Tylez niej asny co w konsekwencji nietrafny jest takze zarzut związany z „nie przeprowadzeniem dowodu z akt postępowania w części dotyczącej wizji y n na terenie budowy w °. Abstrahujap już od tego, że zarzut cw nie zostal w żaden sposób rozwinięty, ani też wsparty choćby w zakresie zasadności i celowości tego rodzaju tezy. dowodowej, to stwierdzić należy jego zupełną nieprzydatnoścndla tegoż. postępowania z punktu widzenia zarzutówstawianyc-h os karżonemu. Zupełnie teoretycznie rzecz ujmując, jakikolwiek rezultat takowej \ .¬~ --- ¦ ` 4 --- STRONA 39 --- .  ge Qlvniwéci Z3?ZH£fié.‘W st'aiWi?"'"osi{dr?io'fieii1u~—‘ dfaz  do.*W'od:o:WI .'1?¢"Z9{¢:§?§'@5h U é.5j’$2.0 oten}! i ‘W’nioskfoW.enie.."' l I " _' . Niep0doboe:''j56dz‘ie‘I'si‘黑 i tego zéiizutu; ja1§i*1:.Wi*~a;2e_ ~si'e2pddnosze.g1'é;'.5'§I3:'é'1deji oiraze przepisuv‘ art. 410 k.p.l<. W ocenie sqdu odwoiawozego sqd=: p'ie_tWs=ze'j iznstanoji podstawq .Wyrok0Wania W sprawie uczynii Ltvszysjtkie dowody, jAa.k_ie przeprowadzii» W trakcie postepowania, natomiast fakt, Zed oloeéiond strong procesowd nie» satysfakojonuje rezultat dokonanej oceny tychze dowoddw i Wjsprowadzonyoh na ich podstawie woioskdw, bynajmniej nie uprawnia jeszeze do tegog, by takowy zarzut formuiowaé. i _ j Nie sposob podzielié rowniez twierdzenia obrony dotyozecego jednostionnej ooeny materiaiu dowodowego, W tym Wypadku W szezegoinosci odnoénie; zzezfnafi éwd. ' . _ .. po ozeéci takze Z powoddw. o ktorych Wyzej juz byia mowa. Nie przekomsje argument, jalcoby powody przywoiywane przez apeiujdeego miaiy nieuehronnie prowadzid do Wniosku, Ze Wjymieniona, juz to miaia rzeezywiste powody by oboiahZed irme osoby (W tym oskarzonego) tresoiq swyoh" zeznafl, jut to, by ~ majap no uwadze Wszystkie omawiane dowody .~ takie Wiaénie zeznania 'zio.2via.. Naleiz rz I omnieé Ze zwiaszcza W chWiii a 3 _ skiadania zeznafl obeonie jej sytuacjaiprooesowa byia klarowna. Natomiast sam fekt, Ze W}fIT1i€IiiOI18. odpowiadaia W zakresie postawionych 2&1‘zutdW, seal przez sie nie. mode — jak zdaje sie to suponowad obrona ~ stanowid {samodzieinej} podstawy do kwestionowania jej Wiarygodnoéci. W tym Wzgledzie nalezaiobyj odwoiaé sie do wszystkichj tych dalszych dowodéw, a talize Wzmiemkowanych regui. ich oceny, ktore zachommjq Wzgiedem siebie kohereneje i z powodzeniem mogiy stanowié podstawe orzekzmia W sprawie, rowniei W odniesieniu do lioznyoh pozostaiych oskarzonyoh, takze tyeh, co do ktoryoh zapadie Wobec nich orzeozenia uprawomooniiy sie. Innymi siowy, niepodobna jest postrzegad zeznafi w_ymienionej;_ ezy tez ichfragmentow W I r \_/' , _ ;fa '-wnnoślci zarzutów st`aÍw-i*zaskar-żo.nemu«‹` draz - doiÊd`od:óÍwI -.'lŠé"ŻāiĆ:l?Ê'zCfh-- U E-_f-ÅÊÊO ot-eny i wniosk`ow_ar1ia„_"' I I " _" _ Niepoaobnä:"`-pödżie'l'iiić»' i tego zarzutu,ja1:i'1:,wi*'ąże_‹się.-.zz.-podnosze.p'ä¿`.3'ålŠÄ'ë'1deji- oltraza przepiśuf art, 410 k.p,k. W ocenie sadu odwoławczego sąd p'ie_rws=ze'j instancji podstawą .wyrokowania W sprawie uczynił ąwszystltie dowody, jak„ie~ przeprowadził w trakcie postępowania, natomiast fakt, że określona, stronę procesowa nie satysfakcjonuje rezultat dokonanej oceny tychże dowodów i wjprowadzonych na ich podstawie wniosków, bynajmniej nie uprawnia jeszcze do tego, by takowy zarzut formułować. A _ _ Ni`e sposób podzielić również twierdzenia obrony dotyczącego jednostronnej oceny materialu dowodowego, w tym wypadku _w szczególności odnośnie zeznań śwd-.. ` _ ._ ._ po części także z powodów, o którycłt wyżej już byla mowa. Nie przekonuje argument, jakoby' powody przywolywane przez apelującego mialy nieuchronnie prowadzić do wniosku, że w'ymieniona, już to rniała rzeczywiste powody by obciążać inne osoby (w tym oskarżonego) treścią swych' zeznań, już to, by ¬ mając na uwadze wszystkie omawiane dowody _~ takie właśnie zeznania zlożvla. Należ rz f ornnieć że zwlaszcza w chwili 8 3 _ składania zeznań obecnie jej sytuacjaiprocesowa była klarowna. Natomiast sam Íakt, ze wymieniona odpowiadała w zakresie postawionych zarzutów, sam przez się nie może - jak zdaje się to suponować obrona ~ stanowić (samodzielnej) podstawy do .kwestionowania jej wiarygodności. W tym względzie należałoby, odwołać się do wszystkich, tych dalszych dowodów, a także wzmiankowanych reguł. ich oceny, które zachowują względem _siebie koherencję i z powodzeniem mogły stanowić podstawę orzekania w sprawie, również W odniesieniu do licznych pozostalych oskarżonych, także tych, co do których zapadle wobec nich _orzeczenia uprawomocnily się. innymi słowy, niepodobna jest postrzegać zeznań wymienionej, czy też ich-fragmentów _w I r \_/" --- STRONA 40 --- \../ \..,_/‘ n y 1 ‘ I‘ ,1 2' ) € % Zi ca;1'§é;'_ pewnoéciq zaé‘ Zézfiafi‘ ; '=§§§'é"' sp_@§§fb5=_'.13'" 'ri'é1zw;é»?aé 0gé1fiil{0Vv§?n1i‘, zW%asZcza,' 2e“v‘0brOnzi1§v&* v."yrwa.nych z konteksfizu nader szczeg6}1Qw§/ch fragmgintéw j_}ej':j_'_.:zezna1'1' {dotyczaLcyc’h zdarzefi sprzed Wielu lat, a V\/'iQ'CMZ<"I WSZ}/StkiF:I1i1kOI‘iS6kW611CjB.n'Ii Z tym zwiqzanymi). Przy czym W zalcrésié oceny jakze obSzernychj§ relacji. procesowych nalezahjby 0des%a.é apélujqcego nie tylko dd owych, d0Sfi1fZfi:20ny¢h przezefi ,30émi'u" nie»pe"§'mych” Vt’6i‘S<§W”5 ale ‘ mkze do lieznych" déagfiszych fragmantéw uzasadnienia zaskafzonego wyroku, gdzie poddlawane one zostaiy .0bszemej analizie i ocanie," a ktére nalezy dostrzega6 i' oceniafi W ich caitoksztalcie, ale i wsspé} z ovvymi Iicznymi dalszymi dowodami przeprowadzsnymi W sprawie. '   Dla sa_du odwvahwczego oczywiste jest twierdzenis, Ze ,,w sposéé szczegéiowy 2' bardza sfarlaflwny nalezy weryfikowaé zeznania poszczegélréych oséb, dokcmywaé fch poréwnania, a mkze weryfikowaé je W purzkrach szycznych 2 zeznaniamz" innych oséb bgdqcych uc2estm°kamz' z'darzeri” (s. 4 apelacji), jédnakowoz. oczywiste jest réwniez i to, fie taki sposéb koniroli i weryfikacji_, analizy i oceny zeznafi. czy Wyjaéniefi uczesftnikéw postqpowania naleiy .prze'pr0Wadzaé W Emidej. wrawie, W iqazdyrn postegpowaniu, nie tyika dotyczqcym przestgpstwa lapéwkarstwa. ocenie sqdu odwolawczzego, W taki "wiaénie sposéb éw proces oceny zebranych dowodéw przeprowadzii sqd orzekajapy W’ niniejszej sprawie, vvykorzystujag przy tym ’[Q ii1iC~_j8.’£}"\.VQ dowodowao jaka byia mu dostQpna, acz przy tym zasadna 4i ceiowa z punktu Widzenia przedmiotu prosssu i regul postqpowania dowadowego. Sad oz qua W swych nbszemych Wywafiach ocenii zatem takze zeznania éwd. H I‘6WnieZ W zestawieniu 2: treéciaL zeznafi Wymienionej, a ocena ta z pm i?..'zei1'iem korzysta z ochrony przewid.zia.nej treéciq przepisu art. 7 k.p.k. (par. I1p. 5: ;?ii3=26, 29'30, 53»57 uzasadnienia). A  ' . " a | \../ \.¬_/' n ş 1 i 2* ,| 8 ) å s ZŸ cała pewnością zaś zeznań” ;'"'=-iii'e"- sp_eśeÊ"íb¿-=_`.:Í" `n'aziž»řać ügainiieswymif, zwłaszezaa zeiabfonąiiw vryrwanych- z kontekstu nader szczegó'¿ł_o`wych fraginentów j_}ej`¿j_'_.=zeznan-' (dotyczących zdarzeń sprzed wielu lat, a wię_c ze wszystlśiiniąkonsekwenßjami z tym związanymi). Przy czym W zakresie oceny jakże obszemychf relacji. procesowych należałoby odesłać apelującego nie tylko do owych, dosfnfzeżonyoh- przezeń „ośmiu-n nie›pe"łnych“ vi-'ersóW”¿ ale * takze do licznych-' daiszycii iiagmen-tów uzasadnienia zaskaizonego wyroku, gdzie- poddawane one zostały .obs-zernej` analizie i ocenie,' a które należy dostrzegać' i' oceniać w ich całokształcie, ale i wespoł- z ovvyini licznymi dalszymi dowodami przeprowadzonymi w sprawie., ' - ' Dla sądu odwoławczego oczywiste jest twierdzenie, ze ,,w sposob Szczegółowy 2' bardzo sfazcinny należy weryƒikować zeznania poszczególnych osób, dokcmywać ich porównania, a także weryflkować je W punktach szycznych 2 ;zeznam'amz" innych osób będących uczestmkamź zdarzeřf” (s. 4 apelacji), jednakowoz. oczywiste jest równiez i to, że taki sposób kontroli i weryfikacji, analizy i oceny zeznań. czy wyjaśnień uczestników postępowania należy -.przeprowadzać W isazdej. sprawie, W kazdym po-stępo-wania, nie tyiko dotyczącym przestępstwa łapówkarstwa. ocenie sądu odwoławczego, W taki właśnie sposób ów proces oceny zebranych dowodów przeprowadził sąd Orzekający wp niniejszej sprawie, "wykorzystując przy tym tę¿inícjat},f"wę dowodową, jaka była mu dostępna, acz przy tym zasadna ii ceiowa z punktu widzenia przedmiotu procesu i reguł postepowania dowodowego. Sąd cz quo W swych obszernych wywodacis ocenił zatem także zeznania śwd. ` równiez W zestawieniu z treścią zeznań wymienionej, a ocena ta z pm fÍ.zen`iem korzysta z ochrony przewidzianej treścią przepisu art. 7 k.p.k. (por. np. st -ĹÊ.3=26, 2-9'-30, S3»-57 uzasadnienia). i - ' _ ' f | --- STRONA 41 --- 33 Nis jest uprawniona i ta teza obrony zawa.rta W siwierdzenfil, is ,,pmictyc.zm‘e ws.z'ysfkz'e osoby wysrgpujqce W spmwie me przyznrziy Sis; 050 wir/zy ”; Wedle ktérej zupehfie ignoruje sig ten oczywisty, Wspominany juz fa1<t,' Ze I. ' ‘ " ' Y ' , ‘ _  czy bd110énie stawiam/ch im zarzutéw dubmwofilmie poddafié sig Rams (vide akta. II IK 1'7,/0'7), a ktére to zarzuty by%y przeciez fintegraflgnie zwviqzane z zarzutarni stawianymi tym pozostadym wspéioskarzonym, ktérzy pozostali W procesie do chwili obecnejg ’ A  " Oczywiste Wreszcie jest,»2e sag! ad quempierwotnie rozpuznajqcy sprawq, uchylajaccy zaskarzony Wyrok i kierujqcy sprawq do ponownego rozpeznania ,, ml? sugerowaz‘ w z‘adnej mierze wydamtr wyroku skazujqcego ”, jednakowoz W Sposéb jednoznaczny i stanowczy Wskazal wszelkie te mankamemy i azknmméeis jalcich dnpairzyi sic; wéwczas W sposobie rozummwaniafi argumentowania _i Wrlioskowania W oparciu "whaénie 0 ten materiai dowedowy, Uoecnie Sap? Rejcnowy tego mdzaju ilchyhiefi \»\»"'Ey1'I1 wzglqdzie uniknaj, dlatego tei, so do same} zasady (2 wyjagkiem tych zrnian, jakich doksnal ohecnie Sqd Okr@g0wfy), rezstrzygniqcie sqdu pierwszej instancji byh) tylez uprawnions co zasadne i prawidiowe.  Nader iaiaoniczna, a przy tyrn VV}/‘%@CZ1’1i€ poielniczna, a w kuzmskwcziaji takze nietrafna, by%a apelacja obror/icy oskarzoneg‘ _ _ Podnoszony przez apelujapege pralitycznie jeden, whlénie lak0nicz11y i polemiczny argument, zwiqzanym z tym, Ze majapy mieé miejsce konflikt porniqdzy rodzinq a oskarionq mialby niweczyé i skutecznie pedwaiaé argumentacjQ Sqdu meritz‘ odnosinie sprawstwa oskarzzonej sam przez sig nie Wytrzymuja krytyki. Zwaiyé nalezy, i2 ustalenie W "tym zakresie nie upiemfia sig W§’§@@ZH'fi§9 na. treéci zeznafi ? .:.i~ 'f . aie takze W oparciu 0 dspozycje dalszy<.:h uczestnikéw postqpowania, a WiQC przede wszystkim l (“Sam kupowaiem b0mbonierkq W ksztaicie se1fca.” — K. 672), ale ._/ "\_/I T \ 2 ‘L 38 Nie jest uprawniona i ta teza obrony zawarta w stwierdzeniu, ze ,,pr'oÍciyczm`e wszystkie osoby występujące W sprawie ;ofe przyznotzfy się do Wífty 'Ĺ' wedle której zupełnie ignoruje sie ten oczywisty, wspominany już fa1<t,'że Ä. ' ` " ' W V , ` _ - czy odnośnie stawianych im zarzutów dobrowoinie poddaii się karze (vide akta II ÍK 17,/07), a które to zarzuty były przecież integralnie zwiazane z zarzutami stawianymi tym pozostałym współoskarżonym, którzy pozostali w procesie do chwili obecnej, j l - ' Üczywiste wreszcie jest,›ze sąd od quempierwotnie rozpoznający sprawę, uchylający zaskarżony wyrok i kierujący sprawę do_ ponownego rozpoznania ,, 72212 sugerowoł w żadnej mierze wydania- wyroku skozującego ”, jednakowoż W sposób jednoznaczny i stanowczy wskazał wszelkie te rnankainenty i niornności, jakich dopatrzył się wówczas w sposobie rozumowania, argurnentowania _i wnioskowania W oparciu właśnie o ten materiai dowodowy, Obecnie Sąd Rejonowy tego- rodzaju uchybień w tym względzie unilmął, dlatego też, co do samej zasady (z wyjątkiem tych zmian, jakich dokonał obecnie Sąd Okręgowy), rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji było tyłez uprawnione co zasadne i prawidłowe. - Nacier iakoniczna, a przy tym wyłącznie poierniczna, a w korisekweiicji takze nietrafna, była apelacja obrońcy oskarźonef _ _ Podnoszony przez apelującego praktycznie jeden, właśnie lakcniczny i polemíczny argument, związanym z tym, że mający mieć miejsce konflikt pomiędzy rodziną a oskarżona miałby ,niweczyć i skutecznie podważac argumentację Sądu merití odnośnie sprawstwa oskarzonej sam przez się nie wytrzymuje krytyki. Zwazyć należy, iz ustalenie W tym zakresie nie opieraio sie wyłacznie na treści zeznań fl _-:.:~ 'f . aie takze w oparciu o depozycje dalszych- uczestników postępowania, a więc przede wszystkim I {,,s_am kupowałem bo-mbonierkę W kształcie serca” - k. 672), ale -._/ `*~\_/I T \ , 'L --- STRONA 42 --- \_/' \__/' 39 psérednio takze ' ktérq . pyiiafra .§,@z§,~' mozna jej {' . . 00$ Wl“QCZy(§?”, a ta zachqcila ,.,a‘0§/‘ sprébcwaé” (k. 660).‘ Réwnoczeénie, nie bQdzie od rzeczy odnoiowaé E ‘to, is " gdyby Qhciah i mia%a zamiar obciqzaé oskarionatvw sposéb — jak ta podnosi — calikowicie niezasadnie i bezpodstawnie, to jednak nfie uczynfifiategn W odniesieniu do Wczeéniej szej kontrolif ' Q _ Nie zasiugiwaéra wreszlcie na uwzglqdnienie réwniez apelacja obrofzc   Takze W przypadku niniejszej apelacji d0sz%0 do WYWi6~dZ6I1i8. dwéch, Wzajemnie sprzecznych W2:glsgdem siebie zarzutéw odwolawczych, ktére nfie sq. dopuszczafine (zarzutu obrazy przepiséw prawa materialnego i réwnoczesnago zarzutu b%@dnych ustalefi faktycznych); co dziwi ZWhiszcza W przypadku érodka. 0dw0%aw0.zég0 pochadzqcego ed podmiotu fachoweg0; a so W éwietle regulacji przswidzianyth W a1*t.'433 'i<.p.k= oraz art. 427' § 2 k.p.k:. Wydatnie utrudnia, saidowi ad quem dokcmanie kontrolifinstancyjnej zaskarionega Wyroku.  ' Udnoszqc sig zatem do daiszych zarzutéw apelacyjnyoh obroaicy stwierdzié naiezy 00 naswpuje: V . . Upis oz}/‘nu, jaki W konsekwencji przypisano askarzonemu w cz@éoi' dyspozytywnej Wyroku (W odniesieniu do stawianych mu pierwninych zazzu"i;c3w W pkt. XXL IXXII. aktu oskarzenia) jest prostq Ewnsekwencjq poczynionych ustalefi 0d;n0s'nie okolicznoéci inkryminowanego dz_ia1a11ia oskarzonego, za. poérednictwem dalszych wspéioskarzonych. Poniewaz nie by} tat osobaa ktéra bezpoérednio owekorzyéci WrQcza1a,' opisano éw czyn w sposéb odpowiadajqcy jego inl<i"ymin0wanemu dziakafiiu, z qwzgiqdnieniem koniecznych ustawowych znamion przewidzianych dyspozycjat firzepiséw ustawy przyj@tyc1.’1 W podstawie pfawnej skazania. » . ' ' Rzecz0ny'd01<;umen‘t zasadnie uznano za nieautentyczny wlaénie W tym §@H§§i@ 1 Z tggg pgwgmg, ge pieczqé wplywufl jaka musiaia siq na mm W »_/" \_./` 39- pośrednio takze ` którą _ pytała „czy mozna jej t' _ _ coś wręczyĆ'?”, a ta zachęciła „aby spróbować” (k. 660).' Równocześnie, nie będzie od rzeczy odnotować i to, ze ' gdyby chciała i miała zamiar obciążać oskarżonąw sposób - jak ta podnosi - całkowicie niezasadnie i bezpodstawnie, to jednak nie nczyniłatego W odniesieniu do wcześniej szej kontroli? ' ş _ Nie zasługiwała wreszcie na uwzględnienie równiez apelacja obrońc - . Takze w przypadku niniejszej apelacji doszło do wywiedzenia dwóch, wzajemnie sprzecznych względem siebie zarzutów odwoławczych, które nie są dopuszczalne (zarzutu obrazy przepisów prawa materialnego i równoczesnego zarzutu błędnych ustaleń faktycznych), co dziwi zwłaszcza w przypadku środka odwoławczego pochodzącego od podmiotu fac-nowego, a co w świetle regulacji przewidzianych w art..433 .k,p,k, oraz art. -427. §- 2 k,p.k, wydatnie utrudnia sądowi od qnern dokonanie kontrolifinstancyjnej zaskarżonego wyroku, - " Üdnosząc się zatern do dalszych zarzutów apelacyjnych obrońcy stwierdzic nalezy co następuje: V _ _ Opis czynu, jaki W konsekwencji przypisane oskarżonemu w części' dyspozytywnej wyroku (nr odniesieniu do stawianych mu pierwotnych zarzutów w pkt. XXL I-XXII, aktu oskarżenia) jest prostą konsekwencją poczynionych ustaleń odnośnie okoliczności inkryminowanego działania oskarżonego, za pośrednictwem dalszych współoskarżonych. Poniewaz nie był tą osobą, która bezpośrednio owe »korzyści wręczała, opisano ów czyn W sposób odpowiadający jego inkryminowanemu działaniu, z uwzględnieniem koniecznych ustawowych znamion przewidzianych dyspozycją przepisów ustawy przyjętych W podstawie prawnej skazania. r _ ' ' Rzeczony dokument zasadnie uznano za nieautentyczny właśnie nr tym ggmāg 1 3 œgü p¿@W@@u„ zę pieczęć wpływu, jaka musiała się na nim w --- STRONA 43 --- 4[}. . olcreélonym terminie znaleié ijaka sio na nim W konselovencji zzlaia,z%a, byfia wvarunkism konieczn n:1" ab"; mo Jr WvWo%\/Waé okfleélione skutki prawns, y 9 J g a v’ uwarunkowane _W'%aénie rzeozona; datq, a ktéra 2ostaja" W opisany sposéb ,,zafa%szoWana"’ 2 Wo1i’oskarZon_ego i wskutek jego ;dzial_tai1i'a po1egaj"Qcog0 ma przekazaniu (,;VV1’QCZ6i’1iLl”), przy okreélonym udziale i za poérednictwem innych. @3615 ( ~ ~  _f i przede _Wsz4ystkim Q) funkcjonariuszom Urzqdu Skarbowego owej korzyéci majqtkowej. Oskariony oozywista miai: i miakby prawo twierdzié to wszystko 0 ozym mowa W pkt. H. '2. ooe1acji,_.jednak2e" "wyiagsznie pod Wammkiemé Ze nie dosfloby do tych Wyclarzexi i okoiioznoécio ktorych Wlaénie mowa. ' ‘ . Obowizgzywanie zasady skargowoéoi i W tym zakresie zwalnia sqd odWo%a,Wozy do blizszego odnoszenia siq do zarzutu Z pkt, H, 3 apelaoji. Natomiasta Widaé trzeba W ‘tym miejscu przypomnieé i to, is oskarionsj . przechniotowym Wyrokiem [31”Z6(;iBZ przypisano czyn Esohorrenmy z tym, jaki zarzuoono i przypisano takie oskaiionomu ' _ (pkt. 10 Wyroku}. ' Zarowno sod pierwszej instancji, jak :1 Sod Okrqgowy W niniejszym dokumencie procesowym, dokonaéy oceny zeznafi pochodzgcych od tyoh Osobowych 2rod.e% dowodowych, ktérotaliie autorka tej apslacji prébuje deprecjonowaé tres'cial swyoh daiszyoh zarzutow. Sod ad quem nie Wicizi potrzeby ponownego odW0¥:yWania siq dych samych okolicznoéci i zwiaganych z nimi ocen i Wnioskow, a ktére przyjmuje jako Wiasne. ' W éwietie p0_czyni0’n’ych uprzednio konstatacji nie jest trafne i uprawnione odwoiywanie siq przez obronq np. do tak obszemie cytowanych fragmentow oéwiadczefi procesowiycho   _ kiedy ta W konsekwenoji nie _ tylko, Ze przyzmfia, Z6 antydatowzfla Oéwiadczenie oskarztonego, ale byla zgodna Aw Aistotnych fragmentach swych zeznafi z Wyjaénieniami  '   ktora ponvierdzih zarowno to, Ze skieroWa%a oskarzonego do ' jak i ‘to, Ze nastgpnie sporzgdzfla owat IV 1 ;;:.;<;§:~5 . .;.;. 3 :'=< j'\= .:';»!\' ‘ =*Ii'..‘£i' ( . +1513 1  : T \ . » x,/'. \ J \ śiíl: . określonyrn terminie znalezc ijaka się na nim w konsekwencji znaia-zła, była warunkiem konieczn in' ab" :no ł wvwołvwac oloíeśiione skutki prawne, y 5 J g v' v' uwarunkowane _'właśnie rzeczoną datą, a która została' w opisany sposób „zafałszowana” z woli oskarżonego i wskutek jego działani'a polegającego- na przekazaniu (,,wreczeniu”), przy określonym udziale i za pośrednictwem innych osob ( ~ -~ - _f i przede _wszystkirn '„) funkcjonariuszom Urzędu Skarbowego owej korzyści majątkowej. Oskarżony oczywista mial: i miałby prawo twierdzić to Wszystko o czym mowa w pkt. ll. 2. apelacji, _jednakże 'wyłącznie pod warankiern, ze nie doszłoby do tych wydarzen i okolicznościo których właśnie mowa. ' _ _ Obowiązywanie zasady skargowości i W tym zakresie zwalnia sąd odwoławczy do bliższego odnoszenia sie do zarzutu z pkt, Ii, 3 apelacji. Natomiast, widać trzeba w tym miejscu przypomniec i to, ze oskarzonej . przedmiotowym wyrokiem przeciez przypisane czyn koherentny z tyrn, jaki zarzttcono i przypisane takze oskarzonemu ' _ (pkt. 10- wyroku}.-- ' Zarówno sąd pierwszej instancji, jak i Sad Okręgowy W niniejszym dokumencie procesowyrn, dokonały oceny zeznań pochodzących od tych .Osobowych źródeł dowodowych, którevtakże autorka tej apelacji próbuje deprecjonować treścią swych dalszych zarzutow. Sąd od- gazem nie widzi potrzeby ponownego odwoływania się dych samych okoliczności i związanych z niini ocen i wniosków, a które przyjmuje jako własne. ` W świetle po_czynžonych uprzednio konstatacji nie jest trafne i uprawnione odwoływania się przez obronę np., do tak obszernie cytowanych fragmentów oświadczeń procesowych - - _ kiedy ta w konsekwencji nie _ tylko, że przyznała, że antydatowała oświadczenie oskarżonego, ale była zgodna iw istotnych fragmentach swych zeznań z wyjaśnieniami - ' -- - ktora potwierdziia` zarówno to, ze skierowała oskarżonego do ° jak i to, ze następnie sporzadziła ową „ 1 ¿;ę.§z:~5 . .-¿.;. 'Í :`=< j`\= -.-z`›»!\'- ` =*I‹'-.-.i?i' ‹ . ¬¿.ä:3 1 - ‹ 1 1 _ z x,/`. \ J K --- STRONA 44 --- \._/' . 41. nototko u1"zod;oiW_ao W ktorej ?,Wyj‘a§niaia” powo~;iy,_d'1a ktorfyoh pismo to mia,%o.= zostao znoiezione 6 iutego 2604 1'. {tenninem granioznym byi 20 stycznia.; }10041".!), aby jakoé Wprowadzié dokument do systemu komputerowego. Réwnoozoénio zaég W ZvEli{1"€.Si6, W jakim dowody to uznano" Za_Wiai"}/godne, W poini zasadnie sod orzekajagy opari sio takze _na treéci depozycji zarowno jalc tez ' 9. Nawiasem méwiaga, vvymienieni podali rozliicznc. szczegoiy dotyczapej caiej tej ,50peracji”, ktére byiy tylez zgodne, co trudne do. Wyobraienia, aby nie odpowiadaly rzeczywistoéci. _ ' _ W odniesieniu do postulatu ewentualnegozakWa1ifikov~/ania przypisanego oskarzonemu ozynu jako wypadku mniejiszej Wagi (Z art. 229 §_ 2 k.k. ‘i art. 2'71 § 2 k.k.)', odnotowaé I'18.i€;Zy, is ocena okolicznoéoi, jakie miaiyby pozostawao u podstaw takowego rozstrzygniocia nalezy do organu orzekajqcogo, natorniast sod odwoiawozy, majap no Wzglgdzie wszystkie przecimiotoWo=podn1iotoWe okioiioznoéoi przodrniotowogo czynu, ai fcakio koniooznoéé zachowania niozo doe”, Wown tr.zne' s éfnoéoi zaskarzone o 'oku zo sWe° stronv nie . 9 J J dostrzogi dostotoozmyoh przosiaiiek, aby stwiferdziés Zo zaskarzone orzoozonie rowniei Wtym fragmonoie musiaioby podlegaé rozstrzygniociu o ohamaktorze i"ofonna‘tor§*/jnym W postulowanym kie1'L111kui.za1<_resie. _  Rownoczeénie natomiast naiezaio z"0dzié sie fz tmi Zarzuiami . 8 . apelacyjnymi, jakie W swoim érodku odwoiawczym zawari oskarz cief Qubliczny. W pierwszym rzodzie naleiaio dokonaé sprostowania rubrum zaskarizonego wyroku W pkt. III. i VL, W ktorych, nieohybnie W nastqpstwie "oczywistej omyiki pisarskioj, stwierdzono, to oskaifzeni (I " ‘ i ' .1) mieli dziaiaéltakze na poleoenie A A podczas gdyfnawiasem mowiqo zgodnio Z poozynionymi W sprawie ustaleniami) prokurator W akcie osksgrzenia przyjmowai, Ze dziaianio oskarzonyoh mialo miejsoe (Wyiqcznie) na, polooonio i W {videk.4503i4504). I W `\¬_/' _ 41. notatkę urzę¿doźw_a,, w której ,,wyj,aśniała” pow-ody,_ dla ktorych pismo to miało: zostać znaiezione- 6 iutego 2904 r. (terminem granic-znyrn był 2-Ü stycznia; }1004r.í), aby jakoś wprowadzić dokument do systemu komputerowego. Równocześnie zaś, W zakresie, W jakim* dowody te uznano zawiarygodne, W pełni zasadnie sąd orzekający oparł się także _na treści depozycji zarówno jak też ' „. Nawiasem mówiąc, wymienieni podali rozliczne szczegóły dotyczącej całej tej „operacji”, które były tyleż zgodne, co trudne doz. wyobrażenia, aby nie odpowiadały rzeczywistości. _ " _ W odniesieniu do postulatu ewentualnego* zakwalifikowania przypisanego oskarżonemu czynu jako wypadku mniejszej wagi (z art. 229 §_ 2 k.k. 'i art. 271 § 2 k.k.), odnotować nalezy, ze ocena okoliczności, jakie miałyby pozostawać u pod-staw takowego rozstrzygnięcia należy do organu orzekającego, natoxniast sąd odwoławczy, znajac na względzie wszystkie przedmiotowo=podn1iotowe- okoliczności- przedmiot-owego czynu, ai _takze konieczność zachowania riiezb dnc", wewn trzne° s ćfności zaskarżone o 'oko ze swe strony nie _ 9 J J dostrzegł dostatecznych przesłanek, aby stwierdzić, ze zaskarzone orzeczenie rowniez wtym fragmencie musiałoby podlegać rozstrzygnięciu o charakterze reformatoryjnym w postulowanym kierunku i. zakresie. _ - -Równocześnie natomiast naiezało z'odzić sie _z emi zarzutarni _ ä . apelacyjnyrni, jakie w swoim środku odwoławczym zawarł oskarż cie! Qubliczny. W pierwszym rzędzie należało dokonać sprostowania rubrum zaskarżonego Wyroku w pkt. IH. i VI., W których, nieehybnie w następstwie 'oczywistej omyłki pisarskiej, stwierdzono, że oskarżeni (l" " t i ` -¬ 1) -mieli działaćitakze na polecenie Ą t podczas gdyi(nawiase1n mówiąc- zgodnie z poczynionymi w sprawie ustaleniami) prokurator W akcie oskarżenia przyjmował, ze działanie oskarżonych miało miejsce (wyłącznie) na polecenie i t ąviaeizasosiasoa). _ ł --- STRONA 45 --- If2 Z analogioznego powodu naioialo dokonao stosowoej korelciy W zakresio opisu ozynu zarzuoanogo osk. ’ W pkt. V. »’"I»»13>?"?~¢m W’?/"1‘@k‘»1 (pot. k. 4503). W . Z tozsamyoh Wzglodow stosownemu uzupeinieniu podlogai takzo opis ozynu przypisanogo osk. __ . , . W pkt. 18. czoéci dyspozfytywnej Wyroku (pkt. XXI. i XXII. aktu oskarzenia), a to zuwagi na pominiocie koniecznego, a przywoianego tamze fragmentu opisu oz}/no zawartego alcoie oskarzenia. (por. k. 4521 oraz s. 72 uzasadnienia Wyroku). _ l Przy cz'ym,' sand’ odwoiawczy dokonujqo". W tym zakresio kontroli instanoyinoj zaskarzonego orzoczenia dostrzogi. i dokonai sprostowania z urzodu W ' zakresie czasu popeinienia czynu zarzucanego ask. 2. opisanego W pkt. XXII. rubrum Wyroku, ktory to opis takéo odbiogai od togo, jaki zawafqy byi W akcie oskarzonia (pot; ii. 4521). _ Niooh;.»'bnie_raojo rniai prokurator Wowozas. gdy W pkt. 2, 3 i 4apeiaoji podnosii zarzut obrazy przopisu prawa matorialnego, a mianowioio art. 12 k.k.. ‘W odniesioniu do ozynow przypisanyoh oskarzonymz _ i .   .1. W pkt. 9.. 10. i 18. zaskarzonego Wyroku. W sposob oozywisiy przomawiojo za tym ustalono okolioznoéci rzeozonych ozynow oraz podajajqca za tym obszerna argumentacja. przywoiano W niniej szym érodku odwoiawozym (s. 1718 apelaoji).  _ Rownoczeénie Sod‘ Okrogowy, W ramach przeprowadzonej l<ontro1.i instancyjnoj zaskarzonego orzoozenia, stosownie do treéci przepisu art. 434 § 2 k.p.k., W peini podzielajap stanowisko prokuratora co do tego, Ze czyn przypisémy osk. 1. Wyczerpywai ustawowe znamiona wystopku ponalizowanego troécigprzopisu art. 22.9 1<.k., majap na Wzglodzie Wszelkie jogo przedmiotowo oraz podmiotowe okolicznoéci, uznai, Ze stanowi on Wypadek inniejszej Wagi przowidziany W § 2 cyt; przopisu ustawy. Przemawia za tym nador szczogolny charaktor tejze korzyéoi, latorq jedynio W pewnym, nader Ojgraniozonym stopniu mozna okreélié jako korzyéé majajrkowao a bardziej. . £53.; _ ..€._=:__ J "H./ -fi-2 Z analogicznego powodu należało dokonać stosownej korekty ¬-tt-' zakresie opisu czynu zarzucanego osk. ° W pkt. V. ?'”t»¿ř>t"?«¿tt4 V'-C*/"1*0i?'~1 (por. k. 4503). ' _ Z tozs-amych względów stosownemu uzupełnieniu podlegał także opis- ezynu przypisanego osk. __ _ _ . w pkt. 18. części dyspozytywnej wyroku (pkt. XXI. i XXII. aktu oskarżenia), a to ziuwagi na pominięcie koniecznego, a przywołanego tamże fragmentu opisu czynu zawartego akcie oskarżenia (por, k. 4521 oraz s. 72 uzasadnienia wyroku). _ I 'Przy -czym, sąd odwoławczy dokonując. w tym zakresie kontroli instancyjnej zaskarżonego orzeczenia dostrzegł, i dokonał sprostowania z urzędu w " zakresie czasu popełnienia czynu zarzucanego osk. a opisanego w pkt. XXII. rabrum- wyroku, który to opis także odbiegał od tego, jaki zawarty był W akcie oskarżenia (por; k. 4521). _ Niechybnie_rację miał prokurator wówczas, gdy w pkt. 2, 3 i 4-apelacji podnosił zarzut obrazy przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. l2 k.k. w odniesieniu do czynów przypisanych oskarżonym: _ i _ - - ;_ w pkt. 9., li). i 18. zaskarżonego wyroku. W sposób oczywisty przeinawiają za tym ustalone okoliczności rzeczonych czynów oraz podażająca za tym obszerna 'argumentacja przywołana w niniejszym środku odwoławczyrn (s. 17-ltś apelacji). - _ Równocześnie Sąd' Okręgowy, W ramach przeprowadzonej kontroli instancyjnej zaskarzonego orzeczenia, stosownie do treści przepisu art. 434 § 2 k.p.k., w pełni podzielając stanowisko prokuratora co do tego, że czyn przypisany' osk. '__ wyczerpywał. ustawowe znamiona występku penalizowanego treścią) przepisu art. 22.9 k.k., mając na względzie wszelkie jego przedmiotowe oraz podmiotowe okoliczności, uznał, ze stanowi on wypadek inniejszej wagi przewidziany w § 2 cyt, przepisu ustawy. Przemawia za tym nader szczególny charakter tejże korzyści, którą jedynie w pewnym, nader ograniczonym stopniu można określić jako korzyść majątkowa, a bardziej _ ¿Ec:_¦.i _ .-.š._=¦__ J `H.-/ --- STRONA 46 --- ._\_ ‘/ 43 __ cha1"akte:§/zowaiaby jat swoista korzyéé 0sobisiaj Eitérege to znamienia jed11a.k2;§_ nawiasem iylko méwiagz, W czj/nie zarzucanyrn, a W k0nsel<wencji przyp.fi.sa11ym,;E":~ oskarzonej nie zawarto. ~  ' Tozsamej oceny odnoénie stopnia zawinienia oraz smpnia spoiecznejl‘ szkodiiwoéci dokonano W odniesieniu do czynéw przypisanych oskarzonymz  ;. W pkt. L "i 6. Wyroku. Przemau/iajatza tym ustalone ich. okolicznoéci przecimiotowe. Oczywista, naganne by%0 nakionienie 1 ».~ d0 zmézenia podpisu za jego syna. — 1 .=, Ti‘ W konsekwencji ~ fonnalnie rzecz binratc = podrobienia tego podpisu, jednakowoz faktten _nie Wywar} jakowyché szcz.§cg__<';Inych konsekwencji prawnych, finansowych etc. Wydaje sig. Ze min. dla. tego rodzaju zdarzefi ustawodawca przewidziai tq uprzywilejowanag postaci podstawowej pasta.ci' rzeczsnego wystqpku. Tym samym, uznaé nalezaio, is kwalifikacja tychze czynéw winna obejrnowaé przepisy art. E8 § Zl<:.k. W ZW. z am. 270 § 2&1»;.1<@ WzW._za.1~t. 2?1 §2l§;.k.iart. 11 §2m;. . Przepis art. 2'7!) § 2&1. zestal dodany ustaxvqz 5 lisfopada 2009 r. (Dz.U._Nr 2065 poz. 1589). W konsekwencji, stosownie dc treéciprzepisu art 4 '§ 1 1<;,k., nalezaia go powiolaé W kwalifikacji prawnej czynu, jako, Ze poprzedlqia." reguiacja prawna, nie zawierajag; takowego przepisu, W sposéb oczywisty nie byhi wzglqiniejsza dla oskarzonych. W tym stanie rzeczy natomiasts stosownie do ‘treéci przepiséw art W § 1 pkt 6 k.p.k. W .zw. z art. 161 § 1 pkt 4 i art. 18.2 k.k. postcgpbwanie  W tym zakresie p0d1ega10‘umQrzeniL_1 z uwagi na. przedawnienie karalnoéci. Y ‘ V Réwnoczeénie zaé, sqd ad quem uznah Ze okreélonej zmiany W trybie reformatsryjnym Wymagaly okreélbneAr0zst1*ZygniQcia~odnoénie ka n'y., ‘ Zag3d.nienie ts mieéci W katégofii kwestii ocennych gkiualizuje si@, kiedy wymierzona kara, jakkolwiek mieszczatcz1 siq W granicach usiawowego Zflgrfiififlifls Hike1.%;'uWZg,1§§@11ifl W‘ Z*‘1"‘5“’n° °1?¢li%¢Zn°§@i a Wm gay 1 I ._\_ -/- 43 __ ciaaraktezyzowaiaby ja swoista korzyść osobista, którego to znamienia jfednakzå nawiasem tylko mówiąc, W czynie zarzucanym, a W konsekwencji przy'p.isanyrn¿E':~ oskarzonej. nie zawarto. ~ - ' Tożsamej oceny odnośnie stopnia zawinienia oraz stopnia Społecznej? szkodiiwości dokonano w odniesieniu do czynów przypisanych oskarzonym: ~ ;. W pkt. 1. 'i 6. wyroku. Przemawiają za tym ustalone ich okoliczności przedmiotowe. Oczywista, naganne było nakłonienie 1 «.~ do złożenia podpisu za jego syna - Q- -z, aj w konsekwencji ~ fonnainie rzecz biorąc ‹= podrobienia tego podpisu, jednakowoz faktten nie wywarł jakowychś szcz.eg__ólnych konsekwencji prawnych, finansowych etc. Wydaje się, ze 1n.in. dia tego rodzaju zdarzeń ustawodawca przewidział tę uprzywilejowaną postać- podstawowej postaci' rzeczonego' występku. Tym samym, uznać należało, że kwalifikacja tychże czynów winna obejmować przepisy art. i8 § Z-k.k. W zw. z si-t.27o§2ai<.i<.wzw.zz_1~±.2?1§2i;;.1<.iaa.ii §2i<.i.z. , Przepis art. 270 § Zazostał dodany ustawąz 5 listopada 2089 r. (Dz..U..Nr 2%, poz. E589). W konsekwencji, stosownie do treści-przepisu art. 4 '§ 1 k.k.,- nalezaio go powołać W kwalifikacji prawnej czynu, jako, ze poprzednia regulacja prawna, nie zawierając takowego przepisu, W sposób oczywisty nie była względniejsza dla oskarżonych. W tym stanie rzeczy natomiast, stosownie do treści przepisów art. ÍŸ § i pkt 6 k.p.k. W zw.- z art-. ÍÜ1 § i pkt 4 i art. iüž k.k. postępowanie- W tym zakresie podlegało `un1orzeniL_1 z uwagi na przedawnienie karalności. ' ` V Równocześnie zaś, sąd ad quem uznał, że określonej zmiany W trybie reformatoryj nym wymagały określone.rozst1^zygnięcia~.odnośnie ka ry. ` Zagadnienie- to mieści W kategorii kwestii ocennych aktnal-iz-uje się, kiedy wymierzona kara, jakkolwiek mieszcząca sie W granicach ustawowego Zflsrüżßflifiz Hides.;;'UWZe,.1§âdfl.ífiw W Żarów” Ülřalírçmśßí 8 wez go ł 1' --- STRONA 47 --- spoiecznym ka.ra t2.1<a. 'by%aby karat 11i'esprawiedEiwsv. Zatam, wraZaLca=...:> niewspéimiemoéé ka1“y’°_0 jakiej‘ traktuje treéé: art. 438 "plot 4 k,p.1<;, zachodzi wéwczas, gdy na podstawie ujawnionych okolicznoécig ktére powmny ITILQC zasadniczy Wpiyw na vxymialr kaly, mozna przyjqé, Ze zachodzflaby wyraéna" réznica pomiqdzy karq W}/I11i6fZOI1€:}, a tqjakeg nalezaiaby wymierzyé W instancji odw0%awczej, w nastqpstwie prawidiowego zastosowania dyrektyw Wymiaru kary wskazanych w art. 53’ k.k. oraz zasad wymiaru kary uksztaitowanychz pralctykq orzeczniczeg, Nie chddzi przy tym 0 kazdq ewentualnq réiniceg W bcenach \Pi1ymiaru kary, ale rétniccg ocen tak Zasadnigzej natury, iz karg dotychczas W3/mierzona‘.m0..'ina by nazwaé, takze W potocznym znaczeniu tego Hsiowa, ,;raZaLc0 niewspfflmiemaj’, to jest W stopniu niedajqcym siq zaakceptowaéa . Raiapa niewspélmiernoéé kary zachodzi réwnic:2 wéwczas, kiedy kara za pfzypisane prze_stQpstw0 nie uwzglqlnia naleiycie stopnia jego spcfiecznej szkodliwoéczi oraz nie realizuje ‘W M/ysta1"czaja1cej mierze ceiéw kawy W zakresie ksztaktowania éwiadomoéci prawnej spoieczefistwa, z jednoczesnym ilwzglqdnieniem celéw zapobiegawczych i wychowawczych, jakie ma 01121 osiagnqé wdbec skazanege. Oczywistym przy tym pozostajea is W kazdym wypadku Sagd Winien. baczyé, ab;/_ caioksztah represji" karnej nie przekraczal stopnia Winj}, tzn, aby nie Wymierzono kary ponad Winq sprawcy; chociaiby .przemawialy zatym potrzeby prewencji indywiduainej i ogéinej. Art. 53 '§ i 1<;.ic. statuuje. bowiem dyrektywq, vktéra; Wyraia zasada Winy jako wyznacznik kary sprawiediiwej. Zasada ta W obowiqzujqcym kodeksie karnym spelnia, obok UL 1')~ funkcji legitymujqcej odpowiedzialno karnq, drugac istotnq fu11l<Cj%, a mianowicie lirnitujegzq karq, Wyznaczajegc gémeg granicg jej dolegiiwoéci, ktérej Sad nie 111026 przekroczyé, zaréwno jeéli chodzi 0 Wybér rodzaju l<:a.ry, ja_k i orzeczenie jej Wysokoéci. Innymi sldwy, orzeczenie kary ponad rozmiar Winy jest niedopuszczalne, choéby przemawialy za tym potrzeby prewencji SZCZ6g6IH6j i Ogélflfij (per. Komentarz do Kodeksri karnego, Czgéé ogélna, pod red. G.Rejman; Wydawniictwo C.H.Beck, Warszawa 1999). 1 \.____,_» ' ‘~L/' \ społecznym kara taka- 'byłaby karą niesprawied-iiwą,. Zatem, ,,ra-ze,ca=-...=-.› niewspółrnierność kary” _o 'jakiej traktuje treść art. 438 'pkt 4 k.p.k. zachodzi. wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny miec zasadniczy wpływ na vtymiar kary, można przyjąć, ze zachodzíłaby wyraźna' róznica pomiedzy karą wymierzona, a tą jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoiawczej. w następstwie prawidłowego zastosowania dyrektyw wymiaru kary wskazanych W art. 53' k.k. oraz zasad wymiaru kary ukształtowanych. praktyką orzecznicza. Nie chodzi przy tym o każdą ewentualną różnicę W ocenach wymiaru' kary, ale różnicę ocen tak zasadniczej natury, iz karę dotychczas wymierzonąmozna by nazwać, takze w potocznym znaczeniu tego -słowa, ,,raząco niewspółmierną”, to jest w stopniu niedającym się zaakceptować. _ Raząca niewspółrnierność kary zachodzi równiez wówczas, kiedy kara za przypisane przestępstwo nie uwzględnia należycie stopnia- jego społecznej szkodliwości oraz nie realizuje w _wystarczającej mierze ceiów kary w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, z jednoczesnym iiwzglednie-niem celów zapobiegawczych i wychowawczych, jakie ma ona osiągnąć wobec skazanego. Üczywistym przy tym pozostaje, że W kazdym wypadku Sąd winien baczyć, aby całokształt represji' karnej nie przekraczał stopnia winy, tzn. aby nie wyrnierzono kary ponad winę sprawcy, chociazby .przemawiały za tym .potrzeby prewencji indywiduainej i ogólnej. art.. 53 `§ i k.k. statuuje. bowiem dyrektywę, którą' wyraża zasada winy jako wyznacznik kary sprawiedliwej. Zasada ta w obowiązującym kodeksie karnym spełnia, obok UJ¬ @¬ funkcji legitymującej odpowiedzialne karną, drugą istotną fL111l<Cję„ a mianowicie lirnitującą karę, wyznaczając górną granicę jej dolegiiwości, której Sąd nie może przekroczyć, zarówno jeśli chodzi o wybór rodzaju kary, jak i orzeczenie jej wysokości. innymi słowy, orzeczenie kary ponad rozmiar winy jest niedopuszczalne, choćby przemawiały za tym potrzeby prewencji SZCZ_6gÓll'}.6j i Ogół?-lej (por. Komentarz do Kodeksu karnego, Część ogólna, pod red. G.Rejrnan; ló/_.'ydan'nÅictwo -C.H.Beck, Warszawa l999). 1 »._¬_¿ ` `~„/` \ --- STRONA 48 --- \____/r \_» '_ . \ 43'..; ¢ ' W F2 padku niniésze 0 orzeczenia s d Dierwsze‘ instafic'i, uzasadnia5' _ J , J .1 swe stanowisko W przedmiocie rozstrzygniqé 0 karze nie doéé nalezycie uW'zgl<=;dni1'. i 0cen_i% Wszelkie okolicznoéci przedmiotowe i podmiotowe, jtélgie" 'd.o‘tY.°Z1/lfy czynéw", a '\/Vv1{01'1S6k'\’V8l'lCji kar‘¥8L0zi1y6151 0rz_ecz0nyc§'1 W 0dniesieniu do oskarzonychz __ V " W Y .i  ‘ ' atakze d'0tyczapych samych sprawcéw, a ktére to okolicznoéci znaczapo wp%§/Waiy na oceng stopnia sp0%ecznej szkodliwoskzi przypisanych im czynéw oraz stopnia ich zawinienia (naleéako mieé W poluyvidzenia. takze umorzenie postgpowania C0 dojednego z czynéwwobec osk. ‘ , ’ 11.), A " _.W ustalonyoh'0k01ic2n0§ciach rozstrzygniqcia W tym zakresié naiezahw uznaé za razqco surowe, tak co do wysokoéci orzeczonych Wobec’ Wiyzej Wymienionych kar %Qczn'ych pozbawienia Wolndéci, jak i so do Wysokoéci éroclkéw karnych orzeczonych Wobec oskarzonych: " _  ' .. ' i   "1, jak tez ustalonych okreséw préby Wobsc OSkElFZO1'1§1Q1’.lZ Niechybnis mam}; W sprawie do czynienia ze zn.aczapym przekiroczeniam swych uprawniexi siuzbowych ze strony tych oskarzonych, ktérzy Wystqpujg W tutaj lcharakterze funkcjonariuszy‘ publicznych, jak tez przypisaniem poszczegélni/n.1 oskarzonym p0 kilka czynéw. Jednakie, jak Wspomniano, nie 1"niefly one jakowegosl szczegélnie drastycznego charakteru, popeinione z0s"tat;v relatywnie dawno — ck. 10 lat, Va nadto oskarzeni nie byli karani sqdownie; zaréwno przed, jak i p0 popeinieniu przedmiotowych czynéw. W konsekwencji, Sqd 'OkrQg0wy uznai, Ze tak uksztattowane Wobec osvkarzonych rozstrzygniqcia 0 karze winny spelmié Wszelkie cele prewencyjne Wjzchowawoze, jak i W zakresie nalezyfiego ksztaltowania éwiadomoéci prawnej, jakie staituowane sq treéciq przepisu art. 53 k.k., czyniag; W ten sposéb zadoéé pcwszechnemu, spokecznemu poczuciu sprawiediiwoéci. \____/Í x_«' '_ _ \ _fm-..; „„ ' W FZ padku niniesze o orzeczenia -s cl pierwsze: instanc-`i, uzasadnia-i' _ .l , J „f swe stanowisko W przedmiocie rozstrzygniec o karze nie clość należycie uwzględnił. i ocenił wszelkie okoliczności przedmiotowe i podmiotowe, jakie' `d.otYF-"'23/ły czynów, a w konsekwencji kar' łącznych orzeczonych W odniesieniu. do oskarżonych: __ V ` ' ' .i ~ ` ' atakże dotyczących samych sprawców, a które to okoliczności znaczące wpływały na ocenę stopnia społecznej szkodliwości przypisanych im czynów oraz stopnia ich zawinienia (należało miec w poluwidzenia także umorzenie postępowania co do _jednego z czynów wobec osk. 1 , * >;u)., A ' .W ustalonych"okolicznościach rozstrzygnięcia w tym zakresie należało uznać za rażąco surowe, tak co do wysokości orzeczonych wobec' wyzej wymienionych kar iącznych pozbawienia wolności, jak i co do wysokości środków karnych orz-eczonych wobec oskarżonych: ' _ - ' ._ ' i - . "-', jak też ustalonych okresów proby wobec oskarżonych: Niechybnie marny W sprawie do czynienia ze znaczącym przekroczenien'1 swych uprawnień służbowych ze strony tych oskarżonych, ktorzy wystepuja w rutaj .charakterze funkcjonariuszy, publicznych, jak też przypisaniern poszc-zególnynni oskarżonym. po kilka czynów. Jednakże, jak wspomniano, nie miały one jakowegoś szczególnie drastycznego charakteru, popeinione zostały reiatywnie dawno - ok. 10 lat, wa nadto oskarżeni nie byli karani sądowniel, zarówno przed, jak i po popełnieniu przedmiotowych czynów. W konsekwencji, Sąd 'Okręgowy uznał, że tak ukształtowane wobec oskarżonych rozstrzygnięcia o karze winny spełnić wszelkie cele prewencyjne wychowawcze, jak i w zakresie nalezyfiego kształtowania świaclorności prawnej, jakie statuowane są treścią przepisu art. 53 k.k., czyniąc W ten sposób zadośc powszechnemu, społecznemu poczuciu sprawiedliwości. --- STRONA 49 --- 46 "Zak zatem, ze Wszystkish tych I3'0W0d5W5 jakifi Przytoczone 20s1:a%}" Pfzez IL sqd ' pierwszej instancji, W zakresie W jakim orzsczenis podlegaio r0zst'rzygni§ciu reforznaiaryjnanu, jak i tych przywcfianych powyzej, naie"Z&1§0 orzec jak W CZQ§Ci dyspozjytywnej niniejszego Wyroku Sqdu Okrqgowego, O kosztach procesu zwiqzanych z postqppwaniem odwtfiawczym orzeczono po myéli» art, 632, pkt 2 k‘p.k. i 636 k.p.k. W zw. z art. 633‘ k.p.I<. oraz art. 2 ust. I pkt. 3 i 4 i art. 3 ust. I ustawy z 22 czerwca 1973 1". 0 opmtach w sprawlach kamych (tekst jedn01.ADz.U. Nr 49/83, 'p0z. 223 ze 2111.), uwzglqdniaj We jego aktualna; sytuacje; Zyciowaci materialnq oskarzonych, a takze obciqzenia. finansowe, jakie Wynikajqdla nich 2. treéci orzeczenia. " / \_,_/ ;~f’“ 3 46 Tak zatem, ze wszystkich tych Powodóws jakie Przytoczone zo-stał? przez- I--L sad ' pierwszej instancji, W zakresie w jakim orzeczenie pośiegało rozstrzygnięciu reforinatoryjneinu, jak i tych przywołanych powyżej, naie'za'ło orzec jak w cześci dyspozytywnej niniejszego wyroku Sądu Okręgowego, O kosztach procesu związanych z postęppwaniem odwoławczym orzeczono po myśli art. 632, pkt 2 k.p.k. í 636 k.p.k. w zw. z art. 633' k.p.k. oraz art. 2 ust. ii pkt. 3 i 4 i art. 3 ust. I ustawy z 22 czerwca 1973 1". o opłatach W sprawach karnych (tekst jednol. ,Dz.U. Nr 49/83, poz. 223 ze zrn..), uwzględniając jego aktualna, sytuację życiowąi materialną oskarżonych, a także obciążenia finansowe, jakie wynikajądia nich z treści orzeczenia. " z \_„_/ ›f* 5