Wyrok 1 gila 11016/O9

--- STRONA 1 --- Sygn. akt 1 gila 11016/O9 _."1 _;l5_)‘*;. . _ @'ll;.;“’$‘ WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 grudnia 2009 r. Sad Apelacyjny W Krakowie — Wydzial I Cywilny W skiadzie: Przewodniczqcyz SSA Andrzej Szewczyk Sfgdziowiez SSA Jézef Wgsik SSA Teresa Rak Protokolantz st.se1<;r.sa,d0Wy Barbara Piaszczyk p0 rozpoznaniu W dniu 16 grudnia 2009 1". W Krakowie na rozprawie sprawy z powédztwa S P przeciwko Skarb.0wiPa.1istWa — Dyrektorowi Aresztu Sledczego ‘W K 0 zaplatg na. skutek apelacji powoda 0d wyroku Sa,du Okreggowego W Krakowie z dnia 22 Wrzeénia 2009 r. sygn. akt I C 824/09 1. oddala apelacjq; 2. nie obciqia powoda kosztami postqpowania apelacyjnego; 3.przyznaje 0d Skarbu pafistwaSqdu Okrggowego W Krakowie na rzecz adwokat B Kancelaria Adwokacka‘ w_K ul. kwota; 3.29421 ( trzy tysiqce dwieécie dziewigédziesiqt cztery zkote), W tym 594zl podatku od towaréw i uslug, tytulem nieoplaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzgdu w postgpowaniu apelacyjnym. ’ sygn. a1a1ĄCa 11016/(A19 _.-“‹ _¿lk_)**¿_ _ _ @¿ll¿.;'$` WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 grudnia 2009 r. Sąd Apelacyjny W Krakowie - Wydział I Cywilny W składzie: Przewodniczący: SSA Andrzej Szewczyk Sędziowie: SSA Józef Wąsik SSA Teresa Rak Protokolant: st.sel<;r.sa,dowy Barbara Piaszczyk po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2009 r. W Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa S P przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Aresztu Śledczego W K o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego W Krakowie z dnia 22 września 2009 r. sygn. akt I C 824/09 1. oddala apelację; 2. nie obciąża powoda kosztami postępowania apelacyjnego; 3.przyznaje od Skarbu państwa-Sądu Okręgowego w Krakowie na rzecz adwokat B Kancelaria Adwokacka* w_K ul. kwotę 3.294zł ( trzy tysiące dwieście dziewięćdziesiąt cztery złote), W tym 594zł podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu apelacyjnym. p --- STRONA 2 --- Sygn. akt IA Ca 1116f09 Uzasadnienie Powod S P domaga% sio w pozwie wniesionym w dniu 25 marca 2009 r zasadzenia od Skarbu Pafistwa  Dyrektora Aresztu Sledczego w K kwoty 80.000 z% _z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu tytu%em zadoééuczynienia. Na uzasadnienie swego Zqdania poda+, 2e w okresie ocl 20 maja do 25 fistopada 1997 roku przeb§wa+ w Areszcie Sledczym w K przy ul.. Pozwany w tym okresie nie zapewni? powodowi odpowiednich warunkéw bytowych, a w szczegoinoéci pozwany ponosi odpowiedzialnoéé za: nadmierne przeludnienie w celi,  brak warunkéw do utrzymania higieny osobistej,  zagroienie bezpieczeristwa osobistego powocla poprzez umieszczenie go W jednej ceii z osobami 0 réinym stopniu demoralizacji niezapewnienie odpowiedniego stanu urzqdzeri sanitarnych a takze nieuzywanych materacy. Powocl wskazaL 2e naruszono jego dobra osobiste w postaoi godnoéci i prawa do intymnoéoi. _ Strona pozwana wn1os+a 0 oddalenie powodztwa i zasadzenie kosztow procesu. Poclnios%a zarzut przedawnienia roszczenia aibowiem powédztwo zostaio wniesione po up+ywie '11 Eat od zdarzenia, ktore miaioby naruszaé dobra osobiste powoda. Ponadto wskazaéa, Ze powod nie wykaza+ Zadnych konkretnych dzia%afi Iub zaniedbafi strony pozwanej, w okresie, w ktorym by? osadzony nie obowiqzywaly przepisy, na ktore powofuje sie w pozwie, zaprzeczw, aby w przedmiotowym okresie vvystopowao w Areszcie Siedczym w K przelud nienie, a w ozasie pobytu nie sk{ada% zadnych skarg. Sad Okrogowy w Krakowie wyrokiem z dnia 22 wrzeénia 2009 r oddalif powoclztwo 1 zasadzif od powoda na rzecz sfcrony pozwanej koszty prooesu w kwocie 3.600 z?. Za podstawo rozstrzygniecia Sad przyjefl nastopujqoy stan faktyczny: Powod przebywaé w 4 Areszcie Sledczym przy ul. w K w okresie od 22 ma} 1997 roku do 27 paidziernika 1997 roku, a nastopnie od 5 listopada 1997 roku do 25 listopada 1997 roku. Od 5 Iutego 2002 roku nieprzerwanie odbywa karg pozbawienia wo1noéci., W ocenie Sqdu Okregowego roszczenie powoda jest przedawnione. Powod d_ochodzH bowiem roszczenia majqtkowego w postaci zadoééuczynienia za naruszenie jego débr osobistych w postaci: godnoéci i prawa do intymnoéoi. Zasadq wyrazonq w art. 1'17 i nast. k.c. Sygn. akt IA Ca 1116109 Uzasadnienie Powód S P domagał się W pozwie wniesionym w dniu 25 marca 2009 r zasadzenia od Skarbu Państwa - Dyrektora Aresztu Śledczego W K kwoty 80.000 zł _z ustawowymă odsetkami od dnia wniesienia pozwu tytułem zadośćuczynienia. Na uzasadnienie swego żądania podał, że w okresie od 20 maja do 25 iistopada 1997 roku przebywał w Areszcie Śledczym w K przy ul.. Pozwany w tym okresie nie zapewnił powodowi odpowiednich warunków bytowych, a w szczegóiności pozwany ponosi odpowiedzialność za: nadmierne przeludnieníe w celi, - brak warunków do utrzymania higieny osobistej, - zagrożenie bezpieczenstwa osobistego powoda poprzez umieszczenie go W jednej ceii z osobami o różnym stopniu demoralizacji niezapewnienie odpowiedniego stanu urządzeń sanitarnych a także nieużywanych materacy. Powód wskazał, że naruszono jego dobra osobiste w postaci godności i prawa do intymności. _ Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasadzenie kosztów procesu. Podniosła zarzut przedawnienia roszczenia albowiem powództwo zostało wniesione po upływie 11 iat od zdarzenia, które miałoby naruszać dobra osobiste powoda. Ponadto wskazała, że powód nie wykazał żadnych konkretnych działań lub zaniedban strony pozwanej, w okresie, w którym był osadzony nie obowiązywały przepisy, na które powołuje się w pozwie, zaprzeczył, aby w przedmiotowym okresie występowała w Areszcie Śledczym w K przelud nienie, a W czasie pobytu nie składał żadnych skarg. Sąd Okręgowy w Krakowie wyrokiem z dnia 22 września 2009 r oddalił powództwo i zasadził od powoda na rzecz strony pozwanej koszty procesu W kwocie 3.600 zł. Za podstawę rozstrzygnięcia Sąd przyjął następujący stan faktyczny: Powód przebywał w , Areszcie Śledczym przy ul. w K w okresie od 22 maj 1997 roku do 27 października 1997 roku, a następnie od 5 listopada 1997 roku do 25 listopada 1997 roku. Od 5 lutego 2002 roku nieprzerwanie odbywa karę pozbawienia wolności., W ocenie Sądu Okręgowego roszczenie powoda jest przedawnione. Powód dochodził bowiem roszczenia majątkowego w postaci zadośćuczynienia za naruszenie jego dóbr osobistych w postaci: godności i prawa do intymności. Zasada wyrażona w art. 117 i nast. k.c. --- STRONA 3 --- jest to, ze roszozenia majatkowe ulegaja przedawnieniu. Roszczenia zapiaty odpowiedniego zadoééuczynienia za naruszenie dobra osobistego przedawniaja sia zgodnie z szczegolna regulacja dotyczaca czynow niedozwolonyoh. Wynika to zarazem z systematyki przepiséw prawa cywiinego i umieszczenia tychze przepisow w dziale o ‘czynach niedozwolonych jak i z treéci samego art. 24 ust. 1 k.c, zgodnie z ktorym zadoééuczynienia poszkodowany moze zadaé ,,na zasadach przewidzianych w kodeksie", a wigs takze przy uwzgladnieniu kodeksowych przepisow 0 przedawnieniu roszozefi majatkowych. Zgodnie 2 pierwotnym brzmieniem art. 442 § 1 k.c, roszozenie o naprawienie szkody wyrzadzonej czynem niedozwolonym ulegaio przeclawnieniu z uptywem lat trzechl od dnia, w ktorym poszkodowany dowiedziai sia o szkodzie i o osobie obowiazanej do jej naprawienia. Jednakze w kazdym wypadku roszozenie przedawniato sie z upiywem lat dziesiaciu od dnia, w ktérym nastapiio zdarzenie wyrzadzajace szkoda. Dokonujac wykiadni tego przepisu Sa_d Najwyzszy w uchwale peinego skiadu izby Cywilnej 2 dnia 17 lutego 2006 r., Ill CZP 84105 (OSNC 2006, nr 78, poz. 114), wyjaénii, ze roszczenie o naprawienie szkody wyrzadzonej czynem niedozwolonym przedawnia sia z upiywem tat dziesiaciu od dnia, w ktorym nastapiio zdarzenie wyrzadzajace szkoda (art. 441 § 1 KC), bez wzgiadu na to, kiecly szkoda powstaia Iub sia ujawniia. ' ' Nastapnie Trybunai Konstytucyjny wyrokiem z dnia 1 wrzeénia 2006 r., SK 14105 (OTKA 2006, nr 8, poz. 9'?) orzeki, ze art. 442 § 1 zdanie drugie k.c. przez to, ze pozbawia pokrzywdzonego doohodzenia odszkodowania za szkoda na osobie, ktora ujawniia sia p0 upiywie lat dziesiaciu od wystapienia zdarzenia Wyrzadzajacego szkode, jest niezgodny z art. 2 i art. 77 ust. 1 Konstytucji oraz ze powoiany przepis traci moo obowiazujaca z dniem 31 grudnia 2007 r. Przed uptywem tego terminu, w dniu 10 sierpnia 2007 r. weszia w zycie ustawa z dnia 1.6 lutego 2007 r. o zmianie ustawy  Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 80, poz. 538), ktora uchylono art. 442 k.o. i dodano art. 4421. Wediug tego przepisu, roszczenie o naprawienie szkody wyrzadzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z uptywem lat trzech od dnia, w ktorym poszkodowany dowiedziai sia o szkodzie i o osobie obowiazanej do jej naprawienia. Jednakze termin ten nie moze byé dtuzszy niz dziesiaé lat od dnia, w ktowm naétapiio zclarzenie wywoiujace szkoda, a w razie wyrzadzenia szkody na osobie, przedawnienie nie moze skoficzyé sia wczeéniej niz upiywem lat trzech od dnia, w ktérym poszkodowanydowiedziai sia o szkodzie i o osobie obowiazanej do jej naprawienia. Zgoclnie z art. 2 powoianej Listawy z dnia 16 lutego 2007 r., do roszczeri jest to, że roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Roszczenia zapłaty odpowiedniego zadośćuczynienia za naruszenie dobra osobistego przedawniają się zgodnie z szczególna regulacją dotyczącą czynów niedozwolonych. Wynika to zarazem z systematyki przepisów prawa cywilnego i umieszczenia tychże przepisów w dziale o czynach niedozwolonych jak i z treści samego art. 24 ust. 1 kc, zgodnie z którym zadośćuczynienia poszkodowany może żądać „na zasadach przewidzianych w kodeksie", a więc także przy uwzględnieniu kodeksowych przepisów o przedawnieniu roszczeń majątkowych. Zgodnie z pierwotnym brzmieniem art. 442 § 1 k.c, roszczenie o naprawienie szkody wyrządzone] czynem niedozwolonym ulegało przedawnieniu z upływem lat trzech' od dnia, W którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże w każdym wypadku roszczenie przedawniało się z upływem lat dziesięciu od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wyrządzające szkodę. Dokonując wykładni tego przepisu Sąd Najwyższy w uchwale pełnego składu izby Cywilnej 2 dnia 17 lutego 2006 r., Ill CZP 84105 (OSNC 2006, nr 7-8, poz. 114), wyjaśnił, że roszczenie o naprawienie szkody wyrządzone] czynem niedozwolonym przedawnia się z upływem lat dziesięciu od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wyrządzające szkodę (art. 441 § 1 KC), bez względu na to, kiedy szkoda powstała lub się ujawniła. ' ` Następnie Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 1 września 2006 r., SK 14ł05 (OTK-A 2006, nr 8, poz. 97) orzekł, że art. 442 § 1 zdanie drugie k.c. przez to, że pozbawia pokrzywdzonego dochodzenia odszkodowania za szkodę na osobie, która ujawniła się po upływie lat dziesięciu od wystąpienia zdarzenia Wyrządzającego szkodę, jest niezgodny z art. 2 i art. 77 ust. 1 Konstytucji oraz że powołany przepis traci moc obowiązującą z dniem 31 grudnia 2007 r. Przed upływem tego terminu, W dniu 10 sierpnia 2007 r. weszła W życie ustawa z dnia 1.6 lutego 2007 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 80, poz. 538), którą uchylono art. 442 k.c. i dodano art. 4421. Według tego przepisu, roszczenie o naprawienie szkody wyrządzone] czynem nieclozwolonym ulega przedawnieníu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę, a w razie wyrządzenia szkody na osobie, przedawnienie nie może skończyć się wczesniej niż upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowanydowiedział się o szkodzie i o osobie obowłązanej do jej naprawienia. Zgodnie z art. 2 powołanej ustawy z dnia 16 lutego 2007 r., do roszczeń --- STRONA 4 --- powstaiych przed dniem jej wejécia w zycie, a wediug przepisow dotychczasowych w tym dniu jeszcze nieprzedawnionych, stosuje sia przepisy art. 4421 k.c. Przyjmujac, ze poczatek trzyletniego terminu przedawnienia z art. 442 § 1 k.c. natezaio iaczyé z krzywda, ktora powstaia w 1997 roku r., Sad I lnstancji stwierdzii, 2e termin ten rozpoczai bieg najpozniej w dniu 26 listopada 1997 roku, kiedy to powod opuéoiiAreszt Siedczy. Dziesiacioletni termin, 0 ktorym byia mowa w art. 442 § 1 zdanie drugie k.c, upiywaiby z dniem 26 listopada 2007 r. Powédztwo przeciwko Skarbowi Parfistwa wytoczone zostaio w dniu 25 marca 2009 r., a wiac po upiywie tegoz terminu. _._’ Rozwazajac kwestia przedawnienia roszczenia powod Sad wziai pod uwaga skutki wyroku Trybunaiu Konstytucyjnego 2 dnia 1 wrzeénia 2006 r., SK 14/05. Odroczenie wejécia W zycie orzeozenia Trybunaiu Konstytuoyjnego stwierclzajacego sprzecznoéé przepisu ustawy z Konstytucja nie sprzeoiwia sia uznaniu, ze przepis ten byi sprzeczny z Konstytucja juz od dnia jej wejécia w zycie, czyli od dnia 17 pazdziernika 1997 r. 6ad moze zatem odmowié stosowania art. 442 § 1 zdanie drugie k.c, w odniesieniu do szkéd na osobie powstaiych po tej dacie. W tej sytuacji w odniesieniu do roszczenia powoda nalezaio przyjaé, ze zgodnie z art. 442 § 1 zdanie pierwsze k.c, ulegaio ono przedawnieniu z upiywem trzech lat od dnia ujawnienia sia krzywdy, jakim byia koniecznoéé znoszenia niegodziwych warunkow w Areszcie. Przy ozym ustalenie wiedzy poszkodowanego o krzywdzie nie ‘jest rekonstrukcja rzeczywistego stanu éwiadomoéci poszkodowanego, lecz stanowi przypisywanie mu éwiadomoéci wystapienia Szkody wediug kryteriow zrelatywizowanych do wiaéciwoéci podmiotowyoh poszkodowanego, dostapnej mu wiedzy o okolicznoéoiach wyrzadzenia krzywdy oraz zasad doéwiadczenia zyciowego, w szczegolnoéci co do powiazania zaistniaiej krzywdy z okreéionym naruszeniem dobr osobistych (podobnie wyr. SA. w Krakowie z 19.3.1991 r., I ACr 39191, OSA 1991, Nr 4, poz. 28).. W niniejszym stanie faktycznym  w éwietle powyzszych warunkow  powéd o tym, 2e narusza sia jego dobra osobiste musiai wiedzieé juz w ohwiii, gdy te domniemane naruszenia wystapowaiy. Oznaczaio to, ze powodztwo  niezaleznie od przyjatej interpretaoji przepisow  zostaio wniesione po upiywie terminu przedawnienia roszczenia. ‘ Zdaniem Sadu Okragowego niezasadnym jest zarzut powoda, 2e pobyt w zakiadzie karnym stanowi okolicznoéo, ktora przerywa termin przedawnienia roszczenia aibowiem przepisy kodeksu karnego zapewniaja swoboda osadzonemu w prowadzeniu korespondencji z organami wymiaru sprawiedliwoéci, a powod nie wykazai, ab'y takiej mozliwoéci zostai pozbawiony. Apelacja od tego wyroku wniésl powéd zarzucajac naruszenie prawa materialnego: » » ' powstałych przed dniem jej wejścia W życie, a według przepisów dotychczasowych W tym dniu jeszcze nieprzedawnionych, stosuje się przepisy art. 4421 k.c. Przyjmując, _że początek trzyletniego terminu przedawnienia z art. 442 § 1 k.c. nałeżało łączyć z krzywdą, która powstała W 1997 roku r., Sąd l instancji stwierdził, że termin ten rozpoczął bieg najpóźniej w dniu 26 listopada 1997 roku, kiedy to powód opuścił Areszt Śledczy. Dziesięcioletni termin, 0 którym była mowa W art. 442 § 1 zdanie drugie k.c, upływałby Z dniem 26 listopada 2007 r. Powództwo przeciwko Skarbowi Państwa wytoczone zostało W dniu 25 marca 2009 r., a więc po upływie tegoż terminu. _-3 Rozważając kwestię przedawnienia roszczenia powód Sąd wziął pod uwagę skutki wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 września 2006 r., SK 14/05. Odroczenie wejścia W życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego stwierdzającego sprzeczność przepisu _ustawy z Konstytucją nie sprzeciwia się uznaniu, że przepis ten był sprzeczny z Konstytucją już od dnia jej wejścia w życie, czyli od dnia 17 pażdziernika 1997 r. Sąd może zatem odmówić stosowania art. 442 § 1 zdanie drugie k.c, w odniesieniu do szkód na osobie powstałych po tej dacie. W tej sytuacji w odniesieniu do roszczenia powoda należało przyjąć, że zgodnie z art. 442 § 1 zdanie pierwsze k.c, ulegało ono przedawnieniu z upływem trzech lat od dnia ujawnienia się krzywdy, jakim była konieczność znoszenia niegodziwych warunków w Areszcie. Przy czym ustalenie wiedzy poszkodowanego o krzywdzie nie 'jest rekonstrukcja rzeczywistego stanu świadomości poszkodowanego, lecz stanowi przypisywanie mu świadomości wystąpienia szkody według kryteriów zrelatywizowanych do właściwości podmiotowych poszkodowanego, dostępnej mu wiedzy o okolicznościach wyrządzenia krzywdy oraz zasad doświadczenia życiowego, W szczególności co do powiązania zaistniałej krzywdy z określonym naruszeniem dóbr osobistych (podobnie wyr. SA. w Krakowie z 19.3.1991 r., I ACr 39.191, OSA 1991, Nr 4, poz. 28).. W niniejszym stanie faktycznym - W świetle powyższych warunków - powód o tym, że narusza się jego dobra osobiste musiał wiedzieć już w chwiii, gdy te domniemane naruszenia występowały. Oznaczało to, że powództwo - niezależnie od przyjętej interpretacji przepisów - zostało wniesione po upływie terminu przedawnienia roszczenia. _ Zdaniem Sądu Okręgowego niezasadnym jest zarzut powoda, że pobyt w zakładzie karnym stanowi okoliczność, która przerywa termin przedawnienia roszczenia albowiem przepisy kodeksu karnego zapewniają swobodę osadzonemu w prowadzeniu korespondencji z organami wymiaru sprawiedliwości, a powód nie wykazał, aby takiej możliwości został pozbawiony. Apelację od tego wyroku wniósł powód zarzucając naruszenie prawa materialnego: ' . ' --- STRONA 5 ---  przez biadna wykiadnia art. 2 ustawy o zmianie ustawy  Kodeks cywilny z dnia 16 Iutego2007r (Dz.U. Nr 80, poz.538) w zw. an. 442‘ § 1 I 3 I<.c. i biadne nie zastosowanie art. 442 1 § 1 i 3 k.c. oraz niewiaéciwe zastosowanie a|1.442 § 1 k.c, a to na skutek obarczonego biadem ustalenia w oparciu o art.442 § 1 k.c, iz roszczenie powoda przedawniio sia 2 upiywem lat trzech od zdarzenia [znoszenia niegodziwych warunkow w areszcie étedczym w 1997r.j, w sytuacji, gdy przepis ten uzalezniai rozpoozaoie biegu przedawnienia od dowiedzenia sia przez pokrzywdzonego o szkodzie i o osobie obowiazanej do jej naprawienia, a wskazywai maksymalny okres przedawnienia dziesiaé lat od dnia, W ktorym nastapiio‘ zdarzenie wyrzadzajace szkoda; tym samym Sad Okragowy w ogoie nie wziai pool uwaga okolioznoéci, iz gdyby przyjaé maksymalny 10Ietni okres przedawnienia roszczenia powoda wediug owczeénie obowiazujacego art. 442 § 1 k.c, to termin ten upiynaiby 26.11.2007r., zatem powejéoiu w zycie art. 442 1 k.c, ktéry w razie Wyrzadzenia szkody na osobie jedynie wskazuje, od kiedy nalezy obliczaé poczatek biegu trzyletniego terminu przedawnienia [dowiedzenia sia o szkoclzie i o sprawcy szkodyj, przy czym termin tak obliozony nie jest juz w Zaden inny sposob ograniozony [np. koficowym 10letnirn terminem od daty powstania szkody];  przez biadna wykiadnia art. 442 § 1 k.c. poprzez przyjacie, iz poczatek biegu przedawnienia nastapit z chwila znoszenia przez powoda niegodziwych warunkow w areszcie éledczym [listopad 1997r.j, w sytuacji, gdy termin ten powinien rozpoczaé bieg dopiero 2 chwila, gdy poszkodowany [powédj dowiedziai sia o szkoclzie i o osobie sprawcy, a takze o zwiazku przyczynowym pomiadzy dziaianiem sprawcy i powstaia szkoda, powod zaé  jako osoba nieustannie przebywajaca w zakiadach karnyoh I aresztach éledczyoh tym samym nie majaca peinago dostapu do informacji oraz doohodzenia swoich praw przed sadem  do ohwili wniesienia pozwu takiej wiedzy nie posiadai. Nadto zarzucii, ze Sad bezpodstawnie ograniczyi rozpoznanie sprawy do kwestii przedawnienia. W oparciu o powyzsze powéd wniési 0 uchyienie wyroku w caioéoi i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sadowi Okregowemu w Krakowie. Nadto z ostroznoéci procesowej na wypadek oddalenia apelacji wniosi o zasadzenie na rzecz peinomocnika z urzadu kosztéw zastapstwa adwokaokiego wediug norm przepisanych. Sad Apeiacyjny w Krakowie po rrozpoznaniu apelacji zwazyi, co nastapuje: __ Apelacja jest bezzasadna. Sad I Ihstancji poozynii prawidiowe ustaienia faktyczne i trafnie zastosowai przepisy prawa materialnego. Bezzasadny jest zarzut naruszenia przez biadna wykiadnia art. 2 ustawy o zmianie ustawy  Kodeks cywilny z dnia 16 I'utego2007r (Dz.U. Nr 80, poz.538) w zw. art. 442‘ § 1 i 3 I<.c. i biadne nie zastosowanie art. 442 1 § 1 i 3 k.c. oraz niewiaéciwe zastosowanie i wykiadnia art. - przez błędną Wykładnię art. 2 ustawy o zmianie ustawy - Kodeks cywilny z dnia 16 lutego2007r (Dz.U. Nr 80, poz.538) W zw. an. 442” § 1 i 3 k.c. i błędne nie zastosowanie art. 442 1 § 1 i 3 k.c. oraz niewłaściwe zastosowanie a|1.442 § 1 k.c, a to na skutek obarczonego błędem ustalenia W oparciu o art.442 § 1 k.c, iż roszczenie powoda przedawniło się z upływem lat trzech od zdarzenia [znoszenia niegodziwych warunków w areszcie śiedczym W 1997r.j, W sytuacji, gdy przepis ten uzależniał rozpoczęcie biegu przedawnienia od dowiedzenia się przez pokrzywdzonego o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia, a wskazywał maksymalny okres przedawnienia dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wyrządzające szkodę; tym samym Sąd Okręgowy W ogóle nie wziął pod uwagę okoliczności, iż gdyby przyjąć maksymalny 10-letni okres przedawnienia roszczenia powoda według ówcześnie obowiązującego art. 442 § 1 k.c, to termin ten upłynąłby 26.11.2007r., zatem po- wejściu W życie art. 442 1 k.c, który W razie wyrzącizenia szkody na osobie jedynie wskazuje, od kiedy należy obliczać początek biegu trzyletniego terminu przedawnienia [dowiedzenie się o szkodzie i o sprawcy szkodyj, przy czym termin tak obliczony nie jest już w żaden inny sposob ograniczony jnp. końcowym 10-letnim terminem od daty powstania szkody]] - przez błędną Wykładnię art. 442 § 1 k.c. poprzez przyjęcie, iż początek biegu przedawnienia nastąpił z chwilą znoszenia przez powoda niegodziwych Warunków W areszcie śledczym [listopad 1997r.j, W sytuacji, gdy termin ten powinien rozpocząć bieg dopiero z chwilą, gdy poszkodowany [powód] dowiedział się o szkodzie i o osobie sprawcy, a także o związku przyczynowym pomiędzy działaniem sprawcy i powstałą szkodą, powód zaś - jako osoba nieustannie przebywająca_ W zakładach karnych i aresztach śledczych tym samym nie mająca pełnego dostępu do informacji oraz dochodzenia swoich praw przed sądem - do chwili wniesienia pozwu takiej wiedzy nie posiadał. Nadto zarzucił, że Sąd bezpodstawnie ograniczył rozpoznanie sprawy do kwestii przedawnienia. W oparciu o powyższe powód wniósł 0 uchylenie wyroku W całości i przekazanie sprawy _do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu W Krakowie. Nadto z ostrożności procesowe] na wypadek oddalenia apelacji wniósł o zasądzenie na rzecz pełnomocnika z urzędu kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Sąd Apelacyjny w Krakowie po “rozpoznaniu apelacji zważył, co następuje: __ Apelacja jest bezzasadna. Sąd l instancji poczynił 'prawidłowe ustalenia faktyczne i trafnie zastosował przepisy prawa materialnego. Bezzasadny jest zarzut naruszenia przez błędną wykładnię art. 2 ustawy o "zmianie ustawy - Kodeks cywilny z dnia 16 l`utego2007r (Dz.U. Nr 80, poz.538) W zw. art. 4421 § 1 i 3 k.c. i błędne nie zastosowanie art. 442 1 § i í 3 k.c. oraz niewłaściwe zastosowanie i wykładnię art. --- STRONA 6 --- 442 § 1 k.c, a to na skutek obarczonego btedem ustalenia w oparciu o art.442 § 1 k.c, iz roszczenie powoda przedawniio sie z uptywem Iat trzech od zdarzenia, czyli zakoficzenia znoszenia niegodziwych warunkow w areszcie éledczym w 1997r. Sad Apelacyjny w caioéci podziela przytoczonaj argumentacje prawna w trym zakresie dokonana przez Sad I Instancji, zatem jej powtarzanie jest zbedne. Pozostaje poza sporem, ze powod S P byi osadzony w pozwanym Areszcie Sledczym W K ul. w dniach od 22.05.1997r.do 27.10.1997r. i nastepnie od O5.11.1997r do 25.11.1997r. Powédztwo zostaio wniesione w dniu 25.03.2009r., a wiec ponad 11 lat od zaistnienia zdarzenja wywotujacego ewentuaina szkode. Powod dochodzi zadoééuczynienia w kwocie 80.000,00 zI za naruszenie jego dobr osobistych. Stosownie do art. 117 i nast. k.c. roszczenia majatkowe ulegaja przedawnieniu. Odnoénie roszczenia objetego pozwem z niniejszej sprawie  jak siusznie stwierdzii sad I instancji  przedawniasie ono stosownie do zasad wyrazonych w art. 442 §1 k.c. ( w brzmieniu sprzed 10.08.2007r.). Wedtug tego przepisu roszczenie 0 naprawienie szkody wyrzadzonej czynem niedozwolonym ulegaio przedawnieniu 2 upiywem lat trzech od dnia, W ktérym poszkodowany dowiedziai sie o szkodzie i o osobie obowiazanej do jej naprawienia. Jednakze w kazdym wypadku roszczenie przedawniato sie z upiywem lat dziesieciu od dnia, w ktérym nastapito zdarzenie wyrzadzajace szkode. Powod zakoriczyt definitywnie swoj pobyt w pozwanym areszcie w dniu 25.11.1997r., a zatem, jak siusznie przyjai Sad orzekajacy, termin przedawnienia rozpoczai swoj bieg najpozniej w dniu 26.11.1997r. Roszczenie powoda zatem uiegto przedawnieniu najpozniej z dniem 25.11.2000r. W stanie faktycznym niniejszej sprawy  ze wzgledu na charakter zarzucanych deliktéw  trudno jest przyjaé, E2 powod nie wiedziai 0 rzekomej krzywdzie, a tym bardziej o jednostce osobie obowiazanej do jej naprawienia. Powod nie powotuje sie na zadne nadzwyczajne okolicznoéci wyiaozajace jego éwiadomoéé i wiedze w tym zakresie. Bezzasadny jest zarzut apelacji, i2 ograniozenie przez Sad orzekajacy rozpoznania sprawy do kwestii przedawnienia roszczenia uzasadnia uchylenie . zaskarzonego wyroku 2 powodu nierozpoznania istoty sprawy. ' W przypadku podniesienia zarzutu przedawnienia sadowi wolno poczynié zatozenie, 2e nawet gdyby dane powodztwo byio uzasadnione, to wobec przedawnienia i tak nie mogtoby bye uwzglednione; wieonalezy w pierwszym rzedzie rozstrzygnaé te kwestie. Jeéli Sad podziela zarzut przedawnienia musi powodztwo oddalio. Jego dalsze 442 § 1 k.c, a to na skutek obarozonego błędem ustalenia W oparciu o art.442 § 1 k.c, iż roszczenie powoda przedawniło się z upływem łat trzech od zdarzenia, czyli zakończenia znoszenia niegodziwych warunków w areszcie śledczym w 1997r. Sąd Apelacyjny W całości podziela przytoczoną argumentację prawną W trym zakresie dokonaną przez Sąd l instancji, zatem jej powtarzanie jest zbędne. Pozostaje poza sporem, że powód S P był osadzony W pozwanym Areszcie Śledczym W K ul. W dniach od 22.05.1997r.do 27.10.1997r. š następnie od O5.11.1997r do 25.11.1997r. Powództwo zostało wniesione w dniu 25.03.2009r., a więc ponad 11 lat od zaistnienia zdarzenia Wywołującego ewentualną szkodę. Powód dochodzi zadośćuczynienia W kwocie 80.000,00 zł za naruszenie jego dóbr osobistych. Stosownie do art. 11? i nast. k.c. roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Odnośnie roszczenia objętego pozwem z niniejszej sprawie - jak słusznie stwierdził sąd i instancji - przedawniasię ono stosownie do zasad wyrażanych W art. 442 §1 k.c. ( w brzmieniu sprzed 10.08.2007r.). Według tego przepisu roszczenie o naprawienia szkody wyrządzone] czynem niedozwolonym ulegało przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, W ktorym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże W każdym wypadku roszczenie przedawniało się z upływem lat dziesięciu od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wyrządzające szkodę. Powód zakończył definitywnie swój pobyt w pozwanym areszcie w dniu 25.11.1997r., a zatem, jak słusznie przyjął Sąd orzekający, termin przedawnienia rozpoczął swój bieg najpóźniej W dniu 26.11.1997r. Roszczenia powoda zatem uległo przedawnieniu najpóźniej z dniem 25.11.2000r. W stanie faktycznym niniejszej sprawy - ze względu na charakter zarzucanych deliktów - trudno jest przyjąć, iż powód nie wiedział o rzekomej krzywdzie, a tym bardziej o jednostce osobie obowiązanej do jej naprawienia. Powód nie powołuje się na żadne nadzwyczajne okoliczności wyłączające jego świadomość i wiedzę W tym zakresie. Bezzasadny jest zarzut apelacji, iż ograniczenie przez Sąd orzekający rozpoznania sprawy do kwestii przedawnienia roszczenia uzasadnia uchylenie _ zaskarżonego wyroku z powodu nierozpoznania istoty sprawy. ' W przypadku podniesienia zarzutu przedawnienia sądowi wolno poczynić założenie, że nawet gdyby dane powództwo było uzasadnione, to wobec przedawnienia i tak nie mogłoby być uwzględnione; więcnależy W pien/vszym rzędzie rozstrzygnąć tę kwestię, Jeśli Sąd podziela zarzut przedawnienia musi powództwo oddalić. Jego dalsze --- STRONA 7 --- kontynuowanie narazaioby strony i Skarb pafistwa na dodatkowe koszty i rodzitoby daisze konsekwencje zwiazane Z przewtoka postepowania. Biorac pod uwage przedstawione racje Sad Apelacyjny oddaiii apeiacje na podstawie art. 385 k.p.c. 9 kontynuowanie narażałoby strony i Skarb państwa na dodatkowe koszty i rodziłoby dalsze konsekwencje związane Z przewłoką postępowania. Biorąc pod uwagę przedstawione racje Sąd Apelacyjny oddalił apelację na podstawie art. 385 k.p.c. ›'