§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
zapłatę

Wyrok 1 ACa 960/09

zapłatę

Teza / krótkie omówienie

zapłatę

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- Qfipfig ku Sygn. akt 1 ACa 960/09 $1 >< ’j”'4r—1\'“§ /M" \\W‘ %%!\~. *§= WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 listopada 2009 r. Sqd Apelacyjny W Gdafisku — Wydziai I Cywilny w sldadzie: Przewodlqiczqcy: SSA Irma Kul Sqdziowiez SA Boguslawa Sieruga (spr.) SA MirosIaw Ozég Protokolantz st. sekr. sqd. Justyna Stankiewicz p0 rozpoznaniu W dniu 5 listopada 2009 r. W Gdafisku na rozprawie sprawy z powédztwa W. . M. przeciwko Skarbowi Pafistwa  Za1<IadowiKarnemu B"; w B 0 zapIatQ na skutek apelacji powoda od wyroku Sqdu Okrqgowego w E Z dnia 29 czerwca 2009 r. sygn. aktl C I. oddala apelacjq; II. zasqdza od powoda na rzecz pozwanego 1000 (jeden tysiqc) zlotych kosztéw postqpowania apelacyjnego. Na oryginale wIas';ciwe podpisy üdpāa ku sygn. a1a1Aca 960/09 Ã! ='< ý”'‹r~¬«\'*ę /0” \\-`l` f-a~ᦿr„ @§= WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 listopada 2009 r. Sąd Apelacyjny W Gdańsku - Wydział I Cywilny W składzie: Przewodniczący: SSA Irma Kul Sędziowie: SA Bogusława Sieruga (spr.) SA Mirosław Ozóg Protokolant: st. sekr. sąd. Justyna Stankiewicz po rozpoznaniu W dniu 5 listopada 2009 r. W Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa W. _ M. przeciwko Skarbowi Państwa - Zakładowi Karnemu B1' w B o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w E z dnia 29 czerwca 2009 r. sygn. aktl C I. oddala apelację; II. zasądza od powoda na rzecz pozwanego 1000 (jeden tysiąc) złotych kosztów postępowania apelacyjnego. Na oryginale właściwe podpisy --- STRONA 2 --- Sygn. akt I ACa 960/O9 Uzasadnienie W dniu 3 Wrzeénia 2008 r. powod W M wniosi pozew przeciwko Skarbowi Pafisw/a  Zaldadowi Karnemu B _. Powod domagal sis; zapIaty odszkodowania w Icwocie 90.000 Z}. Powéd uzasadnizd swoje Zaglarie ‘Cym, Ze na schodach, na terenie Zaldadu Kamego doszlo do upadku powoda, W wyniku czego powod doznal urazu. Zdarzenie miaio miejsce w dniu 27 czerwca 2008 r. Powod wskazefl, Ze porusza siq o kulach i szedl w obecnoéci funkcj onariusza pozwanego. Pozwany w odpowiedzi na pozew przyznal, Ze powod odbywal karq pozbawienia wohqoéci W Zaldadzie Karnym w B w okresie od 13 maja 2008 1'. do 9 wrzeénia 2008 r., jednakze zaprzeczyi, aby do wypadku powoda W dniu 27 czerwca 2008 r. doszlo wskutek niewhéciwego postqpowania ktéregokolwiek Z funkcjonariuszy pozwanego. W dniu 9 wrzeénia 2008 r. powéd zostaI przetransportowany do Aresztu Sledczego w B , gdzie nadal przebywa. Pozwany wskazal, i2 powodowi udzielono niezwlocznie specjalistycznej pomocy Iekarskiej oraz zapewniono mu dalszq opiekq lekarskq W wamnkach wiqziennej sluiby zdrowia, gdzie byI Ieczony zgodnie z wiedzqi zasadami sztuki lekarskiej. Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2009 r. Sqd Okrqgowy w B oddalil powédztwo i nie obciaZy1 powoda kosztami procesu. Sqd I instancji ustali1, i2 powéd W M odbywai kare; pozbawienia wolnoéci w Zakladzie Karnym w B w okresie od 13 maja 2008 r. do 9 wlzeénia 2008 r. Powod, z uwagi na swojq niepehaospravvnoéé, porusza sic; przy uiyciu kul. W dniu 27 czem/ca 2008 r. upadI na schodach budynku jednostki pozwanego i doznal urazu nogi. Do zdarzenia doszlo W drodze powrotnej powoda, wracajqcego w towarzystwic funkcjonariusza pozwanej jednostki z ambulatorium (budynek B W pozwanej jednostce). Powéd zahaczyi nogq 0 stopiefi i przewrocii siq. Obecny przy zdarzeniu funkcjonariusz pomogi powodowi wstaé i doprowadzil powodao do celi. Tego samego dnia, tj. 27 czerwca 2008 r., powod dowieziony zostal do Wojewodzkiego Szpitala im. d1" Jana Biziela w B , gdzie zostela mu udzielonad pomoc medyczna przez ortopedq. Lekarz zdiagnozowaI stluczenie stawu kolanowego i skokowego Iewego. bez cech éwieZego urazu ukladu kostnego. oraz zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe stawow. W zvviagkxl z dokonanym rozpoznaniem lekarz ortopeda zalecilo powodowi poruszaé sic; przy pomocy kul, stosowaé zimne oklady 2 Altacetu lub lod przez I  2 doby, Ieki przeci.wboIowe doraine, a takze wskazal na potrzebe; ewenmalnej konsultacji Sygn. akt I ACa 960/09 Uzasadnienie W dniu 3 września 2008 r. powód W M wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa - Zakładowi Karnemu B _. Powód domagał się zapłaty odszkodowania W kwocie 90.000 zł. Powód uzasadniał swoje ządarie tym, że na schodach, na terenie Zakładu Karnego doszło do upadku powoda, W wyniku czego powód doznał urazu. Zdarzenie miało miejsce w dniu 27 czerwca 2008 r. Powód wskazał, że porusza się o kulach i szedł W obecności funkcjonariusza pozwanego. Pozwany W odpowiedzi na pozew przyznał, że powód odbywał karę pozbawienia wolności W Zakładzie Karnym w B W okresie od 13 maja 2008 r. do 9 września 2008 r., jednakże zaprzeczył, aby do wypadku powoda W dniu 27 czerwca 2008 r. doszło wskutek niewłaściwego postępowania któregokolwiek z funkcjonariuszy pozwanego. W dniu 9 września 2008 r. powód został przetransportowany do Aresztu Śledczego W B , gdzie nadal przebywa Pozwany wskazał, iż powodowi udzielono niezwłocznie specjalistycznej pomocy lekarskiej oraz zapewniono mu dalszą opiekę lekarską W warunkach Więziennej służby zdrowia, gdzie był leczony zgodnie z wiedząi zasadami sztuki lekarskiej. Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy W B oddalił powództwo i nie obciążył powoda kosztami procesu. Sąd I instancji ustalił, iż powód W M odbywał karę pozbawienia Wolności W Zakładzie Karnym W B W okresie od 13 maja 2008 r. do 9 Września 2008 r. Powód, z uwagi na swoją niepełnosprawność, porusza się przy użyciu kul. W dniu 27 czerwca 2008 r. upadł na schodach budynku jednostki pozwanego i doznał urazu nogi. Do zdarzenia doszło W drodze powrotnej powoda, wracającego W towarzystwie funkcjonariusza pozwanej jednostki z ambulatorium (budynek B W pozwanej jednostce). Powód zahaczył nogą o stopień i przewrócił się. Obecny przy zdarzeniu funkcjonariusz pomógł powodowi wstać i doprowadził powoda do celi. Tego samego dnia, tj. 27 czerwca 2008 r., powód dowieziony został do Wojewódzkiego Szpitala im. dr Jana Biziela W B , gdzie została mu udzielona pomoc medyczna przez ortopedę. Lekarz zdiagnozował stłuczenie stawu kolanowego i skokowego lewego. bez cech świeżego urazu układu kostnego. oraz zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe stawów. W związku z dokonanym 1'ozpoznaniern lekarz ortopeda zalecił powodowi poruszać się przy pomocy kul, stosować zimne okłady z Altacetu lub lód przez 1 - 2 doby, leki przeciwbólowe doraźne, a takze wskazał na potrzebę ewentualnej konsultacji --- STRONA 3 --- ortopedycznej za 5  7 dni. Dalsze leczenie powoda wraz z konsultacjami lekarza ortopedy odbywaly sir; W warunkach Wioziennej sluzby zdrowia w ambulatorium ZK W B" v1 (D U) Sqd Okrqggowy podk "III, i2 W przedmiotowej sprawie bezspornjv by} fakt doznanego przez powoda urazu Wskutek upadku na schodach oraz miejsce zdarzenia. Ustalajqc charakter tego urazu i przebieg Ieczenia Sqd dopuéciI dowod z dokumentow zawartych W ksiageczce zdrowia powoda doiqczonych do akt sprawy. Strony nie kwestionowalry treéci wskazanej dokumentacji rnedycznej. Powod utrzymywai, i2 do Wypadku doszlo z winy pozwanej jednostki Skarbu Pafistwa (jej funkcjonariusza). Pozwany Wnosii 0 dopuszczenie dowodu 2 zeznafi éwiadka M K , funkcjonariusza Sluzby Wigziennej, jedynego bezpoéredniego éwiadka zdarzenia, na okolicznoéé przebiegu i przyczyn przedmiotowego Wypadku. Sqd dopuécil i przeprowadzil dowod z zeznafi wskazanego Wyzej éwiadka oraz z przesiuchania stron, z ograniczeniem do przesluchania powoda, na okolicznoéci zwizgzane Z ustaleniem przebiegu i przyczyn zdarzenia z dnia 27 czerwca 2008 r. Bwiadek M K . zeznal, Ze do zdarzenia doszIo W drodze powrotnej powoda z ambulatorium (budynek B W pozwanej jednostce) do celi. Powod zahaczyi nogq 0 stopiefi i Wéwczas przewrécii siq. Bwiadek zeznal, Ze powod nie zachoWaI nalezytej uwdgi i dlatego zahaczyI nogq o stopiefi I upadI. §Wiadek wyjaénial szczegc'>Iow0, 12 pokonujqc to trasq powod trzymal sicg lewq rcgkq barierki, do prawej przekladal zaé kule, ktorymi sir; podpieral z uwagi na schorzenia ortopedyczne, i przeskakiwaI na kolejne stopnie. Obecny przy zdarzeniu funkcjonariusz pomogl powodowi Wstaé i doprowadzfl powoda do celi. Na rozprawie W dniu 4 maja 2009 r. powod wskazal, iz bezpoéredniq przyczynq jego upadku by} lezqcy piasek i kostka brukowa na drodze jego przejécia z budynku A do ambulatorium. Materialy pozostawione zostaIy przez uczestnikow zawodowego kursu przyuczajqcego. Wediug powoda, funkcjonariusze pozwanego nie zadbali 0 uporzqdkowanie przeszkod i zapewnienie bezpiecznej drogi przejécia. Odnoszqc sio do zarzutéw powoda, strona pozwana wniosIa o dopuszczenie dowodu 2 zeznafi éwiadka: A T , kierownika dzialu penitencjarnego Zakladu Karnego W B , na okolicznoéci zwiqzane z prowadzeniem praé brukarskich W ram ach prowadzonego kursu W zawodzie brukarza oraz 2 ciqgiem ko1mu1ikacyjnym prowadzatcym do ambulato1*ium Zaldadu Kamego. Sqd dopuécfl dowod 2 zeznah tego éwiadka, jako osoby organizujqcej prowadzony W jednostce pozwanego kurs, na okolicznoéci zwiqzane z ustaleniem przyczyn upadku powoda i urazu doznanego W pozwanej jednostce W dniu 27 czerwca ortopedycznej za 5 - 7 dni. Dalsze leczenie powoda wraz z konsultacjami lekarza ortopedy odbywały się w warunkach Więziennej służby zdrowia W ambulatorium ZK W B" '-1 (D UJ Sąd Ol<ręgow¬y podk "lił, iż W przedmiotowej sprawie bezsporny był fakt doznanego przez powoda urazu wskutek upadku na schodach oraz miejsce zdarzenia. Ustalając charakter tego urazu i przebieg leczenia Sąd dopuścił dowód z dokumentów zawartych W książeczce zdrowia powoda dołączonych do akt sprawy. Strony nie kwestionowały treści wskazanej dokumentacji medycznej. Powód utrzymywał, iż do wypadku doszło z winy pozwanej jednostki Skarbu Państwa (jej funkcjonariusza). Pozwany wnosił o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka M K , funkcjonariusza Służby Więziemiej, jedynego bezpośredniego świadka zdarzenia, na okoliczność przebiegu i przyczyn przedmiotowego wypadku. Sąd dopuścił i przeprowadził dowód z zeznań wskazanego wyżej świadka oraz z przesłuchania stron, z ograniczeniem do przesłuchania powoda, na okoliczności związane z ustaleniem przebiegu i przyczyn zdarzenia z dnia 27 czerwca 2008 r. Świadek M K . zeznał, że do zdarzenia doszło W drodze powrotnej powoda z ambulatorium (budynek B W pozwanej jednostce) do celi. Powód zahaczył nogą o stopień i wówczas przewrócił się. Świadek zeznał, że powód nie zachował należytej uwagi i dlatego zahaczył nogą o stopień i upadł. Świadek wyjaśniał szczegółowo, iż pokonując tę trasę powód trzymał się lewą ręką barierki, do prawej przekładał zaś kule, którymi się podpierał z uwagi na schorzenia ortopedyczne, i przeskakiwał na kolejne stopnie. Obecny przy zdarzeniu funkcjonariusz pomógł powodowi wstać i doprowadził powoda do celi. Na rozprawie W dniu 4 maja 2009 r. powód wskazał, iż bezpośrednią przyczyną jego upadku był leżący piasek i kostka brukowa na drodze jego przejścia z budynku A do ambulatorium. Materiały pozostawione zostały przez uczestników zawodowego kursu przyuczającego. Według powoda, funkcjonariusze pozwanego nie zadbali o uporządkowanie przeszkód i zapewnienie bezpiecznej drogi przejścia. Odnosząc się do zarzutów powoda, strona pozwana wniosła o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka: A T , kierownika działu penitencjarnego Zakładu Karnego W B , na okoliczności związane z prowadzeniem prac brukarskich w ramach prowadzonego kursu W zawodzie brukarza oraz z ciągiem komunikacyjnym prowadzącym do ainbulatorium Zakładu Kainego. Sąd dopuścił dowód z zeznań tego świadka, jako osoby organizującej prowadzony W jednostce pozwanego kurs, na okoliczności związane z ustaleniem przyczyn upadku powoda i urazu doznanego W pozwanej jednostce W dniu 27 czerwca --- STRONA 4 --- 2008 r. Swiadek potwierdziia, i2 W okresie od 7 czerwca 2008 r. do 13 sicrpnia 2008 r, roku odbywai siq W Zakiadzie Karnym B kurs przyuczajqcy do zawodu brukarza. Zajocia praktyczne odbywaiy siq na terenie jednostki, ale nie przed schodami przed budynidem B, lecz przy placu spacerowym umiejsoowionym przy budynku administracyjnym. Stzid tez, na drodze przejécia powoda do ambulatorium i miejscu upadku nie byio piasku, czy tez kostek brukowych. Relacje éwiadka potwierdza odpis oéwiadczenia instruktora prowadzagsego zajqcia praktycziie na kursie z dnia 5 maja 2009 roku oraz szkic sytuacyjny Z miejscem prowadzenia prac brukarskich, drogq przej écia powoda do arnbuiatorium i miejscem upadku. W czasie, kiedy byiy Wykonywane jakiekolwiek prace budowlane np. elewacja budynku B, umieszczano siafld na §cia.nach budynku, rusztowania byiy zabezpieczone siatkami a okresowo Wyiapzono przejécia W tych miejscach, W ktorych byiy prace. Sqd Okrqgowy uzznai dowody W postaci zeznafi éwiadkow oraz dowody 2 dokumentow za W pehai Wiarygodne. Sq one spojne, konsekwentne, zazqbiajqce Wzajemnie, Iogiczne oraz Wzajemnie siq uzupehiiajqce. Swiadkowie bqdqcy pracownikami pozwanego zeznali logicznie i spéjnie to, co Wiedzieli na temat opisu miejsca zdarzenia, tj. miejsca upadku powoda. Zaden ze éwiadkéw nie potwierdzil okolicznoéci, ktorej powod nie powoiai W pozwie, a powoial dopiero na rozprawie, Ze przy schodach lub W innym miejscu, ale na trasie drogi powrotnej powoda z ambulatorium do celi leiai bmk, kostka brukowai lub piasek_ i Ze to spowodowalo, Ze powod potknaj siq i przewrocil. Sqd Okrqgowy nie dai Wiary zeznaniom powoda W zakresie, W jakim byly one sprzeczne z ustalonym stanem faktycznym. Powod miai oczywisty interes W takim relacjonowaniu przebiegu zdarzenia, jak to czynii W swoich zeznaniach. Ponadto powod nie pizedstawil, oprocz Wiasnych zeznafi, Zadnych innych Wnioskow dowodowych na potwierdzenie okolicznoéci, Ze przyczynq upadku by} nie uprzqtniqty teren pozwanej jednostki. Sqd Okrqgowy Wskazal, i2 przepisy art. 417 4172 k.c. przewidujq odpowiedzialnoéé deliktowq Skarbu Pafistwa za szkodo Wyrzqdzonq przy Wykonywaniu Wiadzy publicznej dziaianiem bezprawnym. Dotyczy to rowniez szkody na osobie. Powod W pozwie twierdzil, Ze z winy nadzorujqcego go funkcjonariusza pozwanego Zakiadu Karnego doznai uszczerbku na zdrowiu, spowodowanego urazem koiiczyny i z tego tytulu domaga sie_ naprawienia szkody. Podstawq odpowiedzialnoéci pozwanegostanowii zatem przepis art: 417 § I k.c. Zgodnie 2 aldualnym brzmieniem W/W pi'zepisi1zasadqjest, i2 W razie naruszenia powinnoéci okreélonych W przepisach prawa i W}/rzatdzenia tym szkody, poszkodowany powinien otrzymaé odszkodowanie od Wiadzy publicznej niezaleznie od odpowiedzialnoéci jej funkcjonariuszy powoduj agych szkodq. Podstawowq przesianka,’ 2008r. Świadek potwierdziła, iż W okresie od 7 czerwca 2008 r. do 13 sierpnia 2008 r. roku odbywał się W Zakładzie Karnyin B kurs przyuczający do zawodu brukarza. Zajęcia praktyczne odbywały się na terenie jednostki, ale nie przed schodami przed budynkiem B, lecz przy placu spacerowym umiejscowionym przy budynku adniiriistracyjnym. Stąd też, na drodze przejścia powoda do ambulatorium i miejscu upadku nie było piasku, czy też kostek brukowych. Relacje świadka potwierdza odpis oświadczenia instruktora prowadzącego zajęcia praktyczne na kursie z dnia 5 maja 2009 roku oraz szkic sytuacyjny z miejscem prowadzenia prac brukarskich, drogą przejścia powoda do ambulatorium i miejscem upadku. W czasie, kiedy były wykonywane jakiekolwiek prace budowlane np. elewacja budynku B, umieszczano siatki na ścianach budynku, rusztowania były zabezpieczone siatkami a okresowo Wyłączono przejścia W tych miejscach, W których były prace. Sąd Okręgowy uznał dowody W postaci zeznań świadków oraz dowody z dokumentów za W pełni wiarygodne. Są one spójne, konsekwentne, zazębiające wzajemnie, logiczne oraz wzajemnie się uzupełniające. Świadkowie będący pracownikami pozwanego zeznali logicznie i spójnie to, co wiedzieli na temat opisu miejsca zdarzenia, tj. miejsca upadku powoda. Żaden ze świadków nie potwierdził okoliczności, której powód nie powołał W pozwie, a powołał dopiero na rozprawie, że przy schodach lub W innym miejscu, ale na trasie drogi powrotnej powoda z ambulatorium do celi leżał bruk, kostka brukowa lub piasek i że to spowodowało, że powód potknął się i przewrócił. Sąd Okręgowy nie dał Wiary zeznaniom powoda W zakresie, W jakim były one sprzeczne z ustalonym stanem faktycznym. Powód miał oczywisty interes W takim relacjonowaniu przebiegu zdarzenia, jak to czynił W swoich zeznaniach. Ponadto powód nie przedstawił, oprócz własnych zeznań, żadnych innych wniosków dowodowych na potwierdzenie okoliczności, że przyczyną upadku był nie uprzątnięty teren pozwanej jednostki. Sąd Okręgowy wskazał, iż przepisy art. 417- 4172 k.c. przewidują odpowiedzialność deliktową Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną przy wykonywaniu władzy publicznej działaniem bezprawnym. Dotyczy to również szkody na osobie. Powód W pozwie twierdził, że z winy nadzorującego go funkcjonariusza pozwanego Zakładu Kamego doznał uszczerbku na zdrowiu, spowodowanego urazem kończyny i z tego tytułu domaga się naprawienia szkody. Podstawą odpowiedzialności pozwanegostanowił zatem przepis art. 417 § 1 k.c. Zgodnie z aktualnym brzmieniem W/W przepisu żasadąjest, iż w razie naruszenia powinności określonych W przepisach prawa i wyrządzenia tym szkody, poszkodowany powinien otrzymać odszkodowanie od władzy publicznej niezależnie od odpowiedzialności jej funkcjonariuszy powodujących szkodę. Podstawową przesłanką --- STRONA 5 --- odpowiedzialnoéci za szkodq Wyrzqdzonq dziaianiein lub zariiechaniem przy Wykonywaniu zadafi z zakresu Wiadzy publicznej jest zatem ich bezprawnoéé oraz zwiqzek przyczynowy. Odpowiedzialnoéé pozwanego byia uwarunkowana Wykazaniem przez powoda bczprawnoéci dziaiania funkcjonariusza, szkody Iub I<_rzyWdy niemajagtkowej, ktérej skompensowania powod Zqda oraz zwiqzku przyczynowego pomigdzy nimi. Said Okreggowy WSi§ElZ8.iI, iz z ustaleii faktycznych nie Wynika W Zaden sposéb, iz miai miejsce czyn bezprawny, ktory stanowiiby niezbegdnq przesiankq odpowiedzialnosici Skarbu Peuistwa za szkodq. Ustalenia faktyczne wskazujav iz zdarzenie miaio charakter wypadku losowego. Ewentualny zaé element przyczynienia sic; do jego skutkow powiqzaé nalezaioby Wyiqcznie 2 nieuwaznym zachowaniem powoda. Z zeznaii funkcjonariusza dziahi ochrony SW éwiadka M K , ktéiy W tym dniu doprowadzai skazanych do ambulatorium, Wynika, Ze powéd nie zachowal nalezytej uwagi, zahaczyi nogq o stopiefi i upadi. Swiadek Wyjaénial szczegoiowo, iz pokonujqc to trasq powod trzymai siq lewq rokq barierki, do prawej przekiadai zaé kule, ktorymi siq podpieral z uwagi na schorzenia ortopedyczne, i przeskakiwai na kolejne stopnie. Wedlug éwiadka W chwili zdarzenia powod zamieizai pokonaé od razu dwa stopnie. Nieudana proba byia bezpoéredniq przyczynq upadkd Brak elementu zwiqzania dziaiafi funkcjonariuszy pozwanego 2 doznanym przez powoda urazem PTZBSBLCIZB, zdaniem Sqdu I instancji, iz powodztwo nie zasiuguje na uwzglqdnienie. O kosztach procesu orzeczono na podstawie an. 102 k.p.c. z uwagi na szczegolnq, trudnq sytuacjo bytowq powoda, fakt pozbawienia Wolnoéci i b1‘3.k érodkow finansowych oraz zatmdnienia. Apelacjq od powyzszego Wyroku Wywic'>dI powod Wnoszqc 0 jego uchylenie. Skarzqcy Wskazai, iz Sqd I instancji blqdnie ustalii, iz powod zahaczyi nogq 0 stopnie schodéw i przewrocil siq. Bezpoéredniq przyczynq upadku, a W konsekwencji urazu nogi, byia lezqca kostka brukowa i piasek na trasie jego przejécia z ambulatorium do celi. Skarzqcy podkreélil, ponadto, iz Said Okrcggowy bezpodstawnie uznai zeznania éwiadkow za Wiarygodne, jednoczeénie odmawiajap Wiarygodnoéci zeznaniom powoda. Sqd Apelacyjny zwazyl, co nastgpuje: Apelacja powoda nie zasiuguje na uwzglodnienie. Sqd Apeiacyjny W caioéci podziela ustalenia faktyczne dokonauie przez Sqd I instancji i przyjmuje je jako podstawcg rowniez Wiasnego rozstrzygniqcia. Na aprobatq zasiuguje takze odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną działaniem lub zaniechaniem przy wykonywaniu zadań z zakresu władzy publicznej jest zatem ich bezprawność oraz związek przyczynowy. Odpowiedzialność pozwanego była uwarunkowana wykazaniem przez powoda bezprawności działania funkcjonariusza, szkody lub krzywdy memajątkowej, której skompensowania powód żąda oraz związku przyczynowego pomiędzy nimi. Sąd Okręgowy wskazał, iż z ustaleń faktycznych nie wynika W żaden sposób, iż miał miejsce czyn bezprawny, który stanowiłby niezbędną przesłankę odpowiedziahiości Skarbu Państwa za szkodę. Ustalenia faktyczne wskazują, iż zdarzenie miało charakter wypadku losowego. Ewentuahiy zaś element przyczynienia się do jego skutków powiązać należałoby Wyłącznie z nieuważnym zachowaniem powoda. Z zeznań funkcjonariusza działu ochrony SW świadka M K , który W tym dniu doprowadzał skazanych do ambulatoriuin, Wynika, że powód nie zachował 'należytej uwagi, zahaczył nogą o stopień i upadł. Świadek wyjaśniał szczegółowo, iż pokonując tę trasę powód trzymał się lewą ręką barierki, do prawej przekładał zaś kule, którymi się podpierał z uwagi na schorzenia ortopedyczne, i przeskakiwał na kolejne stopnie. Według świadka W chwili zdarzenia powód zamierzał pokonać od razu dwa stopnie. Nieudana próba była bezpośrednią przyczyną upadku Brak elementu związania działań funkcjonariuszy pozwanego z doznanym przez powoda urazem przesądza, zdaniem Sądu I instancji, iż powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. z uwagi na szczegóhią, trudną sytuację bytową powoda, fakt pozbawienia Wolności i brak środków finansowych oraz zatrudnienia. Apelację od powyższego wyroku wywiódł powód Wnosząc o jego uchylenie. Skarżący wskazał, iż Sąd I instancji błędnie ustalił, iż powód zahaczył nogą o stopnie schodów i przewrócił się. Bezpośrednią przyczyną upadku, a W konsekwencji urazu nogi, była leżąca kostka brukowa i piasek na trasie jego przejścia z ambulatorium do celi. Skarżący podkreślił, ponadto, iż Sąd Okręgowy bezpodstawnie uznał zeznania świadków za wiarygodne, jednocześnie odmawiając wiarygodności zeznaniom powoda. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja powoda nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny W całości podziela ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd I instancji i przyjmuje je jako podstawę również własnego rozstrzygnięcia. Na aprobatę zasługuje także --- STRONA 6 --- ocena materia}u dowodowego przedstawiona przez Said meriti W pisemnych motywach rozstrzygniecia, dokonana bez przekroczenia gIa.nic okreélonych W art. 233 § I I<.p.c. Sad Apelacyjny analizujqc podniesione przez skarzqcego zarzuty naxuszenia art. 233 § I k.p.c. poprzez przelcroczenie granicy za}ady" swobodnej oeeny dowodow poiegajqcé/mena pominieciu zeznafi powodaluzna} je za niezasadne. W ocenie Sqdu Apelacyjnego powyzsze zarzuty, z uwagi na ich konstmkcje, stanowiq Wy}qcznie polemike z praWid}oWymi ustaleniarni Sqdu Okregowego i prawidiowq ocenq zebranego W sprawie materia}u dowodowego. Kwestionujqc praWid}oWos'é dokonanej przez Sqd I instancji oceny n1ateria}u dowodowego skarzqcy zobowiqzany jest Wskazaé kordqetne okolicznoéci (konkretne sfom1u}oWania), ktore sq sprzeczne z ustaieniami sqdu, z uwzglednieniem dokonanej przez ten sqd oceny Wiarygodnoéci danego zrod}a dowodowego. Tego rodzaju uchybieii W ocenie dowodow dokonanej przez Sqd I instancji powod nie Wykaza} ~ nie jest bowiem Wystarczajqce prezentowane przez powoda samo jego przekonanie o innej niz przyjq} Said doniosioéci dowodéw. Powod W apelacji przedstawii W}/i8cCZD.I€ swojq negatywnat ocene ustalonego przez Sqd stanu faktycznego nie wywodzap, z jakiego konkretnego uchybienia, Wynika Wadliwoéé tych ustalefi. Nalezy zauwazyé, iz caioéciowa ocena materia}u dowodowego nalezy do Sqdu I instancji, ktéry mia} bezpoéredniq stycznoéé ze zr('>d}em dowodu i még} W ten sposéb Wyrobié sobie tréfna; ocene, co do jego Wiarygodnoéci. Said odWo}aWczy kontroluje Wy}2icznie pI‘aWid}OWO§é Wnioskéw, jakie Wywiodi Sqd I instancji, stqd Wymagane jest od strony sidadajqcej érodek zaskarzenia, aby Wskaza}a konkretne sforrnu}oWania, ktore Said I instancji b}qd.nie zinterpretowa} Iub pominq}. Nalezy ponadto podkreélié, iz' Said Okregowy szeroko Wskaza} w uzasadnieniu zaskarzonego Wyroku, z jakich przyczyn nie da} Wiary zeznaniom powoda oraz W jakitn zakresie. Said Okregowy rowniez dokladnie uzasadni}, jakie twierdzenia éwiadkow uzna} za Wiarygodne i z jakich przyczyn. Nalezy podkreélié, iz powod W pozwie Wskazywa}, iz z Winy nadzorujqcego go funkcjonariusza pozwanego dozna} uszczerbku na zdrowiu, spowodowanego urazem koficzyny, ktéry mia} miejsce podczas upadku na schodach. Na rozprawie W dniu 4 inaja 2009 r. powod podkreéli}, iz przyczynq wypadku by} piasek oraz kostka brukowa znajdujqca sie na drodze jego przejécia z ainbulatorium do ceIi. Odpowiedzialnoéé pozwanego by}a zatem uwarunkowana Wykazaniem przez powoda bezprawnoéci dzia}a.nia funkcjonariusza, szkody Iub krzywdy nieinajzitkowej, ktorej skompensowania powod Zqdai oraz zwiqzku przyczynowego pomiedzy nimi. W ocenie Sqdu Apelacyjnego powod W Zaden sposob nie Wykaza} powyzszych przesianek. Z zeznaifi éwiadka M K , ktory W tym dniu doprowadza} powoda do anibulatorium, wynika, i2 z uwagi na nie~ ocena materiału dowodowego przedstawiona przez Sąd meriti W pisemnych motywach rozstrzygnięcia, dokonana bez przekroczenia granic określonych W art. 233 § l k.p.c. Sąd Apelacyjny analizując podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przekroczenie granicy zapady swobodnej oceny dowodów polegającş/mna porninięciu zeznań powoda,uznał je za niezasadne. W ocenie Sądu Apelacyjnego powyższe zarzuty, z uwagi na ich konstrukcję, stanowią wyłącznie polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu Okręgowego i prawidłową oceną zebranego W sprawie materiału dowodowego. Kwestionując prawidłowość dokonanej przez Sąd I instancji oceny materiału dowodowego skarżący zobowiązany jest wskazać konkretne okoliczności (konkretne sformułowania), które są sprzeczne z ustaleniami sądu, z uwzględnieniem dokonanej przez ten sąd oceny wiarygodności danego źródła dowodowego. Tego rodzaju uchybień W ocenie dowodów dokonanej przez Sąd I instancji powód nie wykazał ~ nie jest bowiem wystarczające prezentowane przez powoda samo jego przekonanie o innej niż przyjął Sąd doniosłości dowodów. Powód W apelacji przedstawił wyłącznie swoją negatywną ocenę ustalonego przez Sąd stanu faktycznego nie wywodząc, z jakiego konkretnego uchybienia, Wynika wadliwość tych ustaleń. Należy zauważyć, iż całościowa ocena materiału dowodowego należy do Sądu I instancji, który miał bezpośrednią styczność ze źródłem dowodu i mógł W ten sposób wyrobić sobie trafnąi ocenę, co do jego wiarygodności. Sąd odwoławczy kontroluje wyłącznie prawidłowość wniosków, jakie Wywiódł Sąd I instancji, stąd Wymagane jest od strony składającej środek zaskarżenia, aby wskazała konkretne sforrnułowania, które Sąd I instancji błędnie zinterpretował lub pominął. Należy ponadto podkreślić, iż Sąd Okręgowy szeroko wskazał W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, z jakich przyczyn nie dał wiary zeznaniom powoda oraz W jakim zakresie. Sąd Okręgowy również dokładnie uzasadnił, jakie twierdzenia świadków uznał za wiarygodne i z jakich przyczyn. Należy podkreślić, iż powód W pozwie wskazywał, iż z winy nadzorującego go funkcjonariusza pozwanego doznał uszczerbku na zdrowiu, spowodowanego urazem kończyny, który miał miejsce podczas upadku na schodach. Na rozprawie W dniu 4 maja 2009 r. powód podkreślił, iż przyczyną wypadku był piasek oraz kostka brukowa znajdująca się na drodze jego przejścia z ainbulatorium do celi. Odpowiedzialność pozwanego była zatem uwarunkowana wykazaniem przez powoda bezprawności działania funkcjonariusza, szkody lub krzywdy nieinajątkowej, której skompensowania powód żądał oraz związku przyczynowego pomiędzy nimi. W ocenie Sądu Apelacyjnego powód W żaden sposób nie wykazał powyższych przesłanek. Z zeznań świadka M K , który W tym dniu doprowadzał powoda do ambulatorium, wynika, iz z uwagi na nie- --- STRONA 7 --- zachowariie przez skarzatcego nalezytej uwagi, zahaczy} on nogq o stopiefi i upad}. Swiadek Wyjaéni}, iz poI<onujap schody powod trzymai sie lew/aL1'el<aL barierki. W prawej natomiast mia} kule. Jednet 2 trzymanych kul podpiera} sie i przeskakiwai na kolejne stopnie. Swiadek podkreéli}. iz W chwili zdarzenizi powod zamierzaI pokonaé od rnzu dwa stopnie i to byta be2po§1"edniQ przy'czynqt1padku. Naiezy ponadto podkreélié, iz rowniez Wskazana przez powoda na rozprawie W dniu 4 maja 2009 r. przyczyna upadku nie z0sta}a przez niego Wykazana. Powod nie zawnioskowa} 0 przeprowadzenie dowodu ze éwiadkow, ktorzy potwierdziliby, iz na drodze jego przejécia z ambulatorium do celi, znajdowa} sie piasek oraz kostka bmkowa. Zgromadzony W sprawie IIIBIBIIH} dowodowy Wskazuje, iz faktycznie na terenie pozwanego Zak}adu Karnego W okresie od dnia 7 czerwca 2008 r. do dnia I3 sierpnia 2008 r. odbywa} sie kurs przyiiczajapy do zawodu brukarza, jednak by} on przeprowadzony przed budynkiem administracji. Miejsce to by}o oddzielone p}otem oraz furtkac Zatern osadzeni nie mieli swobodnego dostepu do tego obszam. Ponadto W okresie, gdy Wykonywano jakiekolwiek prace na terenie pozwanego Zaldadu Karnego, W tym podczas prac elewacyjnych przeprowadzonych na budynku B, na écianach budynku umieszczano siatki, rusztowania by}y rowniez zabezpieczone siatkami. Okresowo Wy}qczano rowniez przejécia W miejscach, W ktoiych prowadzone by}y prace. W ocenie Sqdu Apelacyjnego, powod nie wykaza} bezprawnoéci dzia}ania funkcjonariusza pozwanego oraz zwiagku przyczynowego pomiedzy upadkiem W dniu 27 czerwca 2008 r. a urazem, jakiego dozna} W jego Wyniku. W tym stanie rzeczy Sqd Apelacyjny uzna}, iz zarzuty skarzqcego sq bezzasadne i na podstawie art. 385 k.p.c. oddali} apelacje. Sqd Apelacyjny na podstawie an. 102 k.p.c. W zw. 2 art. 108 § 1 k.p.c. zasqdzi} od powoda na rzecz pozwanego kwote 1.000 2} tytuiem kosztow postepowania apelacyjnego ./?'";'“?\ /. *1? *1 <‘ ‘J ,7‘ /' \‘ ""'~'“_""“~\\ F’ :\\ :}»~  1 6 ' e odpisi I “~‘/ in Na owqlflfi*9 W}a°°‘“' D ‘ dnoéél . ’§s Za "9° 1 ‘.1 .  tctrictftu ‘am’, k\ ;x>5~§v~;'l"i’z~@:I1\"iZ5’ /' K.16IGWInkSe'. \\ “X I“ ‘hf’‘ ". /'1’ Q U ‘ ‘K ,r '~— .\ ~, ‘ I ‘“'"' 7* ‘fl59"‘ Ewe: Przy i___‘ .. *>._J . £1’. fa" \ ~ zachowanie przez skarżącego należytej uwagi, zahaczył on nogą o stopień i upadł. Świadek wyjaśnił, iz pokonując schody powód trzymał się lewą ręką barierki. w prawej natomiast mia-l kule. Jedną z trzymanych kul podpierał się i przeskakiwał na kolejne stopnie. Świadek podkreślił. iż w chwili zdarzenia powód zamierzał pokonać od razu dwa stopnie i to była bezpośrednią przyczyną upadku. Należy ponadto podkreślić, iż również wskazana przez powoda na rozprawie w dniu 4 maja 2009 r. przyczyna upadku nie została przez niego wykazana. Powód nie zawnioskował o przeprowadzenie dowodu ze świadków, którzy potwierdziliby, iż na drodze jego przejścia z ambulatorium do celi, znajdował się piasek oraz kostka brukowa. Zgromadzony W sprawie materiał dowodowy wskazuje, iż faktycznie na terenie pozwanego Zakładu Karnego w okresie od dnia 7 czerwca 2008 r. do dnia 13 sierpnia 2008 r. odbywał się kurs przyuczający do zawodu brukarza, jednak był on przeprowadzony przed budynkiem administracji. Miejsce to było oddzielone płotem oraz fanką. Zatem osadzeni nie mieli swobodnego dostępu do tego obszam. Ponadto W okresie, gdy wykonywano jakiekolwiek prace na terenie pozwanego Zakładu Karnego, W tym podczas prac elewacyjnych przeprowadzonych na budynku B, na ścianach budynku umieszczano siatki, rusztowania były również zabezpieczone siatkami. Okresowo wyłączano również przejścia w miejscach, W których prowadzone były prace. W ocenie Sądu Apelacyjnego, powód nie wykazał bezprawności działania funkcjonariusza pozwanego oraz związku przyczynowego pomiędzy upadkiem W dniu 27 czerwca 2008 r. a urazem, jakiego doznał w jego wyniku. W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny uznał, iż zarzuty skarżącego są bezzasadne i na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację. Sąd Apelacyjny na podstawie an. 102 k.p.c. w zw. 2 art. 108 § 1 k.p.c. zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwote 1.000 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego .»':""r",¬~\ /„ "'? f- <`- 'Q 'Ti' Í \-" ^"""-_""“'-` FJ _`_"\ .‹=}›~ - 1 ‹= ' e odüisl 1 W -szli Na oryqlflêß Wia°°“” D " dność: . ,„ za ”9° 1 .-f . - tancrtu `«.m" `\ ;›‹›5~§śŻ"."ifß:f1"`*iz'5f f K.16IŰWInkSe`. \\ "*~ Ni 'lut'-` "'. Í; 'P' .bł K \'~ ,r '~' .~\ '-‹. 1 .F ""'---- Í* j'_`iL„-V* Ewa Przy -.-___ .'. *›._J . „ŻĹ fa' \ A

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Wyrok#Sąd Apelacyjny W Gdańsku - Wydział#1 ACa 960/09#art. 417 § 1 k.c.#art. 102 k.p.c.#art. 233 § 1 k.p.c.#art. 385 k.p.c.#art. 108 § 1 k.p.c.